هواى سرد و خشك در زمستان بخصوص همراه با وزيدن باد مى تواند به خشك شدن پوست و حساس شدن آن بينجامد. در اين فصل استفاده از وسايل گرم كننده، به همراه بسته بودن در و پنجره هاى منزل، باعث خشك شدن هوا مى شود. بنابراين بايد از يك مرطوب كننده مانند دستگاه هاى بخور استفاده كرد. با مرطوب كردن هواى خانه بخصوص در طول شب و هنگام خواب مى توانيد تا حد زيادى از خشكى پوست جلوگيرى كنيد.
پس از تميز كردن صورت و استفاده ازيك محلول پاك كننده، بلافاصله مرطوب كننده را روى پوست خود بماليد. حتى پوست هاى چرب نيز در زمستان نياز به يك مرطوب كننده خوب دارند. براى اثر بهتر مى توانيد كرم مرطوب كننده را ابتدا در دست خود كمى گرم كرده و سپس روى پوست بماليد. روغن بادام يك مرطوب كننده و نرم كننده مؤثر است. از يك كرم مرطوب كننده با پايه چرب استفاده كنيد، تا رطوبت پوست ديرتر از دست برود. از نور آفتاب اجتناب كنيد. در حال حاضر تقريباً همه از مضرات آفتاب و لزوم اجتناب از آن اطلاع دارند، اما معمولاً در فصل زمستان آن را فراموش مى كنند. حتى در هواى ابرى و هواى سرد استفاده از يك ضد آفتاب خوب روزانه لازم است.
اقدام هاى لازم قبل از خروج از خانه
از يك لايه ضخيم ضد آفتاب وسيع الطيف با SPF معادل ۱۵ يا بيشتر روى صورت و دست ها استفاده كنيد. زيرا انعكاس نور آفتاب در فصل زمستان، ۱۷درصد در هواى آفتابى و ۸۰ درصد در هواى برفى بيش از فصول ديگر است. براى انتخاب ضد آفتاب خود مى توانيد از يك پزشك متخصص پوست كمك بگيريد. ازدستكش نيز استفاده كنيد.
سرمازدگى
سرما زدگى به معنى يخ زدن پوست و بافت زير آن است و در دماى پائين تر از ۱۵- درجه سانتيگراد اتفاق مى افتد. در سرمازدگى سطحى، پوست به رنگ زرد خاكسترى در مى آيد، بدون درد و بى حس است و در صورت گرم كردن آن قسمت، درد زيادى ايجاد مى شود. در سرما زدگى عمقى بافت سفت، سفيد و كاملاً يخ زده است.
كودكان بيش از بزرگسالان در معرض خطر سرمازدگى هستند. چرا كه سريع تر از بزرگسالان حرارت بدن را از طريق پوست از دست مى دهند.
معمولاً مناطقى از بدن مانند گونه ها، بينى، گوش ها، انگشتان و پنجه پا بيشتر در معرض سرمازدگى هستند. علائم پيش از سرمازدگى كامل در پوست، به صورت سفيد شدن و بى حس شدن است. در صورت بروز اين علائم فوراً كودك را به داخل منزل بياوريد. همه لباس هاى خيس را از تن او درآوريد. قسمت هاى سرمازده بدن را درون آب گرم (نه آب داغ) فرو ببريد تا حس اين اعضا برگردد. در سرمازدگى كامل، پوست به رنگ سفيد در مى آيد، حالت مومى دارد و بى حس و سفت است.
سرمازدگى يك مورد اورژانسى است
در چنين شرايطى فرد سرمازده را به داخل خانه بياوريد. لباس هاى او را عوض كرده و لباس خشك و گرم بپوشانيد.
فوراً بيمار را به بيمارستان برسانيد.
تا رسيدن به بيمارستان مايعات گرم به او بخورانيد.
اعضاى سرمازده را درون آب گرم با دماى حدود ۱۰۰درجه فارنهايت فرو ببريد يا به مدت ۳۰ دقيقه كمپرس گرم كنيد. اگر آب گرم در دسترس نيست، او را به آرامى در يك پتوى گرم بپيچانيد.
