واريس نوعى بيمارى است كه بر اثر آن ديواره وريدها دچار تورم و برآمدگى پياز مانند مى شود. اين مشكل به طور عمده در ديواره وريدهاى قسمت تحتانى ساق پا ديده مى شود. هر وريد يا سياه رگ داراى دريچه هاى كنترل كننده جريان خون است. واريس هنگامى رخ مى دهد كه اين دريچه ها دچار نارسايى شده باشند و به فعاليت طبيعى خود ادامه ندهند. يكى از علل به وجود آورنده اين حالت، فشارهاى درون لوله گوارشى مثلاً به دليل ابتلا به يبوست است. بعضى از سياه رگ هاى واريسى به طور عميقى درون ساق پا قرار داشته و قابل مشاهده نيستند.
واريس مى تواند منجر به كاهش تأمين مواد مغذى براى پوست وماهيچه شود و در نتيجه قانقاريا و زخم ايجاد كند.
علامت اصلى اين بيمارى درد و تورم خفيف در قوزك پا و بد منظره شدن ناحيه مبتلا به واريس است. برخى مواقع نيز هيچ علامتى مشاهده نمى شود.
روش هاى درمانى شامل پوشيدن جورابهاى محكم مخصوص واريس و نشستن در حالتى است كه پاها در سطحى بالاتر از قلب قرار داشته باشند ( به طور مثال قرار دادن پا ها به روى يك صندلى در حالت نشستن و يا دراز كشيدن بر روى زمين). دراغلب موارد براى برطرف كردن مشكل واريس، عمل جراحى مورد نياز است.
غذاهاى مفيد
برطرف كردن يبوست گام نخست در بهبود اين بيمارى است. يبوست فشار وارده بر سياه رگ هاى ساق پا را افزايش مى دهد و منجر به بروز واريس مى شود. رژيم غذايى غنى از فيبر سبب كاهش يبوست و پيشگيرى از بروز واريس مى شود.
براى حجيم كردن مدفوع و پيشگيرى از يبوست مصرف غلات و صبحانه سبوس دار، نان سبوس دار، پاستا و برنج توصيه مى شود. غلات غنى از فيبر نامحلول، مدفوع را حجيم كرده و آب را در خود نگه مى دارند. مدفوع حاصل شده نرم تر و بزرگ تر بوده و آسان تر از دستگاه گوارش عبور مى كند. بدين ترتيب فشار كمترى به وريد هاى پا وارد مى شود. اين نكته حائز اهميت است كه افزايش دريافت فيبر در رژيم غذايى بايد همراه با افزايش دريافت آب، حداقل به ميزان ۶ ليوان در روز باشد.
سبزيجات داراى برگ سبز و انواع كلم به وسيله تأمين فيبر نامحلول بويژه در طول دوران باردارى اهميت دارد. چرا كه در اين زمان، سطوح بالاى هورمون «پروژ سترون» سبب آهسته كردن انقباضات روده بزرگ مى شود و احتمال بروز يبوست را افزايش مى دهد.
مركبات بويژه پرتقال و گريپ فروت همچنين شاتوت، توت فرنگى، فلفل دلمه و انواع سبزيجات داراى برگ سبز تأمين كننده ويتامين ث  هستند. اين ويتامين براى حفظ استحكام «كلاژن» ضرورى است. كلاژن ماده اى است كه به حفاظت از ديواره رگ ها كمك مى كند. فقدان ويتامين ث در رژيم غذايى منجر به پارگى وريد هاى كوچك و بدتر شدن واريس وريدها مى شود. مصرف عصاره شاتوت در افراد دچار واريس به كاهش نشت ديواره نازك رگ هاى خونى مى انجامد.
مغزها، دانه ها و ماهى هاى روغنى حاوى اسيد هاى چرب ضرورى هستند كه مصرف مقدارى از اين غذاها به طور روزانه براى كمك به استحكام ديواره وريدها ضرورى است.
چه غذاهايى نخوريم
كره، مارگارين، روغن ها،كيك، شيرينى، شكلات و بيسكويت سرشار از چربى بوده و تأمين كننده مقدار زيادى انرژى هستند كه احتمال افزايش وزن و واريس وريدى را افزايش مى دهند.
