ليدا هادى










هفت بناى باستانى كه نام عجايب هفتگانه دنيا را به خود اختصاص داده اند، همواره مورد توجه و علاقه بسيارى از افراد در كشورهاى مختلف دنيا بوده است و سرزمين هايى كه شانس حضور اين اماكن خاص را در خود دارند، از بهترين فرصت هاى گردشگرى در مقايسه با ساير مناطق مشهور جهان برخوردارند، به گونه اى كه هر ساله تعداد بى شمارى از گردشگران با صرف هزينه و انرژى فراوانى راه سفر به سوى اين سرزمين ها را در پيش مى گيرند تا بلكه بتوانند از نزديك شاهد يكى از هفت اثر تاريخى جهان باشند. نكته حائز اهميت آن كه گمان مى رود با پيشرفت روز افزون علم و فناورى در عرصه هاى مختلف سليقه وطبع مردم در انتخاب عجايب پيش روى آنان نيز تغيير كند. چرا كه هم اكنون عده اى از كارشناسان و باستان شناسان سازمان هاى جهانى قصد دارند در سال ۲۰۰۷ ميلادى، هفت اعجوبه تاريخى دنيا را تغيير داده، با انتخاب بناهايى جديد با معيارها و شاخصه هايى متفاوت چهره اى نوين از باور نكردنى ترين ساخته هاى بشرى براى نسل هاى آينده فراهم آورند. هم اكنون برنارد وبر، فيلمساز مشهور سوئيسى، به همراه گروه متخصص همراه خود يك به يك از آكروپليس يونان گرفته تا تاج محل هندوستان را به دقت مورد بررسى قرار مى دهند تا در اين سفر طولانى بتوانند عجايب هفت گانه جديد را تا پيش از ۷ جولاى ۲۰۰۷ به جهانيان معرفى كنند. اين ماجرا جوى اروپايى در سال ۲۰۰۱ با تهيه فهرستى از بناهاى تاريخى كه قدمت آنها به ۲۰۰۰ سال پيش مى رسيد، كار اصلى خود را آغاز كرد كه با دردسر و مشكلات فراوانى كه با آن مواجه بود توانست فهرستى از ۲۰۰ بناى تاريخى جهان را كه آثار و بقاياى آنها همچنان باقى مانده اند تهيه كند كه در سال ۲۰۰۵ ميلادى اين تعداد به ۷۷ مورد تغيير پيدا كرد. طرح برنارد وبر در انتخاب عجايب هفتگانه نوين جهان با آنچه كه فيلون، فيلسوف مشهور اهل بيزانس، در دو هزار سال پيش انجام داده بود، كمى متفاوت است. آزادى و حق انتخاب ساكنان كشورهاى مختلف از مواردى است كه وبر و همكاران او به آن توجه ويژه اى دارند، به طورى كه در يك نظرسنجى اينترنتى از فهرست تهيه شده او و اعمال نظر كارشناسان سازمان يونسكو فهرست ۷۷ موردى وبر به ۲۱ مورداصلى تغيير پيدا كرد. وبر و گروه ده نفره او هم اكنون با سفر به مناطق منتخب در سراسر كشورهاى جهان و بررسى دقيق تمامى جوانب بناهاى مورد نظر سعى دارند تا پيش از فرارسيدن هفتمين روز از هفتمين ماه سال هفت هزاره سوم ميلادى عجايب هفتگانه تازه را به جهانيان معرفى كنند.
«هفت» از آن سوى تاريخ مى آيد










عدد هفت همواره در طول تاريخ براى انسان ها داراى جاذبه خاصى بوده است. در واقع، اين عدد كه در بسيارى از متون و روايات تاريخى تقدس و معنويت قابل توجهى به آن بخشيده اند، همواره از سوى افراد محترم و مقدس داشته شده است؛ به طورى كه در دوران مختلف براى تقسيم بندى موضوعات و موارد پيش روى خود هفت تنها عددى است كه به سرعت در ذهن اشخاص تصوير مى شود. در تمامى اديان نيز عدد هفت از جايگاه ويژه اى برخوردار است و هرگوشه از تاريخ روم و يونان نشانى از عدد هفت را با خود دارد بنابراين انتخاب هفت اعجوبه تاريخى دنيا نيز با خود دنيايى از شگفتى و حيرت در عين تقدس و سحر را به همراه خواهد داشت.
