درك نوويتزكى مرد اول دالاس ماوريكز حداقل تا پايان فصل ۲۰۱۱-۲۰۱۰ در اين تيم حاضر در ليگ بسكتبال حرفه اى باشگاه هاى آمريكا (A.B.N) ماندنى شده است. اين كار با تمديد قرارداد اين مهاجم آلمانى براى ۵فصل اضافى ميسر گشته است. او براى فصل تازه كه از ۱۰ آبان شروع شده، قرارداد داشت، اما حالا و با قرارداد جديد، او زودتر از ۳۳سالگى دالاس را ترك نخواهد گفت. جزييات مالى اين قرارداد افشا نشده است اما اين بازيكن ۲۸ساله و بلند بالاى ژرمن بابت آن كمتر از ۶۰ميليون دلار نخواهد گرفت.مارك كوبان صاحب باشگاه ماوريكز كه تيمش فصل پيش با همت و گل هاى نوويتزكى براى اولين بار فيناليست و نايب قهرمان A.B.Nشد و در فصل جارى تا به حال ۳برد و ۴باخت داشته است، مى گويد: «خوشحاليم كه نوويترزكى تا چندسال بعد جزو خانواده ماوريكز مى ماند. مشاركت او در توفيق هاى ما چه در زمينه هاى ورزشى و چه در رده هاى تجارى غيرقابل اندازه گيرى بوده است.» در هر دوسال گذشته در گزينش با ارزش ترين بازيكن (MVP) ليگ بسكتبال آمريكا، نوويتزكى سوم شده است، اما شكى نيست كه ارزش و اعتبار او دراواخر فصل پيش، هنگامى كه ماوريكز را براى اولين بار به سرى ديدارهاى فينال رساند، به شدت بيشتر شد. دالاس حتى در آن مرحله نيز شروع بهترى در قياس با هيت داشت و هر دو بازى نخست را از اين حريف برد، اما به خاطر نداشتن تجربه حضور در فينال ۴مسابقه بعدى را به رقيب اهل ميامى اش واگذار كرد و در مجموع ۲-۴ شكست خورد و از قهرمانى بازماند.
اهداف اصلى
در همه حال حفظ نوويتزكى براى درازمدت، از اهداف اصلى و كارهاى منطقى دالاس ماوريكز بوده كه توفيق در آن باعث شده اين تيم با روحيه اى بهتر فصل جديد را شروع كند. اين گلزن ذاتى در سال۱۹۹۸ و به صورت چهره اى ناشناس و در مراسم «Draft» (يارگيرى هاى ابتداى تابستان و جذب نفرات جديد وجوان) توسط ماوريكز استخدام شد و در آن زمان او را بازيكنى ناپخته و مسافرى گمنام از آلمان مى دانستند. اما قريب به ۹سال پس از آن تاريخ نوويتزكى نه تنها خام نيست، بلكه برترين ريباندر تاريخ حيات ماوريكز شده ودر ليست گلزنان باشگاه در تمام دوران ها هم سوم است.سال پيش هم وقتى بازيها به مرحله پلى اف كشيد، نوويتزكى پيشروترين فرد در زمينه هاى گلزنى، ريباندو تعداد بازيهاى انجام شده بود و يك ستون محكم و نماد موفقيت نشان مى داد.نوويتزكى فصل پيش در هر مسابقه دالاس صاحب حد متوسط ۲۶‎/۶ امتياز شد كه بيشترين معدل پوئن گيرى او در سال هاى حضورش در ليگ بود و حد متوسط هاى ۹ريباند، ۲‎/۸ اسيست (پاس گل) و ۱‎/۲بلوك را هم به ثبت رساند و براى دومين سال متوالى به عضويت تيم منتخب (برتر) فصل درآمد و اين در حالى است كه در هيچ دوره اى بازيكن ديگرى از ماوريكز به اين تيم راه نيافته است. او در هر ۵دوره آخر برگزارى مسابقه دوستانه و سالانه ستاره هاى شرق و غرب ليگ (ال استارز) هم حضور داشته و عضوى از تيم منتخب غرب بوده است. او چندى پيش در مسابقات بسكتبال قهرمانى جهان ۲۰۰۶ هم كه درژاپن برگزار شد، تيم ملى كشورش را همراهى كرد. آلمان در آن رقابتها فقط به رتبه هشتم رسيد اما نوويتزكى دومين گلزن برتر رقابتها معرفى شد.
