برنامه تربيت بدنى براى كاهش هزينه هاى تيمدارى

بحث مدال آورى براى ما مهم است، اما ساختار اصولى در ورزش براى ما مهم تر است.مهندس محمد على آبادى، رئيس سازمان تربيت بدنى ديروز در نشست كارشناسى رشته ووشو افزود: وقتى ساختار درست باشد آن وقت مى توان انتظار داشت كه ورزش در تمام بخش ها اهدافش را به خوبى اجرا كند.وى در خصوص هزينه هاى بالا گفت: من مخالف خرج كردن در ورزش نيستم، اما بايد داراى قاعده و اصول باشد و نبايد چون پرداخت ها از سوى دولت انجام مى گيرد، قراردادهاى غيراصولى براى پركردن جيب دلال ها انجام شود.وى افزود: هزينه نجومى تيمدارى موجب شده است خيلى از تيم ها قيد حضور در ليگ حرفه اى را بزنند بنابراين سازمان براى كاهش هزينه تيمدارى و ايجاد انگيزه براى سرمايه گذارى بخش خصوصى برنامه دارد.

قلعه نويى : تيم ملى ۱۰ روز عقب است

بازيكنان تيم ملى از نظر بدنى آماده نيستند. ديروز قلعه نويى اعتراف كرد نتايج سنجش توان بازيكنان نشان داد كه برنامه هاى تيم ملى
۱۰ روز از آن چه پيش بينى مى شد عقب تر است. وى البته حاضر نيست نتايج آزمايش هاى بازيكنان را لو دهد و آن را جزو اسرار خود مى داند. قلعه نويى البته به نوعى مى خواهد نگرانى اش از آماده نبودن بازيكن ها را پنهان كند . وى مى گويد: «خودمان به بازيكنان گفتيم درفاصله تعطيلى ۳ هفته اى كه دارند به فوتبال فكر نكنند تا با سنجش
توانايى هايشان دور جديد تمرينات را با آگاهى كامل شروع كنيم.»سرمربى تيم ملى اميدوار است با برگزارى بازى هاى دوستانه اوضاع بهتر شود. قلعه نويى توضيح مى دهد: بزودى نام حريفان تداركاتى تيم ملى به طور رسمى اعلام مى شود. يكى از آنها در رنكينگ فيفا بالاتر از ايران قرار دارد. ما بازى روز يازدهم تير را در مشهد انجام مى دهيم تا پس از زيارت حرم امام رضا (ع) به مالزى برويم . قلعه نويى همچنين تأكيد مى كند بازيكنانى كه به همراه تيم ب در رقابت هاى غرب آسيا شركت مى كنند تا روز دوم تيرماه به تيم ملى باز مى گردند. سرمربى تيم ملى حاضر نيست بگويد آيا اين نفرات در جام ملت ها حضور خواهند داشت يا خير! وى با اميدوارى به موفقيت تيم كشورمان در جام ملت ها مى گويد: فوتبال بايد و نبايد دارد اما تلاش زيادى براى موفقيت مى كنيم.

نامه قراخانلو به فيفا

دكتر رضا قراخانلو، رئيس كميته ملى المپيك ايران در نامه اى به سپ بلاتر رئيس فدراسيون جهانى فوتبال (فيفا)، اعتراض خود را به خاطر حذف اين كميته از مجمع فدراسيون فوتبال اعلام كرد. در قسمتى از نامه قراخانلو به فيفا آمده است: رابطه ساختارى كميته ملى المپيك و فدراسيون هاى ورزشى براساس قانون ۳۰ منشور المپيك داراى رابطه دوجانبه و فدراسيون ها بايد از سوى كميته ملى آن كشور به رسميت شناخته شوند.

گروه ورزشى- تيم ملى «ب» فوتبال ايران كه فردا راهى مسابقه هاى غرب آسيا در كشور اردن است يك بازى تداركاتى با تيم صباباترى در زمين كمپ تيم ملى انجام داد اما بيشتر از يك نتيجه يا برد و باخت دستاوردهاى مهمى بود كه در آخرين بازى تمرينى اردويى نصيب پرويز مظلومى شد.او پس از اين بازى پى برد كه از نظر بازيكنان خط ميانى چنان غنى است كه شايد او ناچار باشد با وجود ميل خودشان برخى از آنها را از فهرست اردونشينان خط بزند كه بدون شك امير شاهپورزاده جزو افراد خط خورده نيست. او كه در آلمان مقيم است و در بوندس ليگا بازى مى كند، در تمرينات بسيار آماده نشان داده و در اين بازى توانست در سمت راست به خوبى انجام وظيفه كند و موفق نشان دهد. او خودش را با شيث رضايى چنان هماهنگ كرده بود كه اين هماهنگى و رد و بدل شدن توپ بارها خط دفاع حريف را آزار داد.پرويز مظلومى سرمربى اين تيم همچنين پى برد كه در خط حمله نيز مهاجمان مثل مهاجمان باشگاهى و ملى سر به هوا و بى دقت هستند و اگر نيمى از فرصت هايى را كه در مقابل تيم دوم صباباترى داشتند به ثمر مى رساندند شايد به تعداد انگشتان دست صاحب گل مى شدند.مظلومى پس از اين بازى و قبل از آن كه اين تيم را روانه بازى هاى غرب آسيا كند به خبرنگار ما گفت: در اين آخرين بازى تداركاتى ما همه بازيكنان را در قالب دو تيم در نيمه اول و نيمه دوم آزمايش كرديم و بازيكنانى را كه در هر پست نياز داشتيم مورد آزمايش قرار داديم. ما در پست هافبك بازيكنان بسيار خوبى داريم كه انتخاب چند نفر از بين آنها براى ما مشكل است و با توجه به موقعيت هاى بسيارى كه براى زدن گل داشتيم مشخص شد مهاجمان ما در زدن ضربات نهايى بى دقت هستند.
