گروه سياسى ـ سيداحمد نجفى: مردم استان اردبيل روزهاى ۲۴ تا ۲۶ مرداد ۸۵ ميزبان رئيس جمهور و هيأت دولت در هجدهمين سفر استانى بودند. در اين سفر به مانند سفرهاى پيشين ليستى كارشناسى شده از مشكلات و مسائل استان اردبيل بر روى ميز دكتر احمدى نژاد قرار گرفت اما امتياز ويژه مردم اين استان، آشنايى قبلى رئيس جمهور با توانمندى ها و محروميت هاى اين منطقه به واسطه مسئوليت قبلى در استاندارى اردبيل بود. در فاصله حدود ۱۰ ماه از هجدهمين سفر استانى، على نيك زاد ثمرين، استاندار كنونى اردبيل در گفت وگويى با «ايران» به تشريح دستاوردهاى اين سفر و اقدامهاى انجام شده براى تحقق ۱۵۲ مصوبه نشست استانى دولت پرداخته است. وى در اين گفت وگو به مردم استان وعده داد كه ۲۲ طرح مهم از مصوبات سفر استانى با اعتبارى بالغ بر ۴۲۸ ميلياردتومان در سالگرد سفر استانى مورد بهره بردارى قرار خواهد گرفت.
آقاى استاندار! چند درصد از مصوبات سفر استانى رئيس جمهور به استان اردبيل اجرا شده است؟
از ۱۵۲ مصوبه نشست استانى دولت، ۵۴ مصوبه در دست اقدام و اجراى ۷۲ مصوبه نيز در مدت ۱۰ ماه به پايان رسيده است كه اين حجم، ۸۳ درصد مصوبات دولت دراستان اردبيل را تشكيل مى دهد. اجراى ۲۶ مصوبه نيز هنوز آغاز نشده است كه اين فقط ۱۷ درصد مجموع مصوبات است.
به طور مشخص چه طرح ها و پروژه هاى مصوب نشست استانى آماده بهره بردارى است و يا گام هاى مؤثرى براى بهره بردارى از آنها برداشته شده است؟
۷ پروژه مهم اقتصادى با اعتبارى بالغ بر ۲۹۵ ميلياردتومان درسالگرد سفر (۲۶ مرداد) به بهره بردارى خواهد رسيد كه ۵ هزار و ۴۹۹ نفر اشتغالزايى به همراه خواهد داشت. در بخش عمرانى نيز ۱۵ پروژه به ارزش ۱۳۳ ميلياردتومان در سالگرد سفر افتتاح خواهند شد. از جمله اين پروژه ها مى توان به ساخت مسجد، بيمارستان، ورزشگاه، راه، برق، انبار نفت و واحدهاى مسكونى اشاره كرد. ۷ طرح مهم نيز از ابتداى سال جارى با ۱۹۱ ميليارد ريال به بهره بردارى رسيده است. باند دوم فرودگاه اردبيل، ورزشگاه ۶ هزارنفرى جهان پهلوان رضازاده ، ورزشگاه دانشگاه علوم پزشكى، پل روگذر رضوان و طرح هاى احداث مسكن و مخابرات در اين مدت با حضور وزرا و معاون رئيس جمهور افتتاح شده اند.
تحقق اين مصوبات با اتخاذ چه تدابيرى بوده است؟
همچنان كه رياست محترم جمهور اشاره كردند مصوبات استانى ۵ درصد كار است و ۹۵ درصد ديگر پيگيرى است. به عنوان كسى كه ۲۳ سال كار اجرايى كرده ام، ۵۰ جلسه در نيمه دوم سال ۸۵ و ۳۵ جلسه نيز در ۴ ماهه اول سال جارى با اعضاى دولت داشته ايم. از زمان نشست استانى دولت، با حضور مديران دستگاه هاى اجرايى در استان هر ۱۵ روز يكبار بعد از نماز مغرب و عشا جلسه هاى ۴ ساعته برگزار كرده ايم.
