على كبريايى زاده
محمداف ۵۰ ساله در عرصه سياست خارجى در نقش فردى فعال ظاهرشده است وسفر او به تهران و گفت وگوهايش نيز بيش از هرچيز ازعلايق اين سياستمدارآسياى مركزى به حوزه ديپلماسى حكايت دارد.
به اعتقاد ناظران سياسى منطقه ديپلماسى تركمنستان پس از درگذشت نيازاف (رئيس جمهورى سابق تركمنستان در سى ام آذر ۱۳۸۵) با وجود چند سال ركود، به طرز چشمگيرى فعال شده و ازآنچه كه در زمان نيازاف به عنوان ديپلماسى انزوا ياد مى شد در حال فاصله گرفتن است. رهبرى جديد تركمنستان مانند همتايان خود درآسياى مركزى تلاش مى كند اين گونه سفرهايش را درقالب سياستى به نام نگاه به خاورميانه تبيين كند. به عبارت ديگر او نيز به تقويت پيوندهاى سياسى كشور خود با كانون هاى قدرت خاورميانه وجهان اسلام تمايل آشكاردارد. او كه سال ها در كابينه نيازاف آثار انزواى تركمنستان درمعادلات سياسى منطقه را چشيده بود، اكنون با شتاب براى بازسازى بنيادهاى دوستى بويژه با همسايگان ودوستان ديرين عشق آباد خيزبرداشته است. با اين تفكربودكه محمداف درنخستين روزهاى قدرت گير ى اش راهى عربستان شد وبه سفرى سياسى ـ نمادين دست زد. او دراين سفركوشيد تصويرى متفاوت از خود نزد مردم تركمنستان كه حدود ۸۹ درصد آن را مسلمانان پيرو مذهب حنفى تشكيل مى دهند ارائه كند. محمداف در اظهارات بعدى خود اين نيات سياسى اش را آشكارتر كرد كه مردم تركمنستان با وجود تسلط هفتاد ساله روس ها همچنان به اعتقادات مذهبى خود پايبند هستند. به باور ناظران رهبرجديد تركمن ها بر آن است كه مسير توسعه مناسبات خود به اين سوى خاورميانه را با تكيه برحمايت دو قدرت اين منطقه يعنى تهران ورياض طى كند. او اميدوار است كه دراين مرحله روابط تركمنستان با ديگر كشورهاى اسلامى توسعه و استحكام يابد و در نهايت سبب شود جايگاه اين كشور در سازمان كنفرانس اسلامى كه از سال ۱۹۹۲ عضو غيرفعال آن بوده است، ارتقا يابد.
تهران ورياض، هردو به حركت جديد عشق آباد اقبال نشان داده اند. حضوركشورى با تركيب جمعيتى مسلمان و داراى ساختار فرهنگى و تاريخى مشترك با ملت هاى شرق، يك فرصت است، در اين ميان البته موقعيت استراتژيك تركمنستان نيز به يارى ديپلماسى عشق آباد آمده است. كشورى كه عنوان پنجمين كشور دارنده منابع عظيم گازى را يدك مى كشد وهمين امتياز موجب گسيل دلالان ديپلماسى واقتصادى غرب به سوى اين كشورشده است. اما رشته ديگرتغييرات سياست خارجى تركمنستان دوره رهبرى محمداف درنگاه اين كشور به سوى همقطاران خود در اقليم شوروى سابق نمايان شده است. اگر سفر محمداف به رياض و مكه سفرى نمادين بود اكنون سفرهاى او به روسيه و سپس به قزاقستان سفرهاى حساب شده كارى به شمار مى رود. چنانكه در روسيه محورى ترين بخش گفت وگوهاى او به موضوع انرژى اختصاص يافت.
