|
بيكروهميلتون در ميزگرد سى.ان.ان به چالش منتقدان رفتند
گزارشى
با ۷۹ توصيه بى سرانجام
|
|
|
ترجمه: حامدشهبازى
گزارش گروه بيكر - هاميلتون چند روز پس از انتشار آن هنوز در ۲ كشور آمريكا و عراق، محل بحث و مناقشه است، نه كاخ سفيد كه اين گزارش بر شكست آن دركارزار عراق مهرتأييد نهاد به توصيه هاى تيم بيكر - هاميلتون تمكين كرده است و نه رهبران سياسى عراق از طالبانى تا حكيم و حتى جناح سلفى ها نشانى از اميد در اين گزارش يافته اند.لذا طبيعى است در چنين وضع سردرگمى كه گريبان گزارش فوق و تيم تدوين كنندگان آن را گرفته، جيمز بيكر و لى هميلتون به سرزنش و ملامت منتقدان زبان بگشايند و رهبران هر ۳ طايفه شيعه، كرد و تسنن عراق را دربرابر اتهام سهم خواهى و بلندپروازى قراردهند.درحالى كه قاطبه گروه ها و رجال سياسى عراق از بى اعتمادى مفرط تدوينگران گزارش به اراده ملت و اقوام عراق در اداره اين كشور اعتراض سرداده اند، بيكر و هميلتون در تريبونى كه شبكه سى.ان.ان براى آن ها فراهم كرده درباره آينده عراق و اداره امنيت اين كشور كلام خود را به همان ريسمانى مى آويزند كه رئيس جمهور اين كشور توسل مى جويد. يعنى اين كه بايد آمريكا و نيروهايش همچنان در عراق بمانند و گزينه اى جز اين، منافع كاخ سفيد را تأمين نمى كند.اين مباحثه از نظر گراميتان مى گذرد.
گروه بين الملل
آقاى بيكر، جلال طالبانى رئيس جمهورى عراق، به طور جدى گزارش گروه شما را رد كرده ومى گويد اين گزارش شامل مفاد خطرناكى است كه حاكميت عراق را تضعيف مى كند. واكنش شما چيست؟
بيكر: فكرمى كنم اگر واقعاً رئيس جمهورى عراق اينگونه گفته باشد، نااميد كننده است. از سوى ديگر، آنچه كه دراين گزارش نقل شد، اين حقيقت بود كه ما خواستار تقسيم منابع نفتى شديم. اين بحثى از روند آشتى ملى است. به صراحت بايد گفت آينده عراق در گرو اين امر است كه آيا دولت عراق مى تواند يك برنامه آشتى ملى را بين كردها، شيعيان و سنى ها به اجرا درآورد يا خير. و يكى از عناصر صددرصد برنامه آشتى ملى، تقسيم منابع نفتى براساس جمعيت است. در سفرى كه به عراق داشتيم، هركسى را كه مى ديديم با اين امر موافق بود.
سناتور هميلتون، رئيس جمهورى عراق، اينگونه گفته است: «فكر مى كنم گزارش بيكر - هميلتون ناعادلانه و غيرمنصفانه است. اين گزارش شامل مفاد بسيارخطرناك است كه حاكميت عراق و قانون اساسى آن را تضعيف مى كند. من اين گزارش را نوعى اهانت به مردم عراق مى دانم. اين گزارش اين ذهنيت را پديد مى آورد كه عراق يك مستعمره است كه آن ها شروط خود را به آن تحميل مى كنند و استقلال ما را ناديده مى گيرند.» نظر شما دراين باره چيست؟
هميلتون: بخشى از اين مشكل به اين خاطر است كه ما كمك مشروط به عراق را توصيه كرديم كه بستگى به عملكرد دولت عراق دارد. ما از عراقى ها مى خواهيم كه در رابطه با آشتى ملى، امنيت و ارائه خدمات اساسى، شمارى از اقدامات لازم را صورت دهند و اگر آن ها اين اقدامات خاص را صورت ندهند، ما درآن صورت در گزارش خواستار كاهش كمك هاى نظامى، اقتصادى يا سياسى شديم. تا اين مقطع، ما به عراقى ها چك سفيد داده ايم. من تعجب نمى كنم كه رئيس جمهورى عراق به چنين معامله اى تمايل دارد. اما اعتقاد داريم كه مردم آمريكا خواهان آن هستند كه كمك هاى ما مشروط باشد. آن ها خواهان آن هستند كه كمك هاى ما تنها در صورتى در اختيار عراقى ها قرار گيرد كه شاهد واكنشى از سوى دولت عراق باشيم كه نشانگر عملكرد آن ها باشد. فكر نمى كنم مردم آمريكا خواهان تمديد اعطاى ماهانه ۸ ميليارد دلار به عراق و دولتى باشند كه اقدامات كافى براى توقف كشتارها در عراق صورت نمى دهد. لذا ما از دولت عراق مى خواهيم در اين رابطه كارى صورت دهند.