مى توان گفت به جز حوزه اطلاعات و خارجه كه مصوبه اى مرتبط با اين وزارتخانه ها نداشتيم، با هر يك از اعضاى دولت چندين بار درخصوص مصوبات دولت در استان اردبيل رايزنى و پيگيرى نموده ام.
موانعى كه در مسير اجراى مصوبات استانى موجب شد تا ۲۶ مصوبه نشست دولت در اردبيل اجرايى نشوند چه بوده است؟
دلايل عدم تحقق ۱۷ درصد مصوبات عبارتند از: تصويب نشدن لايحه متمم بودجه سال ۸۵ در مجلس، مشكلاتى كه به واسطه ماده ۳۲ قانون برنامه چهارم توسعه ايجاد شده است و در نهايت اين كه برخى طرح ها در بودجه ۸۶ منظور نشده است. گذشته از اين موارد، همه بخش هاى دولت در حد توان و سعى خود به دنبال اجرايى شدن اين مصوبات هستند، مصوباتى كه موجب توسعه چند ساله استان مى شوند.
از جلسه اخير با رئيس جمهور (جلسه بررسى راهكارهاى تسريع در اجرايى شدن مصوبات سفرها) بگوييد. آيا در اين جلسه تصميم ها و تدابير تازه اى براى گشودن گره هاى توسعه استان اتخاذ شد؟
جلسه بسيار خوبى بود كه در آن گزارشى از عملكرد استان در تحقق مصوبات سفر دولت به استحضار رئيس جمهور محترم رسيد و ايشان دستورات ارزشمندى درباره ۲۶ بند محقق نشده مصوبات صادر كردند. در قالب اين تدابير، عمليات بيمارستان پارس آباد و سد بفراجرد و تمهيدات اسكان عشاير در زمينى به وسعت ۱۰ هزار و ۶۰۰ هكتار (با تصويب مجلس) انجام خواهد شد و كمك
۱۲ ميلياردتومانى از محل اعتبارات توازن منطقه اى به استان اردبيل اختصاص خواهد يافت. همچنين با توجه به اين كه مراحل ادارى منطقه ويژه اقتصادى اردبيل به پايان رسيده، در اين جلسه مقرر شد كه آغاز فعاليت اين منطقه از سوى دكتر سعيدلو به عنوان مناطق آزاد تجارى در مدت ۱۵ روز تصويب شود. يكى از مصوبات استانى گازرسانى به ۱۲۴ روستا بود كه براى انجام اين پروژه به مبلغى بالغ بر
۷ ميليارد و ۶۰۰ ميليون تومان نياز داريم. در اين رابطه رئيس جمهور با دستور شفاهى مبنى بر پرداخت مبلغ مورد نياز از اعتبارات وزارت نفت، اين مشكل گره گشايى شد كه از وزير نفت و شركت ملى گاز ايران كه به همه تعهدات خود در مصوبات استانى عمل كرده اند، تشكر مى كنيم. در اين زمينه كلنگ عمليات گازرسانى به شهرهاى كورائيم، هشجين، كلور و موران به طول ۱۴۱ كيلومتر و با ۴۷ ميلياردتومان سرمايه گذارى به زمين زده شده است و پيمانكار عمليات گازرسانى را آغاز كرد تا آرزوى ۱۰ ساله مردم اين مناطق عملى شود. در مجموع مى توان گفت تحرك و پيگيرى ويژه اى نه تنها در استان اردبيل بلكه در همه استان هاى كشور براى تحقق مصوبات دولت در حال انجام است.

غلامعلى حدادعادل رئيس مجلس باتأكيد بر اين كه كشور در وضعيت مناسبى براى حركت به سوى افق هاى روشن و نو قرار دارد گفت : مهم ترين مزيت موجود همبستگى ملت با نظام است كه جهانيان نمونه آن را با حضور گسترده مردم در انتخابات مجلس هشتم خواهند ديد.
