وصال روحانى

يك تماشاگر فوتبال در پاريس بر اثر شليك گلوله اى از سوى پليس كشته مى شود. يك پليس در جريان آشوب هاى تماشاگران در سيسيل ايتاليا جان مى بازد. بازيكنان را با اسلحه در آلمان تهديد مى كنند و خشونت و ارعاب حرف اول در فوتبال آمريكاى جنوبى است. بنابراين بايد پرسيد كجاى اين ورزش زيباست و چرا همه جا از قشنگى هاى آن مى گويند؟!
البته جام جهانى ۲۰۰۶ در آرامش نسبى و برخلاف تصورات قبلى با بلواهاى كمى سپرى شد اما كمتر از يك سال پس از آن واقعه مشخص شده كه آن رويداد، يك اتفاق خلاف جريان عادى و فقط يك طلوع كاذب بوده و نه مقدمه اى براى برچيده شدن بى احترامى و خشونت ورزى از فوتبال به طور كامل. در نتيجه اينك فوتبال در بيشتر نقاط جهان عجين با دردسر و تندخويى و حوادث تلخ است و وجوه منفى آن از مثبت اش بيشتر شده است و نوار و طيف خشونت هاى ترسناك از بوئنوس آيرس تا بلگراد را دربرمى گيرد. در پايان ديدار چندى پيش پارتيزان و ستاره سرخ بلگراد در دربى پايتخت صربستان و در موردتوجه ترين بازى ليگ فوتبال اين كشور، هواداران دو تيم و پليس ضدشورش بلگراد به جان هم افتادند و كار به برخوردهاى تند خيابانى كشيد. شمارى از تماشاگران در سطح خيابان ها مانع و حائل ايجاد كردند و اقدام به سوزاندن لاستيك كردند و حتى پليس هاى سوار بر اسب را زدند ولى فقط حدود ۲۰ نفرشان بازداشت شدند.
براى هميشه
نفرات تيم دينامو درسدن مى گويند اواخر زمستان سال پيش يكى از روزها كه بر سر تمرين مى رفتند، شمار هوليگان (آشوبگران فوتبال) در بين راه سبز شده و با اسلحه آنها را تهديد به مرگ كرده اند و بدتر آن كه غريبه نبوده و بلكه از هواداران ناراضى همين تيم بوده اند. ماركو فوربك مهاجم دينامو درسدن به رسانه هاى آلمان مى گويد: «هيچ وقت چنين چيزى را در عمرم تجربه نكرده بودم. ترس وجود ما را گرفت و حتى به اين فكر افتادم كه دور فوتبال را براى هميشه خط بكشم».
حتى تئو زوان زايگر رئيس فدراسيون فوتبال آلمان نيز معترف است كه خشونت و آشوب سازى در فوتبال آلمان به سطح و درجه جديد و زياد و نگران كننده اى رسيده و تبديل به چيزى شده كه پيش از اين هرگز در اين كشور رويت نشده بود. «اوضاع بسيار ترسناك است و ما آشكارا در محيطى خطرناك زندگى مى كنيم. كافى است يك جرقه كوچك در چنين محيطى زده شود تا همه چيز منفجر شود».
جنگ گسترده در ايتاليا
در ۲ فوريه ۲۰۰۷ در برخورد تماشاگران طرفدار تيم هاى كاتانيا و پالرمو در ليگ فوتبال ايتاليا در استاديوم آنجلو ماسى مينوى شهر كاتانيا، يك مأمور پليس به نام فيليپو راچيتى بر اثر برخورد يك شىء محكم به وى جان خود را از دست داد. اين ستيزها در داخل و بيرون اين ورزشگاه شكل گرفت. بيش از ۱۵۰ نفر در اين واقعه مجروح شدند و ابعاد اين درگيرى به اندازه اى بود كه به نظر مى رسيد يك جنگ حقيقى و بزرگ در سطح شهر شكل گرفته است و براى مقام هاى ورزشى، قضايى و پليسى ايتاليا چاره اى نماند جز تعطيل كردن همه مسابقات باشگاهى براى مدت يك هفته و سپس شروع به برگزارى دوباره ديدارها با شكل ها و روالى جديد و انجام آن ها در استاديوم هاى خالى از تماشاگر (در مواردى كه امنيت ورزشگاه كافى تشخيص داده نمى شد) و همچنين انتقال بيشتر مسابقات به ساعات عصر به جاى شب، به اين قصد كه روشنايى و شرايط بهترى براى كنترل افراد ناآرام وجود داشته باشد. اين وضع در هفته هاى بعدى قدرى تعديل و برخى بازى هاى شب هنگام دوباره برقرار شد، اما تحريم نسبى ورزشگاه هاى ناايمن همچنان ادامه يافت.
اخراج فاينورد
فاينورد هلند از رقابت هاى امسال جام يوفا و در مرحله سوم آن اخراج شد، زيرا در مسابقه اين تيم با نانسى فرانسه هوادارانش آشوب به راه انداختند و حتى به جان خودشان هم افتادند. اين تماشاگران در زمان بازى با تيم نانسى در شهرى با همين نام در خاك فرانسه، نه تنها به استاديوم آسيب هايى را وارد كردند، بلكه در سطح شهر هم دوره افتادند و شيشه خانه هاى مردم و مغازه ها را خرد كردند. در نتيجه تاتنهام انگليس بدون لزوم تقابل با چنين رقيبى از مرحله سوم جام يوفا عبور كرد و به طور مستقيم وارد مرحله چهارم رقابت ها شد، حال آن كه تيم هلندى پس از پيروزى بر نانسى در پايان مرحله گروهى جام مجوز حضور در اين ديدار و بازى در مرحله سوم جام را در جيب داشت.