هر غذايى كه به طور تجربى باعث بروز يبوست مى شود بايد به ميزان كمتر و يا به طور تركيبى همراه با غذاهاى ملين مصرف شود (اصلى ترين مواد غذايى ملين شامل آلو، انجير و زرشك است.)
چند نكته
-  كاهش وزن اضافى براى افرادى كه اضافه وزن دارند ضرورى است. فشار وارد به رگ ها در نتيجه حمل چربى اضافى بدن با افزايش خطر واريس مرتبط است.
-  ورزش منظم به سوزاندن انرژى اضافى و همچنين درمان واريس كمك مى كند.

آسم يك  بيمارى  مزمن  همراه  با حملات  مكرر خس خس  و تنگى  نفس است .اين  بيمارى  در تمام  سنين  مى تواند وجود داشته  باشد، اما ۵۰ درصد از موارد، كودكان  زير ۱۰ سال  هستند.آسم  بيشتر در پسران  رخ  مى دهد تا دختران ، اما در آسمى  كه  در بزرگسالى  آغاز مى شود زنان  سهم  بيشترى  دارند.
علايم  شايع 
آسم معمولاً با احساس  فشردگى  در قفسه  سينه  و تنگى  نفس ، خس خس  سينه  به  هنگام  بازدم ، سرفه ، بخصوص در شب ، معمولاً همراه  با خلط  غليظ ، شفاف  و زرد، همراه است كه با تنفس  سريع  و سطحى  به  هنگام  نشستن  بهتر مى شود.ايجاد مشكل  در تنفس ، انقباض  عضلات  گردن، آبى  شدن  پوست ، خستگى  زياد، تنفس  صدادار شبيه  خرخر، ناتوانى  در صبحت  كردن ، تغييرات  ذهنى  و روانى ، از جمله  بى قرارى  يا گيجى  هم از علايم شديد اين بيمارى است.
علل 
التهاب  و اسپاسم  ناشى  از آن  در مجارى  هوايى  (نايژه ها و نايژك ها)، و به  دنبال  آن  ورم  مجارى  هوايى  و غليظ  شدن  ترشحات  ريه  (خلط ) موجب كاهش  يا بسته  شدن  راه  عبور هوا به  ريه ها مى شود.عواملى  كه  مى توانند اين  تغييرات  را ايجاد كنند عبارتند از: مواد آلرژى زا مثل  گرده  گياهان ، گرد و غبار، شوره  بدن  حيوانات ، كپك ها يا بعضى  از غذاها، عفونت هاى  ريوى  مثل  برونشيت ، مواد آلاينده  موجود در هوا، مثل  دود و بوهاى  مختلف ، قرار گرفتن  در معرض  موادشيميايى  يا ساير مواد، در قالب  مواجهه  شغلى .
عوامل  افزايش  دهنده  خطر
وجود ساير بيمارى هاى  آلرژيك ، مثل  اگزما يا تب  يونجه ، سابقه  خانوادگى  آسم  يا آلرژى هاى  ديگر، قرار گرفتن  در معرض  آلاينده هاى  خطر، سيگار كشيدن ، مصرف  بعضى  از داروها مثل  آسپيرين ، استرس هاى  مختلف  (عفونت هاى  ويروسى ، ورزش ، ناراحتى  عاطفى ، بوهاى  زيانبار، و دود تنباكو) از مهمترين عوامل افزايش خطر هستند.
راه هاى پيشگيرى 
از مواد آلرژى زاى  شناخته  شده  و آلاينده هاى  هوا دورى  كنيد.
داروهايى  كه  به  منظور پيشگيرى  از بروز حملات  آسم  تجويز مى شوند را به  طور منظم  مصرف  كنيد و توجه  داشته  باشيد كه  حتى  اگر احساس  مى كنيد مشكلى  نداريد، مصرف  داروها را قطع  نكنيد، از مصرف  آسپيرين  خوددارى  كنيد.به  دنبال  عوامل  آغازكننده  حمله  آسم  بگرديد و از آنها دورى  كنيد. نرمش هاى  آسوده سازى  و شل كننده  عضلات  و نيز حركات  كمك كننده  به  تخليه  ترشحات  تنفسى  را انجام  دهيد.
