مهدى مشكوة الدينى
متولد: ۱۳۲۰‎/۱۰‎/۲۰ مشهد
- اديب، محقق زبان و ادبيات و زبان شناس
- اخذ مدرك كارشناسى زبان انگليسى، دانشگاه مشهد ۱۳۴۳
- دانشنامه پس از كارشناسى دبيرى زبان انگليسى، دانشسراى عالى تهران ۱۳۴۴
- اخذ مدرك كارشناسى ارشد زبان شناسى، دانشگاه تهران۱۳۵۰
- دريافت دكترى زبان شناسى از دانشگاه تهران۱۳۵۷
- درجه استادى زبان شناسى دانشگاه فردوسى مشهد از ۱۳۶۷
- عضو پيوسته انجمن زبان شناسى آمريكا
- دريافت گواهينامه تقدير كيفيت عالى و ممتاز آموزش، سال ۱۳۸۲ (۲۰۰۳). دانشگاه چارلز، پراگ
- استاد نمونه كشورى در سال ۴-،۱۳۸۳ انتخاب شده از سوى وزارت علوم، تحقيقات و فناورى
- رئيس دانشكده ادبيات و علوم انسانى، دانشگاه فردوسى مشهد۱۳۷۷-۱۳۸۰
- برخى از آثار او عبارتند از:
- ساخت آوايى زبان، انتشارات دانشگاه فردوسى مشهد ۱۳۶۴ با ويراستارى مجدد ۱۳۷۴
- دستور زبان فارسى بر پايه نظريه گشتارى انتشارات دانشگاه فردوسى مشهد ۱۳۶۶

- سير زبان شناسى، انتشارات دانشگاه فردوسى مشهد (كتاب برگزيده سال دانشگاه تهران، ۱۳۷۷) ۱۳۷۳
- آموزش زبان فارسى انتشارات وزارت آموزش و پرورش ۱۳۷۷
- توصيف و آموزش زبان فارسى انتشارات دانشگاه فردوسى مشهد ۱۳۷۹
- فهرست نسخه هاى خطى فارسى موجود در كتابخانه مؤسسه شرق شناسى جمهورى چك، پراگ. قم: كتابخانه بزرگ آيت اله العظمى مرعشى نجفى (ره) ۱۳۸۳
- فرهنگ فارسى چكى، با همكاران: پيرژى بچكا و ديگران، تهران، انتشارات الهدى، سازمان ارتباطات اسلامى ۱۳۸۳
- دستور زبان فارسى، واژگان و پيوندهاى ساختى انتشارات سمت
- روان شناسى زبان، انتشارات سمت

«ويژگى هاى رابطه دستورى «حالت و مطابقه» در برخى از زبان ها به صورتى آشكار و در زبان هاى ديگر از جمله زبان فارسى به صورت پنهان برقرار مى شود. در نظريه نحو چند سطحى در طرح كمينه گرا، پيوندهاى ساختى گروه هاى چهارگانه اسمى، فعلى، صفتى و حرف اضافه اى، به طور همسان با ساخت لايه اى خاص، در اصل به صورت واژه هسته و سازه هاى متمم و يا مشخص نمايش داده مى شود و سطح لايه اى اصلى گروه به ترتيب به سطح گروه درونى يا سطح متمم و هسته و سطح گروه كامل يا سطح گروه مهرورزى و مشخص نما در نظر گرفته مى شود. در جايگاه متمم گروه يا گروه هاى همراه اجبارى محدود پيوند مى يابد. گروه هاى همراه از راه مشخصه هاى نحوى يا انتخاب مقوله اى واژه هسته كه در فهرست واژگان ذهنى مشخص مى شود، ظاهر مى شود. به اين معنى كه در گروه اسمى حرف وابسته در گروه فعلى؛ گروه اسمى نهاد، در گروه صفتى، گروه درجه و گروه حرف اضافه اى؛ گروه درجه و يا حرف اضافه به كار مى رود. هسته واژه اصلى و مهم گروه است. به اين معنى كه واژه ها و سازه ها همراه واژه هسته تنها بر پايه مشخصه هاى نحوى آن با آن پيوند مى يابند. ميان واژه هسته با سازه ها با گروه هاى همراه كه گروه هاى درونى را پديد مى آورد، پيوند ساختى برقرار است. مشخصه هاى نحوى يا انتخاب مقوله اى واژه اى هسته در فهرست واژگان كه در ذهن سخنگويان جايگزين مى شود، وجود دارد. در واقع مشخصه هاى نحوى واژه هاى هسته، حقيقت محسوس پيوندهاى ساختى در گروه ها را نشان مى دهد. همچنين تعلق واژه ها و گروه ها به عنوان واحدهاى نحوى به دسته هاى دستورى چندگانه  يعنى به مقوله هاى واژگانى اسم، فعل، صفت و حرف اضافه و نيز به ترتيب مقوله هاى گروهى اسمى، فعلى، صفتى و حرف اضافه اى واقعيت نحوى آشكارى ديگرى است كه بر پايه مشخصه هاى نحوى يا انتخاب مقوله اى و نيز مشخصه هاى صرفى واژه هسته متمايز مى شود. ...»
