چهارشنبه ۱۷ مرداد ۱۳۸۶ - ۲۴ رجب ۱۴۲۸
Wed, Aug 8, 2007
سلامت
sLogo.gif

PDF Edition
Archive
RSS Feed
ويژه نامه سوم تير
سياسى
داخلى
سلام ايران
ديگه چه خبر؟
ديپلماتيك
اقتصاد
اجتماعى
بين الملل
گزارش
فرهنگ وانديشه
جوان
فرهنگ و هنر
ويژه ۱ايران اقتصادى
ويژه ۲ايران اقتصادى
ويژه ۳ ايران اقتصادى
ويژه ۴ ايران اقتصادى
ايران زمين
حوادث
ورزشى
صفحه آخر
اوقات شرعى
قرآن
ماجرا
سلامت
خانواده
اختلالات خواب و راه هاى رهايى از بى خوابى
هليا خرم

آيا آرزومند يك خواب راحت و شيرين هستيد؟ از مشكل بى خوابى رنج مى بريد. راهكارهاى زير را به كار بنديد و ببينيد كه مى توانيد خواب راحتى داشته باشيد.
اهميت خواب به اندازه اى است كه مى تواند روى زندگى روزانه اثرگذار باشد، خواب كم يا اختلالات خواب روى فكر، قدرت تمركز، توانايى فرد و حتى روى كار روزانه فرد تأثيرمى گذارد. در حين خواب، سلول هاى بدن و مغز هردو ترميم مى شود و اين احيا و بازسازى موجب مى شود تا روز بعد سرحال و هوشيار از خواب بيدار شويد.
خواب موردنياز براى هركس متفاوت است، بطور متوسط هر فردى به ۷ تا ۹ ساعت خواب نياز دارد. اما عده اى نيز هستند كه ۱۰ ساعت خواب برايشان كافى است. احساس فرد در روز بعد، ميزان كافى بودن يا عدم كفايت خواب را نشان مى دهد. چنانچه روز بعد احساس خستگى بيش از حد، زودرنجى و كج خلقى داشته باشيد، يعنى اين كه خواب شما كافى نبوده است.
هورمون هاى رشد در حين خواب آزاد مى شوند. بنابراين نوزادان، كودكان و افراد مسن نسبت به جوانان به خواب بيشترى نياز دارند.
هرچه سن افراد بيشتر مى شود، ميزان خواب كمتر و اختلالات مربوط به خواب افزايش پيدامى كند، افراد پير معمولاً شب هنگام چندين مرتبه از خواب بيدار مى شوند.
كمبود خواب موجب افزايش ميزان قندخون و درنتيجه افزايش فشارخون و ايجاد افسردگى مى شود. افزون بر اين بى خوابى فرد را در معرض خطر ابتلا به ديابت و آسيب ديدگى مغز قرار مى دهد. بى خوابى موجب ايجاد تغييراتى در ميزان هورمون تيروئيد و هورمون هاى استرس مى شود كه اين تغييرات روى حافظه سيستم دفاعى بدن، قلب و متابوليسم بدن اثرمى گذارد.
چه چيزى موجب خواب مى شود
دليل اين موضوع هنوز كاملاً مشخص نشده است، اما دانشمندان معتقدند، بلافاصله پس از تولد، ريتمى در بدن شكل مى گيرد كه به آن «ساعت بدن» گفته مى شود. برخى موادشيميايى طبيعى بدن موجب به وجود آمدن خواب مى شوند كه البته در اين ميان رژيم غذايى مناسب نيز نقش مهمى ايفامى كند.
موارد زير روى خواب اثر مى گذارد:
۱- پرخورى و كم خورى موجب ايجاد اختلال در خواب مى شود. خوردن يك غذاى سبك قبل از خواب به بهتر شدن خواب كمك مى كند، درحالى كه پرخورى سبب اختلال در سيستم هضم و درنتيجه بى خوابى مى شود.
