Iran Newspaper - فرهنگ و پايدارى

مورخان در پس هر واقعه تاريخى نقشه ها و اهدافى علاوه بر آنچه در ظاهر نمود پيدا مى كند را جست وجو مى كنند تا با قرار دادن اسناد و گزارش هاى مختلف در كنار يكديگر بتوانند تحليل درست و واقع بينانه اى از يك حادثه تاريخى ارائه دهند.در اين گزارش كوتاه بر آنيم تا با بيان گوشه هايى از لايه هاى پنهان هشت سال جنگ تحميلى، نقش كشورهاى غربى و حاميان عرب رژيم بعث عراق را در تجهيز و تشويق صدام براى مقابله با انقلاب نو پاى ايران اسلامى با هدف بر هم زدن توازن منطقه اى و قومى متذكر شويم.
صدام حسين رئيس جمهور مخلوع عراق همراه با ديگر متحدان عرب و غربى خود با هدف سركوب انقلاب اسلامى ايران و تجزيه آن - كه آن را اهداف همه اعراب اعلام كرد - بر اين كشور آتش گشود.چنانكه طارق عزيز معاون نخست وزير وقت عراق اعلام مى كند كه «چند ايران كوچك بهتر از ايران واحد است و ما از شورش قوميت هاى مختلف حمايت مى كنيم و همه سعى خود را در تجزيه ايران به كار خواهيم بست».
اين سخنان درحالى است كه «طه ياسين رمضان»نخست وزير وقت عراق دليل حمله به خاك ايران را تنها به خاطر قرارداد ۱۹۷۵ و يا چند صد كيلومتر و نصف اروند رد كرده و اعلام مى كند «اين جنگ به خاطر سرنگونى جمهورى اسلامى است».
صدام حسين با حمله غافلگيرانه به ايران در ۳۱ شهريور ۱۳۵۹ و اشغال خرمشهر كه از آن به «مرواريد شط العرب» تعبير مى كرد، خود را بر قله پيروزى متصور كرده و گمان مى كرد كه چند روز ديگر ناهار را در تهران صرف مى كند! اما نيروهاى عراقى با مقاومت ۴۵ روزه دهها تن از نيروهاى سپاه و بسيج و مردم محلى مواجه شد كه با كمترين سلاح و مهمات تا آخرين توان خود ايستادگى كردند.
ايستادگى همه جانبه مردم ايران همه رؤياهاى صدام را به عنوان «ژاندارم منطقه»فروپاشيد به طورى كه حسين الكامل- داماد صدام- شرايط روحى صدام را به هنگام فتح خرمشهر توسط نيروهاى ايرانى بسيار بد توصيف كرده و مى گويد: «وقتى خرمشهر آزاد شد به حدى فشار روحى بر صدام زياد بود كه در ۲۴ ساعت اول يك پزشك به طور دائم بالاى سر صدام بود». با فتح خرمشهر به دست رزمندگان اسلام ستون فقرات ارتش عراق در هم شكست و كشورهاى غربى بخصوص آمريكا، فرانسه، انگليس، آلمان و حاميان عرب صدام كه تا آن زمان در صدد از بين بردن انقلاب اسلامى ايران، به وسيله عراق بودند؛ از آن پس با فتح خرمشهر، تمام توان خود را براى جلوگيرى از سقوط صدام به كار بردند.
خدمات تسليحاتى و اطلاعاتى غرب به عراق در جنگ عليه ايران
آمريكا و كشورهاى اروپايى براى متوقف كردن گسترش انقلاب اسلامى به جهان عرب بخصوص حوزه خليج فارس كه بزرگترين تأمين كننده منافع آنان در خاورميانه بود، تمام تلاش و قواى فكرى و نظامى خود را در اين راه منسجم كردند، تا جايى كه حتى در تجهيز و تشويق عراق به استفاده از سلاحهاى كشتار جمعى و شيميايى چيزى فروگذار نكردند.
