پديده صندوق رأى ، جلوه اى تازه به چهره سياسى عشق آباد بخشيد. با وجود بحث هاى آمارى كه برسر شمار شركت كنندگان درانتخابات وجود دارد، اما واقعه ۱۱فوريه يك نسيم سياسى درحيات اين سرزمين بود.
پس از حدود دو دهه حكمرانى آقاى نيازاف بر تركمنستان، براى نخستين بار در اين كشور گازخيز آسياى ميانه، انتخاباتى با بيش از يك نامزد برگزار شد.هرچندهر ۶ نامزد انتخابات از اعضاى حزب رسمى اين كشور بودند. حتى قابل پيش بينى بودن نتيجه انتخابات نيز ازاهميت ورود صندوق هاى رأى به فضاى سياسى اين كشور نكاست. گفته مى شد قربانقلى بردى محمداف، كفيل فعلى رياست جمهورى تركمنستان، بخت اصلى پيروزى در اين انتخابات محسوب مى شود. وى در دوران حكومت صفر مراد نيازاف، سال ها وزير بهداشت تركمنستان بود. طبق معمول محافل سياسى اروپا به ايجاد شبهه درسمت وسوى انتخابات پرداختند، تا جايى كه خبرنگار بى بى سى در آسياى ميانه نوشت رئيس كميسيون انتخابات تركمنستان به روشنى اعلام كرده كه تمام تلاش خود را براى حصول اطمينان از پيروزى آقاى بردى محمداف به كار خواهد گرفت. ناراحتى محافل اروپايى ازاين بودكه دولت تركمنستان، سياستمردان مخالف خود را كه در تبعيد به سر مى برند، از شركت در انتخابات منع كرده است؛ ووجه ديگر اين نگرانى به اينجا برمى گشت كه بردى محمداف - همچون۵ نامزد ديگر - بر دنباله روى از رئيس جمهور فقيد تركمنستان تأكيد كرده، در عين حال وعده داده كه امكان دسترسى همگانى به اينترنت را فراهم كند و وضع آموزش و بهداشت را بهبود ببخشد.
با اين همه حتى كارشناسان غرب نيز اذعان دارند كه باوجود برخى اشكالات، انتخابات رياست جمهورى تركمنستان نشانه هايى دربرداشت كه مى توان در آنها نتايج مثبتى را دريافت.
حكومت تركمنستان اميدوارانه از روز يكشنبه تشويق كرد كه بيشتر رأى دهندگان در پاى صندوق هاى رأى حاضر شوند. در رأس نامزدها در انتخابات رياست جمهورى تركمنستان «بردى محمداف» قرار داشت. ديگر نامزدانى كه ازاين مناصب برخاسته بودند: معاون اول حاكم منطقه تاش حوض «امنياز اتيك اف»، معاون وزير گاز ومعدن «ايشان گلى نورى اف»، رئيس ناحيه «محمد نظر قربان اف»، شهردار عارض مراد غريو اف و تركمنباشى آباد «عاشور نياز پومن اف» با بردى محمداف رقابت دارند. بردى محمد اف، رسماً به دادن امكانات برابر براى نامزدها وعده داد و توجه اساسى مطبوعات را به خود جلب كرد. تنها مسأله عجيب تر آن بود كه رئيس كميسيون مركز انتخابات به طور رسمى اعلام كرد تلاش دارد كه «بردى محمداف» را در مقام رياست جمهورى ببيند.
چنان كه خود نمايندگان اتحاديه اروپا و سازمان امنيت و همكارى اروپا كه به منظور نظارت غير رسمى انتخابات به تركمنستان سفر كرده بودند مى گويند : انتخابات اين كشور تأثيرهاى سياسى وروانى تازه درميان مردم اين كشور برجاى گذاشته است. همين كه آراى ۱۱فوريه بتواند احساس تغيير رادرذهن مردم اين كشور بدواند دستاوردى بزرگ است. اين واقعيت را مقام هاى عشق آباد مورد توجه قرار داده اند. آنها با صراحت گفته اند كه از ابتدا نبايد از اين انتخابات انتظار هاى زيادى داشت.اين گفته مدير برنامه هاى تركمنستان است .او تأكيد مى كند : اين نخستين انتخابات با حضور چند نامزد رياست جمهورى در تركمنستان بود. به لحاظ شكلى انتخابات تركمنستان به انتخابات درون حزبى برخى از كشورها شباهت داشت كه از ميان نامزدهاى يك حزب بهترين شان انتخاب مى شود و اين در رقابت با نمايندگان احزاب ديگر است. درهر حال اهميت انتخابات تركمنستان رابايد درظرفيت سياسى اجتماع ساده وسنتى اين كشور سنجيدونبايد از نظر دور داشت كه رئيس جمهور پيشين اين كشور در سال ۱۹۹۹ با رياست جمهورى مادام العمر انتخاب شده بود و براى چنين تصميمى، هفت سال كشورش مورد انتقاد هاى بين المللى قرار گرفت.