۲- كافئين نيز در خواب اختلال ايجاد مى كند. هرنوع غذا و نوشيدنى اى كه داراى كافئين است سبب بى خوابى مى شود. مثل قهوه، كوكاكولا و شكلات. البته در افراد مختلف، تأثير آن متفاوت است. چنانچه نسبت به كافئين حساسيت داريد، از خوردن مواد كافئين دار در بعدازظهر و غروب اجتناب كنيد.
۳- خوردن چربى را فراموش كنيد. خوردن غذاهاى خيلى چرب سبب نامنظمى سيستم هضم و گوارش و درنتيجه بى خوابى مى شود.
۴- ديروقت شام نخوريد. افرادى كه مشكل معده مثل برگشت اسيدمعده و يا ترش كردگى دارند، نبايد ديروقت غذا بخورند و از خوردن غذاهاى سنگين خوددارى كنند، زيرا غذاى سنگين تخليه شدن معده را به تعويق مى اندازد. خوابيدن با معده پر، باعث تحريك اسيدها و مايعات معده و روده مى شود و آنها را به سمت مرى مى راند. بنابراين حالت ترش كردگى ايجاد مى شود كه سبب ايجاد تغييراتى در خواب مى شود. البته نوشيدن بيش از اندازه مايعات قبل از خواب نيز مشكل ساز است.
۵- شير و عسل به بهبود خواب كمك مى كنند. شير داراى آمينو اسيدى به نام تريپتوفان است كه تريپتوفان موجب افزايش مقدار داروى مسكن طبيعى در مغز به نام سروتونين مى شود. به همين دليل بيشتر پزشكان قبل از خواب نوشيدن شير به همراه يك قاشق چايخورى عسل را توصيه مى كنند. مخلوط شير و موز نيز به بهبود خواب كمك مى كند و به بدن ويتامين B6 مى رساند كه اين ويتامين به تبديل تريپتوفان به سروتونين كمك مى كند.
برخى ازانواع گياهان و داروهاى گياهى نيز به بهبود خواب كمك مى كند. بطور مثال گياه سنبل كوهى تأثيرى شگفت انگيز بر جاى مى گذارد. پزشكان معتقدند سنبل كوهى سبب آرامش سيستم عصبى و راحتى بافت ماهيچه ها مى شود، بنابراين دم كردن سنبل در يك قورى چاى توصيه مى شود.
علاوه بر سنبل، چاى بابونه، نعناع و ليموعمانى نيز به خواب بهتر و آرام تر كمك مى كند.
هورمونى در مغز ترشح مى شود كه ملاتونين نام دارد، اين هورمون مسئول تنظيم چرخه خواب و بيدارى افراد است. كارشناسان معتقدند اين هورمون، هورمون هاى زنانگى، چرخه قاعدگى، حوصله و خلق و خوى و هورمون هاى رشد را در كنترل خود دارد. علاوه بر اين «ملاتونين» سبب كاهش كم خوابى، جلوگيرى ازانواع سرطان ها، افزايش و رشد سيستم دفاعى بدن و جلوگيرى از پيرى زودرس مى شود. پزشكان مصرف مقدار كمى از اين هورمون را توصيه مى كنند، زيرا مصرف مقدار بيش از موردنياز موجب افسردگى مى شود و خوردن آن به زنان باردار و شيرده، بيماران روانى و افراد مبتلا به ورم مفاصل توصيه نمى شود.
اختلالات خواب
بى خوابى مى تواند يكى از عوارض ناشى از عصبانيت، افسردگى يا استرس باشد و يا در اثر برخى داروها ايجاد شود.
يكى ديگر از اختلالات خواب كه منجر به بى خوابى مى شود، اپنياى خواب است. لغت يونانى «اپنيا» به معناى «بدون تنفس» است، كه اين بيمارى ۳ نوع است:
۱) بازدارنده، (مانع)
۲) مركزى
۳) مختلط و نوع بازدارنده رايج ترين نوع آن به شمار مى رود. در هر ۳ نوع اين بيمارى، بيمار درحين خواب دچار بريدگى و قطع تنفس مى شود. گاهى صدها مرتبه درطول خواب اين اتفاق رخ مى دهد و حتى يك دقيقه نيز طول مى كشد.
