تيم ملى تكواندو كشورمان براى شركت در تورنمنت بين المللى هلند كه هفتم تا دهم فروردين ماه برگزار مى شود، دعوت شد.
با موافقت مسئولان فدراسيون تيم ملى ايران با تركيب كامل اواخر اسفندماه راهى اين رقابت ها مى شود.

وصال روحانى
كمتر كسى توانسته است در تاريخ فوتبال تأثيرگذارى و جذابيت - ولو منفى- ديه گو مارادونا را داشته باشد.
او از ۱۹۷۶ و در حالى كه ۱۶ سال بيشتر نداشت در فوتبال آرژانتين مطرح و بلافاصله يك پديده و اميد آينده فوتبال جهان توصيف شد. با اين حال در سال هاى بعد القاب ديگرى هم به او اطلاق شد كه بعضى خوشايند نبودند. او فوتباليست بزرگى بود و شايد بتوان او را بعد از «په له»ى برزيلى برترين بازيكن تاريخ خواند، اما قدر مسلم اين كه مشكلات اجتماعى و خصوصى او نيز بسيار بودند. اعتياد به مواد مخدر، ۸-۷ سال آخر عمر بازيگرى وى را سياه كرد و او دست كم دوبار تا مرز مرگ پيش رفت و قلبش ديگر جواب نمى داد و تصويرى كه از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۴ از وى به جا ماند، تصويرى اسف بار بود. يك آدم بيش از حد چاق و غيرعادى و پرتوقع كه با موهاى رنگ شده اش هر چيزى را گواهى مى داد، جز يك ستاره سابق فوتبال را. اما كاپيتان و ستاره پيشين تيم ملى آرژانتين كه كشورش را يك تنه فاتح جام جهانى۱۹۸۶ كرد و در نايب قهرمانى سال۹۰ هم نقش عمده اى داشت، در
۱‎/۵سال اخير احيا شده و دوباره به شكلى مثبت در صدر اخبار نشسته است و فعاليت ها و اثر حضورش در صحنه هاى مختلف به جاى اين كه منفى باشد، چشم ها و خاطرها را به وجد مى آورد و تأثيرى سازنده و مفيد را بر جاى مى نهد.
۱۰سال پس از بازنشستگى
۱۰سال پيش بود كه مارادونا براى هميشه كفش ها را آويخت. او اين كار را به اجبار انجام داد، زيرا يك بار ديگر نتيجه يك آزمايش دوپينگ بر روى او مثبت از آب درآمده بود و وى مى دانست كه محروميتى همچون دوفقره محروميت ۱۵ ماهه كه پيش تر در سال هاى۱۹۹۱ و ۹۴ بر اثر خطاهايى مشابه و رويكرد او به موادمخدر دامان وى را گرفته بود، در انتظار اوست. گفته مى شود او براى خنثى كردن چنين مسأله اى با فيفا به يك توافق پنهانى دست يافت، مبنى بر اين كه اعلام بازنشستگى كند و نهاد حاكم بر فوتبال جهان هم از پيگيرى پرونده جديد او خوددارى و آن را مختومه اعلام كند. براى فيفا چه فايده اى داشت كه يك بازيكن بازنشسته را دوباره محكوم و محروم اعلام كند؟
ديه گو، پس از اتمام دومين محروميت اش كه برخاسته از رو شدن دستش در جام جهانى۱۹۹۴ بود، به بوكاجونيورز تيم محبوبش در آرژانتين بازگشته و دوباره پيراهن آن را به تن كرده بود، همان طور كه بعد از بلواى اول كه در سال۹۱ شكل گرفت و موجب فرار او از ناپولى و مافياى ايتاليا شد، سر از «سه ويا»ى اسپانيا درآورده بود. با اين حال همگان معترف اند كه دوره اوج او در همان ناپولى شكل گرفت. آنجا كه از ۸۴ تا ۹۱ توپ زد و يك تيم فراموش شده را دوباره فاتح «سرىA» و يك مرتبه قهرمان جام يوفا كرد و هنوز هم آن جا يك بت محسوب مى شود.
مهم نيست
براى مردم ناپل مهم نيست كه او معتاد بودو آن چه اهميت داشت، اين بود كه توانسته بود تيم محبوب شان را با برترى بخشيدن بر ديگر تيم برجسته زمان (ميلان) به اسكودتو برساند. مگر براى آرژانتينى ها مهم بود؟ همه مى دانستند گلى كه او در مرحله يك چهارم نهايى جام جهانى۱۹۸۶ در خاك مكزيك وارد دروازه انگليس كرد و با آن آرژانتين را به پيروزى ۱-۲ بر حريف مغرور بريتانيايى نائل كرد، با ضربه خطاى دست به ثمر رسيد. از يك سو او گل اول آن بازى را نه با خطا بلكه با يكى از حيرت انگيزترين حركات انفرادى تاريخ و به شكلى قانونى زده بود و ديگر اين كه پيشينه سياسى دوكشور و سابقه دست درازى و تجاوز ارتش انگليس به جزاير مالويناس آرژانتين مى طلبيد كه ديه گو سيلى محكمى را به متجاوزان بزند و او هم زد. اين چنين بود كه مارادونا بعدها آن گل و روش به ثمر رسيدنش را «دست خدا» ناميد و از هر سو نيز تحسين شد.