مظلومى با اشاره به دعوت از ايمان مبعلى به تيم ملى «ب» گفت: در آخرين لحظه ها ايمان مبعلى به تيم اضافه شد و ترجيح داديم فعلاً كارهاى بدنى انجام بدهد. ما با سيستم ۴- ۲- ۳- ۱ كه يك سيستم تدافعى ـ تهاجمى است در اين مسابقه ها بازى خواهيم كرد. سرمربى تيم «ب» با اعلام اين كه هيچ شناخت جديدى از تيم ملى عراق ندارد گفت: متأسفانه فيلم بازى هاى جديد اين تيم به دست ما نرسيد و شناخت ما از اين تيم مربوط به بازى هاى گذشته عراق است.امير قلعه نويى سرمربى تيم ملى ايران كه از نزديك نظاره گر بازى شاگردان مظلومى بود درباره دعوت نشدن حسين كاظمى و محرم نويدكيا به تيم «ب» گفت: ما تصميم گرفتيم بازيكنان زير ۲۵ سال را راهى اين مسابقه ها كنيم و همه اين بازيكنان توسط مربيان تيم ملى بازى هايشان در ليگ برتر زير نظر گرفته شده بود و با شناخت كامل به تيم دعوت شده اند.

گروه ورزشى - دغدغه هاى واليبالى ها براى اين روزها بدون دليل نبود. روزهايى كه پر است از خبرهاى خوب و بد. هميشه در چنين ايامى است كه از تيم هاى ملى مى توان اخبار خوشايندى را انتظار داشت. همين طور از باشگا ه ها در عرصه هاى بين المللى. اما روى ديگر سكه را نمى توان ناديده گرفت كه بايد نسبت به آن حساس بود و واكنش جدى به آن نشان داد. روى ديگر سكه كه به جريانات داخلى به هنگام فصل نقل و انتقال برمى گردد. روزهايى پرتلاطم براى چند تيم سنتى و بلاتكليف و پراضطراب براى گروه اكثريت. آنها كه در خزانه پول كافى دارند اتفاقاً خوشحال اند. اما بسيارى ديگر از تيم ها دل نگرانند. اين گروه هر لحظه منتظر خبرى ناگوار هستند. راحت تر بگوييم پايان عمر حضور در ليگ برتر.
بى پولى درد بى درمان اين بخش بوده است. اما در سال هاى گذشته ويروس ديگرى نيز به جان ليگ برتر افتاده است. تصميم هاى آنى مديران باشگاه ها و اسپانسرها. اين است بيمارى بى علاج چند سال گذشته ليگ واليبال. آنها به ناگاه همه چيز را به هم مى ريزند. از برنامه فدراسيون گرفته تا آينده ده ها بازيكن. برايشان مهم نيست چه اتفاقى رخ مى دهد. چه عواقبى به دنبال دارد و بر سر واليبال چه مى آيد؟ اين ها امروز عاشق واليبال اند. صدها ميليون تومان هزينه مى كنند و فردا كه از راه مى رسد انگار مسير طلوع خورشيد را گم كرده اند.
انحلال تيم برق و گل گهر سيرجان شوك هاى بزرگى در روزهاى گذشته بودند. مشخص نيست در هفته هاى بعد چه سرنوشتى در انتظار ديگران است. آيا آذرپيام تيمدارى مى كند؟ گنبد چى؟ اصفهان چطور؟ هر روز علامت هاى سؤال زيادى جلوى اين تيم ها قرار مى گيرد. هيچ كس هم پاسخ مشخصى براى آنها ندارد. برقى ها مشكلات مالى را دليل كنار كشيدن خود از تيمدارى در واليبال عنوان كرده اند. احمد شادرام مديرعامل اين باشگاه گفته است كه شركت برق استان تهران ديگر توان حمايت از تيم واليبال خود را ندارد. اين در حالى است كه برخى ها براى فوتبال كماكان پول خرج خواهند كرد. بدين ترتيب تهران يكى از مهمترين كانون هاى سازنده خود را از دست داده است. برق تيمى بود كه در سال هاى گذشته جوان هاى شايسته زيادى را در خود جاى داده بود. همين جوان ها در رشته واليبال آن قدر خوب و اصولى بازى مى كردند كه همه به دنبال تماشاى بازيهاى آنها بودند.
بهانه حذف واليبال
اما گل گهر، تيم سيرجانى كه در ليگ برتر نايب قهرمان شد و چند روز ديگر به بازى هاى آسياى ميانه در پاكستان اعزام مى شود نيز اعلام انحلال كرد. تكميل مجموعه ورزشى كه تاكنون ۲ ميليارد تومان هزينه در بر داشت و دست كم ۶ ميليارد ديگر نيز بودجه مى خواهد، بهانه مسئولان گل گهر براى حذف واليبال است. آنهاكشتى و بسكتبال را هم كنار گذاشته اند، تا به تيم هاى پايه اى خود توجه كنند. اما جالب اين كه فوتبال براى سيرجانى ها جذابيت بيشترى دارد. سران گل گهر واليبال، بسكتبال و حتى كشتى را فداى تيم دسته اولى فوتبال خود كرده اند.
