مطالعه گفت وگوى هفته گذشته شما با يك روزنامه صبح پايتخت، دليل موجهى بود تا به رغم تمام خوش بينى هايى كه به اروپا داشتم، در حسن نيت پايتخت هاى قاره سبز، بويژه «تروئيكا» دچار ترديدهاى جدى شوم.
راستش را بخواهيد تا قبل از گفت وگوى شما، كه بيانگر مواضع رسمى پاريس در قبال پرونده هسته اى ايران است، همواره در مجادله با دوستان مطبوعاتى خويش سعى مى كردم آنها را متقاعد كنم آنطورها كه فكر مى كنند نيست و اروپا، واقعاً نگران فعاليت هاى هسته اى ايران است وگرنه دليلى ندارد كه آنها با استفاده هاى صلح آميزى مثل توليد برق از انرژى هسته اى مخالفتى داشته باشند.
با اين حال، اظهارات شما، كه خوشبختانه بدون محافظه كارى بيان شد، جبهه من و افرادى همانند مرا در مقابل كسانى كه اروپا را شايسته اعتماد نمى دانند، به شدت تضعيف كرد زيرا شما در مصاحبه اخير خود، آنچنان يكجانبه گرايى و واقعيت گريزى كرده ايد كه ديگر جايى براى دفاع از «منطق اروپايى» در پرونده هسته اى باقى نمى ماند. مرورى بر تعامل ايران و اروپا در پرونده هسته اى نشان مى دهد كه در ابتداى كار ـ كه تقريباً همزمان با سفر وزراى خارجه فرانسه، آلمان و انگليس به تهران بود ـ نگرش هاى نسبتاً مثبتى در ايران (چه در سطح سياستمداران و چه در سطح مردم) درباره اروپا وجود داشت و اتفاقاً اين مثبت انگارى بود كه باعث شد ايران، با اعتماد به اروپا و وعده هاى آن، توافقنامه سعدآباد را امضا كند و غنى سازى را به حالت تعليق درآورد. با اين حال، اروپا در روند پرونده، رويكردى را اتخاذ كرد كه ايستگاه به ايستگاه از اعتماد ايرانيان نسبت به اروپا كاسته شد و در نهايت اين مأموريت به سفير فرانسه در تهران رسيد تا تير خلاص را به شقيقه آخرين كورسوهاى اعتماد به اروپا بزند.
راستى آقاى سفير! وقتى اعتمادى در ميان نباشد آيا مذاكره اى هم خلق خواهد شد؟!
شما در اظهارات اخير خود، چنان سخن گفته ايد كه گويى با ملتى طرف هستيد كه در فرهنگ آنها انديشه و منطق و استدلال جايى ندارد!
به عنوان مثال، آنجا كه نقش آدم هاى دلسوز را بازى كرده و گفته ايد كه توليد سوخت هسته اى براى ايران مقرون به صرفه اقتصادى نيست و بهتر است سوخت موردنياز خود را از خارج بخرد، توهين بزرگى به مردم ايران و دانشمندان آنها كرده ايد.
آقاى سفير! شما حتماً مى دانيد كه يك ملت براى تربيت يك متخصص و دانشمند چه سال هاى درازى را متحمل هزينه هاى مادى و معنوى مى شود؛ حتماً اين را هم مى دانيد كه براى راه اندازى يك مجموعه صنعتى، چه هزينه هايى كه نمى شود و چه زمانى كه صرف نمى شود.
حال به ياد آوريد كه در ايران، صدها و هزاران دانشمند، متخصص، مهندس، كاردان و تكنيسين در امور هسته اى فعاليت مى كنند كه براى همه آنها هزينه هاى مادى و معنوى صرف شده است. اين را نيز به ياد آوريد كه هم اكنون واحدهاى هسته اى متعددى از رده هاى دانشگاهى و تحقيقاتى گرفته تا سطوح صنعتى و توليدى در ايران مشغول به كار و يا در حال تكميل اند.
آيا ملتى كه از عقل سليم برخوردار است، تمام اين داشته ها را (كه بسيارى از ملل غبطه آن را مى خورند) كنار مى گذارد و آنچه توانايى توليدش را دارد از «غير» مى خرد؟!
آقاى سفير!
