محمدرضا هاديلو

جهانى كه در آن زندگى مى كنيم، جهانى است كه خود ما آگاهانه يا ناآگاهانه براى زيست انتخاب كرده ايم.
اگر سعادت جاودان بخواهيم، نصيب ما همان خواهد شد و اگر بدبختى را برگزينيم، سهم ما همان است.
عقايد ما برداشت هاى سازمان يافته خاص و استوارى است كه آنها را احساس و ادراك مى كنيم، گزينه هايى اساسى در رابطه با اين كه زندگى را چگونه ببينيم و به چه ترتيب زندگى كنيم، لذا اولين قدم به سوى بهروزى و رسيدن به موفقيت آن است كه دريابيم چه باورهايى ما را به هدف هاى دلخواه راهنمايى مى كنند.
***
در تعريف موفقيت آمده: رسيدن به خواسته ها، باورها و ايده آل هايى كه در ذهن هر فرد وجود دارد و رسيدن به آن مقدور نيست، مگر با ساختن خود و باورها در ذهن.
شايد تعريف موفقيت در واژه ها آسان باشد ولى در عمل، كجا و چگونه بايد به دنبال آن گشت؟
كارشناسان معتقدند، موفقيت رسيدن به هدف هايى است كه به صورت مقطعى يا دائمى در ذهن انسان به وجود مى آيند. به عقيده آنان موفقيت در هر زمانى اكتسابى است و با گذشتن از دوره اى و ورود به دوره ديگر هدف ها و در نتيجه موفقيت ها نيز تغيير مى كنند.
ذهن ما خود جايگاهى است كه در آن، وجود ما جهنم را به بهشت و بهشت را به جهنم بدل مى سازد.
دكتر شكيبايى، روانشناس در مورد موفقيت و راه هاى رسيدن به آن مى گويد: «هنوز هيچ علمى نتوانسته تعريف مشخصى براى رسيدن به موفقيت ارائه دهد، زيرا موفقيت ها با توجه به خواست هاى افراد تغيير مى كنند. عده اى موفقيت را در داشتن يك دستگاه خودرو يا يك شغل ثابت و گروهى موفقيت را در رسيدن به مدارج بالاى علمى يا سياسى مى دانند. هر كس به اندازه اى كه خودش را باور داشته باشد، خواسته هايش نيز بالا مى رود.»
موفقيت يعنى يافتن باورها، شناختن هدف ها، دست زدن به عمل و انعطاف پذيرى و قدرت تغييرپذيرى در مقابل نتايج.
هر حادثه به نفع ماست
افراد موفق كسانى هستند كه در هر موقعيت به امكانات موجود و نتايجى كه ممكن است از آن حاصل شود، توجه كنند. آنان هميشه به فكر امكانات محيط هستند و هر اتفاقى را داراى هدفى دانسته و سرانجام آن را به سود خود تمام مى كنند. بهادريان استاد دانشگاه و جامعه شناس مى گويد: «در بطن هر بدبختى و حادثه ناخوشايند، دانه اى است كه روزى ثمر مى دهد و منافع بسيار به بار مى آورد. در مقابل هر اتفاق ناگوار، هزاران واكنش مانند دلسرد شدن، آزرده شدن، غصه خوردن و... وجود دارد كه هر يك از اين واكنش ها ممكن است باعث شود تا حدى عقده هاى فرد خالى شود ولى كمكى به او نمى كند و او را به هدف دلخواه نزديك نمى سازد بلكه تنها راه رسيدن به نتايج مثبت، دقت در اشتباهات و درس گرفتن از آنها براى حركت در راه جديد است.»
الگوپذيرى و ارائه الگوى مثبت نيز راه رسيدن به موفقيت را هموار مى سازند.
معرفى يك الگوى كارآمد و تمام عيار به جوانان، آنان را در رسيدن به موفقيت هايشان يارى مى كند.
بايد با حسى پوينده آغاز به عمل كرد و رسيدن به نتيجه را با تكيه بر ايمان و اطمينان ممكن دانست.
اعتقاد به محدوديت ها انسان را محدود مى كند. راه صحيح آن است كه محدوديت ها را ناديده گرفته با توان بيشتر به عمل برخيزيم.
شكست وجود ندارد
ذهنيات بسيارى از مردم طورى شكل گرفته كه از چيزى به نام «شكست» مى ترسند. البته بسيارى از افراد ممكن است به نتايجى غير از نتايج دلخواه رسيده باشند، اما افراد موفق شكست را نمى بينند و به آن اعتقاد ندارند.
دكتر شكيبايى مى گويد: هميشه مردم وقتى احساس موفقيت مى كنند كه به نتيجه دلخواه برسند. افراد بسيار موفق كسانى نيستند كه شكست نخورند بلكه افرادى هستند كه از نتايج به دست آمده درس گرفته، آن را در راهى ديگر به كار مى گيرند. فكر مى كنم هيچ منظره اى غم انگيزتر از ديدن يك جوان بدبين - به آينده - نيست.
در مورد «توماس اديسون» داستان مشهورى است، مى گويند، پس از اينكه ۹۹۹۹بار سعى كرد لامپ برق را اختراع كند و نتوانست، دوستى از او پرسيد: خيال دارى براى ده هزارمين بار شكست بخورى؟ اديسون جواب داد: من شكست نخورده ام بلكه راه هاى متفاوتى را كشف كرده ام كه به اختراع لامپ منتهى نمى شوند...
اعتقاد به شكست از راه هاى مسموم كردن ذهن است. بايد به اين نكته توجه كرد كه چيزى به نام شكست وجود ندارد و هر آن چه هست، نوعى نتيجه است.