در آبان ماه سال پيش در مسابقه پارى سن ژرمن فرانسه با حريفش در چارچوب همان رقابت ها (جام يوفا) بين طرفداران دو تيم برخورد روى داد و پليس پاريس كه قصد داشت دو طرف را آرام و از يكديگر سوا كند، به سمت آنها آتش گشود و يك هوادار سن ژرمن به نام جولى ين كوئه منر را كشت.
ادعاى برزيلى ها و حقايق موجود
بله، با همه اين اوصاف برزيلى ها هنوز اصرار دارند كه فوتبالى را ورزش و بازى زيبا بخوانند و با اين كه بايد معترف شد كه اگر منصفانه قضاوت كنيم، خشونت هاى لجام گسيخته و مرگبار در اين كشور از بسيارى نقاط ديگر جهان كمتر است، اما بيخ گوش آنها و در كشورهاى اطراف و در ديگر مناطق آمريكاى جنوبى اگر هر هفته برخورد تندى در استاديوم هاى فوتبال روى ندهد، همگان متحير خواهند شد. منظورمان به طور لزوم كلمبيا نيست كه بسيارى از شئون آن و منجمله ورزش اش با مواد مخدر، قاچاق و توزيع كنندگان آن آميخته است، بلكه آرژانتين را هم نمونه مى آوريم كه حتى روى سكوهاى ورزشگاه هايش هفت تيركشى و تيراندازى هم مى شود و گاه بى امنيتى بيداد مى كند. در آغاز فصل جارى ليگ آرژانتين طرفداران ريورپلاته كه به دو دسته تقسيم شده بودند، در استاديوم مونيومنتال شهر بوئنوس آيرس به زد و خورد با يكديگر پرداختند و اوضاع به طرز شديدى مغلوبه شد. در اين درگيرى ها دست كم ۵ تن بشدت مجروح شدند و دولت آرژانتين پيشقدم شد و قبل از اين كه فدراسيون فوتبال اين كشور اقدامى صورت دهد، ريورپلاته را از برگزارى ۴ مسابقه خانگى بعدش اش در اين استاديوم محروم كرد و ناظران با نگرانى از خود مى پرسيدند اگر هواداران ريورپلاته به جاى خودشان با طرفداران يك تيم ديگر ستيز مى كردند، كار به كجا مى كشيد و سرنوشت چه مى شد؟!
در سطحى وسيع
در همان روزى كه در ورزشگاه ريورپلاته آن مسائل روى داد، در استاديوم شهر مندوزا واقع در غرب آرژانتين نيز برخوردهاى تندى روى سكوها شكل گرفت كه در آن دست كم ۱۵ نفر شامل يك پسر ۱۳ ساله جراحات شديدى برداشتند. نه اين كه وضع در شيلى، پاراگوئه و پرو چندان بهتر از اين باشد و در اين كشورها هم نه به اندازه آرژانتين اما در سطح وسيعى خشونت و درگيرى در محيط فوتبالى جريان دارد و نبود امنيت محسوس است. وضع به گونه اى است كه نيكولاس لئوز رئيس كنفدراسيون فوتبال آمريكاى جنوبى (كان مبول) مى گويد: «ما بشدت نگران مسائل جارى هستيم و كنترل عميقى بر مسائل وجود ندارد. فوتبال در ظاهر و باطن هيچ ارتباطى با اين خشونت ها ندارد، اما متأسفانه به چشم مى بينيم كه مسائل شكل و روال ديگرى دارد».
انتظارها از پلاتينى بيشتر است
با وجود خطرناك بودن اوضاع در آمريكاى جنوبى كه در حرف هاى فوق نيز نهفته و محسوس است، بيشتر مشكلات در اروپا آرميده است و در نتيجه توقعات از يوفا و رئيس جديد فرانسوى آن بيشتر از ديگر مسئولان است. ميشل پلاتينى كه جاى لنارت يوهان سون رئيس سوئدى ۱۷ سال گذشته نهاد حاكم بر فوتبال اروپا را گرفته است، مدعى است برخورد قوى سازمان متبوعش با فاينورد و اخراج بى قيد و شرط آن تيم از رقابت هاى اروپايى امسال نشانگر آن است كه يوفا با هيچ كس شوخى ندارد و هر خاطى را بى درنگ از صحنه خارج مى كند.با اين حال اكثريت با كسانى است كه معتقدند اقدام هاى بازدارنده خشونت هاى افراطى در ورزش فوتبال، نه از جانب يوفا و نه از سوى ديگر سازمان هاى ناظر بر فوتبال كافى نبوده است و با اين كارها نمى توان امنيت را بر اين ورزش حاكم كرد. در كنار خشونت بايد از اشاعه نژادپرستى و بهتر بگوييم رواج توهين هاى نژادى در استاديوم هاى فوتبال اروپا به عنوان ديگر مشكل بزرگ اين ورزش در قاره سبز ياد كرد كه هرگونه احترام و زيبايى و دلخوشى را از فوتبال و دوستداران آن گرفته است و كافى است دو، سه بازيكن رنگين پوست در زمين هويدا شوند تا تعدادى از تماشاگران با كلمات زشت آنها را خطاب قرار دهند و روحيه آن تيم را تخريب كنند.
مجازات هاى بى ثمر
يوفا تا اين لحظه به جز تعيين جريمه هاى نقدى براى تيم هايى كه طرفداران شان اهانت هاى قومى و توهين هاى نژادى كرده اند، كارى براى حل اين مشكلات صورت نداده است و اگر قرار بود اين روش و گرفتن پول از اين گونه تيم ها تأثيرگذار و قطع كننده روال توهين هاى فوق باشد، بايد تا به حال تأثير خود را مى گذاشت. چون وضع از اين قرار است فقط بايد آرزو كرد كه تا اطلاع ثانوى گذار ريورپلاته براى انجام ديدارهاى دوستانه (!) به امثال سيسيلى، پاريس، لايپزيك و بلگراد نيفتد!