در سال هاى گذشته پاس، صنام، ذوب آهن، دخانيات و... به همين سرنوشت گرفتار شدند. فصل قبل داورزنى كه تازه سرپرست فدراسيون واليبال شده بود همه انرژى اش را صرف جلوگيرى از انحلال آذرپيام و اروميه نمايندگان اصفهان و گنبد كرد. آذرپيام، تيم پرطرفدار اروميه اى با حمايت هاى مسئولان استان، نمايندگان مجلس و مهندس على آبادى با هر وضعى بود در ليگ ماندگار شد. تيم اصفهانى هم با همه ندارى هايش تنها خود را در ليگ حفظ كرد و استقلال گنبد هر روز تا مرز اعتصاب بازيكنانش پيش رفت و تنها ليگ را به پايان برد. آيا اين شيوه تيمدارى است؟ آيا با اين وضع واليبال مى تواند در مسير پيشرفت شتاب بردارد؟
تازه وارد ها
همين چندى پيش بود كه اساسنامه ليگ برتر به تصويب رسيدتا اين رقابت ها با حضور ۱۲ تيم برگزار شد و ديگر تيمى به صرف داشتن بودجه و رابطه، وارد اين عرصه نشود. اما حالا تكليف چيست؟
محمود كشفى مسئول كميته مسابقه ها در اين باره به تبصره خاصى اشاره مى كند كه مى تواند فدراسيون را براى افزايش كمى تيم ها نجات دهد. وى البته تأكيد مى كند ديگر در هيچ شرايطى تيم هايى با كيفيت بانك كشاورزى و آيدانه چالدران به خاطر بودجه اى كه دارند در ليگ برتر شركت نمى كنند. كشفى مى گويد كه اگر لازم باشد ليگ را با تعداد تيم هاى كمتر برگزار مى كنيم.
اخبارى درباره حضور نماينده اى از خراسان در ليگ برتر به گوش مى رسد اما بعيد است چنين تيم هاى تازه واردى كيفيت بالايى داشته باشند. تجربه هاى گذشته كه اين طور بوده اند. به هر تقدير بايد چاره اى انديشيد ومسئولان رده بالاى ورزش كشور آستين همت بالا بزنند تا ابرهاى تيره را از بالاى سر ليگ واليبال كنار بزنند. هيچ بعيد نيست مسئولان پگاه و پتروشيمى كه امسال به واليبال بيش از پيش روى خوش نشان داده اند در آينده قيد تيمدارى در واليبال را بزنند. حتى پيكانى ها كه ۲سال متوالى است در ايران و آسيا قهرمان مى شوند نگرانى هايى دارند. همان طور كه بسكتبال اين باشگاه با همه نام واعتبارش گرفتار سرنوشت نامعلومى شد، آيا كسى به اين موضوع هم فكركرده است كه با انحلال يك تيم چند بازيكن از چرخه ليگ بيرون مى مانند؟
ليگ برتر ۳سال پيش با ۱۶ تيم تشكيل شد كه دوسال قبل ۱۴ تيم و فصل پيش با ۱۲ تيم ادامه داد و حالا هم كمترشده است. ليگى كه يزدانى خرم آرزو داشت تعداد تيم هايش را به عدد ۳۰ برساند همچنان در حال آب رفتن است.

ديروز كميته فنى، مثل و مانند فنى ها تصميم گرفت و خيلى كارشناسانه موجوديت كشتى ايران را زير ذره بين قرار داد و در ميان حيرت و شگفتى يك قهرمان جوانان جهان (هادى پور عليجان) و
۲ قهرمان آسيا (سعيد ابراهيمى) و (حميد سيفى) و كشتى گيرانى نظير محسن بابايى را هم از حضور در مرحله نهايى مسابقه هاى گزينشى تيم ملى محروم كرد.
كميته فنى در حالى رأى به حضور ۷۸ كشتى گير در دور پايانى داد و قلم قرمز روى نام اين مهره هاى درشت كشيد كه خيلى واقع بينانه همه چيز را مد نظر قرار داد و بعد دست به تصميم گيرى زد.
شايد در اين ميان محسن بابايى حقش را كسب نكرد، زيرا او قصد حضور در جام على اف را كرده بود ولى مخالفت داغستانى ها اجازه حضور را از او گرفت ولى ۳ مهره عنوان دار به اين جهت حضورشان مورد مخالفت قرار گرفت كه سال پيش در هيچ ميدان بين المللى برون مرزى حضور نيافتند و تصورشان اين بود كه مى توانند با مظلوم نمايى و دلايل پوچ، در رقابت هاى تيم ملى به اهداف خود برسند كه فنى ها دست آنها را خواندند و حذفشان كردند.
كميته فنى به اين اجماع رسيد كه كشتى گيرى كه توانايى حضور در تورنمنت بين المللى را ندارد چگونه مى خواهد از عزت و آبروى تيم ملى دفاع كند؟
آقاى هادى پور عليجان قهرمان جوانان جهان در حالى كه براى رقابت هاى جام على اوف انتخاب شده بود، براى گريز از نتايج ضعيف به بهانه شركت در مسابقه هاى كشورى خود را كنار كشيد. اين مانور از نظر منصور برزگر و عليرضا حيدرى پنهان نماند و در مرحله تصميم گيرى او را از حضور در رقابت ها حذف كردند.
سعيد ابراهيمى شكست دهنده امير گنجى نيز چوب همين عمل را خورد. قهرمان سابق ۸۴ كيلويى هاى آسيا كه خود را مستحق حضور در رقابت هاى آسيايى مى دانست وقتى به علت نقص مدارك از تيم ملى دور شد با اعتراض بى پايه از همراهى با تيم اعزامى به جام على اوف نيز كنار كشيد و اين حركت كشتى گير نهاوندى خوشايند كادر فنى قرار نگرفت و او را هم به سرنوشت پورعليجان محكوم كردند.
حميد سيفى قهرمان ديگر آسيا كه فقط دنبال مسابقه هاى داخلى است، جريمه شد و با اين اوصاف بايد به عملكرد كميته فنى آفرين گفت كه براى يك بار هم شده كارى درست و موجه انجام دادند.