از گرماى مستقيم روى اعضاى سرمازده مانند كيف آب جوش و نزديك شدن به آتش خوددارى كنيد.
پوست سرمازده را ماساژ ندهيد و برف روى پوست نماليد.
گرم كردن پوست ممكن است، فرد را دچار احساس سوزش كند، ممكن است پوست تاول بزند و ورم كند، يا به رنگ قرمز، آبى يا بنفش درآيد. وقتى پوست به رنگ صورتى درآمد و بى حسى برطرف شد، سرمازدگى در حال بهبود است. پوست سرمازده را پانسمان استريل كنيد و درمورد انگشتان دست و پا، بين انگشتان را پانسمان كنيد و در صورت وجود تاول، به تاول ها دست نزنيد.
اعضاى سرمازده را با پوششى مانند پتو بپيچيد تا دوباره دچار سرمازدگى نشود.
راههايى براى نرمى پوست دست
۱‎/۳ فنجان گليسيرين، ۱‎/۳ فنجان روغن زيتون، يك قاشق سوپ خورى آبليمو ويك قاشق سوپ خورى روغن بادام را با يكديگر مخلوط كرده، در شيشه اى دربسته نگهدارى كنيد و هرشب با پنبه به پوست دست خود بماليد. اين محلول را نمى توان مدت زيادى نگهدارى كرد. اگر روى دست هاى شما قرمز، خشك و ملتهب و ترك خورده است، كمى گليسيرين و به اندازه ۱‎/۳گليسيرين، آب ليمو را در شيشه اى ريخته، تكان دهيد و ۲ يا ۳ بار در روز و شب با پنبه روى دست بماليد. پس از مدت كوتاهى از نرمى و لطافت دست هاى خود حيرت زده خواهيد شد.
يكى ديگر از مخلوط هايى كه پوست دست ها را نرم و لطيف مى سازد، مخلوط گليسيرين، آب گوجه فرنگى تازه و كمى نمك است. روش ديگر قرار دادن دست در آرد جو است. به اين ترتيب كه دست را در يك كاسه محتوى آرد جو قرار داده، به آرامى ماساژ دهيد. سپس با آب سرد بشوييد و كرم بماليد. بعد از چند دقيقه دوباره روى دست ها كرم بماليد. اين كار سلول هاى مرده پوست كه ايجاد خشكى كرده اند، را از بين مى برد.
پوست هاى شكننده
خشكى پوست كه در فصل زمستان شايع است، شايد خطرناك نباشد، اما عوارض ناشى از آن مانند چين  و  چروك هاى زود هنگام و پيرى زودرس مى تواند ناراحت كننده و ناخوشايند باشد. خوشبختانه بيشتر خشكى هاى پوست در اثر عوامل محيطى ايجاد مى شود.
در اين ميان، تغييرات متابوليك مرتبط با سن يا شرايط پزشكى خاص نيز مى تواند بر ميزان رطوبت پوست تأثيرگذار باشد.
مشكلات مزمن يا شديد پوست خشك ممكن است نياز به مشاوره با متخصصان پوست داشته باشد، اما راهكارهايى مانند دوش  گرفتن كمتر و مرطوب  كردن پوست مى تواند بسيار مؤثر باشد.
دكتر محمد على نيلفروش زاده
متخصص پوست، مو و زيبايى

رنگ درمانى از هنر باستانى استفاده از رنگ و نور براى درمان بيمارى سرچشمه مى گيرد. كاربران اين رشته معتقدند كه با تغيير رنگ هايى كه ما را احاطه كرده اند مى توان به سلامت و بهبودى دست يافت.
نخستين شكل اين نوع درمان با استفاده از جواهرات رنگى و نور خورشيد انجام مى گرفت. اما امروزه بسيارى از كاربران استفاده از رنگ را با ديگر درمان هاى تكميلى همچون عطر درمانى، ماساژ، واكنش درمانى و يوگا آميخته و شيوه هاى جديدى براى اين نوع درمان ابداع كرده اند.
