بهمن عبداللهى
يك ماه ديگر به برگزارى بيست و پنجمين دوره «جشنواره بين المللى فيلم فجر» باقى مانده است. با برگزارى اين رويداد بزرگ سالانه در تهران، رنگ و بوى تازه اى در سينماى ايران شاهد خواهيم بود و همچون سال هاى گذشته در ۱۰ روز برگزارى جشنواره مى توانيم درباره محصولات سينماى ايران قضاوت دقيقى داشته باشيم.
جشنواره فيلم فجر همچون سال هاى پيش در ۲ بخش اصلى «مسابقه سينماى ايران» و «مسابقه بين الملل» برپا مى شود و گرچه آثار برخى سينماگران جهان را مى توان در بخش هاى مختلف بين الملل نيز شاهد باشيم، اما براى علاقه مندان سينماى ايران طبيعتاً بخش داخلى معناى ديگرى دارد. اين بخش شامل ۲ زيرمجموعه «مسابقه سينماى ايران» يا همان سوداى سيمرغ و بخش ميهمان خواهد بود. براى اين ۲ بخش تا پايان مهلت اعلام شده مجموعاً ۹۴ فيلم داستانى و مستند بلند متقاضى حضور شده اند كه هيأت انتخاب نيز از ميان اين آثار ۲۰ تا ۲۳ فيلم در بخش مسابقه و رقمى در همين حدود براى بخش ميهمان گزينش خواهد كرد، بنابراين حداكثر ۴۰ تا ۴۵ فيلم براى نمايش در جشنواره امسال شانس بيشترى پيدا مى كنند. در اين گزارش نگاهى گذرا داريم به فيلم هايى كه شانس بيشترى براى حضور در پرده سينماهاى جشنواره خواهند داشت.
فيلم هايى كه سوداى سيمرغ دارند
همان طور كه پيش از اين نوشتيم، ۲۰ آذرماه آخرين مهلت ارسال تقاضاى تهيه كنندگان و كارگردانان براى حضور آثارشان در جشنواره بيست و پنجم اعلام شده بود اما تا چند روز پس از اين تاريخ نيز فرم هاى تقاضا پر شدند و به دفتر جشنواره رسيدند.
بنابه گزارش ما و سپس اعلام رسمى بنياد سينمايى فارابى، در نهايت جدول تقاضاها با ۹۴ فيلم بسته شد. اين فيلم ها عبارتند از: خون بازى (ساخته رخشان بنى اعتماد)، حافظ (ابوالفضل جليلى)، سنتورى (داريوش مهرجويى)، اتوبوس شب (كيومرث پوراحمد)، اقليما (محمدمهدى عسگرپور)، رئيس (مسعود كيميايى)، مثل يك قصه (خسرو سينايى)، پارك وى (فريدون جيرانى)، تك درخت ها (سعيد ابراهيمى فر)، قاعده بازى (احمدرضا معتمدى)، مخمصه (محمدعلى سجادى)، سنگ كاغذ قيچى و چهارانگشتى (سعيد سهيلى)، نسل جادويى (ايرج كريمى)، تيغ زن (عليرضا داوودنژاد)، بچه هاى ابدى (پوران درخشنده)، خاطرات پيرمرد ۷۵ ساله (محمدرضا اصلانى)، درياى پارس (منوچهر طياب)، قفل ساز و سبز كوچك (غلامرضا رمضانى)، بالاتر از آسمان (فريدون حسن پور)، تصميم كبرى (سيروس حسن پور)، امپراتور (هوشنگ درويش پور)، سرگيجه (محمد زرين دست)، روز باران و گزارش مريم (اسماعيل برارى)، نسكافه داغ داغ (على قوى تن)، پسران آجرى (مجيد قاريزاده) احضارشدگان و آن كه دريا مى رود (آرش معيريان)، ايستگاه بهشت (نادر مقدس)، گناه فرزند (ابوالقاسم طالبى)، سينه سرخ و سومين روز پس از مرگ (پرويز شيخ طادى)، شعر من سرزمين من و لبخند نورا (محمد نورى زاد)، اين ترانه عاشقانه نيست (رحمان رضايى)، آفتاب بر همه يكسان مى تابد (عباس رافعى)، آينه (سيامك شايقى)، راننده تاكسى (مهدى صباغ زاده)، عاشق (افشين شركت)، ملودى (جهانگير جهانگيرى)، خواب ليلا (مهرداد ميرفلاح) و شب كايت ها (حبيب الله بهمنى).
همچنين فيلم هاى: مصائب دوشيزه (مسعود اطيابى)، خدا نزديك است (على وزيريان)، رامى (بابك شيرين صفت)، انتهاى زمين (ابوالفضل صفارى)، آرامش در ميان مردگان (مهرداد فريد)، نيما يوشيج (نادر كجورى)، گناه من (مهرشاد كارخانى)، پاپيتال (اردشير شليله)، قاصدك ها در باد مى رقصند (محمدابراهيم معيرى)، خاك سرد (رضا سبحانى)، آدم (غلامرضا كاهانى)، پابرهنه در بهشت (بهرام توكلى)، آن سه نفر (نقى نعمتى)، روايت هاى ناتمام (پوريا آذربايجانى)، از جشنواره تا دولت ايران (پژمان تيمورى)، آخرين ملكه زمين (محمدرضا عرب)، يك فنجان چاى در شهر (مجيد عاشقانى)، اسلحه شيشه اى (على جلالى)، سكوت (محمدرضا آهنج)، روز بعد (رحيم ذبيحى)، آيينه دهر (على جلالى)، پل (گروهى)، خيلى به تو فكر مى كنم (ميلاد صدرعاملى و آرش نعيميان)، قهوه تلخ (مجتبى اسپنانى)، بوتيمار (محمد ترابى)، روياى غمناك (اصغر يوسفى نژاد)، ساعت ۲۵ (مسعود آب پرور)، هميشه سربلند (سعيد تهرانى)، تهران انار ندارد (مسعود بخشى)، گاهى واقعى (رامين لباسچى)، پايان راه (افسانه مرادى)، نقابى براى وداع (على ستارپور)، ستيز با درون (اصغر نصيرى)، كتاب قرمز (مزدك ميرعابدينى)، يك قدم تا خدا (على عطشانى)، جايى نزديك خدا (بابك سراب)، حيات (عرش پورزارعى) و در شهر خبرى نيست هست (رضا خطيبى).
