|
كارشناسان و پزشكان درباره شيوع بيمارى هاى اطفال
و درمان هاى سنتى هشدار دادند
كودكان بى زبان دردهاى زبانه كش
|
|
|
الهام آرمان
شهر نشينى و صنعتى شدن جوامع در حالى با رشد فزاينده اى همراه است كه كودكان شهرهاى بزرگ از بيمارى هاى عصر مدرن و كودكان مناطق روستايى و مناطق محروم از درمان هاى پيش افتاده و داراى عوارض رنج مى برند. آمار ها نشان مى دهند در ۶ ماهه نخست امسال تعداد مراجعه ها به مراكز اورژانس طب كودكان در حالى به ۱۵هزارنفر رسيده است كه هنوز تعداد زيادى از مردم براى درمان اطفال بيمار خود از شيوه هايى چون «پاشويه » و خوراندن داروهاى سنتى، نبات داغ و زيره و مواد مشابه استفاده مى كنند. حال آن كه متخصصان معتقدند تشخيص بسيارى از بيمارى هاى كودكان بسيار دشوار تر از افراد بالغ است. نداشتن زبان بيان يكى از علت هاى اين دشوارى به شمار مى رود. زيرا نوزادان و خردسالان در بسيارى ازموارد نمى توانند از دردهاى پيدا و پنهان زبانه كش جان و روح خود حرفى بزنند. از سوى ديگر بى تجربگى والدين نيز بر اين گونه مشكلات دامن زده و اطفال را تا حد مرگ مى كشاند.
* بيمارى هاى عفونى تهديد كننده سلامت اطفال
رئيس جامعه پزشكان متخصص داخلى ايران در اين باره مى گويد: بيمارى هاى عفونى يكى از عوامل تهديد كننده جان اطفال است.
به گفته دكتر ايرج خسرونيا هر گريه طولانى نوزاد جنبه گرسنگى و تشنگى ندارد و بررسى افزايش آمار اشك نوزادان در اروپا و خاورميانه نشان از گسترش بيمارى هاى عفونى در آنهاست.
اين در حالى است كه اغلب پدران ومادران با تجربه در جوامع مختلف، امروزه براى درمان بچه هاى خود ديگر از روش هاى پاشويه و قرص خواب آور استفاده نمى كنند، زيرا اين درمان ابتدايى متعلق به گذشتگان است و امروزه علم پزشكى به همگان ثابت كرده كه اين روش اشتباه با پايين آوردن دماى بدن، كودكان را به خواب برده و موجب پيشروى بيمارى خواهد شد.
خسرونيا تأكيد دارد: در حال حاضر واكسيناسيون بموقع بيمارى هايى مانند سرخجه، آبله مرغان، فلج اطفال و غيره را تا حد بسيارى كاهش داده است اما با اين حال والدين بايد نسبت به رواج بيمارى هاى عفونى فرزندان نابالغ خود آگاهى كافى داشته باشند.
رئيس جامعه پزشكان متخصص داخلى ايران خاطر نشان مى كند: شكل انتقال بيمارى هاى
« ويروسى » امروزه تغيير پيدا كرده است. تماس با حيوانات و پرندگان خانگى، رعايت نكردن اصول بهداشتى و موارد مشابه موجب شده تا نوعى آنفلوآنزاى شايع، گريبان كودكان را بگيرد.
وى، آب ريزش از بينى و سر درد را از عوامل بروز اين بيمارى عنوان كرده و مى افزايد: نداشتن درمان دارويى، زمان اين بيمارى را در كودكان افزايش مى دهد.
از سوى ديگر با مراجعه به بخش هاى اورژانس بيمارستان هاى ويژه كودكان، با چهره هاى مضطرب والدينى مواجه مى شويم كه به قول قديمى ها «فرزندان خود را به دندان گرفته» و با هر تب آنان تب كرده اند.
* اورژانس بيمارستان كودكان در يك شب زمستانى
«از سر شب تا حالا همين جورى داشت گريه مى كرد و نفس نفس مى زد. بچه ام داره از دست مى ره آقاى دكتر تو رو خدا يه كارى كنيد. »
اين را زنى مى گويد كه فرزند چند ماهه خود را لاى پتويى ضخيم پيچيده و تا آن جا آورده بود.
دكتر به محض ديدن لباس هاى ضخيم طفل، از مادرش خواست تا چند تكه از لباس ها را از تن كودك خارج كند، زيرا پوشاندن لباس اضافه نفس هاى كودك بى زبان را به شمار ه انداخته بود.
در بخش ديگرى از بيمارستان، مادربزرگى نگران با صدايى بغض آلود براى نوه بيمارش لالايى مى خواند و او را در آغوش گرفته است.
پزشكان گفته بودند نوزاد بايد بسترى شود، چون معده اش دچار التهاب شده و طاقت تحمل درد را ندارد.
يكى ديگر از پدران مدام طول و عرض راهرو را مى پيمود و منتظر بود تا ببيند دكتر چه دستورى مى دهد. مى گفت فرزند اولش است و نمى دانستند براى ساكت كردن گريه اش بايد چه كار كنند و به همين دليل فوراً بچه را به اورژانس رسانده اند.
