بهمن عبداللهى
مجيد سرسنگى نام آشنايى براى اهالى تئاتر است. ۳۹ سال دارد و دكتراى ادبيات نمايشى را از دانشگاه مركزى انگلستان دريافت كرده است. او مسئوليت هاى مختلفى همچون عضويت در هيأت امناى انجمن نمايش كشور، مديريت گروه آموزش هنرهاى نمايشى دانشكده نمايش و موسيقى دانشگاه تهران، عضويت در گروه تئاتر و ادبيات نمايشى فرهنگستان هنر، عضويت در هيأت مديره انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس و … را برعهده دارد.
سرسنگى از خردادماه امسال به عنوان دبير «چهارمين دوره جشنواره تئاتر رضوى» منصوب شده و دليل اين گفت وگو هم همين موضوع است. به جهت يادآورى بايد گفت جشنواره فرهنگى هنرى امام رضا (ع) از ۲ تا ۱۱ آذر ماه در رشته هاى مختلف برگزار مى شود و يكى از اين رشته ها، جشنواره تئاتر رضوى است كه از ۵ تا ۱۰ آذر ماه در تهران برگزار خواهد شد. گفت وگوى ما را با دكتر مجيد سرسنگى مى خوانيد.
آقاى سرسنگى، جشنواره تئاتر رضوى ظاهراً امسال با شيوه و رويكرد متفاوتى نسبت به سال هاى گذشته برگزار مى شود، لطفاً در اين باره قدرى توضيح بدهيد.
همانطور كه اشاره كرديد اين جشنواره سال هاى قبل هم برگزار مى شد و اساساً بخشى از جشنواره فرهنگى هنرى امام رضا(ع) است كه دبيرخانه آن در مشهد قرار دارد. جشنواره تئاتر رضوى در دوره پيش رو با حمايت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى و همچنين شهردارى تهران برگزار مى شود و ان شاءالله بتوانيم جشنواره اى در شأن نام حضرت امام رضا(ع) برگزار كنيم. امسال اين جشنواره با وسعت و برنامه ريزى گسترده ترى برگزار مى شود و ما اميدواريم اين جشنواره بتواند هم به لحاظ مضامين نظر مخاطبان را تأمين كند و هم به لحاظ مسائل فنى و تكنيكى واجد ارزشهاى هنرى باشد.
البته از عنوان جشنواره بر مى آيد كه مضامين مذهبى و معنوى را نيز تحت پوشش قرار خواهد داد، اما بد نيست اشاره كنيد كه محور اصلى اين جشنواره دقيقاً چيست؟
مضمون و محور اصلى جشنواره « امام رضا(ع)» است. يعنى آثارى كه در جشنواره شركت كرده اند، آثارى هستند كه با موضوع امام رضا(ع) توليد و آماده نمايش شده اند. البته تفاوت شاخصى كه اين جشنواره با ساير جشنواره هاى مشابه دارد اين است كه ما تلاش كرده ايم آثار شركت كننده نگاه معاصر به موضوع امام رضا(ع) داشته باشند و به نوعى تلاش كرده ايم كه افكار، انديشه ها و سيره امام رضا(ع) در زندگى جامعه معاصر ديده شود. در واقع، فقط به اين نكته نپرداخته ايم كه كارهاى رسيده درباره زندگى امام هشتم باشند. بنابراين، بعضى از نمايش هايى كه در جشنواره شركت دارند، در زمان معاصر اتفاق مى افتند، اما داستان آنها متأثر از حضور امام رضا(ع) است.