اين جملات را دكتر مهدى مشكوة الدينى استاد شاخص زبان شناس ايرانى در نخستين همايش انجمن زبان شناسى با عنوان «بررسى و تحليل پيوندهاى ساختى گروه هاى واژگان فارسى» به زبان آورد. سخنرانى او گوشه اى از توانايى ها و دغدغه هاى اين استاد شاخص زبان شناس را در حوزه زبان به نمايش مى گذارد. در روزگارى كه تمركز علمى جاى خود را به پراكندگى هاى مبتنى بر درك عمومى داده و محققان و پژوهندگان عرصه زبان اولويت هاى مباحث نظرى خويش را بر اساس توجه مخاطب عمومى تنظيم كرده اند تا ضرورت هاى علمى، حضور معدود استادانى چون مشكوة الدينى، مبناى بسيارى از دلگرمى هاى پژوهندگان جوان تر است.
مهدى مشكوة الدينى در روز بيستم دى ماه ۱۳۲۰ خورشيدى در يك خانواده فرهنگى و مذهبى در مشهد ديده به جهان گشود. پدر او دكتر عبدالمحسن مشكوة الدينى از شخصيت هاى علمى و فرهنگى خراسان و استاد دانشكده الهيات و معارف اسلامى مشهد بود.
مهدى مشكوةالدينى دوره دبستان و پنج سال دوره اول ودوم دبيرستان را در تهران و سال ششم دبيرستان را در مشهد گذرانيد. آنگاه وارد دانشگاه مشهد شد. دوره كارشناسى زبان انگليسى را در سال ۱۳۴۳ در اين دانشگاه و دوره پس از كارشناسى دبيرى زبان انگليسى را در سال ۱۳۴۴ در دانشسراى عالى تهران پشت سر گذاشت. او دوره كارشناسى ارشد زبان شناسى را در سال ۱۳۵۰ و دوره دكترى زبان شناسى را در سال ۱۳۵۷ در دانشگاه تهران به پايان رسانيد.
در خلال اين سالها او تدريس و تحصيل و تحقيق را هر سه با هم به پيش برد و از سال ۱۳۵۱ در دانشگاه فردوسى مشهد به تدريس پرداخت. سپس در سال ۱۳۵۵ در گروه زبان شناسى دانشگاه فردوسى مشهد به عنوان عضو هيأت علمى به صورت رسمى استخدام شد و به تدريس و پژوهش در قلمرو زبان شناسى اشتغال يافت.