آنچه بشر تا به امروز آموخته است از طريق آزمايش و خطا بوده، انسانها تنها از طريق اشتباه به حقيقت مى رسند.
يكى از اساتيد تدريس شيوه هاى مثبت تفكر، سؤال بزرگى را مطرح مى سازد. او مى گويد: «اگر مى دانستيد كه در هيچ كارى شكست نمى خوريد چه مى كرديد؟»
مسئوليت اتفاقات را به گردن بگيريد
اين جمله كه «مسئوليتش با من است، خودم مواظب هستم» به كرات شنيده مى شود. افراد موفق گرايش به اين عقيده دارند كه هر چه اتفاق بيفتد چه خوب و چه بد، آنها موجباتش را فراهم كرده اند و خودشان دنياى خودشان را مى سازند.
قبول مسئوليت، يكى از بهترين معيارهاى توانايى و بلوغ شخص است. بعلاوه اين باور، موجب پشتيبانى و تقويت باورهاى ديگر مى شود. جوانانى كه قبول مسئوليت مى كنند نيرومندند و آنان كه از زير بار مسئوليت شانه خالى مى كنند، روبه ضعف مى روند.
دكتر شكيبايى معتقد است خودباورى و قبول مسئوليت از جانب جوانان، يكى از بهترين راه هاى رسيدن آنان به موفقيت است. چه بسا والدينى كه خواسته يا ناخواسته حس مسئوليت پذيرى را در جوانان خود مى كشند. ساختن يك تكيه گاه ذهنى نيز عامل محركى براى موفقيت است. اين تكيه گاه ممكن است يك كلمه يا جمله يا چيزى ملموس و يا نوعى هدف باشد. به عنوان مثال، فكر مى كنيد پرچم يك كشور چيست؟ آيا چيزى جز يك تكه پارچه رنگ شده است؟
اما همه افراد جوامع پرچم كشورشان را به عنوان يك تكيه گاه و منشأ تمام فضايل و خصوصيات ملى پذيرفته اند.
شما در مقابل پرچم كشورتان احساس غرور، مسئوليت، از جان گذشتگى، احترام و ايثار مى كنيد. اين يعنى يك باور و يك مسئوليت پذيرى.
پس ابتدا براى جوان يك تكيه گاه بسازيم، سپس به او مسئوليت بدهيم.
بزرگترين مسئوليت شما ديگرانند
هيچ موفقيت پايدارى بدون احساس صميميت و يگانگى با مردم به وجود نمى آيد. افرادى كه به بهروزى و موفقيت درخشان دست يافته اند.
تقريباً بدون استثناء داراى حس قوى احترام و تحسين نسبت به ديگران هستند. اينكه بگوييم با ديگران بايد با احترام رفتار كرد، يك چيز است و اينكه به آن عمل كنيم، چيز ديگر...
كار نوعى تفريح است
يكى از راه هاى موفقيت اين است كه پيوندى سازنده بين كارهايى كه مى كنيم و چيزهايى كه دوست داريم به وجود آوريم. «پيكاسو» گفته: هنگام كار كردن راحتم. چيزى كه مرا خسته مى كند بيكارى و ملاقات اشخاص است.
محققان درباره عاشقان كار، مطالب جالبى گفته اند، آنها معتقدند بعضى افراد ديوانه وار به كار مى پردازند زيرا عاشق آن هستند. كار، آنها را به نبرد مى خواند، به شوق مى آورد و زندگى آنها را پربار مى سازد. آنها به كار با همان چشمى نگاه مى كنند كه اغلب ما به بازى و تفريح مى نگريم و كار را به صورت راهى براى گسترش شخصيت، يادگيرى چيزهاى تازه و كشف راه هاى نو مى بينند.
پشتكار، بزرگترين عامل توفيق پايدار
هيچ توفيق بزرگى بدون پشتكار و جديت بى وقفه مقدور نمى شود. افراد موفق، لزوماً بهتر، باهوشتر، سريعتر و قويتر از ديگران نيستند بلكه به نيروى پشتكار ايمان دارند.
جمله معروفى مى گويد: «راز موفقيت اين است كه هدفى را بى وقفه دنبال كنيد.»
ترتيب كارها
ترتيب عمل درنتيجه حاصله مؤثر است. ترتيب قرار گرفتن تجربيات و خاطرات در مغز ممكن است معنى آنها را متفاوت كند، يعنى محركهاى معين، تأثيرات گوناگون در مغز دارند.
مدل سازى از افراد موفق، يكى از راه هاى موفقيت است كه شخص را در رسيدن به اهدافش يارى مى كند. در كنار آن، داشتن اعتماد به نفس و پايبند بودن به مذاهب نيز نقش اساسى در اين امر دارند.
فرد اگر خود را باور نكند و اعتماد به نفس نداشته باشد در ميان راه باز مى ماند و اگر به اعتقادات دينى پايبند نباشد به بيراهه ها كشيده مى شود. موفقيت وقتى شيرين است كه به كسى لطمه وارد نشود و حقوق فردى ضايع نگردد.
به قول يك ضرب المثل قديمى: «خشت اول چون نهد معمار كج
تا ثريا مى رود ديوار كج»
خشت بناى اين تركيبات حواس ماست. با حواس مى شود خشت هاى تجربى خارجى را با نحوه تجسم درونى آنها ميزان كرد و دنيايى سرشار از موفقيت ساخت.
پس براى رسيدن به موفقيت نهايى، بايد هدف خود را بشناسيم، شيوه هاى مؤثر را مدل سازى كرده سپس دست به عمل بزنيم، كارها را كنترل بكنيم تا بدانيم به چه نتايجى رسيده ايم و روش كار را دائماً اصلاح كنيم تا به خواسته خود برسيم، اين است راه موفقيت.