و در گروهى ديگر، چند روز بعد (نيكى كريمى)، اخراجى ها (مسعود ده نمكى)، پاداش سكوت (مازيار ميرى)، ميناى شهر خاموش ـ يا رنگ هاى خاطره ـ (اميرشهاب رضويان)، گوشواره (وحيد موسائيان)، آتشكار (محسن اميريوسفى)، فقط چشماتو ببند (عليرضا امينى)، سبيل مردونه (جواد اردكانى)، صبحى ديگر (ناصر رفايى)، روز سوم (محمدحسين لطيفى) و جعبه موسيقى (فرزاد مؤتمن).
پروانه ساخت و ماراتن رسيدن به جشنواره
علاقه مندان پيگير سينماى ايران به طور قطع مى دانند كه تا پيش از سال ۱۳۷۶ شرط اكران عمومى فيلم هاى سينماى ايران حضور در جشنواره فيلم فجر بود، اما بعد از آن حضور در جشنواره «اختيارى» شد. بنابراين ماراتن طاقت فرساى رسيدن فيلم ها به جشنواره نه به طور كامل بلكه تا حدودى از ميان رفت، دليل اين امر هم اشتياق بسيارى از سينماگران براى حضورشان در اين رويداد است. بنابراين هر سال بسيارى از فيلم هايى كه متقاضى جشنواره هستند درهمان ماراتنى كه گفته شد از تلاش براى رسيدن نسخه كامل به جشنواره بازمى مانند و بدين ترتيب از سوى هيأت انتخاب كنار گذاشته مى شوند. از سوى ديگر در چند سال گذشته قانونى وضع شد مبنى بر اين كه فيلم هاى حاضر درجشنواره همزمان با بررسى هيأت انتخاب، از سوى هيأت نظارت و ارزشيابى نيز بررسى مى شوند و در واقع شانس حضور در جشنواره با صدور پروانه نمايش يكى شده و از آنجا كه طبق قوانين معاونت سينمايى وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى شرط صدور مجوز نمايش، داشتن پروانه ساخت است، تعدادى از آثار متقاضى كه داراى پروانه ساخت نيستند خود به خود شانس صدور پروانه نمايش و البته حضور در جشنواره فيلم فجر را از دست مى دهند. اين گروه از آثار عمدتاً محصول نهادها و سازمان هاى فرهنگى ديگرى است كه مطابق با قوانين و شرايط آن نهادها پروانه ساخت خود را دريافت كرده اند و گاه براى نمايش در بخش به جز سينماهاى كشور ـ مثلاً تلويزيون يا ويدئوكلوپ ها ـ توليد شده اند، با اين حساب اداره نظارت و ارزشيابى معاونت سينمايى به عنوان تنها مركز رسمى صدور پروانه نمايش فيلم در سينماهاى كشور وارد اين بحث مى شود. بنابراين تعدادى از فيلم هاى متقاضى كه محصولات نهادهايى همچون تلويزيون، حوزه هنرى، كانون پرورش فكرى كودكان و نوجوانان يا سازمان هايى مثل شهردارى هستند در مرحله بازبينى هيأت انتخاب و در كنار هيأت نظارت و ارزيابى بررسى دقيق ترى مى شوند و گرچه تعدادى از اين آثار هر سال به جشنواره راه پيدا مى كنند اما تعدادى ديگر نيز از جشنواره بازمى مانند. همچنين تعدادى از فيلم ها نيز گرچه براى حضور در جشنواره از همه تلاش خود بهره مى گيرند اما به دلايل پيش بينى نشده در مراحل فنى متوقف مى شوند و در زمان مقرر آماده نمايش نمى شوند.
فيلم هاى آماده نمايش
شايد نتوان آمار دقيقى از مراحل توليد (فيلمبردارى ـ تدوين ـ مراحل فنى)  اين ۹۴ اثر داد، اما نگاهى به خبرهاى رسيده يا منتشره در مطبوعات و خبرگزارى ها وضع نسبى اين فيلم ها را براى ما شناسايى مى كند. با اين فرض گروه اول فيلم هايى كه آماده نمايشند و به اين لحاظ شانس بيشترى براى حضور در جشنواره دارند از اين قرارند: آرامش در ميان مردگان (مهرداد فريد)، اين ترانه عاشقانه نيست (رحمان رضايى)، خاك سرد (رضا سبحانى)، رامى (بابك شيرين صفت)، آخرين ملكه زمين (محمدرضا عرب)، خون بازى (رخشان بنى اعتماد)، تك درخت ها (سعيد ابراهيمى فر)، سنتورى (داريوش مهرجويى)، سنگ كاغذ قيچى (سعيد سهيلى)، صبحى ديگر (ناصر رفايى)، گاهى واقعى (رامين لباسچى)، نسكافه داغ داغ (على قوى تن)، شب كايت ها (حبيب الله بهمنى)، در شهر خبرى نيست، هست (رضا خطيبى)، خدا نزديك است (على وزيريان)، عاشق (افشين شركت)، آفتاب بر همه يكسان مى تابد (عباس رافعى)، ايستگاه بهشت (نادر مقدس)، چند روز بعد (نيكى كريمى)، سبيل مردونه (جواد اردكانى)، سينه سرخ (پرويز شيخ طادى)، گوشواره (وحيد موسائيان)، يك قدم تا خدا (على عطشانى) و...
مراحل فنى، يك قدم تا جشنواره
بخش زيادى از فيلم هاى متقاضى حضور درجشنواره آثارى هستند كه آخرين مراحل فنى را از سر مى گذرانند. اين گروه معمولاً در مراحل مختلف تدوين، قطع نگاتيو، صداگذارى، ميكس، ضبط موسيقى، كپى صفر، چاپ و... قرار دارند و در صورت انتخاب در مدت باقى مانده تا آغاز جشنواره (۳۰ تا ۴۰ روز) آماده نمايش در سينماهاى جشنواره مى شوند.