مايكل حولل، مدير برنامه آسياى مركزى در گروه بين المللى بحران شناسى مى گويد: خود برگزارى چنين انتخاباتى يك پديده جالب توجه است. مقام هاى جديد تركمنستان مى خواهند در چشم مردم خود و جامعه جهانى يك قانونمندى داشته باشند. پس مى توان گفت كه اين يك نشانه تغيير در تركمنستان است.
ديگر اين كه خود نامزدها با شكستن همه تابوهاى سياسى موضوع هايى را مطرح كردند كه در گذشته طرح آنها چندان رايج نبوده است و وعده هايى را دادند كه مسئوليت حكومت را در نظر مردم نشان مى دهد كه همه اينها مى توانند پديده هايى مثبت، باشند. شايد درفرداى انتخابات سؤال اين باشدكه آيا كسى به وعده ها وفا خواهد كرد. دست كم به نظر مى رسد، يك وعده در حال اجراست. از آنجا كه نامزدها دسترسى بهتر و سراسرى مردم به اينترنت را وعده كرده بودند از اين رو مقام هاى شركت دولتى «تركمن تلكام» را يگانه رساننده اينترنت در كشور اعلام كردند. بزودى اين شركت نخستين كافى نت تركمنستان را باز خواهد كرد.
اتفاق مثبت ديگر اين است كه بيشتر انتخاب كنندگان نيز براى نخستين بار بود كه در رأى دهى شركت كرده بودند. آخرين بار در تركمنستان ۱۵ سال پيش در سال ۱۹۹۲ انتخابات رياست جمهورى بر پا شده بود. بيشتر محافل و سازمان هاى بين المللى اظهار اميدوارى كرده اندكه دولت جديد عشق آباد با پيشبرد سياست هاى متعادل، انتخابات رياست جمهورى را به عنوان فرصتى براى معرفى هرچه بهتر سيماى حكومت تركمنستان استفاده كنند. اين انتخابات چشم اندازها را روشن خواهد كرد كه آينده تركمنستان چگونه خواهد بود قربانقلى بردى محمد اف كه حالا رئيس جمهور شده در تبليغات خود وعده هاى جذاب داده است مانند آزادى بيشتر استفاده از اينترنت، مالكيت خصوصى با زمين، لغو محدوديت هاى سفر به خارج و مانند اين ها.
هم اكنون مسأله مهم اين نيست كه آيا دولت جديد تركمنستان همان راه تركمن باشى را در پيش مى گيرد و يا راه جديدى را كه مى تواند نگاه غرب را نسبت به آينده تركمنستان عوض كند. بلكه اين مهم است كه عضو كليدى آسياى مركزى پاى در وادى تغيير سياسى گذاشته است.

احسان تقدسى
«طرح امنيتى بغداد» را بايد اصلى ترين آزمون مشترك دولت آمريكا و دولت مالكى در پايتخت نا امن عراق دانست. بر اساس اين طرح كه از اواخر هفته گذشته آغاز شده، همه نقاط پايتخت عراق بر اساس زمانبندى محرمانه براى برخورد با تروريست ها جست و جو و پاكسازى مى شود.
اين طرح به گزارش سران بغداد، جامع ترين طرح امنيتى به منظور مقابله با تروريست ها از آغاز اشغال عراق تاكنون است و وسعت و تعداد نيروهاى شركت كننده در اين طرح نيز از اين امر حكايت دارند.