معدل هاى جالب
اگر تمامى ۸سالى را كه تاكنون نوويتزكى درA.B.N گذرانده است (منهاى فصل نهم كه ۱۸روز از آن مى گذرد) مبنا بگذاريم، مى بينيم كه او صاحب اين معدل ها است: ۲۲امتياز، ۸‎/۵ريباند، ۲‎/۵اسيست، ۱‎/۰۱ توپ ربايى و ۱‎/۱ بلوك. او در ۶۰۳ بازى ليگ حضور داشته و به طور متوسط در ۳۶‎/۶ دقيقه از مسابقات فوق در داخل زمين بوده است.اينها به ما مى گويد كه اگر دالاس حتى بسيار بيشتر از ۶۰ميليون دلار براى حفظ او هزينه مى كرد، ارزش اش را داشت.

وصال روحانى
به تازگى از سوى فدراسيون بين المللى دووميدانى (ياف) آسافا پاول و سانيا ريچاردز به عنوان برترين «دووميدانى كاران» مرد و زن سال رو به پايان (ميلادى) انتخاب شده اند.
پاول كه جاماييكايى و ۲۳ ساله است، به سلطه خود بر «دو»ى ۱۰۰ متر مردان ادامه داد، به طورى كه در هر ۱۶ مرتبه اى كه به فينال اين ماده در مسابقات بين المللى رسيد، برنده شد و جز برد در اين موارد، طعم هيچ چيز را نچشيد. اوبه علاوه با كسب مدال طلاى اين «دو» در بازى هاى كامن ولث (كشورهاى مشترك المنافع) ۲۰۰۶ صاحب نخستين عنوان قهرمانى كلاسيك خود شد و براى اين كه كارنامه اش از هر جهت كامل شود و هيچ كس نتواند حرفى درباره آن بزند، در طول فصل دو بار هم با ركورد جهانى فوق العاده خويش كه معادل ۹‎/۷۷ ثانيه است مساوى كرد.
يك «شكست ناپذير ديگر»
سانيا ريچاردز كه آمريكايى و ۲۱ ساله است، همانند پاول در رشته تخصصى اش (دوى ۴۰۰ متر زنان) بى شكست ماند و با رسيدن به زمان ۴۸‎/۷۰ ثانيه ركورد كشورش در اين «دو» را كه عمرى ۲۲ ساله داشت، شكست. او اين زمان را در جريان پيكارهاى جام جهانى دووميدانى امسال در شهر آتن به دست آورد و به اين ترتيب بر ركوردى خط كشيد كه هموطنش والرى بريسكو هوكز در جريان المپيك ۱۹۸۴ در شهر لس آنجلس به ثبت رسانده بود.
با اين زمان ريچاردز صاحب هفتمين ركورد برتر در ماده ۴۰۰ متر زنان در تمام تاريخ شده است. او كه توسط مايكل جانسون معروف و كلايد هارت (مربى جره مى وارينز قهرمان دوى ۴۰۰ متر مردان المپيك) رهبرى مى شود، مى گويد: «از انتخاب شدن به اين عنوان واقعاً شگفت زده ام، زيرا رقباى قدرتمندى داشتم، در عين حال بايد متذكر شوم كه امسال واقعاً كار كردم و پدر و مربيانم هر چيزى را كه لازم بود، به من مى گفتند. به واقع ركوردشكنى و موفقيت هايم در سال ۲۰۰۶ نقاط اوج زندگى ورزشى مرا شكل داده اند.»
۱۰ بار ديگر زير ۱۰ ثانيه
موفقيت ديگر سانيا ريچاردز مثل آسافاپاول و همچنين وارينر اين بود كه در هر ۶ تورنمنت موسوم به گولدن ليگ در مواد متبوعه خويش اول شدند و به اين ترتيب در جايزه يك ميليون دلارى كه به نفرات فاتح تمامى اين تورنمنت تعلق مى گرفت، شريك شدند. در بازگشت به موضوع پاول بايدمتذكر شويم كه اودر تمام طول فصل عالى بود، به طورى كه در ۱۲ فينال از ۱۶ فينالى كه در تورنمنت هاى مختلف به آن راه يافت ۱۰۰ متر را زير ۱۰ ثانيه دويد. او نخستين بار در تورنمنت گيتزهد انگليس در اواخر خردادماه با ركورد جهانى خودش برابرى يافت و اين كار را در حالى انجام داد كه اصولاً اين مسابقات و سطح زمين و پيستى كه رقابت ها روى آن انجام مى پذيرد به عنوان پيستى سريع معروف نيست و چنين كارايى واثرى را ندارد. پاول سپس در تورنمنت زوريخ كه از سرى مسابقات گولدن ليگ بود و مرداد ماه برگزار شد، باز به ۹‎/۷۷ ثانيه رسيد. خود او مى گفت: «سال پيش نيز به دنبال اين فتوحات و بخصوص فتح سرى رقابت هاى گولدن ليگ بودم، اما مصدوميت ها اجازه نداد. امسال مصدوم نشدم و توانستم با تمرين شديد به فرم عالى برسم و اكنون بابت دريافت اين عناوين مفتخرم. اين بسيار مسرور كننده است كه اهالى دووميدانى كار مرا پذيرفته و بر آن ارج نهاده و از سوى آنها به عنوان برترين نفر انتخاب شده و رأى آنان را به خود اختصاص داده ام. سال بعد باز هم بر حجم كار خود خواهم افزود و اميدوارم كه سرانجام مدال طلاى مسابقات قهرمانى جهان و در نهايت در سال ۲۰۰۸ مدال زرين المپيك پكن را شامل حال خود كنم.»