بيشترين تعداد آثار متقاضى هر سال معمولاً در اين گروه قرار دارند. اسامى فيلم هايى كه در مراحل مختلف فنى هستند نيز به اين شرح است:
بچه هاى ابدى (پوران درخشنده)، آتشكار (محسن اميريوسفى)، راننده تاكسى (مهدى صباغ زاده)، انتهاى زمين (ابوالفضل صفارى)، تيغ زن (عليرضا داوودنژاد)، آدم (غلامرضا كاهانى)، احضارشدگان (آرش معيريان)، بالاتر از آسمان (فريدون حسن پور)، اتوبوس شب (كيومرث پوراحمد)، مصائب دوشيزه (مسعود اطيابى)، مثل يك قصه (خسرو سينايى)، اخراجى ها (مسعود ده نمكى)، قاعده بازى (احمدرضا معتمدى)، گناه من (مهرشاد كارخانى)، نسل جادويى (ايرج كريمى)، اقليما (محمدمهدى عسگرپور)، گزارش مريم (اسماعيل برابرى)، ملودى (جهانگير جهانگيرى)، رئيس (مسعود كيميايى)، رنگ هاى خاطره (اميرشهاب رضويان)، تصميم كبرى (سيروس حسن پور)، پارك وى (فريدون جيران)، قفل ساز (غلامرضا رمضانى)، پاپيتال (اردشير شليله)، شعر من سرزمين من و لبخند نورا (محمد نورى زاد) و...
در مرحله فيلمبردارى
كمترين شانس در ماراتن رسيدن به جشنواره هر سال متعلق به گروهى از فيلم هاست كه تا يك ماه قبل از برگزارى جشنواره همچنان مشغول فيلمبردارى هستند، چرا كه اين دسته از آثار حتى در شرايطى كه آخرين سكانس هاى فيلم را پشت سر مى گذرانند به دليل ازدحام در استوديوها و مشغول بودن سينماگران فعال در بخش هاى فنى، ناچارند با شتاب بسيار زياد و حتى كار شبانه روزى فيلم خود را به اين رويداد بزرگ برسانند و اين امر نيز به طور قطع در كيفيت آثار تأثير مناسبى نخواهد گذاشت. براى رفع اين مشكل صاحبان اين آثار البته يك «فكر ويژه» اتخاذ مى كنند، در اين گروه از آثار در حال فيلمبردارى تدوين صحنه هاى گرفته شده به طور همزمان توسط تدوين كننده انجام مى شود تا در وقت نيز صرفه جويى شده و در مهلت مقرر فيلم موردنظر به دفتر جشنواره تحويل شود.
به هر حال فيلم هايى كه در حال فيلمبردارى هستند، آخرين مراحل فيلمبردارى را مى گذرانند يا احتمالاً تا امروز فيلمبردارى آنها به پايان رسيده است از اين قرارند: چهارانگشتى (سعيد سهيلى)، پاداش سكوت (مازيار ميرى)، جعبه موسيقى (فرزاد مؤتمن)، خواب ليلا (مهرداد ميرفلاح)، آينه (سيامك شايقى)، روز سوم (محمدحسين لطيفى)، گناه فرزند (ابوالقاسم طالبى) و...
فعلاً نامشخص
همانطور كه پيش از اين گفته شد تعدادى از فيلم ها آثار مستند، تلويزيونى، رسانه هاى تصويرى و... است. بنابراين اطلاعات دقيق و كاملى از آنها فعلاً در دسترس نيست، تعدادى از آثار هم بنا به يك رسم متأخر در سكوت خبرى ساخته شده اند و كمتر خبرى از آنها مى توان در رسانه ها و روزنامه ها پيدا كرد.
به هر ترتيب امروز كه تقريباً يك ماه از فعاليت هيأت انتخاب جشنواره گذشته است بيش از نيمى از فيلم ها مورد بررسى قرار گرفته اند و مابقى آثار در مسير ديدن و رسيدن هستند. امسال بيست و پنجمين دوره جشنواره برگزار مى شود و با گذشت ربع قرن از سوى ديگر مديران فرهنگى و سينمايى جديد نخستين جشنواره از محصولات تحت حمايت و نظارت خود را به معرض داورى مى گذارند، بنابراين تا روز انتشار اسامى فيلم هاى بخش مسابقه و ميهمان و همچنين نمايش آثار بر پرده سينماهاى جشنواره در انتظار مى مانيم و آرزو مى كنيم در جشنواره امسال آثار باارزش و با كيفيتى را شاهد باشيم. انشاءالله.

سحر عصر آزاد
سه گانه «ستاره ها»ى فريدون جيرانى به زندگى بازيگران سينماى ايران در سه مقطع سنى و موقعيت مختلف مى پردازد.ويژگى ايرانى بودن از جايى وارد قصه و فيلم مى شود كه در هر سه اپيزود بخشى از پشت صحنه سينما به فراخور موقعيت و موضوع، به تصوير درمى آيد.
«جلد دوم: ستاره است» به زندگى بازيگرى(فرزانه مشرقى) مى پردازد كه در اوج شهرت و موفقيت است.به نظرمى آيد چنين شخصيتى كنشمند نيست چون موقعيتى تثبيت شده در اوج دارد و نياز به حركتى فراتر در خود احساس نمى كند، اما فرزانه مشرقى دغدغه اى دارد كه از جنس سينماى ايران است و همين او را تا اندازه اى ملموس مى كند.
اعاده آنچه كه به واسطه دامن زدن اخبار نشريات زرد از كف رفته، با پذيرش نقش هايى امكانپذير مى شود كه از فيزيك و كاراكتر آنها به دور است.مشرقى با تكيه بر اين نياز دراماتيك است كه كاراكتر  زن  معتاد قاچاق فروش را در فيلم تجربى كارگردان جوانى كه نخستين فيلمش را مى سازد، بازى مى كند.اين نياز دراماتيك به شخصيتى كه به نظر مى آيد تخت و يك بعدى است، وجه جديدى مى دهد و علاوه بر كنشمند بودن او را در مركز يك سرى اتفاقات ملموس قرار مى دهد.
آن بخش از پشت صحنه سينما كه در اين فيلم به ميل كارگردان براى ثبت در تاريخ انتخاب شده و به جهت موقعيت انتخاب شده جاى كار دارد، مسائلى است كه چنين ستاره در اوجى مى تواند با آن در ارتباط باشد.شايعات نشريات زرد و حرف و حديث هايى كه زندگى خصوصى بازيگران را تحت تأثير قرار مى دهد يكى از در دسترس ترين اين موضوعات است كه به نوعى موقعيت مشرقى را هم با چند شناسه كوتاه معرفى مى كند.
به جز مشرقى كه بازيگرى در اوج با شخصيت پردازى خاص است، بقيه عوامل پشت صحنه سينما حضورى به نوعى درشتنمايى شده همسو و مورد نظر فيلمساز دارند.تهيه كننده فيلم، تيپ تهيه كننده سنتى با همان كنش و واكنش هاى معمول را دارد كه شايد در يك آيتم تلويزيونى انتظارش را داريم.دغدغه پول، برگشت سرمايه، تحكم به عوامل و ...همه از مواردى است كه در تيپ آشناى او سراغ داريم و نكته خاصى به او اضافه نشده است.