سفر به سرزمين مارادونا
مارادونا ۱۰سال پس از آويختن كفش هايش و
۱۶ ۱۷، سال بعد از آخرين درخشش هاى اعجاب آورش، از معدود چهره هاى ورزشى است كه از حد و مرز ورزش فراتر رفته و شهرتش از دروازه هاى اجتماعى هم گذشته و او را همپا با محمدعلى بوكسور و مايكل جوردن بسكتباليست كرده و وى را به يكى از شناخته شده ترين چهره هاى دنيا تبديل كرده است. سفرى به بوينوس آيرس در اوايل سال۲۰۰۷ اين واقعيت را بر شما آشكار مى كند. در اين شهر ۱۳ميليونى به هر جا كه قدم مى نهيد، اثرى از آثار مارادونا را مى يابيد و به سرعت به اين نتيجه مى رسيد كه او شايد معروف ترين آدم در تاريخ حيات آرژانتين بوده و با وجود همه مشكلات انكارناپذيرش در دل مردم جاى دارد.
در جشن هاى كريسمس امسال عروسك هايى كه مارادونا را در حال اهداى كادو به مردم نشان مى داد، از عروسك هاى بابانوئل محبوب تر بود. بازارهاى كوچك كه اجناس را به قيمتى كمتر از معمول در اختيار آرژانتينى ها قرار مى دهند و در جنوب بوينوس آيرس و در دل مناطق فقيرنشين قرار دارند، در اشاره به گل خطاى مارادونا در برابر انگليس «la mano de dios» نام گذارى كرده اند و شبكه ورزشى تلويزيون آرژانتين كه «Tye» نام دارد، يك برنامه ويژه يك ساعته را به راه انداخته كه ويژه گل هايى است كه ديه گو در سال هاى بازيگرى اش با ضربات آزاد به ثمر رساند.
با اين حال وضعيت فوتبال آرژانتين در حال حاضر به كلى متفاوت با دستاوردهاى ايام جلوه گرى مارادونا است. در سال ۲۰۰۶ اين كشور در مرحله يك چهارم نهايى جام جهانى به دست آلمان حذف شد و ۴ سال پيشتر در شرق آسيا اصلاً از گروهش بالا نيامده بود. در صحنه هاى داخلى نيز خشونت بر روى سكوها و بين مردم به اندازه هاى بسيار خطرآفرين و مرگ زا رسيده و تماشاگران آشكارا به روى هم سلاح گرم مى كشند!
همچنان بر تارك
با اين حال آرژانتينى ها طبق معمول دوست دارند به وجوه مثبت نگاه كنند و از رقابت داغ اخير بوكاجونيورز با استوديانت در ليگ كشورشان بگويند كه منجر به قهرمانى تيم سيمونه و ورون (استوديانت) شد و يا از اين نكته ياد كنند كه دو تن از جديدترين پديده هاى جوان فوتبال كشورشان (گاگو و هيگواين) بتازگى پيراهن رئال مادريد را بر تن كرده اند. براى آنها مهم نيست كه اين باشگاه اسپانيايى استاد در سوزاندن استعدادها و انباشتن آنها و نتيجه نگرفتن، با وجود جمع آورى ستاره ها است. هر چه باشد آرژانتينى ها پيشتر مسى، اگوئرو و قبل از آن ها ريكلمه، ايمار و ساويولا را هم رو كرده بودند و همگى قرار بوده است كه يك مارادوناى جديد باشند، ولى هر چيزى بوده اند جز او و مسى بارسلونيايى كه نزديك ترين و شبيه ترين فرد به اوست، نيز آن قدر مصدوم و ناپيداست كه وقت ندارد به اندازه هاى مارادونا برسد. به اين دليل است كه ديه گو همچنان بر تارك فوتبال آرژانتين مى درخشد زيرا او بيش از ۲۰ سال در صحنه حاضر بود و اغلب بسيار خوب كار مى كرده و در پى اين هم نبود كه جاى ستاره ديگرى را بگيرد زيرا خودش به لحاظ فنى ستاره ترين ستاره بود.