اما انگيزه هاى آموختن در او همچنان كه دغدغه  تدريس را دنبال مى كرد، بر قوت خويش باقى بود، آنچنان كه در سال ۱۳۶۵ براى دوره اى كوتاه مدت به انگلستان رفت و در گروه زبان شناسى دانشكده مطالعات شرقى و آفريقايى دانشگاه لندن به تحقيق و بررسى در زمينه زبان آموزى كودك پرداخت. مشكوة الدينى پس از بازگشت به ايران در سال ۱۳۶۷ مرتبه استادى دانشگاه مشهد را به دست آورد و دو سال بعد يعنى در سال تحصيلى ۷۰-۱۳۶۹ (۱۹۹۱-۱۹۹۰) در دانشگاه واشنگتن در آمريكا به عنوان پژوهشگر ميهمان در زمينه برخى نظريه هاى نوين زبان شناسى و به كارگيرى آنها در توصيف زبان فارسى به تحقيق پرداخت. حاصل اين دوران تحصيل دريافت گواهى تحقيقات زبان شناسى فارسى از اين دانشگاه بود. براى هر استاد ايرانى بخصوص در رشته هايى كه مبناى علوم نظرى آن در اروپا شكل يافته، حضور در عرصه هاى بين المللى همچنان كه تفاخر علمى دارد، فرصت هاى مطالعاتى بديع و ويژه اى را در اختيار او قرار مى دهد؛مهدى مشكوة الدينى از اين فرصت ها به نحو مطلوبى بهره برده و اين دانش اندوخته را بى خستى به ديگران نيز انتقال داده است و مى دهد. از آن جمله است فهرست نويسى نسخه هاى خطى فارسى موجود در كتابخانه مؤسسه شرق شناسى جمهورى چك، پراگ كه در دوران تدريس در دانشگاه پراك به انجام رساند و توسط كتابخانه بزرگ آيت الله العظمى مرعشى نجفى در قم به چاپ رسيد. او در سالهاى تحصيلى ۸۲-۱۳۸۰  (۲۰۰۳-۲۰۰۱) در دانشگاه چارلز در پراگ، مركز جمهورى چك، به عنوان استاد ميهمان به تدريس مهارتها و زبان شناسى فارسى پرداخت و پس از به پايان رساندن اين دوره از آن دانشگاه گواهى تقدير هم دريافت كرد. مشكوةالدينى در دانشكده ادبيات زبان و ادبيات دانشگاه فردوسى نحو، ساخت واژه، واج شناسى، معناشناسى، روانشناسى زبان، نظريه هاى زبانشناسى و دستور زبان فارسى را تدريس مى كند و در تمامى اين حوزه ها ، داراى تأليفات مرجع است. ساخت آوايى زبان، دستور زبان فارسى بر پايه  نظريه گشتارى، سير زبانشناسى، آموزش زبان فارسى و... از جمله آثار با ارزش او در اين
حوزه هاست كه از اين ميان، كتاب اخير، اثر برگزيده سال ۱۳۷۶ دانشگاه تهران شد و در مدت كوتاهى به چاپ سوم رسيد. مشكوة الدينى تاكنون چندين طرح پژوهشى دانشگاهى در زمينه هاى زبان آموزى و نيز مراحل رشد عناصر دستورى و ساختى در گفتار كودكان فارسى زبان و همچنين يك طرح پژوهشى ملى با عنوان «تدوين دانش زبان و مهارتها و آموزش زبان فارسى» را به انجام رسانده است. طرح پژوهشى «بررسى رشد دستورى در گفتار كودك فارسى زبان» او برنده جايزه طرح پژوهشى برگزيده سال۱۳۷۹ شد. همچنين، او به مناسبت تحقيقات و پژوهشهاى  انجام داده، از وزراى وقت علوم، تحقيقات و فناورى، فرهنگ و ارشاد اسلامى و همچنين رؤساى وقت دانشگاههاى تهران، علامه طباطبايى، تبريز و فردوسى مشهد، چندين لوح تقدير دريافت كرده است. او در شمار زيادى از همايش ها و هم انديشى هاى زبان شناسى داخلى و خارجى و نيز آموزش زبان فارسى به غير بوميان در داخل و خارج كشور با ارائه مقاله و سخنرانى شركت كرده است. او به زبانهاى انگليسى، فرانسه، عربى تسلط دارد و به سبب همين تسلط است كه در نشريات علمى و پژوهشى معتبر داخل و خارج از كشور، شصت مقاله در زمينه هاى زبان شناسى و زبان فارسى به چاپ رسانده است. بيشتر مقالات او كه از منابع مهم دانشجويى در رشته زبان شناسى به حساب مى آيند، در مجله دانشكده ادبيات و علوم انسانى دانشگاه فردوسى مشهد به چاپ رسيده و مورد توجه استادان و دانشجويان كنجكاو رشته زبان شناسى بوده است.
دكتر مشكوة الدينى عضو پيوسته انجمن زبان شناسى آمريكانيز هست . او در سال ۱۳۸۴ عنوان استاد نمونه كشورى وزارت علوم، تحقيقات و فناورى را كسب كرد. همچنين ضمن تدريس و پژوهش، در سمتهاى مدير گروه زبان شناسى (۶۲-۱۳۵۸)، معاون آموزشى(۶۹-۱۳۶۲)، قائم مقام رئيس (۷۵-۱۳۷۲)، رئيس دانشكده ادبيات و علوم انسانى (۸۰-۱۳۷۷) و نيز رئيس شوراى تخصصى علوم انسانى هيأت مميزه دانشگاه فردوسى مشهد(۸۰-۱۳۷۳) و عضو شوراى برنامه ريزى زبان شناسى وزارت علوم، تحقيقات و فناورى خدمت كرده است.