كارگردان تجربى هم به جز چند سكانس كه در جست وجوى لوكيشن هستند و جايى كه با مشرقى حرف مى زند، حضور مؤثرى ندارد و در همان لحظات هم تصوير يك جوان اهل تجربه را ارائه مى دهد كه متفاوت و نامتعارف بودن عام ترين دغدغه او ست.مدير توليد (شريفى) هم آچارفرانسه گروه است: كسى كه دستى بر همه كار پشت صحنه دارد و بازى هم مى كند.فيلمساز سعى كرده با اضافه كردن يك گذشته عام به اين شخصيت، او را تا اندازه اى از تيپ فراتر ببرد.اما گذشته اى كه فقط به اعتياد او مى پردازد كه در زمان حال و اتفاقات موجود هم تأثيرى ندارد، كاركرد مناسبى براى ارتقاى او از تيپ به شخصيت ندارد و در حد همان كاريكاتور مدير توليد باقى مى ماند.
گذشته از اين شخصيت هاى فرعى و خط داستانى آنها كه به آن مى پردازيم، فيلم با اين مقدمات و چيدمان موقعيت، سعى مى كند زمينه مناسبى براى پرداختن به بخش ميانى فراهم كند كه به نظر مى آيد اهميت ويژه اى داشته است.مواجهه دو زن در بخش ميانى را مى توان به نوعى به چالش كشيدن مقوله بازى و مرز ميان واقعيت و سينما نسبت داد.مقوله اى كه به نظر مى آيد دغدغه اصلى فيلمساز در اين فيلم بوده است.
حضور قنارى در پارك و باور مشرقى در كاراكتر زن معتاد و فروشنده مواد مخدر از همين نامشخص بودن مرز واقعيت و سينما حكايت دارد.قنارى النگوهايى را كه بر دست ندارد مى دهد و مشرقى مواد مخدرى به او مى فروشد كه مى داند قلابى است.مشرقى به بازى سينمايى اشراف دارد و ادامه مى دهد و همراه قنارى به خانه اش مى رود ولى قنارى بازى سينمايى نمى كند و بازى خودش را باور دارد.پس تفاوت بازى مشرقى و قنارى چيست؟ هر دو قاعده بازى را مى دانند و خوب بازى مى كنند اما آنچه بازى هاى آنها را از هم متمايز مى كند و مقوله واقعيت و سينما را به چالش مى كشد، باور بازيگر است.
مشرقى وقتى متوجه مى شود قنارى را با نابازيگر فيلم اشتباه گرفته و از خانه او سر درآورده، به سرعت نقش خود را فراموش مى كند و سعى دارد واقعيت را ديكته كند، اما قنارى همچنان ويولونى را مى نوازد كه نيست، به گرامافونى گوش مى دهد كه خاموش است، قاب عكس خالى را نگاه مى كند و در نهايت مى خواهد شوهرش (هاشم آقا) را كه به قتل رسانده با مواد مخدر سرحال بياورد.
تفاوت هاى بنيادين اين دو مقوله از باور بازيگر مى آيد.باور بازيگر از موقعيت خطيرى كه گرفتارش شده و برايش اهميت حياتى پيدا مى كند.نكته جالب اينجاست كه مشرقى هم وقتى مى فهمد ديكته كردن واقعيت براى قنارى توهم زده، نتيجه اى ندارد، دوباره در قالب نمايشى خود فرو مى رود، اما اين بار نه زن معتاد مواد فروش، بلكه نقش زن دوم هاشم آقا را بازى مى كند.
وقتى نيروى انتظامى او را از در اين نقش باور مى كند و از مواد فروختن و ...ممانعت مى كند، مشرقى باز هم مى خواهد بازى بودن همه چيز را ثابت كند.اما نه از گروه فيلمبردارى و دوربين ها خبرى هست و نه ....
مرز باريك ميان واقعيت و سينما و بازى هاى برآمده از كاراكترهاى خود خواسته و ناخواسته، آن چيزى است كه در بخش ميانى قصه به طور متمركز به آن پرداخته شده تا مخاطب اين مرز را با ذهن خلاق خود به هر آنچه شدنى و ناشدنى است، پيوند زند و از دل اين پيوند به مفهومى در خور برسد.
اما آنچه كه اين تمركز را در بخش ميانى تحت تأثير قرار داده و به نوعى مخدوش مى كند، به نظرمى آيد خطى موازى باشد كه فيلمساز براى بخش ميانى و مواجهه زن ها در نظر گرفته است.هر چند منطق و قاعده هاى يك قصه واقعگرا حكم مى كند كه با گم شدن مشرقى گروه در پى او باشند، اما تيپ هاى كاريكاتورى كه از اين گروه ارائه شده و همچنين خط فرعى كه براى جست وجوى آنها طراحى شده به هيچ وجه نمى تواند موازى خط اصلى حركت كند و يا به پيشرفت قصه كمكى كند.
خط فرعى جست وجوى گروه فيلمبردارى به چه نتيجه اى مى انجامد؟ گروه در پى دنبال كردن مشرقى و پيدا كردن مقصر، هر كدام سعى مى كنند خود را از اتهام مبرا كنند و همه تقصيرها به گردن شريفى بيفتد.گذشته تيره شريفى در اين موقعيت به كار مى آيد كه به خاطر آن، احتمال خلاف ديگرى چون طراحى دزديدن مشرقى از او برود.اما واقعيت اين است كه متهم شدن شريفى، گذشته او و ...چه تأثيرى در قصه دارد و چقدر مى تواند اهميت داشته باشد؟ آيا اين مسأله مى تواند گم شدن مشرقى و مسائل برآمده از آن را دچار تغيير خاصى كند؟
مشخص است كه اين خط فرعى فقط به عنوان تمهيدى طراحى شده كه جست وجوى گروه فيلمبردارى بى هدف و منظور به چشم نيايد و در واقع به دنبال هيچ نباشد كه همينطورهم شده و پرداخت پررنگ اين بخش، اين وجه را پررنگتر مى كند.نيروى انتظامى هم كه به فراخور موضوع در اين خط حضور مى يابد به تَبَع ديگر كاراكترها از همان طراحى كاريكاتورى برخوردار شده و ماجرا را به سمت و سويى مى برد كه سؤال برانگيز است.قرار است از اين پرداخت به چه نتيجه اى برسيم؟
به نظر مى آيد رويارويى دو زن كه محور اصلى فيلم است، در جاى ديگرى در حال پيشرفت است اما مخاطب به طور عمد از آن دور نگاه داشته شده و به ميان خط فرعى پرتاب مى شود كه كارايى ندارد و تمركز قصه را برهم مى زند.