شمع براى «ال دى يز»
به او «ال دى يز» هم مى گويند و چنان پرطرفدار است كه وقتى در سال ۱۹۹۹ هنگام گذراندن تعطيلات در اروگوئه بر اثر «اووردز» مواد مخدر حالش وخيم شد، كل كشور آرژانتين در ماتم فرو رفت و وقتى آن قضيه در سال ۲۰۰۱تكرار شد و اين بار مرگ را بيش از هر زمانى به خود نزديك ديد، همه مردم كشورش شمع روشن كردند، به كليساها رفتند، براى او دعا خواندند و يا در مقابل بيمارستان محل بسترى بودن او اجتماع كردند و در انتظار رسيدن اخبارى خوب درباره او ماندند و وقتى اين گزارش ها رسيد و از زنده ماندن مارادونا مطمئن شدند جشن ملى گرفتند.
با اين حال آن چه از ۲۰۰۵ به بعد درباره مارادونا شكل گرفته، يك تغيير اساسى و شگرف بوده و او دوباره شكل و صورت موجهى يافته و همان طور كه پيش تر گفتيم، به شكلى مثبت خبرساز شده است. او ابتدا يك عمل جراحى انجام داد تا از حجم شكم خود كه به طور ترسناكى بزرگ شده بود، بكاهد و سپس از اعتياد خود به موادمخدر نيز كم كرد (و يا آن را به شكلى پنهان كرد كه برخلاف گذشته مدام توى چشم نخورد!) و اينجا و آن جا و در اين گردهمايى و آن همايش ظاهر شد و نقشى فعال را در رخدادهاى اجتماعى برعهده گرفت و به ويژه با اداره و اجراى يك «شو»ى تلويزيونى هفتگى در بوينوس آيرس كه در اشاره به شماره پيراهن او در سال هاى حضورش در ميدان «شب شماره ۱۰» نامگذارى شده مقابل ديدگاه ميليون ها بيننده قرارگرفت و به لطف حضور وى اين نمايش به يكى از پربيننده ترين برنامه هاى تلويزيونى بدل شد. او به علاوه در باشگاه محبوبش (بوكا جونيورز) هم دوباره پديدار شد و سمت مدير فنى را برعهده گرفت و در حول و حوش مسابقات اين تيم و بر روى سكوها ظاهر شد و از هر فرصتى براى حضور در محل برگزارى ديگر ديدارهاى مهم ورزشى آرژانتين هم سود جست و چندى پيش شال و كلاه كرد و به مسكو هم رفت تا بازى تيم هاى ملى تنيس آرژانتين و روسيه در چارچوب جام ديويس را هم از نزديك ببيند.
همچون گنج
اگر به بوم بونه را استاديوم اختصاصى بوكا جونيورز كه در جنوب شهر بوينوس آيرس و در منطقه اى فقيرنشين قرار دارد، برويد نخستين چيزى كه در محل موزه باشگاه مى يابيد، يك مجسمه برنزى ۵ مترى از مارادونا است كه در محل نصب شد و در آن وى را در حالى مى بينيم كه دستش را روى قلبش گذاشته است. اين پايان قصه نيست و اگر به ديگر مكان هاى باشگاه سر بزنيد، باز هم نشانه هاى ديه گو را مى بينيد. او در اوايل دهه ۱۹۸۰ و پيش از آن كه به اروپا برود و عضو بارسلونا شود، ۲۸ بار به نفع اين تيم گلزنى كرد و امروز در تالارهاى بوكا عكس ها و اسناد شمارى از اين گل ها همچون گنج نگهدارى مى شود و البته خاطرات او پس از بازگشت اش به بوكا به فاصله ۱۳ سال و عضويت مجدد وى در آن تيم در سال ۹۵ نيز به جاى خود محفوظ است. وقتى در بوم بونه را قدم مى زنيد، نخستين چيزى كه راهنما به شما نشان مى دهد، باكس و محوطه ويژه اى است كه به مارادونا اختصاص يافته و به اسم خود او نيز نامگذارى شده است. جالب تر اين كه يك محوطه كوچك نيز به نام مارادونا در وسط زمين بوم بونه را تعيين شده و اعلام و تصريح شده است كه اين فضاى چندمترى تا پايان عمر مارادونا متعلق به وى خواهد بود و اين فقط قسمت و گوشه اى از بوم بونه راست كه ولو به طور سمبليك به يك فرد واگذار شده است.
واقعيت اين است كه «مارادونا»ى ۴۶ ساله هنوز در بيشتر مسابقات خانگى بوكا در اين استاديوم حاضر مى شود و مشوق تيمش است و چنان بر روى سكوها شادى مى كند كه انگار همان آدم پرشور ،۴۰ ۳۵ سال پيش است كه با حضور در جمع تماشاگران براى بوكا فرياد مى كشيد و خواستار پيروزى اش مى شد.