عواقب  مورد انتظار
علايم  را مى توان  با درمان  و پايبندى  جدى  به  اقدام هاى پيشگيرانه  كنترل  كرد. نيمى  از كودكان  آسمى  نهايتاً خوب  خواهند شد.در صورتى  كه  درمان  انجام  نشود، حملات  شديد ممكن  است  مرگبار باشند.
درمان
اقدام هاى  تشخيصى  ممكن  است  عبارت  باشند از: آزمايش  خون ، بررسى هاى  مربوط  به  كار ريه و بررسى هاى  مربوط  به  آلرژى  كه  معمولاً به  كمك  آزمون هاى  پوستى  انجام  مى گيرند.
مراقبت  اورژانس  و بسترى  كردن  در موارد حملات  شديد آسم ، روان  درمانى  يا مشاوره ، در صورتى  كه  آسم  با استرس  ارتباط  داشته  باشدحتى المقدور مواد آلرژى زا و آزاردهنده  را از خانه  و محل  كار حذف  كنيد.  داروهايى  را كه  به  طور منظم  استفاده  مى كنيد هميشه  به  همراه  داشته  باشيد.به  هنگام  حملات  بنشينيد.در زمان هايى  از سال  كه  مواد آلرژى زا در محيط  فراوان  هستند در منزل  بمانيد.
رژيم  غذايى 
براى اين بيماران رژيم  خاصى  توصيه  نمى شود، اما از خوردن  غذاهايى  كه  به  آنها حساسيت  داريد خوددارى  كنيد.
روزانه  حداقل  ۳ ليتر آب  بنوشيد تا ترشحات  رقيق  باقى  بمانند.

الهام آرمان
«شوهرم آنقدر وسواسى است كه نگو. روزى دو سه بار با شيلنگ آب به جان اتو، تلويزيون، ويدئو و همه وسايل برقى خانه مى افتد. فكر مى كند وسايل برقى بدون صابون زدن و آب كشيدن تميز نمى شوند. كنتور برق را هم آب مى كشد. چند بار در هنگام شست وشوى اين وسايل دچار برق گرفتگى خفيف شده است. من و بچه ها از دست كارهايش كلافه شديم. خودش هم خسته شده. گاهى شدت وسواس همسرم به حد جنون مى رسد. جانم به لب آمده. نمى توانم تحمل كنم. بچه ها مى گويند در آن خانه يا جاى ماست يا جاى باباى وسواسى مان! طلاق مى خواهم. حالا هم به پزشكى قانونى آمده ام تا مشكل روانى شوهرم را ثابت كنم و خلاص!»
اينها را زن ميانسالى مى گويد كه با چشم گريان در سالن انتظار بخش روانپزشكى قانونى نشسته است. او و خانواده اش تنها يكى از هزاران قربانى بيمارى «وسواس» هستند.
وسواس يعنى وسوسه. وسوسه اى براى تكرار بشور، بساب، پاك كن و دوباره از نو همه اين كارها را تكرار كن.
اين تكرارها در برخى موارد به قدرى ادامه دارد كه شالوده خانواده ها را از هم مى پاشد.
وسواس فكرى يكى از شاخه هاى اين بيمارى روحى به شمار مى رود. يكبار مردى قصد داشت تابلويى را به ديوار بكوبد. بالاى چهارپايه رفت و چند ميخ را گذاشت لاى دهانش. تابلو را به ديوار كوبيد اما توهم بلعيدن يكى از ميخ ها هرگز او را رها نكرد. حالا اين مرد مدت زيادى است كه به پزشكان مختلف مراجعه مى كند و مى گويد «من يك ميخ قورت داده ام.» تمام آزمايش ها نشان مى دهند در بدن اين فرد هيچ ميخى يا شىء خارجى وجود ندارد. اما او عكس ها و حرف هاى پزشكى را قبول ندارد چون دچار وسواس فكرى شديدى شده است. اختلال هاى روحى و فكرى اين مرد به جايى رسيده كه پرونده اش در پزشكى قانونى دنبال مى شود. هميشه «وسواسى»ها زود شناخته مى شوند. تكرار، دقت و احتياط بيش از حد در امور ساده از خصوصيات بارز اين افراد است.
