اميد بى نياز

اخراجى ها ۵ ميليارد فروش مى كرد ما ۲ ميليارد و نيم خسارت ديديم و در واقع ۲ ميليارد و نيم به بدنه سينما خسارت وارد شد. زيرا از كل فروش فيلم، ۳۵ درصد براى تهيه كننده است و عوامل ديگر از جمله سينمادار، پخش، تبليغات و... ۶۵ درصد از فروش فيلم را برداشت مى كنند.
اينها را حبيب الله كاسه ساز تهيه كننده فيلم اخراجى ها مى گويد؛ مردى كه در جشنواره فجر هنگامى روى صحنه رفت كه جايزه بهترين فيلم از نگاه تماشاگران را دريافت كرد. اما شايد در آن هنگام به فروش ۲ميلياردو نيمى فيلمش و صف طولانى مردم در جلوى سينماها فكر نمى كرد و انتظار چنين فروشى را نداشت. زمانى هم كه فروش فيلم مرز يك ميليارد را طى كرد، همواره به فروش بالاى اين فيلم اميدوار بود. اما به ناگاه، صداى دستفروش هاى خيابانى در شهر طنين انداز شد. آنها در حالى كه فريادزنان واژه اخراجى ها را تكرار مى كردند، همه معادلات فروش اين فيلم را به هم ريختند. مسعود ده نمكى كارگردان اخراجى ها در چنين حال و هوايى از اكران ۴۰ دقيقه از صحنه هاى پخش نشده فيلم خبر داد. اين خبر به قول خود ده نمكى پاتكى بر ضد قاچاقچيان فيلم براى جلوگيرى از ركود گيشه بود. با اين حال فروش فيلم اخراجى ها از ۲ ميليارد و نيم ميليون تومان فراتر نرفت و اسكناس هاى هزار تومانى به جاى رفتن به گيشه سينما به جيب دستفروش ها و باند توزيع غيرقانونى رفت.
اما به راستى قاچاق فيلم از ديد تهيه كنندگان فيلم چگونه پديده اى است؟ تهيه كننده فيلم اخراجى ها درباره اين پديده مى گويد: قاچاق فيلم مثل قاچاق موادمخدر است و ريشه را هدف قرار مى دهد. اين پديده نخستين ضربه خود را به سينماى ملى وارد مى كند و بعد تهيه كننده را نشانه مى گيرد. بنابراين اين معضل يك تجاوز و يك هجوم وحشيانه است كه ابتدا فرهنگ و سينما را تخريب مى كند. اين تخريب هم اقتصادى و هم معنوى است.
قاچاق فيلم مثل قاچاق موادمخدر است. زيرا سى دى هاى غيرمجاز هم مثل موادمخدر ريشه را مى سوزانند.
كاسه ساز درباره راه هاى پيشگيرى از قاچاق فيلم مى گويد: تنها راه مقابله با اين معضل اين است كه خود مردم سى دى غيرمجاز نخرند. اما وقتى شاهد آن هستيم كه مردم همچنان به خريد آن مبادرت مى ورزند، با ضعف اطلاع رسانى رو به رو مى شويم. بى شك شرعاً ديدن سى دى غيرمجاز حرام است و بايد به مردم اعلام شود كه از ديدن يك چيز حرام اجتناب كنند. اگر اين كار به وسيله اطلاع رسانى صحيح به مردم ابلاغ شود، مردم از خريدن سى دى غيرمجاز خوددارى مى كنند. زيرا خود مردم مؤمن ما با اعتقاد هستند. براى نمونه يكى از دوستان ما به طور اتفاقى يك سى دى قاچاق اخراجى ها را خريده بود. وى هنگامى كه آن را به منزل برده بود، همسر و دخترش اجازه تماشاى سى دى را نداده بودند. آنها گفته بودند كه اين سى دى غيرمجاز است و براى ديدن بايد رضايت تهيه كننده را جلب كرد. اين دوست هم با من تماس گرفت و قضيه را اطلاع داد.
