فاروق الشرع معاون بشار اسد با تقديم پيام بشار اسد به حسنى مبارك گفت كه سخن گفتن از گرمى روابط سوريه و آمريكا اشتباه است.
در اين ديدار اوضاع جهان عرب و هماهنگى سوريه و مصر درباره مسائل مطرح در اجلاس آتى سران عرب بررسى شد. الشرع ديدار خود با مبارك را گرم و دوستانه توصيف كرد و گفت كه روابط ميان ۲ كشور تاريخى است و هماهنگى كامل ميان دو طرف درباره محورهاى اجلاس سران عرب صورت گرفته است.
اجلاس سران عرب قرار است روزهاى ۲۸ و ۲۹ ماه جارى بامشاركت رهبران كشورهاى عرب در شهر رياض برگزار شود و در اين ديدار قرار است تحولات خاورميانه از جمله اوضاع فلسطين، لبنان، عراق و احياى روند سازش خاورميانه مورد بحث و بررسى قرار گيرد.
فاروق الشرع تأكيد كرد: «بازپس گيرى جولان براى ما مهم است همان طور كه بازپس گيرى همه سرزمين هاى عربى اشغالى و برپايى كشور مستقل فلسطينى به مركزيت بيت المقدس براى ما اهميت دارد.
گزارش ديگرى حاكى است كه دبير كل اتحاديه عرب در تداوم ديپلماسى مبارك براى ديدار با مقامات عربستانى به اين كشور رفته است.
به گفته يكى از مسئولان اتحاديه عرب دبير كل اين اتحاديه در سفر خود با مسئولان بلندپايه عربستان در مورد آخرين تحولات كشور هاى عربى بويژه مسائل فلسطين، لبنان، عراق، دارفور و سومالى رايزنى كرد.

نوشته: نوآم چامسكى ـ ترجمه : پوراندخت مجلسى

در خاور ميانه كه از لحاظ منابع انرژى بسيار غنى است، تنها دو كشور ايران وسوريه كه خود را با خواست هاى اساسى واشنگتن هماهنگ نكرده اند. بنا بر اين آنها درنگاه آمريكا دشمن محسوب مى شوند؛ و از اين دو ، ايران به مراتب، دشمن بزرگ ترى است.
همان طور كه در دوران جنگ سرد معمول و متعارف بود، امروزه نيز به تدريج، توسل به خشونت در واكنش به نفوذ حريف، امر موجهى به شمار مى آيد و اين كار اغلب با سست ترين بهانه ها انجام مى شود. شگفت آور نيست كه در همان زمانى كه بوش نيرو هاى بيشترى را به عراق مى فرستد، افسانه هايى از دخالت ايران در امور داخلى عراق ظاهر مى شود؛ گويى كه عراق كشورى است كه دچار دخالت خارجى ديگرى نيست - پيش شرط اين تصور، پذيرفتن اين فرض است كه واشنگتن بر جهان حق حاكميت دارد.
در ذهنيت شبه جنگ سرد واشنگتن ، تهران در قله هلال معروف كشور هاى شيعه تصوير مى شود كه از ايران تا لبنان و ازجنوب عراق تا سوريه كشيده شده است، باز هم عجيب نيست كه افزايش شورش ها در عراق و بالا رفتن تهديد و اتهام ها برضد ايران همراه با تمايل براى شركت در كنفرانسى از قدرت هاى منطقه است جهت تنظيم برنامه اى كه به مسائل عراق محدود مى شود. فرض بر اين است كه اين حد اقل ژست ديپلماتيك، ترس ها و خشم هايى را كه در جهان به خاطر ستيزه جويى هاى فزاينده واشنگتن به وجود آمده است ، از بين ببرد. اين نگرانى ها به مطالعه مفصلى كه پيتر برگن و كروئيك شانك ، كارشناسان تروريسم داشته اند، محتواى تازه اى داده است كه آن را در كتاب خود به نام « تأثير عراق» مطرح كرده ا ند. اين كتاب آشكار مى كند كه جنگ عراق « تروريسم را در جهان به هفت برابر رسانده است» كه البته تأثير جنگ با ايران مى تواند اين وضع را وخيم تركند، حتى تروريسم را شدت بيشترى ببخشد.