مربى بعدى آرژانتين
مارادونا از دو سال پيش مدير فنى اين تيم نيز بوده، اما مشغوليت هاى زياد موجب شده نتواند به حد لازم به مسائل تيم رسيدگى كند. او حتى مخالف اين بود كه مربى محبوب و دستچين شده خودش الفيو باسيله، از بوكا جدا شود و دوباره رهبرى تيم ملى آرژانتين را در دست گيرد، اما موريسيو ماكرى رئيس بوكا مخالفتى با اين امر نكرد و ريكاردو لاوولپه و سپس روسو جاى باسيله را در بوكا گرفته اند و در عين حال خيلى ها معتقدند كه خود ديه گو دير يا زود مربى بوكا هم خواهد شد. شمار كسانى كه معتقد بودند پس از كنار رفتن خوزه پكرمن از مربيگرى تيم ملى آرژانتين در پايان جام جهانى ۲۰۰۶ مارادونا بايد جاى او را بگيرد نيز كم نبود و هنوز هم طيفى وسيع از آرژانتينى ها اين مهم را مى خواهند و درست يا غلط اين موضوع نشاندهنده آن است كه مارادونا برخلاف سال هاى اخير به جاده سلامتى نسبى بازگشته و دوباره مارادونا شده است.
سد و حائل
درخشش دوباره مارادونا، آن هم در ايام بازنشستگى سد و مانع ديگرى براى اوجگيرى نسل جوان و ستاره هاى جديد و دائماً در حال ظهور در فوتبال آرژانتين و كسانى است كه انگار شب و روز در فوتبال اين كشور متولد مى شوند. در بوينوس آيرس شايع شده است كه خوان رومن ريكلمه بزودى به بوكاجونيورز بازخواهد گشت، زيرا برخلاف گذشته از حضورش در ليگ اسپانيا ناراضى است و مارتين پالرمو ديگر بچه ديروز و امروز بوكا كه پس از چند سال اقامت ناموفق در اروپا مدتى است به بوم بونه بازگشته مى خواهد دوره آخر بازيگرى اش را در تيم دى.سى . يونايتد آمريكا بگذراند. فرقى نمى كند. كسى نمى پرسد هاينتزه در منچستر يونايتد، سورين در هامبورگ و حتى برديسو و كرسپو و كامبياسو و كروز در اينتر چه مى كنند. براى آن ها اين نيز مهم نيست كه «ايالاى مسن، ولى همچنان مؤثر» در صورت جدايى از والنسيا چه خواهد كرد. از هر سو پوسترها و بيلبوردهاى مارادونا به روى مردم لبخند مى زند و به مهم ترين نشانه هاى شناسايى آرژانتين براى توريست هاى خارجى هم بدل شده است.
او در قلب مردم كشورش جاى دارد و حتى ۷ سال اقامت در هاواناى كوبا درسال هاى ۹۸ تا ۲۰۰۵ به بهانه درمان اعتيادش و به مدد كمك بى دريغ دوست نزديكش فيدل كاسترو و سقوط اخلاقى بى قيد و شرط او در دهه ۱۹۹۰ و اوايل دهه جارى ديه گو را از خاطرها نبرده است. شهرت و اعتبار ـ ولو مخدوش ـ او جلوتر از توانايى هاى بيكران هر يك از هموطنان مستعدش حركت مى كند و مجال نفس كشيدن هم به آنها نمى دهد.
اين ها، حسن ها و زيان هاى داشتن ديه گو است، ولى موضوع مهم تر اين كه چشم هاى شاد او در دل عكس ها هم يادآور اين نكته و هشداردهنده اين موضوع است كه وى دوباره زنده و به شكل چشمگيرى احيا شده است.