در فرانسه، كارخانه هاى زيادى در كار توليد خودرو هستند كه «پژو» شناخته شده ترين آنها براى ما ايرانيان است.راستى چرا صنعتگران فرانسوى «پژو» توليد مى كنند؟ مگر نه اين است كه دولت فرانسه مى تواند خودروهاى موردنياز مردمش را از كشورهايى مثل آمريكا و آلمان كه خودروهاى بهترى نيز توليد مى كنند، وارد كند؟ آيا شما حاضريد صنعت نه چندان استراتژيك خودروى خود را تعطيل كنيد و به واردكننده خودرو تبديل شويد؟
شما، قطعاً اين كار را نخواهيد كرد، چه آن كه هيچ منطقى هم از اين اقدام حمايت نمى كند، بنابراين اگر به شعور ملت ايران احترام مى گذاشتيد قطعاً پيشنهاد مشابهى به ايرانى ها، آن هم در يك صنعت استراتژيك نمى داديد.
آقاى پولتى!
اندك تعمقى در مصاحبه شما، نشانگر آن است كه اروپا، از دستيابى ايران به سلاح هاى هسته اى نگران نيست زيرا در شرايطى كه بازرسان آژانس به طور مداوم در ايران حضور دارند و تمام تأسيسات هسته اى كشورمان نيز توسط دوربين هاى مداربسته به طور ۲۴ ساعته كنترل مى شوند و علاوه بر همه اينها، ماهواره هاى جاسوسى نيز به طور تمام وقت حتى گازها و بخارهاى منتشره از تأسيسات اتمى ايران را آناليز مى كنند، نمى توان دست به تخلفى بدين بزرگى زد (حال بگذريم از اظهارات مقام هاى تهران كه سلاح هسته اى در دكترين نظامى ما جايى ندارد) نگرانى اصلى اروپا و به طور كلى غرب اين است كه ايران كه هم اكنون عضو تأثيرگذار «اوپك نفتى» است، با اتمام نفت و تبديل انرژى هسته اى به انرژى اول جهان، به حلقه «اوپك اتمى» بپيوندد و اين، براى كشورهايى كه براى بازار انحصارى آن زمان خواب ها ديده اند، اصلاً خوشايند نيست.
آقاى سفير!
شما در حالى نگرانى خود و چند كشور خاص ديگر را به عنوان نگرانى جامعه جهانى معرفى كرده ايد كه بارها و بارها كشورهاى عضو گروه «نم» در آژانس بين المللى انرژى اتمى و نيز ممالك غيرمتعهد، صلح آميز بودن فعاليت هاى هسته اى ايران را تأييد كرده اند، راستى آيا فرانسوى ها، آنقدر متكبر شده اند كه خود و چند كشور نظير خود را «جامعه جهانى» مى پندارند و بيش از يكصد كشور ديگر را اساساً نمى بينند؟ آيا با اين نوع نگرشى كه شما عرضه مى كنيد، مى توانيد انتظار داشته باشيد جهان به اروپا اعتماد كند؟
آقاى سفير!
نمى دانم راهى كه شما در پيش گرفته ايد، به كجا ختم خواهد شد ولى مطمئن باشيد به مقصد نخواهيد رسيد.اى كاش، جرأت اصلاح مسير در فرانسه اى كه شما آن را «مستقل» مى ناميد، باقى مانده باشد.
با احترام
امير فرزاد محمودى ـ روزنامه نگار ايرانى

اسماعيل هنيه، نماد و نماينده اى از نسل جديد رهبران فلسطين است، نسلى كه راه مبارزه و مسير ديپلماسى را توأمان مى پيمايد. دانشجوى جوان ديروز دانشگاه غزه امروز در ميانسالى جزو سرشناس ترين ديپلمات هاى منطقه است. هنيه در كسوت نخست وزيرى دولت فلسطين، خود را با تكاليف و رسالتى دشوارتر از ايام مبارزه رو به رو مى بيند. مجاهد دهه ۸۰ حماس آن روز فقط با يك حريف مسلح مواجه بود اما امروز او در عرصه ديپلماسى بايد با طيف وسيعى از حريفان داخلى، منطقه اى و حتى فرامنطقه اى دست و پنجه نرم كند.