ارتش آمريكا اگرچه اعلام كرده است كه در اين طرح فقط به عنوان نيروى پشتيبان و بازوى حمايتى نيروهاى امنيتى عراق و با هماهنگى كامل با دولت عراق عمل خواهد كرد، اما شواهد و قراين حاكى از آن است كه ناهماهنگى ميان ارتش آمريكا و نيروهاى امنيتى عراق به عنوان مهمترين چالش اين طرح، در ميان دولتمردان عراقى مطرح است، چه آن كه براى نمونه پيش از اعلام رسمى آغاز اين طرح از سوى دولت مالكى، ارتش آمريكا از آغاز آن خبر داد و اسباب نارضايتى فرماندهان امنيتى عراق را فراهم آورد.
از سوى ديگر درحالى كه نيروهاى عراقى ستون فقرات طرح امنيتى بغداد را تشكيل داده اند، فرماندهان ارتش آمريكا با اقدام هاى بدون هماهنگى با نيروهاى امنيتى عراق كوشيده اند نقشى تعيين كننده و محورى را در اين طرح داشته باشند و اين امر درحالى است كه بر اساس توافق هاى قبل از اجراى اين طرح، در توافق هايى كه ميان سران سياسى و نظامى عراق و آمريكا برقرار شده بود، قرار بود آمريكا فقط در نقش حامى نيروهاى امنيتى و ارتش عراق ظاهر شود و نه در مقام مجرى عمليات.
ناهماهنگى اطلاعاتى
طرح امنيت بغداد يك طرح محرمانه است، از اين رو طبيعى است كه مسأله نخست هماهنگى اطلاعاتى عراقى ها و آمريكايى ها است، درحالى كه دولت مالكى به دليل ماهيت امنيتى و سرى اين طرح از همان ابتدا همه تلاش خود را براى حفاظت از اطلاعات انجام داده بود، اما فرماندهان نظامى و سخنگويان ارتش ايالات متحده به بهانه شفاف سازى مراحل مختلف، اين طرح را افشا كردند. اطلاع تروريست ها از سبك و شيوه اين طرح موجب ناكام ماندن اين طرح در برخى نقاط جست و جو شده ارتش عراق مى شود. افشاگرى نظاميان ارشد آمريكا در مورد اين طرح شامل تعداد نيروهاى شركت كننده در طرح، چگونگى پراكندگى نيروها در بغداد، اهداف، سقف زمانبندى، دامنه عمليات، طرح و تقسيم مناطق امنيتى بغداد و... بوده است.
افشاى اين اطلاعات آن هم درحالى كه شمارش معكوس دولت مالكى براى اجراى اين طرح آغاز شده بود، موجب اعتراض شديد دولت و مجلس عراق شد، تا جايى كه «هادى العامرى» رئيس كميسيون امنيت ملى مجلس عراق گفت كه «لازمه موفقيت طرح امنيتى بغداد «امنيت خود طرح» است، اما متأسفانه پيش از شروع طرح جزئيات بسيارى از آن به رسانه ها درز كرده است.» العامرى البته تأكيد كرد كه فاش شدن جزئيات اجرايى و اطلاعاتى طرح امنيتى بغداد، به تروريست ها و گروه هاى مسلح اجازه خواهد داد كه از همه ابعاد طرح آگاه شده و برنامه هاى خود را بر اساس آن وفق دهند.
مالكى نيز در جلسه اى كه به مجلس رفته بود، در واكنش به اعتراض برخى نمايندگان مبنى بر چرايى افشاى اطلاعات بزرگ ترين طرح امنيتى اجرا شده از زمان اشغال عراق تاكنون گفت: «دولت عراق و فرماندهان عراقى درصدد حفظ جنبه محرمانه طرح بودند، اما متأسفانه بسيارى از جزئيات آن به رسانه ها درز كرد.»