منبع: sports
ILLUSTRATED

پرويز زاهدى
به استناد نوشته هاى خبرگزارى هاى خارجى و داخلى و گفته هاى كارشناسان و با اتكا به مدارك موجود، تيم منتخب و جوان ليگ برتر فوتبال ايران در دومين بازى خود با اشتوتگارت، حريفى را ۰-۱ برد كه در رده بندى بوندس ليگاى آلمان پس از وردربرمن، شالكه و بايرن مونيخ مكان چهارم را در اختيار دارد و با كمى دقت فاصله امتيازى اين تيم با صدرنشين جدول رده بندى فقط ۴ امتياز است. نتيجه اى كه تيم جوان ايران مقابل تيم ته جدولى آلمان (هامبورگ) به دست آورد (شكست ۱-۲) با پيروزى ۰-۱ مقابل اشتوتگارت كه مجموعه اى از بازيكنان برجسته داخل و خارج آلمان را در اختيار دارد، بسيار چشمگير و قابل بحث است. به ياد بياوريم كه بازى منتخبان ليگ برتر ايران در نيمه اول و دوم با هامبورگ نيز بسى تفاوت داشت و ما آن را ستوديم و در نهايت شكست ۱-۲ را قابل قبول خوانديم و حالا كه از نتيجه بازى با اشتوتگارت هم باخبر شديم و به چشم ديديم كه حريف آلمانى، تيم چهارم بوندس ليگا، هرگز در طول ۹۰ دقيقه بازى نتوانست اختيار بازى را در دست بگيرد و بر جوانان ما استيلا پيدا كند و تهديد كننده ظاهر شود، بدون اغراق بايد به فوتبال خود بباليم. حالا ديگر حتم داريم اگر تيم هاى ايرانى، باشگاهى يا ملى، مدافعينى منضبط، منسجم و مطمئن داشته باشند و به همان گونه كه تيم منتخب ايران در برابر اشتوتگارت، پوشش داده مى شدند، عمل كنند، مردان ميانى با فراغ بال قادرند هر حمله و هجومى را رهبرى كنند و مهاجمان بهتر مى توانند با جاى گيرى صحيح و همكارى صميمانه تر نتيجه بگيرند.
به اين نوشته ها و گفته ها بيشتر دقت كنيم:
> «روست»، دروازه بان هامبورگ مى گويد: حملات مهاجمان ايران (عنايتى و خطيبى) در نيمه دوم همواره نگران كننده بود و من براى كنترل توپ ها بايد خيلى تمركز مى كردم.
> در سايت باشگاه هامبورگ آمده است: «روست»، دروازه بان تيم بهترين مهره تيم هامبورگ مقابل تيم ايران بود. او با جاگيرى هاى مناسب و عكس العمل هاى به موقع، پيروزى هامبورگ را حفظ كرد.
> در سايت اخبار ورزش آلمان، پيش از رويارويى تيم ايران با اشتوتگارت چنين مى خوانيم: تيم ملى ايران در شهر دوبى، درحالى با اشتوتگارت روبه رو مى شود كه در ديدار نخست مقابل تيم پائين جدولى هامبورگ ۱-۲ مغلوب شده است و امروز با تيمى به مراتب سخت تر از حريف قبلى روبه رو خواهد شد.
> گزارشگر تلويزيون دوبى اسپورت ضمن آن كه از عملكرد حسين كعبى، رسول خطيبى و ايمان مبعلى (سه بازيكنى كه در باشگاه هاى امارات توپ مى زنند)، تمجيد كرده است، بازى ايران مقابل هامبورگ را در نيمه دوم مى ستايد.
از آنچه در بالا آمد، چه مى شود فهميد. راز پيروزى بر تيم اشتوتگارت چه بود؟ چرا در نيمه دوم بازى با هامبورگ، تيم ايران از اين رو به آن رو شد و همه را به تحسين واداشت؟ مگر بازيكنان جوان برگزيده از ليگ برتر، كه اغلب تجربه بازى بين المللى نداشتند، از كجا آمده بودند؟ آيا پاسخى بر اين چراها نداريم؟ آيا مربيان ما و بازيكنان ملى و باشگاهى ما نبايد پى برده باشند كه چه تفاوتى بود بين نيمه اول و دوم بازى با هامبورگ و تيم دگرگون شده، جوانتر و مبتدى ترى كه مقابل اشتوتگارت برنده شد و اجازه خودنمايى به حريف آلمانى نداد، مجهز به چه تجهيزاتى بود كه آن قدر خوب و روان و مطمئن بازى كرد؟
بارها به اين نكته اشاره كرده ايم كه بازيكنان ما استعداد و توانايى فردى كافى دارند، اما چنان خودرو بار آمده اند كه نمى دانند هنر و استعداد خود را چگونه در يك بازى گروهى ارائه دهند. اگر على كريمى هنوز در بايرن مونيخ جا نيفتاده است، اگر كاظميان هنوز قادر نيست يك بازيكن ثابت تيم ملى باشد، اگر اولادى و برهانى و معدنچى و امثال او نمى توانند هميشه موفق باشند و به سرعت سال هاى جوانى را در سردرگمى مى گذرانند و فنا مى شوند، براى آن است كه مى پندارند با تكروى هاى ناموفق قادرند هنر خود را عرضه كنند و كسى نبوده است به آنها بفهماند كه بازى گروهى و در خدمت تاكتيك و دستور تيمى بودن است كه آنها را زودتر به مقصود مى رساند.