سازمان ملل متحد در گزارشى به كمك هاى كشورهاى غربى به برنامه هاى تسليحاتى عراق اشاره مى كند و مى نويسد: « عراق تسليحات خود را از ۱۵۰ شركت آلمانى، آمريكايى و انگليسى تهيه كرده است.بر اساس گزارشها، دولت عراق از سال ۱۹۷۵ توسط ۸۰ كمپانى آلمانى، ۲۴ شركت آمريكايى و حدود ۱۲ شركت انگليسى و چند شركت سوئيسى، ژاپنى، ايتاليايى، فرانسوى، سوئدى، برزيلى و آرژانتينى تجهيزات فراوانى دريافت كرده است.آلمان بيشترين كمك را به برنامه اتمى با ۲۷ شركت و آمريكا با ۲۴ شركت انجام داده اند.»
نخستين اقدام آمريكا در حمايت آشكار از صدام حذف نام عراق از فهرست كشورهاى مظنون به حمايت از تروريسم بين المللى در فروردين ۱۳۶۱ بود تا از اين پس عراق استحقاق دريافت كمك هاى ايالات متحده را داشته باشد.
آمريكا به پيشنهاد ويليام كيسى( رئيس وقت سيا)، تحويل بمبهاى خوشه اى به عراق را در اولويت قرار داد.بمبهاى خوشه اى موسوم به چرخ گوشتهاى هوايى، كارآمدترين سلاح براى در هم شكستن امواج انسانى به شمار مى روند.چنانچه اين بمبها درست عمل كنند مى توانند در وسعتى به اندازه ۱۰برابر زمين فوتبال هر كسى را كشته يا زخمى كنند.
شبكه تلويزيونى ABC آمريكا در برنامه اى اعلام مى كند كه صدام حسين از يك شركت آمريكايى به نام «آل كولاك»در بالتيمور، بيش از ۵۰۰تن ماده شيميايى به نام « فيودى گليكول» خريدارى كرد كه اين ماده در صورت مخلوط شدن با اسيد كلريدريك به گاز خردل تبديل مى شود.»
همچنين اين شبكه فاش مى كند : يك شركت خصوصى آمريكا در دهه ۸۰ با گرفتن مجوز از طرف وزارت بازرگانى آمريكا نمونه هايى از مواد بيولوژيكى و ميكروبى را به عراق صادر كرده اند كه اين مواد از نوع ضعيف شده نبوده و قادر به توليد مثل بوده اند.در ميان آنها ميكروب سياه زخم، طاعون و همچنين يك باكترى سمى به نام « ستريديوم باتولينى» به چشم مى خورد.»
ايالات متحده آمريكا علاوه بر ارائه مشاوره هاى نظامى گسترده به عراق، مانع از ارسال تسليحات خريدارى شده ايران كه قبل از انقلاب هزينه آن پرداخت شده بود، مى شد به طورى كه وزارت دفاع آمريكا ۱۱۰ ميليون دلار براى خريد ۱۱ فروند هلى كوپتر شنوك ۴۷-س ايتاليايى پرداخت تا اين هلى كوپترها كه به سفارش شاه مخلوع ايران با ۴۲۵ ميليون دلار خريدارى شده بود به دست ايران نيفتد.
پيوند ماهواره اى در صدر توافق هاى بلند مدت عراق و آمريكا بود و درباره تحركات نيروى هوايى ايران نيز اطلاعات با ارزشى در اختيار ارتش عراق قرار مى گرفت.اين اطلاعات را آواكس هاى آمريكايى مستقر در رياض، به كمك پرسنل آمريكايى از منطقه نبرد جمع آورى مى كردند.در همين راستا مجتمع پيشرفته و پرهزينه اى در بغداد ساخته شد تا اطلاعات به طور مستقيم از ماهواره دريافت شده و پردازش بهترى از اطلاعات بر روى عكس ها صورت گيرد.
با واگذارى راديوهاى كد گذارى شده به خلبانان عراقى، آنها امكان ارتباط مستقيم با افسران مستقر در كشتى هاى آمريكايى حاضر در خليج فارس را داشتند.اين روابط روزانه باعث شد تا هواپيماهاى عراقى بتوانند نفتكش ها و كشتى هاى تجارى به مقصد ايران را شناسايى كنند.