چندى پيش مردى به دادگاه رفت و از رفتارهاى عجيب و آزاردهنده همسرش شكايت كرد و به قاضى گفت: «زنم برنج و گوشت را با مايع ظرفشويى مى شويد. فاميل مان را هم به خانه راه نمى دهد. روزى ده ها بار لباس هاى پاكيزه را در ماشين لباسشويى مى اندازد و من و بچه ها را روزى سه مرتبه وادار مى كند به حمام برويم. وقتى خواستگارى رفتم اصلاً اينطورى نبود اما حالا چند سالى است كه با داشتن دو فرزند، زنم دچار وسواس شديد شده و دخترانم هم تحت تأثير او قرار گرفته اند.»
اين موارد تنها چند نمونه كوچك از عوارض اين بيمارى خانمان برانداز است.
دكتر «مهدى صابرى» روانپزشك سازمان پزشكى قانونى در اين باره مى گويد: «وسواس» نوعى اختلال روانى است كه اضطراب از پايه هاى آن است. وسوسه ها در دسته هاى فكرى، ذهنى، عملى و روانى قرار مى گيرند. افراد وسواسى قدرت كنترل و مهار رفتار آزاردهنده خود را ندارند. ذهن آنان از تكرار مكررات رنج مى برد. ويژگى افراد «وسواسى» فكر كردن مدام در مورد نقص يكى از اعضا است. اين افراد فكر مى كنند بالاخره نوعى بيمارى ناشناخته آنها را از پا در مى آورد اما اين افكار اجبارى ناخواسته وجود دارد. اختلال جبرى فكرى، مزاحم بيماران وسواسى مى شود.»
عضو هيأت علمى سازمان پزشكى قانونى كشور ادامه مى دهد: «اين افراد معمولاً مضطربند. نگرانى از اتفاق هايى كه ممكن است رخ دهند هيچگاه فكر اين بيماران را رها نمى كند. كمال گرايى، ايده آل طلبى، وظيفه شناسى و نارضايتى از خود از ديگر ويژگى هاى اين بيماران است. آنها سعى مى كنند به خوبى از عهده تمام كارها برآيند. گاهى اين فكر موجب مى شود تا بيماران براى انجام كارهاى معمولى بيش از حد لازم انرژى مصرف كنند. «كندى»  در كارهاى بيماران وسواسى بيش از همه عارضه اى به چشم مى خورد.» در مورد علت وسواس حرف و حديث هاى زيادى وجود دارد. عده اى معتقدند: «بايد ريشه اين بيمارى را در كودكى افراد جست. مدارا نكردن والدين با فرزندان مى تواند زمينه هاى وسواسى شدن بچه ها را به وجود بياورد.دكتر صابرى، سرپرست بخش معاينات روانپزشكى قانونى استان تهران در اين باره تأكيد مى كند: «سازش نداشتن والدين با كودكان در زمينه خوب يا بد بودن مسائل، مراقبت از خود، نحوه دستشويى رفتن و موارد مشابه هر يك مى توانند در زمينه فكرى فرزندان در آينده دور يا نزديك تأثيرگذار باشند.
گروهى از روانپزشكان نيز دوگانگى آموزشى و تربيتى در محيط هاى درون و بيرون خانه را از عمده ترين دلايل ايجاد تناقض و تضاد ميان شخصيت افراد مى دانند. اين گروه معتقدند: افراد با قرار گرفتن در محيط هاى مختلف دچار ترديدها و دودلى هاى منجر به وسواس مى شوند. به عنوان نمونه، با مقايسه تميزى سرويس بهداشتى خانه و يك مسافرخانه سرراهى نسبت به تميزى دستشويى خانه خود وسواس بيمارگونه نشان مى دهند.»
به عقيد صابرى، ضايعه اى عضوى (ارگانيك) ناشى از اختلال هاى شيميايى مغز در نقل و انتقال مواد شيميايى مغذى نيز مى تواند منجر به اين بيمارى شود.