آقاى بيكر، ديگر رهبران كرد هم گفته اند كه با نظر گروه شما براى برگزارى يك كنفرانس بين المللى با حضور همسايگان منطقه اى عراق موافق نيستند. زيرا آنگونه كه همگان مى دانند كردها خواهان آن نيستند كه تركيه در آينده شمال عراق ايفاى نقش كند زيرا معتقدند كه آنكارا به دنبال ايجاد يك كردستان خودمختار است.
بيكر: البته، كردها خواهان آن نيستند كه تركيه در رابطه با تحولات كردستان شمال عراق و جلوگيرى از امتيازاتى كه مديون اقدامات جورج بوش اول در سال ۱۹۹۱ هستند، نقشى ايفاكند. كردها خواهان آن نيستند كه تركيه به شمال عراق پاگذاشته و آن ها را سركوب كند. اين يكى از اهداف اصلى پيشنهاد ماست كه نه تنها كنفرانسى برگزارشود بلكه اجلاسى با حضور كشورهاى همسايه عراق، اجلاسى با حمايت آمريكا و دولت عراق و اجلاسى كه نورى المالكى نخست وزير عراق حمايت كرده، برگزارشود. من درحقيقت از جهاتى از اين انتقاد گيج شده ام.
سناتور هميلتون! عبدالعزيز حكيم كه قدرتمندترين سياستمدار شيعه و يكى از رهبران شيعيان در عراق است، تصريح كرده كه به طوركامل با چندين توصيه كليدى شما از جمله نظريه مشاركت بازيگران منطقه اى مخالف است. وى خواهان برخوردارى شيعيان از اختيارات ويژه در ۷ يا ۹ استان جنوب عراق است، مانند منطقه خودمختارى كه كردها در شمال عراق دارند. و درعين حال نسبت به پيشنهاد مشاركت سلفى هاى عربستان سعودى، مصر، اردن در آينده عراق انتقاد دارد. بنابراين شما مى بينيد كه يك رهبر كرد يعنى طالبانى و يك رهبر شيعه يعنى حكيم دست كم مفاد كليدى توصيه هاى شما را رد مى كنند.
هميلتون: خب، ما خواهان عراق متحد هستيم. اين براى من تعجب آور نيست كه حكيم خواهان چشم پوشى از نقش سلفى هاست. شما درعراق با ۳ گروه بزرگ كردها، شيعيان و سنى ها روبه رو هستيد و يك تحرك واقعى در جريان است كه سلفى ها منزوى و خاموش شوند. اين وضع تجويزى براى ادامه جنگ است. در صورتى كه سلفى ها بخشى از يك توافق نباشند و يك دولت تحت رهبرى شيعيان را به نوبه خود نخواهندپذيرفت. به علاوه در حال حاضر همه دوستان ما در منطقه دولت هاى غيرشيعه هستند و آن ها اجازه نخواهندداد كه دولتى درعراق شكل گيرد كه شيعه يا كرد يا تركيبى از اين دو باشد. بنابراين ما به موجب اين رويكرد نوعى از جنگى دائمى را پيش بينى مى كنيم.
آقاى بيكر! نظر شما چيست؟
فكر مى كنم اين وضع تجويزى براى يك جنگ منطقه اى گسترده تر باشد و همانطور كه هميلتون گفت، اين امر قابل درك است. فكر مى كنم كه كردها كه ترجيح مى دهند حكومت مستقل خود را حفظ كنند، ممكن است با برخى از پيشنهادهاى ما مشكلاتى داشته باشند كه آن ها شايد خواهان حمايت از نگرش رئيس جمهورى آمريكا يا نگرش دولت كنونى باشند و اين كه عراق بتواند خود را سرپا نگهدارد، از خود دفاع كند و خود را اداره كند. شيعيان هم به اين دليل كه خواهان اختيارات ويژه در جنوب هستند، ممكن است با اين پيشنهادها مشكل داشته باشند.
آقاى بيكر! كردها از گزارش شما به هيجان نيامدند، شيعيان از آن زياد خوشحال نيستند، اعضاى سنى پارلمان عراق نيز به اين گزارش اينگونه واكنش نشان داده اند كه اين توصيه ها ممكن است راه حلى براى بحران آمريكا درعراق باشد. اما راه حلى براى بحران عراق نيست. خروج نيروهاى آمريكايى در زمانى كه نيروهاى عراقى هنوز ضعف آموزش دارند، نامناسب است. در ابتدا بايد سازماندهى عناصر امنيتى صورت گيرد زيرا ساختار امنيتى براساس مبانى فرقه اى پايه ريزى شده است. هيچ تضمينى وجود ندارد كه آنها عدالت را اجرا كنند. واكنش شما به اين موضعگيرى نمايندگان سنى پارلمان عراق چيست؟
بيكر: فكر مى كنم نمايندگان سنى پارلمان عراق بايد گزارش ما را بخوانند، زيرا از خروج نيروهاى آمريكايى از عراق بيش از آموزش و تجهيز و استقرار نيروهاى عراقى، صحبتى نكرده ايم. هرگونه خروج نيروهاى آمريكايى البته بايد مشمول شرايط تغيير يافته در متن عراق باشد.