پاول مى افزايد: «در ميان مسابقاتى كه درسال جارى در آنها شركت كردم، زوريخ از همه بيشتر خاطره انگيز و برايم مثبت بود و اين رقابتى است كه هرگز از ياد نخواهم برد. از بروكسل هم راضى ام و اگر استارت ام بد نبود، در آن روز به جاى مساوى كردن با ركورد جهانى ام آن را مى زدم.»
رقباى ناكام
اگر بخواهيم بهترين و نزديك ترين رقباى پاول را در راه كسب عنوان «دووميدانى كار» ارشد سال معرفى كنيم، بايد بگوييم آنها ويرجيليوس الكنا از بلاروس و قهرمان پرتاب ديسك دو دوره المپيك و ليوشيانگ چينى بودند كه دومى امسال ركورد جهانى «دو»ى ۱۱۰ متر با مانع را شكست.
در قسمت زنان هم ريچاردز براى صدرنشين شدن بر رقبايى قوى چيره گشت. از آن جمله بودند شرون سيمپون قهرمان «دو»ى ۲۰۰ متر زنان در رقابت هاى كامن ولث و مسرت دفار از اتيوپى كه امسال يك ركورد جهانى جديد را در «دو»ى ۵ هزار متر زنان به جا گذاشت.
ساير جوايز
امسال «فيا» اقدام به اهداى جوايز «خدمات تمام عمر» نيز كرد و اين جايزه را به سه نفر بخشيد كه ورزشكاران برجسته دهه گذشته بوده اند و نام هاى آشنايى نيز دارند. آنها هشام الغروج دونده مواد نيمه استقامت مردان از مراكش، استفكا كاستا دينووا پرنده ارتفاع زن از بلغارستان و يان زلزنى پرتابگر نيزه مرد از چك هستند كه حكومت شان بر مواد متبوعه دهه هاى ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ را دربرمى گرفت و الغروج كه قدرى ديرتر از سايرين ظهور كرده بود، تا سال ۲۰۰۴ در صحنه حضور داشت. فيا همچنين يك جايزه به مارگوس هانت از استونى به عنوان بهترين نورسيده سال در ورزش دووميدانى اهدا كرد و جايزه موفق ترين مربى سال نيز به يك اتيوپيايى به نام وولد مسكل كاستره رسيد كه تمام دوندگان استقامت زنان اين كشور شاگردان وى بوده اند. هر چه بود، همگان اطمينان داشتند كه اين جايزه به تره ور گراهام نخواهد رسيد، زيرا او همانى است كه دوپينگ خبرساز و خانمان بربادده جاستين گاتلين را سازماندهى و طراحى و اجرا كرد و با آن كار باعث محروميت اين دونده ۲۵ ساله آمريكايى شد و به واقع رقيب اول پاول در «دو»ى ۱۰۰ متر را تا اطلاع ثانوى (احتمالاً تا المپيك ۲۰۰۸) از صحنه خارج ساخت و تمام دستاوردهاى درخشان او در ۳ سال گذشته را زير سؤال برد.

فرانس پوشكاش مجارى كه روز جمعه بر اثر عوارض ابتلا به بيمارى آلزايمر و همچنين تب مفرط و عفونت سينه در شهر بوداپست درگذشت، افسانه فوتبال كشورش و يكى از ۲۰ بازيكن اول تاريخ اين ورزش به حساب مى آيد.
