استاد علامه  سيد جلال  الدين  آشتيانى ، چهره اى  آشنا براى  همه جويندگان  حكمت  و دانش  است . مى گويم هست زيرا كه مرد انديشه به واسطه آنچه گفته ( و بويژه آنچه مسكوت گذاشته) هميشه زنده خواهد ماند. سوم فروردين سالروز فوت اين استاد بزرگ مكتب اصفهان است. مطلب زير كه توسط كانون ايرانى پژوهشگران فلسفه و حكمت تنظيم شده است، بخش مربوط به معرفى آثار در سرگذشت خود نوشت  ايشان  است كه  در شهريور ۱۳۶۴ به  قلم  آمده . اين نوشته را به ياد وى به اهل انديشه تقديم مى كنيم.
حقير (سيدجلال  آشتيانى ) براى  آنكه  مختصر اندوخته خود در ربوبيات  را از دست  ندهد، به  تأليف  آثار علمى  پرداخت. نخستين  اثر حقير، «هستى  از نظر فلسفه  و عرفان»  است  كه  در ۱۳۳۸ در مدت  بيست  روز آن  را به  سلك  تحرير آوردم . اثر دوم  نگارنده « شرح  حال  و آراى فلسفى  ملاصدرا» است  كه  در كمال  ايجاز نوشته  شده  است  و آن  را خيال  دارم  در دو جلد به  تفصيل  در آورم .
اثر سوم  حقير چاپ « شرح  آخوندملامحمد جعفر لنگرودى  بر مشاعر ملاصدرا» است ، حاج  ملامحمد جعفر از شاگردان  آخوندنورى  است . اين  شرح  با مقدمه راهگشاى  استاد محقق  جلال  الدين  همايى  - اعلى اللّه  مقامه - و تعليقات  مفصل  حقير به  انضمام  سير فلسفه اسلامى  از زمان  ميرداماد و ميرفندرسكى  تا عصر حاضر چاپ  و منتشر شد.
«المظاهر الالهيه ملاصدرا » را قبل  از شرح  مشاعر با مقدمه  و تعليقات  چاپ  كردم .
اثر پنجم  نگارنده  «شرح  مفصل  بر مقدمه قيصرى»  بر شرح  خود بر فصوص  ابن  عربى  است . نگارنده  اين  شرح  را تقديم مرحوم  آقاى  آشتيانى  نمودم ، بعد كه  دوباره  خدمت  آن  استاد محقق  رسيدم ، فرمودند «اين  شرح  را با ذوق  و علاقه  بر عرفانيات  و به  زور استدلال  شرح  كرده اى . مواضع  مشكل  مقدمه  و فص  آدمى  و شيثى  را به  دقت  مطالعه  كن . بعد از مطالعه دقيق  و درك  مواضع  عويصات ، مطالب  را براى  توبيان  مى كنم . »
«شواهد  ربوبيه آخوند ملاصدرا» اثر ششم  نگارنده  است  كه  جزو انتشارات  دانشگاه  مشهد با حواشى  محقق  سبزوارى  چاپ  و نشر شد. مقدمه مفصل  آن  در نحوه تأثير افكار ملاصدرا در معاصران  و اساتيد بعد از او تا زمان  آخوند نورى  و رونق  گرفتن  آثار اين  فيلسوف  در مدارس  و حوزه هاى  علمى  و سير نزولى  آن  تا زمان  حاضر و نيز بيان  تأثير افكار ابن عربى  در اساتيد دوران  صفويه  و زنديه  و قاجاريه  است .
در اين  ادوار فقها و مجتهدانى  نظير آقا حسين  خوانسارى  و محقق  سبزوارى ، صاحب  ذخيره شيخ الاسلام  اصفهان ، و فقيه  كم  نظير فاضل  هندى  سيد محمد فرزند تاج الدين  حسن  اصفهانى  استاد معقول  و منقول  بودند. از فاضل  هندى  مؤلف  كتاب  عالى  در فقه  اهل  بيت  (ع ) به  كشاف  اللثام  تعبير مى كنند.