آقاى هميلتون نظر شما در اين رابطه چيست؟
هميلتون: خب، تعجب آور نيست كه طيفى از شماها خواستار ماندن نيروهاى آمريكايى در عراق هستند، زيرا در حال حاضر نيروهاى آمريكايى از اين قشر محافظت مى كنند. ما براى سوق دادن اين گروه ها به يك ملت متحد تلاش كرده ايم. مبناى همه سياست هاى ما در سالهاى اخير، تشكيل يك عراق متحد بوده است. رهبرانى كه شما نام برديد كسانى هستندكه از گروه هاى قومى خود سخن مى گويند و به اوضاع از اين زاويه نگاه مى كنند. اگر اين زاويه ديد اين رهبران باشد، آنگاه از كاهش نيروهاى آمريكايى در عراق و عراقى متحد، خبرى نخواهد بود. ماخواهان يك عراق متحد هستيم. ما آماده ارائه منابع بسيارى در اين زمينه هستيم اما چنين اظهاراتى انجام اين كار را براى ما دشوار مى سازد. همه اين رهبرانى كه با ما صحبت كردند، گفتند كه خواهان عراق متحد هستند.
يعنى منظور اين است كه اگر اين رهبران با طرح شما مشكل داشته باشند، اعمال يك راه حل دشوار خواهد بود.
بيكر: بله. همين طور است. اگر آنها خواهان اين امر نيستند، ما نمى توانيم به هدف مان برسيم. ما نمى توانيم از راه نظامى به هدف خودمان برسيم. در صورتى كه اين رهبران متحد نشوند و واقعاً آشتى ملى را نپذيرند و موضعگيرى آنها تنها در مسير منافع فرقه اى و قومى خود باشد، ما نمى توانيم مشكلات عراق را حل كنيم.
آقاى بيكر! شما در گزارش خود آورده ايد كه جنگ عراق به طور متوسط ۲ ميليارد دلار در هفته براى ماليات آمريكايى هزينه دربردارد و نزديك به ۳ هزار آمريكايى نيز كشته شده اند. اگر آمريكا براى يك سال ديگر در عراق بماند و يك هزار نيروى آمريكايى ديگر كشته و ۵ هزار نفر ديگر مجروح شوند، ۱۰۰ ميليارد دلار هزينه شود، اين امر در واقع بين آنچه كه گفته مى شود و آنچه انجام مى شود، تفاوت ايجاد مى كند؟
بيكر: نمى توان بر زندگى نيروهاى آمريكايى ارزش گذاشت. هيچ راهى براى ارزيابى اين امر وجود ندارد. آمريكا منافع مهمترى از آنچه كه در عراق روى مى دهد و آنچه كه در منطقه روى مى دهد، دارد. آمريكا در حال حاضر در عراق است. نمى توانيم به راحتى وسايل خود را جمع كرده و اين كشور را ترك كنيم. آنگاه ما يك جنگ داخلى فراگير را شاهد خواهيم بود، يك جنگ منطقه اى و در اين صورت منافع آمريكا در آن بخش از جهان لطمه بسيارى خواهد ديد. بنابراين ما هيچ بختى نداريم. ما مى گوييم بايد در مأموريت اوليه نيروهاى آمريكايى در عراق تغيير صورت بگيرد با يك هجمه تقويت شده و حركت فعال ديپلماتيك و با ارائه مشروط كمك هاى آمريكا به دولت عراق، مى توان تفاوتى ايجاد كردكه به موفقيت ما كمك مى كند.
آقاى هميلتون! همان طور كه مى دانيد بسيارى از همكاران دموكراتيك شما، همكاران پيشين در كنگره، بر اين باورند كه خروج نيروهاى آمريكايى از عراق بايد در كوتاه ترين زمان ممكن صورت گيرد، شما به مردم آمريكا كه بر اين باورند كه ادامه به خطر انداختن نيروهاى آمريكايى در عراق سودى ندارد، چه مى گوييد؟
هميلتون: من فكر مى كنم اظهارات بيكر درباره اين امر كه آمريكا منافع بسيارى در منطقه دارد، درست است. هيچ منطقه اى از جهان بيش از خاورميانه، در اين سال ها براى آمريكا دردسرساز نبوده است. ما نه تنها تلاش مى كنيم راه حلى براى عراق ارائه دهيم بلكه تلاش مى كنيم راهبردى جامع و ديپلماتيك ارائه شود كه حل تمامى مشكلات منطقه را در نظر بگيرد. عراق كشورى نفت خيز است، كشورى است كه سنى ها و شيعيان در آن زندگى مى كنند، كشورى است كه از جهاتى نقطه تلاقى است. بى ثباتى در عراق تمامى منطقه را دربرخواهد گرفت كه در اين صورت اوضاعى پر از هرج و مرج را شاهد خواهيد بود كه براى منافع آمريكا بسيار مضر خواهد بود.