در ۶ سال اخير در بيمارستان بسترى بود و سرانجام بيمارى اش به حدى غيرقابل كنترل و مهارنشدنى رسيد. پوشكاش سالها پيش و به واقع در دهه ۱۹۵۰ رهبر و سركرده تيم ملى درخشان مجارستان بود و با آن تيم بهترين بازيها را ارائه كرد و سپس تابعيت اسپانيا را هم گرفت و جزو و عضوى بارز از تيم فوق العاده موفق رئال مادريد شد و اين تيم اسپانيايى با تكيه بر مهارت هاى وى هر ۵ دوره نخست مسابقات جام قهرمانى باشگاه هاى اروپا را فتح كرد و يك دستاورد استثنايى و «تكرارنشده» را از خود به جاى گذاشت. حاصل كار پوشكاش در سطح ملى نيز عالى و ستودنى بود، زيرا وى در ۸۴ بازى براى تيم ملى مجارستان زننده ۸۳ گل بود و اين مهم را درسالهاى ۱۹۴۵ تا ۵۶ شكل داد و بسيارى از گل هايش را با پاى چپش به ثمر رساند كه ضرباتى با قوت چكش داشت. تا زمانى كه على دايى كاپيتان سابق و ستاره شايسته تيم ملى ايران درسال هاى اخير ركورد او را نشكسته و از مرز ۱۰۰ گل ملى عبور نكرده بود، پوشكاش با همان مجموعه و حدنصاب برترين گلزن ملى تاريخ به حساب مى آمد. وى در سال ۱۹۵۲ با تيم ملى مجارستان برنده مدال طلاى رشته فوتبال در المپيك هلسينكى شد و سپس با همان تيم در سال ۱۹۵۳ به ويمبلى رفت و در آن جا با يارانش به نخستين تيمى بدل شد كه توانسته است در خاك انگليس تيم ملى اين كشور را شكست بدهد و آن نيز نه با هر نتيجه اى، بلكه با حساب خيره كننده ۳ـ،۶ پوشكاش در آن ديدار دو گل از ۶ گل مجارها را به حساب خود نوشت. آن گاه در ديدار دوم دو كشور كه در بوداپست برگزار شد، مجارها به پيروزى قاطع تر ۱ـ۷ دست يافتند و از همان جا و زمان مشخص شد كه بايد آنها را اميددار و مدعى اول قهرمانى در جام جهانى ۱۹۵۴ هم دانست كه در برن سوئيس انجام مى پذيرفت. با اين كه مجارها در مرحله گروهى آن جام تيم آلمان غربى را با زدن ۸ گل در هم كوبيدند و تا فينال هم پيروزمندانه پيش تاختند، اما دراين مرحله درميان حيرت ناظران به همان تيمى باختند كه در مرحله نخست به آن شكل دروازه اش را گلباران كرده بودند. به واقع شكست ۲ـ۳ مجارستان در برابر ژرمن ها در فينال آن جام يكى از شگفتى هاى بزرگ تاريخ جام هاى جهانى بوده و به آن لقب معجزه برن را داده اند، اما آن واقعه نيز چيزى از ارزش هاى پوشكاش نكاست.
رقمى خيره كننده
يكى از شاهكارهاى پوشكاش كه هيچگاه از يادها نمى رود در بازى فينال جام قهرمانى باشگاه هاى اروپا ۱۹۶۰ بودكه او به تنهايى ۴ گل زد تا رئال مادريد در برابر اينتراخت فرانكفورت آلمان به برترى ۳ـ۷ دست يابد و هنوز از آن مسابقه به عنوان يكى از زيباترين و ماندگارترين مسابقات تاريخ اين رقابتها ياد مى شود. پوشكاش مجموعاً در ۵۲۸ بازى براى رئال زننده ۵۱۲ گل بود كه رقمى خيره كننده را تشكيل مى داد و پس از تمام كارهاى مهم اش براى فوتبال مجارستان همان طور كه پيشتر هم گفتيم، درسال ۱۹۶۲ پاسپورت اسپانيايى هم گرفت و توانست تيم ملى اين كشور را در جام جهانى آن سال در خاك شيلى همراهى كند.
با اين وجود هنوز از پوشكاش در درجه اول به عنوان نماد بارز نسل طلايى فوتبال مجارستان ياد مى شود. به او در مجارستان لقب «برادر كوچك» را داده بودند و «موشك كوبنده» نيز عنوانى بود كه هواداران رئال به وى اطلاق كرده بودند. روز جمعه در مجارستان به احترام وى و به نشانه درگذشت اش، مجلس اين كشور پيش از شروع به كار روزانه اش يك دقيقه سكوت را اعمال داشت و فرانس گيورژانى نخست وزير اين كشورگفت: «كسى كه ما را ترك گفت و رفت، شايد شناخته شده ترين مجارستانى قرن بيستم بوده باشد.» ينو بوزانسكى هم تيمى سابق او در تيم ملى مجارستان نيز گفت:«اين يك تراژدى براى فوتبال و ورزش كشور ما و بخصوص براى دوستانش يعنى ما است. او شايد برترين ورزشكارى بوده باشد كه در تمامى تاريخ در كشور ما سربرآورده باشد.»
تام فينى مهاجم معروف سابق تيم ملى انگليس و بازيگر «هم عصر» پوشكاش نيز پس از شنيدن خبر مرگ بازيگرى كه طراح اصلى سقوط آنان در ويمبلى بود، گفت:«هيچ وقت بازيكنى مثل پوشكاش و تيمى مانند تيم آن سال هاى مجارستان نديده ام و خاطراتم دراين زمينه بسيار مشخص و بدون ابهام است.»