وسواس
به عقيده دكتر صابرى، «چنانچه اين بيمارى در سنين پايين تر آغاز شود، ماندگارى اش بيشتر خواهد بود. دهه سوم و چهارم زندگى انسان ها اوج بروز اين اختلال است، اما اين به آن معنى نيست كه بيمارى وسواس در سنين جوانى و سالمندى ديده نمى شود.»
عده اى معتقدند وسواس در ميان زنان بيشتر از مردان شايع است، اما وسواس تنها مختص پاكيزگى افراطى نيست. گروهى از اين بيماران نسبت به برخى امور احتياطى زندگى خود دقت عمل بيشترى نشان مى دهند.
مثلاً بارها از خواب شبانه مى پرند و شير گاز را نگاه مى كنند، چرا كه ترس باز ماندن آن و آتش گرفتن خانه رهايشان نمى كند.
اين بيمارى زن، مرد، كودك، نوجوان، جوان و پير نمى شناسد. همانطور كه در آيات الهى آمده است افكار بيهوده و مضرى كه در ذهن خطور مى كند، وسواس ناميده مى شود. روانشناسان بر هم خوردن تعادل روانى و رفتارى فرد را در سازگارى با محيط در تعريف اين عدم تعادل و اختلاف آشكار عنوان كرده اند. روانكاوان نيز از غريزه واخورده و ناخودآگاه افراد در ايجاد حالتهاى خاص مانند فكر، ميل و يا عقيده اى خاص درباره اين بيماران خبر مى دهند.
خلاصه اين كه انجام كارهاى سريالى ناشى از ترس و اضطراب در افراد وسواسى فراوان ديده مى شود.
گروهى از محققان بر اين باورند كه
۴۰ درصد اين بيمارى ها از والدين به فرزندان رسيده و ۵۰ درصد عامل ابتلاى افراد به وسواس شيوه تربيت در كودكى است.
دخترى مى گفت: «مادرم جاى مخصوصى براى آويزان كردن رخت هايش دارد. اگر لحظه اى نظم آويختن لباسش به هم بريزد، روزگار ما سياه است. كفش ها بايد متقارن چيده شوند. هرگونه انحراف در جفت شدن كفش ها اضطراب مادرم را بيشتر مى كند.»
بنابراين اجتناب، تكرار، مداومت در انجام امور، ترديد و دودلى از ديگر ويژگيهاى اين بيماران است.
شايع ترين انواع تيك هايى كه باعث بروز مشكلات شديد خانواده ها مى شود، از مسائل باطنى انسان ها سرچشمه مى گيرد. نيروى وسواس، بى ريشه اما قوى است. نيرويى كه به بيمار امر و نهى مى كند.
وسواس بدتر از ايدز
بنابر گزارش منتشر شده، چندى پيش انجمن غير دولتى وسواس در ايران تشكيل شد. رئيس اين انجمن نيز ۴ درصد مردم دنيا را مبتلا به اختلال هاى اضطرابى و وسواس اعلام كرد و گفت: «وسواس بدتر از ايدز است. همه از ايدز مى ترسند، اما كسى نمى گويد مراقب باشيد وسواس نگيريد. خسارتهاى خانوادگى و اجتماعى وسواس از بلاياى طبيعى بيشتر است.»
در مورد ميانگين سن شروع وسواس نيز هنوز اختلاف نظر وجود دارد. برخى شروع آن را ۲۰ تا ۲۲ سالگى مى دانند و معتقدند كمتر از ۱۵ درصد موارد شروع علائم اين بيمارى پس از ۳۵ سالگى ظاهر مى شوند.
وسواس، ويروس روانى
دكتر ناصر قاسم زاده، روانشناس اجتماعى نيز تأكيد مى كند: «سن ۲ تا ۳ سالگى (زمان يادگيرى آداب توالت رفتن) بهترين زمان دريافت ويروس روانى انسانهاست. مادران سختگير با ايرادهاى بى مورد فرزندان كوچك خود را درگير افكار وسواس گونه مى كنند. بنابراين وسواس علت بسيارى از بيماريهاى مهم روانى مانند افسردگى اضطراب و بدبينى به شمار مى رود.»