به گزارش ايرنا، حداد عادل ديروز در مراسم نكوداشت چهلمين سالگرد تأسيس سازمان گسترش و نوسازى صنايع ايران افزود: مردم به طور گسترده در انتخابات شركت مى كنند كه اين به معناى آن است كه به نظام اسلامى اعتماد دارند. حدادعادل حضور مردم را بزرگ ترين قدرت نظام دانست و خاطرنشان كرد: اين كه مردم احساس مى كنند مؤثر هستند و در تعيين سرنوشت خود دخالت دارند بزرگ ترين قدرت براى نظام محسوب مى شود.
وى تصريح كرد: فضاى سياسى و اجتماعى كه به بركت انقلاب اسلامى و احترام حكومت به عقايد مردم ايجاد شده بزرگ ترين امكان براى رشد كشور است. رئيس مجلس كاهش تنش در فضاى سياسى كشور و جنجال و ستيزه جويى را نعمت بزرگى براى كشور دانست و تأكيد كرد : ما سعى مى كنيم در مجلس كه مى تواند بسترى براى ستيز باشد اين آرامش را حفظ كنيم و در عين حال بر استقلال مجلس اصرار داريم اما سعى مى كنيم بين دولت و مجلس ستيزه هايى پيش نيايد. رئيس مجلس افزود: امروز وقتى به شهرهاى كوچكى كه به تازگى شهر شده اند، مراجعه مى كنيد مى بينيد كه مردم مطالبات زيادى دارند كه به طور جدى آن را پيگيرى مى كنند. وى در عين حال خاطرنشان كرد: گرچه برخى از اين مطالبات بيش از توان ماست اما درهر حال حكايت از آن دارد كه مردم به مسئولان كشور اعتماد دارند. حداد عادل در بخش ديگرى از سخنانش تربيت نيروهاى انسانى براى بخش صنعت را از نقاط قوت كشور دانست و گفت:در نظام اسلامى در عرصه وسيعى موفق به تربيت مهندسان و نيروهاى كاردان براى بخش صنعت شده ايم كه اين جاى شكر دارد. وى با تأكيد بر اين كه با همت نيروى انسانى خوب توانسته ايم صنعت كشور را اداره كنيم، تصريح كرد: كشور به درجه اى رسيده است كه بتواند تصميم گيرى شجاعانه اى مانند سهميه بندى بنزين كند كه نتيجه آن صرفه جويى چند ميليارد دلارى است و نتايج آن نيز عايد صنعت كشور مى شود.
حدادعادل تصريح كرد: اين كه مردم موضوع سهميه بندى بنزين را رعايت مى كنند اين نشان دهنده اعتماد مردم به مديريت كلان كشور است. حدادعادل افزود: بايد به صورت مداوم قانونمندى ها، رقابت ها، بيم ها و اميدهاى حاكم بر وضعيت صنعت در جهان و منطقه بررسى شود و در سياستگذارى ها نتايج آن مشخص شود.
لايحه اصل ۴۴ تا شهريورماه در دستور كار مجلس قرار مى گيرد
رئيس مجلس سياست هاى كلى اصل ۴۴ رابرآيند تجربه هاى پس از پيروزى انقلاب اسلامى دانست و گفت: بعد از عبور از راه ها و تجربه هاى مختلف و گرايش هاى فكرى، اقتصادى و سياسى،جامعه با تجربه ۲۸ ساله به اين سياست ها رسيد كه از سوى مقام معظم رهبرى به قواى سه گانه ابلاغ شد.
حدادعادل باتأكيد بر اين كه دستگاه هاى صنعتى و اقتصادى كشور بايد در پرتو اين سياست ها به افق تازه اى نگاه كنند، گفت: بايد با توجه مداوم به اين سياست ها راه تازه اى براى گسترش صنايع در كشور باز كنيم.
وى تأكيدكرد: وظيفه داريم تمام تلاش خود را به كار بنديم تا مردم از سرمايه گذارى در صنعت استقبال كنند و وحشت از سرمايه گذارى را بزداييم. نبايد به گونه اى عمل كنيم تا كسى كه نقدينگى مختصرى را در اختيار دارد به فكر خريد آپارتمان بيفتد. رئيس مجلس گفت: بايد به گونه اى عمل كرد كه سرمايه گذاران در پيچ و خم مشكلات ادارى و گرفتن مجوزها كه به هفت خوان رستم شباهت دارد از سرمايه گذارى صرف نظر نكنند. حدادعادل افزود: فضاى نگران كننده در سرمايه گذارى بايد به فضاى جذاب و دلپسند براى سرمايه گذارى تبديل شود.