اولگ ماسكايف هر روزه با دوامى چشمگير مايل ها دوچرخه سوارى مى كند و پيوسته ركاب مى زند، اما او تركه اى نيست و برعكس ۱۱۸ كيلو وزن دارد و بدنش به اندازه آسفالتى كه زير پا مى گذارد سفت و سخت است.
او به واقع قهرمان بوكس سنگين وزن جهان از نظر گاه W.B.C - يكى از ۴ سازمان بزرگ حاكم بر اين ورزش- است و با اين وجود بيشتر مردم در آمريكا، جايى كه وى در ۱۶ سال گذشته در آن زيسته است، او را نمى شناسند و در نتيجه او به راحتى مى تواند در خيابان هاى ساكرامنتو شهرى در ايالت كاليفرنيا پياده روى و يا دوچرخه سوارى كند وهيچ كس هم مزاحمش نشود.
ماسكايف كه در اصل قزاقستانى است و در سال ۱۹۹۱ همراه با خانواده اش به آمريكا آمد و تا ۲ سال پيش در منطقه استاتن آيلند اين كشور ساكن بود، اعتراضى به اين روند ندارد و برعكس راضى است، زيرا مى تواند در عين رسيدن به بالاترين مدارج و پولدار شدن، زندگى راحت و كم دغدغه اى داشته باشد. «مهم نيست. از آنها نيستم كه از زين (دوچرخه) پائين بيايم و داد بزنم كه آهاى، من قهرمان بوكس جهان هستم. همين كه همسايه هايم مرا مى شناسند، كافى است!»
مسابقه با كليچكو
ماسكايف در مردادماه ۸۵ با شكست دادن حيم رحمان آمريكايى و ۳۴ ساله در ۱۲ راند، كمربند قهرمانى سازمان W.B.C را به دست آورد و رحمان كسى است كه پس از بازنشسته شدن ويتالى كليچكو مشهور و لنوكس لوئيس بريتانيايى اين عنوان را كسب كرده بود و وقتى روياروى ماسكايف قرار گرفت هيچ كس تصور شكست او را نداشت، زيرا ماسكايف در ۳۸ سالگى پس از بارها فروغ هاى مقطعى و سپس شكست هاى تلخ، هيچ گاه چيزى بيش از يك بوكسور متوسط نشان نداده بود.با اين حال ماسكايف آن نبرد را برد وسپس يك بار هم از عنوانش پيروزمندانه دفاع كرد و حالا صحبت از رويارويى وى با ويتالى كليچكو بوكسور با كلاس اوكراينى بر سر عنوان جهانىW.B.C در آينده نزديك در ميان است و آن هم در شرايطى كه كليچكو بعد از ۱۸ ماه بازنشستگى به تازگى به صحنه بازگشته و مى خواهد اين مقام را پس بگيرد.ماسكايف در زمان كودكى و نوجوانى در مزرعه خانوادگى اش كار مى كرد و مدتى هم در معدن هاى زغال سنگ به فعاليت مى پرداخت و در قدم بعدى به ارتش روسيه پيوست و بوكس را آموخت و تا به آن حد پيشرفت كرد كه عضو تيم ملى اتحاد شوروى سابقه شد. او به واقع در سال ۱۹۹۱ با يك تيم منتخب بوكس شوروى به آمريكا آمد و تصميم گرفت براى بيشتر مطرح شدن در اين ورزش همان جا بماند. او در بهار ۲۰۰۷ مى گويد: «در روسيه و در گستره اتحاد شوروى سابق، هميشه بوكسورهاى بسيار خوبى از جمله در دسته سنگين وزن حضور داشته اند، ولى ارزش آنها تازه بر جامعه جهانى بوكس مشخص شده است.اگر آنها چشم هاى بازترى داشتند زودتر متوجه اين روند و قدرت مى شدند.»
نويد كاذب
چيزى كه چشم ها را باز كرد، اين نكته است كه اكنون از ۴ قهرمان دسته سنگين وزن جهان (از منظر ۴ سازمان بزرگ) ۳ تا متعلق به كشورها و اقمار شوروى سابق اند. آنها ماسكايف (W.B.C ) نيكولاى والويف روسى (B.W.A) و ولاديمير كلايچكو برادر كوچك ويتالى كليچكوى اوكرانى (F.B.I) هستند و قبل از پيروزى و اوجگيرى دير هنگام شانون بريگز آمريكايى عنوان سازمان W.B.O نيز به يك ورزشكار از شوروى سابق تعلق داشت كه همانا سرگئى لياخوويچ از بلاروس بود. ماسكايف اينك صاحب ركورد كلى ۳۴ برد و ۵ باخت است كه هر چند با ركورد عالى والويف (۴۶ برد و بدون شكست) برابرى نمى كند و با كارنامه ولاديمير كليچكو (۳۸ برد و ۳ باخت) نيز مساوى نشان نمى دهد اما ركورد و دستاوردى قابل قبول است. ماسكايف در تمام ۱۳ ، ۱۴ سال گذشته يك اميد دار و مدعى بزرگ براى دسته سنگين وزن محسوب و تلقى مى شد، اما تا پيش از پيروزى اش بر رحمان همواره اميد ها را بر باد مى داد و به نظر مى رسيد كه يك نويد كاذب باشد و امروز هم كه به هدفش رسيده و قهرمان جهان، در مورد توجه ترين دسته و وزن بوكس به حساب مى آيد، به نظر مى رسد كه بسيار كند به مقصد رسيده و ديگر براى او دير شده باشد.