شبهه افكنى در ميان شيعه و سنى
فرماندهان سياسى و نظامى آمريكا در توجيه طرح، شبهه برخورد با گروه هاى مذهبى را القا كرده اند. براى نمونه، برخى طيف هاى وابسته به ارتش آمريكا از همان ابتدا اعلام كردند كه هدف پنهان طرح امنيتى بغداد سركوب و برخورد با جيش المهدى وابسته به مقتدى صدر است. اعلام اين موضوع از سوى آمريكا كافى بود تا برخى طيف هاى هوادار مقتدى صدر، نارضايتى شديد خود را از اجراى اين طرح به مالكى اعلام كنند، اما در نهايت مالكى با توجه به رابطه دوستانه و نزديك خود با مقتدى صدر توانست جريان صدر را متقاعد كند كه طرح امنيتى بغداد در پى برخورد با جيش المهدى نيست، بلكه فقط با قانون شكنان برخورد مى كند. اطمينان صدريون از وعده هاى مالكى در نهايت حمايت همه جانبه آنها از اين طرح را به همراه داشت.
علاوه بر شيعيان، حساس كردن اعراب سنى نسبت به اين طرح شائبه خطرناكى بوده كه از سخنگويان آمريكا در بغداد سر زده است. در مرحله اجرايى اين طرح آمريكايى ها در نخستين روز مناطق سنى نشين حيفا و اعظميه بغداد را مورد تفتيش قرار دادند. آنچه از سوى محافل آمريكايى درباره اين طرح به گوش رسيد، درنهايت اين نگرانى را در ميان اعراب سنى به وجود آورد كه طرح امنيت بغداد را كه دولت شيعه مالكى اجرا مى كند، در نهايت موقعيت آنها را تهديد مى كند.
عبدالغفور السامرايى، رئيس ديوان اوقاف اهل تسنن عراق از جمله كسانى بود كه با توجه به جريان سازى هاى محافل آمريكايى در مقابل اين طرح موضع گرفت.
عبدالسلام الكبيسى، عضو ارشد هيأت علماى مسلمين و از چهره هاى نزديك به حارث الضارى نيز در واكنش به اين طرح اعلام كرد كه طرح امنيتى بغداد فقط كسانى را هدف قرار مى دهد كه در برابر اشغالگران خارجى مقاومت مى كنند.
پس از اين واكنش ها طبيعى بود كه مجلس عراق هم در پى جوسازى نظاميان آمريكا به صحنه جدال مخالفان و موافقان اين طرح تبديل شود تا آنجا كه تعدادى از نمايندگان سنى با وجود تأييد طرح امنيتى بغداد ابراز نگرانى كردند.
بدين ترتيب در حالى كه هنوز طرح امنيتى بغداد در مراحل آغازين خود قرار دارد به واسطه جريان سازى محافل آمريكايى طرح دولت مالكى در روز تولد خود با چالش هاى ناگهانى روبه رو شد.
نورى مالكى براى حل معضلات اين طرح ، نمايندگانى را به سوى رهبران ناراضى آن فرستاد تا به آنها اطمينان دهد كه تروريست ها و برهم زنندگان واقعى امنيت عراق، هدف اين طرح هستند و نه مردم عادى.
دولت عراق هنوز و همچنان تلاش دارد با استفاده از وسايل ارتباط جمعى محدود خود به همه شهروندان عراق و بويژه بغدادى ها اطمينان دهد كه طرح امنيتى بغداد فقط «خارج شدگان از قانون» را هدف قرار مى دهند.
مالكى اكنون در گام جديد خود براى برخورد با كارشكنى موجود در راه اجراى اين طرح در پى مدد گرفتن از سران ديگر قواى عراق و رهبران نظامى و سياسى كشورش است. در همين راستا او در روزهاى گذشته به ديدار جلال طالبانى، رئيس جمهور رفت و وى را در جريان كامل وقايع مربوط به اجراى طرح امنيتى بغداد قرار داد. بنا بر آنچه خبرگزارى هاى عربى و غربى نقل كردند، گزارش مالكى از كارشكنى محافل مخالف دولت عراق در كنار سنگ اندازى آمريكايى ها، محور اين ديدار بود. چالش هاى ميان دولت مالكى و نومحافظه كاران ساكن كاخ سفيد بر محافل سياسى و امنيتى پوشيده نيست. آمريكايى ها نيك مى دانند كه هرگونه توفيق موفقيت دولت مالكى در سركوب تروريست ها در نهايت منجر به تضعيف بيش از پيش مشروعيت حضور ارتش اين كشور خواهد شد.