وى خاطرنشان كرد: نبايد نقدينگى مبدل به خشت و گل شود كه حاصل آن هم چيزى جز تورم شديد در بخش مسكن نيست. رئيس مجلس همچنين گفت: لايحه اصل ۴۴ قانون اساسى كه در كميسيون مشترك مجلس در حال بررسى است، تا شهريورماه سال جارى در دستور كار مجلس شوراى اسلامى قرار مى گيرد.
وى افزود: تلاش ما اين است كه پيش از بررسى بودجه سال ۸۷ كه امسال به دليل همزمانى با انتخابات مجلس هشتم بايد زودتر به مجلس ارائه شود، قانون اصل ۴۴ مراحل تصويب نهايى خود را طى كند. حداد عادل با اشاره به اين كه بررسى مقدماتى قانون اصل ۴۴ در مجلس در حال انجام است ، اظهار داشت: دولت نيز در رقابت با مجلس به تقدير لايحه اصل ۴۴ سرعت بخشيد و اگر اين لايحه چند ساعت ديرتر به مجلس تقديم مى شد، طرح نمايندگان در اين زمينه اعلام وصول مى شد. وى ديدگاه هاى مجلس و دولت را درباره اصل ۴۴ به يكديگر نزديك دانست و تأكيد كرد: دولت و مجلس در اين زمينه تعامل خوبى با هم دارند.
مخالفت با تعيين فروش بنزين آزاد
رئيس مجلس همچنين در حاشيه اين مراسم در پاسخ به سؤالات خبرنگاران گفت: با عرضه آزاد بنزين در شرايط فعلى موافق نيستم، اما اين اظهار نظر من به عنوان يك نماينده مجلس است و تابع رأى مجلس هستم. وى افزود: هيچ نگرانى بابت بنزين آزاد و يا مازاد و ديگر موارد در زمينه بنزين وجود ندارد و مردم نيز نبايد نگران آن باشند. حداد عادل تصريح كرد: بايد فرصتى داد تا طرح سهميه بندى بنزين، اجرا شود و سپس نتايج آن را مورد بررسى قرار دهيم.
رئيس مجلس گفت: اگر مردم بدانند سهميه بنزين شان همين مقدار خواهد بود، راه هايى را براى مديريت بهينه مصرفشان پيدا مى كنند. وى در پاسخ به سؤال خبرنگارى كه پرسيد «آيا بين دولت و مجلس در اين خصوص دو دستگى وجود دارد؟»، با رد اين موضوع، گفت: از روز اول سهميه بندى بنزين، حتى يك جلسه نيز در اين مورد تشكيل نشده، كه بخواهد دو دستگى به وجود بيايد. وى در باره معايب در نظر گرفتن بنزين آزاد گفت: در اين صورت، برخى از خودروها كه مصرف بنزين بالايى نيز دارند، به خيابان ها مى آيند و نگرانى از شلوغى خيابان ها آغاز مى شود و مردمى كه با شروع سهميه بندى بنزين، از خودروى شخصى خود استفاده نمى كنند، تحريك مى شوند كه از خودروى خود استفاده كنند. رئيس مجلس تأكيد كرد: تعيين بنزين آزاد مغاير با اصل سهميه بندى بنزين است.