ماسكايف بوكس حرفه اى و كار خود در دسته سنگين وزن را از ۱۹۹۳ شروع كرد و در ابتداى راه ۶ برد متوالى به دست آورد، تا اين كه در ۲۴ فوريه ۱۹۹۶ مقابل اولوير مك كال آمريكايى قهرمان وقت جهان از ديدگاه W.B.C شكست خورد. او هر ۴ ديدار بعدى اش را برد، اما در آوريل ۱۹۹۷ به ديويد توا بوكسور ساموايى تبار نيوزيلند هم باخت. دو سال بعد از آن تاريخ ماسكايف در نخستين نبردش با حيم رحمان او را در راند هشتم از مسابقه اى ۱۰ رانده ناك اوت كرد و به اوج رسيد. اما وى از اكتبر ۲۰۰۰ تا مارس ۲۰۰۲ سه بار ناك اوت شد تا بدترين دوران خود را تجربه كند.
من ويران شدم، اما...
بوكسور قزاق تبار چنان نا اميد شد كه با خود انديشيد آيا اين پايان دوران او در رينگ نيست و اگر به كل برود، بهتر نخواهد بود؟
مربى اش چنين اعتقادى داشت و يك توصيه راحت و سر راست به او كرد؛ «بازنشسته شو.» ماسكايف ۵ سال پس از آن روزهاى تاريك مى گويد: «به لحاظ روحى در واقع ويران بودم، اما به اين نتيجه رسيدم كه هيچ جور نمى توانم بروم و بوكس حرفه اى را بيش از آن دوست دارم كه بتوانم آن را به همين راحتى كنار بگذارم. در دل مطمئن بودم كه هنوز توان زيادى در من مانده است.»آن اطمينان كاذب نبود. در ابتداى سال ۲۰۰۳ و در تالار مشهور بوكس گيلسون واقع در بروكلين نيويورك پايه هاى احياى ماسكايف نهاده شد.
ويكتور واله جونيور مربى ماسكايف به اين نتيجه رسيد كه يك تير ديگر به سمت هدف بزند و هرچند دير شده بود، اما همه چيز را از نو شروع كنند. او دنيس راپاپورت را كه از ترتيب دهنده هاى معتبر مسابقه هاى بوكس حرفه اى است، فراخواند و از او خواست برنامه اى جديد براى فعاليت ها و مسابقات بعدى ماسكايف بريزد. راپاپورت ۴ سال بعد از آن تاريخ مى گويد: «مردى را ديدم كه رؤياهايش شكسته شده بود و اعتقاد داشت آينده اى ندارد. او اشتباه مى كرد و من وى را به اشتباهش واقف ساختم.»
راپاپورت از اين جور آدم ها در صحنه بوكس زياد ديده بود. در نتيجه او كار خودش را كرد و براى ماسكايف برنامه ريخت. تولد مجدد ماسكايف بامسابقه اى با ارول سادى كوفسكى در فوريه ۲۰۰۳ شروع شد كه بوكسور قزاق او را در همان راند اول مرخص كرد، او هر ۳ مبارزه بعدى اش را هم با قاطعيت برد. حريفان وى در آن ديدارها سدرك فيلدز، ديويد دفياكابون و سينان ساميل سام بودند. خب آنها جورج فورمن و جوفريزر نبودند، اما براى اين كه ماسكايف به صدر جدول مدعيان سازمان W.B.C صعود و مجوز نبرد مجدد با دوست و رقيب قديمى اش حيم رحمان را كسب كند، كفايت مى كرد.
به همين سادگى
جيم لمپلى مفسر بوكس شبكه تلويزيونى «H.B.O» مى گويد: «راپاپورت بسيار عاقلانه عمل كرد. به خاطر پائين آمدن چشمگير كلاس سنگين وزن ها در سال هاى اخير كافى است دو سه برد در برابر رقبايى متوسط و ضعيف به دست آوريد و آن گاه اجازه مى دهند كه بر پايه آن روبه روى صاحبان عناوين يكى از سازمان هاى بزرگ بايستيد و اگر آن را هم ببريد، كافى است و قهرمان جهان مى شويد. به همين سادگى.»اماكار به همين سادگى ها هم نبود. درست است كه ماسكايف در نهايت رحمان را دوباره ناك اوت كرد، اما اين اتفاق تنها در راند آخر (دوازدهم) و تنها در فاصله ۴۳ ثانيه به پايان وقت شكل گرفت. يك بحث مهم و انكار نكردنى اين بود كه ماسكايف فرقى با گذشته نكرده است و همان نمايش هاى متوسط را ارائه مى دهد، با اين تفاوت كه آن نمايش ها ۸ تا ۱۰ سال پيش حتى براى رسيدن به جمع ۶ ، ۷ بوكسور اول دنيا كفايت نمى كرد واين كافى است، لمپلى كه پيشتر هم نامش آمد، مى گويد: «كوتاهى ها و قصور هاى ماسكايف در رينگ انكار نكردنى است و اين كه ديگران به او باخته اند نه نشانگر قوت او بلكه تنها حاكى از ضعيف تر بودن رقبا نسبت به وى است. اين كه او اينك از نظرگاه يكى از سازمان هاى بزرگ حاكم بر بوكس، قهرمان دسته سنگين وزن دنيا به حساب مى آيد، بيش از آن كه حكايت از قدرت او كند، حاكى از نزول شديد در اين دسته است. مديران برنامه هاى ماسكايف خوب كار كردند و با زرنگى مجوز رويارويى وى با رحمان را گرفتند اما اين تنها چيزى است كه از ماسكايف و باند وى ديده ايم».