حسين حصارى

بازى هاى فينال ليگ حرفه اى بسكتبال آمريكا (A.B.N) كه از جمعه ۱۸ خرداد شروع شده و مى تواند مشتمل بر ۷ ديدار باشد، محل ديگرى براى اثبات محبوبيت و تأثيرگذارى مانو جينوبيلى ستاره آرژانتينى سن آنتونيو اسپرز بوده است.
هر بار كه وى در جريان يك مسابقه با بلندشدن از روى نيمكت ذخيره ها وارد ميدان مى شود، فرياد «مانو مى آيد» از روى سكوها و از ميان هواداران اسپرز برمى خيزد. آنها مى دانند كه با وقوع اين امر، اتفاقات خوبى براى تيم محبوب شان رخ خواهد داد. وانى يل گيبسون مهره ۲۱ ساله و جديد كليولند كاواليرز حريف اسپرز درسرى ديدارهاى فينال ليگ كه به نوبه خود چشم هاى بسيارى به دنبال خود مى كشيده است. مى گويد: «به محض اين كه جينوبيلى مى آيد، شرايط تيم شان تغيير مى كند و يك چهره و حالت كاملاً متفاوت را به تيم خود مى بخشد. ما واقعاً تأثير مثبت او را بر سن آنتونيو حس مى كنيم.»
مثلث سرنوشت ساز
در مسابقه نخست فينال كه جمعه گذشته برگزار شد، جينوبيلى ۱۶ امتياز گرفت تا سهم خود را در برد ۷۶ـ ۸۵ سن آنتونيو ادا كند اما در سال هاى اخير همواره از او در كنار تيم دانكن و تونى پاركر فرانسوى به عنوان يكى از اضلاع مثلث اصلى و تأثيرگذار اين تيم ياد شده و كمتر اتفاق افتاده كه آمدن او تأثيرى بر امور جارى در اسپرز نگذارد. يكى از دلايل حركت موفقيت آميز سن آنتونيو به سوى چهارمين مقام قهرمانى اش در ليگ از ۱۹۹۹ به بعد، همين مسأله و حضور قوى مانو تلقى شده است.
با اين حال در بسيارى از روزها او ابتدا و در شروع مسابقه روى نيمكت نشسته و سپس در بخشى از كوارتر اول يا دوم به ميدان گسيل شده است. وى از اين كه «مرد ششم» (اشاره به ذخيره اول يك تيم، در ورزش بسكتبال) تيمش به حساب آيد، ناراحتى و ابايى ندارد و برعكس مى گويد تا زمانى كه اين حضور با موفقيت و كسب پيروزى همراه باشد گلايه اى ندارد. اگر از گرگ پوپوويچ مربى اسپرز بپرسيد به شما خواهد گفت دليل ارجاع مانو به نيمكت ذخيره ها در فصل جارى اين بوده كه مى خواسته است انرژى و اميد بيشترى را در جمع نفرات ذخيره تيمش ايجاد كند و به آنها تحرك فزون ترى را ببخشد. همين امر سبب شد كه اسپرز از يك نقطه زمانى مشخص در اواسط فصل روبه راه تر شود و پس از پايان نيم فصل اول و به واقع از زمان برگزارى بازى دوستانه و سالانه ستاره هاى شرق و غرب ليگ (موسوم به ال استارز) در قبال ۲۳ برد بيشتر از ۶ باخت نداشته باشد.
بدون مشكل
جينوبيلى ماه ها پس از شروع اين طرح و در واپسين روزهاى بهار ۲۰۰۷ و در حالى كه ديدارهاى فينال ليگ مى رود كه نتيجه نهايى را به جاى بگذارد و سيماى تيم فاتح را مشخص كند. مى گويد: «از وقتى پوپوويچ افكار و برنامه هايش را در اين زمينه به من گفت، به آسانى آن را پذيرفتم و مشكلى با آن نداشتم. برخلاف آنچه تصور مى شود، اوضاع براى من سخت و غيرقابل هضم نبود. تفاوت ها هم نسبت به گذشته زياد نبوده، زيرا در بيشتر ديدارها تنها در ۵ ، ۶ دقيقه اول روى نيمكت نشسته و پس از آن به داخل ميدان فرستاده شده ام.»
مانو در اين طرح و اجراى آن چنان موفق بوده كه در زمينه انتخاب «نفر ششم» (برترين ذخيره) ليگ در فصل جارى به رتبه دوم رسيد و تنها لياندرو باربوسا از تيم فى نيكس سانز بالاى دست او ايستاد. در مجموع در مرحله نخست ليگ كه هر تيم ۸۲ بار به ميدان مى آيد، جينوبيلى در ۳۶ مسابقه به صورت ثابت و ۳۹ ديدار به عنوان نفر ذخيره به ميدان آمد و در چند بازى هم به كار گرفته نشد تا قدرى استراحت كند.
در ميان نفرات ششم A.B.N و كسانى كه در بيشتر ديدارهاى فصل به عنوان بازيكن ذخيره به ميدان آمدند، جينوبيلى با معدلى بيش از ۱۶ امتياز در هر يك از مسابقاتش بهتر از ديگران ظاهر شد و تنها باربوسا با معدل حدود ۱۸ امتياز از او فراتر رفت.
بازيكن مهم
اگر تنها مرحله پلى اف را مبنا بگذاريم، مانو صاحب معدل ۱۶‎/۴ امتياز در هر بازى شده است و حتى در ديدار نخست فينال در مقابل ياران لبرون جيمز، مانو در ۲۸ دقيقه حضور در ميدان از ۶ پرتاب موفق «۳امتيازى» تيمش، نيمى را به نام خود نوشت. مانو مى گويد: «حجم و ميزان حضور من در ميدان به طور معمول از يك حد معين فراتر نمى رود و حتى وقتى از آغاز به ميدان مى آيم، معمولاً حضورم در صحنه از ۳۸ تا ۴۰ دقيقه بيشتر نمى شود و ۸ دقيقه باقى مانده را به تصميم مربيان روى نيمكت مى نشينم. در بيشتر موارد نيز در ۵ ، ۶ دقيقه پايانى مسابقه در زمين حاضرم. مجموعه اين نكات به من مى گويد كه در اين باشگاه هنوز بازيكن مهمى به حساب مى آيم.»