فيلم در عين حالى كه سعى نمى كند مستند نمايى كند، فضاى تجربى حاكم بر فيلم ساخته شده توسط كاراكتر كارگردان را به همه فيلم تعميم مى دهد.سكانس هايى كه كارگردان و دستيارش صرف پيدا كردن لوكيشن و محل قرار دادن دوربين مى كنند با تمهيد استفاده از تصوير دوربين روى دست و زمانى كه صرف اين كار مى شود، همه براى رسيدن به چنين فضايى هستند.حتى نماهاى قرار گرفتن مشرقى در نقش فروشنده مواد مخدر پارك كه با دوربين هاى مختلف ثبت مى شود و نوع پرداخت اين فضا، تا حد زيادى فضاى نامتعارفى را ايجاد مى كند كه حفظ اين فضا در بخش ميانى هم مى تواند آن را برجسته كند.
بقيه اتفاقات نيز يعنى اشتباه گرفتن قنارى با نابازيگر فيلم كه منجر به همراهى مشرقى با او مى شود با اين كه به نظر داستانى متعارف و فضايى عام دارد، با تكيه بر چنين پس زمينه اى، جلوه اى نامتعارف پيدا مى كند.وقتى مخاطب هم همراه با مشرقى در آن خانه محبوس مى شود، تازه فضاى غريبى كه از ابتدا به ذهن مخاطب تلنگر مى زده، اهميت خود را نشان مى دهد.در اين خانه چه خبر است؟
اين پرسش مخاطب كه به مشرقى هم تعميم پيدا مى كند، ضامن ترسيم فضاى غريبى است: خانه اى كه همه چيز آن مانند ذهن قنارى دچار توهم حضور است؛ ساعتى از كار افتاده، قاب عكسى خالى، گرامافونى خالى، ويولونى مجازى كه حضورآنها احساس مى شود و در نهايت هاشم آقايى كه در بستر خود به قتل رسيده و فقط او ست كه اعلام حضور نمى كند.
مى توان همه اين اتفاق ها را به ذهن توهم زده قنارى كه ناشى از بحران روحى است تعميم داد.زنى كه شوهرش را كه زمانى عاشقش بوده به خاطر شرافتش به قتل رسانده و حالا يك فروشنده مواد مخدر را آورده تا به اصطلاح او را بسازد.
اما هنگامى كه مشرقى هم همه اين اتفاق هاى غريب را تجربه مى كند، چه تعبيرى مى توان كرد؟ آيا جز اين است كه او از همان ابتدا در پارك بازى با النگوهاى ناديده را ادامه مى دهد و نشان مى دهد كه قاعده بازى را بلد است؟ پس هر كسى به اندازه برداشت خود از دنياى توهم و مجاز، مى تواند وارد بازى شود اما نكته اى كه نبايد از نظر دور داشت اين است كه هر بازى قاعده خود را دارد و نمى توان آن را نيمه تمام رها كرد.زندگى هم بزرگ ترين بازى روزگار است كه تا به انتها نرسد، نمى توان از ادامه آن انصراف داد...پس چه بهتر كه قاعده بازى را رعايت كنيم و بازيگران خوبى باشيم.

سميه قاضى زاده
اگرچه چند سال از برگزارى جشنواره بين المللى فيلم و تئاتر فجر گذشت تا اين كه موسيقيدانان هم يادشان بيايد كه چه خوب است جشنواره اى براى خودشان داشته باشند، اما از روزى كه تصميم گرفتند بى وقفه جشنواره هر سال در آستانه جشن هاى انقلاب برگزار شد تا امروز كه به عدد ۲۲ رسيده است.امسال دبير جشنواره موسيقى فجر از ميان موسيقيدانان شناخته شده ايرانى انتخاب شده است.آنهايى كه در طول چندين سال اخير پيگير اخبار جشنواره هاى موسيقى فجر هستند مى دانند كه در اين جشنواره بر خلاف جشنواره هاى تئاتر و فيلم فجر كه تكليفشان به مراتب از جشنواره موسيقى فجر روشن تر است و ديگر سالهاست در پى اين نيستند كه حتماً بايد دبير جشنواره از فيلمسازان و كارگردانان و نويسندگان و عوامل تئاتر و سينما باشد، نخستين حرف موسيقيدانان و اعضاى گروه ها اين است كه دبير جشنواره بايد موسيقيدان باشد.به نظر مى رسد كه از اين نظر امسال انتظار بسيارى از گروه هاى موسيقى برآورده شده است و با صحبت هاى دبير جشنواره در كنفرانس مطبوعاتى در مورد تفاوت در اجراى جشنواره، دل بسيارى از دست اندركاران موسيقى گرم شده است.به هر حال احمدى رئيس دفتر موسيقى، دلايل انتخاب روشن روان را تجارب و توانايى اين موسيقيدان در سياستگذارى و مديريت موسيقى مى داند.روشن روان خود در اين زمينه گفته است : «به هر حال هر سال يك نفر بايد به عنوان دبير جشنواره فعاليت كند و امسال هم من اين مسئوليت را قبول كردم.»
با توجه به اين شعار جشنواره امسال «برترى كيفيت بر كميت» است، چند بخش جديد به جشنواره امسال افزوده شده و همچنين نويد اتفاقات خوبى هم داده شده است.تا چند سال قبل و پيش از آنكه خانه موسيقى جشن هاى سالانه اش را برگزار كند، جشنواره موسيقى فجر تنها جايى بود كه در آن موسيقيدانان ايرانى چندين و چند روز در كنار هم مى نشستند، ساز مى زدند و آواز مى خواندند.با وجود پديد آمدن محفل هاى ديگر همچنان جشنواره موسيقى فجر اصلى ترين محفل موسيقى در ايران است.اين اهميت نه فقط به دليل تعداد زياد روزهاى جشنواره در مقايسه با ديگر روزهاست بلكه تعداد زياد تالارها، اجراى برنامه هاى مختلف، حضور گروه هاى خارجى و...را مى توان از جمله اين عوامل نام برد.در اين دوره ۱۰ گروه بانوان، ۱۷ ايرانى، ۸ بين الملل و مسلمان، ۶ استاد تكنواز، ۴ اركستر بزرگ، ۶ كلاسيك، ۱۰ سخنران، ۶ فيلم از استادان موسيقى نواحى، ۲۰۰ گروه جوان و ۹۰ گروه در بخش نواحى به اجرا مى پردازند كه در كل ۹۷۰ هنرمند به روى صحنه مى روند.