اپنياى مانع (بازدارنده) در اثر مسدودشدن راه هاى عبور هوا ايجاد مى شود كه در اين حالت بافت نرم عقب گلو فرو مى ريزد و راه هاى عبور هوا را درحين خواب مسدود مى كند.
اما نوع مركزى، راه عبور هوا مسدود نمى شود، بلكه مغز قادر نيست سيگنال هايى براى تنفس به ماهيچه ها بفرستد و درنوع سوم، همانطور كه از نامش مشخص است، تركيبى از هردو است. افراد در هر سنى ممكن است به اين بيمارى مبتلا شوند. اين بيمارى سبب ابتلا به افزايش فشارخون، بيمارى قلبى، مشكلات حافظه، افزايش وزن، عدم باردارى و سردرد مى شود. افراد مبتلا به «اپنيا» در خواب زياد خرخر مى كنند و صداى خرخركردن گاهى به اوج مى رسد. البته اين حالت در افراد چاق ميانسال بيشتر ديده مى شود.
براى درمان بى خوابى مى توانيد از راه هاى زير كمك بگيريد: ۱- برنامه خواب خود را يادداشت كنيد، چه ساعتى شب به رختخواب مى رويد و صبح كى از خواب بيدار مى شويد. سپس چند شب، قبل از خواب، ورزش و خوردن نوشيدنى هاى كافئين دار را امتحان كنيد، حتى يكى يا دو روز هنگام ظهر چرت كوتاهى بزنيد و اثر آن را روى خواب شب بررسى كنيد.
۲- بعدازظهر ورزش كنيد و از ورزش كردن ۲ يا ۳ ساعت قبل از خواب پرهيز كنيد زيرا سبب بى خوابى مى شود.
۳- بعد از صرف ناهار از خوردن غذا و نوشيدنى هاى كافئين دار پرهيز كنيد.
۴- سيگار نكشيد، چنانچه قادر به ترك نيستيد، سعى كنيد يك يا دو ساعت قبل از خواب سيگار نكشيد.
۵- ساعت مشخصى براى خواب خود انتخاب كنيد و سعى كنيد طبق برنامه به رختخواب برويد، دوش آب گرم، چند دقيقه كوتاه در رختخواب و گوش دادن به يك موسيقى آرام نيز قبل از خواب مفيد خواهدبود.
۶- اتاق خود را با پرده هاى تيره رنگ تاريك و ساكت نگه داريد و از اتاق خواب تنها براى خواب استفاده كنيد نه كار و تماشاى تلويزيون. تشك خوابتان نبايد زياد نرم يا سفت باشد و حتماً لباس خواب راحت و مناسبى هنگام خواب بر تن كنيد.
از ماسك مخصوص براى چشم هايتان و گوشگير (گوشى) استفاده كنيد و چنانچه باز هم خواب به چشمانتان نيامد، بيش از ۱۵دقيقه در رختخواب باقى نمانيد، از جاى خود بلند شويد به اتاق ديگرى برويد و زمانى را صرف تماشاى تلويزيون يا خواندن روزنامه و كتاب كنيد تا خوابتان بگيرد.
۷- اگر با بدن خسته به رختخواب برويد، خواب خوبى نخواهيدداشت بنابراين با انجام چند حركت كششى و ورزش سبك، ماهيچه هاى خود را حركت دهيد، بويژه ماهيچه هاى مربوط به قسمت بالاتنه، گردن و شانه ها.
گاهى اوقات براى مبارزه با بى خوابى بايد تغييراتى در برخى از عادات زندگى روزمره خود بدهيد. بطورمثال:
- هرروز بعدازظهر ۲۰ دقيقه بيرون از منزل پياده روى كنيد.
- محيط اتاق خواب خود را خنك نگه داريد.
- اگر تمامى راههاى ممكن را امتحان كرديد و تأثيرى نداشت به مدت يك يا دو شب مى توانيد از قرص هاى خواب استفاده كنيد، اما نبايد بيش ازدو روز مصرف كنيد كه به صورت عادت شود.