بنابراين اكنون يك صف آرايى عجيب حول طرح امنيتى بغداد نمايان شده است. در يك سوى ميدان مالكى مى كوشد تا امنيت، آرامش و ثبات را براى مردم كشورش به ارمغان آورد و در آن سوى ميدان طيف هايى از نومحافظه كاران در كنار تروريست ها مى كوشند مهمترين آزمون دولت مالكى را با شكست مواجه كنند

على محمد سابقى
اگرچه هيچ وقت چين جزو سرزمين هاى اسلامى نبوده است، اما درطول تاريخ وحتى ازنيمه نخست قرن نخست پيدايش دين مبين اسلام، به دليل حضور جمعيت پرشمار وتأثير گذارى ازمسلمانان سرزمين هاى اسلامى، بويژه ايرانيان، عناصر اسلامى درفرهنگ وتاريخ وتحولات اجتماعى- سياسى اين سرزمين كهن نقش به سزايى داشته است.
البته، درهيچ دوره اى ازتاريخ، به دليل سلطه امپراتوران محلى و فراوانى ساكنان غيرمسلمان، آماردقيقى از جمعيت مسلمانان كه درسراسر اين كشورپهناور پخش بودند، ارائه نشده است.
اين وضع درمورد پيروان ديگر اديان نيز صادق بوده وحتى در دوران معاصر وپس از استقرار حاكميت حزب كمونيست نيز وضع دينداران هميشه درهاله اى ازابهام قرارداشته است.دراين دوره اخير نيز نه تنها تعداد دقيق جمعيت مسلمانان وپيروان ديگر اديان مشخص نشده وجزء اسرار به حساب آمده است، بلكه اغلب هميشه سعى شده تعداد آنان چندين برابر كمتر از تعداد واقعى عنوان شود. به عنوان نمونه: با اين وجود كه در دهه ۵۰ رئيس وقت انجمن اسلامى چين درسفرى به قاهره ودرپاسخ به سؤال خبرنگارى، تعداد مسلمانان چين را ۵۰ ميليون نفر اعلام كرد، ولى درطول ۵۰ سال گذشته وتا اواخر قرن بيستم، آمار رسمى دولت، تعداد آنان را كمتراز ۲۰ ميليون نفر عنوان كرد ودرسال ۲۰۰۵ نيز ۲۲ ميليون نفر اعلام شد.اين درحالى بود كه آمار غير رسمى جمعيت مسلمانان بيش از ۷۰ميليون نفر برآورد مى شد.
اجراى اصلاحات وسياست درهاى باز در دهه گذشته، وتوسعه روابط سياسى - اقتصادى چين با جهان بويژه كشورهاى اسلامى، تاحدودى زمينه براى به دست آوردن آمار قريب به واقع تعداد مسلمانان وپيروان ديگر اديان موجود دراين كشور را فراهم ساخت.
براساس يك طرح تحقيقاتى ونظرسنجى كه درسال ۲۰۰۵ به وسيله ۲تن از اساتيددانشگاه تربيت معلم شانگهاى به نام هاى تونگ شى جون و ليو جونگ يو صورت گرفت و درمجله چينى زبان (Oriental Outlook) منتشرشد، تعداد پيروان اديان مختلف درچين ( بودايى، دائويى، اسلام ومسيحيت) كه تا پيش از اين به صورت رسمى يكصد ميليون نفر عنوان مى شد، سه برابر بيش از آمارقبلى و بالغ بر ۳۰۰ ميليون نفر برآورد شده است.طبق اين پژوهش ۳۱‎/۴ درصد از افراد بالاى ۱۶ سال چينى، ازيكى از اديان ومذاهب موجود دراين كشور پيروى مى كنند.از اين تعداد حدود ۲۰۰ ميليون نفر ( ۶۶‎/۱ درصد) پيرو آئين بودا و دائو و يا آئين هاى سنتى چينى همچون اعتقاد به شخصيت هاى اسطوره اى، خداى سرنوشت و...بوده، ۴۰ ميليون نفر(۱۲ درصد) را پيروان كاتوليك وپروتستان تشكيل داده و ۶۰ ميليون نفر ( ۲۱‎/۹ درصد) پيرو آئين اسلام هستند.باتوجه به وجود بيش از ۳۴ هزار مسجد در سراسر خاك چين و نيز با عنايت به اين كه اقليت هاى قومى وازجمله مسلمانان كه بيشتر در مناطق غربى چين زندگى مى كنند ازاجراى برنامه اجبارى سياست تك فرزندى دولت چين استثنا شده وخود آنان نيز اصرار بر ازدياد جمعيت داشته و بيش از دو، سه فرزند دارند، احتمال اين كه جمعيت مسلمانان حتى بيش از آمار تقريبى اعلام شده دراين پژوهش باشد، بعيد نيست.