۱- موسيقى سنتى
در جشنواره امسال گروه هاى مختلف موسيقى سنتى چون گروه «شمس» و گروه «كيوان ساكت» به صحنه مى روند.
گروه مولانا: گروه «مولانا» به سرپرستى جليل عندليبى قطعاتى را دربخش موسيقى سنتى و موسيقى كردى - لرى اجرا مى كند.كنسرت گروه مولانا دردوبخش است كه بخش نخست آن در مايه شورواصفهان است و درآن اشعارى ازوحشى بافقى، مولانا و عبدالقاسم لاهوتى اجرامى شودكه خوانندگى اين بخش برعهده محمد عبدالحسينى است.: درقسمت دوم قطعات محلى موسيقى كردى و لرى براى گروه نوازى تنظيم شده است كه بهروزتوكلى و مسعودجوانميرى به عنوان خواننده دراين بخش با گروه همكارى مى كنند.
گروه موسيقى غوغا:گروه موسيقى «غوغا» به سرپرستى «محسن نفر» در جشنواره امسال در ۲ شب  آثارى را در راست پنجگاه مركب، در رپرتوارى يكپارچه با عنوان «مينياتور» اجرا خواهد كرد. اين اثر، از دستگاه راست پنجگاه آغاز شده و با مدولاسيون هاى متعدد و مختلف به دستگاه ها و مايه هاى مختلف ورود مى كند كه در هريك از اين مايه ها، تصنيفى اجرا خواهد شد.
گروه شمس:اين گروه به سرپرستى كيخسرو پورناظرى، به همراه اركستر فيلارمونيك اوكراين، ساعت ۲۰ روزهاى ۱۴ و ۱۵ دى ماه در تالار بزرگ كشور، به اجراى برنامه خواهد پرداخت.خوانندگى اين گروه را حميدرضا نوربخش به عهده دارد.كنسرت در ۲ بخش به اجرا در خواهد آمد، در يك بخش ، تنبورنوازى به همراه اجراى اركستر فيلارمونيك، سه تصنيف و يك قطعه بى كلام اجرا خواهد شدو در بخش ديگر، سه تصنيف و دو قطعه آواز در مايه شور، دشتى و بيات اصفهان به اجرا در مى آيد.در اين برنامه كه با حضور هنرمندانى از فرانسه، هلند، انگليس و كردستان عراق برگزار مى شود، قطعاتى از پورناظرى ها و گنچارو آناتولى اجرا مى شود.سرپرست گروه شمس كيخسرو پورناظرى ورهبر اركستر يوسيپ فرانس، و تدوين قطعات كنسرت به عهده تهمورث پورناظرى است.

۲- موسيقى كلاسيك
گروه كر تالار وحدت: گروه كر درسال ۱۳۴۲ به رهبرى «ئولين باغچه بان» تأسيس شد واز پس از انقلاب تا كنون تحت عنوان گروه كر تالار وحدت مشغول به فعاليت است .گروه كر تالار وحدت روزهاى ۱۲ و ۱۷ ديماه ساعت ۱۸ در تالار رودكى به اجراى برنامه مى پردازد. در اين برنامه قطعات فولكلور (محلى) و نيز قطعات كلاسيك به اجرا در خواهد آمد كه در بخش فولكلور، ۳ قطعه محلى ايرانى اجرا مى شود.رازميك اوهانيان درتوضيح قطعات گفت : ماه بانو، تو بيو و نيناى و بينا قطعات فولكلوريك است كه توسط سرگئى آقاجانيان تنظيم شده و قطعات «سالم» اثر تلمان، «پانيس آنجليكوس» از سزار فرانك و«آوه ماريا» از باخ در بخش موسيقى كلاسيك اجرا مى شود. در انتهاى برنامه سرود «ايران» ،ساخته هوشنگ راسخ توسط گروه كر اجرا خواهد شد.
خاچيك بابائيان و رسيتال پيانو: رسيتال پيانو و ويولن توسط خاچيك بابائيان (ويولن) و زارميك بابائيان (پيانو) روزهاى ۱۳ و ۱۴ دى ماه،در سالن رودكى برگزار خواهد شد.در اين رسيتال، آثارى از شوبرت، هندل، موتزارت، يوهان اشتراوس، بلابارتوك، خاچاطوريان و كميتاس به اجرا در خواهد آمد.همچنين در كوارتت زهى متشكل از خاچيك بابائيان (ويولن)، مازيار ظهيرالدينى (ويولن دو)، ميثم مروستى (ويولا) و آيدين احمدى نژاد (ويولنسل) كه در روزهاى ۱۲ و ۱۷ دى در سالن رودكى برگزار مى شود، قطعاتى از موتزارت و كميتاس مى شود.

۳- اركسترها
آهنگسازان ايرانى: قرار است اركستر سمفونيك تهران در دو شب برنامه اى كاملاً متفاوت ارائه دهد و براى نخستين بار فقط آثار آهنگسازان ايرانى را اجرا كند كه اين برنامه به گفته روشن روان بى نظير است.اركستر سمفونيك تهران به رهبرى نادر مشايخى و اركستر زهى پارسيان به سرپرستى مازيار ظهيرالدينى مسئوليت اين كار را در بخش اركسترهاى كلاسيك برعهده دارند.