گفت وگوهاى او در كرملين حاوى پيام هاى روشن در چارچوب رقابت هاى جديد روسيه و آمريكا بود. در تحليل اين سفرها ناظران براين نكته توجه نشان دادند كه ايالات متحده آمريكا در چارچوب خط مشى راهبردى خويش، تلاش تازه اى رابراى جلب تمايل كشورهاى منطقه آسياى مركزى و در وهله نخست تركمنستان آغازكرده است. اين سياست آمريكا اكنون در پوشش متنوع سازى راه هاى ترانزيت انرژى به اروپا پيش مى رود و دولت بوش بر تلاش هاى ديپلماتيك خود به منظور همراه ساختن رهبران اين كشورها براى ساخت خطوط لوله انتقال نفت و گاز بدون عبور از خاك روسيه و از راه بستر جنوبى درياى خزر افزوده است. اما دوستان ديرين محمداف نقشه آمريكا را ازقبل خوانده بودند. روسيه پيش ازآنكه رقباى غربى مواضع خود را مستحكم كنند، براى جانشين نيازاف فرش قرمزگشود. مسكو نه تنها درنقش مهمترين متحد رهبرى جديد تركمن ها ظاهرشدكه همه دولت هاى دوست وپايتخت هاى شوروى سابق را به بستن عقد تازه دوستى با محمداف ترغيب ساخت. به اين ترتيب بود كه او در سفربه قزاقستان گفت وگوهاى مهمى را حول مسأله انرژى به انجام رساند، پس ازآن مقدمه يك ديدار چندجانبه فراهم شد: ولاديمير پوتين، نورسلطان نظربايف و قربان قلى بردى محمداف سران سه كشور روسيه، قزاقستان و تركمنستان دربندر تركمن باشى يكديگر را به گرمى در آغوش گرفتند. نخستين ثمره اين ديدارآن بودكه اين سه تن براى بازسازى و گسترش خطوط لوله موجود و ساخت يك خط لوله جديد گاز توافق نمودند. توافقى كه در نخستين مرحله موجب نگرانى اروپا و آمريكا شد. اكنون محمداف پس از تقويت پايه هاى دوستى با همقطاران منطقه اى خود راهى تهران مى شود تا فصل ديگرى از همكارى را با كشورى آغاز كند كه داراى قويترين عناصر دوستى با عشق آباداست. اشتراكات ملت ودولت جمهورى اسلامى با ملت ودولت تركمنستان با هيچ كشورديگرى قابل قياس نيست. چه آنكه ايران مهمترين همسايه آن كشورو با يك مرز طولانى ۱۴۰۰ كيلومترى آبى و خاكى است. ۴ استان از ۵ استان اين كشور در فاصله نه چندان دورى از مرز ايران قرار گرفته است، به گونه اى كه پايتخت آن كشور يعنى عشق آباد در فاصله ۴۰ كيلومترى از مرز باجگيران واقع شده است. اما امتياز منحصربه فرد ايران دراين جاده دوستى آن است كه هر دو كشور در يك حوزه فرهنگى و تمدنى قرار دارند و مردمان دو منطقه براى ساليان متمادى روابط متقابلى را در عرصه فرهنگ تجربه كرده اند و از مشاهير و شخصيت هاى فرهنگى مشتركى همچون مختومقلى شاعر تواناى تركمنى، جارالله مخشرى مفسر و اديب بزرگ اسلامى، ابوسعيد ابوالخير، نجم الدين كبرى عارف مشهور، فخررازى، انورى ابيوردى، ابوالفضل سرخسى و خواجه يوسف همدانى عقبه وپشتوانه اين دوستى را شكل مى دهند.
درجغرافياى دوستى دوملت، اسلام يك عامل غيرقابل انكاراست. تركمن ها در سراسر اين كشور مانندهمكيشان ايرانى شان روحى سرشاراز ارادت به اهل بيت عصمت(ع) دارند.آنها، ارادت واحترام ويژه اى براى حضرت على بن موسى الرضا(ع) قائل هستند.دراين راستا مى توان به آداب و رسوم ملى و مذهبى، باورها و اعتقادات دينى، مراسم و مناسبت هاى تركمن ها نگاه دوخت كه اشتراك فراوان رسومات دينى وتاريخى ايرانى ها دارد؛ عيد نوروز، عيد قربان، عيد فطر، جشن ميلاد پيامبر(ص) و... به عنوان عمومى ترين وبارزترين اين رسوم هستند.