مجتبى زارعى

هويت و بنياد مليت ايرانى چيست؟ رئيس جمهور ملى كيست و مؤلفه هاى وحدت ملت و دولت ايرانى كدام اند؟
ادبيات نوين مليت و ملى گرايى در ايران از بنياد سست است. چه اين كه امرى بومى و درون متنى اسلامى و ايرانى ذيل انديشه و گفتمان مدرن و با واژگان نهايى آن تبيين شده و تحت تأثير عصر روشنگرى در اروپا مورد بازخوانى قرار گرفته است. ناسيوناليزم و ملى گرايى به مفهوم جديد، عمرى كوتاه در تاريخ انديشه داشته و محصول تمدن جديد غرب به شمار مى آيد. ظهور دولت - ملت بدين معنا حاصل تحولات رنسانس است كه امانيسم و سكولاريسم از شالوده ها و اركان آن محسوب مى گردد. فرآيند تأسيس دولت - ملت به مفهوم جديد حاصل تحولات فكرى در غرب جديد و برخاسته از انديشه هاى ماكياول، ژان بدن، هابز، لاك و رسو و ... مى باشد. ادبيات مليت و ملى گرايى از اين حيث در ايران تحت تأثير انديشه وادبيات غربى است، ميرزا ملكم خان، ميرزا فتحعلى آخوند زاده، ميرزا آقاخان كرمانى بخصوص «حلقه برلين» و محفل نشريه كاوه كه مشتمل بر افرادى چون جمال زاده، ميرزا محمد خان تربيت، ابراهيم پورداوود و حسين كاظم زاده ايرانشهر ( و نيز مجله ايرانشهر)؛ از جمله نظريه سازان گروه هاى روشنفكرى اى بودند كه به دنبال تبيين مليت ايرانى، ملت سازى نوين و بسط ناسيوناليزم ايرانى بوده و اين پروژه را به عنوان ايدئولوژى برخاسته از انديشه مدرن در دستور كار خويش داشتند. اين چنين بود كه به رغم ريشه دارى و كهن بودن مفهوم و مبانى مليت در ايران، اين پروژه دور از جغرافياى انديشگى و تاريخى ايرانيان و خواست باطنى ملت، با ظهور پهلوى اول و با كمك دولت هاى خارجى وانجمن هاى سرى فراماسونرى به ايدئولوژى مسلط در ايران بدل شد. اين در حالى است كه تبارشناسى در واژه ملت در فرهنگ و ادبيات بومى قدمتى بسيار طولانى داشته و به از حيث معنا به «راه» و «روش» اطلاق مى شود از اين منظر ملت و مليت به مفهوم شريعت و متشرع بودن بدان شريعت اطلاق مى گردد، لذا تبارشناسى مليت ابتنا يافته بر شريعت با مليت مبتنى بر ايدئولوژى ناسيوناليزم امرى متفاوت به شمار مى آيد. از حيث تعين اجتماعى نيز مى توان شجره شناسى و تباريابى اين مليت را به ايران نوين عصر صفويه ارجاع كرد كه در آن حكمت ملى ابتنا يافته به اصل و ذات خود كه همانا وحدت با شريعت بود در ايران متجلى شد.
مع الاسف با ظهور پهلوى اول و تداوم آن در پهلوى دوم، پروژه اى ساماندهى شد تا براساس آن انسجام يافتگى درونى مفهوم ملت و بنيادهاى فلسفى و تاريخى مليت ايرانى به اجزاى متفاوت تجزيه شده و مليت ايرانى با اتكا به ناسيوناليزم برخاسته از گفتمان مدرن در مقابل شريعت اسلامى طرح بندى گرديد.
از اين منظر قدرت حاكم به استخدام برخى از صاحبنظران و انديشه ورزان سست عنصر مبادرت نمود تا با حذف شريعت از ساحت هويت ملى ايرانيان به بازسازى اسطوره هاى باستانى تك ساحتى و غيردينى پرداخته و آن را بر مدار ناسيوناليزم عصر نو به ايدئولوژى حاكم در ايران مبدل كنند. به موازات دورى حاكمان از شالوده هاى اصلى هويت ملى و اداره كشور ايران بر مبناى ناسيوناليزم، شكاف بين ملت و دولت هاى حاكم بر ايران گسترش يافت. انقلاب اسلامى اما هويت تجزيه شده سرزمين بزرگ و گسترده ايران را به اصل خويش بازگرداند، لذا بدين معنا مليت و ملى گرايى و ادبيات برخاسته از آن نيازمند نوفهمى در انديشه سياسى ايران پس از عصر تجديد حيات دينى است. اگر بخواهيم برخى از تحولات سياسى و اجتماعى را از منظر ملى گرايى مسبوق به شريعت به قضاوت و عيار نقد بگذاريم مى توان به برخى از ادعاها در اين خصوص اشاره كرد: در شرايطى كه قدرت هاى بزرگ، جنگ
۸ ساله اى را بر ايرانيان به خاطر انقلاب اسلامى تحميل كرده بودند حزب موسوم به نهضت آزادى ايران با ادعاهاى ملى گرايى، سابقه ننگينى در تاريخ انقلاب اسلامى از خود بر جاى گذاشت.