آقاى بيكر! نكته جالب توجه اين كه بيشتر انتقاداتى كه از گزارش شما در داخل آمريكا مى شود، نه از جانب دموكرات ها بلكه از جانب عناصر محافظه كار بويژه جمهوريخواهان صورت مى گيرد. روزنامه نيويورك پست در سرمقاله خود تحت عنوان «شوراى ترسوها» مى نويسد: گروه مطالعات عراق ۷۹ توصيه ارائه كرده كه به خروج حاكى از ترس ده ها هزار عراقى كه به تعهدات آمريكا در قبال اين كشور متكى هستند، خواهد افزود. اين در حالى است كه متحدان منطقه اى آمريكا بر اين باورند كه آمريكا مى خواهد جنگى را كه آغاز كرده به پايان برساند. در صفحه اول اين روزنامه جمله «تسليم صهيونها » و چهره شما و لى هميلتون نقاشى شده است. واكنش شما به اين مسأله چيست؟
بيكر: مسائلى كه در اين سرمقاله نوشته شده صحت ندارد. حقيقت موضوع اين است كه ما يك راهبرد جامع در عراق داريم كه پيشنهاد كرديم شامل مسائل نظامى، سياسى، ديپلماتيك و تغيير درماهيت روابط ما و رويكرد ما در قبال دولت عراق باشد.
هيچ اشاره اى در گزارش ما به خروج كوركورانه نشده است. در اين گزارش به تغيير مأموريت اوليه نيروهاى ما اشاره شده است. فكر نمى كنم مردم آمريكا خواهان آن باشند كه پسران و دختران شان به عراق فرستاده شوند تا قضاوت خشونت فرقه اى بين بخش هاى مختلف عراق را داورى كنند. ما هنوز فكر مى كنيم كه مى توانيم هدف بوش درباره عراق را كه بتواند از خود دفاع كند، از خود حمايت كند و روى پاى خود بايستد، خود را اداره كند، تأمين كنيم و اين در صورتى ممكن است كه تغييراتى را كه خواستار آن شديم انجام دهيم. ما از همان ابتدا هم مى دانستيم كه مورد انتقاد همه گروه ها قرار خواهيم گرفت. اما واقعيت امر اين است كه دولت آمريكا در عراق مشكل بزرگى دارد. اين مشكل با چنين تفاسير و سرمقاله هايى حل نخواهد شد. اين مسأله با روى آوردن به سياست، حل خواهد شد. مردم آمريكا خواهان آن نيستندكه با مسأله عراق فقط به عنوان يك موضوع سياسى برخورد شود. آنها خواهان برخورد با آن با جديتى كه نيازمند آن است، هستند.
آيا از واكنش اوليه جورج بوش به گزارش خود نااميد شديد يا اميدوار؟ شما با او ديدار كرديد و اظهارات او را شنيديد. بوش از مذاكرات بدون شرط با ايران و سوريه هيجان زده نشد. وى از جدول زمانى كه به گفته وى خواستار خروج خيلى سريع آمريكا از عراق است، هيجان زده نشد.
هميلتون: ما خواهان خروج خيلى سريع نيستيم. بلكه از واكنش بوش اميدوار شديم. وى گفت كه اين گزارش كه دو حزبى ارائه شده، ممكن است مبنايى براى زمينه مشترك باشد و در روزهاى آينده توصيه هاى بسيارى دريافت خواهدكرداز جمله مبنى بر اين كه مشاركت دو حزبى مى تواند باعث اتحاد در درون آمريكا شود و مى تواند تلاش هاى ما را به عنوان يك كشور متحد كند. ما حمايت بى حد و حصرى از هر پيشنهادى درباره عراق نخواهيم داشت. اين گزارش است كه با يك پيشنهاد مؤثر جو سياسى در داخل واشنگتن وجو سياسى آشفته در عراق را دربرگرفته و به ما و عراقى ها اجازه مى دهد تا با مشاركت يكديگر اين جنگ را به پايان برسانيم، درحالى كه منافع آمريكا نيز حفظ شود. فكر مى كنم بوش قبل از آن كه به گزينه ديگر روى آورد بايد به اين گزارش به دقت نگاه كند.
|