با اين كه صحبت از آرامش و برخورد عاقلانه جينوبيلى با مسأله «ذخيره» شدنش در اسپرز مى كنيم، بايد متذكر شويم كه او بازيكنى فيزيكى و اهل برخورد است و از اين مسائل هم ابايى ندارد و وقتى در ديدارهاى مرحله نيمه نهايى و در رويارويى با مردان فى نيكس سانز دچار كبودى صورت و جراحت سطحى چشم شد، خم به ابرو نياورد و گله اى نكرد. شايد بتوان اين ايراد را به او وارد دانست كه در امر امتيازگيرى تداوم چشمگيرى ندارد، اما حقيقت آن است كه وقتى وى سر فرم باشد، معمولاً پيروزى تيمش را موجب مى شود و حركات و نمايش هايش قاطعانه است. در ماه فوريه (بهمن) گذشته در اتلانتا و در رويارويى اسپرز با هاوكز، مانو از روى نيمكت ذخيره ها بلند شد و به زمين آمد و در يك مقطع ۱۰ دقيقه اى در كوارترهاى اول و دوم، ۲۴ امتياز متوالى براى سن آنتونيو گرفت. در نهايت او ۴۰ امتياز در آن ديدار كسب كرد تا تيمش با نتيجه ۹۶ - ۱۰۳ بر هاوكز سايه بيندازد.
يك شوك
خود مانو در توضيح نحوه كارش مى گويد: «از من خواسته اند كه در موقع لزوم و هر موقع كه بازى تيم كند و كم تأثير شد، به تيم شوك وارد كنم و با حضورم در ميدان به مسائل مختلف شدت و حدت بخشم.»
پوپوويچ نيز اظهار مى دارد: «با اين كه من مربى تيم هستم، از حضور و نحوه كار مانو و همچنين تونى پاركر در ميدان درس هاى زيادى را گرفته ام. روحيه مثبت و تهاجمى آنها چشمگير است و براى من و به واقع تيم من اهميت زيادى دارد شايد تبديل كردن مانو به نخستين بازيكن ذخيره تيم، يكى از مهمترين تصميم ها در زندگى من بوده باشد. باور و احساس من اين بود كه ما روى نيمكت مان و در جمع ذخيره ها به نوعى ركود و توقف رسيده بوديم. حس كردم كه اگر مانو روى نيمكت برود و براى مثال مايكل فينلى و يا برنت برى مدتى بازيكن فيكس ما باشند، اوضاع بهتر خواهد شد. نقشه ام گرفت. اما مى دانيد چرا؟ به اين خاطر كه او بيش از انديشيدن به خودش، ابتدا به تيمش و منافع آن فكر مى كند. او نق نمى زند و تنها موجب پيروزى ما مى شود. بهتر از اين سراغ داريد؟»

وصال روحانى
در ۳۲ سالگى فرناندو مورى ينتس معروف سابقه انجام ۲۹۸ بازى را در ليگ دسته اول فوتبال اسپانيا و زدن ۱۲۰ گل درآن دارد و او در اين حدفاصل مدتى هم در ليگ هاى فرانسه (موناكو) و انگليس (ليورپول) بازى كرده و با پايان دادن چنان تجربه اى از تابستان سال پيش لباس والنسيا را به تن كرده است. تيم سانچز فلورس كه مى خواهد دوره درخشان حضور رافا بنيتس و هكتور كوپر را تكرار كند، در مرحله يك چهارم نهايى جام قهرمانان باشگاه هاى اروپا به دست چلسى حذف شد و در ليگ اسپانيا هم چند هفته پيش ۲ـ ۳ به ويارئال باخت تا شانس قهرمان شدن را از دست بدهد. با اين حال مورى ينتس كه ابتدا چند سال در رئال مادريد درخشيد و از فرط نيمكت نشينى در آن جا در ۵ سال اخير راه ها و مقاصد ديگرى را جست وجو كرده، معتقد است كه والنسيا در مجموع بد عمل نكرده و پا به پاى مدعيان آمده است و...

درست است كه ۴ هفته مانده به پايان فصل شانس تيم شما براى قهرمان شدن در لاليگا از ميان رفت اما رقابت پاياپاى سه مدعى ديگر (رئال مادريد، بارسلونا و سه ويا) به هفته پايانى كشيد. به نظر شما كدام مسائل موجب ايجاد اين «رقابت كمتر ديده شده» گشت؟
به اين دليل ساده كه همه تيم ها بيشتر از گذشته كار مى كنند و مسائل حرفه اى تر از سابق شده است. يك موضوع مهم، عمده تر شدن وجه آمادگى فيزيكى در تيم ها است و امروز اين مسأله پراهميت تر از غناى فنى تيم ها شده است. ۳ مدعى ليگ از بقيه پردوام تر هم بودند و به اين خاطر بارسلونا نتوانست برخلاف دو فصل گذشته يكه تازى كند.
