|
|
|
حضور در ميادين مختلف جهانى و آسيايى
|
|
|
|
|
|
اين فوتبال پرسرو صدا
|
|
|
|
|
كشتى در چين و قطر آبرودارى كرد!
|
|
|
حسين حصارى كشتى باز هم براى ايران اسلامى آبرودارى كرد. خيلى روشن و شفاف همگان باور كردند اگر به ورزش اول توجه شود، حاشيه ها از دور و بركشتى كنار رود و مردان كارآمد و خلاق جانشين كم تجربه ها و تازه از راه رسيده ها شوند، چه رهاوردى به كشتى و كشتى گير خواهد رسيد. دستگاه ورزش هرگز به مشكلات طالقانى توجه نكرد، ولى وقتى سكان رهبرى كشتى به محمدرضا يزدانى خرم، مدير موفق واليبال رسيد، او آنقدر فراست و دانايى داشت كه اعلام كند بايد كار را به دست كاردانان سپرد و خط مشى فنى را از نسخه نويسى آنان به رشته تحرير درآورد. جاده صاف كن يزدانى خرم جاده صاف كن منصور مهديزاده و منصور برزگر شد تا كشتى از كجروى بپرهيزد و به سوى پيروزى و توفيق گام بردارد. طالقانى كشتى بلد و اهل كشتى بود ولى در چنبره مشكلات ناشى از بدهى يك ميلياردى كشتى به دواير مختلف، قدرت برنامه ريزى و تصميم گيرى را از كف داده بود و عجبا كه دستگاه ورزش هرگز به خود اجازه نداد رويارو با مشكلات به وجود آمده باشد! وقتى طالقانى رفت، منصور برزگر كه تجربه حضور در ۴ المپيك را داشت، به همراه منصور مهديزاده به سوى اهداف مورد نظر گام برداشت. آن ها كار را آنقدر جدى و سخت گرفتند كه مشخص بود ورزش اول وارد يك مرحله بسيار حساس و تازه شده است. گرچه گام هاى ابتدايى در قهرمانى جوانان آسيا موفقيت بار نبود و فرنگى كاران حتى نتوانستند در آسيا يكه تازى كنند، ولى گام به گام اشتباه ها كم و كمتر شد و سردمداران كادر فنى زيرمجموعه و توانايى هاى خود را بيشتر زير ذره بين گذاشتند و مشكلات را بيشتر شناسايى كردند. مشكلات جوانان درگواتمالا در امارات متحده عربى، جوانان آزادكار قهرمانى را كم رنگ تر از هميشه ديدند ولى فرنگى كاران از صف قهرمانان جدا شدند و به رده دوم نزول كردند. در گواتمالاسيتى، هرگز فرنگى كاران نتوانستند خود را از شر پروازهاى طولانى و بى خوابى خلاص كنند و خستگى ها از يك طرف و مشكلات ديگر موجب شد حميد ريحانى اميد بزرگ قهرمانى در ۶۶ كيلوگرم از رسيدن به سر وزن بازمانده و مسابقه آغاز نشده بود كه به صف تماشاگران پيوست و عابدين زاده هم از تكرار قهرمانى محروم شد! ولى همه اين سايه روشن ها دركوانگ جو فراموش شد. فرنگى كاران با هدايت درست محمد بنا و درخشش دوباره حميد سوريان يك بار ديگر مدال طلاى ۵۵ كيلوگرم را به دست آوردند. مدال دار ديگر كشتى فرنگى يك كردستانى بود كه نشان برنز ۸۴ كيلوگرم را دريافت كرد. سامان طهماسبى كه به اين افتخار رسيد با كمك هم تيمى هاى فرنگى كار از عنوان دهمى سال ۲۰۰۵ يكباره ۵ پله جهش نشان داد ولى اين همه توانايى هاى كشتى فرنگى نبود و به واقع كشتى فرنگى اگر اشكانى و عابدين زاده را آنطور ناباورانه از كف نمى داد، جايش بر سكوى افتخار بود. جهش آزادكارها در كشتى آزاد، منصور برزگر و همراهان فنى مزد زحمات خود را با كسب مدال طلاى مراد محمدى نقره اصغر بذرى و برنز فردين معصومى دريافت كردند وبه جبران نامرادى سال پيش آن ها هم صعود ۵ پله اى