بازى با اشتوتگارت از چنين نظم تيمى برخوردار بود. مدافعان با پوشش هاى خوب هرگز غافلگير نشدند. مردان ميانى علاوه بر اين كه به موقع به يارى خط دفاع مى آمدند و مثل مدافعان جلوزن مانع هجوم و پيشروى حريف مى شدند، با پاسكارى سريع و صحيح، مهاجمان را تغذيه مى كردند. جاگيرى به موقع و فضاسازى هاى لازم، حتى مدافعان باتجربه اشتوتگارت را به ستوه آورده بود. صميميت در بين افراد و پرسينگ در حد مقدور اجازه داد تا آن گل زيباى رجب زاده، با همكارى بادامكى، عنايتى و نيكبخت به ثمر برسد و چند فرصت و شانس گل ديگر براى تيم ايران فراهم شود.
اعضاى تيم جوان ايران مقابل اشتوتگارت كار خارق العاده اى انجام ندادند. فقط به گفته مربيان خود عمل كردند و توانستند با يك بازى ساده و روان و اجراى آنچه در فوتبال امروز رايج است، به نتيجه برسند. به سرعت پاس دادن، سالم پاس دادن، پرسينگ در همه نقاط زمين، پوشش در دفاع و حمايت از بازيكن صاحب توپ خودى، جاگيرى صحيح و قرار گرفتن در فضاى مناسب، باز و بسته شدن سريع به وقت حمله و دفاع، رمز پيروزى تيم هاى موفق است و براى انجام و اجراى آن بايد بدنى آماده و تمريناتى مكرر و منظم داشت. كاش بازيكنان فوتبال ما كه اين حرفه را پيشه كرده اند، از تماشاى مسابقه هاى فوتبال اروپا چشم نمى پوشيدند و با انتخاب الگوهاى مناسب، پيشرفت خود را سرعت مى بخشيدند.

ديروز در ليگ كشتى آزاد ايران پاسى ها كه خطر گل  گهر را احساس كرده بودند، هرگز گمان نمى كردند اسير ستارگان كم كار و ناتوان خود مقابل تيم بى شكست سيرجانى شوند.
عسگرى محمديان كه مشاورى آگاه چون بهنام طيبى را در كنار خود دارد، تيم خوبى براى به زير كشيدن پاسى ها به خدمت گرفته بود. گرچه سرنوشت در ديدار آخر رقم خورد ولى اين بدشانسى گل گهريها بود كه عليرضا رباط مرادى در ثانيه هاى آخر پيروزى را مقابل محمد حسين خالقى فربا شكست عوض كرد و مبارزه نفسگير ۲ تيم پاس و گل گهر درست در ثانيه هاى آخر براى ميهمان حاصل شد. شكست على اصغر سليمانى برابر بابك نورزاد، ناكامى مهدى شيرازى در مصاف با محسن بابايى و پيروزى محمدباقرعالى برابر پژمان درستكار سرنوشت را به ديدار هفتم كشاند و گل محمدزاده در ثانيه هاى آخر از ياسر نورزايى برد تا شكست پاس رقم بخورد.
در تهران به جز اين مبارزه ۲ ديدار ديگر هم انجام شد. صرفنظر از ديدار يكطرفه دانشگاه آزاد و تبرك خراسان كه ۷ بر صفر به سود بچه هاى تقى اكبر نژاد به پايان رسيد، بايد از مبارزه سخت ۲ تيم نيروى زمينى و ياقوت سبز مازندران ياد كرد.
دو تيم بدون پيروزى آمده بودند طلسم شكن باشند و به نخستين پيروزى خود برسند. تيم قائمشهرى كه بعد از شكست ميثم امينى و سعيد نيستانى دو كشتى گير نام آشناى ۷۴ و ۸۴ كيلوگرم، اميدهاى خود را از دست رفته مى ديد، در دو مبارزه باقى مانده فرصت طلبى كرد و به لطف محمدصادق زاده و سيد ساجد جلالى، ۲ شكست ديگر به حريف تحميل كردند و همين دو نتيجه موجب شد تيم ياقوت سبز با ۴ پيروزى صاحب نخستين برد خود شود.
دانشگاه آزاد گرچه جوانانى شايسته از خراسان را در برابر خود مى ديد، ولى پيروزى هاى نزديك عليرضا نوايى و فريدون قنبرى آنها را به برترى كامل رساند. در تيم تبرك خراسان رجب زاده ها خبر از فردايى روشنتر دادند. جواد محمد پور كه موفق شد فردين معصومى را بافن لنگ به پل ببرد، توانايى  حفظ برترى را نداشت و سرانجام ۴ بر ۳ تسليم نايب قهرمان آسيا شد.
در مازندران، صنايع همدان هم مقابل صدراى زيراب كار دشوارى نداشت و با ۶ پيروزى و يك شكست به برترى رسيد. حالا در جمع ۴مدعى بزرگ به نظر مى رسد ، گل گهر سيرجان يا بهتر بگوييم ياران مهدى نقوى ، ستاره مسابقه هاى جهانى گواتمالا، مى تواند به حضور در دور دوم اميدوار باشد.