تهيه كننده فيلم اخراجى ها درباره تكثير سى دى اخراجى ها در رابطه با زمان اكران فيلم مى گويد: اخراجى ها حدود ۲۸ روز تا يك ماه روى پرده بود كه سى دى قاچاق آن وارد بازار شد. اگر اين سى دى به بازار نمى آمد و اكران فيلم در تهران و شهرستان ها ادامه مى يافت، وضع به گونه ديگرى مى شد. زيرا در جلوى هر سينمايى با صف هاى طولانى مردم روبه رو مى شديم و استقبال مردم از فيلم قابل تأمل بود. وقتى اخراجى ها اكران شد، ما يك ماه مراقبت هاى ويژه انجام داديم و مواظب بوديم كه فيلم كپى نشود، اما متأسفانه كپى و تكثير شد. وقتى هم به بازار آمد ديگر كار از كار گذشت. ما شكايت كرديم، برخى از مغازه ها هم پلمب شدند و با برخى از فروشندگان اين سى دى هم برخورد انجام گرفت. اما به هر حال پخش شد و كسى هم نتوانست آن را كنترل كند. حدود يك ميليون
سى دى قاچاقى «اخراجى ها» به بازار آمد و در واقع به گيشه اخراجى ها ۲‎/۵ ميليارد تومان خسارت وارد كرد. اين ۲‎/۵ ميليارد تومان هم تنها ضربه شخصى من نبود، بلكه به تمام بدنه سينما بود، به سينمادار، حقوق پرسنل و خدمه سينما، هزينه هاى آب و برق و همه مواردى كه به نوعى به گيشه ارتباط دارند. البته تكثير سى دى اخراجى ها با مدت زمان ديرترى به بازار آمد و تكثير فيلم هاى ديگر بسيار زودتر از اين فيلم به وقوع پيوسته است. براى نمونه، نسخه اورژينال فيلم نقاب بعد از ۴ روز از اكران در خيابان هاى شهر پخش شد و اين امر سؤالات زيادى را به وجود مى آورد.
حبيب الله كاسه ساز به رشد و تكثير بيش از حد سى دى هاى غيرمجاز اشاره مى كند و به پيامدهاى منفى فرهنگى اين پديده مى پردازد.
وى در اين باره يادآور مى شود: سينما در جهان جايگاه ويژه اى دارد و درواقع امروزه فرهنگ هر مملكتى را با سينماى آن مى شناسند. بنابراين رشد هنرى و اجتماعى مردم را مى توان در سينما ديد، همچنين سينما آينه اى براى ديدن رشد اقتصادى، روابط خانوادگى و تعامل افراد با همديگر است.
شايد در بحث تكثير سى دى غيرمجاز و قاچاق فيلم، اهداف مادى يك گروه مطرح شود. اما اين تنها ظاهر قضيه است. زيرا قاچاق فيلم، وارد كردن ضربه به كل فرهنگ مردم و روابط و مناسبات فرهنگى آنهاست.
بنابراين ما نمى توانيم با پلمب كردن ۱۰ ، ۱۵ مغازه اين كار را ريشه كن كنيم و اين كار مستلزم برخورد جدى است. زيرا در همه جاى دنيا برضد آن برخورد جدى انجام مى دهند. شما در كشورهاى اروپايى و آمريكايى، يك سى دى غيرمجاز نمى بينيد، دليل اين امر چيست؟ دليل اين امر به اطلاع رسانى و آگاهى مردم به اين ضربه مهلك فرهنگى مربوط مى شود.
بنابراين براى مبارزه با پديده قاچاق فيلم به قوانين محكم و مدون نياز داريم. در اين راه كميسيون فرنگى مجلس مى تواند در مبارزه با قاچاقچيان فيلم مؤثر عمل كند. همچنين اقدامات قوه قضائيه و نيروى انتظامى در اين راه به ما كمك شايانى خواهندكرد.
تهيه كننده اخراجى ها، در ارزيابى اقدامات اخير نيروهاى امنيتى و قضايى بر ضد قاچاقچيان فيلم يادآور مى شود: اقدامات اخير قوه قضائيه و پليس امنيت جاى تقدير دارد. تا آن جايى كه من خبردارم، پليس چند تيم حرفه اى تشكيل داده و مانع سهولت كار قاچاقچيان فيلم شده است. طورى كه قاچاقچيان هم اكنون به راحتى به مغازه ها رفت و آمد نمى كنند و سى دى ها مثل گذشته به راحتى و سهولت دراختيارمردم قرارنمى گيرد.
اين حركت پليسى درجاى خود نوعى از مقابله بر ضد اين افراد است.