هفتگانه هاى قديم
اهرام مصر: در مصر باستان، هر فرعون براى خود هرمى مى ساخت تا تابوت حاوى جسد موميايى شده اش و مجموعه لوازم زندگى از قبيل خوراك و پوشاك و گاه كشتى اختصاصى اش را با خود در آن جاى دهد. تاريخ ساخت اين ساختارهاى عظيم را از ۳هزار تا ۱۷۰۰ سال پيش از ميلاد مسيح (ع) برآورد كرده اند كه در سال هاى متمادى و با كوشش عده فراوانى از بردگان ساخته مى شدند. بزرگ ترين هرمى كه در زمره عجايب هفتگانه جاى دارد، مخصوص خئوپس است كه در منطقه اى در نزديكى جيزه مصر واقع شده است.
باغ هاى معلق بابل: اين منطقه كه به باغ هاى سميراميس نيز مشهور است به دستور بخت النصر دوم در حدود ۶۰ سال پيش از ميلاد بناشد. گفته مى شود اين باغ هاى زيبا براى شادى همسر بخت النصر كه در آن زمان گرفتار بيمارى سختى بود، ساخته شده اند. واژه معلق در مورد اين باغ ها نيز ترجمه اشتباه كلمه اى يونانى به معناى تراس يا بالكن است، چرا كه در نوشته هاى كهن آمده است كه تراس ها بر روى طبقات مختلف روى هم واقع شده اند كه هر يك با ستون هاى سنگى برافراشته و پوشيده از گياهان سرسبز بهشتى زيبا را براى ساكنان آن فراهم مى آوردند.










مجسمه زئوس: اين مجسمه در سال ۴۳۵ پيش از ميلاد در شهر المپيا كه بازى هاى المپيك در آنجا برگزار مى شد، استقرار يافت. سنگ مرمر خالص و تزئينات زيباى آن از عاج و طلا در آن سال ها به نشانه احترام و پرستش زئوس- خداى خدايان - شاهكارى بى نظير به شمار مى رود.
معبد ديانا: اهميت ساخت اين معبد در سده ششم پيش از ميلاد به گونه اى بود كه مردم مناطق مختلف با هر وسيله اى كه در اختيار داشتند، سعى در بناى آن كردند تا بلكه بتوانند در ناحيه افه سوس تركيه كنونى معبدى زيبا از مرمر خالص براى زيارت خود داشته باشند. غافل از آن كه نرون با ويرانى آن زحمات همه آنها را به باد مى دهد.
مجسمه آپولو: آپولو يكى از خدايان يونان قديم بوده است كه با قامتى ايستاده و سيمايى پر جاذبه در مجسمه برنزى خليج رودس آسياى صغير به تصوير كشيده شده بود. اين مجسمه در زمان خود يكى از مشهور ترين شاهكارهاى دنياى معمارى به شمار مى رفت كه پس از زلزله اى شديد و به مرور زمان هيچ نشانى از آن باقى نماند.
آرامگاه ماسولوس: در سده چهارم پيش از ميلاد، با مرگ ماسولوس پادشاه كاريس در منطقه اى از تركيه كنونى مقبره اى مرمرين بنا شد كه با سقفى هرمى شكل و مجسمه شاه و ملكه برفراز آن به بلنداى ۴۰ متر از عجايب معمارى آن زمان به شمار مى رود كه هم اكنون بقاياى ناچيزى از آن در موزه بريتانيا نگهدارى مى شود.
فانوس دريايى اسكندريه: اين فانوس دريايى ۲۰۰ سال پيش از ميلاد مسيح و از سوى يكى از فراعنه براى احترام به خدايان آن زمان بنا شده بود كه بر بلنداى آن شعله عظيمى از آتش برپا بود كه كار هدايت كشتى ها را در شب هنگام انجام مى داد. اين بنا كه به نخستين فانوس دريايى جهان مشهور است، تا ۶۰۰ سال همچنان بر قرار بود كه براثر زلزله اى شديد از ميان رفت.
هفتگانه هاى جديد
تاج محل در هندوستان: اين بناى تاريخى آرامگاه ارجمند با نو بيگم مشهور به «ممتاز محل» همسر «شاه جهان» پادشاه بنام مغولى است كه به دستور وى و به نشانه علاقه وافر او به همسرش و در غم از دست دادن او بناشد. تاريخ بناى اين مقبره عظيم را ميان سال هاى ۱۰۴۹ تا ۱۰۶۵ هجرى قمرى برآورد كرده اند كه با معمارى خاص اسلامى و ايرانى و هندى نماى زيبايى پيش روى بازديد كنندگان قرار مى دهد.