اين آثار در چه بخش هايى به نمايش در مى آيند؟
ما امسال بخشهاى مختلفى در جشنواره طراحى كرده ايم، در سال هاى قبل همه آثار شامل اجراهاى صحنه اى بودند، اما امسال كارهاى شركت كننده در ۴ بخش اجرا مى شوند. در بخش اجراى صحنه اى ۲۲ اثر به نمايش در مى آيند. در اين بخش تعداد قابل توجهى از كارگردانان با تجربه كشورمان همچون بهروز غريب پور، سياوش طهمورث، مهدى متوسلى، مهدى مكارى، امير دژاكام، حميدرضا آذرنگ و ... حضور خواهند داشت. آثار اين بزرگان در كنار ساير آثارى كه از تهران و شهرستانها به دست ما رسيده تضمينى هستند بر كيفيت جشنواره امسال، اما در بخش دوم «توليد متون» را داريم. شما مى دانيد كه ما يكى از مشكلاتى كه در تئاتر كشور داريم مسأله متن نمايشى است، به همين دليل بخش «توليد متون» را پيش بينى كرده ايم، در اين بخش از نمايشنامه نويسان دعوت كرديم تا با موضوع جشنواره شركت كنند كه در نهايت ۶۶ متن به دست ما رسيد و از اين ميان ۹ متن به مسابقه راه پيدا كردند كه اين متون همزمان با برگزارى جشنواره به چاپ مى رسند. اين آثار توسط نويسندگان نام آشناى تئاتر كشور مانند محمد ابراهيميان، سعيد تشكرى، چيستا يثربى، حسين فدايى حسين و ... نوشته شده اند. ما اميدواريم با اين حركت تا حدى از بحران كمبود متن نمايش بكاهيم.
اين آثار در بخش رقابتى حضور دارند؟
خير، هيچ يك از بخشهاى جشنواره رقابتى نيست. از نظر ما معناى رقابت بيشتر، در اين است كه هنرمندان توفيق شركت در جشنواره را پيدا كنند.
به هر حال گزينش انجام شده است.
بله، در بخش اجراى صحنه اى حدود ۲۰۰ اثر به دبيرخانه رسيد كه تعداد ۲۲ اثر انتخاب شدند. در بخش متون هم كه قبلاً گفته شد. ما در انتخاب آثار دقت و تأكيد داشتيم تا كارها با كيفيت بالا در جشنواره حضور پيدا كنند.
بقيه آثار چه، براى آنها چه اتفاقى افتاد؟
ما به دليل محدوديت هاى جشنواره كارهاى شاخص تر را انتخاب كرديم، اما اينگونه نيست كه بقيه آثار را رها كرده باشيم، بلكه هنوز با اين دوستان تعامل داريم. از سوى ديگر ما آرشيو نسبتاً كاملى از اسامى و آثار تهيه كرده ايم كه بتوانيم در طول سال با اين آثار و هنرمندان ارتباط داشته باشيم تا اين آثار با تكميل نواقص بتوانند سال آينده در جشنواره شركت داشته باشند.
در بخش متون، مى خواهم بدانم آيا اين نمايشنامه ها براى اجرا در سال هاى آينده جشنواره نيز سفارش داده مى شوند؟
اصلاً توافقى كه ما با نويسندگان آثار داشتيم اين است كه حقوق نخستين اجراى آنها با جشنواره تئاتر رضوى است. يعنى بايد براى نخستين بار در جشنواره سال آينده اجرا شوند.
درباره دو بخش ديگر توضيح نداديد.
بله، ما دو بخش ديگر داريم، يكى بخش «آيين هاى نمايشى مذهبى رضوى» است. ما در طول سال آيين هاى مذهبى مختلفى را شاهد هستيم كه مضمون آنها امام رضا(ع) است. ما امسال ۲۵ گروه آيينى مذهبى از سراسر كشور دعوت كرده ايم كه در جشنواره اجرا خواهند داشت. اين اجرا ها شامل تعزيه، پرده خوانى و ساير آيين هاى خاص خواهد بود. بخش چهارم ما نيز «پژوهش» خواهد بود. ما معتقديم كه در تئاتر دينى و تئاتر رضوى پژوهش آنچنانى صورت نگرفته است. از نظر ما گروه هاى تئاترى پشتوانه پژوهشى و علمى براى اين نوع كار را ندارند. پس از اعلام فراخوان ۱۶ پژوهش به دست ما رسيد كه پس از بررسى ۶ طرح از لحاظ كيفيت واجد ارزش شناخته شد و اين طرح ها نيز از سوى مجموعه انتشارات ما به چاپ خواهد رسيد. بنابراين، چهارمين جشنواره تئاتر رضوى، چهار جشنواره در يك جشنواره است. اين چهار بخش هر يك مى تواند داعيه يك جشنواره مستقل را داشته باشد.