عضو هيأت علمى دانشگاه ادامه مى دهد: «وسواس نوعى بيمارى جبرى است. خانم ها بيش از مردان به اين بيمارى مبتلا مى شوند. سقراط نيز سال ها پيش نوشته: «در ايران زمينه وسواس نزد خانم ها بسيار ديده مى شود.»
تشخيص سلامت از روى دست افراد
يكى از كارشناسان بهداشت روانى هم معتقد است: «از روى دستان افراد مى توان شرايط سلامتى آنها را سنجيد. اگر فردى دستان خشك و گرم داشته باشد، او سالم است. اما دستان سرد و خيس از بيمارى هاى روحى افراد حكايت مى كند.»
در هر حال بالا رفتن ميزان اضطراب، ايجاد حساسيت هاى ويژه در بعد فكرى و عملى، پنداره هاى غلط، كاسته شدن ارتباطات اجتماعى، تغيير تمايلات روزمره و زناشويى از مهمترين علائم اين بيمارى هستند.
به اعتقاد دكتر قاسم زاده، دبير انجمن حمايت از سلامت و بهداشت و روان جامعه، تكرار اين علائم در طول ۳ تا ۶ ماه مى تواند خطرناك باشد.
از سوى ديگر آموزش مهارت هاى زندگى، بهداشت روانى، مراقبت هاى فردى، اطلاع رسانى هاى فردى و گروهى مى تواند در آگاه سازى مردم نسبت به اين بيمارى مؤثر باشد.
قاسم زاده مى گويد: وزارتخانه هاى آموزش و پرورش و تحقيقات و فناورى مى توانند براى پيشگيرى از اين بيمارى دانش آموزان و دانشجويان را آگاه كنند.
وسواسى ها هم بيمارند
مردمان دنيا در برخورد با بيماران وسواسى انصاف ندارند. اگر در كنارشان يك بيمار ديابتى يا قلبى باشد، براحتى با بيمارى او كنار مى آيند. اما پذيرفتن بيمار وسواسى براى خانواده ها دشوار است. اين موضوع مدت درمان اين بيماران را طولانى مى كند. بنابراين فرهنگ برخورد با «وسواسى»ها نيز نيازمند اصلاحات عميق است.
سودجويان در كمين اند
در اين ميان جمعى از فرصت طلبان به ماهيگيرى از اين رودخانه گل آلود مى پردازند. اين سودجويان با تبليغات فريبنده از درمان هاى چند ساعته «وسواس» خبر مى دهند. ناآگاهى مردم جامعه هم به اين امور دامن مى زند.
درمان پذيرى قطعى وسواس
دكتر صابرى - روانپزشك با اخطار نسبت به فعاليت هاى غيرعلمى مراكز غيرمجاز درمان وسواس تأكيد مى كند: «وسواس هم مثل هر اختلال روانى ديگر قابل پيشگيرى است. محيط هاى سرد و بى احساس خانوادگى زمينه ساز پرورش كودكان وسواسى هستند؛ پس با گرم كردن محيط هاى خانه مى توان از رشد اين بيمارى جلوگيرى كرد.
اما در مقابل هنگام برخورد با بيماران وسواسى بايد از هرگونه تمسخر و نصيحت دائمى و برخوردهاى سخت و خشن دورى گزيد.»
روانپزشكان معتقدند وسواس درمان قطعى دارد. آنها مى گويند: «امروزه تا حدود ۸۰ درصد موارد درمان هاى دارويى به كاهش علائم و درمان قطعى اين بيمارى مى انجامد. بنابراين از خانواده ها مى خواهيم به جاى برخوردهاى نادرست با اين بيمارى به روانكاوان و روان شناسان مراجعه كنند.»
در پايان «وسواسى»ها بدانند با مراجعه به متخصصان علم روانپزشكى بالاخره از «بشور و بساب ها»ى تكرارى خلاص مى شوند و ديگر لازم نيست براى تميز كردن كنتور برق روزى چند بار با مرگ دست و پنجه نرم كنند!