اصول رنگ درمانى
بدن انسان نور حاصل از طيف هاى رنگى را جذب مى كند. هر رنگ داراى يك فركانس، طول موج و انرژى است كه با آن تركيب شده است. رنگ هايى كه ما جذب مى كنيم قادرند بر سيستم عصبى، غدد و خصوصاً بر ترشح هورمون ها و ارگانيسم بدن انسان تأثير بگذارند. اين موضوع مى تواند بر سلامت روحى روانى و فيزيكى نيز تأثير بسزايى داشته باشد. علامت بيمارى نشانه اى از كمبود و يا استفاده ناكافى از رنگ و نور در سلول ها و ارگان هاى بدن انسان است. ممكن است اين موضوع به دليل عواملى چون شيوه زندگى، محيط پيرامون، فشار روحى و يا افراط و تفريط در استفاده از فركانس خاصى از رنگ در سيستم انرژى بدن باشد. اين عدم تعادل مى تواند با انتخاب درست فركانس رنگ ها اصلاح شود.
مشاوره در رنگ درمانى
ملاقات اوليه تقريباً ۲ ساعت به طول مى انجامد. در اين مدت كاربر سعى مى كند به اطلاعاتى درباره فرد، پرونده پزشكى و وضع سلامت فيزيكى و روحى و روانى فرد دست يابد.
با اين كار او قادر است فركانس رنگ مورد نياز شما را شناسايى كند. رنگ درمانى ممكن است شامل استفاده از تمرين هاى تنفسى، نور، كريستال، روسرى ابريشم، يا آب رنگى باشد. از نور رنگى نيز مى توان براى برخى اعضا و يا كل بدن استفاده كرد. رنگ اصلى معمولاً به همراه رنگ مكمل (مثلاً آبى يا نارنجى) تجويز مى شود. از نورها ممكن است به صورت يكنواخت و يا موزون استفاده شود.
علاوه بر اين ممكن است توصيه شود از رنگ مناسب در رژيم غذايى، لباسى كه مى پوشيد و محيط پيرامون خود در منزل و يا محيط كار استفاده كنيد.
جايگاه رنگ درمانى
از رنگ به عنوان يك داروى معمولى براى درمان زردى نوزاد و همچنين به عنوان درمان مكمل براى افزايش قدرت سيستم ايمنى بدن و نيز ترميم زخم هاى داخلى استفاده مى شود.
اين نوع از درمان را مى توان براى شمار بسيارى از بيمارى هايى كه در اثر فشار روحى ايجاد مى شوند نظير بيمارى كم خوابى، اضطراب، تنگى نفس، ناهنجارى هاى اخلاقى و غيره و نيز بعد از اعمال جراحى استفاده كرد. از رنگ براى افزايش قدرت يادگيرى و خلاقيت نيز استفاده مى شود.
رنگ در زندگى
شما مى توانيد براى استفاده از اثرات مفيد رنگ بر ذهن، روح و جسمتان از روش ساده اى استفاده كنيد:
- از لامپ هاى رنگى استفاده كنيد.
- به جاى استفاده از نور فلورسنت و نئون از نور ملايم استفاده كنيد.
- در زمستان براى كاهش بيمارگونگى اين فصل از نور با طيف كامل استفاده كنيد.
- نقاشى كنيد.
- رنگ وسايل اطراف خود مثل لباس، مبلمان، اتومبيل و اتاق خواب را با دقت انتخاب كنيد.
- رنگ ها را در ذهن خود مجسم كنيد.
تنفس رنگ
تنفس رنگ نوعى تعمق و تجسم است كه در آن خود را در حال استنشاق رنگ ها تصور مى كنيد. شما مى توانيد اين كار را در حال قدم زدن و يا قبل از خواب در رختخواب انجام دهيد.
لباس و دكوراسيون
اغلب اوقات لباس هايى كه مى پوشيم حالت درونى ما را نشان مى دهد. رنگ لباسى كه مى پوشيم مى تواند نوع احساس ما را تغيير دهد. پوشيدن لباس هاى رنگ روشن با افسردگى، كمبود اعتماد به نفس يا خودباورى مقابله مى كند، لباس هايى با رنگ هاى آرامش بخش بپوشيد تا اضطراب و فشار روحى از شما دور شود.