با اين حساب جشنواره در سال هاى بعد هم مى تواند گسترده تر و پر رونق تر برگزار شود؟
بله، ما در مناسبت هاى مختلف روى اين پيشنهاد تأكيد كرده ايم كه جشنواره تئاتر رضوى اين قابليت و توانايى را دارد كه به «جشنواره بين المللى تئاتر دينى» تبديل شود، ضمن اينكه اين جشنواره مى تواند محوريت امام رضا(ع) را حفظ كند در عين حال به ساير مضامين مذهبى و دينى هم بپردازد و نه تنها در داخل كشور بلكه در عرصه هاى جهانى هم جاى خود را باز كند. من تصور مى كنم با اين حركتى كه شروع شده اين پتانسيل در جشنواره هست كه بتواند در سال هاى آينده به اين نقطه برسد.
آقاى سرسنگى ، حتماً اطلاع داريد كه بسيارى از جشنواره هايى كه در كشور ما برگزار مى شوند، در ابتدا با تبليغات و انرژى زيادى كار خود را آغاز مى كنند اما به مرور زمان يا دچار تعطيلى مى شوند و يا از ايده آل هاى اوليه خود دور مى شوند و به روز مرگى مى افتند. شما براى آنكه جشنواره تئاتر رضوى دچار اين سرنوشت نشود چه تدبيرى انديشيده ايد؟
من اميدوارم رشد و سير صعودى جشنواره تئاتر رضوى در سال هاى آينده هم ادامه پيدا كند، اما درباره مسأله اى كه به آن اشاره مى كنيد به چند نكته مى توان توجه كرد، يكى اين كه مسئولان فرهنگى كشور فهيمانه و بانگاه دقيق به اين موضوع نگاه كرده اند و از جشنواره حمايت مى كنند، از سوى ديگر هنرمندان تئاتر هم به آن درجه از بلوغ فرهنگى رسيده اند كه بتوانند چنين كارهاى عظيمى را انجام دهند. در حقيقت با اين پتانسيل عظيم كه موجود است، بين المللى شدن جشنواره دور از دسترس نيست، البته اين موضوع در حد اختيار من نيست، اما به عنوان يك آرزو از سوى من و همكارانم مطرح شده است. اميدواريم مسئولان، اين جشنواره را با اين ديد جلو ببرند تا در آينده با كيفيت خيلى بهترى آن را برگزار كنيم. اميدوارم اين جشنواره به عنوان يك جشنواره بين المللى تئاتر دينى در سالهاى آينده مطرح شود. به هر حال اين ظرفيت در بين هنرمندان داخلى و حتى خارج از ايران وجود دارد. اين اتفاق بى شك تأثير به سزايى در جريان فرهنگى جهان دارد. وقتى مقام معظم رهبرى مى فرمايند كه در دوران تهاجم فرهنگى وظيفه ما ترويج فرهنگ دينى مان است، خب يكى از راههايش همين است كه بتوانيم جشنواره اى بين المللى و با كيفيت بالا برگزار كنيم. يكى از تجربياتى كه در همين باره مى توان مثال زد، سمينار بين المللى «نمايش و دين» است، در اين سمينار پس از اعلام فراخوان استقبال خوبى از آن شد و ما فقط با ۱۰۰ مقاله از سراسر دنيا مواجه شديم. مقالاتى كه از سوى برجسته ترين محققان دينى ارائه شده بود. اين موضوع نشان مى دهد وقتى كارى را انجام مى دهيم كه متعلق به فرهنگ دينى ماست، مى توانيم در دنيا حرفى براى گفتن داشته باشيم. در حالى كه هرگاه خواستيم از جريانات فرهنگ غرب تقليد كنيم، ضربه خورديم يا اساساً نتوانسته ايم گامى به جلو برداريم. من فكر مى كنم جشنواره تئاتر رضوى و در آينده، جشنواره تئاتر دينى يكى از پشتوانه هاى فرهنگى است كه مى تواند جايگاه فرهنگى ما را در جهان تثبيت كند و تبليغات غربى را خنثى كرده و چهره جديد و حقيقى از فرهنگ نابى كه داريم به دنيا نشان بدهد.