اگر به دنبال ساير عناوين و افتخارات پوشكاش باشيم، بايد متذكر شويم كه او در سال ۲۰۰۰ از سوى فدراسيون بين المللى تاريخ و ارقام فوتبال به عنوان چهارمين بازيكن برتر اين ورزش در تمامى دوران ها گزينش شد.
افتاده و معمولى
و اگر به گذشته دورتر بازگرديم، بايد متذكر شويم كه پوشكاش متولد آوريل ۱۹۲۷بود و كارش را در ليگ داخلى (مجارستان) از ۱۵سالگى شروع كرد و وقتى براى نخستين بار پيراهن ملى را پوشيد، بيشتر از ۱۸ سال سن نداشت و در همان نخستين ديدار ملى اش كه در برابر اتريش بود، به گلزنى نايل آمد. با اين حال كسانى كه پوشكاش را به ياد مى آورند و با وى و يا در كنار او زيسته اند، مى گويند او آدمى افتاده و معمولى بود و اصلاً زرق و برق ستاره هاى امروز را نداشت. يكى از همسايه هاى او در زمانى كه وى در مادريد سكونت داشت، او را آدمى مثل تمام انسان هاى عادى ديگر در جامعه توصيف مى كند. وى كه جاكوبو اولالا نام دارد مى گويد:« پوشكاش در زمان خودش همان شهرت و اعتبارى را داشت كه مثلاً ديويد بكام در زمان حاضر دارد، اما اين كجا و آن كجا؟ او بسيار مردمى و ساده بود. خانه او نيز منزلى معمولى بود و روابط مهربانانه اى با سايرين داشت. برخى روزها حتى توپ هاى فوتبال مورداستفاده در تمرينات رئال را به خانه مى آورد تا بچه هاى محل بتوانند با آن بازى كنند.» پوشكاش در سال ۱۹۶۷ بازنشسته شد و سپس در كشورهاى متعددى مربيگرى كرد و نقطه اوج كارش دراين زمينه رساندن تيم يونانى پاناتينايكوس به فينال جام قهرمانى باشگاه هاى اروپا در سال ۱۹۷۱ بود.
ايامى پايان يافته
با اين حال او از سال ۲۰۰۰ نالان و بسترى شد و بيمارى آلزايمر در وجود وى رؤيت گشت. امروز و پس از مرگ آن افسانه ماندگار، وى بيش از هر زمانى يك خاطره شيرين از ايامى به پايان رسيده تلقى مى شود، زيرا فوتبال مجارستان پس از وى سالها است كه رنگ و بوى گذشته را ندارد و از ۱۹۸۶ به بعد به دور پايانى هيچ يك از جام هاى بزرگ راه نيافته است. آتيلا فاركاس يك فوتبالدوست مجارستان كه ۶۵ سال دارد، مى گويد: «پوشكاش به مثابه فوتبال مجارستان بود و واقعاً نسلى طلايى را به دنبال خود مى كشيد. من بازى هاى او را ديده  ام و مى دانم كه از چه چيزى سخن مى گويم. از يك نابغه .»
منبع : Times

پس از بارور شدن انقلاب اسلامى و يك بار وقفه در اعزام ورزشكاران ايرانى به رقابت هاى آسيايى، بارديگر فرصتى شد تا قهرمانان و نمايندگان ورزش ايران پا به عرصه بازى ها بگذارند و در جمع ۴۵۹۵ شركت كننده از ۳۳ كشور، در ۲۵ رشته ورزشى به پيكار برخيزند.