از آثار مهم و اثر گذار مهدى مشكوة الدينى بايد از كتاب «دستور زبان فارسى بر پايه نظريه گشتارى» ياد كرد كه كتابى بديع و اثر گذار است. كتاب حاضر، دستور زبان فارسى بر پايه نظريه «زايا گشتارى» است. بر پايه اين نظريه، ساخت زبان در سه بخش توصيف مى شود: بخش نحوى، بخش آوايى، بخش معنايى، از سه بخش مذكور، بخش نحوى به عنوان بخش اصلى در نظر گرفته مى شود. در اين كتاب، تنها توصيف بخش نحوى زبان فارسى مورد توجه است. در بخش اول، برخى شالوده هاى بنيادى نظريه دستور زبان گشتارى توضيح داده شده است. در بخش دوم، قاعده هاى نحوى زايا و نيز ژرف ساخت جمله ارائه شده است. سرانجام در بخش سوم، روساخت جمله و سازه هاى آن در زبان فارسى بررسى و توصيف شده است. دكتر مهدى مشكوة الدينى در سال ۱۳۸۴ به عنوان استاد نمونه كشورى معرفى شد و لوح تقدير دريافت داشت. استادان نمونه مراكز و مؤسسات علمى وابسته به آموزش عالى در مراسمى با حضور وزير علوم، تحقيقات و فناورى وقت معرفى شد. در اين مراسم كه در دانشكده حقوق دانشگاه تهران برگزار شد، هجده نفر به عنوان استاد نمونه معرفى و با اعطاى لوح و هدايايى مورد قدردانى قرار گرفتند كه يكى از آنها مهدى مشكوة الدينى بود.
مشكوة الدينى با خلق و خوى علمى و تلاش خستگى ناپذير در حوزه كارى اش، جديت و استوارى استادان قديم را به ياد مى آورد و الگوى كمياب تعهد حرفه اى و پشتكار دانش آموزى و دانش اندوزى است. برايش آرزوى توفيق و طول عمر مى كنيم.
پى نوشت:
در نگارش اين مطلب از خبرنامه شماره ۷گروه زبان و ادبيات فارسى دانشگاه فردوسى مشهد نيز استفاده شده است.


ساير سوابق علمى
سمت: استاد زبانشناسى.دانشگاه فردوسى مشهد.
آموزش دروس: نحو، ساختواژه، واج شناسى، معناشناسى، روانشناسى زبان، نظريه هاى زبانشناسى، دستور زبان فارسى.
عضويت در مجامع علمى: عضو پيوسته انجمن زبانشناسى آمريكا.
لوحهاى تقدير:
لوح تقدير به لحاظ كوششهاى آموزشى و پژوهشى ممتاز و مؤثر.سال ۱۳۷۵.دانشگاه فردوسى مشهد.
لوح تقدير كتاب سال دانشگاه تهران براى كتاب «سير زبانشناسى»، كتاب برگزيده، سال ۱۳۷۷.شوراى انتشارات دانشگاه تهران.
لوح تقدير به لحاظ كوششهاى پژوهشى ممتاز و مؤثر.سال ۱۳۷۷.وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى.
لوح تقدير.استاد نمونه دانشگاه.سال ۱۳۷۸.دانشگاه فردوسى مشهد.
لوح تقدير به لحاظ خدمات ممتاز و مؤثر در دوران تصدى رياست دانشكده ادبيات و علوم انسانى.۱۳۸۰.دانشگاه فردوسى مشهد.
گواهى نامه تقدير كيفيت عالى و ممتاز آموزش.سال ۱۳۸۲ (۲۰۰۳).دانشگاه چارلز، پراگ، جمهورى چك.
لوح تقدير استاد نمونه كشورى.۴-۱۳۸۳.وزارت علوم، تحقيقات و فناورى.
دوره ها و طرحهاى تحقيقاتى:
۱- گواهى دوره تحقيقات زبان آموزى كوتاه مدت.۱۳۶۵.دانشگاه لندن.
۲- گواهى دوره تحقيقات زبانشناسى، ۱۳۷۰-۱۳۶۹.دانشگاه واشينگتن، آمريكا.
