چهارشنبه ۱۰ مرداد ۱۳۸۶ - ۱۷ رجب ۱۴۲۸
Wed, Aug 1, 2007
خانواده
sLogo.gif

PDF Edition
Archive
RSS Feed
ويژه نامه سوم تير
سياسى
داخلى
سلام ايران
ديگه چه خبر؟
ديپلماتيك
اقتصاد
اجتماعى
بين الملل
گزارش
فرهنگ وانديشه
جوان
فرهنگ و هنر
ويژه ۱ايران اقتصادى
ويژه ۲ايران اقتصادى
ويژه ۳ ايران اقتصادى
ويژه ۴ ايران اقتصادى
ايران زمين
حوادث
ورزشى
صفحه آخر
اوقات شرعى
ماجرا
سلامت
خانواده
ارتباط بدون كلام
كى رئيسه؟
305862.jpg
ترجمه: هليا خرم

هنگام از بين رفتن تعادل قدرت در خانه چه بايد كرد؟ همه خواهان قدرت اند و صاحب قدرت بودن گاهى وضعيت خانه را بحرانى مى كند.
«مرى بت» ۶ ساله صبح، حتى قبل از اين كه از تختخوابش بيرون بيايد، دستور دادن به پدر و مادرش را آغاز مى كند: من براى صبحانه تخم مرغ مى خواهم، چه تغذيه اى توى كيفم گذاشته ايد؟ بعد از اين كه از مدرسه آمدم، ناهار مرغ مى خواهم، بايد بعدش به فروشگاه برويم و...
والدين او «تام و جين» دايم در تلاش و تكاپو هستند تا خواسته هاى فرزندشان را برآورده كنند. جين مى گويد: ما يك دختر كوچكتر هم داريم، ولى خيلى اذيت مى كند. حتى گاهى به من مى گويد: چه لباس يا كفشى بپوشم. يا اصرار مى كند، رنگ اتاق نشيمن يا اتاق خواب خودش را تغيير دهيم. يك روز ديگر تصميم مى گيرد دكوراسيون اتاقش را عوض كند، وقتى با دوستانش بازى مى كند، دلش مى خواهد حرف اول را بزند و در غير اين صورت عصبانى مى شود و قهر مى كند.
تعدادى از كودكان ذاتاً رئيس متولد مى شوند. آنان نياز درونى و ذاتى به تصميم گيرى، مديريت و اداره كردن محيط اطراف خود دارند. البته اين حس مديريت اغلب اوقات ارثى است.
يك پروفسور و روانپزشك دانشگاه جنوب كارولينا مى گويد: « فرزندان يك حس درونى و ذاتى نسبت به نفوذ بر ديگران دارند و چنانچه متوجه نقطه ضعف هاى والدينشان يا وجود اختلاف بين آنها شوند، از اين ضعف ها استفاده و سعى مى كنند قدرت رياست از خود نشان دهند. حتى اگر شما والدينى هستيد كه بايد در محيط كار خيلى جدى و گاه خشمگين باشيد، سعى كنيد اين حالت را به منزل منتقل نكنيد. ترس نيز ريشه بسيارى از رفتارهاى رئيس گونه است. كودكان براى غلبه بر ترس يا ضعف هاى خود سعى مى كنند دستور دهند و اداى رئيس ها را درآورند. اين وظيفه والدين است كه با ايجاد امنيت ترس را از آنها دور كنند.»
وقتى يك «كودك رئيس» محدوديت ها را در محيط خانه ياد نمى گيرد، در محيط خارج از خانه مشكلات فراوانى براى دوستان و اطرافيانش ايجاد مى كند. كله شقى و لجبازى اين بچه ها دردسرهاى زيادى براى معلمان و مربيان آنها به وجود مى آورد. اين پروفسور در اين باره مى گويد: «من طى تحقيقات ۳۰ ساله ام بسيارى از والدين را ديده ام كه قدرت و رياست را واگذار و به راحتى از اين كارها كناره گيرى كرده اند. شايد به اين دليل كه مى خواستند مثل والدين خودشان نباشند و اختيارات بيشترى به فرزندانشان بدهند. اما همين كار فرزندان را بيشتر عصبانى مى كند. آنها هيچ وقت فكر نمى كنند كه با از دست دادن اختيارات ديگر نمى توانند آن احترام سابق و آرامش را به دست آورند.»
راهكارهايى براى بهتر شدن اين شرايط پيشنهاد مى كنيم.
* وقتى مى توانيد «بله» بگوييد
فرزندان در محيطى كه استرس و عصبانيت در آن وجود دارد، نمى توانند چيزى ياد بگيرند. قبل از اين كه بخواهيد تغييراتى در فرزندانتان ايجاد كنيد، سعى كنيد محيط آرام و خوبى را در خانه به وجود آوريد.