والنسيا بالا و پائين زيادى دركارش داشت و قسمتى از آن به خاطر وجود چندين مصدوم در تيم بود. آيا نيمكت نشينان و افراد جانشين توانستند مقدار زيادى از اين مشكل را حل كنند؟
ما در اين فصل بيشترين آسيب ها را براى مصدوميت طولانى مدت نفرات مان متحمل شديم. به همين سبب است كه در سال هاى اخير باشگاه هاى بزرگ به جاى ۱۸ بازيكن بزرگ دست كم ۲۵ بازيكن تواناى همسطح را فراهم مى آورند تا در چنين شرايطى به ميدان بفرستند. اضافه بر آن هر تيمى بايد نفرات جوان و اميد هم داشته باشد كه بتوانند به سرعت به تيم اصلى بپيوندند.
در ميان جوانانى كه صحبت شان را مى كنيد، كدام يك بيشتر نظر شما را در والنسيا گرفته اند؟
يكى ميگل پاياردو در خط ميانى است و ديگرى سرا داويد سراجريا كه در گوش چپ بازى مى كند.
ولى ديويد سيلوا از همه بهتر بوده، او كارى كرده است كه پابلو آيمار (كه مدتى است به رئال زارا گوزا كوچ كرده است) تا حدى از ياد هواداران والنسيا برود.
البته من معتقدم كه آيمار اثر مثبت و ديرپايى برروى فوتبالدوستان اسپانيا و بخصوص هواداران والنسيا گذاشت، اما چون اينك راجع به زمان حاضر حرف مى زنيم سيلوا كسى است كه بازى هاى خوب و فنى اش نظرهاى بسيارى را به خود جلب كرده است. او هر هفته بهتر از گذشته شده و در آينده نزديك از اين هم مؤثرتر خواهد شد. به لحاظ نوع بازى و خلاقيت هاى فردى و گروهى هم بين او و آيمار تفاوت هايى وجود دارد.
در ميان نفرات والنسيا تنوع بازى و وسعت تجربه شما بيشتر از ديگران است، زيرا در ليگ هاى انگليس و فرانسه هم توپ زده ايد. اين طور نيست؟
درست مى گوييد. من حتى به لحاظ سنى نيز جز دو، سه نفر از بقيه مسن تر هستم. اينك ۱۵ سال است در ليگ دسته اول اسپانيا (يا فرانسه و انگليس) بازى مى كنم و اين مدت كمى نيست. بنابراين لازم است در هيأت يك بازيكن كاركشته بسيارى از امور را به جوانترهاى تيم ياد بدهم.
كمتر كسى تك فصل حضور شما در موناكو را كه موجب نايب قهرمان شدن آن تيم فرانسوى در جام باشگاه هاى اروپا (۲۰۰۴) شد و گل هاى حساس و پرشمار شما در آن رقابت ها را از ياد برده است.
در رئال مادريد بار توقعات هواداران روى دوش ما كشنده بود و مسأله ديگرى كه مرا در آن جا آزار مى داد نيمكت نشينى هاى غيرقابل توجيه و دادن اولويت به رونالدو و رائول از سوى مربيان باشگاه بود. به اين خاطر وقتى به موناكو رفتم با زندگى بسيار كم فشارترى روبه رو شدم و نفسى كشيدم و تا حدى احساس راحتى كردم. خوشبختانه شرايط تيم نيز در آن فصل به شكلى عالى پيش رفت و نتايجى گرفتيم كه شايد به اين زودى ها تكرار نشود.
شما در ليورپول هم به جام حذفى انگليس رسيديد.
همين طور است و معتقدم اين مى تواند يكى از مهم ترين افتخارات زندگى ام باشد. زيرا هم اين جام به خودى خود بسيار معتبر و به واقع قديمى ترين كاپ مدون و رسمى و شناخته شده فوتبال جهان است و هم تنها جامى محسوب مى شودكه من بيرون از اسپانيا و بدون يك تيم از كشورم فتح كرده ام. در انگليس اين جام يك حالت جادويى را دارد و بسيار پراهميت است.
با اين حال در مجموع در ليورپول موفق نبوديد.
نمى دانم، تيم هم موفق نبود. قرار بود ما هم مدعى قهرمانى در ليگ انگليس باشيم و هم دوباره جام قهرمانان اروپا را ببريم، اماچنين نشد. من هم فقط تا حدى مى توانستم به تنهايى در آن معادلات تغييراتى را ايجاد كنم.
تفاوت هاى بين فوتبال انگليس و اسپانيا را بگوييد.
مهم ترين آنها، وجوه فيزيكى است. در انگليس بازيها بسيار فيزيكى تر و پربرخوردتر است و داوران هم اجازه اين امر را مى دهند حال آن كه در اسپانيا بازيها بيشتر مبتنى بر فن و مهارت هاى تكنيكى است و داوران هم سختگيرترند. به هرحال باچنين مقدماتى طول مى كشد تا با فوتبال انگليس وفق يابيد.
خودتان، تفاوت هايى را كه نسبت به گذشته داشته ايد ، توضيح بدهيد.
بديهى است كه با بالارفتن سنم چه به لحاظ شخصى و چه از ديدگاه حرفه اى آدم كامل ترى شده باشم. اتفاقات زيادى در سال هاى اخير براى من افتاده كه موجب اين امر شده است.
شمار اسپانيايى ها در ديگر ليگ هاى اروپا نيز افزايش يافته است. اين طور نيست؟
بله ، همين طور است. مدتى خودمان نمى خواستيم چنين شود درها را به روى خود بسته بوديم، اما در سال هاى اخير شمار زيادى به انگليس و فرانسه و ايتاليا رفته و خوب هم عمل كرده اند. در نهايت اين روند به سود همه فوتبال اسپانياست زيرا يك تبليغ مثبت براى ماست و موجب پيشرفت بازيكنان مان مى شود . حالامى تواند دوره ما و جولان مان باشد.
توفيق رافابنيتس در آنجا (ليورپول انگليس) درهاى زيادى را به روى اسپانيايى ها گشوده است.