برخى از مطالعات نشان مى دهد كه ۵ هفته طب سوزنى نيز مى تواند به بهبود خواب كمك كند، طب سوزنى ميزان فعاليت ملاتونين را افزايش مى دهد و درنتيجه قابليت به خواب رفتن افزايش پيدامى كند.
بهداشت خواب نيز يكى ديگر از عواملى است كه پزشكان بر آن تأكيد مى كنند، بدين معنا كه اتاق خواب و تختخواب نيز مى تواند عاملى براى بهبود خواب باشد. نور اتاق را به گونه اى هماهنگ كنيد كه چشم را اذيت نكند و تختخواب را از كنار ديوار دورتر قرار دهيد تا هيچ سروصدايى مخل آسايش شما نشود.
قبل از خواب كمى آب بنوشيد، زيرا تحقيقات نشان مى دهد، نوشيدن آبميوه قبل از خواب ۲۰ تا ۳۰ دقيقه خواب را به تأخير مى اندازد و اين امر به دليل شكر زياد موجود در آبميوه اتفاق مى افتد. علاوه بر اين خوردن گردو قبل از خواب نيز مى تواند به بهبود خواب كمك كند زيرا گردو منبع غنى اى از تريپتوفان است.
۱۲۰ تا ۹۰ دقيقه قبل از خواب دوش آب گرم بگيريد زيرا آب گرم، موجب بالارفتن دماى درونى بدن مى شود. وقتى مى خواهيد بخوابيد كاهش دماى بدن به بهبود خواب كمك مى كند.
اهداى خون، تجديدحيات
307494.jpg
دكتر اميرسادات افسرى ‎/ پژوهشگر علوم پزشكى بالينى

در دو دهه اخير تعداد اهداكنندگان خون، همچنين دفعات اهداى خون توسط هر اهداكننده
در بسيارى از كشورها كاهش يافته است، اين درحالى است كه نياز به خون كم نشده است.
اما يك نمونه بسيار خوب درمورد جذب اهداكنندگان براى اهداى خون، شهر كوچك «زگد» در جنوب مجارستان است كه به ازاى هر ۱۰۰۰ نفر در اين شهر ۸۶ نفر خون اهدا مى كنند. اگرچه ممكن است كه چنين آمار درخشانى در نقاط ديگرى هم وجود داشته باشد، اما به اين نكته هم بايد اشاره كرد كه بعضى از شهرها و كشورها براى رسيدن به آمار ۵ ، ۱۰ ، ۲۰ ، ۳۰ يا ۴۰ اهداكننده در ۱۰۰۰ نفر جمعيت به شدت تلاش مى كنند.


* تاريخچه انتقال خون در پزشكى
نخستين مورد انتقال خون ثبت شده مربوط به قرن هفدهم است كه يك پزشك فرانسوى به نام ژان باپتيست دنيس، خون يك بره را به انسان تزريق كرد، اما متأسفانه اين كار موفق نبود و درمان موفق به وسيله خون از زمانى شروع شد كه گروه هاى خونى كشف شدند و مسأله سازگارى خونى مطرح گرديد.
گلبول هاى قرمز براى نخستين بار در سال ۱۶۵۸ ميلادى شناسايى و تعريف شدند و حدود ۲۵۰ سال طول كشيد تا گروه هاى خونى A،B، AB،O شناسايى شدند و بعد از آن آنتى ژن Rh كشف شد كه براساس آن افراد را به دو گروه Rh مثبت و Rh منفى تقسيم كردند. امروزه مى توان انواع گروه هاى خونى و بيش از صدنوع زيرگروه را دقيقاً تشخيص داد.
در جنگ جهانى اول (۱۹۱۸-۱۹۱۴ ميلادى) براى نخستين بار استفاده از خون ذخيره شده شروع شد. اما تأسيس نخستين بانكهاى بزرگ خون و بانكهاى خون صليب سرخ تا سال ۱۹۳۰ ميلادى طول كشيد، از آن زمان بود كه تلاش براى تأمين خون سالم شروع شد و اين تلاش تا امروز ادامه داشته و در رأس تمام فعاليت هاى انتقال خون قرار دارد.