آمريكا نه تنها به طور پنهان جزو حاميان اصلى عراق در استفاده از سلاحهاى شيميايى و ميكروبى در جنگ عليه ايران بود بلكه از تصويب قطعنامه هاى سازمان ملل بر عليه عراق در استفاده از اين نوع سلاحها، جلوگيرى كرد و حتى در مواقعى اين حمايت را آشكارا بيان مى كرد.چنانكه «ريچارد مورفى»معاون اسبق وزير امور خارجه آمريكا اعلام مى كند: « تا زمانى كه عراق از سلاحهاى شيميايى در دفاع از خاك خود و در مقياس محدود استفاده مى كند توسلش به اين سلاح «قابل درك»است.از سوى ديگر حتى شوراى امنيت زير فشار آمريكا درخواست ايران را براى استقرار هيأتى دائمى در تهران براى بررسى و گزارش موارد كاربرد سلاحهاى شيميايى رد كرد.
«سرلشكر وفيق السامرى»مسئول اسبق بخش ايران استخبارات عراق در مصاحبه اى اعتراف مى كند: هفته اى ۳روز و گاهى تمام طول هفته را به سفارت آمريكا در بغداد مى رفتم و از آنان پاكتهاى سياه رنگى مى گرفتم كه حاوى اطلاعات ماهواره اى از آخرين تحولات جبهه ايران بود.وى در كتاب « ويرانى دروازه شرقى» درباره اطلاعات ماهواره اى مى گويد: اين عكسها به گونه اى بود كه ما به راحتى مى توانستيم تصاوير سربازانى را كه در پادگان هاى ايران در حال آموزش هستند، مشاهده كنيم، حتى كسى كه در رژه دست و پايش را به اشتباه حركت مى داد در اين عكس ها مشخص بود.هنگامى كه كارخانه هاى سيمان را بررسى مى كرديم تعداد كيسه هايى كه در روى كاميون ها قرار داشت، به راحتى شمارش مى كرديم، در عين حال ماهواره ها نتايج حملات هوايى و موشكى را نيز گزارش مى كرد.
وى در بخشى ديگر از اعترافاتش به نقش شوروى سابق در ارائه اطلاعات اشاره مى كند و مى گويد: با پرداخت ۲ هزار دلار به يك افسر اطلاعاتى روس تمام اطلاعاتى كه در باره ايران مى خواستم به دست آوردم.چارلز فيليپ ديويد در كتاب «جنگ خليج فارس؛ توهم پيروزى» مى نويسد: شوروى با ۶۱درصد بزرگترين تأمين كننده نيازهاى تسليحاتى عراق است.
«حسين الكامل»داماد صدام با سفر به بروكسل، با امضاى قراردادى با دكتر جرالد بول -كه با حمايت پنتاگون بر روى پروژه ساخت بزرگترين توپ دنيا(HARP) در دانشگاه مك گيل كانادا به فعاليت مى پرداخت- سفارش ساخت چهار سوپر توپ را با هزينه ۱۰ ميليون دلار داد كه نمونه اوليه آن داراى لوله توپى به طول ۵۶ متر و كاليبر ۳۵۰ ميليمتر بود و طول لوله ها ۱۰۷ متر و قطر دهانه آنها يك متر بود و در هر بار شليك گلوله اى حاوى ۱۰تن مواد منفجره را پرتاب مى كرد و ۳ توپ ديگر تقريباً ۳برابر اين توپ بودند.ساخت اين توپ با نام « بابل» در دامنه يك كوه در عراق آغاز شد.
در رأس كشورهاى اروپايى حامى جنايات جنگى صدام كشور آلمان قرار دارد، چندان كه در توسعه و تجهيز عراق به سلاحهاى شيميايى مقام نخست را داراست.ساخت مجتمع سامره عراق به عنوان «بزرگترين كارخانه سلاح شيميايى جهان» در كارنامه تسليحاتى اين كشور به چشم مى خورد.شركت آلمانى «كارل كولمب» در مجتمع سامره ۶ خط توليد سلاح شيميايى به نام احمد، محمد، عيسى، عانى، مداى و قاضى را ايجاد كرد كه نخستين آنها در سال ۱۹۸۳(۱۳۶۲ه.ش) و آخرين آن در سال ۱۹۸۶(۱۳۶۵ه.ش) تكميل شد.از گاز خردل و اسيد پروسيك تا گازهاى عصبى سارين و تابون در اين كارخانه توليد مى شد و در خمپاره، راكت و گلوله هاى توپ جاسازى مى شدند.
يك شركت بلژيكى نيز به نام «سيكس كو» در ۴سال ۱۷ پايگاه هوايى و چند مقر نظامى در عراق ايجاد كرد.پروژه هاى «عكاشات»و «القائم»كه از بزرگترين كارخانه هاى آمايشى و توليد فسفات در جهان بود توسط «سايبترا»كنسرسيوم بلژيكى بنا شد.