او در ليورپول خيلى خوب كار كرده است و امسال هم اين تيم را نايب قهرمان اروپا كرد. سران ليورپول نيز خوشفكرى نشان داده و به او مجال كافى براى اجراى اهدافش داده اند و بهره هاى آن را هم گرفته اند. توفيق او موجب رويكرد باشگاه هاى ديگر جهان به مربيان اسپانيايى مى شود، زيرا ديده اند با امثال بنيتس تا كجا مى توان پيش تاخت.
رئال مادريد پس از ماه ها متوسط و پرنوسان بودن، در دو، سه ماه اخير عالى ظاهر شده است. به عنوان بازيكن سابق باشگاه اين فرايند را محصول چه نكاتى مى دانيد؟
تيم، سرانجام هماهنگ شده و برخى تك مهره ها هم در آن درخشيده اند و گوتى و بكام از آن قبيل اند. از رل رائول نيز غافل نمانيد، او نه تنها به فرم خوب سابقش بازگشته، بهترين وسيله محرك و انگيزه بخش براى ديگران هم بوده است.
آيا خود شما از بيدارى غيرمنتظره رئال تعجب نكرده ايد؟
رئال در ماه هاى اخير صاحب بخت و اقبالى شده است كه در ماه هاى قبلى نداشت و توپ هايى را گل مى كند كه پيشتر نمى كرد، وگرنه در ماه هاى مورد بحث هم خوب بازى مى كرد. اكنون آنها هم خوب بازى مى كنند و هم نتيجه مى گيرند و در اين مواقع روحيه هم مى گيرند. خير، من تعجب نكرده ام زيرا رئال از آغاز فصل هم خوب بود و فقط اين شانس و موقعيت را نيافته بود كه خوبى ها و قوتش را به درستى نشان بدهد.
در سال بازگشت شما به تيم ملى اسپانيا، حاشيه ها و مسائل جنبى در اين تيم كم نبوده و لوييس آراگونس (سرمربى اسپانيا) همچنان خبرساز است. چرا؟
من زير نظر مربيان مختلف در تيم ملى اسپانيا كار كرده و از اين جور چيزها در اردوى ملى زياد ديده ام. در نهايت هميشه اين جور مسائل پيش مى آيد. تقصير آراگونس نيست. هر كس مربى تيم ملى باشد بايد جوابگوى ده ها مسأله باشد و بديهى است كه همه مسائل و رخدادها براى تيم ها مثبت و توأم با پيروزى نباشد.
با اين حال ايرادات زيادى از آراگونس مى گيرند.
بيهوده مى گيرند. از شما مى پرسم: ما بيشتر او را مى شناسيم يا مردم عادى؟ طبيعى است ما كه در زمان اردوهاى ملى صبح تا شب با وى كار و زندگى مى كنيم بيشتر از مردم و ناظران با او و ديدگاه هايش آشنا هستيم و اگر ايراد بزرگى داشته باشد، ما زودتر از ديگران متوجه آن مى شويم.
آيا در والنسيا ماندنى هستيد؟
بله، مگر آنها مرا نخواهند. فكر مى كنم در سال دوم حضورم در مستايا (ورزشگاه اختصاصى والنسيا) از فصل اول هم موفق تر باشم.

۳ روز پس از قبول شكست مجدد در برابر رافايل نادال اسپانيايى در فينال مسابقات تنيس اوپن فرانسه ۲۰۰۷ در شهر پاريس، روژه فده رر مرد اول اين ورزش از كشور سوئيس هنوز نتوانسته است برآورد دقيق و صحيح علمى از اين رويداد داشته باشد و از چند و چون كار سردربياورد.
اين تنيسور ۲۶ ساله زاده شهر باسل سوئيس، تنها اين را فهميده است كه برخلاف اميدهاى اوليه اش هنوز راهى براى چيره شدن بر تنيس باز ۲۱ ساله و چپ دست اسپانيايى در پاريس نيافته است. اين تنها تورنمنت در ميان مسابقات بزرگ چهارگانه تنيس است كه فده رر هنوز درآن پيروز نشده، وگرنه او در ۳ گرند اسلم ديگر مشكلى نداشته و از ۲۰۰۳ به بعد سرجمع ۱۰ بار در آنها به رتبه نخست رسيده است. موضوع بدون شك به برگزارى اوپن فرانسه بر روى زمين هاى خاكى (Clay) مرتبط مى شود. اين زمينى است كه نادال عضلانى و فنى درآن احساس راحتى و اقتدار مى كند و استاد در بازى بر روى آن است، اما نقطه ضعف نسبى فده رر راست دست به حساب مى آيد. از شروع سال ۲۰۰۵ فده رر و نادال ۱۱ بار روبه روى هم ايستاده اند و تنيسور سوئيسى در قبال ۷ باخت، بيشتر از ۴ برد نداشته است، اما موضوعى كه برشمرديم، موقعى بارزتر و روشن تر مى شود كه درنظر بگيريم در مصاف هاى دو تنيس باز برروى Clay در اين مدت فده رر تنها يك بار پيروز شده و در ۶ نوبت ديگر نادال او را برده است. آن تك پيروزى چندى پيش در فينال تورنمنت تنيس اوپن آلمان در شهر هامبورگ به نام فده رر نوشته و سبب شد نوار ۸۱ برد متوالى تنيسور اسپانيايى در زمين هاى خاكى قطع شود و فده رر به اين باور برسد كه قادر به گسترش موضوع به رولان گاروس هم هست، اما فينال يكشنبه شب پاريس به فده رر ثابت كرد كه چنين نيست.