برخوردها را بررسى كنيد زيرا كودكان وقتى متوجه مى شوند كه والدين سعى دارند كنترلشان كنند، جبهه مى گيرند و مخالفت مى كنند. مثلاً دقيقاً به آنها نگوييد چه بپوشند يا چه بخورند و اگر يك روز فرزندتان صبحانه مى خواست ماست بخورد و شما چيز ديگرى تدارك ديده بوديد، سعى كنيد آرام و خونسرد باشيد و آن روز اجازه دهيد او ماست بخورد.
* به بچه ها توجه كنيد
تحقيقات نشان مى دهد كودكان پرتوقع و ناسازگار توجه كمترى از طرف والدين دريافت مى كنند و بيشتر تنبيه مى شوند كه همين امر باعث تشديد ناسازگارى آنها مى شود.عكس العمل تند والدين باعث ايجاد ترس در كودكان مى شود و آنان سعى مى كنند تا بيشتر جبهه بگيرند. فرزندان احتياج دارند عشق والدين را تجربه كنند، تا احساس امنيت و راحتى داشته باشند. جين مادر «مرى» مى گويد: «وقتى من روزانه حداقل ۲۰ دقيقه وقتم را كامل به وى اختصاص مى دهم او خيلى آرامتر و بهتر است.»
يك احترام متقابل و دوطرفه ايجاد كنيد
حالت هاى احساسى و عاطفى براى ديپلماسى خانواده ضرورى و لازم است.
با اداى كلماتى مثل لطفاً، متشكرم و نشان دادن يك درخواست مؤدبانه و يا پيشنهاد مؤدبانه به فرزندانتان مى توانيد احترام را به آنها آموزش دهيد.از فرزندانتان بخواهيد كارى براى شما انجام دهند، سپس با در آغوش گرفتن و گفتن كلمه اى مثل «متشكرم»، آنها را تشويق كنيد و از آن ها به دليل اين كه به حرف شما گوش كرده و به شما احترام گذاشته اند، تشكر كنيد.
* مقام و منزلت خود را محكم كنيد
سعى كنيد با حركات شيرين دست و صورت به فرزندانتان بفهمانيد كه شما مقام و منزلت خاص و ويژه اى داريد و آنها همواره بايد به شما احترام بگذارند. به همسر خود در حضور فرزندانتان امتياز ويژه اى بدهيد به طور مثال يكى از صندلى هاى خوب خانه را انتخاب و به عنوان جايگاه پدر قرار دهيد و به فرزندتان بگوييد، «اين جاى پدر است، لطفاً جاى ديگرى بنشينيد.»
براى آنها مقررات ويژه اى تنظيم كنيد مثلاً تا ۳۰ دقيقه ديگر وقت خواب است، اما توى اين ۳۰ دقيقه فرصت دارى با هم داستان بخوانيم، بازى كنيم و يا تلويزيون تماشا كنيم و در رأس ساعت مقرر چراغ ها و تلويزيون را خاموش و با در آغوش گرفتن فرزندتان، آنها را به سمت اتاق خواب راهنمايى كنيد.
ما به شما توصيه مى كنيم با رعايت احترام و برخورد خوب و مناسب و ايجاد حس امنيت و آرامش براى فرزندانتان سعى كنيد حس رياست كاذب را در آنها از بين ببريد.
ارتباط بدون كلام
علائم بدن ما را «لو» مى دهند
اشرف پورمند

اگر روزى ۱۵ دقيقه از وقتتان را به مطالعه و تعبير حركات مردم و آگاهى هوشيارانه از حركات خودتان اختصاص دهيد، اطرافيان خود را بهتر مى شناسيد. حتى از روى حركات كسانى كه سابقه آشنايى با آنان نداريد مى توانيد پى به افكار و حالات درونى آنها ببريد. يك مكان خوب براى تعبير حركات مكانى است كه مردم با يكديگر ملاقات و ارتباط برقرار مى كنند.
شايد بگوييد امكان ظاهرسازى وجود دارد يا خير؟ پاسخ منفى است. به عنوان مثال زمانى كه كف دست ها مشخص باشد علامت صداقت است. اما وقتى فردى متقلب، با كف دست نمايان و صورتى گشاده به شما دروغ مى گويد، علائم بدنى او را لو مى دهند. علائمى مانند كوچك شدن تخم چشم ها ، بالاتر رفتن يك ابرو، تكان خوردن گوشه دهان، تعرق، سرخ شدن چهره و پلك زدن سريع.