در سال هاى پيش سطح تعامل مردم تركمن با مناطق مرزى ايران جلوه هاى خاصى پيدا كرده است. قوم تركمن بويژه در استان گلستان يكى از اين حلقه هاى پيوند بوده است. گذشته از اين، آرامگاه مختومقلى فراغى شاعر ملى تركمن ها در محل آق قلاى گلستان، همه ساله شمار زيادى از تركمن هاى تركمنستان را نيز براى ديدارازآرامگاه آن شاعر شهير به ايران مى كشاند. اما درحوزه ديپلماسى نيز تهران اولويت ويژه اى براى عشق آباد قائل بوده است. با همين تفكر، جمهورى اسلامى جزو نخستين كشورهايى بوده كه استقلال اين كشور را به رسميت شناخت و مناسبات خود را در تمامى زمينه ها با اين كشور گسترش داد. در شرايط بحرانى تهران درنقش يك حامى جدى همواره در كنار اين كشور ايستاده است. نيازاف وپس ازاو رئيس جمهور جديداين كشوربارها براين نقش حمايتگرانه تهران تأكيد ورزيده اند. گام متفاوت تهران درتنظيم آهنگ همكارى خود با اين حلقه آسياى مركزى آنجا خود رانشان داده كه جمهورى اسلامى مجموعه اى از طرح ها و پروژه هاى عظيم همچون ساخت طرح عظيم خط آهن مشهد، سرخس و تجن و سد دوستى كه نماد همكارى هاى دو كشور است و انجام پروژه آبرسانى به شهر مرو، ساخت اتوبان عشق آباد به گوگ تپه و... را در اين كشور به انجام رسانده است.
دربرهه جديد اين فرايند دوستى شتاب دوچندان گرفته است. تهران با عزيمت بلندپايه ترين هيأت ديپلماتيك خود به رياست معاون اول رئيس جمهوربه استقبال رهبرى محمداف رفت. درديدار پرويز داودى با جانشين نيازاف كه ناظران، آن را مهم ارزيابى كردند، ايده هاى تازه اى براى همكارى در زمينه هاى گوناگون ازعرصه هاى فرهنگى وسياسى گرفته تا زمينه هاى اقتصادى و بازرگانى، كشاورزى و انرژى ردوبدل شد. ايده هايى كه به تعبير ناظران، تحقق آنها مى تواند نسخه و نقشه جديد جاده دوستى دوكشور باشد. سفر بردى محمداف فصل نوينى را در توسعه و گسترش مناسبات دو كشور رقم زده است. تهران گذشته ازعلايق سياسى واقتصادى تمايل جدى به گشودن دريچه مراودات فرهنگى دارد. يعنى همان چيزى كه نسل قبلى سران آسياى مركزى ازانجام آن ابا داشتند. محمداف نخستين گام هاى دوران رهبرى خود را باگشودن فضاى جديد فرهنگى آغاز كرد و اين خبر خوشى براى تهران است كه ميهمانش طليعه رياستش را به برگزارى كنفرانس جارالله زمخشرى اديب و مفسر بزرگ اسلامى پيوند زد.

محمد بخشنده
وقتى در۲۱ دسامبر (سى ام آذر) دفتر زندگى رهبر مادام العمر تركمنستان بسته شد، كسى باورنمى كرد كه كشورى كه نزديك دو دهه بر پاشنه اراده يك رهبر اداره شده بود وهمه چيز بر اقتدار او متكى بود به آسانى از گردنه سخت انتقال قدرت عبور كند به ويژه كه همه رقيبان دور و نزديك تركمن باشى منتظر چنين فرصتى بودند از بوريس شيخ مرادف، ديپلمات مغضوب تركمن، كه زير چتر اروپا در وين اپوزيسيون اين كشور را رهبرى مى كند تا محافل حزبى رسانه اى غرب كه سوداى يك انقلا ب مخملى را درعشق آباد درسر مى پروراندند، گروه سوم منتظران اين تحول ، شركت ها و كمپانى هاى انرژى بودند كه برا ى حضور دراين شاهراه گاز آسياى مركزى لحظه شمارى مى كردند. به اين صورت براى چند ماه، موجى از ترس و غبار فضاى اين كشور را فرا گرفت . ماه بهمن يك پيچ خطرناك براى تركمن ها بود، ماهى كه در آن بايد تكليف مسأله خطير جانشينى تركمن باشى روشن مى شد و عشق آباد راه آينده خود را از ميان لشكرى از رقباى منطقه اى و فرامنطقه اى پيدا مى كرد.