بنابه گفته هاى شما اين جشنواره در آينده مى تواند منشأ اثر در تئاتر منطقه و حتى جهان باشد و در جريانات فرهنگى تأثير گذار باشد.
قطعاً من شكى ندارم. ما مى توانيم اين جشنواره را به يكى از قطب هاى تئاترى دنيا مبدل كنيم.
به نظر مى رسد برگزارى جشنواره ها به خودى خود حركتى ارزشمند است، اما مى پذيريد كه هر جشنواره اى به دو دليل مى تواند ماندگار و تأثير گذار باشد؛ اول به لحاظ كيفيت آثار اجرا شده در آن و دوم كيفيت و شيوه هاى اجرايى آن؟ البته در اين ميان بسيارى از جشنواره هاى ما كيفيت و استانداردهاى لازم را ندارد؟
نمى توان در اين باره به طور مطلق قضاوت كرد. وقتى بحث برگزارى جشنواره را مطرح مى كنيم بايد خيلى از موارد را لحاظ كنيم. به نظر من يك نوع آشفتگى در برگزارى جشنواره هاى ما وجود دارد، يعنى ما اساساً يك پلان يا نقشه اى براى برگزارى جشنواره هايمان نداريم و به همين دليل برخى از جشنواره هاى ما با مشكلات مواجه مى شوند. اولاً اين كه ما در طول سال، جشنواره هاى زيادى برگزار مى كنيم كه اگر بياييم همه جشنواره هاى مشابه را با هم برگزار كنيم، براى نمونه همه جشنواره هايى كه موضوع دينى دارند با هم برگزار كنيم، آن وقت بسيارى از نقاط ضعف ما پوشيده مى شود، چون در اين صورت امكانات اجرايى ما متمركز مى شود. در همين باره مى توان از جشنواره هاى دينى مثل جشنواره تئاتر رضوى، عاشورائيان، تئاتر ماه و احتمالاً يكى دو جشنواره ديگر نام برد. خب همه اين ها را مى توان در پوشش يك جشنواره بزرگ برگزار كرد. وقتى كه جشنواره مهندسى نشود و امكانات تقسيم شود، طبيعتاً تمركز آنها كم مى شود و در نتيجه كيفيت آنها پايين مى آيد، ضمن اين كه ما براى جشنواره ها يمان بايد تيم ها و كادرهاى حرفه اى و اجرايى در نظر بگيريم. يكى از مشكلات ما اين است كه در يك جشنواره اى يك گروه همكارى مى كنند و سال آينده از اين گروه هيچ خبرى نيست و گروه ديگرى آن را دنبال مى كند، در اين صورت تجربه هاى گذشته بار ديگر تكرار مى شوند. شما ببينيد در جشنواره هاى خارجى يك دبير بيش از يك تا دو دهه مسئوليتش را حفظ كرده است و كادرى هم كه در اختيار دارد، كادر آموزش ديده، با تجربه و تربيت شده است، ما براى جشنواره هايمان مخصوصاً جشنواره هاى بزرگ بايد شروع به كادر سازى حرفه اى كنيم، ضمن آن كه بايد تعريف كنيم هر جشنواره به دنبال چيست؟ من فكر مى كنم علت توفيق جشنواره هايى مثل تئاتر رضوى در موضوع خاص و مشخص آن است. در اينجا همه مى دانند محور اصلى چيست و به چه منظورى كار مى كنند. مى خواهم بگويم اگر ما نيروهايمان را جمع كنيم، هماهنگ عمل كنيم، از پراكنده كارى بپرهيزيم، نيروى متخصص و كادر تربيت كنيم و از همه مهمتر براى جشنواره ها «استاندارد» تعريف كنيم، خب با اين مشكل كه اشاره كرديد، مواجه نمى شويم. ما براى نخستين بار در جشنواره تئاتر رضوى آمده ايم و همه چيز را طراحى كرده ايم.