معبد اياصوفيه در تركيه: موزه عظيم شهر استانبول تركيه هر روز پذيراى عده فراوانى از گردشگران از نقاط مختلف جهان است كه براى بازديد از اين بناى تاريخى به تركيه پاى مى گذارند. اين بنا كه در ابتدا كليسا بوده است، در سال ۵۳۷ پس از ميلاد مسيح ساخته شده كه در سال ۱۴۵۳ ميلادى تبديل به مسجد اعظم شهر و هم اكنون به عنوان موزه يكى از بزرگ ترين وزيباترين بناهاى تاريخى جهان با معمارى بى نظير خود است.
ديوار بزرگ چين: ديوار چين با گستره عظيم خود ايالت هاى مختلف چين را در موقعيت هاى مختلف به عنوان مانعى گسترده در برابر هجوم دشمنان حمايت مى كرد، به گونه اى كه در ابتدا چينى ها خيال ساختن دژى مستحكم را داشتند كه پس از مدتى ديوارى بلند در كنار خط مرزى آنها شكل گرفت. اين سازه ۶۷۰۰ كيلومترى در حدود ۲۷۰۰ سال پيش ساخته شده كه عظمت آن نگاه خيره تماشاچيان سراسر دنيا را به همراه دارد.
اهرام ثلاثه در مصر: اين بناهاى تاريخى تنها يادگارهاى عجايب هفتگانه پيشين هستند كه انتظار مى رود در اين دوره از انتخاب بناهاى تاريخى نيز جايگاه ويژه اى به خود اختصاص دهند.
آكروپليس در يونان: اين مكان كه از نخستين اماكن نمايش در دنياى باستان به شمار مى آيد، با گنجايش ۱۷ هزار نفر و با ۶۴ رديف سكوى مختلف در قرن چهارم پيش از ميلاد يكى از عظيم ترين مجموعه هاى تفريحى دوران به شمار مى آمد.
اهرام چچن ايتزا در مكزيك: شهر تاريخى چچن ايتزادر مكزيك جزو نادر شهرهايى است كه پيشينه اى متعلق به ماقبل تاريخ با خود به همراه دارد. معمارى خاص آن و حضور بناهايى عجيب نظير رصد خانه مدور آن را از ساير بناهاى تاريخى دنيا متمايز كرده است.
مجموعه الحمرا در اسپانيا: مجموعه كاخ هاى باستانى الحمرا و قلعه ها و مساجد متعلق به آن در جنوب كشور اسپانيا بازگوى زواياى مختلفى از تاريخ دوران اسلامى در اين منطقه است كه در شهر گرانادا تبديل به موزه اى ديدنى شده است.
مجسمه عيسى مسيح(ع) در برزيل: مجسمه غول پيكر حضرت عيسى مسيح(ع) با آغوش باز در فراز ارتفاع ۷۱۰ مترى كوركوادو در برزيل چنان هيبت و ابهتى در خود دارد كه بى توجه به اثر معمارى بى نظير آن معنويت وتقدس خاص حضرت مسيح(ع) را پيش چشم بازديد كنندگان نمودار مى كند.
آمفى تئاتر كليسيوم در ايتاليا: آمفى تئاتر عظيم مركز رم محل نمايش جدال گلادياتورها بود كه سده نخست پس از ميلاد مسيح گشايش شد و با پذيرش ۵ هزار نفر در آن سال ها از بزرگ ترين آمفى تئاتر هاى امپراتورى رم به شمار مى رفت.
آنگكور در كامبوج: اين منطقه در قرون متمادى و در طول ۶۰۰ سال بازگوى فرهنگ و تمدن خاص خمرهاى كامبوج بوده است كه معابد اين منطقه با معمارى منحصر به فرد خود سطوح مختلفى از معمارى مذهبى و تاريخى دوران خاص كاموجى ها را بيان مى كند.
مجموعه جزيره شرقى در شيلى: مجسمه هايى كه از گدازه هاى آتشفشان هاى برافروخته منطقه تراشيده شده اند، پيكره اى غول آسا را در جزيره راپانويى شرق شيلى پديد مى آورند. هر يك از اين مجسمه ها ۷۵ تن وزن و حدود ۱۰ متر ارتفاع، قدمتى نزديك به هزار سال را با خود به همراه دارند.