قضيه برخورد پليسى با مسأله تكثير فيلم اخراجى ها هم قابل تأمل بود. ما روز اول با پلاكارد اخراجى ها روى مغازه هاى سى دى فروشى روبه رو شديم. حتى خيلى از مغازه ها درباره آن تبليغ مى كردند و برخى ها هم مى گفتند كه در سوپرماركت هم سى دى اخراجى ها فروخته مى شود. اما كم كم با اين مسأله برخورد شد و تبليغات سى دى فيلم هم از اين شكل تجارى خارج شد.
آيا پديده قاچاق فيلم از يك كانال و شبكه مافيايى ناشى مى شود. آيا اين امر طبق سياست هايى ازپيش تعيين شده و به وسيله دست هايى پنهان به وقوع مى پيوندد، يا اين كه ناشى از يك پديده اقتصادى و اجتماعى است. به تعبيرى آيا فروش سى دى يك شغل كاذب اجتماعى است كه از جانب افراد اين حرفه براى ارتقاى وضع معيشتى صورت مى گيرد؟ حبيب الله كاسه ساز تهيه كننده فيلم پرفروش اخراجى ها در جواب اين سؤالات مى گويد: من فكر مى كنم. هردوى اين موارد بيان شده است. يعنى هم كاذب بودن اين شغل و چشم دوختن به درآمد آن براى پيشرفت مادى مطرح است و هم حركتى كه تيم هاى مافيايى براى پيشرفت اين كار دارند. بنابراين تكثير سى دى غيرمجاز شبيه قاچاق موادمخدر است؛ همان طور كه موادمخدر از سوى يك منبع بزرگ تر پخش و به دستفروش هاى خرده پا مى رسد، قاچاق فيلم نيز از يك پخش كننده بزرگ به دستفروش هاى خيابانى ختم مى شود. اما دركل اين كار دزدى است و مانند بالارفتن از ديوار خانه مردم است. زيرا فيلم يك مال و يك سرمايه شخصى است. اين سرمايه بعد از اكران در سينما به رسانه هاى ديگر ازجمله تلويزيون يا شبكه رسانه هاى تصويرى و خانگى مى رود. اما وقتى وسط راه اين مال فروخته شود، بنابراين كسى به آن دستبرد زده است. شايد تفاوت آن با يك شغل كاذب هم در همين است. شغل هاى كاذب مواردى ازجمله سيگارفروشى و ديگر وسايل مجاز را شامل مى شود كه درهرحال خريد و فروش آنها حرام نيست. اما خريد و فروش يك سى دى كه مال و سرمايه يك فرد غايب است، حرام و جرمش دزدى است.

محمود اربابى، رئيس اداره كل نظارت و ارزشيابى معاونت سينمايى وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى است.اين معاونت در رابطه با قاچاق سى دى فيلم هاى ايرانى برنامه هاى وسيعى را تدارك ديده است.درباره آسيب شناسى اين پديده شوم نورسيده براى سينماى ايران، با او كه نزديكترين نهاد قانونگذارى توليد در عرصه سينماست به گفت وگو نشسته ايم.
مسأله قاچاق فيلم هاى سينمايى پس از يك دوره مبارزه از شدت افتاد.چندى است دوباره اين موضوع مطرح شده و اين بار با انرژى مضاعفى، دارايى مادى و معنوى سينماى ايران را تهديد مى كند.تا آنجا كه شورايى در معاونت سينمايى وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى شكل گرفت.بهتر است بحث را از اين شورا شروع كنيم.