۷۲ ساعت بعد از آن ناكامى فده رر مى گويد: «بديهى است كه ناراحت باشم. شكست در فينال هايى اين چنين بزرگ به يقين غم انگيز است. با اين حال من اميدم را براى اين كه روزى سرانجام قهرمانى پاريس شوم، حفظ كرده ام. من نتوانستم آن طور كه دلم مى خواست و لازم بود ضرباتم را از ته زمين بزنم. در طول مسابقه نيز دايم از نادال عقب بودم و بايد مى كوشيدم كه فاصله را جبران كنم و اين نيز بر مشكلاتم مى افزود. در اصل بازى در چنين شرايطى كارآسانى نيست.» اگر فده رر در پاريس قهرمان مى شد، فقط به ششمين مردى تبديل مى گشت كه توانسته است هر ۴ گرنداسلم تنيس را فتح كند و همچنين پس از دان باج و رادليور به نخستين بازيكن تبديل مى شد كه قهرمانى در ۴ گرنداسلم را به طور همزمان در مشت خود دارد، هرچند باج و ليور آن كار را در طول يك سال مشخص و در چارچوب ۱۲ ماه از يك سال واحد انجام داده بودند و شروع نوار فده رر از ويمبلدون ۲۰۰۶ بود و مى توانست به اوپن فرانسه ۲۰۰۷ منتهى شود و با اين حساب يك پيروزى چهار گانه حاصله در طول يك سال كلاسيك و مشخص نبود و با اين وجود مى توانست بسيار مهم و عظيم باشد و قدر و درجه و ارزش تنيسور سوئيسى را كه همين حالا نيز زياد است، افزايش بخشد.
فقط نادال
فده رر بر روى زمين هاى خاكى نيز طى سال هاى اخير پيشرفت داشته و نتايج پاريس نيز همين را مى گويد اما همان نتايج به وضوح اين را هم روشن مى كند كه او از عهده نادال در آنجا بر نمى آيد، زيرا در فينال هاى ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ و نيمه نهايى ۲۰۰۵ به اين رقيب اسپانيايى باخته است. اضافه بر اين از ۲‎/۵ سال پيش، فده رر ۷ بار در برابر نادال تسليم شده اما تعداد شكست هايش در برابر ديگر تنيسور هاى دنيا در همين مدت نيز از همان رقم (۷) تجاوز نمى كند و در عوض ۱۹۹ برد داشته است. خوشبين ها و حتى بى طرف ها مى توانند به اين نكته استناد كنند كه در فينال يكشنبه شب نيز فده رر صاحب ۱۷ موقعيت «بريك پوينت» (پيروزى در گيم هايى كه سرويس زدن در آنها با نادال بود) شد، اما تنها در يك مورد از آنها استفاده كرد و در ۱۶ مورد ديگر تنيسور پر تنوع و سختكوش اسپانيايى توانست امتيازات از دست رفته را جبران كند و آن گيم ها را ببرد. نادال در نقطه مقابل از ۱۰ بارى كه موقعيت «بريك» كردن سرويس هاى فده رر نصيبش شد، در ۴ نوبت به اين مهم نايل گشت. همين مسأله و واگذارى اين گيم ها در عين داشتن «بريك پوينت» هاى لازم، فده رر را در طول مسابقه در يك حالت فشار روانى پياپى و طولانى قرار داد و آرامش فكرى را از او گرفت و بنابراين براى فتح گيم هايى هم كه سرويس زدن با خودش بود، مشكل داشت. خود فده رر مى گفت: «فرصت هاى لازم را براى فتح اين مسابقه به دست آوردم، اما از آنها استفاده نكردم. رافائل هم يك بار ديگر كوششى عظيم داشت و بايد اعتراف كنم كه با رقيبى بزرگ روبه رو شده بودم.»
بداقبالى
آن قدر بزرگ كه حالا در پاريس تبديل به سدى عبور ناپذير شده است. نادال هر ۲۱ بازى آخرش را در رولان گاروس برده و در هر ۳ دوره آخر اوپن فرانسه قهرمان شده است، ولى اين هم از بد اقبالى رقيب گرانمايه سوئيسى اوست.
منبع: herld Tribune

تمرين هاى تيم ملى فوتبال براى حضور در جام ملت ها از صبح ديروز در اردوگاه تيم هاى ملى شروع شد. ۱۸ بازيكن زير نظر قلعه نويى، ابراهيمى، پيروانى و كماسى به آماده سازى خود پرداختند. كادر فنى در جلسه نخستين تمرين، كار با توپ را براى بازيكنان در نظر نگرفت و آنها بيشتر به كارهاى قدرتى و سرعتى پرداختند. ملى پوشان ابتدا به دويدن آرام دور زمين پرداختند و پس از آن دوهاى كوتاه و سرعتى و حركات كششى انجام گرفت. بخش ديگرى از اين تمرين به پريدن از روى موانع اختصاص داشت.مهدوى كيا، هاشميان، كريمى، كاظميان، طالب لو، اميرحسين و ابراهيم صادقى، رحمتى، عنايتى، تيموريان، خطيبى، كعبى، واحدى نيكبخت، شكورى، نصرتى، زندى، زارع و شجاعى، ۱۸ بازيكن حاضر در نخستين جلسه تمرين تيم ملى بودند. نكونام و رضايى لژيونرهاى غايب اين تمرين بودند. عقيلى، نورى و اسدى به خاطر در پيش بودن بازى برگشت فينال جام حذفى غايب بودند و رودباريان، مبعلى، رجب زاده، بادامكى، رحمتى، حسينى و مازيار زارع نيز در اردوى تيم ب حضور يافتند.ديروز نصرتى و خطيبى كه مصدوم هستند زيرنظر پزشكان تمرين كردند و واحدى نيكبخت كه هنوز از آسيب ديدگى رهايى نيافته براى اطمينان بيشتر مجبور به تهيه MRI شد. تمرين هاى تيم ملى در نوبت عصر به كار با توپ اختصاص داشت.