نشان دادند و ۱۰ سال پس از آتلانتاى ۹۵ يكبار ديگر نايب قهرمان جهان را با افتخار پشت سر روسيه تكرار كردند. تيم هاى ملى كه بايد ۷۵ روز بعد خود را براى بازى هاى آسيايى آماده مى كردند، استراحت را فراموش كردند و تمرين و برنامه ريزى را مد نظر قرار دادند. اگر در تركيب تيم آزاد تغييراتى مشاهده نشد، ولى فرنگى كارها با دگرگونى و ۴ تغيير نسبت به چين به سوى دوحه قطر پرواز كردند تا شكست هاى بوسان ۲۰۰۲ را به دست تاريخ بسپارند. ۱۰ مدال آزاد و فرنگى در كشتى فرنگى از ۷ كشتى گير تيم ملى ۲ مدال دار ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ يعنى اشكانى و سامان طهماسبى از جدول حذف شدند، حميد سوريان به علت آسيب ديدگى جاى خود را به جاسم اميرى نايب قهرمان جوانان جهان سپرد و فرنگى كارها با فتح ۴ مدال نقره و يك نشان برنز توسط جاسم اميرى، داود عابدين زاده، مسعود هاشم زاده، مهدى شربيانى و حميد ريحانى از نظر امتيازى دوم شدند ولى با احتساب مدال ها عنوانى بهتر از پنجم به آن ها نرسيد. در كشتى آزاد كشتى گيران ايران قدرتمندانه به سوى قهرمانى يورش بردند و در نخستين روز، نمايش قدرتمندانه ۳۰ كشتى گير روز اول يعنى مراد محمدى، اصغر بذرى و عليرضا حيدرى حاصلش ۳ مدال طلا، يعنى دستاوردى ۳ برابر بوسان بود. در روز دوم هم رضا يزدانى دلاورى بسيار كرد تا طلاهاى سه گانه را به ۴ رساند و فردين معصومى هم باوجود شكست در فينال مقابل آرتور تايمازوف ازبكى، پنجمين مدال را به حساب كشتى آزاد ايران واريز كرد. تقى داداشى در ۵۵ كيلوگرم چهارم شد و مدال دار المپيكى ايران مسعود مصطفى جوكار در رديف هفتم ايستاد و به اين ترتيب شكست بوسان مقابل كره به دست فراموشى سپرده شد!
|
|
|
|
|
حضور در ميادين مختلف جهانى و آسيايى
دووميدانى در سال ۲۰۰۶ ميلادى
|
|
|
مجيد كيهانى مسابقات دووميدانى داخل سالن جهان در مسكو، قهرمانى جوانان آسيا در ماكائو، جوانان جهان در چين، جام جهانى يونان و بازى هاى آسيايى دوحه، مهمترين مسابقاتى بودند كه ورزشكاران دووميدانى ايران در يك سال گذشته در آن حاضر شدند. در كنار اين مسابقات مهم و استراتژيك، چند مسابقه بين المللى نه چندان سطح بالا نيز ميزبان دووميدانى كاران كشورمان بود. در جريان رقابت هاى داخل سالن جهان كه در ماه مارس سال گذشته و در مسكو برگزار شد، سجاد مرادى به عنوان تنها نماينده ايران در دو ۸۰۰ متر نتوانست نتيجه اى قابل قبول كسب كند و در همان مرحله مقدماتى از دور رقابت ها حذف شود. كشور ماكائو در ژوئن ۲۰۰۶ ميزبان مسابقات دووميدانى قهرمانى جوانان آسيا بود، تيم ملى ايران در اين رقابت ها با كسب ۵ مدال طلا نتيجه اى قابل قبول به دست آورد. محمد صميمى در پرتاب ديسك با پرتابى معادل ۶۱/۵۲ متر به مدال طلا رسيد. رضا بوعذار باوجود آنكه پيش بينى مى شد صاحب مدال طلا شود با كسب ۴۷/۵۷ ثانيه صاحب مدال نقره دو ۴۰۰ متر شد. محمد صالح رستمى در دو ۱۵۰۰ متر نتيجه اى فوق العاده كسب كرد و با زمان ۵۵/۰۷:۳ دقيقه به مدال برنز رسيد. دو مدال ديگر كسب شده براى تيم ايران در دو ماده پرش طول و پرتاب چكش به دست آمد، محمد ارزنده در پرش طول با حد نصاب