آنها به جاى مشاركت در دفاع از هويت ملى و دستاوردهاى ملت ايران در برابر متجاوزين، شور و حماسه ملت را «طرحى براى صدور انقلاب و مستكبركوبى جمهورى اسلامى» قلمداد مى كردند و مى گفتند: «جنگ برنامه اصلى جمهورى اسلامى و شغل و هدفى براى ملت حزب الله شده است! هدفى بى انتها كه در برابرش كم و زياد خسارت و خرابى ها يا تعداد شهيدها و كشته ها مطرح نيست و مى گويند هر چه بيشتر بهتر!!» غرض از اين گفتار و ذكر آدرس هاى موجود بازانديشى وضع موجود و تبارشناسى برخى انتقادهاى كنونى به دولت نهم مى باشد. آرى در شرايطى كه حزب الله در طول جنگ ۸ ساله همواره مورد تهاجم تبليغى عناصر ملى گرا!! قرار داشت و با دستان خالى در برابر قدرت هاى بزرگ ايستادگى مى كرد عناصر ضدملى اين اقدام دولت اسلامى وقت را «زمينه مشتركى براى تهيه خوراك پايدارى و دلخوشى هاى شعارى و آن را وسيله خوبى براى انحصار و اقتدار حزب الله در داخل معرفى مى كردند» در بحبوحه دفاع در برابر متجاوزين خبر كانديداتورى «بازرگان» ذيل عنوان «بازرگان كانديداى ضدجنگ!! انتخابات رياست جمهورى ايران» در بخش انگليسى نشريه ضد انقلابى ايران تايمز چاپ واشنگتن شماره ۷۰۹ قلوب ملت را جريحه دار كرد. حربه و نقشى كه امروز نيز برخى بدان دست يازيدند تا مقاومت دولت و ملت را در نهضت ملى هسته اى به جنگ افروزى و تنش زايى تعبير كنند و اين كه بازرگان در سى ويكم خرداد ۱۳۶۴ مى گفت كه اكثريت هموطنانش از جنگ خسته شده اند!! آيا اين خط را نمى توان در ميان برخى رقباى رئيس جمهور ملى دولت نهم نيز به رأى العين ديد؟! مگر آنها نمى گويند، دولت نهم كشور را تا سرحد جنگ به پيش رانده است؟!! و مگر احمدى نژاد روى چه ملاك هايى پافشارى مى كند؟! خوب كه بنگريم اين رويه جارى و تاريخى ليبرال ها در برابر حزب الله است. حزب الله به مفهوم عام! و مگر رفتارهاى سعد حريرى و گروه ۱۴ مارس با «حزب الله ملى» در لبنان به جز اين است؟!
ذكر سياست و استراتژى اعلامى «پلنگ و آهو»ى نهضت آزادى نيز بى شباهت به راهبردهاى اعلامى برخى گروه ها و بعضى از متنفذين فعلى به احمدى نژاد نيست. نهضتى ها در آستانه عمليات پرافتخار والفجر ،۸ جزوه اى تحت عنوان «پايان عادلانه جنگ» منتشر كردند كه به سياست ضرورت آهو بودن!! در قبال پلنگ شهرت يافت!! اما جوانان ملى شريعتمدار وقعى بدين جزوات حزبى و نهروانيان زمانه نمى گذاشتند و در بزم خويش چنين مى خواندند كه «در مسلخ عشق جز نكو را نكشند روبه صفتان زشت خو را نكشند»!!