براى آمريكا موضوع اصلى در خاور ميانه، كنترل مؤثر ذخاير انرژى بى نظير آن است و خواهد بود. دستيابى به اين ذخاير مسأله دوم است. كنترل منابع نفتى به يك مفهوم، ابزارى براى سلطه بر جهان، شمرده مى شود.
نفوذ ايران در هلال شيعه، سلطه آمريكا را به چالش وامى دارد. بر اثر يك تصادف جغرافيايى ، بيشتر منابع نفت جهان و همين طور ذخاير طبيعى در بخش هاى شيعه نشين كشور هاى عربى و ايران قرار دارد. و به همين دليل بد ترين كابوس براى واشنگتن، ايجاد اتحادى شيعى براى كنترل بيشتر نفت جهان و استقلال از آمريكا است. اگر چنين بلوك يا جبهه اى ايجاد شود حتى ممكن است به شبكه  امنيت انرژى آسيا ( Asian Energy Security Grid ) كه پايگاه آن در چين است، بپيوندد كه به احتمال زياد ايران محور اصلى چنين بلوكى خواهد بود. اگر اشتباهات طراحان دولت بوش موجب وقوع چنين كارى شود، به شكلى جدى موقعيت قدرت آمريكا در جهان تضعيف خواهد شد.
ازديد واشنگتن، گناه اصلى تهران بر مى گردد به گستاخى آنها در براندازى شاه در سال ۱۹۷۹ و بحران گروگان گيرى در سفارت آمريكا. به اين ترتيب آمريكا براى مجازات و تلافى ، از جنگ صدام حسين برضد ايران حمايت كرد كه صد ها هزار كشته بر جاى گذاشت، سپس موضوع تحريم هاى جنايت بار بوش نپذيرفتن كوشش هاى ديپلماتيك ايران به ميان آمد.
در جولاى گذشته اسرائيل به لبنان حمله ور شد، كه پنجمين حمله آن به اين كشور از سال ۱۹۷۸ به حساب آمد. اين نمايش به سرعت در محاسبات آمريكا و اسرائيل رنگ باخت. بهانه تهاجم مشترك اسرائيل-آمريكا به لبنان مى توانست راكت هاى حزب الله باشد كه عامل بازدارنده اى است دربرابر حمله آمريكا-اسرائيل به ايران.
با وجود قدرت نمايى ها و تهديد و ارعابى كه وجود دارد، من شك دارم كه دولت بوش به ايران حمله كند. شايد نظر برخى در آمريكا و جهان به شدت مخالف اين كار است. به نظر مى رسد كه ارتش آمريكا و مجموعه اطلاعاتى آن نيز، اين حمله را تأييد نمى كنند. شايد تصوراوليه اين باشدكه ايران نمى تواند در مقابل آمريكا از خود دفاع كند ولى واقعيت اين است كه ايران مى تواند به طرق ديگرى پاسخ چنين حمله اى را بدهد، تاجايى كه مورخ نظامى بريتانيايى كورلى بارنت در كتاب خود مى نويسد، حمله به ايران احتمال زيادى دارد كه جنگ جهانى سومى را به دنبال داشته باشد.
واشنگتن در مورد ايران درمرحله اى به دنبال بى ثبات كردن اين كشور از درون بود ،با اين اميد كه جمعيت اقليت ها يا قوميت  ها را تحريك كند، به طورمثال در خوزستان - جايى كه نفت ايران متمركز است-اين سياست پيگيرى شد. تمايل جدايى خواهى در بعضى از اين گونه مناطق از طرف قدرت هاى خارجى دامن زده مى شود وهمواره اين احتمال وجود داشت كه واشنگتن مى خواهد از اين راه وارد شود.