ارزشمند ۷/۵۹ متر نخستين مدال تاريخ دووميدانى در پرش طول را كسب كرد و در سكوى سوم ايستاد. محسن مقدم نيز در پرتاب چكش همچون ارزنده با پرتابى معادل ۶۶/۹۱ متر در سكوى سوم قرار گرفت و نخستين مدال تاريخ دووميدانى را در پرتاب چكش كسب كرد. از ديگر نتايج ارزنده اين مسابقات براى كشورمان، كسب ۳ عنوان چهارمى توسط مهرداد محمدى در دو ۸۰۰ متر، رضا مقدم در پرتاب چكش و سجاد رزم جو در دو ۱۱۰ متر با مانع بود كه با وجود عدم كسب مدال نتايجى ارزشمند بود. مسابقات قهرمانى جوانان جهان در پكن و در فاصله كمتر از يك ماه از رقابت هاى جوانان آسيا در ماه آگوست ۲۰۰۶ در پكن برگزار گرديد. محمد صميمى پس از كسب مدال طلا در ماكائو، با پرتابى معادل ۶۳ متر پس از پرتابگر ليتوانيايى كه بسيار پرقدرت ظاهر شد، به مدال نقره جهان رسيد. در اين مسابقات همچنين محمد ارزنده در پرش طول با كسب حدنصاب ۷/۶۷ متر در رده ارزشمند چهارمى جهان ايستاد. مسابقات جام جهانى دووميدانى در سپتامبر ۲۰۰۶ در شهر آتن يونان با حضور قهرمانان برجسته هر قاره برگزار گرديد. احسان حدادى كه نماينده آسيا در پرتاب ديسك بود با كسب حدنصاب ارزشمند ۶۲/۷۲ متر بعد از ويرجيليوس الكنا به مدال نقره دست يافت. بازى هاى آسيايى دوحه آخرين مسابقاتى بود كه ورزشكاران دووميدانى ايران در آن حاضر شدند. در اين بازى ها تيم ملى كشورمان با ۱۱ ورزشكار مرد و ۳ ورزشكار زن پاى به ميدان مسابقات گذاشت و با كسب ۱ مدال طلا و ۱ مدال برنز كه از قبل قابل پيش بينى بود، نتيجه اى در حد انتظار كسب كرد. احسان حدادى در رقابت با پرتابگران قطر، عربستان و همچنين عباس صميمى ديگر نماينده كشورمان موفق شد با كسب ركورد ۶۳/۷۹ متر يكى از باارزش ترين مدال هاى طلاى كاروان ورزشى ايران را كسب كند. در اين ماده، صميمى با وجود انتظارات بسيار براى كسب مدال با پرتابى معادل ۵۹/۶۹ متر در مكان چهارم ايستاد. مدال برنز تيم دووميدانى ايران در بازى هاى آسيايى دوحه در ماده ۸۰۰ متر كسب شد، احسان مهاجرشجاعى در يك رقابت به ياد ماندنى با ساير دوندگان برجسته آسيا با كسب زمان ۴۷/۴۳:۱ دقيقه در مكان سوم ايستاد و موفق به كسب مدال برنز شد. كسب عنوان چهارمى پرش با نيزه توسط محسن ربانى با حد نصاب ۵/۳۰ متر و همچنين قرار گرفتن رضا بوعذار در مكان پنجم دو ۴۰۰ متر (۴۷/۰۷ ثانيه) از ديگر نتايج قابل توجه تيم ايران بود. در اين مسابقات نفراتى همچون سجاد مرادى، روح الله عسگرى، هادى سپهرزاد، افشين داغرحمادى، محمد ارزنده و مهدى شاهرخى بسيار ضعيف و دور از انتظار ظاهر شدند. در كنار اين مسابقات مهم، ورزشكاران دووميدانى ايران در چند مسابقه بين المللى و جايزه بزرگ نيز حاضر شدند كه مهمترين آنها مسابقات جايزه بزرگ آسيا بود كه احسان مهاجرشجاعى در هر سه مرحله اين مسابقات به مدال طلا رسيد. در مسابقات بين المللى تايوان تركيبى از جوانان و بزرگسالان حاضر شدند كه ماحصل آن كسب ۳ مدال طلا، ۳ نقره و ۱ برنز بود. كاپ ملى قزاقستان، مسابقات بين المللى پرتاب ها در هندوستان و جام كازانف قزاقستان ديگر مسابقاتى بودند كه ورزشكاران دووميدانى ايران در قالب تيم هاى مختلف در آن حاضر شدند.