بحث سرقت آثار سينمايى، مسأله جديدى در سينماى ايران و جهان نيست. اما در برخى از كشورها اين مسأله روى سينما تأثير مستقيم مى گذارد و خيلى سريع زيان هاى خود را نمايش مى دهد. از جمله سينماى ايران. در گذشته فرآيند دسترسى به آثار سينمايى سخت تر بود و زمان بيشترى را معطوف به خود مى داشت. اما امروزه به كمك فناورى هاى پيشرفته اين امكان ساده تر شده است. همه از اين امكانات فناورى استفاده مى كنند. به همين دليل شيوه هاى آموزش استفاده از آن نيز عمومى شده و با كوچكترين سرمايه شخصى، امكانات فناورى را مى توان در منازل به خدمت گرفت. در گذشته يك كپى كار از فيلم هاى سينمايى وجود داشت كه همه كارها روى آن صورت مى گرفت. اما امروز فيلم در لابراتوار مستقيم روى كامپيوتر كپى مى شود و بعد از روى آن نسخه هاى سى دى و دى وى دى براى طى كردن مراحل فنى تكثير مى شود و پس از آن تا توليد مواد تبليغى و... بنابراين فيلم در معرض سرقت قرار مى گيرد. اما چرا در گذشته اين امكان كمتر بود؟ پيشتر چون امكان نمايش سى دى وجود نداشت، فيلم بايد از طريق كپى هاى VHS در اختيار مردم قرار مى گرفت، بنابراين سوداگران چاره اى نداشتند مگر اين كه فيلم ها را از روى پرده كپى كنند. در مراحل تكثير يك نسخه به نسخه هاى ديگر موجب افت كيفيت مى شد و بنابراين تعداد آثار كپى شده چندان روى سينماى ايران تأثير مستقيم نمى گذاشت. گاهى اوقات كاركرد مثبت هم داشت. يعنى تماشاگر ترغيب مى شد فيلمى را كه با كيفيت بد ديده، در سينما با كيفيت خوب ببيند. اما در ۲ سال گذشته كپى فيلم هاى سينمايى بسيار بر سينماى ايران تأثير منفى گذاشته است. البته ناگفته نماند كه كليت مجموعه نظام هم چندان آمادگى مواجهه با چنين پديده اى را نداشت. از همين رو با نقصان هايى روبه رو شديم. اين نقصان فضايى را ايجاد كرده كه قاچاقچيان در اين فضا مى توانند از فرصت استفاده كنند.
كمى درباره اين فضاى خالى بيشتر توضيح مى دهيد؟
ما از سال گذشته كه قاچاق فيلم شدت گرفت به عنوان يك واحد ستادى فعاليت هاى خود را بيشتر كرديم. نامه هاى زيادى را به مجلس شوراى اسلامى، وزارت كشور، نيروى انتظامى و... نوشتيم. از طرف ديگر سعى كرديم كارى كنيم كه رغبت مردم به تماشاى فيلم ها در سينما بيشتر شود. مدتى سارقان در اين فضا عقب نشينى كردند، اما اين عقب نشينى به معناى حذف كامل نبود؛ بلكه آنها مشغول تجديد قوا بودند تا آنجا كه از آغاز سال ۸۶ اين مسأله روندى نگران كننده و فاجعه آميز به خود گرفت. اين در حالى بود كه ما از سال گذشته به پيشنهاد معاونت محترم سينمايى وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى، شورايى را براى مقابله تشكيل داديم و اين مسأله تا امروز پيگيرى شد. ببينيد، مسأله سرقت يك مسأله است و مسأله آماده بودن فضا براى سرقت مسأله ديگرى. اين ۲ نكته مهم موضوع شوراى مبارزه با قاچاق شد.
بسيارى انتظار داشتند كه ما عاملان را دستگير كنيم. در صورتى كه چنين كارى نه در دستور كار وزارت ارشاد است و نه توانايى انجام آن را به لحاظ اجرايى دارد. ما مسائل را كارشناسى مى كنيم و آن را براى اجرا به مبادى ذيربط ارجاع مى دهيم.
به چه عواملى در اين سرقت ها برخورد كرديد؟
مسأله توزيع فيلم هاى سينمايى، قيمت و هزينه هاى اين توزيع و بسيارى نكته ديگر عواملى هستند كه فضاى سرقت را پديد مى آورند. ما حتى بودجه اى را به مسأله مبارزه با قاچاق اختصاص داديم كه به هيچ وجه در بودجه سالانه پيش بينى نشده بود. ما در يك بازى ۲ طرفه واقع شده ايم، يك سو قاچاقچيان هستند كه به راحتى و بدون قانون كار خود را انجام مى دهند و در سوى ديگر ما هستيم كه بايد قانونگذارى كنيم. اين قانون تصويب شود، نيروهاى مختلف با يكديگر هماهنگ شوند و...
مى بينيد عملاً كارى كه ما قرار است انجام دهيم زمانبر است. در فاصله اى كه ما به زمان احتياج داريم تا قوانين اجرايى شود، سارقان همچنان به كار خود ادامه مى دهند و رشد مى كنند. اما زمانى كه قوانين ما اجرايى شد، در يك حركت سريع همه اين قاچاقچيان را ريشه كن خواهيم كرد.