ديشب تورج لارودى گفت: هفته پنجم از ۱۲ بهمن ماه آغاز خواهد شد و دور پايانى مسابقه هاى ليگ روز ۲۴ اسفندماه انجام خواهد شد.

رويارويى ايران، برزيل و آمريكا
در تورنمنت چندجانبه

احتمال ديدار تيم هاى فوتبال ايران و برزيل در تورنمنت چندجانبه كشورمان قوت گرفت. به گزارش ايپنا، حسن غفارى رئيس كميته بين المللى فدراسيون فوتبال ضمن تأييد اين مطلب گفت: تمام برنامه هاى برگزارى اين تورنمنت در حال بررسى است، اما تاكنون اقدام عملى براى آن انجام نپذيرفته است. وى افزود: با ارزيابى شرايط مالى فدراسيون و جمع بندى برنامه هايمان، نظر قطعى خود را براى برگزارى اين رقابت ها اعلام خواهيم كرد. گفته مى شود تورنمنت چندجانبه با حضور تيم هاى ملى برزيل، فرانسه، مصر، آمريكا، ايران و يك كشور ديگر خردادماه سال ۸۶ برگزار خواهد شد.

شمشيربازان زبده ۲۴ كشور
در رقابت هاى جام جهانى كيش

از مجموع ۳۲ بازيكن شمشيرزن برتر جهان، ۲۷ شمشيرباز مطرح در رقابت هاى جام جهانى شمشيربازى در كيش حضور دارند. حضور تيم هاى مطرح جهان باعث شده است تا كيفيت برگزارى اين دوره در اسلحه اپه و سابر از سطح بالايى برخوردار شود. بسيارى از شمشيربازان براى كسب امتياز و به دست آوردن سهميه المپيك ۲۰۰۸ پكن به اين رقابت ها آمده اند. گفتنى است در ميان بهترين هاى اين رقابت ها مى توان به تيخوميروف كانادايى، لاپكس و داخاروف بلاروسى، ورويلن هلندى، نمسيك مجارستانى، پيلت فرانسوى، ياكيمنكو روسى و... اشاره كرد. اين رقابت ها فردا به پايان مى رسد. در اين رقابت ها، شمشيربازان كشورهاى ايران، قزاقستان، ايتاليا، مجارستان، آلمان، فرانسه، فنلاند، چين، كانادا، بلغارستان، بلاروس، استراليا، ونزوئلا، آمريكا، اوكراين، تركمنستان، اسپانيا، اسلوونى، هلند، روسيه، رومانى، پرتغال، هلند و كويت شركت دارند.

شهرآورد اروميه ۱۴۳ دقيقه طول كشيد
خطرى مدعيان را تهديد نكرد

گروه ورزشى - در هفته چهارم رقابت هاى ليگ برتر واليبال، تيم هاى مدعى قهرمانى بر حريفان خود غلبه كردند. سايپا كه براى نخستين بار در طول فصل از محمد محمدكاظم بهره مى گرفت، با سرويس ها و دفاع هاى خوبى كه داشت، تيم برق را در سه ست متوالى از پيش روى برداشت. پيكان نيز همين نتيجه را برابر بانك كشاورزى به ثبت رساند. مصطفى كارخانه سرمربى پيكان در اين مسابقه به تركاشوند استراحت داد، اما حميد جعفرى و محمد موسوى را اين بار در تركيب خود قرار داد. بانك كشاورزى در دو ست ابتدايى خوب مقاومت كرد، اما مسعود آرفات سرمربى اين تيم از ست سوم كه ديگر اميدى براى برنده شدن نداشت، به ذخيره هايش ميدان داد. در سيرجان تيم گل گهر با نتيجه ۱-۳ از سد هيأت اصفهان گذشت و شهرآورد اروميه كه ۱۴۳ دقيقه طول كشيد، به سود تيم آذرپيام خاتمه يافت. پگاهى ها در اين بازى ۲۵مرتبه سرويس خراب كردند و درحالى نتيجه را به حريف سپردند كه دو ست ابتدايى را برده بودند. تيم پتروشيمى ماهشهر هم اين هفته نخستين برد فصل را ثبت كرد و از سفر به گنبد شادمان برگشت. اتكا تهران نيز در چالدران تيم ضعيف آيدانه را برد. در پايان رقابت هاى روز چهارم، پيكان، گل گهر و سايپا همچنان بدون شكست باقى ماندند. نتايج مسابقه ها به اين شرح است:
> آيدانه چالدران يك - اتكا تهران ۳: (۲۵-۲۳ ، ۲۳-۲۵ ، ۲۴-۲۶ و ۲۲-۲۵)
> استقلال گنبد يك - پتروشيمى ماهشهر ۳: (۲۵-۲۳ ، ۲۰-۲۵ ، ۲۲-۲۵ و ۱۶-۲۵)
> گل گهرسيرجان ۳ - تربيت بدنى اصفهان يك: (۲۵-،۲۲ ۲۵-۲۳ ، ۲۳-۲۵ و ۲۵-۲۳)
> پگاه اروميه ۲ - آذرپيام اروميه ۳: (۲۵-۲۰ ، ۳۰-۲۸ ، ۲۲-۲۵ ، ۲۰-۲۵ و ۱۲-۱۵)
> پيكان ۳ - بانك كشاورزى صفر: (۲۵-۲۲ ، ۲۵-۲۲ و ۲۵-۱۵)
> سايپا ۳ - برق صفر: (۲۵-۲۰ ، ۲۵-۲۲ و ۲۵-۱۸)

گروه ورزشى- ديويد بكام ستاره انگليسى اغلب نيمكت نشين رئال مادريد كه مسأله ماندن يا ابقايش در برنابئو در هفته هاى اخير خبرساز شده بود، سرانجام پنجشنبه با تيم لس آنجلس گالكسى قراردادى ۵ ساله به بهاى حدود ۲۵۰ ميليون دلار بست تا از پايان فصل جارى و پس از اتمام قرارداد كنونى اش با كهكشانى هاى پايتخت اسپانيا، به اين تيم حاضر در ليگ حرفه اى فوتبال آمريكا (MLS) بپيوندد و فصلى تازه و تبليغاتى تر را در زندگى پر ماجراى خود بگشايد و به روايتى هر هفته يك ميليون دلار از گالكسى و وابستگان تجارى اين باشگاه پول بگيرد!
بكام ۳۲ ساله در اين راه پيشنهاد انعقاد قراردادى جديد و دو ساله با رئال مادريد را رد كرد و از حالا قراردادهاى جديد و بزرگتر وى با شركت هاى متعدد تبليغاتى و نمايشى در آمريكا كه از همكارى با چهره مشهورى مانند او (و به واقع شناخته شده ترين فوتباليست دنيا) استقبال مى كنند، در حال شكل گيرى و تولد است.
بكام به خاطر تبديل شدن به چهره اى تبليغاتى و سودساز كاملاً با محيط تازه اى كه در راه انتقال به درون آن قرار دارد، هماهنگ نشان مى دهد.

مسابقه هاى بين المللى رسانه هاى ورزشى كه به همت صدا و سيما و همكارى انجمن خبرنگاران و عكاسان ورزشى ايران از روز چهارشنبه سيزدهم دى ماه در سالن سرپوشيده صدا و سيما آغاز شده بود، روز پنجشنبه به مرحله نيمه پايانى رسيد و از بين ۲۸ تيم ايرانى و خارجى ۴ تيم خبر ورزشى، شبكه العراقيه، شبكه خبر و ZDF توانستند به اين مرحله راه يابند، خبرگزارى هاى ZDF، الحره، IHA، AP، الجزيره، NHK، العراقيه، العالم، المنار، IBF و DHA از جمله رسانه هايى بودند كه براى كسب عنوان قهرمانى با نشريات و خبرگزارى هاى گل، راديو ورزش، موج، مهر، شبكه خبر، پيروزى، البرز، استقلال جوان، ايپنا، تبيان، ايلنا و ايران ورزشى به رقابت برخاستند و بازى هاى درخور توجهى ارائه دادند. مرحله نيمه پايانى اين بازى ها امروز از ساعت ۱۱ در سالن سرپوشيده صداوسيما ادامه خواهد يافت تا دو تيم فيناليست براى مقام قهرمانى شناخته شوند، ابتدا خبر ورزشى و العراقيه، سپس شبكه خبر با ZDF روبرو مى شوند.

بعد از كناره گيرى سعيد فتحى از پيكان، دكتر مهران حاتمى سرمربى تيم بسكتبال پگاه فارس هم حاضر به همراهى اين تيم در هفته سوم ليگ برتر نشد تا شيرازى ها شكست سنگين ۱۱۱ بر ۵۵ را در زمين ذوب آهن اصفهان متحمل شوند، اما پيكان توانست پيروزى ۹۳ بر ۸۴ را مقابل گل گهر سيرجان رقم زند.
اين هفته صبا باترى ۸۹ بر ۶۵ از سد پيام زنجان گذشت. تيم دانشگاه آزاد هم ۷۷ بر ۶۳ ستاره بنز كرج را برد و هيأت شهركرد نيز با نتيجه ۹۶ بر ۸۲ پتروشيمى ماهشهر را از پيش روى برداشت.
در آخرين مسابقه اين هفته تيم هيأت گرگان ۷۷ بر ۵۲ از سد نفت تهران گذشت.