۳- طرح پژوهشى با عنوان «بررسى رشد زبانى چند كودك فارسى زبان».۱۳۶۷-۱۳۶۴.دانشگاه فردوسى مشهد.
۴- طرح پژوهشى با عنوان «بررسى رشد دستورى در گفتار دو كودك فارسى زبان».دانشگاه فردوسى مشهد.۱۳۷۸-۱۳۷۶ (برنده جايزه طرح پژوهشى برگزيده.سال ۱۳۷۹).
۵- طرح پژوهشى ملى با عنوان «بررسى و تدوين دانش زبان فارسى و مهارتهاى آن و آموزش زبان فارسى» به شماره ۳۱۲۰۲۲۱۴.شوراى پژوهشهاى ملى كشور.۸۳-۱۳۷۶.
۶- طرح پژوهشى با عنوان «آموزش زبان فارسى به سخنگويان اردوزبان».۱۳۷۷-۱۳۷۶.دانشگاه فردوسى مشهد.
۷- طرح پژوهشى با عنوان «بررسى حذف و مقوله هاى تهى در زبان فارسى».۱۳۷۸-۱۳۷۷.دانشگاه فردوسى مشهد.
۸- طرح پژوهشى با عنوان «جابه جايى سازه ها در زبان فارسى و برخى نتايج كاربردى آن».۱۳۷۹-۱۳۷۸.دانشگاه فردوسى مشهد.
مقاله ها در مجله هاى علمى پژوهشى:
زبانشناسى اجتماعى، ۱ و ۲. مجله دانشكده الهيات و معارف اسلامى.دانشگاه فردوسى مشهد.۱۳۵۴ و ۱۳۵۵.
آغاز زبانشناسى جديد.فرخنده پيام، مجله دانشكده ادبيات و علوم انسانى.دانشگاه فردوسى مشهد.۱۳۶۰.
ويژگيهاى نحوى و معنايى فعلهاى مركب در فارسى.مجله دانشكده ادبيات و علوم انسانى.دانشگاه فردوسى مشهد.بهار و تابستان ۱۳۶۱.
ساخت آوايى زبان، ۱ ، ۲ ، ،۳ مجله دانشكده ادبيات و علوم انسانى.دانشگاه فردوسى مشهد.بهار و تابستان ،۱۳۶۱ پاييز ۱۳۶۱ و زمستان ۱۳۶۱.
فرآيندهاى واجى، مجله دانشكده ادبيات و علوم انسانى.دانشگاه فردوسى مشهد.بهار ۱۳۶۲.
زبانشناسى تاريخى.مجله دانشكده ادبيات و علوم انسانى.دانشگاه فردوسى مشهد.پاييز و زمستان ۱۳۶۳.
نگاهى به ساخت زبان بر پايه نظريه معنايى.مجله دانشكده ادبيات و علوم انسانى.دانشگاه فردوسى مشهد.بهار و تابستان ۱۳۶۴.
دستور زبان ساختارى.مجله زبانشناسى.بهار و تابستان ۱۳۶۴.تهران: مركز نشر دانشگاهى.
نگاهى به سير مطالعه زبان در دوران باستان و قرون اخير.مجله دانشكده ادبيات و علوم انسانى.دانشگاه فردوسى مشهد.بهار و تابستان ۱۳۶۵.
نظرگاههاى زبانشناسى جديد درباره يادگيرى و رشد زبان در كودك.مجله زبانشناسى.بهار و تابستان ۱۳۶۵.تهران: مركز نشر دانشگاهى.
نگاهى به آغاز و سير زبانشناسى تاريخى و تطبيقى.مجله دانشكده ادبيات و علوم انسانى.دانشگاه فردوسى مشهد.پاييز ۱۳۶۵.
رشد صداها و نظام آوايى در گفتار كودك.مجله زبانشناسى.زمستان ۱۳۶۷.تهران: مركز نشر دانشگاهى.
نظريه هاى زبان آموزى كودك، مجله دانشكده ادبيات و علوم انسانى.دانشگاه فردوسى مشهد.پاييز ۱۳۷۰.
دستور زبان يونانى، لاتين و دستور زبان نظرى.مجله دانشكده ادبيات و علوم انسانى.دانشگاه فردوسى مشهد، زمستان ۱۳۷۰.
برخى ملاحظات معنايى در دستور زبان زايا.مجله زبانشناسى.شماره اول و دوم ۱۳۷۰.تهران: مركز نشر دانشگاهى.