اركستر سمفونيك تهران: اركستر سمفونيك تهران در اين دوره از جشنواره موسيقى فجر نخستين اجرا از سمفونى پيامبر را به روى صحنه خواهد برد.نادر مشايخى رهبر اين اركستر درباره همكارى «مهتاب كرامتى» و«على تفرشى»با اركستر سمفونيك تهران گفت: اركستر سمفونيك تهران يكى از جوان ترين اركسترهاى دنيا است كه هميشه تمايل داشته با جوان ها اجراى برنامه داشته باشد و درست به همين دليل بود كه على تفرشى را براى خواندن انتخاب كرديم و از سوى ديگرخانم كرامتى علاوه بر بازيگرى، سفيرصلح ايران در يونسكو است و گمان مى كنم حضور او در اركستر سمفونيك تهران با وجود عنصر جوانى؛ مى تواند زمينه معرفى موسيقى ايران را در دنيا فراهم كند.يكى از دغدغه هاى هميشگى من معرفى آهنگسازان معاصر ايرانى در اجرا هاى مختلف به جهان بوده است ودرست به دليل همين علاقه امسال آثارى از آهنگسازان معاصر ايرانى را در برنامه خود داريم تا در طول دو شب، اجرايى متفاوت و روايتى تازه از آهنگسازان معاصر را توسط گروه اركستر سمفونيك تهران داشته باشيم. قطعه«اى شهيدان خدايى»ساخته «هوشنگ كامكار»،«حماسه خرمشهر» اثرى از «مجيد انتظامى» ،«سوئيت شرقى» كارى از «محمد سرير» و قطعه «فيه ما فى»از ساخته هاى خودم را نيز اجرا مى كنيم.
اركستر جوانان پارس و اركستر موسيقى نو: اركستر جوانان پارس از سال ۷۱ به رهبرى «ناصر نظر» تشكيل شد و از تابستان ،۸۴ ناصر نظر، رهبرى اين اركستر را به احسان خطيبى واگذار كرد.اركستر جوانان پارس و اركستر موسيقى نو به رهبرى «عليرضا مشايخى» روز يكشنبه ۱۷ دى ماه ساعت ۶ بعد از ظهر در تالار رودكى به اجراى برنامه خواهند پرداخت.اركستر جوانان پارس به رهبرى احسان خطيبى قطعه «داستان هاى كوتاه»،اپوس ،۱۰۶ اثر عليرضا مشايخى براى پيانو، اركستر زهى و سازهاى ضربى در چهار قسمت را به اجرا در خواهد آورد.قطعه داستانهاى كوتاه، بخش اول بر اساس يك ملودى كردى به نام «دمكل» بنا شده است.قسمت دوم، ملهم از آواز شاتوت خروشان جنوب تهران و قسمت سوم الهامى از حالت ها و ويژگى هاى موسيقى آوازى و بومى ايران است و سرانجام چهارمين بخش اثر نيز از ترانه هاى بومى ايران، برگرفته شده است. ويژگى اين اثر، همچون ديگر آثارعليرضا مشايخى، نه در يك تنظيم ساده موسيقى ايرانى، بلكه در استفاده از عناصر و ويژگى هاى شخصيتى موسيقى ايرانى در خدمت آهنگسازى است .
اركستر موسيقى ملى ايران: برنامه هاى اركستر ملى در طى دو شب ۱۱ و ۱۲ دى ماه در تالار وحدت اجرا خواهد شد.عليرضا قربانى، تنها خواننده اركستر ملى در جشنواره بين المللى موسيقى فجر خواهد بود.براى نخستين بار است كه در جشنواره بين المللى موسيقى فجر اركستر ملى با يك خواننده قطعات خود را اجرا خواهد كرد. پيش از اين دو يا سه خواننده با اركستر ملى همكارى مى كردند اما اين بار در كارى متفاوت تنها من براى اركستر ملى خواهم خواند.قربانى در جشنواره امسال در كنار برنامه هاى اركستر ملى با گروه موسيقى ايرانى نيز در بخش ديگرى از برنامه هاى جشنواره فجر قطعاتى در دستگاه همايون را خواهد خواند.

۴- بين الملل
همزمانى نخستين روزهاى سال جديد ميلادى وجشنواره فجر اجازه نداد تا امسال گروه هاى زيادى در اين بخش شركت كنند.اما گروهى از كشور شيلى براى نخستين بار در ايران به اجراى قطعات مى پردازند.همچنين گروه هايى از هلند و اوكراين هم به صحنه مى روند.

۵- جوان
سرپرستى بخش جوان جشنواره را امسال «محمدعلى كيانى نژاد» نوازنده برجسته نى ايرانى به عهده دارد.او كه خود سرپرست اركستر جوانان است سعى كرده گروه هاى جوان موسيقى را از استان هاى مختلف امسال به جشنواره بياورد.
۶- بانوان
بخش موسيقى بانوان جشنواره امسال در تالار فرهنگ برگزار مى شود.به گفته ارفع عطرايى مشار بخش بانوان جشنواره تمامى گروههاى موسيقى بانوان كه در سالهاى پيش در جشنواره فجر به اجراى برنامه پرداخته بودند داراى صلاحيت هستند اما امسال به علت محدوديت زمانى همه آنها در جشنواره حضور ندارند.
گروه نيريز: اين گروه به سرپرستى مليحه سعيدى و خوانندگى حوروش خليلى در جشنواره امسال با تركيبى جديد شركت كرده است و در روز ۱۶ دى ماه به صحنه مى رود.در بخش نخست اين برنامه چند تصنيف تازه در دستگاه سه گاه و دو چهارمضراب كه همگى از كارهاى سرپرست گروه است اجرا خواهد شد و در بخش دوم قطعات فولكلور ( محلى ) از مناطق مختلف كشور همچون شيراز، خراسان، لرستان، كردستان و ...به اجرا در مى آيد.
گروه ياران: اين گروه در سال ۱۳۷۶ تأسيس شده است.«خاطره پروانه» به همراه گروه موسيقى «گروه ياران» روز ۱۴ دى ساعت ۱۹ درجشنواره موسيقى فجر كنسرت برگزار مى كند.او همچون سال هاى قبل به همراه افيليا پرتو نوازنده پيانو و نوشين عقيقى نوازنده دف اين برنامه را به صحنه مى برد.آواز در اصفهان، تصنيف هاى دل شكسته، چنگ رودكى، چرخ گردون، آئينه شكسته، دل ساده، يار من آمد و....و نيز قطعاتى از على تجويدى، شيدا، فرامرز پايور، فريدون شهبازيان و ...بخش هايى از برنامه اين گروه خواهد بود اگرچه قطعه پايانى «اى ايران» است.
همچنين در كنار گروه هاى ياد شده، گروه پريچهر به خوانندگى پرى زنگنه،گروه پريشاد به خوانندگى پريچهر خلوتى، گروه دف نوازى نوشين عقيقى، گروه اركيده به خوانندگى اركيده حاجى وندى، گروه آوازبه خوانندگى شهلا ميلانى و نسرين ناصحى، گروه ژيوار به خوانندگى ژيوار شيخ الاسلامى و گروه آواى مهربانى به خوانندگى سهيلا پورگرامى در جشنواره امسال به اجراى قطعات مى پردازند.