براى پنهان كردن دروغگويى، از صورت بيشتر استفاده مى شود. از لبخند و تكان دادن سر و چشمك براى پنهانكارى استفاده مى كنيم ولى علائم بدن رسوا كننده اند. وقتى يك كودك ۵ ساله دروغ مى گويد با دو دستش دهانش را مى پوشاند ولى زمانى كه يك نوجوان دروغ مى گويد، انگشت ها به آرامى روى لبها حركت مى كند و در بزرگسالان اين حركت تبديل به خاراندن بينى مى شود. با افزايش سن خيلى از حركات ماهرانه تر مى شوند و هرچه سن فرد بالاتر باشد تعبير حركات مشكل تر مى شود.
* علامت حلقه (OK)
اوايل قرن ۱۹ اين علامت در آمريكا و توسط روزنامه نگاران كه در آن زمان استفاده از حروف اول هر كلمه را براى اختصار استفاده مى كردند رواج پيداكرد. به نظر مى رسد علامت حلقه نمايانگر حرف O از حروف OK باشد.
يعنى همه چيز روبه راه است. اين علامت در فرانسه به معناى صفر و پوچ و در ژاپن به معناى پول است .
* انواع دست دادن
دست دادن دستكشى - گاهى اوقات دست دادن سياستمداران نيز ناميده مى شود. دراين نوع دست دادن شخص
آغاز كننده يك فرد قابل اعتماد و صادق را در ذهن طرف مقابل تداعى مى كند كه شخص دو دست طرف مقابل را در دست مى گيرد. معمولاً كسانى كه با هم آشنايى كامل دارند از اين روش استفاده مى كنند.
دست دادن ماهى مرده - دست دادن بدون حس ، سرد و بى روح كه به عنوان روشى غيردوستانه در سراسر جهان معرفى شده است و اغلب كسانى كه داراى شخصيت ضعيفى هستند از اين روش استفاده مى كنند.
دست دادن خرد كننده - دست دادن خردكننده و دست سفت و كشيده، معمولاً علامت تيپ هاى پرخاشگر است كه هدف آن جلوگيرى از ورود شخص مقابل به حريم خصوصى افراد است.
روش نوك انگشت - مثل روش فشارى است كه فقط طرف مقابل انگشتان را در دست مى گيرد. دراين روش با اين كه آغاز كننده عمل دست دادن به ظاهر رفتارى علاقه مند نسبت به طرف مقابل دارد اما در واقع فاقد اعتماد به نفس است و هدف اصلى حفظ فاصله فيزيكى مناسب است.
مشكلات اضافه وزن نوزادان و كودكان
305841.jpg
هر زمان كه به روزنامه نگاه مى كنيم، مطلبى درباره چاقى نوشته شده است. به هر جا كه نگاه مى كنيم ، افرادى چاق مى بينيم. حالا زمان آن رسيده كه نگران چاقى نوزادان خود باشيم.
افزايش وزن كودكان بالاى ۲ سال اغلب مورد توجه والدين قرار دارد. اما آيا اين چاقى و اضافه وزن در مورد نوازادان نيز وجود دارد؟ تحقيقات پزشكى نشان مى دهد، بسيارى از نوزادان كه داراى اضافه وزن هستند در آينده به جوانانى چاق تبديل خواهند شد. در واقع مانند والدين خود چاق خواهند شد. كارشناسان تغذيه دانشگاه ماساچوست، وزن نوزادان در سال ۱۹۸۰ را با سال ۲۰۰۰ مقايسه كردند. نتايج نشان داد در سال ۲۰۰۰ تعداد نوزادان كمتر از ۶ ماه كه اضافه وزن داشتند، ۴ برابر اين نوزادان در سال ۱۹۸۰ است.
چاقى يكى از عوامل مهم و اصلى ابتلا به برخى بيمارى ها از جمله ديابت نوع دوم است. چاقى مانع از فعاليت انسولين و كاهش توليد انسولين توسط غده پانكراس مى شود.
وقتى كودكان چاق به جوانان چاق تبديل مى شوند در معرض خطر ابتلا به بسيارى از بيمارى ها از جمله بيمارى هاى قلبى قرار مى گيرند علاوه بر اين تحقيقات نشان داده است كه ۱۵ درصد انواع سرطان ها در اثر چاقى ايجاد مى شود.
متأسفانه اغلب والدين به چاقى و اضافه وزن نوزادان و كودكان اهميت چندانى نمى دهند. در نظر گرفتن رژيم براى نوزادان راه صحيحى نيست زيرا نوزاد براى رشد مغز و ديگر ارگان هاى بدنش به چربى هاى موجود در شير نياز دارد. بنابراين مادران درخصوص اين امر بايد با پزشكان متخصص اطفال مشورت كنند تا در صورت لزوم از غذاهاى جامد استفاده شود كه به جاى افزايش چربى به رشد بدن نوزاد كمك كنند. به كودكان بالاى دو سال نيز براى جلوگيرى از افزايش وزن و چربى بايد شير كم چرب يا بدون چربى داد.


|   شناسنامه   |   آرشيو   |