هيچ چيز بهتر از عكس هايش نمى تواند سعيد جانبزرگى را معرفى كند.
عكاسى كه در بدترين و خطرناك ترين شرايط، ميراث تصويرى گرانقدرى از دفاع مقدس برايمان به يادگار گذاشت.
وقتى جنگ تمام شد سعيد ۲۳ سال بيشتر نداشت او عكاسى را در جنگ آموخته بود، درست وسط معركه خون و آتش.
آنهايى كه او را مى شناختند، خوب مى دانند كه آرامش درونش، در ظاهر دوست داشتنى اش نيز نمايان بود. هيچ وقت مصاحبه نكرد در صورتى كه مجموعه عكس هاى او از بمباران شيميايى حلبچه، آن قدر معروف و سرشناس بودند كه او به عنوان خالق آن عكس ها صفحه هاى روزنامه ها را اشغال كند اما هيچ گاه چنين نكرد. آرام آمد و آرام رفت و افسوس و هزاران افسوس كه زود رفت.
۵ سال پيش در بيست و دوم تير جراحات بمب هاى شيميايى، آن تن خسته را به ابديت رساند. حالا او ديگر در ميان ما نيست اما تك تك آثارش، هر كدام بيتى است از آن قصيده كه قصه آرامش او را مى سرايد . يادش هميشه زنده باد.