دولتمرد صدرنشين حماس در ابتداى راه خود در كسوت نخست وزيرى، از اين واقعيت باخبر است كه سرنوشت بسيارى از امور و اوضاع فلسطين به تدبير او و يارانش پيوند خورده است. او و حلقه حماسى ها وارث جنبشى هستند كه ارزشمندترين مدال افتخار ملت فلسطين را به نام خود ثبت كرده است. به هر روى هنيه و يارانش پس از عبور از كمند حملات خشونت بار اسرائيلى ها اكنون خيز تازه اى براى عبور از موانع سياسى و اقتصادى دولت خويش برداشته اند. دولت هنيه، در اين راستا، مجموعه اى از رايزنى ها و آمد و شدهاى ديپلماتيك را به پايتخت هاى خاورميانه طراحى كرده ، او و دوستانش اكنون بخش غالبى از اوقات كارى خود را در اتاق هاى مذاكره و جلسات چانه زنى با رهبران و ديپلمات هاى عرب مى گذرانند.
هنيه در ماه جارى بلندپايگان حماس را راهى رياض، قاهره، دمشق و ديگر كانون هاى سياسى خاورميانه كرد. سفيران حماس در اين تورنمنت هاى رايزنى محورهايى مشخص براى بحث و گفت وگو دارند، در سرلوحه اين موضوعات، بحث شكستن حصر و تنگناى اقتصادى فلسطين، تشكيل دولت وحدت ملى فلسطين، قرار دارد. خارج شدن فلسطينيان از محاصره و مضيقه براى طايفه حماس نه تنها يك هدف سياسى كه رسالتى اخلاقى و انسانى است. آنها بارها اين احساس خود را بر زبان آورده اند كه حصر و حرمان فلسطينيان را تاب نخواهند آورد و حتى در صورت اجبار ، شكستن محاصره را بر ماندن بر سرير قدرت ترجيح خواهند داد.
اما نشانه ها حاكى از اين است كه نخستين گام هاى هنيه و دوستانش براى شكستن طلسم محاصره اقتصادى فلسطين با توفيق قرين شده است. آنها توانستند، دولت هاى عربى را به پايان تصميم عدالت سوز خود مجاب سازند.
اما رشته دوم اهداف نخستين سفر ديپلماتيك هنيه به پروژه ناتمام تشكيل دولت وحدت ملى فلسطين برمى گردد، گو اين كه دور چند ماهه گفت وگوهاى خانگى حماسى ها و فتحى ها براى ايجاد دولتى يكپارچه به ديوار اختلاف ها و سوءتفاهم برخورد كرده و در بن بست مانده است اما هنيه و يارانش اميد بسيار دارند كه به يارى دوستان منطقه اى خويش، راه و روزنه اى تازه براى خروج از گرداب اختلاف پيدا كنند.
هنيه و قافله ديپلماسى حماس در سفر تهران پوشه اى از مباحث كليدى خاورميانه و آخرين وضع مناقشه ديرين اراضى اشغالى را همراه دارند. هنيه بى شك ميزبانان ايرانى خود را از انديشه و نگاه پايتخت هاى عربى حول مسأله فلسطين باخبر خواهد كرد و ارمغان اين نشست حساس او پاسخ و پيشنهادهايى خواهد بود كه دوستان ايرانى اش براى مسائل فراروى فلسطين ارائه خواهند كرد. لبخند مجاهدان ديروز و ديپلمات هاى امروز در اطراف ميز مذاكره تهران براى افكار عمومى خاطرات دلنشينى از با هم بودن دوملت را تجديد خواهد كرد. دو ملتى كه عهدى استوار براى آزادى و رفع اشغال بسته اند.

۲۹ مارس افكار عمومى خاورميانه در رأس فهرست انتخاباتى جنبش مقاومت اسلامى «حماس» نام و تصوير مردى آرام را ديدند كه در فرداى پيروزى حماس بر كرسى نخست وزيرى نشست. هنيه از رهبران سياسى نسبتاً ميانسال حماس به شمار مى رود كه قبل از ورود به جهان سياست سال ها به فعاليت هاى دانشجويى مى پرداخت. هنيه در سال ۱۹۶۳ در اردوگاه الشاطى غزه متولد شد و اكنون ۴۳ سال سن دارد. خانواده وى در پى اشغال روستايشان (الجوره) در شهر عسقلان اشغالى مدتى را به آوارگى گذراندند. نخست وزير فلسطين تحصيلات ابتدايى و راهنمايى خود را در مدارس سازمان كمك رسانى سازمان ملل «آنروا» به پايان رساند و در دانشگاه الأزهر در غزه ديپلم گرفت و به تحصيلات خود در دانشگاه اسلامى غزه ادامه داد و در رشته ادبيات عرب فارغ التحصيل شد. هنيه متأهل و داراى ۱۱ فرزند است.