استانداردها، زمان بندى و نقشه كلى را طراحى و مستند سازى كرده ايم و همه اين مستندات را به كسانى تحويل خواهيم داد كه سال آينده آن را برگزار مى كنند. يكى از مشكلاتى كه جشنواره ها را با فراز و نشيب همراه مى كند اين است كه استاندارد سازى و دستورالعمل براى آنها وجود ندارد. در اين صورت مى توان قضاوت هم كرد، يعنى از روى آيين نامه و استانداردى كه تعريف شده مى توان كيفيت برگزارى را ارزيابى كرد. به هر حال تا ما اين استانداردها را تعريف نكنيم، اين آشفتگى در برگزارى جشنواره ها موجود خواهد بود.
اصلاً بحث من هم همين است، تمام جشنواره هايى كه با قدمت چند دهه در جهان برگزار مى شوند، از دو جنبه كيفيت آثار و كيفيت برگزارى ارزيابى مى شوند، حالا در مورد جشنواره تئاتر رضوى آن طور كه مى فرماييد درخصوص شيوه برگزارى و كيفيت اجرايى همه چيز طراحى شده و مى توان به آن بها داد، اما درمورد كيفيت آثار تا زمان برگزارى و اجراى آثار نمى توان قضاوتى داشت...
ما تمام سعى مان را كرده ايم تا از اين دو جنبه كه شما به درستى به آنها اشاره كرديد، يعنى كيفيت آثار و سيستم مديريت و كيفيت برگزارى، به استانداردهاى بين المللى برسيم، وقتى مى گوييم كه اين جشنواره توانايى بين المللى شدن را دارد، به اين دليل است كه با شناختى كه از جشنواره تئاتر رضوى دارم، همچنين جشنواره هايى كه به عنوان ناظر يا شركت كننده حضور خواهند داشت، مى توانم ادعا كنم اين جشنواره كمتر از جشنواره هاى بين المللى نيست البته ما يك سرى محدوديت هايى داريم كه طبيعى است و هنوز پله هايى مانده كه خودمان را به جشنواره هاى درجه يك دنيا برسانيم اما با همه اين مسائل جشنواره تئاتر رضوى از رويدادهايى است كه اگر ناظرين خارجى به آن بيايند، مى توانند گواهى بدهند كه چه به لحاظ دقت در آثار، تنوع بخش ها و چه در سيستم اجراى جشنواره واقعاً با استانداردهاى بين المللى فاصله ندارد. اصلاً ما از روز اول با اين رويكرد گام برداشته ايم. البته ممكن است در جاهايى هم خطا كرده باشيم و به طور صددرصد به ايده آل هايمان نرسيده باشيم، اما مى توانم بگويم جشنواره چهارم با شؤونات يك جشنواره بين المللى برگزار خواهد شد.