*۵۳ ورزشكار و ۱۷ همراه ايرانى فقط در ۴ رشته به ميدان رفتند * تيم ملى فوتبال ايران با ۱۸ بازيكن و به مربيگرى جلال چراغپور راهى اين بازيها شد، ولى توفيقى نصيبش نشد زيرا تيم كاملاً دگرگون، جوان و كم تجربه اى به دهلى نو رفته بود. با اين وصف نتيجه هايى كه به جا گذارد بيش از تواناييهايش مى نمود. ابتدا يمن را ۰-۲ برد، در برابر ژاپن ۰-۱ ازپادرآمد. آنگاه در مقابل كره، با گل حميد درخشان، اين حريف بلندآوازه را به زانو درآورد، اما در بازى هاى حذفى مرحله يك چهارم زورش به كويت نرسيد و قبل از ورود به نيمه نهايى حذف شد و سرانجام عراق، كويت و عربستان به ترتيب مقام هاى اول تا سوم اين رقابت ها را به خود اختصاص دادند. علاوه بر آن كه در اين دوره تيم ايران روى سكو نرفت، وقايعى كه پس از ديدار با كويت اتفاق افتاد منجر به محروميت يك ساله فوتبال ايران از صحنه هاى بين المللى شد!*در وزنه بردارى يك طلا از سوى پاكيزه جمع در وزن ۷۵- كيلوگرم به ايران رسيد و در اوزان ۹۰- و ۱۱۰+ اسلامبولى پور و على والى به كسب مقام دومى نائل شدند و با اين مدال ها ايران پس از چين، ژاپن و كره به مقام چهارم رسيد.*ركابزنان ايران هم از مدال بى نصيب نماندند و دو مدال برنز تيمى از ۱۰۰ كيلومتر تايم تريل و ۱۸۵ كيلومتر جاده كسب كردند. على زنگى آماده روى جاده خوب ركاب زد و پس از كره و مغولستان به خط پايان رسيد.*مانند هميشه، بيشترين مدال طلا را كشتى گيران به كاروان ورزشى ايران هديه كردند؛ محمدحسن و محمدحسين محبى، دو برادر كرمانشاهى در اوزان ۹۰- و ۷۴- كيلوگرم، همه رقباى ژاپنى، كره اى و هندى را ازپاى درآوردند تا برسكوى اول بايستند. رضا سوخته سرايى نيز در وزن ۱۰۰+ كيلو بالاتر از محمدفرهان عراقى و راجندرسينك هندى ايستاد تا پرچم جمهورى اسلامى سه بار در اين مسابقه ها به اهتزاز درآيد.دو مدال نقره و دو مدال برنز هم به ترتيب از سوى عسكرى محمديان (۵۷-)، محمدحسين دباغى (۵۲-)، محمودگنجى (۱۰۰-) و احمد رضايى (۶۲-) كسب شد تا تيم كشتى آزاد ايران از حيث امتياز مقام قهرمانى را كسب كند.با اين حساب و باتوجه به انجام ۲۵ رشته ورزشى و حضور كشورهايى چون چين، ژاپن، كره جنوبى و كره شمالى - كه در ورزش هاى مدال آور يد طولايى داشتند و دارند - در رده بندى مدال هاى طلا، طبق جدول زير، مكان هفتم به ايران رسيد.
1- چين (۶۱ طلا، ۵۱ نقره، ۴۱ برنز) ۲- ژاپن (۵۷ طلا، ۵۲ نقره، ۴۴ برنز) ۳- كره جنوبى (۲۸ طلا، ۲۸ نقره، ۳۷ برنز)
۴- كره شمالى(۱۷ طلا، ۱۹ نقره، ۲۰ برنز)
۵- هندوستان (۱۳ طلا، ۱۹ نقره، ۲۵ برنز)
۶- اندونزى (۴ طلا، ۴ نقره، ۷ برنز)
۷ - ايران (۴ طلا، ۴ نقره، ۴ برنز)

معاون رئيس جمهورى و رئيس سازمان تربيت بدنى گفت: از اين به بعد منتظر نخواهيم بود آژانس بين المللى مبارزه با دوپينگ (وادا) نسبت به محروميت ورزشكارانى كه از مواد نيروزا استفاده كنند، اقدام كند بلكه خود براى هميشه آن ورزشكار را محروم خواهيم كرد.
«مهندس محمدعلى آبادى» ديروز در نشست رؤساى هيأت هاى وزنه بردارى استان ها افزود: رؤساى هيأت ها و يا فدراسيون ها اگر به مورد مشكوكى برخورد كردند آن ورزشكار را بايد زير ذره بين قرار دهند. بايد محيط ورزش را از دوپينگ پاكسازى كنيم، چرا كه اين امر به حيثيت مردم ايران لطمه وارد مى كند.
وى گفت: دوپينگ ۹ تن از ملى پوشان وزنه بردارى ايران در خارج از كشور تبعات بدى براى ورزش ايران داشته است از همين رو بايد با اين معضل برخورد جدى شود.
رئيس سازمان تربيت بدنى، آموزش را يكى از راهكارهاى مبارزه با امر دوپينگ دانست و گفت: كسب مدال براى ما مهم است، اما نه به اهميت آبروى كشورمان . براى كسب مدال نبايد به هر كارى دست بزنيم.
على آبادى با اشاره به روند روبه رشد ورزش در كشور گفت: ورزش در ايران جاى خود را باز كرده است و اكنون جوانان بسيارى هستند كه به اين سمت حركت مى كنند. جوانان اين مرزوبوم باگرفتارى هاى موجود گام به سمت ورزش بر مى دارند و اين ما هستيم كه بايد با مديريت خود زمينه حضور آنان را در عرصه هاى مختلف ورزشى فراهم كنيم. با توجه به حمايتى كه از سوى دولت نهم از ورزش كشور صورت مى گيرد، بايد زمينه حضور جوانان را در عرصه ورزش بيشتر كنيم.