از مهم ترين مراحل زندگى هنيه مى توان به فعاليت وى در انجمن اسلامى شاخه دانشجويى حماس در دانشگاه اشاره كرد. هنيه از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۴ عضو شوراى دانشجويى دانشگاه اسلامى غزه بود و از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۶ نيز رياست اين شورا را برعهده داشت. اين شورا در دهه هشتاد شاهد اختلافهاى شديد سازمان جوانان شاخه دانشجويى جنبش فتح و انجمن اسلامى بود. هنيه بيش از چند بار بازداشت شده و در سال هاى ،۱۹۸۷ ۱۹۸۸ ، ۱۹۸۹ به ترتيب ۱۸ روز، شش ماه و سه سال را در زندان هاى اسرائيل گذرانده است.
در تاريخ هفدهم دسامبر سال ،۱۹۹۲ رژيم صهيونيستى هنيه را به همراه ۴۱۵ نفر از فعالان و رهبران حماس و جهاد اسلامى به مرج الزهور در جنوب لبنان تبعيد كرد.
از مهم ترين مناصب و پست هايى كه هنيه تاكنون برعهده داشته است مى توان به رياست دفتر شيخ احمد ياسين رهبر و بنيانگذار جنبش مقاومت اسلامى حماس (كه در ۲۲ مارس ۲۰۰۴ ترور شد) اشاره كرد. وى همچنين يكى از اعضاى رهبرى سياسى جنبش حماس در نوار غزه به شمار مى رود.
هنيه از محبوبيت بالايى در ميان هواداران حماس و ملت فلسطين برخوردار است و به ميانه روى و داشتن شخصيتى آرام و متين شهرت دارد. از همين روست كه وى همواره بر وحدت فلسطينيان تأكيد كرده است. او روابط مستحكمى با رهبران گروه هاى مختلف فلسطين دارد و در همه جلسات مذاكره و گفت وگوى حماس و تشكيلات خودگردان و گروه هاى فلسطينى حضور فعال داشته است.
اسماعيل هنيه و محمود الزهار پس از ترور احمد ياسين، عبدالعزيز رنتيسى، اسماعيل ابوشنب و ابراهيم مقادمه از برجسته ترين رهبران سياسى حماس در نوار غزه محسوب مى شوند.
وى در سپتامبر ۲۰۰۳ با احمد ياسن هدف ترور نافرجام اسرائيل قرار گرفت. در اين حمله يك جنگنده اسرائيل بمب بزرگى را روى منزلى در نوار غزه به قصد ترور اين دو شليك كرد اما به هنيه و شيخ ياسين و ساكنان منزل آسيبى نرسيد.
خلاصه اى از زندگينامه اسماعيل هنيه نخست وزير جديد فلسطين:
نام: اسماعيل عبدالسلام احمد هنيه ملقب به ابوالعبد
ـ تاريخ و محل تولد: ۱۹۶۳ غزه ـ اردوگاه الشاطى
محل زندگى خانوادگى قبل از آوارگى: روستاى الجوره در عسقلان اشغالى
مراحل تحصيلى:
تحصيلات ابتدايى و راهنمايى: مدارس سازمان آنروا در اردوگاه الشاطى
تحصيلات عاليه: دانشگاه الازهر در غزه
مدرك تحصيلى: ليسانس زبان عربى در دانشكده تربيت دانشگاه اسلامى غزه
زندگى هنيه در يك نگاه:
ـ سال ۱۹۸۱ با ورود به دانشگاه اسلامى غزه، به عضويت انجمن اسلامى اين دانشگاه درآمد.
ـ عضو شوراى دانشجويى دانشگاه از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۴
ـ رياست شوراى دانشجويى دانشگاه از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۶
بازداشت:
بار اول: به مدت ۱۸ روز در تاريخ ۱۹۸۷‎/۱۲‎/۲۴
بار دوم: به مدت ۶ ماه در تاريخ ۱۹۸۸‎/۱‎/۱۵
بار سوم: به مدت ۳ سال در تاريخ ۱۹۸۹‎/۵‎/۱۸
تبعيد:
در تاريخ ۱۹۹۲‎/۱۲‎/۱۷ همراه با ۴۱۵ نفر از رهبران و فعالان حماس و جهاد اسلامى به مرج الزهور در جنوب لبنان تبعيد شد.