شيخ  جعفر كاشف  الغطا گفته  بود: «اگر كشف  اللثام  را نديده  بودم ، باور نداشتم  كه  در اولاد اعاجم  فقيه  به  وجود آيد. » به  هر حال ، جلد اول  منتخبات  فلسفى  را بعد از مجموعه آثار چاپ  نشده حكيم  سبزوارى  به  انضمام  قمست  فرانسوى ، چاپ  و منتشر نمود. به  نظرم  مى آيد كه  حدود چهل  كتاب  و رساله  از ۱۳۴۰ خورشيدى  تا ۱۳۶۱ هجرى  شمسى  چاپ  و منتشر نموده ام .
«اصول  المعارف  محقق  فيض»  و «رسائل  فلسفى  ملاصدرا»، «المسائل  القدسيه»  و« اجوبة  المسائل  متشابهات  القرآن»  نيز از آثاريست  كه  با مقدمه مفصل  جزو انتشارات  دانشكده الهيات  در دسترس  اهل  ذوق  قرار گرفت .
بهترين  اثرى  كه  در اين  اواخر منتشر كردم ، «مشارق  الدرارى» ، شرح  سعيدالدين  سعيد فرغانى  است  بر تائيه  ابن فارض  كه  از حيث  اشتمال  بر امهات  قواعد عرفانى  و فروعات  متفرقه  بر اين  اصول  نظير ندارد.
اين  كتاب  تقرير درس  شيخ  كبير قونوى  است  كه  از قرار مقدمه اى  كه  به  قلم  مبارك  خود بر اين  شرح  نوشته ، ابيات  تائيه  را در ديار مصر و شام  و روم  براى  جمعى  از اعاظم  تلاميذ خود شرح  مى نموده  و شاگردان  بيانات  استاد را مى نوشتند. قونوى  تقريرات  فرغانى  را پسنديد و بر آن  مقدمه  نوشت . فرغانى  از خود نيز مايه  گذاشته  است .
تائيه ابن فارض  در اطوار نبوت  و ولايت  محمديه  و علويه  و ديگر وارثان  ولايت  محمديه  يعنى  ائمه طاهرين ، نظير ندارد. در عالم  اسلام  به  تصريح  اهل  فن  هيچ  اثر منظوم  داراى  عظمت  تائيه  نمى باشد. بلكه  مراتب  ولايت  را بدان  مضبوطى  و نظم  خاص  احدى  بيان  نكرده ، در آن  شور و حال  غريبى  ديده  مى شود.
حقير نخستين  و بهترين  و عميق ترين  شرح  ابن  عربى  را با نسخ  متعدد مقابله  و براى  چاپ  مهيا كردم . شرح  مذكور تأليف  مؤيدالدين  جندى  از تلاميذ قونوى  است . از اين  كتاب  سيصد و پنجاه  صفحه  چاپ  شده  بود كه  بنده  به  شدت  بيمار شدم  و دوست  دانشمندم  جناب  آقاى  دكتر ابراهيم  دينانى  استاد فعلى  دانشگاه  تهران  بقيه كتاب  را كه  در مطبعه  بود، زير نظر گرفت  و چاپ  كرد.
نسخ  كتاب  مذكور تمام  شده  است  و در نظر دارم  آن  را با دقت  تصحيح  و با مقدمه اى  مفصل  در نحوه تأثير او بر ديگر شارحان  فصوص  و نحوه تلقى  عرفاى  قبل  از ابن  عربى  درباه وحدت  وجود در دست  دارم  كه  به  عنوان  رد بر تهافت  غزالى  به  رشته تحرير مى آورم  و در همين  اثر، تمام  مطالب  ابواب  الهدى  اثر مرحوم  آقا ميرزامهدى  اصفهانى  را مورد نقد و بررسى  قرار مى دهم .