ساختمان سازى در دوران كوتاه شكوه
با اين حال ماسكايف آن قدر زرنگ است و دست كم آن قدر هوش اقتصادى دارد كه از حالا شروع به سرمايه گذارى و خرج حساب شده پولى كرده كه بابت پيروزى هاى اخير و كسب مقام جهانى نصيب وى شده است. او به عنوان مثال دو خانه جديد براى خود و خانواده اش در ساكرامنتو خريده و يا اقدام به ساخت آن كرده است و به چند طرح جديد اقتصادى هم مى انديشد. راپاپورت هم مى داند كه نظر به سن زياد بوكسور زير حمايتش، شايد دوران حكومت و شكوه مالى وى بسيار كوتاه باشد و بايد هر بهره اى را در كوتاه ترين زمان برد و اگر نبرد ماسكايف با ويتالى يا ولاديمير كليچكو و يا والويف غول بى شاخ و دم(!) روسى كه ۲‎/۱۳ متر قد و ۱۴۷ كيلو وزن دارد، سر گيرد بعيد است كه بازنده، نامى به جز ماسكايف داشته باشد.
ماسكايف تنها در مورد يك چيز مطمئن است و آن تضمين آينده ۴ دخترش و تأمين يك زندگى خوب براى آنها است. او در ضمن اطمينان دارد كه تمريناتش با دوچرخه نيز تا زمانى كه خودش بخواهد ادامه خواهد يافت و هيچ كس مخالفتى با ركابزنى او ندارد. در دنياى بوكس سنگين وزن كه به خاطر تعدد سازمان هاى حاكم بر اين ورزش و نبود يك «قدرت» مطلقه به طور همزمان ۴ قهرمان جهان مشاهده مى شوند و هر روز اتفاق و زد و بند تازه اى شكل مى گيرد و برخى قربانى مى شوند، همين مسائل و اطمينان هاى اندك نيز به خودى خود قابل توجه اند.

ژاك ويلينو قهرمان سابق اتومبيلرانى «فرمول يك» جهان از كشور كانادا براين باور است كه كيمى رايكونن عضو جديد و فنلاندى تيم فرارى را بيش از حد بزرگ جلوه داده اند و او كسى نيست كه بتواند جاى خالى ميشاييل شوماخر ستاره آلمانى و سابق اين تيم را كه در پايان فصل پيش بازنشسته شد، بگيرد.
رايكونن چندى پيش نخستين تورنمنت از فصل ۲۰۰۷ مسابقات اتومبيلرانى «فرمول يك» را كه در ملبورن برگزار شد، فتح كرد اما از ديدگاه ويلينو كه در نيمه دوم دهه ۱۹۹۰ و اوايل دهه جارى در اوج قدرتش بود و پدرش ژيل ويلينو هم در دهه ۱۹۸۰ از بهترين هاى دنيا بر شمرده مى شد، از اين پس نفر نخست تيم فرارى را بايد فيليپه ماسا تلقى كرد كه سال گذشته نيز زوج شوماخر در تيم فرارى بود و امسال كار رايكونن را كه از مك لارن به فرارى كوچ كرده است، كامل سازد. ويلينو با اشاره به همين مسائل مى گويد: «چيزهايى كه درباره كيمى گفته شده، تا حدى اغراق آميز است. او فقط به پشت فرمان مى پرد و به سرعت مى رود و سپس از ماشين پياده مى شود و من اثرى از مشاركت در كار گروهى در او نديده ام. او يك راننده تيمى و ورزشكار گروهى نيست و اگر جز اين بود مانند ديگر راننده هاى موفق تيمى، ساعت ها با ديگران و هم تيمى ها و اعضاى كادر فنى تيمش مشورت مى كرد تا بلكه بتواند بهترين نتيجه را براى خودش و تيمش فراهم آورد. او بيش از حد تك رو و فردگراست و چنين فردى نمى تواند جاى شومى را بگيرد.»
او روبوت نيست، اما ...
ويلينو مى افزايد: «شايد هم شكل و روال كار رايكونن براى اين كه تنوعى در بافت ماشينى و آدم هاى روبوت وار حاضر در فرمول يك ايجاد شود، مناسب باشد و به هر حال يك نقطه و واقعه تازه باشد اما مشكل در ارتباط با رايكونن اين است كه هيچ گاه نمى توانيد حدس بزنيد حركت بعدى او چيست و به كدام سو مى رود و اين كه مشاركت اش در كارهاى گروهى چقدر است و فقط مصروف اهداف تيمى است يا ديدگاه هاى فردى اش، چنين راننده اى ممكن است قهرمان شود و در عين حال آخر شود و يك حد وسط در كارش نيست و بدى قضيه نيز در همين است. او يك روز عالى است و روز بعد راننده ا ى كه به هيچ روى نمى توانيد به او اعتماد كنيد و من حتى شك و گمان دارم كه يك روز بيايد و بسيار بدون مقدمه بگويد كه بچه ها، من ديگر در فرمول يك نيستم، خداحافظ.»
اول و دوم
ويلينو كه امسال با تيم پژو درمشهورترين مسابقه استقامت اتومبيلرانى يعنى «۲۴ ساعته لومان» حضور مى يابد در سال ۲۰۰۵ زوج كارى فيليپه ماسا در تيم سائوبر بود و در نتيجه او را به خوبى مى شناسد و از هواداران سرسخت وى است.
«تنها راه براى درخشش مستمر فرارى در پيكارهاى امسال گراندپرى اتومبيلرانى اين است كه از ماسا به عنوان راننده اولش سود جويد و رايكونن را به چشم نفر دوم خود ببيند و نه برعكس. ماسا خصلت ها و ويژگى هاى ليدر بودن در يك تيم و هدايت ديگران را دارد اما در رايكونن اين را نمى يابيد. او بسيار سريع است و به خاطر غيرقابل پيش بينى بودن مى تواند چند تورنمنت را به شكل شگفت انگيزى فتح كند اما اين كه انتظار داشته باشيد او بتواند همه يك تيم را در رقابت هاى فرمول يك به پيش راند و به مقصود برساند
اشتباه بزرگى كرده ايد. از اين نظر است كه مى گويم ماسا بايد فرمانده و رهبر اين تيم باشد. او در فصل گذشته هم قوى كار كرد و مشكل اش فقط اين بود كه زيرسايه شوماخر گم شد و به لحاظ تبليغاتى با او برابرى نكرد، با توجه به اين كه فتوحات زياد اين راننده آلمانى موجب شد كه ماسا بيش از پيش از نظر ها دور بماند. ماسا اگر به درستى مورد حمايت قرار گيرد، مى تواند راننده اول هر تيمى باشد زيرا هم سريع و هم عاقل و مسلط است و شتاب زده نمى شود. اعتقاد من اين است كه در صورت هدايت و برنامه ريزى درست در تيم فرارى، ماسا مى تواند قهرمان جهان هم بشود ولى چنين اطمينانى را به رايكونن ندارم.»