|
|
|
|
|
دو چهره متفاوت واليبال
|
|
|
واليبال ايران هم به مانند فوتبال در سال گذشته ميلادى سومين حضورش را در رقابت هاى قهرمانى جهان تجربه كرد. اين اتفاق براى واليبال كشورمان آنقدر اهميت داشت كه همه فعاليت هاى سال گذشته ميلادى را زير سايه خود قرار دهد. حتى تأكيدهاى فدراسيون و برنامه ريزى آنها براى مهمتر جلوه دادن بازى هاى آسيايى نيز نتوانست بازيكنان را نسبت به تقابل با بزرگان جهان بى تفاوت كند و آنها هر چه داشتند در اين آوردگاه مهم به نمايش درآوردند. در اواخر آبان ماه گذشته بود كه تيم ملى در سايتاماى ژاپن برابر چك، ونزوئلا، ايتاليا، بلغارستان و آمريكا به ميدان رفت و اگرچه در مقابل اين تيم ها نتيجه را واگذار كرد اما همه علاقه مندان را راضى نگه داشت چرا كه تيم كشورمان در سخت ترين گروه ممكن قرار داشت و با وجود اين بازى هايى فراتر از انتظار را برگزار كرد. بى شك بهترين مسابقه ايران برابر ايتاليا بود كه از اين ابر قدرت واليبال حتى يك ست هم گرفت. اعضاى تيم ملى پس از بازگشت به تهران در اردو باقى ماندند تا خود را براى حضور در بازى هاى آسيايى دوحه آماده كنند. تغييراتى كه ميزبان در قرعه كشى مسابقه ها به وجود آورد ناگهان تيم كشورمان كه نايب قهرمان دوره پيش بود را در مرحله يك چهارم نهايى برابر كره جنوبى، قهرمان دوره قبل و همين دوره قرارداد. اين عامل فشار روحى و استرس زيادى به بازيكنان وارد كرد و آنها در برابر كره بسيار دوراز انتظار و ضعيف ظاهر شدند تا خيلى سريع و با همين تك بازى شانس قرار گرفتن روى سكو را از دست بدهند. تيم ملى سپس بحرين را ۱-۳ برد و با پذيرش شكست ۲-۳ از ژاپن به رده ششم سقوط كرد. بعداز اين باخت بود كه كياچ، سرمربى صربستانى تيم ملى هم بركنار شد. تيم ملى در كنار اين نتايج تورنمنت رياست جمهورى قزاقستان را هم در سال گذشته فتح كرد. اما تيم جوانان ايران در شهريور گذشته فاتح مسابقه هاى قهرمانى آسيا شد و به رقابت هاى جهانى مراكش راه يافت. اين تيم همچنين قهرمانى تورنمنت شيخ راشد امارات را هم از آن خود كرد و البته جالب اين كه سرگئى گريبوف سرمربى روس تيم كشورمان هم از كار بركنار شد. در خردادماه گذشته تيم پيكان در هانوى پايتخت ويتنام توانست جام قهرمانى باشگاه هاى آسيا را بالاى سر برد. قهرمانى تيم دانشجويان در جام بين دانشگاهى ايرلند نيز جزو فعاليت هاى بين المللى واليبال ايران در سال ۲۰۰۶ ميلادى بوده است.
|
|
|
|
|
اين فوتبال پرسرو صدا
جام جهانى و تعليق!