آمريكا همچنين تهديد هاى فزاينده اى را به كار مى گيرد و به ديگران فشار مى آورد تا به تحريم اقتصادى برضد ايران بپيوندند. اين برنامه همان طور كه پيش بينى مى شد تاكنون در مورد اروپا موفق شده است. عمل قابل پيش بينى ديگرى كه آمريكايى ها دوست دارند درصحنه ايران پيگيرى شود اين است كه دستگاه ها ى حكومتى ايران را نهادى بى اعتنا به امراصلاح امور و معيشت مردم نشان دهند تا شايد از اين طريق به مقصودشان براى ايجاد نافرمانى و نارضايتى دست يابند. آنها همچنين لازم مى دانند مقام هاى ايران را در انظار جهانى، افرادى ترسناك نشان بدهند.درهمين راستا در غرب هر صحبت تند مقامهاى ايرانى را در خبر ها بزرگ مى كنند و بار ها تكرار مى كنند. ولى صحبت هاى اصولى را كه اغلب تكذيب همان بزرگنمايى ها وتند گويى هاست واز طرف مقامهاى بالاتر ابراز مى شود ناديده مى گيرند.
تهاجم آمريكا به عراق درعمل به ايران آموخته است كه به بازدارنده هاى هسته اى روى آورد.ايرانى ها به تجربه دريافته اندكه پيام جنگ عراق اين است كه تا وقتى دراين كشمكش ها،كشور هدف ضعيف و بدون دفاع باشد ، از حمله آمريكا مصون نيست. اكنون حلقه اى به دور ايران به وسيله نيرو هاى آمريكايى در افغانستان، عراق، تركيه ، در خليج فارس و دولت ها ى نزديكى مانند پاكستان و اسرائيل درست شده است كه زير حمايت آمريكا درمنطقه قراردارند.
در سال ۲۰۰۳ بود كه پيشنهاد مذاكره ايران وآمريكا در باره همه موضوع هاى مهم مورد اختلاف مطرح شد. از جمله مذاكره در باره سياست هاى هسته اى و مناسبات فلسطين-اسرائيل . پاسخ واشنگتن به اين پيشنهادها، نكوهش و به باد انتقاد گرفتن ديپلمات سوئيسى بود، يعنى همان فردى كه پيشنهادهاى ياد شده به وسيله او ارائه شده بود. سال بعد ازاين ماجرا، اروپا و ايران به توافقى در مورد تعليق غنى سازى اورانيوم دست يافتند و در عوض قرار شد كه اروپايى ها امنيت ايران را تضمين كنند - منظور امنيت در برابر تهديد هاى آمريكا- اسرائيل بود . اما در ظاهر زير فشار آمريكا ، اروپا مذاكره در اين مورد را ادامه نداد وهمين بدقولى اروپايى ها موجب شد، ايران هم غنى سازى را از سر گرفت.
اين را هم بايد بگويم كه ايالات متحده كه با ناكامى هاى زيادى رو به رو شده است ، به حيوانى زخمى مى ماند. يك متجاوز زخم خورده هم اغلب بيشتر خطرناك و كم تر آينده نگر مى شود. در نوميدى براى حفظ و نجات چيزى ، شخص يا دولتى ممكن است حتى از خطر هاى ديگرى استقبال كند كه مى داند به موفقيت نمى انجامد. دولت بوش فاجعه غير قابل تصورى را در عراق ايجاد كرده است وازطرف ديگر نتوانسته دولت قابل اتكايى را هم در آن كشور به وجود آورد ومعضل سوم اين كه نمى تواند بدون از دست دادن كنترل منابع انرژى خاور ميانه ،از آن كشور بيرون بيايد، نتيجه اين فرضيه ها اين است كه بايد مراقب بود تا اين موجود زخمى، براى منحرف كردن اذهان جهانى از اين شكست به كارهاى نامعقول ديگرى دست نزند.
منبع: گاردين