منبع: سايت
Formula one

ساخت كمپ ورزشى كشورهاى اسلامى
بودجه ۵ هزار ميليارد ريالى براى ورزش

در حالى كه اعتبارات سازمان تربيت بدنى براى توسعه فضاهاى ورزشى در سال گذشته ۴ هزار ميليارد ريال بود، امسال اين مبلغ به ۵ هزار ميليارد ريال افزايش يافته است.محمد على آبادى، معاون رئيس جمهور و رئيس سازمان تربيت بدنى، با بيان اين مطلب افزود: از كل اعتبارات سازمان تربيت بدنى، ۲ هزار ميليارد ريال عمرانى بوده كه براى ساخت و ساز اماكن ورزشى تخصيص داده مى شود. ضمن اين كه افرادى كه در زمينه ساخت و ساز مجموعه هاى ورزشى يا تهيه زمين ورزش با سازمان تربيت بدنى همكارى داشته باشند، مى توانند ۲۰ تا ۳۰ درصد هزينه ها را به صورت بلاعوض از سازمان تربيت بدنى دريافت كنند.وى خاطرنشان كرد: كار اجرايى ساخت سالن هاى ۶ هزار نفرى در تمامى استان ها ادامه دارد و امسال در ۱۲ استان كشور عمليات اجرايى ورزشگاه هاى ۱۵ تا ۲۰ هزار نفرى آغاز مى شود.همچنين قرار است ۱۸۵ مجموعه ورزشى در روستاها ساخته شود.على آبادى در بخش ديگرى از حرف هايش تصريح كرد: در سال جارى، به هزار باشگاه از سوى سازمان تربيت بدنى كمك خواهد شد.رئيس سازمان تربيت بدنى نيز گفت: كار مطالعات كمپ ورزشى كشورهاى اسلامى با بودجه ۵ ميليارد ريالى شروع شده است.


امشب در ليگ هاى اروپايى
* اينتر به كارزار رجينا مى رود بارسا به مصاف زاراگوزا

گروه ورزشى- امشب در ادامه مسابقات فوتبال باشگاهى در كشورهاى اروپايى اين ديدارهاى مهم سر مى گيرد:
* انگليس ( هفته سى و دوم ليگ): آرسنال با وستهام، ريدنگ با ليورپول، چلسى با تاتنهام و پورتز ماوس با منچستر يونايتد.
* آلمان (هفته بيست و هشتم ليگ): هامبورگ با اشتوتگارت، هانوفر با بايرن مونيخ و شالكه با بوروسيا مونشن گلادباخ
* فرانسه ( هفته سى ويكم): اوسر با بوردو، رنه با لانس و والن سى ين با ليون
* ايتاليا ( هفته سى ام ليگ): ميلان با امپولى، كاتانيا با رم، رجينا با اينترميلان و لاتزيو با مسينا
* اسپانيا (هفته بيست و نهم ليگ): اتلتيك بيلبائو با والنسيا و رئال زاراگوزا با بارسلونا.

* شب بد تيم هاى انگليس در جام قهرمانى اروپا
در دو بازى باقى مانده رفت مرحله يكچهارم نهايى فوتبال جام قهرمانان باشگاه هاى اروپا منچستر يونايتد در زمين آ.اس.رم ايتاليا ۱-۲ شكست خورد و چلسى با وجود بازى در خانه اش به تساوى ۱-۱ با والنسياى اسپانيا قناعت ورزيد تا تيم هاى انگليسى شب بدى را سپرى كنند.منچستر علاوه بر شكست مذكور (كه البته با يك برد ۰-۱ در ديدار برگشت هم قابل جبران است) پل اسكولز هافبك نامدار خود را اخراج شده ديد و بنابراين او را در بازى برگشت در اختيار نخواهد داشت. ديدارهاى برگشت اواسط و اواخر اين هفته انجام مى شود.

* درخشش تيم هاى اسپانيايى در جام يوفا

پنجشنبه شب درمسابقات رفت مرحله يكچهارم پايانى فوتبال جام يوفا هر ۳ نماينده اسپانيا پيروز شدند. سه ويا مدافع عنوان قهرمانى با پنالتى جنجالى فردريك كانوته با نتيجه ۱-۲ در برابر ميهمان انگليسى اش تاتنهام به پيروزى رسيد، اوساسونا بدون جواد نكونام مصدوم در زمين باير لوركوزن آلمان به برترى عالى ۰-۳ دست يافت و اسپانول هم ۲-۳ بر بنفيكا پرتغال فايق آمد و آخرى (اسپانول) فقط از اين ناراحت بود كه چرا برترى ۰-۳ اوليه خود را با خوردن دو گل در نيمه دوم از دست داده است. در ديگر ديدار پنجشنبه شب، الكمار هلند در خانه اش با تساوى بدون گل در مقابل وردربرمن آلمان متوقف شد.