|
|
|
على رضايى حضور در جام جهانى ۲۰۰۶ را بايد مهمترين واقعه فوتبال ايران در سال گذشته ميلادى دانست. اين براى سومين بار بود كه تيم ملى كشورمان شانس حضور در بزرگترين آوردگاه فوتبال را كسب مى كرد. بار نخست به سال ۱۹۷۸ در آرژانتين و در بار دوم هم در جام ۹۸ فرانسه. تيم ايران بر خلاف تصورات قبلى نتوانست در آلمان شايستگى هاى خود را به نمايش بگذارد و با پذيرفتن شكست هاى ۱-۳ و ۰-۲ مقابل مكزيك و پرتغال، نيز تساوى يك بر يك برابر آنگولا، با اين تورنمنت وداع كرد. تيم ملى هرچند تدارك كافى براى حضور در جام جهانى را نداشت، مسائل پشت پرده سياسى كه شايعه هاى تحريم ايران در دوران آماده سازى تيم كشورمان را هر لحظه قوت مى بخشيد هم مزيد بر علت شد تا اين تيم نتواند براى شناخت ضعف و قوت هايش و كسب آمادگى بيشتر با تيم هاى بزرگ فوتبال جهان مصاف دوستانه داشته باشد. همين عامل تزلزل را در تيم كشورمان بيشتر كرد. با شروع سال ۲۰۰۶ ميلادى البته تيم بزرگسالان ايران فعاليت هاى عمده آنچنانى نداشت. به عنوان نمونه، در روز سوم اسفند و در نخستين بازى مقدماتى جام ملت هاى آسيا در ورزشگاه آزادى ۴ گل به تايوان زد و يك هفته بعد مقابل تيم دوم كاستاريكا در يك بازى دوستانه ۲-۳ برنده شد. شاگردان برانكو اواخر ارديبهشت ماه گذشته نيز به اردوى سوئيس رفتند و در ۲ بازى غير رسمى با تيم هاى ضعيف اين كشور با چند گل برنده شدند. آنها روز دهم خردادماه در يك بازى دوستانه كرواسى را ۲-۲ متوقف كردند، درحالى كه تا دقيقه ۹۲ از ميزبان دو بر يك پيش بودند و بر اثر يك ضربه پنالتى تن به تساوى دادند. شايد اين مهمترين بازى تداركاتى و بين المللى ايران قبل از جام جهانى بود، حتى مهمتر از پيروزى ۲-۴ برابر بوسنى در ورزشگاه آزادى پيش از سفر به آلمان! بعد از جام جهانى كادر فدراسيون فوتبال و تيم ملى دچار تحول شد. امير قلعه نويى به ناگاه سرمربى تيم ايران معرفى شد و در يك بازى دوستانه امارات را يك بر صفر شكست داد. تساوى با سوريه در تهران در راه رسيدن به مرحله نهايى جام ملت هاى آسيا انتقادها از تيم ملى را بار ديگر افزايش داد، اما تساوى در خاك كره و پيروزى در بازى برگشت مقابل سوريه كه در روزهاى ۱۱ و ۱۵ شهريور اتفاق افتاد، شرايط را آرام كرد. متعاقب آن پيروزى خفيف ۰-۲ در زمين تايوان دست كم خيال همه را براى صعود به مرحله نهايى راحت كرد تا بازى روز ۲۴ آبان ماه ايران - كره به يك ديدار تشريفاتى براى سرگروهى تبديل شود. تيم ملى بازى را ۲ بر صفر برد و سرگروه شد. ضمن اين كه در آخرين روزهاى سال ۲۰۰۶ قرعه كشى مرحله نهايى جام ملت ها نيز انجام گرفت و در آن، ايران به همراه چين، مالزى و ازبكستان در يك گروه قرار گرفت. باشگاه ها باشگاه هاى ايرانى همچون سال هاى قبل در ليگ قهرمانان توفيقى كسب نكردند. فولاد خوزستان و صبا باترى تهران، قهرمان هاى ليگ برتر و جام حذفى نمايندگان ايران در ليگ قهرمانان آسيا بودند كه هر ۲ حذف شدند و از مرحله گروهى بالا نيامدند. فولاد در گروهى ناكام ماند كه نماينده كويت صدرنشين شد. جالب اين كه فولادى ها در بازى نخست خود ۶ گل به همين تيم الكويت زدند، اما در