خبرهايى كه درفاصله مرگ نيازاف تا تشكيل دولت تازه از عشق آباد مى رسيد براى كسانى كه نگران آينده اين سرزمين بودند چندان خوشايند نبود برخى از دستياران ديروز نيازاف براى قبضه قدرت خيز برداشته بودند ودرهمان حال اروپا و روسيه هركدام ابزارهاى خود را براى ايجاد حوادثى براى تضمين منافع خويش فعال كرده بودند. در رقابت سخت و پنهانى، كه ميان بازماندگان ودستياران نيازاف جريان داشت عاقبت ستاره اقبال يك پزشك درخشيد. در روز وداع نيازاف، ديگر همه مردم تركمن و ناظران خارجى خبردارشده بودند كه سكاندار آينده اين كشور كسى نيست جز بردى محمداف وزير بهداشت نيازاف. پس همه ديپلمات ها وسفرا درصف ملاقات سياستمدارى ميانسال ايستادند كه همانند ديگر رهبران آسياى مركزى، رفتارى خونسرد داشت و با لحنى آرام وشمرده سخن مى گفت، او تا بهمن ۸۵ با نام كفيل رياست جمهورى امور سياسى و ادارى كشور را رتق وفتق مى كرد اما همگان به چشم يك رهبر به وى مى نگريستند. محمداف خيلى آسان روزهاى سخت گذار از دوران رهبرى نيازاف را پشت سر نهاد. در اين دوره محمداف هرچند به حمايت نهادهاى قدرت بويژه ارتش و نيروهاى امنيتى متكى بود اما بيش ازهمه اين تجربه و هوش سياسى وى بود كه موجب شد به راحتى از سد رقيبان آشكار و پنهان خود عبوركند.
بردى اف براى راضى ساختن محافل جهانى كه برانجام پروسه دموكراتيك انتقال قدرت اصرارداشتند درنخستين تصميم خود پس از تشييع نيازاف، بساط يك انتخابات سراسرى را گستراند. او در ميدان انتخابات به مبارزه اى نه چندان دشوار، با حدود ۶ نفر از مديران و بازماندگان سيستم نيازاف دست زد. درجريان انتخابات او مانيفستى عجيب ارائه كرد. مانيفست او حاوى شعارها و وعده هاى مهم وچشمگيرى بود كه نگاه مردم فقير تركمن را به شدت به خود جلب كرد. اما اين ها همه ويژگى طرح انتخاباتى محمداف نبود، او در اين برنامه از گشودن فضاى جديد سياسى و اصلاحات فرهنگى سخن به ميان آورد.
به اين صورت محمداف افزون بر مردم عامه تركمن، توجه نخبگان سياسى ومحافل جهانى راهم جلب كرد. آن روز همه ناظران آسياى مركزى حول اين گفته هاى جانشين نيازاف خط نشان كشيدند كه گفت: نسيم سياسى تازه در عشق آباد خواهد وزيد. او گفت، محدوديت هاى سياسى وفرهنگى را برخواهد چيد ومردم تركمنستان را از استانداردهاى جديد و امكانات متنوع فرهنگى برخوردار خواهد ساخت. اين سخن بردى اف در نگاه ناظران، پايان ميراث سياسى تركمن باشى و نخستين نشانه عدول از عقايد نيازاف بود. اكنون جانشين تركمن باشى بى آن كه سخنى از مقابله با مرشد ديروز خود به ميان آورد به را حتى سيره وسنت سياسى او را تغيير داده و در نخستين روزهاى رياست خويش، عشق آباد را به سمت رسومات جديد زمامدارى سوق داده است. شعارهاى تازه و ديدگاه هاى جانشين نيازاف نه تنها براى تركمن ها تازگى داشت كه دركل پهنه آسياى مركزى كه هنوز درحال وهواى سنت فرهنگى و سياسى گذشته سير مى كنند و پديده هايى مانند اينترنت و احزاب ونهاد هاى مدنى كنترل مى شود ، امرى شگفت بود.