ماچوپيچو در پرو: ويرانه هاى به جاى مانده ماچوپيچو در ميان كوه هاى  آند در پرو توسط كاشفى آمريكايى در سال ۱۹۱۱ ميلادى كشف شدند كه لقب شهر گمشده به دليل ۶۰۰ سال گمنامى اين منطقه است.
معبد كيوميزو در ژاپن: معابد بودايى در سطح كشور ژاپن همواره در شمار قديمى ترين و زيباترين بناهايى بودند كه از سرتاسر كشورهاى دنيا بازديد كنندگان فراوانى دارند. در اين ميان، مجموعه كيوميزو به معناى آب پاك و گوارا كه نام آبشارى در مجاورت آن است در منطقه كيوتوى ژاپن از برجسته ترين آنها به شمار مى آيد.
تيمبوكتو در مالى: اين شهر كه به ام القراى اسلام در غرب آفريقا مشهور است در قرن دهم ميلادى بناشده، داراى مساجد و بناهاى تاريخى بسيار با معمارى خاص خود است. ساختمان هاى خشت و گلى اين شهر از برجسته ترين ويژگى هاى آن است كه باعث درخشش آن در فهرست عجايب دنيا شده است.
شهر تاريخى پترا در اردن: پيشينه اين شهر را به دوران ماقبل تاريخ نسبت مى دهند كه نيمى از آن با سنگ بناشده و قسمت ديگر آن درون سنگ بناشده است. در واقع، معمارى بر جسته آن در دل كوهستان و در پيچ و خم دره ها زيبايى خاصى به آن بخشيده است.
برج ايفل در فرانسه: اين برج عظيم در سال ۱۸۸۹ ميلادى با ارتفاعى بيش از ۳۰۰ متر توسط مهندس گوستاوايفل ساخته و به عنوان نماد كشور فرانسه در ميان جهانيان مطرح شد.
مجسمه آزادى در آمريكا: اين مجسمه به نشان صلح و دوستى و در پى پايان جنگ ميان ايالت هاى شمال و جنوب آمريكا از سوى كشور فرانسه به مردمان آمريكا هديد داده شد كه كار ساخت آن در سال ۱۸۸۶ ميلادى به پايان رسيد. ارتفاع اين مجسمه عظيم كه در كرانه رود خانه هاتسون آمريكا واقع شده، ۳۰۵ فوت است.



مجموعه كاخ موزه هاى كرملين در روسيه: كرملين نام مجموعه اى كاخ موزه ها و كليسا هاى متنوع است كه در مركز شهر مسكو و در ميدان سرخ شهر واقع شده است. ساخت اين مجموعه عظيم كه هم اكنون اقامتگاه خاندان سلطنتى روسيه به شمار مى آيد، در سال ۱۴۸۵ ميلادى انجام شد كه در اين ميان كليساى سنت باسيل از نمادهاى زيباى روسيه به شمار مى آيد.
قلعه نويش وان اشتاين در آلمان: در كنار مرز اتريش و آلمان قلعه اى واقع شده است كه هرچند قدمت آن چندان طولانى نيست اما از مهم ترين مراكز تفريحى كشور به شمار مى آيد كه تاريخ خاص آلمان در سال هاى جنگ را با خود به همراه دارد.
استون هيج در انگلستان: سنگ هاى عجيب و شگفت انگيزى كه به صورت حيرت آورى در كنار يكديگر جاى گرفته اند. دوران اين مجموعه را به دوره برنز و نوسنگى مى دانند كه به صورتى مدور از ۲۵۰۰ سال پيش تاكنون بر روى يكديگر جاى دارند.
سالن اپراى سيدنى در استراليا: معمارى صدفى شكل خاص آن با خطوط زيباى ميانى، ساختمانى بديع و عجيب را در نظر همگان پديد مى آورد. در سال ۱۹۵۶ ميلادى در فراخوانى از سرتاسر دنيا يك معمار جوان دانماركى توانست با طرح برجسته خود كار ساخت اين مجموعه عظيم را به عهده بگيرد. بسيارى از سران و مسئولان فرهنگى استراليا در ماه هاى اخير با اصرار فراوان اين بنا را يكى از ارزنده ترين ساختمان هاى فعاليت هاى فرهنگى در سطح جهان برشمرده اند كه مى تواند بازگوى غناى فرهنگى استراليا در ميان ديگر كشورها باشد.