به قوانينى اشاره كرديد كه تصويب شده و اتفاق هايى كه قرار است رخ دهد. مى توانيم كمى درباره اين مصوبات صحبت كنيم؟
شوراى ما به اين نتيجه رسيده كه فاصله زمانى اكران فيلم در تهران و شهرستان ها كوتاه شود. اگر تمام حركات اكران يك فيلم ضربتى صورت گيرد، اجازه، زمان و فضا در اختيار قاچاقچيان قرار نمى گيرد تا دست به كار شوند. براى توضيح بيشتر مى توانم بگويم سوداگران به طور مثال از فرصتى كه يك فيلم ايجاد مى كرد تا نسخه اكران از تهران به شهرستان ها برود استفاده مى كردند و كار خود را انجام مى دادند. به طور مثال فيلم اخراجى ها امسال ۲‎/۵ تا ۳ ميليارد تومان فروش كرد. شايد اين فيلم در شرايط معمول پيشين، به اين فروش نمى رسيد، بلكه ما با تهيه كننده هماهنگ كرديم فيلم در شكل گسترده و ۶۰ كپى در تهران و شهرستان ها اكران شد. زمانى كه كپى غيرقانونى اين فيلم به شكل سى دى بيرون آمد، فيلم يك ميليارد و نيم در تهران فروش كرده بود. اگر تدبيرى كه اشاره كردم نبود، شايد اين فيلم در برهه ۶۰۰ يا ۷۰۰ ميليون تومانى با مسأله قاچاق روبه رو مى شد.
از ديگر سو ما به تهيه كنندگان كمك مالى مى كنيم تا هزينه هاى اكران فيلم را كاهش دهند. باز هم اگر بخواهم نمونه بياوريم، ۵۰ درصد هزينه اكران هماهنگ در شهرستان ها را معاونت سينمايى پرداخت مى كند.
كار نرم افزارى خاصى هم صورت گرفته است؟
بله. ما مشغول يك كار پژوهشى هستيم تا مراكزى كه امكان بيرون رفتن نسخه هاى فيلم از آنها وجود دارد شناسايى شود. از ديگر سو به دست اندركاران سينما آموزش بدهيم كه چطور مى توانند در برابر اين سرقت ها از اموالشان محافظت كنند. اما در كنار تمام اين فعاليت ها بايد بگويم دوستان مسأله را بسيار جدى تر از آنچه هست در نظر بگيرند. سينما يكى از فعال و مؤثرترين حركت هاى فرهنگى، هنرى نظام است. در مقابل ما با يك بازار زيرزمينى گسترده ارائه آثار غيرايرانى روبه رو هستيم. اين بازار كه به نظر بنده كاملاً حساب شده عمل مى كند مى خواهد با ارائه ديدگاه هاى فرهنگى خود تلاش هاى فرهنگى نظام را تخطئه كند. به نظر مى رسد كمى دقت لازم را در برخورد با اين مسأله از دست داده ايم.
چرا اين دقت لحاظ نمى شود؟
برخى هنوز از سينما تصور پيش از انقلاب را دارند. يا عده اى ديگر زمانى كه صحبت از سينما مى شود پاى برخى فيلم هاى غربى را به ميان مى آورند و سينماى ما را با آن مقايسه مى كنند. تعدادى ديگر هم معتقدند كه اصلاً سينما وجود نداشته باشد.
فرض كنيد تمام اين تصورات فضا را براى طرف مقابل آماده مى كند تا از آن استفاده كنند و اين به طور حتم به نفع نظام جمهورى اسلامى نيست. رهبر معظم انقلاب مى فرمايند: «سينما كليد توسعه كشور است.» ما اگر اين عبارت را سرلوحه اعمال خود قرار دهيم با اين نكته روبه رو مى شويم كه همه از بالا تا پائين نظام بايد از حريم اين هنر حفاظت كنيم. پس بايد براى كاهش آسيب قاچاق فيلم يك حركت جمعى صورت گيرد.
يك سوى قضيه قاچاق فيلم، مردم هستند. آنها بايد آگاه شوند كه فيلم هاى غيرقانونى را خريدارى نكنند. آنها بايد بدانند فيلم سينمايى را بايد در سينما ببينند. به طور مثال زمانى كه نسخه اى از نقاب عرضه مى شود كه اين نسخه نسبت به نسخه سينمايى تفاوت هايى دارد، خودش مى شود يك عامل تبليغ. بايد دنبال راهكارهايى بود كه چنين اتفاق هايى نيز نيفتد.