هرچند، مرد صدرنشين عشق آباد با اين شعارهاى نو توجه مردم كشورش را جلب كرده بود، اما تا كسب كامل قدرت هنوزبايد منازل ديگرى را مى پيمود. براى محمداف ماه بهمن ۸۵ ماه آزمون وعرصه نمايش مهارت هاى سياسى بود؛ او تنها ۲ ماه ونيم وقت داشت تا بنياد دولتى تازه اى را پايه گذارى كند. براين اساس همه توان او درچندماهى كه گذشت، صرف «تثبيت امورسياسى» شد. دوره تثبيت قدرت سياسى محمداف از دى ماه كه نيازاف تشييع شد، آغازمى شود و تا چند روز پيش كه او آخرين تغييرات را در كابينه و جابه جايى مهره هاى كليدى دولت خود به انجام رساند، استمرار دارد.سخت ترين كار محمداف برگزارى انتخابات بود كه زير فشار سنگين تقاضاها وحتى تهديد هاى طرف هاى غربى، برگزار كرد. در كشور ۵ ميليون نفرى تركمنستان او توانست انتخاباتى را درميان چالش با اعتراض جهان ليبرال برگزار كند. اين نخستين بار در تاريخ تركمنستان بود كه انتخابات رياست جمهورى با بيش از يك نامزد برگزار شد هر چند همگى ۶ نامزد تأييد شده براى شركت در اين انتخابات از حزب دموكراتيك تركمنستان - تنها حزب قانونى در اين كشور - بودند. كميسيون نظارت بر انتخابات گفت كه حدود ۹۹ درصد از واجدان شرايط رأى دادن در انتخابات شركت كردند و محمداف بيش از ۸۹ درصد آراى ريخته شده به صندوق هاى اخذ را به دست آورده است. هر چند بسيارى از منابع خارجى نحوه برگزارى انتخابات را مورد انتقاد قرار داده اند. با اين همه او درفرداى انتخابات، بر كرسى رهبرى كشورى نشست كه كليد يكى از مخازن عظيم هيدروكربن جهان را دردست دارد. بنابراين خيلى طبيعى بود كه حتى كشورهايى كه پيش از اين بر سر ماجراى انتخاب او سرچالش داشتند، اكنون از در دوستى وارد شوند و براى امضاى پيمان هاى جديدى بكوشند كه دست آنان را به مخازن گاز و بازار بكر اين نقطه طلايى حاشيه خزر مى رساند.
روز پايانى بهمن براى محمداف روزى بود كه درآن مى توانست جايگاه تركمنستان رابرجغرافياى سياسى منطقه به تماشا بنشيند. اغلب بلند پايگان سياسى كشورها براى تجديد عهد دوستى با رهبر جديد به عشق آباد آمده بودند. درفهرست ميهمانان او، چندين رئيس جمهور و نخست وزير ايستاده بودند از آن جمله بود رئيسان جمهورى افغانستان، تاجيكستان، گرجستان و قزاقستان، نخست وزير تركيه و معاون اول رئيس جمهورى ايران. اكنون برحسب آنچه در قانون اساسى تركمنستان آمده محمداف زمام رياست جمهورى را براى ۵ سال دردست دارد و در همان حال سمت رياست هيأت وزيران را نيز برعهده دارد. رهبر جديد تركمنستان ابتدا كابينه جديد را با طيف اكثريت وزيران دوره نيازاف تشكيل داد اما در مسير فعاليت ، شمارزيادى ازآنان را تغيير داد و مهره ها و عناصر تازه اى را وارد گود زمامدارى كرد.