رژيم غذايى
يك روش ساده براى استفاده از رنگ انتخابى شما جاى دادن آن در رژيم غذايى است. براى مثال اگر به رنگ زرد نياز داريد موز و يا ميوه هاى زرد، ذرت، كره، برنج زعفرانى و غذاهايى از اين قبيل بخوريد.
برايان گرينفيلد
مترجم: سميه محمودى

دكتر رضا ملك زاده در بيست و پنجم دى ماه سال ۱۳۳۰ در روستاى بالاده از توابع شهرستان كازرون به دنيا آمد.
وى در سال ۱۳۵۰ به دانشكده پزشكى شيراز رفت و در سال ۱۳۵۷ در دوره تخصصى بيمارى هاى داخلى دانشگاه شيراز پذيرفته شد.
او در سال ۱۳۶۱ دوره تخصصى بيمارى هاى داخلى را دريافت كرد و از همان سال به عنوان استاديار دانشگاه علوم پزشكى شيراز به تدريس و طبابت پرداخت.
يك سال بعد در مقطع فوق تخصصى بيمارى هاى گوارش و كبد پذيرفته شد و براى تكميل تحصيلات فوق تخصص به انگلستان رفت.
او در مركز پزشكى اين كشور دوره فوق تخصصى را نزد پروفسور «شيلا شرلات» گذراند و در سال ۱۳۶۵ به ايران بازگشت و در همان سال به درجه دانشيارى ارتقا يافت و در سال ۱۳۶۹ به درجه استادى رسيد.
دكتر ملك زاده درباره كودكى و تحصيلات دوران دبستان و دبيرستان خود مى گويد: در روستاى ما مدرسه وجود نداشت و سه سال نزد يك روحانى به نام شيخ محمد در روستا به مكتب مى رفتم. در سال چهارم ابتدايى به مدرسه و سپس به دبيرستان ابواسحاق كازرون رفتم. در دبيرستان شاپور شيراز ششم متوسطه را به اتمام رساندم. من از دوران كودكى به رشته پزشكى علاقه داشتم و هميشه آرزو داشتم كه پزشك شوم تا بتوانم سرطان را درمان كنم. چون در همان دوران پدربزرگم بر اثر اين بيمارى فوت كرد. پدرم نيز مشوق اصلى من براى تحصيل در رشته پزشكى بود. با وجود اين كه نمرات دروس رياضى و فيزيكم بسيار خوب بود و معلمان توصيه مى كردند رشته رياضى بخوانم.
معاونت آموزشى دانشكده پزشكى شيراز، معاونت آموزشى دانشگاه شيراز، رياست دانشگاه شيراز، مدير گروه داخلى دانشگاه شيراز، معاونت وزارت بهداشت و دبير شوراى پزشكى تخصصى اين وزارتخانه و چهار سال وزارت در سال هاى ۶۹ تا ۱۳۷۲ از جمله سوافق اجرايى دكتر ملك زاده است. وى در سال ۱۳۷۲ به عنوان استاد و رئيس بخش گوارش بيمارستان دكتر شريعتى تهران مشغول به كار شد و نخستين مركز تحقيقات گوارش و كبد را راه اندازى كرد. اين مركز سه سال متوالى بالاترين رتبه توليد علم در كشور را به خود اختصاص داد. وى دبير فرهنگستان علوم پزشكى كشور بود و در حال حاضر هم معاون پژوهشى فرهنگستان علوم پزشكى است. وى تاكنون ۵۰۰ سخنرانى در مجامع علمى داخلى و ۳۰ سخنرانى در مجامع علمى بين المللى كرده است. انتشار ۳۰۰ مقاله علمى در مجلات معتبر پزشكى خارجى از ديگر دستاوردهاى علمى اوست.
وزير سابق بهداشت كشورمان در سال ۱۳۵۶ ازدواج كرد. ثمره اين ازدواج، سه دختر و يك پسر است. دختر اول وى پزشك است. دختر دوم در سال آخر پزشكى تحصيل مى كند و دختر و پسر دوقلويش نيز در مقطع پيش دانشگاهى تحصيل مى كنند.
على اميرحسينى