«اى خانم اين قدر اين بچه رو از اين ور به اون ور نكش. فكر مى كنى فردا كه بزرگ شد يادش مى مونه، نه ! باور كن كه مى گه خودم بزرگ شدم و عين خيالش هم نيست. » اين نجواى شكوه آميز پيرمردى نشسته روى صندلى بود كه مى گفت «بچه هاى قد و نيم قدش را با هزار سختى بزرگ كرده واگر چه ۵ بچه اش سال ها پيش در همان طفوليت مرده اند، اما بقيه ياد گرفته اند كه بى خود و بى دليل گريه نكنند.
در آن سوى حياط بيمارستان زنى ديده مى شد كه همراه فرزند ديگرش، طفل خود را به بخش اورژانس آورده بود. پسر بزرگ زن كارهاى خواهركوچك بيمارش را انجام مى داد و نوزاد تازه به دنيا آمده شان هم شير مى خورد.
پزشك به پسر بزرگ خانواده هشدار داد كه چند روزى بايد بچه ها از هم دور باشند، چون انتقال بيمارى از طفل بيمار موجب مى شود بقيه هم بيمار شوند و روند بهبودى در زمان طولانى ترى آنجام شود.
صداى ناله مادران بيش تر از كودكان به گوش مى رسيد. تك تك آنها از خواب و خوراك گذشته بودند تا كودكشان يك لحظه به آرامش برسد...
* هشدارهاى پزشكى
دكتر جمشيد نصيرى، جراح و متخصص آندوسكوپى دستگاه گوارش در اين باره به خبرنگار ما مى گويد: در بسيارى از مراجعه هاى خانواده ها به بخش اورژانس، خونريزى هاى روده اى مشاهده مى شود. پليپ و موارد مشابه روده به شكل التهاب در كودكان نابالغ ظهور مى كند.
استفاده از چيپس و پفك و به طور كلى بر هم خوردن عادات غذايى فرزندان و وابستگى آنان به غذاهاى خارج از خانه، امنيت دستگاه گوارشى شان را به خطر انداخته است.
دكتر نصيرى تأكيد دارد : كودكان شهرهاى بزرگ از بيمارى هاى عصر مدرن و فرزندان مناطق محروم از درمان هاى پيش پا افتاده رنج مى برند.
وى ضمن هشدار نسبت به مصرف بدون تجويز داروهاى بدون تجويزى مانند زيره، نبات داغ و غيره از خانواده ها مى خواهد تا در هر شرايطى فرزند بيمار خود را به پزشك برسانند تا يك بيمارى ساده به دردى بزرگ و درمان ناپذير تبديل نشود.
* امنيت تنفسى كودكان
از سوى ديگر آلودگى هاى محيطى نفس هاى نوزادان بى زبان را به شكل بى صدا به شماره انداخته است.
دكتر مصطفى قانعى، فوق تخصص بيمارى هاى ريه از زجر هاى تنفسى كودكان خبر داده و اظهار مى كند: دستگاه تنفسى ظريف كودكان قدرت تحمل آلودگى هاى محيطى را ندارد.
استاد دانشگاه علوم پزشكى بيمارستان بقية الله تأكيد دارد: رشد نكردن بخش هاى دفاعى كودكان، خطر ابتلا به بيمارى هاى تنفسى اين افراد را نسبت به بزرگسالان چندين برابر افزايش مى دهد. بنابراين نازكى قطر مجارى تنفسى درصد ابتلاى اطفال را به عفونت هاى ويروسى افزايش مى دهد.
وى تصريح مى كند: مجاورت كودكان مبتلا به اين بيمارى ها موجب شده تا سرايت آن در محيط تجمع كودكان (مانند مهدهاى كودك) بيش تر مشاهده شود.
قانعى هشدار مى دهد: آلاينده هاى داخل و خارج از منازل بر بيمارى هاى تنفسى كودكان نابالغ مى افزايد. او سرما را عامل بيمارى هاى تنفسى ندانسته و بيان مى كند: تردد كودكان در سطح شهرهاى آلوده اى مانند تهران مقاومت سيستم تنفسى افراد را كاهش داده و درصد ابتلا به عفونت هاى ريوى را بالابرده است. سوخت ناقص وسايل گرما زا در منازل و كنترل نكردن ايمنى تنفسى خانه ها نيز جان اطفال را به خطر مى اندازد.
وى به والدين هشدار مى دهد: از پوشش بيش از حد شكم نوزاد بپرهيزند و چنانچه نوزادان در يك دقيقه بيش از ۲۵بار نفس كشيدند فوراً آنان را به اورژانس برسانند.
بنابر تحقيقات انجام شده، نوزادان نيز مانند ديگر سنين دچار عارضه هايى مانند سرگيجه مى شوند، اما متخصصان معتقدند گرچه اين بيمارى ها معمولاً با علائمى مانند سرگيجه، گريه هاى پى در پى و استفراغ ظاهر مى شوند، اما تشخيص آن در اطفال زبان بسته به مراتب دشوارتر از بزرگسالان است.
پزشكان در اين باره هنر تشخيص خود را مهم تر از هر عامل ديگرى عنوان كرده و نسبت به وجود اجسام در گوش خارجى، «اوتيت» حاد و مزمن گوش ميانى و عفونت هاى چركى و موارد مشابه به عنوان عوامل توليد سر گيجه نوزادان هشدار مى دهند.
در هر حال تنبلى چشم، كم خونى هاى مختلف و بيمارى هايى چون زردى و نارسايى قلب و كليه در كودكى افراد ظهور مى كنند و فقط تشخيص و درمان بموقع مى تواند از تهديدات جسمى و روحى در بزرگسالى افراد بكاهد.
|