رهبر پنجاه ساله تركمنستان يك پزشك و فارغ التحصيل رشته دندانپزشكى از دانشكده علوم پزشكى تركمنستان است و جالب است كه حتى علاقه خود به عرصه پزشكى را درايام رهبرى سياسى نيز كنار نگذاشته است. محمد اف، يك ماه بعد از به قدرت رسيدنش نخستين كتاب خود را در ارتباط با نظام بهداشتى منتشر كرد. او در كتابش نظام گذشته بهداشت و وضع حاضر و آينده تركمنستان را به تصوير كشيده است. البته وى گفته است كه، سنت كتاب نويسى او امرى متفاوت از تركمن باشى است و برخلاف « صفر مراد نيازاف» كه كتاب «روحنامه» خود را راهنماى ملت تركمن خواند و آن را متن آموزشى مدارس و مراكزآموزش عالى قرارداد محمد اف هيچ دستورى مبنى بر اين كه كتاب او را نيز در مدارس تعليم بدهند، صادرنكرد.
نيازاف نيز ازاين علايق رفيق سياسى خود به طبابت باخبربود به همين دليل با وجود همه مأموريت ها ومناصب سياسى كه به بردى محمداف واگذار مى كرد به پست هاى او درزمينه هاى طبابت وبهداشت و درمان دست نمى زد . محمداف در سال ۱۹۹۵ به رياست سازمان دندانپزشكى وزارت بهدارى تركمنستان منصوب شد و در سال ۲۰۰۷ سمت وزارت بهدارى را در دست گرفت. محمداف با اطلاع از وضع بهداشت وخدمات درمانى در تركمنستان يكى از وعده هاى انتخاباتى خود را بالابردن سطح سلامت و رفاه جامعه قرار داده است و اميدوار است كه با جذب سرمايه هاى خارجى در اين زمينه به اقدامى وسيع دست زند.
رشد سياسى محمداف در نظام قدرت سياسى عشق آباد از زمانى شروع شد كه او در پست مهم معاونت نيازاف در كابينه نشست. سال ۲۰۰۱ اين پزشك همراه تركمن باشى بالاخره توانست اعتماد رهبرفقيد رابراى اداره هيأت وزيران جلب كند. درميان اطرافيان نيازاف اين آتايف بود كه سوداى رقابت با بردى را داشت.
آتايف بسيار اميدواربودكه براساس قانون اساسى كه قدرت راپس ازمرگ رهبردردست رئيس پارلمان قرار مى دهد، رياست جمهورى را در دست بگيرد. اما در شامگاه مرگ نيازاف به اتهام فساد مالى بازداشت شد و براى هميشه ميدان رابراى عضوى ديگرازحلقه معتمدان نيازاف خالى كرد.
سنت شكنى هاى دولتمرد عشق آباد
محمداف وعده داده است كه به مجموعه اى از اصلاحات اقتصادى، اجتماعى و سياسى در تركمنستان دست خواهد زد. او دراعلام برنامه هاى اصلاحات خود مسيرى متفاوت ازتركمن باشى را پيش گرفته است، هرچند دوستانش مى گويند كه بردى بر ادامه راه صفر مراد نيازاف تأكيد مى نهد. در نخستين اقدام ها او بخش زيادى از محدوديت هاى اجتماعى را برداشته است. محمداف پس از پيروزى، برخى اصلاحات را در زمينه آموزش و مسائل اجتماعى ايجاد كرد. ازجمله اصلاحاتى كه او در حال انجام است، اين كه مدت زمان تحصيل ديپلم را از ۹ سال به ۱۰ سال افزايش داده است. بردى گفته است: آموزش زبان هاى خارجى و درس ورزش كه در مدارس اين كشور حذف شده است، احيا و دانش آموزان مستعد را براى ادامه تحصيل به كشورهاى اروپايى، ژاپن و چين اعزام خواهد كرد. در اين راستا او كرسى ۳ درس جامعه شناسى و حقوق و ورزش را برقرار كرد. وى بارها تأكيد كرده كه زمينه استفاده از اينترنت و فناورى هاى جديد علمى براى هر تركمن را فراهم مى كند. پيش ازاين تنها ادارات دولتى مجاز به استفاده از اينترنت در اين كشور بودند. هم اكنون كافى نت ها در عشق آباد باز شده اند.