سوابق علمى ـ سياسى هنيه:
ـ دبير سابق هيأت امناى دانشگاه غزه
ـ مسئول سابق امور ادارى دانشگاه غزه
ـ مدير سابق علمى دانشگاه غزه
ـ عضو سابق امناى دانشگاه غزه
ـ عضو كميته عالى گفت وگوى حماس با بقيه گروه هاى فلسطينى و تشكيلات خودگردان
ـ عضو كميته عالى پيگيرى انتفاضه به نمايندگى از حماس
ـ رئيس دفتر شيخ احمد ياسين
ـ عضو رهبرى سياسى جنبش حماس
ـ عضو سابق هيأت مديره جمعيت اسلامى غزه
ـ رئيس باشگاه جمعيت اسلامى غزه به مدت ۱۰ سال
هدف هميشگى جوخه هاى ترور اسرائيل
هنيه همواره از اهداف اصلى جوخه هاى ترور اسرائيل بوده است و مقام هاى رژيم تل آويو نيز همواره بر اين امر تأكيد داشته اند. آخرين بارى كه وى به طور مستقيم هدف عمليات ترور اسرائيل قرار گرفت در سپتامبر ۲۰۰۳ بود. هنيه خود روايتى شنيدنى از اين ترور دارد كه آن را اينگونه توصيف مى كند: «در سپتامبر ۲۰۰۳ ميلادى همراه شيخ احمد ياسين به ديدار دكتر مروان ابوراس رفته بوديم. وقتى ناهار را در منزل ايشان ميل كرديم، ناگهان يك هواپيماى اف۱۶ محلى را كه در آن بوديم بمب باران كرد. سقف فروريخت و همه جا را دود و گرد و خاك فراگرفت. به شكرانه پروردگار موفق شديم از منزل خارج شويم و خداوند ما و خانواده دكتر ابوراس را نجات داد».

گروه بين الملل ـ مختارپرتو:  نخست وزير دولت حماس، سفرى منطقه اى را در پيش گرفته است. آقاى هنيه در اين سفر، مذاكرات گسترده اى را با طرف هاى سورى، قطرى و مصرى انجام داد. در اين مذاكرات زنجيره اى، ديدار از تهران آيا يك حلقه متفاوت از مذاكرات او با طرف هاى عربى است و اصولاً آقاى هنيه در تهران چه اهدافى را دنبال مى كند؟
اين نخستين سفرى است كه آقاى اسماعيل هنيه به خارج از فلسطين انجام مى دهد و اميدواريم اكنون كه به ايران مى آيد با برادران مسئول در ايران نيز مذاكرات نتيجه بخشى داشته باشد. هنيه در اين ديدارها خواهد كوشيد تا همكارى ها و روابط ميان ايران و فلسطين شكل عميق ترى پيدا كند. از طرفى هدف از اين سفر كشيدن خط بطلانى بر اين تفكر است كه، قضيه فلسطين ارتباطى به ديگر مسلمانان ندارد.
ايشان در اين ديدارها بر عمق روابط فلسطين با كشورهاى عربى واسلامى و نيز بر برنامه هاى حماس تأكيد خواهد كرد.
آقاى هنيه همچنين آخرين اوضاع و تحولات فلسطين و تشكيل دولت وحدت ملى را به اطلاع مسئولان ايرانى خواهد رساند. در خواست كمك بيشتر از ايران براى شكستن محاصره اقتصادى ملت و دولت فلسطين نيز از ديگر اهداف سفر هنيه به تهران است.