جريان ملى گراى وابسته در مقابل مفاهيم و اصطلاحات «دفاع مقدس» و «جنگ اسلام و كفر»، نيز لب به اعتراض گشود و جنگ را «جنگ دو ملت مسلمان» اعلام كرد و در اهانتى بزرگ «شهدا را عاملان عمليات هاى فداكارانه اى دانست كه به سود اسرائيل بود!!» پرواضح بود كه جريان ملى گراى وابسته به دليل تفكر در حوزه گفتمانى مدرن و استمداد ازناسيوناليزم منفك از شريعت، قادر نباشد مؤلفه هايى چون اتحاد مليت و شريعت، ايثار و شهادت را درك كند. اتفاقاً هسته مركزى مديريت جنگ در زمان رئيس جمهور غيرملى وقت نيز به آموزه اى تاريخى براى ايرانيان مبدل شد. ايرانى در اين مقطع و زمانه مديريت ليبرالى جنگ تكرار معاهدات ننگين «تركمانچاى» و «گلستان» را به رأى العين ديد. آنجا كه رئيس جمهور و فرمانده كل قواى مسلح وقت در اوج اشغالگرى متجاوز و سقوط شهرهاى وطن از ضرورت «نبردهاى كلاسيك» سخن مى گفت و در فقدان امكانات سخنرانى مى كرد، اما حزب الله ملى و وطن خواهان شريعتمدار همانند جهان آرا بر ضرورت راهبرد سركوب و دفع فورى متجاوز با رويكرد شهادت طلبانه به نفع اسلام و وطن اصرار كرده و به دفاع از ايران و ايرانى پرداختند اين در حالى بود كه رئيس جمهور ليبرال زمانه با وجود كوفتن بر طبل ناسيوناليسم ليبرالى از ورود سيل مشتاقان وطن خواه براى حضور در صحنه نبرد و دفع اشغالگرى با توجيه تخصصى بودن جنگ و كلاسيك دانستن دانش جنگجويى از پذيرش آنها در جبهه خوددارى مى كرد و حتى حضور برخى از فرماندهان مردمى شهادت طلب را به «اتاق هاى فرماندهى جنگ» منع كرده و دستور اخراج آنها را صادر كرده بود. آخرالامر اين كه مديريت ليبرال ناسيوناليستى جنگ، فاقد كارآمدى در حفظ كشور و تماميت ارضى به شمار آمد و متعاقب آن به محض عزل رئيس جمهور غيرملى و نيز فرمانده غيرملى، دولت خدمتگزار بعدى و ملت مسلمان توانست به تنبيه متجاوز بپردازد و او را تا درون مرزهايش تعقيب كند.
مع الوصف با وجود گستردگى زبانى و تنوع قومى و پراكندگى جغرافيايى ايرانيان، «ذات گرايى»، «معناگروى» و ابتناى هويت بر شريعت، هسته مركزى و شالوده مليت در ايران است و حفاظت از اين شالوده، آرمان، آمال و مقصد واحد ايرانيان است. ايرانيان برآنند كه از مواضع اختلاف و تجزيه ذات مليت خود دور باشند و همگى از اين موهبت الهى در حوزه نظر و عمل در تأسيس دولت ها و تماميت ارضى بهره مند باشند، آنها خواستار آنند كه اداره ايران نيز مبتنى بر چنين رأى و نظرى باشد.