دغدغه تمام سازمان هاى انتقال خون تهيه خون سالم و كافى است. اين امر تنها با جذب و حفظ اهداكنندگان داوطلبى كه با انگيزه خداپسندانه و بشردوستانه خون اهدا مى كنند، امكانپذير مى شود.
به روشنى ثابت شده است كه هيچ مقاومت و بى ميلى يا پندار منفى نسبت به اهداى خون در جامعه وجودندارد. دربسيارى از موارد، افرادى هستند كه تاكنون خون اهدا نكرده اند چون كسى از آنها نخواسته بوده كه خون اهدا كنند و با وجود پيشرفت هاى چشمگير جهان امروز در زمينه ارتباطات و تبادل اطلاعات هنوز هم اهداكنندگان بالقوه اى وجود دارند كه از آنها براى اهداى خون دعوت نشده است. امروزه كشورهاى پيشرفته و درحال توسعه هردو با كمبود خون مواجه هستند.
از زمانى كه تزريق خون در امر درمان بيماران، موردتوجه قرار گرفت سرويسهاى خدمات خونى در سراسر دنيا اقدامات زيادى جهت تأمين خون سالم در جريان انتقال خون انجام داده اند كه برخى از آنها عبارتند از:
- شناسايى اهداكنندگان كم خطر
- خونگيرى از اهداكنندگانى كه داوطلبانه، با انگيزه خداپسندانه و بشردوستانه خون اهدا مى كنند
- مستمرسازى اهداكنندگان داوطلب
- آموزش همگانى در زمينه اهميت اهداى خون و عوامل خطرزايى كه باعث معافيت اهداكنندگان از اهداى خون مى شوند
- استفاده از روش هاى مطمئن براى انتخاب اهداكنندگان براساس معيارهاى تعريف شده شامل مشاوره پزشكى قبل از اهداى خون، معاينه بالينى و مشاوره با همه اهداكنندگان در هر نوبت اهداى خون
- روش هاى مطمئن جمع آورى خون براى جلوگيرى از آلودگى باكتريايى
- بررسى و آزمايش همه واحدهاى خون اهدايى از جهت وجود يا عدم وجود عوامل بيمارى زا
- استفاده از خون فقط زمانى كه جايگزين هاى ديگرى وجود نداشته باشد.
با وجود همه اين اقدامات نمى توان از سالم بودن خون صددرصد مطمئن بود و خون هم مانند يك داروى قوى داراى عوارض جانبى از قبيل واكنش هاى انتقال خون و يا انتقال عفونت ها است.
* اهداكنندگان كم خطر
اهداكننده كم خطر، اهداكننده اى است كه امكان آلوده بودن خون او به بيمارى هاى عفونى كم است.
اگر اهداكنندگان مستقيم و اتولوگ را درنظر نگيريم مى توان اهداكنندگان را به سه گروه كلى تقسيم كرد:
- اهداكنندگان حرفه اى يا پولى
- اهداكنندگان جايگزين (فاميل يا دوستان)
- اهداكنندگان داوطلب
براساس شواهد مختلف در بسيارى از كشورهاى دنيا اهداى خون حرفه اى و جايگزين كنار گذاشته شده و اهداى خون فقط به صورت داوطلبانه انجام مى شود و برخى ديگر از كشورها نيز درحال تلاش براى رسيدن به اين هدف هستند و ثابت شده كه اهداكنندگان داوطلبى كه به طور مستمر خون اهدامى كنند كم خطرترين و سالم ترين اهداكنندگان هستند.
* اهميت خون
خون براى ادامه زندگى انسان حياتى است و نيازهاى ضرورى همه بافت ها و اعضاى بدن به وسيله خون تأمين مى شود. بنابراين بدون وجود خون، بافت ها و اعضاى بدن از بين مى روند. در بدن يك فرد سالم حدود ۲۵ ميليارد گلبول قرمز وجوددارد و اين سلول ها دائماً درحال توليد هستند.
بدون وجود خون هيچ نوزادى نمى تواند متولدشود. خون در رحم مادر اكسيژن و موادغذايى موردنياز را به جنين مى رساند و براى مقابله با بيمارى ها، جنين از سيستم دفاعى خون مادر بهره مى برد.