معاون رئيس جمهورى با توجه به چهار فصل بودن كشور و استعدادهاى بسيار در وزنه بردارى گفت: شرايط آب و هوايى متنوع در كشور و استعدادهاى بسيارى كه در اين رشته ورزشى وجود دارد، زمينه را براى كار فراهم مى كند. اين امتيازى است كه بايد مديران از آن استفاده لازم را ببرند.
على آبادى از طرح ساخت ۳۰ سالن وزنه بردارى در كشور خبر داد و افزود: در صورتى كه رؤساى هيأت هاى ورزشى نسبت به تأمين زمين اين سالن ها اقدام كنند، سازمان تربيت بدنى هزينه ساخت آنها را تقبل خواهد كرد.
> جشن ساخت هزارمين سالن
وى گفت: ما قصد داريم در طول ماه هاى آينده جشن ساخت يكهزارمين سالن ورزشى را از زمانى كه رياست اين سازمان را برعهده گرفتم، برگزار كنيم. من مى دانم كه از نظر امكانات و تأسيسات ورزشى مشكل داريم و با آنكه بودجه سازمان تربيت بدنى ۱۰۰ درصد افزايش يافته است، ولى اين بودجه كافى نيست و بايد سه برابر شود تا بتوانيم كار خود را پى بگيريم.
معاون رئيس جمهورى در ادامه افزود: يكى از وظايف رؤساى هيأت ها اين است كه از بودجه اى كه در اختيارشان قرار مى گيرد به خوبى استفاده كنند و خود نيز در پى كسب منابع مالى ديگرى باشند.
على آبادى متذكر شد: ما كار كارشناسى خود را در خصوص هيأت  ها آغاز كرده ايم و از مسئولان فدراسيون ها خواسته ايم هر سه ماه، بهترين هيأت خود را معرفى كنند تا به آن هيأت جوايزى اهدا شود. هيأت ها بايد بازدهى داشته باشند، اين بازدهى از حضور ورزشكاران آن استان در تيم هاى ملى رده هاى گوناگون ورزشى مشخص مى شود. نمى شود رئيس هيأتى كه سال ها در رأس ورزشى قرار داشته است بازدهى خوبى ارائه ندهد.
وى گفت: من نمى گويم برويد كارى نشدنى انجام دهيد ولى مى گويم برويد و كارى معقول انجام بدهيد. معاون رئيس جمهورى با اشاره به طرح استعداديابى كه در فدراسيون هاى مختلف در حال انجام است. ادامه داد: از سرپرست فدراسيون وزنه بردارى انتظار دارم در نخستين فرصت، گروهى را مأمور استعداديابى در استان هاى مختلف كنند زيرا ما توانايى لازم را در اين رشته ورزشى داريم.
در پايان ، رؤساى هيأت هاى وزنه بردارى استان ها، به تشريح مشكلات خود در حضور رئيس سازمان تربيت بدنى پرداختند.

گروه ورزشى - ديروز تيم ملى واليبال مى توانست ونزوئلا را ببرد، اما در شرايطى كه از قدرت برابرى با حريف برخوردار بود، نتيجه را سه بر يك به اين تيم واگذار كرد تا اميدهايش براى صعود از گروه سوم رقابت هاى جهانى بسيار كمرنگ شود.
ميلوراد كياچ، سرمربى تيم ملى از محمودى، تركاشوند، منصورى، نادى، اكبرى، حسينى و ظريف (ليبرو) در تركيب اوليه بهره گرفت. در تيم حريف نيز گومز، كارلوس، توماس، ماركوئز، دياز و فردى سدنو حضور داشتند. ونزوئلا با توجه به بردى كه روز جمعه مقابل آمريكا كسب كرده بود، تلاش مى كرد با شكست تيم ايران صعودش را به مرحله دوم حتمى كند، اما تيم كشورمان در انديشه نخستين برد خود در شانزدهمين دوره مسابقه هاى قهرمانى جهان بود.
شروع بازى با برترى ايران همراه بود و با سه امتياز پياپى كه محمودى كسب كرد، ۲-۵ از ونزوئلا پيش افتاد. حتى زودتر از حريف به عدد هشت رسيد
(۷-۸). اما پس از نخستين استراحت فنى، ونزوئلا راه ها را بر مهاجمان روى تور ايران بست و هرچه اين ست به پايان نزديك شد، فاصله را بيشتر كرد. ونزوئلا اين ست را ۲۵ بر ۲۰ برد. گومز و توماس در تيم حريف فوق العاده بودند و در دو سوى آنتن دفاع تيم كشورمان را آزار دادند.