در سياست عملى نيز، از آنجا كه ترك، كرد، لر، عرب، فارس، مازنى و گيلك، خويش را در حراست از مؤلفه اى مليت ايرانى سهيم مى داند؛ خواستار آن است كه دولت ها نيز آنها را براساس فلسفه سياست مقدس به تمامه نمايندگى كرده و از اين حيث خواستار رئيس جمهورى حقيقتاً ملى هستند. ناديده گرفتن ملت با كارويژه هاى يك رئيس جمهورى ملى مباين و برخوردار از پارادوكس است. در سياست عملى بايد گفت كه نمى توان رئيس جمهور كشورى بزرگ همانند ايران به شمار آمده، اما مؤيد انحصار در بخش هاى مختلف بود. روح ملى مستظهر به اركان هويتى و خواست تاريخى ايران و ايرانى است. در بين تمامى مؤلفه هاى هويت ملى نبايد از مطالبه عدالت و روح عدلانى ايرانى غفلت كرد. عدالت حكم مى كند كه رئيس جمهور ملى، خواص امتيازطلب و پرمؤونه را هرگز بر توده صبور كم هزينه ترجيح ندهد. او سخط و غضب متنفذين و زياده خواهان را به قيمت رضايت توده ملت به جان مى خرد. رئيس جمهور ملى منصب و ثروت را متعلق به ژن هاى خاص نمى داند. برخوردارى هاى مفرط برخى مناطق و استان هاى پرقدرت و پرلابى در پايتخت يك كشور بزرگ اسلامى به قيمت عقب ماندگى و فقر ساير مناطق كشور در منطق رئيس جمهور ملى جايى ندارد. اساساً شأن ملت و ساحت هويت ملى در ايران از تجزيه پذيرى نظرى و فيزيكى و اصلاً «ترجيحات بلامرجح» منزجر است.
ايرانى از اين كه چرخه توليد و توزيع ثروت ملى در گروگان محافل، گروه ها و برخى متنفذزادگان باشد بيزار مى شود. ذات و شالوده مليت ايرانى در حوزه عمل خواستار آن است تا «آمايش سرزمينى» در ايران مبتنى بر عدالت و رفع تبعيض باشد چه اين كه اگر ايرانى احساس كند، برخلاف شايستگى ها، قدرت، ثروت و منزلت اجتماعى در انحصار افراد، گروه يا منطقه اى خاص قرار گرفته و بى عدالتى و تبعيض رواج يافته، بنيان هاى وحدت ملى ابتنا يافته بر شريعت را در آستانه فروپاشى خواهد ديد و لب به اعتراض خواهد گشود. بر اساس اين رأى و خواست تاريخى ايرانيان «رئيس جمهور ملى» كسى است كه همه كشور را در اداره ايران سهيم كرده و تمامى ايشان را از مواهب عظيم خدادادى بهره مند نمايد. رئيس جمهور ملى كسى است كه وحدت ملى را در تعامل با مؤلفه هاى زبانى و پوشش هاى قومى بازانديشى كند. به زبان، لهجه، آئين و سنت هاى ملت اداى احترام نمايد و براى حفظ كرامت ايشان طرح و برنامه داشته باشد.
در اين صورت، ملى گرايى و مليت مسبوق به حوزه نظر و در خدمت رشد و تعالى كشور موانع بزرگ را از پيش پاى خود برداشته و ايران و ايرانى را بر قلل رفيع خواهد نشاند. از اين منظر شايد بتوان زيباترين وجه همصدايى، همبستگى و انسجام ملى واسلامى را در شعار ملت و رئيس جمهور ملى حول نهضت ملى هسته اى متجلى دانست. اكنون ملت بزرگ ايران با تمامى تنوع قومى، فرهنگى و... به محض مشاهده رئيس جمهور، بدون هماهنگى قبلى شعار ملى «انرژى هسته اى حق مسلم ماست» را سر مى دهد. از اين شاهد مثال مى توان اين گونه گفت كه رئيس جمهورى، ملى است كه با اتكا بر شالوده هاى هويتى خويش به يك مفاهمه در همزبانى و هم سخنى با ملت قرار گرفته باشد.
نتيجه اين كه بايد سال هاى گذشته در اداره كشور بخصوص هجده سال سپرى شده را به عيار نقد گذارد و ملى ترين رؤساى جمهورى ايرانى را به عنوان ملى ترين نياز ايرانى شناسايى كرد و متعاقب آن به چنين مفاهمه اى ملى به ديده تكريم نگريست.