هنرستان موسيقى دختران: برگزارى كارگاه تخصصى و كنسرت پژوهشى در زمينه موسيقى كلاسيك، رسيتال پيانو، شركت در جشنواره موسيقى فجر و برگزارى كنسرت ساليانه از جمله برنامه هاى هنرستان موسيقى دختران است.در بخش بانوان جشنواره موسيقى امسال، گروه كر هنرستان به رهبرى شهلا ميلانى شركت خواهند كرد

۷- ملل مسلمان
در بخش ملل مسلمان هنرمندانى از كشورهاى اسلامى جهان به اجراى برنامه خواهند پرداخت كه هنرمندان لبنانى از جمله هنرمندانى هستند كه در اين بخش به اجراى موسيقى لبنان در جشنواره موسيقى فجر مى پردازند.همچنين در كنار هنرمندان لبنانى گروه هايى از تركيه، مالزى، پاكستان، تاجيكستان و آذربايجان در جشنواره امسال حضور دارند.

۸- سخنرانى
در اين بخش علاوه بر سخنرانى استادان و پژوهشگران موسيقى ايران، پيرامون موضوع هاى مختلف اجراهاى پژوهشى زنده يا ضبط شده هم ارائه مى شود.
برنامه هاى بخش پژوهشى جشنواره امسال با سخنرانى «فاطمه هما سادات افسرى» ، با موضوع موسيقى درمانى در يونان از روز شنبه ۹ دى ماه آغاز شده است.
در ادامه برنامه هاى اين بخش، شاهين فرهت درباره «روند موسيقى در ايران امروز»،  عليرضا مشايخى درباره آكورد شناسى و موسيقى چند فرهنگى، «محمد رضا آزاده فر» در مورد ويژگى «تحرير در ساختار ريتميك موسيقى ايرانى»، «سودابه سالم» در مورد «نقش موسيقى در زندگى كودك» و «آرمين فرهنگ» درباره «چالش هاى فيمابين اسلام و موسيقى» به سخنرانى خواهند پرداخت.
«مليحه سعيدى»، «حميد رضا اردلان» ، «محسن نفر» و «آرش آزاده» هم در ادامه برپايى سلسله سخنرانى هاى اين بخش به ترتيب با موضوع هاى «سبك شناسى ساز قانون» و «توسعه تكنيك هاى اجرايى متقدم و معاصر» ، «قياس زمان موسيقى و سينما در حوزه تفكر» ، «اصالت و ابداع در موسيقى ايرانى» و «انحناى طول دسته و لزوم آن در سازهاى زهى» سخنرانى خواهند كرد.

۹- تكنوازى
در بخش تك نوازى استادانى چون «على اكبر شكارچى» با ساز «كمانچه» ، «محسن نفر»- ساز تار و «داريوش پير نياكان»- تار به اجراى برنامه موسيقى خواهند پرداخت.
۱۰- تالارها
تالار وحدت، تالار رودكى، تالار فرهنگ، تالار بتهوون خانه هنرمندان، تالار شهيد آوينى فرهنگسراى بهمن و تالار شهيد آوينى دانشگاه تهران از جمله تالارهايى هستند كه برنامه هاى مختلف اين جشنواره را ميزبانى مى كنند.
امسال همچنين برنامه هاى اين جشنواره در تالار بزرگ كشور و سالن اصلى تئاتر شهر هم اجرا خواهد شد.مراسم گشايش جشنواره موسيقى فجر روز ۹ دى ماه در تالار وحدت برگزار شد.
در هر سالن به جزء خانه هنرمندان و سالن رودكى كه هر شب دو برنامه دارد تنها يك كنسرت برگزار مى شود.
براى تعامل با ساير مراكز وابسته معاونت امور هنرى وزارت فرهنگ وارشاد اسلامى از تاريخ ۹ تا ۱۷ دى ماه يك سانس از زمان غيرفعال سالن اصلى مجموعه تئاتر شهر به شكل رايگان در اختيار جشنواره موسيقى فجر قرار گرفته و بنابراين اجراى نمايش روى صحنه رفته در تالار اصلى همچنان به قوت خود باقى است.

۱۱- چابهار
امسال برخى گروه هاى موسيقى داخلى و خارجى همزمان با برپايى جشنواره در تهران، در منطقه آزاد تجارى چابهار به اجراى برنامه مى پردازند.برنامه هاى اين بخش كه براى نخستين بار برگزار مى شود، در چابهار اجرا خواهد شد. اجراهاى گروه هاى موسيقى داخلى و خارجى از روز يكشنبه ۱۰ دى ماه در چابهار آغاز شده و گروه هاى موسيقى به اجراى موسيقى ايران، نواحى و كلاسيك خواهند پرداخت.گروه هاى خارجى نيز در اين شهر به اجراى موسيقى كشورهاى خود مى پردازند.

۱۲-اسپانسر
البته اتفاق ديگر جشنواره موسيقى امسال را شايد بتوان گرفتن اسپانسرهاى مالى جشنواره نيز دانست.در جشنواره امسال اسپانسرها در سه گروه الف، ب و ج فعاليت خواهند داشت.فاضل جمشيدى،  مدير كميته تبليغات و بازرگانى جشنواره، در اين باره مى گويد: «براى جذب منابع به شكل مستقيم با اسپانسرها وارد مذاكره شديم به اين اميد كه منابع مالى، تسهيلات و امكانات لازم براى جشنواره از طريق بنگاه هاى اقتصادى فراهم شود.البته در اين ميان تعدادى شركت نيز به عنوان مشاركت كنندگان جزء حضور دارند كه ممكن است در اقامت ميهمانان خارجى، بليت هاى هواپيما، پذيرايى ميهمانان و ...كمك كنند كه جزو اسپانسرهاى گروه ج محسوب مى شوند.گذاشتن نام و آرم شركت ها در تبليغات محيطى، پوسترها و بليت ها، بنرهاى محيطى و حتى اتوبوس هاى شركت واحد از اقدام هايى است كه براى رسيدن به اين هدف در نظر گرفته شده است.از شركت هاى داخلى و حتى خدماتى مثل بانك ها و بيمه ها و مراكز فرهنگى خواسته ايم كه در اين راه به ما كمك كنند.»