اشاره كرديد كه يكى از اهداف جدى سفر منطقه اى هنيه، شكستن محاصره اقتصادى فلسطينيان است، در اين باره علائم و نشانه هايى مبنى بر احتمال تغيير رويكرد اعراب به از سرگيرى كمك هاى مالى به فلسطين پيدا شده است. در مجموع تلاش ها براى شكستن محاصره اقتصادى به كجا رسيده  است؟
دولت حماس از روز اول تلاش فراوانى براى شكستن محاصره اقتصادى انجام داد. يكى از اين راه ها برقرار كردن راه هاى زمينى و گشودن خطوط مواصلاتى فلسطين به دنياى خارج بود و اخيراً الزهار وزير خارجه فلسطين، كشورهاى عربى را به شكستن محاصره متقاعد كرد. علاوه بر اين، اكنون در قالب تشكيل دولت وحدت ملى طرح و انديشه هاى فراترى را براى خروج از حصر و تنگناهاى اقتصادى فلسطين تعقيب مى كنيم با وجود اين، برخى در داخل مى كوشند با كارشكنى و ترفند مانع اين كار شوند تا هم محاصره اقتصادى تداوم يابد و هم دولت حماس ساقط شود.
  موانع پنهانى كه مى گوييد سد راه توافق جناح هاى فلسطين شده و زمينه هاى ادامه تحريم اقتصادى دولت حماس را فراهم كرده كدامند؟ بويژه اينكه خالد مشعل رئيس دفتر سياسى حماس هم اعلام كرده است كه دستهاى خارجى مانع از تشكيل دولت وحدت ملى شده است؟
تركيبى از عوامل و نيروها دست به كار تضعيف و دسيسه چينى عليه حماس و نمايندگان ملت فلسطين هستند رشته نخست اين مانع تراشى ها متأسفانه در دست اعضاى افراطى برخى جنبش هاى داخل فلسطين است. اين طيف افراطى سعى برآن دارد كه حتى بر رهبرى فتح سيطره پيدا كند و سياست هاى اين جنبش را در مسير خواسته هاى خود در آورد از جمله اقدامات اين طيف افراطى اين است كه شراكت در دولت وحدت ملى به همراه حماس را تحريم كرده است. اما در سوى ديگر ميدان مخالفت ها و تحريم ها عليه حماس، طرف هاى خارجى قرار دارند. چهره اين طيف از مخالفان منطقه اى و بين المللى حماس آنقدر عريان است كه بى نياز از معرفى است. اسرائيل و آمريكا و بعضى اعضاى اتحاديه اروپا در اين جرگه قرار دارند.
بهانه اين طيف براى شكستن تحريم اقتصادى استعفاى دولت حماس است. اين مسأله در عين حال به بهانه اى براى بى تفاوتى قدرت هاى فوق نسبت به مشكلات فلسطين درآمده است. مشكل جدى جناح بين المللى مخالفان حماس از تعلقات آنها نسبت به اسرائيل ناشى مى شود و اينكه آمريكايى ها و برخى طرف هاى اروپايى همسو با صهيونيست ها، پيروزى و موفقيت حماس را يك شكست بزرگ و ضربه تاريخى بر اسرائيل مى دانند.
برخى قراين خبرى حاكى از اين بود كه در رويكرد شمارى از دولت هاى اروپايى نسبت به حماس تغييراتى بروز كرده است. اين قراين تا چه اندازه جدى است. هم اكنون روابط حماس و دولت هاى اروپايى چگونه است؟ و آيا ممكن است اروپايى ها و بلوك غرب در نهايت واقعيت دولت حماس را بپذيرند؟
ماهمه اروپايى ها را به يك چشم نمى بينيم. در اروپا صداهاى مختلف و مخالفى عليه ما شنيده مى شود چنان كه على رغم زمزمه هاى مخالفت معدودى از دولتمردان اروپا تاكنون ديدارهاى مثمر ثمرى را با برخى مسئولان اروپايى داشته ايم. البته در اين راستا حس مى كنيم كه هنوز اروپاييها از واكنش هاى احتمالى آمريكا نگرانند به همين دليل با احتياط درباره شكستن محاصره سخن مى گويند ولى ميان مواضع اروپا و آمريكا هميشه تفاوت قائل شده ايم. اميدوار هستيم اروپا از فشار ها و مداخلات واشنگتن رها شده و راه خود را از آمريكاها جدا كند. معتقدم كه مشكلات ما با اروپايى ها قابل حل است. ما بايد با صبر و تدبير اروپا را وادار به پذيرش واقعيات فلسطين و پذيرش انتخاب دموكراتيك مردم مان متقاعد كنيم. در اين صورت است كه آنها تعامل سالم و مطمئنى با دولت منتخب فلسطين خواهند داشت و موضع خود را كه اكنون براساس اعمال فشار طراحى شده است تغيير خواهند داد.