ازنكات قابل توجه اين پژوهش و نظر سنجى اين است كه؛
- درحالى كه دردهه هاى گذشته، بيشتر افراد بالاى ۴۰ سال به دين ومذهب علاقه نشان مى دادند، درسال هاى اخير بويژه درقرن بيست ويكم، اين نسل جوان است كه ازخود رويكرد مثبت به دين نشان مى دهد.
- ۶۲ درصد ازپيروان دين درچين درسنين بين ۱۶ تا ۳۹ سال هستند وتنها ۹‎/۶ درصد بالاى ۵۵ سال سن دارند.
- افرادى كه در دهه هاى ۵۰ به بعد هيچ گونه گرايش دينى نداشته وبى دين بوده اند، پس از دهه ۹۰ وباپشت سرگذاشتن دوران ميانسالى، به صورت چشمگيرى رويكرد دينى ازخودنشان مى دهند.
- تعداد مسيحيان كاتوليك كه دردهه ۹۰ كمتر از ۱۰ ميليون نفر بوده، هم اكنون بالغ بر ۱۶ ميليون نفر شده است.
- ۷۲ درصد از افرادى كه خودرا متدين به يكى از اديان اعلام كرده اند، اذعان داشته اند كه درحال حاضر ازنظر روانى خرسند تر از دوران بى دينى هستند.
- دولت چين نيز به اين واقعيت پى برده است كه پيروى از دين درساختن جامعه سالم ومتعادل مؤ ثر است واعتقادات دينى دركاهش ميزان جرم وجنايت نقش اساسى دارد.
دراين نظرسنجى بيان شده است كه، فقر عامل گرايش به دين نيست و بيشتر كسانى كه درسال هاى اخير رويكرد دينى داشته اند، ازساكنان مناطق توسعه يافته شرق بوده وازنظر مالى دروضع خوبى قرار دارند.بيشتر آنان گفته اندكه «دين راه درست زندگى كردن را نشان مى دهد» ، «دين از وقوع حوادث ناگوار جلوگيرى كرده و سلامت زندگى را تأمين مى كند». همچنين اين گزارش اضافه مى نمايد كه، دلايل اشتياق فراوان گرايش به دين دركشور چين، اجراى سياست آزادى اديان ازسوى دولت وظهور بحران هاى اجتماعى كه پس از اصلاحات وتغييرات سريع دراين كشور رخ مى دهد، است. درعين حال تحليلگران مستقل معتقدند، پايان دوران ايدئولوژى كمونيستى و توسعه سريع اقتصاد وبهبود زندگى و معيشت مردم چين از يكسو و ناتوانى آداب ورسوم سنتى و باورهاى خرافى چين درپاسخگويى به مسائل و نيازهاى روحى ومعنوى مردم ونسل جوان ازسوى ديگر، موجب نوعى بى هويتى فرهنگى و خلأ ايدئولوژيكى درجامعه بزرگ اين كشورشده است كه رويكرد فراگير كنونى نسل جوان وروشنفكر جامعه به معنويت، دين، مذهب وانديشه هاى نوين اعتقادى، درراستاى پركردن اين خلأ ويافتن پناهگاهى براى اقناع نيازهاى معنوى و هويت اعتقادى صورت مى گيرد. محققان فرهنگى چين در تازه ترين توصيه هايى كه به مديران سياسى كرده اند بر اين نكته پاى فشرده اندكه در گيرودار تقابل سنت ونوگرايى، ودرايام بى اعتبارى آئين هاى طبيعت گراى چين، دين وآئينى مى تواند توجه نسل نوگرا ومعنويت طلب چينى دوران اصلاحات را به خود جلب كند كه توان پاسخگويى به نيازهاى روحى وروانى آنان راداشته باشد.


.