ديروز پرسپوليس آمده بود تا تهاجمى تر از هميشه، آنچه را مقابل استقلال پياده كرده و نتيجه مطلوب نگرفته بود، برابر مس ،ميهمان كرمانى خود پياده كند. گماردن كريم باقرى جلو خط دفاع و دستور فرارهاى مكرر پژمان نورى از جناح چپ تغييرات آرايشى و تاكتيكى تيمى بود كه حالا در آخر فصل تيمى خوش تركيب و ديدنى شده و تماشاگران بسيارى را به ميدان مسابقه مى كشاند. آنچه دنيزلى تدبير كرده بود، آن قدر براى كاظمى، مربى مس كرمان عجيب و غريب بود كه وقتى ۴ گل از ميزبان قرمزپوشش عقب ماند، تازه متوجه شد بى جهت دغاغله را روى نيمكت نشانده است. زمانى كه او آمد و در كنار خيرى، پشتيبان مير قربانى و آلوز شد، سه تهديد پياپى كار دست پرسپوليس داد تا به ستوه آيد و يكبار تسليم اين تيم پر جنب و جوش كرمانى شود.
تا دقيقه ،۷۴ پرسپوليس هرچه خواست كرد. شيث، همچنان مأمور ارسال توپ هاى بلند روى دروازه بود. نورى مكرر و جلوتر از معدنچى به دروازه يورش مى برد. كعبى و كمى عقب تر نيكبخت جولان مى دادند و اسدى همچنان ميداندار بود. نتيجه آن شد كه ضربه سر نيكبخت روى پاس بلند و عالى شيث به گل اول تبديل شد. در اين اوقات نورى يك بار تك به تك توپ را بيرون زد و دقايقى بعد معدنچى چنين بذل و بخششى كرد و در عين حال دو شوت سنگين شيث و باقرى، دروازه مس كرمان را به شدت تهديد كرد. با اين حال از ۴ موقعيت گل در نيمه اول فقط يكى به نتيجه رسيد.
در نيمه دوم باز هم پرسپوليس ميداندار بود تا آن كه بار ديگر در دقيقه ۵۸ پاس بلندى كه پشت دفاع به نيكبخت رسيد و او آن را به معدنچى و كعبى هديه كرد و با بغل پاى كعبى به گل دوم تبديل شد.
اگر ميرقربانى يك دقيقه بعد معطل نمى كرد، پرسپوليس مى رفت تا جريمه بى احتياطى و حملات پى در پى را بپردازد، اما او در حال تك به تك اين فرصت را هدر داد تا آن كه اين بار معدنچى در جناح راست پاس زيبايى براى نورى فرستاد تا او بدون مزاحمت و با شليكى زيبا و سنگين با پاى چپ دروازه عباس محمدى دروازه بان مس كرمان را فرو ريزد.مس كرمان كه حالا سومين گل را پذيرفته بود، هنوز به خود نيامده بود كه گل چهارم را خورد. دنيزلى كه كم كم مى رود تا زياد شعبو مهاجم سورى را در تركيب قرار دهد درست يك دقيقه پس از جانشين كردن او با نيكبخت مزدش را گرفت. ضربه سر حاجى زاده را وقتى ديرك دروازه برگرداند، شعبو مثل عقاب روى اين توپ ظاهر شد تا با شليكى سنگين گل چهارم را به نام خود ثبت كند.خستگى و كمى بى دقتى در پاسكارى اجازه داد تا مس كرمان كه هرگز تسليم محض نشده بود پس از سه موقعيت عالى (دو بار تك به تك و يك بار شليك عالى مولايى كه با واكنش واعظى خنثى شد) به گل دست يابد. ميرقربانى در دقيقه ۸۲ پس از فريب دادن واعظى تنها گل را زد تا پرسپوليسى ها كه حالا بهترين خط حمله ليگ را در اختيار دارند (۳۹گل) زياد مغرور نشوند.
* تساوى پائين جدولى ها
ديروز زور تيم هاى پائين جدولى به يكديگر نرسيد تا آنها در تقابل با يكديگر امتيازات را تقسيم كنند. ملوان و فولاد در ورزشگاه خالى از تماشاچى تختى انزلى تن به تساوى يك بر يك دادند. همين نتيجه در ورزشگاه دستگردى شهرك اكباتان، جايى كه راه آهن و فجر سپاسى به مصاف هم رفته بودند رقم خورد، اما ذوب آهن در رباط كريم توانست ميزبان خود صباباترى را دو بر يك ببرد تا از سفر به تهران دست خالى برنگردد. ملوان كه به خاطر اتفاق هاى ديدار مقابل مس كرمان تنبيه انضباطى شده و از داشتن تماشاچى محروم بود، براى افزايش فاصله خود با فولاد و فرار از منطقه خطر گام به ميدان نهاد، اما در همان نيمه اول دروازه اش را باز شده ديد. ضربه سر فابيو همپل در دقيقه ۱۳ كه وارد دروازه ميزبان شد شوك بزرگى به شاگردان احمدزاده بود. ملوانان كه دست به حملات احساسى زده بودند دو بار در اين نيمه مى توانستند روى ضربات جعفرى و افخايى به گل برسند كه اين طور نشد. اين حملات در نيمه دوم و بخصوص پس از اخراج خاوير ورا بازيكن فولاد با فشار بيشترى تداوم يافت و سرانجام امير خدامرادى در دقيقه هشتاد و هفتم مسابقه توانست با ضربه سرى دقيق كار را به تساوى بكشاند. اين نتيجه ملوان را همچنان با ۵ امتياز بيشتر از فولاد، بالاتر از اين تيم در رده چهاردهم جدول نگه داشت. در ورزشگاه دستگردى بازيكنان تيم راه آهن، قعرنشين جدول مقابل فجر از همان لحظه ابتدايى احساسى به توپ ضربه زدند تا اين كه روى ضربات حساب شده فجر غافلگير شدند. محمد صادق كرمى در بيست ويكمين دقيقه توانست با ضربه سرى شيرجه وار گل اول بازى را براى ميهمان به ثمر رساند. حتى ضربه پنالتى داود حقى در دقيقه ۴۵ هم نتوانست اين گل را در نيمه اول جبران كند چرا كه بيرانوند، گلر جوان فجر اين ضربه را مهار كرد. راه آهن كه ديگر چيزى براى از دست دادن نداشت در نيمه دوم آن قدر بر حريف فشار آورد كه توانست با ضربه هادى اصغرى (۶۸) به گل تساوى برسد. اين نتيجه راه آهن را در قعر جدول نگه داشت و فجر را با يك پله صعود بالاتر از پاس به مكان دهم جدول فرستاد. ذوب آهن اصفهان كه در بازى قبل مغلوب استقلال اهواز شده بود اين بار در زمين صباباترى پيروز شد.