ما در شوراى پروانه نمايش افرادى آگاه و مطلع داريم، زمانى كه مردم اين نسخه را مى بينند خود متوجه مى شوند كه چرا ما به آن مجوز نداده ايم و پس از تماشاى فيلم نسخه قاچاق متوجه مى شوند و قبول مى كنند. مسأله اينجاست كه مردم در وهله اول نمى دانند با چه چيزى مواجه مى شوند.
امروز قاچاق سى دى و فيلم هاى ايرانى به يك مسأله ملى تبديل شده است. زمانى كه مردم به سينما نروند اقتصاد سينما شكست مى خورد. سينما به عنوان يك وسيله فرهنگى به تعطيلى كشيده مى شود. چه ارگانى مى تواند متولى اطلاع رسانى باشد كه مردم از اين فيلم ها استفاده نكنند. تلويزيون به عنوان رسانه ملى بايد اين مهم را بر عهده بگيرد. اما واقعاً در يك سال و نيم گذشته تلويزيون تا چه اندازه به اين مهم پرداخته است؟ اگر اين اتفاق نيفتد و رسانه اى همانند تلويزيون به وظيفه خود در قبال نهى مردم از خريد سى دى ها عمل نكند ، اتفاق بعدى مى افتد. يعنى شبكه قاچاق قوت مى گيرد.
بحث نقاب ناتمام ماند؟
متأسفانه از فيلم نقاب ۲ نسخه وجود داشته كه يك نسخه غيرقانونى بوده و اصولاً نبايد موجود مى بوده. جريانى كه به نفع فرهنگ كار نمى كند، زمانى كه مى فهمد يك نسخه غيرقانونى هم از فيلم وجود دارد دست به كار مى شود. اين جريان به مخاطب مى گويد نظام فرهنگى كشور را ناديده بگير و دل به ما بده كه قصد تخريب فرهنگى داريم.
اطلاع رسانى اين مسأله و تمييز سره از ناسره براى مردم را چه كسى بايد انجام دهد. مگر نه اينكه تلويزيون به عنوان رسانه ملى چنين وظيفه اى دارد. اما اين اطلاع رسانى صورت نگرفت و مردم ناآگاه سى دى هاى غيرقانونى نقاب را خريدند. ما به عنوان حافظ فرهنگى ملت مورد هجمه و حمله قرار گرفته ايم.
بازوهاى اجرايى بايد به ما كمك كنند تا بتوانيم مقابله كنيم، چطور زمانى كه فيلمى غيراستاندارد توليد مى شود همه مدعى دولت مى شوند. حال ما مى گوييم كه اين كپى هاى غيرمجاز استاندارد نيستند و واقعاً از مردم توقع همكارى داريم. بايد هشدار داد؛ باندهايى كه امروز فيلم هاى سينمايى را قاچاق مى كنند چند روز ديگر پا را فراتر گذاشته و سراغ رواج نحله هاى فكرى و رفتارى مى روند كه آن روز براى ما بسيار زيانبار خواهد بود. شبكه قاچاق فيلم سيرى پذير نيست و هر لحظه منتظر خوراك تازه اى است.
در روند برخورد با دستفروشان چه راهى را بايد پيش گرفت؟
متأسفانه گاه ديده شده در برخورد با اين دستفروشان برخورد احساسى صورت مى گيرد.
مأمور فكر مى كند اگر اين دستفروش را دستگير كند، او بايد به طور مثال ۵۰۰ هزار تومان خسارت بدهد بعد با خود فكر مى كند اين دستفروش زن و بچه دار است و شايد از عهده اين پرداخت مالى برنيايد. بعد از كنارش مى گذرد و يا به يك تذكر كفايت مى كند. اين نكات كافى نيست. بنابراين ما نيازمند برخورد قانونى يكسان هستيم. برخى معتقدند اگر فيلم آقاى فلانى توزيع شد بايد برخورد كنيم و اگر فيلم ديگرى بود نياز به برخورد نيست.
به عنوان مرتبط ترين نهاد با توليد فيلم، قاچاق فيلم هاى ايرانى تا به حال روى توليد آثار سينماى ايران چه تأثير مستقيمى داشته است؟
در درازمدت بى ترديد تأثير منفى خواهد داشت. هم اكنون چندان تأثيرى بر توليد نداشته؛ اما سرعت اكران فيلم ها را كند كرده است. فيلمسازان كارهاى فنى فيلم هايشان را با طمأنيه انجام مى دهند تا ببينند چه اتفاق هايى رخ خواهد داد.