Iran Newspaper - ماجرا

آقاى مرادى از آن دسته آدم هايى است كه هميشه سعى مى كند قانون ومقررات را رعايت كرده و پا از دايره آن بيرون نگذارد. هيچ گاه در زندگيش سعى نكرده بود حق كسى را پايمال كند و اين عمل را دور از شأن خود و انسانيت مى دانست. هر چند كه بارها ديگران به شكل هاى مختلف حق او را از بين برده بودند. اما او نمى توانست به خود بقبولاند كه مانند ديگران رفتار كند.
آقاى مرادى هنگام رانندگى نيز بسيار محتاط بود و تلاش مى كرد مرتكب خلاف نشود. هر چند كه در اين آشفته بازار ترافيك، كسانى مثل او كلاهشان پس معركه است، اما او دوست نداشت مانند خيلى ها، با زرنگى و ناديده گرفتن مقررات، گليم خودش را از آب بيرون كشيده و به ريش ديگران بخندد. ولى آن روز هنگامى كه از محل كارش به خانه برمى گشت و در افكارش غوطه ور بود با مشاهده خودرويى كه ۳سرنشين داشت و يكى از آنان با علامت ايستى كه در دست داشت مدام به او اشاره مى كرد كه در كنار بزرگراه توقف كند، بسار متعجب و حيرت زده شد.
ابتدا تصور كرد سرنشينان خودرو قصد سؤال و يا تقاضاى كمك دارند، اما رفتار جدى آنان و علامت ايست راهنمايى كه در دست يكى از سرنشينان بود خيلى زود باطل بودن اين تصور را به وى فهماند. چندبار در تلويزيون ديده بود كه مأموران مخفى پليس راهنمايى و رانندگى در بزرگراه ها جلوى رانندگان متخلف را گرفته و آنها را جريمه كرده و يا خودروى آنان را به پاركينگ منتقل مى كنند. او حالا احساس مى كرد كه اين بار، مأموران كنترل نامحسوس سراغ او آمده اند. اما هرچه فكر كرد يادش نيامد كه مرتكب چه تخلفى شده كه پليس در تعقيب اوست. رفتار خشن مردى كه علامت ايست را در دست داشت و با عصبانيت به او اشاره مى كرد كنار جاده بايستد به او فهماند كه موضوع كاملاً جدى است و او بايد دستور را اطاعت كند. با ناراحتى و دستپاچگى در شلوغى بزرگراه، آرام آرام خودرو را به كنار جاده كشاند و توقف كرد. از آئينه به پشت سرش نگاهى انداخت. خودرويى كه سرنشينانش به او دستور توقف داده بودند نيز پشت او توقف كرده و مردى كه علامت ايست در دست داشت پياده شد و به سوى او آمد. خودش را جمع و جور كرد و شيشه را پائين كشيد. مرد پس از اداى احترام، خودش را مأمور پليس معرفى و از او خواست مدارك اتومبيل و گواهينامه اش را ارائه دهد.
آقاى مرادى با تعجب به مرد كه لباس شخصى به تن داشت گفت: ببخشيد جناب، ممكن است بفرماييد چه خلافى از بنده سر زده است؟
مرد هم درجواب گفت: سبقت و سرعت غيرمجاز در بزرگراه تخلفات مهم شماست. آقاى مرادى كه با شنيدن اين حرف تعجبش صدچندان شده بود پرسيد: حتماً اشتباهى صورت گرفته و شما بنده را به جاى ديگرى اشتباه گرفته ايد. من اصلاً سبقت غيرمجاز نگرفته ام و هميشه مقررات راهنمايى و رانندگى را رعايت مى كنم. مرد همان طور كه دستش را دراز كرده و منتظر گرفتن مدارك بود، پاسخ داد: همه افراد خلافكار هميشه از اين حرف ها مى زنند. شما هم وقتى فيلمى را كه از ويراژ دادنت گرفته ايم مشاهده كردى نظرت عوض شده و به التماس مى افتى. آقاى مرادى باز هم يادش آمد كه در تلويزيون ديده بود مأموران كنترل نامحسوس از تخلفات رانندگان فيلمبردارى كرده و در صورت انكار آنان، فيلم گرفته شده را نشان داده و جايى براى بحث كردن نمى گذارند. بنابراين به خودش گفت، شايد حواسم نبوده و ناخودآگاه سبقت غيرمجاز گرفته ام. پس بهتر است به جاى اين كه مانند خلافكاران حرفه اى، خودم را به نفهمى بزنم، دستور مأمور را اجرا كنم و مانند يك شهروند واقعى جريمه خلافى را كه انجام داده ام بپردازم. بنابراين در حالى كه كمربندش را باز مى كرد مدارك اتومبيل و گواهينامه اش را از داخل جيبش بيرون آورده و دو دستى تقديم كرد. مرد در حالى كه مدارك را از او مى گرفت از وى خواست خودرويش را خاموش كرده و سوييچ آن را نيز به او بدهد. او پس از گرفتن سوييچ، به سمت خودرو خودشان كه پشت سر پارك شده بود رفت و چند دقيقه اى با دو نفر سرنشين ديگر خودرو به صحبت پرداخت. او مجدداً به سمت آقاى مرادى كه همچنان پشت فرمان نشسته بود برگشته و از او خواست كه پياده شده و اجازه دهد او رانندگى كند. آقاى مرادى با تعجب سؤال كرد: جناب اگر بايد جريمه بشوم خواهش مى كنم قبض صادر بفرماييد. بنده هم قول مى دهم ديگر هيچ وقت مرتكب خلاف نشوم، ديگر چرا شما مى خواهيد پشت فرمان بنشينيد؟
مرد در حالى كه در اتومبيل را باز كرده و با دست به او اشاره مى كرد از پشت فرمان كنار برود گفت: جناب سروان دستور دادند خودروى شما را به پاسگاه ببريم. در آنجا پس از بررسى واحد كامپيوتر، اگر جريمه هاى ديگرى نداشتيد، پس از گرفتن تعهد مى توانيد تشريف ببريد.