ست دوم با برترى ۲۳ - ۲۵ ايران تمام شد. سرويس هاى خوب بازيكنان ما، دريافت هاى حريف را مختل كرد، ضمن اينكه با كارهاى تركيبى انسجام دفاع روى تور تيم جوان آمريكاى لاتين را درهم شكست. اين نتيجه كار را در ست سوم حساس تر كرد و از آغاز كار دو تيم شانه به شانه يكديگر پيش رفتند، اما دو اشتباه مسلم كمك داور كه به ضرر تيم ايران همراه شد، افت روحى بازيكنان كشورمان را به دنبال داشت و از اواسط اين ست هم كياچ بازيكنان اصلى را بيرون كشيد تا ونزوئلا به راحتى و با امتياز ۲۵ بر ۱۷ برنده شود.
دو تيم در ست چهارم تا امتياز ۱۷ برابر پيش رفتند، اما در اين امتياز، تركاشوند دو بار پشت سر هم دفاع شد و در لحظات حساس كه بازيكنان باتجربه مى توانند مثمرثمر واقع شوند، كياچ دو بازيكن جوان (محمد كاظم و صادقيانى) را به ميدان فرستاد تا با دست خود نسخه تيم كشورمان را بپيچد. صادقيانى با امتياز سرويسى كه به حريف داد، مهر تأييدى بر اشتباهات سرمربى تيم ايران زد. ونزوئلا اين ست را ۲۵ بر ۲۰ برد تا در مجموع ۱-۳ برنده شود. شايد اگر بازيكنان ما در لحظات حساس اشتباهات فاحش انجام نمى دادند، مى توانستيم از پس اين تيم برآييم.
از مدت ها قبل كارشناسان درخصوص مهار گومز، بازيكن پشت خط زن ونزوئلا هشدار داده بودند، ولى كادر فنى و آناليزور تيم كشورمان طرحى براى اين مهم نداشتند. در عوض حريف خيلى سريع محمودى و تركاشوند را از كار انداخت و با بازى ساده خود تيم كشورمان را برد.امروز (۱۲:30 به وقت تهران) تيم ايران بايد به مصاف ايتاليا و نامدارانش از جمله الساندرو فى و لوييجى مستر آنجلو برود.آندريا زورزى بازيكن برجسته تاريخ واليبال ايتاليا و مفسر تلويزيون اسكاى بعد از باخت تيم كشورمان به ونزوئلا گفت كه تيم ايران تجربه بين المللى ندارد به همين خاطر پرنوسان ظاهر مى شود و نمى تواند از تمامى قدرت بالقوه خود كاملاً استفاده كند.

اهوازى ها كه ميزبان مسابقه هاى نوجوانان كشور را بر عهده داشتند با اقتدار و برترى قابل توجهى همه حريفان حاضر در صحنه را پشت سر گذاردند و بر عنوان قهرمانى كشور تكيه زدند.
ميزبان خوزستانى ۶ مدال طلا از ۱۰ وزن مسابقه را به خود تخصيص دادند تا نشان دهند از چه پشتوانه ارزشمندى در كشتى فرنگى برخوردارند.
قهرمانان اوزان دهگانه از اين قرار معرفى شدند:
*  ۴۲ كيلوگرم: محمدحسين نجات ( فارس) *  ۴۶ كيلوگرم: محمد حاتمى (خوزستان الف) *  ۵۰ كيلو گرم: بهمن زينى وند (خوزستان الف) * ۵۴ كيلوگرم: على ذكايى مهر (خوزستان الف) *  ۵۸ كيلوگرم: حسن محمدزاده (خوزستان الف) *  ۶۳  كيلوگرم: وحيد بيدار ( اردبيل) *  ۶۹ كيلوگرم: محمد نجفى (خوزستان الف) *۷۶ كيلوگرم: روح الله حسينى زاد (خوزستان الف) *  ۸۵ كيلوگرم: مجيد ديو سالار ( مازندران) * ۱۰۰ كيلوگرم: حامد حقيقى (كرمانشاه)
رده بندى امتيازى: ۱-  خوزستان الف ۸۳ امتياز ۲-  فارس ۵۲ امتياز، ۳-  خوزستان ب ۴۸ امتياز، ۴-  اردبيل ۴۵ امتياز، ۵-  مازندران ۴۵ امتياز، ۶-  تهران ۳۳ امتياز.

تيم ملى جودو كشورمان در رقابتهاى آزاد كره جنوبى انتخابى المپيك ۲۰۰۸ پكن صاحب دو مدال نقره و يك مقام پنجمى شد. در اين رقابتها وحيد سرلك در وزن
۶۰- كيلوگرم صاحب مدال نقره شد. وى در مرحله نيمه نهايى مصدوم شد و نتوانست در فينال وزن خود شركت كند. مجتبى اكبرى نيز در وزن ۹۰- كيلوگرم با شكست حريفان به مدال نقره دست يافت و قاسم اردبيلى در وزن ۱۰۰+ كيلوگرم در رده پنجم جاى گرفت.