«كارلوس كاردوئن»رئيس صنايع «كاردوئن»كه با همكارى شركتهاى آمريكايى فعاليت مى كرد، به تشويق مقام هاى ارشد شيلى بخصوص «ژنرال پينوشه»ديكتاتور سابق شيلى مقادير زيادى «زيكونيوم»را از آمريكا براى ساخت بمب هاى خوشه اى وارد و آن را براى عراق ارسال كرد.
فرانسه در ژانويه ،۱۹۸۱ تحويل ۶۰ فروند ميراژ F1 مجهز به موشك را كه پيش تر به عراق متوقف شده بود از سر گرفت. همچنين در سال ۱۹۸۲( ۱۳۶۱ ه.ش) به دنبال خروج ديپلمات هاى فرانسه از تهران اين كشور ۵ فروند هواپيماى سوپر استاندارد مجهز به موشك هاى اگزوست به عراق تحويل داد.در سال ۱۹۸۶ سازمان هاى اطلاعاتى فرانسه بر آورد كردند كه اگر فرانسه ۳ هفته از ارسال كمك به عراق خوددارى كند اين كشور شكست خواهد خورد.
همزمان با تكميل رآكتورهاى هسته اى عراق توسط فرانسه، برزيل در سال ۱۹۷۹ جهت همكارى هاى هسته اى قراردادى ۱۰ساله با عراق امضا كرد كه بر اساس آن برزيل متعهد بود كه مقادير زيادى اورانيوم طبيعى و غنى شده با درصد كم، تكنولوژى هسته اى، تجهيزات و آموزش مربوطه را در اختيار عراق قرار دهد.معامله ۱‎/۶ميليارد دلارى طرح ولكان يكى ازشيرين ترين معاملات فرانسه با عراق بود.با خريد ۸۳ توپى كه موضوع قرارداد بود، عراق از شركت فرانسوى TRT يك فيوز فوق العاده و پيچيده خريد كه با نصب آن بر روى دماغه خمپاره، موجب مى شد تا خمپاره قبل از رسيدن به زمين منفجر شود و تا يك كيلومترى همه موانع را درو كند.پس از بمباران شيميايى مناطق مختلف جنگى توسط عراق، مأموران سازمان ملل يكى از نمونه هاى بمب شيميايى عمل نكرده را در منطقه يافته و آن را ساخت كشور اسپانيا اعلام مى كنند.
عراق ۹ ميليون مين ضد نفر به ارزش ۲۲۵ ميليون دلار را از شركت «والسلا» خريد كه ۵۰درصد آن در مالكيت شركت فيات است و آن را درجنگ عليه ايران به كار بست.
بر اساس اسنادى كه شركت «اسنياتچينت»-كه از مراكز هسته اى ايتاليا و وابسته به گروه فيات است- ارائه كرده است، اين شركت با فروش ۴آزمايشگاه هسته اى و ۳سلول داغ به كميسيون انرژى اتمى عراق موافقت كرده است.به اعتقاد «ويلسون»مدير بخش فيزيك دانشگاه هاروارد اين پروژه ايتاليايى سالانه ۸ كيلو گرم پلوتونيوم در اختيار عراق قرار مى داد كه براى توليد يك بمب اتم كافى بود.درست چند روز قبل از حمله صدام به ايران، عراق اعلام كرد كه ايتاليا را به عنوان شريك عمده و اصلى خود براى تجهيز نيروى دريايى عراق و تربيت پرسنل عراقى انتخاب كرده است.همچنين مقرر شد يك هزارو۲۰۰ افسر نيروى دريايى عراق در ايتاليا دوره ببينند.اين هنرمندان تئاتر انقلاب و دفاع مقدس ترجيح دادن ايتاليا بر فرانسه و شوروى يك دليل استراتژيك داشت نه فنى؛ عراق مى خواست باشگاه حاميان بين المللى خود را توسعه و تقويت كند .
شركت سوئيسى به نام شركت مهندسى « آلسا الوسوئيس» واحد توليدى خاصى در كارخانه «القائم»عراق ايجاد كرد تا با استخراج نمك هاى فلوئور، فلوئور آمونيم از اسيد فسفريك مايع به دست آورد كه اين ماده در ساخت بمب اتم كاربرد دارد.