محمداف از تصميماتى براى كنترل تورم هم سخن گفته است وبنا دارد قيمت سوخت و كالاهاى اساسى را تغيير ندهد. محمداف براى اجراى سريع تصميماتش چند مقام دولتى را بركنار كرد كه مهم ترين آنها وزير تلويزيون و آموزش و وزير حمل ونقل بود. او برنامه هايى براى بالابردن سطح قدرت ارتش دارد و گفته است براى اقتدار هرچه بيشتر كشور تجهيزات جديد نظامى خريدارى خواهد كرد. دغدغه امروز و اولويت جدى محمداف ساماندهى وضع معاش مردم است كه از فقر و كمبودهاى جدى رنج مى برند، از اين رو با اشاره به اينكه ۶۰ درصد از بودجه دولتى اين كشور در زيرساخت هاى اقتصادى هزينه مى شود، مى گويد: براى ارتقاى سطح زندگى مردم اين كشور تاكنون، چند ميليارد دلار در توسعه اقتصاد ملى هزينه كرده است.
فردى شيفته ديپلماسى
محمداف درنقش فردى علاقه مند مذاكره و ميادين ديپلماسى ظاهرشده است. او درمدت حدود رياست ۶ ماهه خود به چندين سفر مهم دست زده است و جالب است كه تلاش مى كند محافل جهانى اين آهنگ تغييردرديپلماسى عشق آباد و پيام علاقه مردان جديد تركمن به مراودات سياسى را دريافت كنند. اين نكته ازگزارشى كه محمداف به تازگى از برنامه هاى سياست خارجى خود داد پيداست. اوگفت تركمنستان تاكنون با ۱۲۲ كشور جهان روابط ديپلماتيك برقرار كرده است و هم اكنون عضو بيش از ۴۰ سازمان معتبر بين المللى است. وى اضافه كردكه در حال حاضر تركمنستان با ۸۰ كشور جهان مبادلات بازرگانى دارد و حجم مبادلات بازرگانى خارجى اين كشور در سال گذشته ميلادى (۲۰۰۶) به بيش از ۸ ميليارد و ۷۰۰ ميليون دلار رسيده است. محمداف در فهرست شركاى عشق آباد تأكيد ويژه برهمكارى با ۳ قدرت ايران، روسيه وچين دارد. او اين برنامه را با سفر به تهران و مسكو آغاز كرده و قرار است درآينده نزديك راهى چين شود. نزديكى او به روسيه وتهران دلايل ژئوپلتيك دارد ودرباره چين نيز مى گويد كه روابط تركمنستان با چين از جايگاه ويژه اى برخوردار است. به همين دليل هم اكنون در تركمنستان ۱۹ طرح با مشاركت سرمايه گذاران چينى به ارزش بيش از ۲۳۸ ميليون دلار در حال انجام است.
مهم ترين توفيق ديپلماسى ۶ ماهه محمداف، امضاى پيمان انرژى با دوستان خود در آسياى مركزى بود. پيمانى كه در واقع امتياز ميزبانى آن را بردى در اختيارگرفت.
درجريان اين نشست او به اتفاق رئيس جمهورى روسيه، قزاقستان و ازبكستان بيانيه توسعه مشترك تأسيسات انتقال گاز را در آسياى مركزى امضا كرد. دراقدامى ديگر، او براى نخستين بار به عنوان رهبر جديد تركمنستان در جمع همتايان خويش در جامعه كشورهاى مشترك المنافع يا همسود شركت كرد. اين در حالى است كه نيازاف تمايلى براى حضور در نشست سران منطقه نداشته و آن را كارى بيهوده تلقى مى كرد.