يكى از مسائلى كه در جشنواره ها با آن برخورد مى كنيم، وجه ميهمانى آنهاست. درواقع جشنواره هاى مختلف با صرف هزينه، انرژى و زمان برگزار مى شوند و در اين رويكرد در مقطعى خاص مطرح مى شوند، با تبليغات و پوشش خبرى ديده مى شوند اما مردم و مخاطب عمومى در آنها كمتر لحاظ مى شود، حالا در جشنواره تئاتر رضوى وضع چگونه خواهد بود؟ آيا در اين جشنواره كه وجه مردمى اش قاعدتاً بايد پررنگ باشد چه اتفاقى خواهد افتاد تا مردم حضور و بهره بيشترى داشته باشند؟
به نكته بسيار درستى اشاره كرديد. ما از همان ابتدا به اين موضوع فكر مى كرديم كه چه كنيم تا جشنواره محدود به ايام برگزارى نباشد و اين جريان فرهنگى در طول سال ادامه داشته باشد. در اين زمينه چند كار انجام داديم. اول اين كه با مركز هنرهاى نمايشى، حوزه هنرى و سازمان فرهنگى هنرى شهردارى صحبت كرديم تا به نمايش هاى جشنواره در طول سال اجراى عمومى بدهند و در طول سال براى مخاطب غير جشنواره ها هم قابل استفاده باشد. با صداوسيما (شبكه چهار) هم صحبت كرده ايم تا بعضى از اين نمايش ها كه قابليت دارند، تبديل به تله تئاتر شوند. كار سوم هم راه اندازى همان بخش هاى توليد متون و پژوهش است. شما در نظر بگيريد با وضعيت كمبود متون نمايشى همين ۹ متنى كه ما به چاپ مى رسانيم بارها و بارها در شهرستان ها اجراهايى انجام خواهد گرفت و فرهنگ تئاتر رضوى به همه جا نشر پيدا خواهد كرد.
آقاى سرسنگى جشنواره تئاتر رضوى جشنواره با رويكرد مذهبى و معنوى است و به نظر نمى رسد مسائل مالى در آن چندان مهم باشد اما به هر حال هر حركت فرهنگى يا هنرى نيازمند پشتوانه هاى مالى است. لطفاً بفرماييد مسئولان سياستگذار در امور فرهنگى يا مسئولان نهادهايى مثل مجلس شوراى اسلامى، شوراى عالى انقلاب فرهنگى، شوراى شهر و غيره چقدر مى توانند در افزايش اعتبارات دولتى در زمينه برگزارى حركت هاى فرهنگى مؤثر باشند، مانند همين جشنواره تئاتر رضوى كه مى تواند به يك رويداد فرهنگى قابل توجه در كشور، منطقه و به قول شما جهان تبديل شود؟
بالطبع، كار بزرگ كردن احتياج به اعتبارات مناسب دارد. البته من اعتقاد ندارم همه چيز را پول مى سازد اما معتقدم نحوه صرف امكانات و اعتبارات خيلى مهمتر از خود اين امكانات است، يعنى وقتى ما امكانات زيادى داشته باشيم، اما برنامه و مديريت نداشته باشيم اين امكانات به هدر مى رود. به هر صورت يكى از مؤلفه هايى كه مى تواند در يك جريان فرهنگى مؤثر باشد ميزان اعتبار و امكانات آن جريان به تناسب كارى كه انجام مى شود، است. درشكل كلان من فكر مى كنم هنوز به اندازه قدر و اعتبار تئاتر كشور، بودجه و امكانات به تئاتر ما اختصاص پيدا نكرده است، اين بحث كلى است كه اميدواريم روزى حل شود، گرچه امسال خوشبختانه بودجه تئاتر يك جهش بسيار خوب داشته است.
و بايد از مسئولان تشكر كرد و از آنها خواست كه اين حركت را ادامه دهند، البته ما هنوز با آن استانداردهاى لازم فاصله داريم.