در سال ۱۹۸۷(۱۳۶۶) برنامه هاى تسليحاتى عراق شتاب بى سابقه اى پيدا مى كند.شركتهاى بزرگ توليد كننده باروت جنگى در اروپا كه شامل ۱۳ شركت از كشورهاى سوئد، هلند، ايتاليا، بلژيك، سوئيس، آلمان، فرانسه، اسكاتلند، فنلاند مى شدند تمام تلاش خود را براى جلوگيرى از توقف جنگ به كار بردند، چراكه به بركت اين جنگ چرخ كارخانه هاى آنها سرعت بيشترى مى گرفت.
گلچينى از همكارى برخى كشورهاى عربى در جنايات صدام
برخى از كشورهاى عربى آنچنان كمر همت در حمايت از صدام بسته بودند كه با مرور برخى اسناد تاريخى و گزارشات گمان مى رود در ارائه كمكهاى مالى، نظامى و...از يكديگر سبقت مى گرفتند.چندان كه افتخار شليك نخستين گلوله در جنگ عراق عليه ايران نصيب ملك حسين شاه اردن مى شود كه او از داخل يك تانك به طرف ايران شليك كرد و آنگاه به نمايندگى از سران كشورهاى عرب، شروع جنگ را به صدام تبريك مى گويد!
در طول جنگ تحميلى عراق عليه ايران، كشور كويت نه تنها خاك و پايگاههاى هوايى خود را در اختيار عراق گذاشت بلكه ۱۵ميليارد دلار پول نقد به عنوان وام بلاعوض به عراق داد و اين علاوه بر نفتى است كه كويت به عراق صادر مى كرد.
در طول دهه ۸۰ حسنى مبارك رئيس جمهورى مصر حدود ۳‎/۵ ميليارد دلار موشك و تسليحات به عراق فروخت.مبارك در ملاقات خود با بوش( بوش پدر) در سال ۱۹۸۶(۱۳۶۵ه.ش) مصر را به كانالى براى صدور انواع فناورى هاى موشكى ناتو - كه شركت هاى پوششى اروپا به بغداد قاچاق مى كردند- تبديل ساخت.
خبرگزارى رويتر به نقل از «فهد»عنوان مى كند كه ارزش اعتبارات، وام هاى بى بهره و ساير كمك هايى كه به شكل محموله هاى نفتى يا تجهيزات به عراق به عمل آمده بيش از ۲۷‎/۵ ميليارد دلار است.علاوه بر اين يك ماه پيش از آغاز جنگ زمامداران عربستان سعودى به هنگام استقبال از صدام، گزارش كاملى از وضع اقتصادى، نظامى و اجتماعى ايران و حتى تعداد نفرات ارتش، مواضع و تجهيزات قابل بهره بردارى نظامى ايران و اطلاعات محرمانه جمع آورى شده توسط دستگاههاى سرى آمريكا را به صدام دادند. «جعفر نميرى»رئيس جمهورى وقت سودان در مصاحبه با مجله «اليوسف»چاپ قاهره اعلام كرد: «اعزام نيرو به عراق از تصميمات كنفرانس سران عرب مى باشد»؛ در همين راستا علاوه بر سودان كه صدها تن از سربازان ارتش خود را در سال ۶۱ به جبهه هاى جنگ عليه ايران اعزام كرد، يمن نيز تيپ پياده «العروبه» و اردن نيروى «اليرومك» را به كمك عراق گسيل داشت.
«طه ياسين رمضان»معاون نخست وزير اسبق عراق حضور ۱۴ هزار نيروى عربى را در جبهه عراق تأييد مى كند كه از كشورهاى مصر، اردن، تونس، سودان، مراكش و يمن تشكيل مى شدند.
شايد اين مطالب قطعات كوچكى از معماى جنگ تحميلى عراق عليه ايران باشد اما با تورق بيشتر اسناد تاريخى و اخبار و گزارش هاى مختلف فرموده آن پير جماران در گوشمان طنين انداز مى شود كه «اين جنگ تمام كفر در برابر تمام اسلام است»؛ پس هوشيار باشيم كه چنين دستهايى همچنان در پس پرده هاى نمايش به كارگردانى مى پردازند.