تقابل رجب زاده و بختيارى زاده در اين ديدار جالب توجه بود. رجب زاده، مهاجم ذوب آهن يك بار در دقيقه ۵۶ بختيارى زاده را به راحتى جا گذاشت و فرصت را براى صلصالى مهيا كرد تا گل اول تيمش را به ثمر برساند و بار ديگر در دقيقه ۸۹ با دريبل بختيارى زاده توانست گل پيروزى بخش ذوبى ها را وارد دروازه حريف كند. البته سهراب در پنجاه وهشتمين دقيقه يك گل براى تيمش به ثمر رسانده بود تا روى هر سه گل بازى نقش داشته باشد! ذوب آهن با اين برد به مكان هفتم صعود كرد اما صبا در رده سيزدهم باقى ماند.

صباباترى و پتروشيمى، دو نماينده ايران در ليگ بسكتبال غرب آسيا، امروز در مرحله حذفى (پلى آف) به ترتيب به مصاف حريفانى از سوريه و اردن مى روند. عصر امروز صباباترى به جنگ الاتحاد سوريه، نماينده ميزبان در اين رقابت ها مى رود و پتروشيمى با آره نا اردن پيكار مى كند. در دو مسابقه ديگر اين مرحله تيم هاى بلواستارز لبنان و الرياضى اردن با هم تقابل دارند و الجلا، يكى ديگر از نماينده هاى سوريه حريف جمبويل لبنان است.
صباباترى كه در سه بازى نخست خود در مرحله مقدماتى متحمل دو باخت غيرمنتظره شده بود پنجشنبه شب موفق شد الجلاء، تيم قدرتمند سورى را مقابل ديدگان هوادارانش ۷۳ بر ۵۳ شكست دهد. گارس ژوزف با كسب ۲۰ امتياز و چندين ريباند نقش مؤثرى در برترى صبايى ها داشت. ضمن اين كه حامد آفاق هم به تنهايى ۱۹ امتياز گرفت تا روز خوبى را سپرى كند. اين ديدار بدون حاشيه نبود. بازيكن آمريكايى تيم الجلاكه با حكم داوران اخراج شده بود آنقدر جنجال آفريد تا با كمك نيروهاى امنيتى به رختكن برود. در پايان بازى نيز طرفداران خشمگين حريف براى بازيكنان نماينده كشورمان دردسرساز شدند. در اين روز تيم پتروشيمى نخستين باخت خود را در ليگ غرب آسيا تجربه كرد. بعد از ۳ پيروزى متوالى، اين بار پتروشيمى با حساب ۷۵ بر ۶۷ مقابل الاتحاد سوريه تن به شكست داد. به نظر مى رسد پتروشيمى اين ديدار را چندان جدى نگرفت. ضمن اين كه مصدوميت تابش نيا و يكى دو بازيكن ديگر هم مزيد بر علت شد تا آنها دست به عصا حركت كنند. در اين بازى نماينده ايران وقت هاى دوم و سوم را به ترتيب با نتايج ۱۵ بر ۱۴ و ۱۹ بر ۱۴ از آن خود كرد اما در وقت هاى اول و چهارم ۲۳ بر ۲۱ و ۲۴ بر ۱۲ نتيجه را به حريف واگذار كرد. بايد ديد پتروشيمى در مرحله حذفى هم مى تواند با قدرت به كارش ادامه دهد؟

تمرينات تيم فوتبال اميد ايران در حالى فردا در اردوگاه تيم هاى ملى پى گرفته مى شود كه مصدوميت حسين كعبى، كاپيتان اين تيم و برطرف نشدن مشكل خروجى چند بازيكن نگرانى هاى كادر فنى و ديگر مسئولان تيم را بيشتر كرده است. اعضاى تيم كشورمان كه خود را براى بازى برگشت مقابل اردن آماده مى كنند و پس از دو جلسه تمرين در تهران قرار بود روز دوشنبه به سوريه بروند تا با برپايى اردو در شهر دمشق و بازى دوستانه با تيم المپيك اين كشور بر آمادگى خود بيفزايند، به دليل همين مشكلات از سفر به سوريه چشم پوشيدند.در همين حال وينكو بگوويچ، سرمربى تيم اميد كشورمان گفته است با تغيير شيوه و بازيكنان تركيبى هجومى را به ميدان مى فرستد تا در زمين اردن پيروز شود. اين مربى با پذيرش ضعف گلزنى تيمش مى گويد: اين معضل كل فوتبال ايران است. فضلى، دايى، رجب زاده و ساير گلزن هاى برتر ايران پا به سن گذاشته اند و بايد براى اين معضل چاره اى انديشيد. من همه تلاش خودم را براى موفقيت تيم اميد به كار مى گيرم، اما خودم نمى توانم براى تيم گل بزنم!بگوويچ با اشاره به عدم همكارى برخى از باشگاه ها با تيم اميد مى افزايد: همه بايد به فكر نماينده ايران باشند. سعى ما اين است بهترين هاى باشگاه ها را دعوت كنيم، اما اجازه نمى دهم بازيكنى به ما تحميل بشود.