در مورد جشنواره هايى مانند جشنواره تئاتر رضوى من اعتقاد دارم بعد اصلى، «بعد معنوى» است. ما در همين جشنواره و همين دبيرخانه آدم هايى داريم كه بدون دستمزد كار مى كنند و نيت آنها كار براى امام رضا (ع) است. ما سعى كرديم كه هزينه هاى جانبى را به حداقل برسانيم. يكى از كارهايى كه هزينه ها را كمتر مى كند جلوگيرى از ريخت و پاش هاى جانبى است كه ما آن را به حداقل رسانده ايم، از سوى ديگر تلاش كرده ايم كه اين بودجه را صرف كيفيت كارها بكنيم. در حقيقت امكانات لازم را براى گروه ها فراهم كرده ايم كه گروه ها خوب كار كنند. بنابراين در يك نگاه كلى به نظر مى رسد براى حركت هاى فرهنگى كلان ما بايد اعتبار و امكانات كلان صرف كنيم ومطمئن باشيم كه در درازمدت پاسخ خواهد داد. يعنى وقتى هزينه اى براى جشنواره تئاتر رضوى صرف مى شود، بايد مطمئن باشيم كه بازده آن در سال هاى بعد در نسل جوان ديده خواهد شد. بد نيست اشاره كنم يكى از كارهاى ما در اين جشنواره برقرارى ارتباط با دانشگاه هاست، ما اعتقاد داريم كه اگر بخواهيم اين حركت نهادينه شود بايد پيوندى با دانشگاه ها به عنوان مراكز علمى داشته باشيم. امسال نيمى از كارهاى انجام شده، متون آماده شده و پژوهش هاى مختلف از سوى دانشگاهيان خلق شده است، اين حركت ادامه همان بحث پيوند حوزه و دانشگاه است كه سالهاست به دنبال آن بوده ايم. ما خوشحاليم كه تعدادى از اساتيد تئاتر به كمك ما آمده اند و دانشجويان نيز در اين جشنواره حضور دارند. وقتى اين نسل با تئاتر رضوى، تئاتر دينى و معنوى پيوند مى خورند شما اصلاً نمى توانيد قيمت آن را به ريال محاسبه كنيد. اصلاً نمى توانيد تصور كنيد كه چه سرمايه هنگفتى از اين نسل در حوزه فرهنگ و هنر و تئاتر كشور به وجود خواهد آمد. از سوى ديگر ما وقتى هزينه اى صرف مى كنيم بايد ببينيم اين هزينه و اعتبار چه تأثير فرهنگى خواهد گذاشت.
من مطمئن هستم اگر ما به عنوان برگزاركنندگان جشنواره ها اگر اين گونه عمل كنيم و كارمان بازده داشته باشد، در اين صورت بى شك مجلس شوراى اسلامى، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى، شهردارى و همه مراكز حامى جريانات فرهنگى هنرى بدون هيچ دغدغه اى نسبت به اين جريانات سرمايه گذارى خواهند كرد. چون به وضوح و به عينه آثار سرمايه گذارى شان را در كوتاه مدت و درازمدت مى بينند.
به عنوان مسئول برگزارى اين جشنواره هيچ تقاضايى از مسئولان نداريد؟
تقاضايم اين است كه توجه خوبى كه به جشنواره تئاتر رضوى و ساير جشنواره هايى از اين دست دارند همچنان ادامه بدهند و در حقيقت فضايى را ايجاد كنند كه استعدادهاى بالقوه در كشور به بالفعل تبديل شود. يكى از كارهاى ما در اين جشنواره كادرسازى براى جشنواره هاى آينده بود، يعنى از نيروهاى جوان و دانشجويان استفاده كرده ايم و پاسخ خوبى هم دريافت كرده ايم. يكى از مشكلات ما در سالهاى اخير اين بوده كه براى آينده كادرسازى نكرده ايم، ما در كشور استعداد و نيروهاى بالقوه كم نداريم، اساساً مزيت اصلى ما در كشور منابع زيرزمينى نيست، بلكه نيروى انسانى ماست، پس بايد براى آينده روى نيروى انسانى سرمايه گذارى كنيم. بنابراين تقاضا و خواهش من به عنوان فردى كه در حوزه فرهنگ كار مى كند اين است كه به نيروى جوان توجه كنيم و روى آنها با اعتقاد قلبى سرمايه گذارى كنيم.
از شما سپاسگزاريم.
اميدوارم با نفس قدسى امام رضا (ع) و با مشاركت هنرمندان و اصحاب رسانه، جشنواره خوبى بتوانيم برگزار كنيم.