آقاى مرادى همان طور كه از داخل ماشين خودش را به روى صندلى كنار مى كشيد، گفت: بنده كه قبول كردم جريمه تخلفى را كه شما مى فرماييد بپردازم. مدارك هم كه صحت مالكيت مرا ثابت مى كند، ديگر چه نيازى است كه به پاسگاه برويم؟
مرد قوى هيكل كه پشت فرمان نشسته بود تا خودرو را روشن كند جواب داد: اين روال قانونى است كه اشخاصى را كه در بزرگراه مرتكب تخلفات خطرناك مى شوند حتماً بايد به جلوى پاسگاه ببريم. حتى ممكن است خودرو شما هم براى چند روزى توقيف شود.
آقاى مرادى با ناراحتى گفت: اى بابا اين چه قانونى است كه آدم را به خاطر تخلفى كه خودش هم نمى داند كى مرتكب شده بازداشت و از كار و زندگى بيندازند.
مرد كه در حال رانندگى بود پاسخ داد: حالا وقتى در پاسگاه فيلم ويراژ دادن و سبقت گرفتن خودت را ديدى خودت هم قبول خواهى كرد كه مرتكب چه كار خطرناكى شده اى. تازه شانس آوردى جناب سروان ما آدم بسيار خوبى است و سختگيرى نمى كند. شايد جلوى پاسگاه بتوانى راضى اش كنى كه خودرو را توقيف نكند. آقاى مرادى كه از اين گفته بوى اميدوارى به مشامش رسيده بود سؤال كرد: من اصولاً آدم قانونمندى هستم و هرچه كه شما مأموران قانون بفرماييد اطاعت مى كنم. اما باور كنيد تا به حال پايم به كلانترى و پاسگاه نرسيده و اگر امكان دارد شما با جناب سروان صحبت بفرماييد تا از بردن من به پاسگاه خوددارى كند و همين جا هر چقدر جريمه لازم است بنويسند. مرد نگاهى به او انداخت و گفت: راستش را بخواهيد ما هنوز ناهار نخورده ايم و قصد داريم براى صرف ناهار به پاسگاه برويم. پيشنهاد مى كنم چند كيلومتر جلوتر كه به پمپ بنزين رسيديم شما از اغذيه فروش كنار پمپ بنزين چند ساندويچ و نوشابه بگيريد تا به قول معروف، جناب سروان را نمك گير كنيد، آن وقت من از ايشان مى خواهم كه شما را به پاسگاه نبرند. آقاى مرادى كه از اين پيشنهاد شوكه شده بود با تعجب سؤال كرد: شما فكر مى كنيد اين كار درست است؟ نكند كه موجب ناراحتى و عصبانيت ايشان بشود؟!
مرد لبخندى زد و گفت: نه بابا، شما كه نمى خواهيد رشوه بدهيد، تازه پول ساندويچ ها را هم من مى دهم، ناراحت نباشيد. آقاى مرادى با شرمندگى جواب داد: نه جناب، اختيار داريد، قصد جسارت نداشتم، چند ساندويچ كه قابل شما را ندارد... لحظه اى بعد مرد با اشاره دست به اتومبيل پشت سرى فهماند كه قصد توقف دارد و بعد كه به جلوى پمپ بنزين رسيد خودرو را كنار جاده پارك كرده و به آقاى مرادى گفت: بفرماييد، ولى زود برگرديد.
آقاى مرادى تشكر كرده و با سرعت پياده شد و به طرف مغازه اى كه كنار پمپ بنزين قرار داشت دويد. دقايقى بعد كه با چند ساندويچ و نوشابه از مغازه خارج شد هرچه نگاه كرد اثرى از خودروها نديد. با ناباورى به اين طرف و آن طرف دويد اما فايده اى نداشت و آنها رفته بودند. ساعتى بعد در مراجعه به پاسگاه پليس راه، مشخص شد كه آنها دزد بوده و به دروغ خود را مأموران كنترل نامحسوس معرفى كرده بودند.
توصيه هاى انتظامى
* هنگام برخورد با افراد لباس شخصى كه خود را مأمور پليس معرفى مى كنند از آنها كارت شناسايى مطالبه كرده و قبل از اطمينان از صحت گفته آنان، مدارك شناسايى خودرو و يا ديگر وسايل همراه خود را در اختيارشان قرار ندهيد.
* برخى دزدان در پوشش مأموران انتظامى و ادعاى پليس بودن قصد سرقت از مردم را دارند. در صورت مشكوك شدن به آنان، از پليس ۱۱۰ براى روشن شدن موضوع كمك بخواهيد.