نگاهى به سير پيدايش و گسترش مكتبها و نظريه هاى زبانشناسى.مجله دانشكده ادبيات و علوم انسانى.دانشگاه فردوسى مشهد.بهار و تابستان ۱۳۷۱.
نگاهى به پيدايش و گسترش زبانشناسى ساختگراى آمريكايى و سرانجام آن.مجله دانشكده ادبيات و علوم انسانى.دانشگاه فردوسى مشهد.تابستان ۱۳۷۲.
روشهاى گردآورى و تحليل گفتار كودكان در بررسى رشد عناصر و ساختهاى نحوى، مجله دانشكده ادبيات و علوم انسانى.دانشگاه فردوسى مشهد.پاييز و زمستان ۱۳۷۶.
ساخت سازه اى و مقوله اى جمله با توجه به زبان فارسى.مجله دانشكده ادبيات و علوم انسانى.دانشگاه فردوسى مشهد.پاييز و زمستان ۱۳۷۷.
دستور زبان همگانى و شكل گيرى دانش زبانى.مجله دانشكده ادبيات و علوم انسانى.دانشگاه فردوسى مشهد.پاييز و تابستان ۱۳۷۹.
بررسى و توصيف ضمير پنهان در زبان فارسى و برخى نتايج نظرى آن.مجله دانشكده ادبيات و علوم انسانى.دانشگاه فردوسى مشهد.بهار و تابستان ۱۳۸۰.
گفتار و دستور زبان آغازى با توجه به كودكان فارسى زبان.مجله دانشكده ادبيات و علوم انسانى.دانشگاه فردوسى مشهد.پاييز و زمستان ۱۳۸۰.
بررسى رشد وندهاى صرفى و پيوندهاى ساختى در گفتار پيشرفتى كودك.مجله زبانشناسى.سال نوزدهم، شماره دوم.پاييز و زمستان ۱۳۸۳.تهران: مركز نشر دانشگاهى.
بررسى پيوندها و كاركردهاى ساختى گروه مصدرى در زبان فارسى.نامه فرهنگستان زبان و ادب فارسى.زير چاپ.تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسى.
بررسيها و مطالعات زبانها و فرهنگ ايرانى باستان و ايرانى ميانه و زبان فارسى نو در چك.نامه فرهنگستان زبان و ادب فارسى.زير چاپ. تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسى.
مقاله ها در همايشهاى علمى:
قاعده سازى زايا و يادگيرى مهارت، بررسى فرضيه اى تازه درباره يادگيرى زبان دوم.مجموعه مقالات دومين كنفرانس زبانشناسى.۱۳۷۳.تهران: انتشارات دانشگاه علامه طباطبايى. جابه جايى سازه پرسشى در جمله هاى فارسى.مجموعه مقالات سومين كنفرانس زبانشناسى.۱۳۷۶.تهران: انتشارات دانشگاه علامه طباطبايى.
جاى هسته در جمله هاى مركب ناهمپايه و گروهها در زبان فارسى.مجموعه مقالات چهارمين كنفرانس زبانشناسى.دانشگاه علامه طباطبايى.تهران: ۱۳۷۹.
آموزش زبان فارسى به غيرفارسى زبانان بر پايه ساخت سازى زايا و يادگيرى مهارت.شيوه اى ديگر، مجموعه مقالات نخستين همايش شيوه هاى نوين آموزش زبان فارسى به غيرفارسى زبانان.۱۳۸۰.تهران: انتشارات دبيرخانه شوراى گسترش زبان و ادبيات فارسى. تأثير مكتبهاى فلسفى بر پيدايش فرضيه هاى زبان آموزى.ملاصدرا و مطالعات تطبيقى، مجموعه مقالات همايش حكيم ملاصدرا.بنياد حكمت اسلامى.بهار ۱۳۸۱. بررسى پيوندهاى ساختى و كاركردى گروه حرف اضافه اى در زبان فارسى.مجموعه مقالات ششمين كنفرانس زبانشناسى.دانشگاه علامه طباطبايى.تهران: ۱۳۸۳.
آموزش راهبردى ساختهاى دستورى زبان فارسى به زبان آموزان غير بومى، مجموعه مقالات چهارمين مجمع استادان زبان و ادبيات فارسى.دبيرخانه شوراى گسترش زبان و ادبيات فارسى.زير چاپ.