ادامه بسيار ضعيف ظاهر شدند و خيلى سريع از كورس رقابت با حريفان سورى، كويتى و ازبك بر سر صعود دور ماندند. صبا باترى هرچند تا آخرين بازى شانس صعود داشت و اگر در آخرين روز الكرامه را در سوريه شكست مى داد، مى توانست صعود كند، اما تلاش دايى و همبازيانش بدون نتيجه ماند، تا الكرامه كه در تهران ۱-۲ برنده شده بود در بازى برگشت با يك گل پيروز شود. اين تيم سورى بعدها تا فينال جام قهرمانان پيش رفت، اما در اين مرحله مغلوب چونبوك موتورز كره شد. پايه ها تيم هاى جوانان و نوجوانان ايران نيز در سال ۲۰۰۶ ميلادى نتايج خوبى در عرصه قهرمانى قاره كسب نكردند. اين تيم ها كه ماه ها در اردو به سر بردند و نسبت به دوره هاى قبل تدارك بهترى داشتند، اما در نتيجه گيرى انتظارات را برآورده نساختند. نوجوانان ايران كه محمد احمدزاده را به عنوان سرمربى بالاى سر خود مى ديدند، شهريورماه گذشته در سنگاپور تا مرحله يك چهارم نهايى رقابت هاى قهرمانى آسيا پيش رفتند و در اين مرحله به ژاپن باختند، آن هم در ضربات پنالتى. در همين حال تيم جوانان با مربيگرى اوليويرا برزيلى نتوانست از گروه خود صعود كند. اين تيم حتى قرقيزستان و ژاپن را هم شكست داد ولى به دليل باخت عجيب ۰-۵ برابر كره شمالى، از رسيدن به مرحله دوم باز ماند. تيم كشورمان در گل شمارى معدل ضعيفى داشت و صعود نكرد. وضع براى تيم اميد فرق داشت. اين تيم كه در رقابت هاى مقدماتى بازى هاى آسيايى قطر شركت نكرد، يك سال زير نظر سيموئز برزيلى تمرين كرد و البته فراموش نكنيم به دلايل گوناگون بارها نفرات اين تيم عوض شدند. اميدها كه براى دفاع از عنوان قهرمانى به قطر رفتند، بازى هاى نسبتاً ضعيفى ارائه دادند، طورى كه برترى هاى خفيف ۱-۳ برابر مالديو، ۱-۲ مقابل هنگ كنگ و ۲ بر صفر برابر هنگ كنگ به دل كمتركسى چسبيد. تيم اميد با خوش شانسى در مرحله يك چهارم نهايى چين را در ضربات پنالتى برد، اما در نيمه نهايى ۰-۲ به قطر باخت و در بازى رده بندى با يك گل كره جنوبى را از پيش روى برداشت تا بر سكوى سوم بايستد. سيموئز پس بازى هاى دوحه از تيم كشورمان جدا شد، درحالى كه اين تيم بايد خود را براى شركت در رقابت هاى مقدماتى المپيك آماده كند. تعليق! شايد يكى از اتفاق هاى پر سر و صدا پيرامون فوتبال ايران در سال ،۲۰۰۶ تعليق اين رشته در عرصه هاى بين المللى از سوى فدراسيون جهانى فوتبال فيفا بود. فيفا به دليل آنچه دخالت هاى افراد دولتى در فدراسيون و نيز عدم تغيير اساسنامه قبلى فدراسيون فوتبال ايران، اين رأى را در آخرين روزهاى سال صادر كرد. البته تلاش هاى شبانه روزى كه از سوى مسئولان عاليرتبه كشورى و سازمان ورزش صورت گرفت، موجب شد تا تعليق برداشته شود و مهلت ۱۰۰ روزه اى نيز براى تغيير اساسنامه به ايران داده شود. اين رايزنى ها البته زمينه حضور تيم اميد را در بازى هاى آسيايى فراهم كرد و تيم بزرگسال هم در قرعه كشى مرحله نهايى جام ملت هاى آسيا حضور داشت. هم اكنون گروه ۶ نفره اى با توافق سازمان ورزش ايران و فدراسيون جهانى فوتبال براى تغيير اساسنامه، انتخابات فدراسيون و به اجرا درآوردن امورات اجرايى مشغول به كار هستند.
|
|
|
|