حدود ۴۵ درصد از خون شامل اجزاى زير است:
- گلبولهاى قرمز
- گلبولهاى سفيد
- پلاكت ها
و بقيه يعنى درحدود ۵۵ درصد از كل حجم خون، پلاسما است. پلاسما بخش مايع خون است كه سلول ها درآن شناورند.
گلبول هاى قرمز كه باعث ايجاد رنگ قرمز خون مى شود، اكسيژن را از ريه ها گرفته و به بافت ها مى رساند و سپس دى اكسيد كربن حاصل از مصرف اكسيژن در بافت ها را به منظور تخليه از بدن به ريه ها منتقل مى كند. آهن عامل كليدى در ساخت هموگلوبين است از اين رو زمانى كه بدن با كمبود آهن مواجه مى شود آنمى (كم خونى) و اختلال در حمل اكسيژن، براى فرد ايجاد مى شود.
گلبول هاى سفيد از بدن درمقابل بيمارى ها دفاع مى كنند و در هنگام عفونت پادتن (آنتى بادى) توليدمى كنند.
پلاكت ها با چسبيدن به جدار آسيب ديده عروق خونى، به تجمع فاكتورهاى انعقادى براى مهار خونريزى در محل آسيب كمك مى كنند.
پلاسما مايعى است كه سلول ها، پروتئين ها، فاكتورهاى انعقادى و مواد شيميايى را حمل مى كند.
گاهى در جريان جراحتها (تروما) خونريزى به قدرى شديد است كه بدن قادر به جايگزين كردن پلاسما نيست و گاهى هم كمبود يا اختلال در كاركرد بعضى اجزاى خون وجود دارد. ازجمله در بيمارى هموفيلى كه انعقاد خون انجام نمى گيرد. درمواردى هم ممكن است به علت كمبود فاكتورهاى سازنده در مغز استخوان، هموگلوبين كافى توليد نشود كه در بيشتر اين موارد نياز به تزريق خون و يا فرآورده هاى خونى وجوددارد. تمامى فرآورده هاى خونى در نجات جان انسان ها اهميت دارند.
* نقش خون در درمان
از تزريق خون درجراحى هاى مختلف، تروماها، خونريزى هاى گوارشى و زايمان، به منظور جايگزينى خون از دست رفته استفاده مى شود.
در بعضى از بيمارى هاى ارثى مانند تالاسمى و آنمى سيكل سل (بروز تغييرات در شكل گلبول هاى قرمز) كه باعث اختلال كاركرد و درنتيجه تخريب گلبولهاى قرمز مى شوند، اين بيماران هم براى جبران كم خونى خود، بطور مداوم نياز به تزريق خون سالم دارند.
خون موردنياز براى انتقال خون بايد توسط افراد سالم اهداشود. خون نه تنها يك بافت زنده بلكه داراى قابليت ساخت مجدد است و در افراد سالم اين قابليت بيشتر است.
بنابراين بدون ترس ازاين كه اهداى خون مستمر باعث ضعف، ناتوانى جنسى يا پيرى زودرس شود، مى توان با اهداى خون خود، زندگى را به ديگران اهداكرد.
* عفونت هاى قابل انتقال توسط حشرات خونخوار
نقش خون در سلامتى افراد به قدرى مهم است كه اگر اختلالى درآن ايجاد شود مى تواند بركل بدن فرد تأثيرگذار باشد. بسيارى از انگل ها و ويروس هايى كه صدها ميليون انسان را آلوده مى كنند به وسيله حشرات خونخوار از فردى به فرد ديگر منتقل و از راه خون به همه قسمت هاى بدن منتقل مى شوند. برخى از اين عفونت ها باعث ايجاد آنمى و يا خونريزى شديد گشته و ممكن است نياز به تزريق خون باشد.
* فرآورده هاى خونى
درحال حاضر در سازمان هاى انتقال خون كه امكانات و منابع محدودترى دارند، عمدتاً از خون كامل استفاده مى شود اما تهيه فرآورده هاى خونى از خون كامل هم امروزه بسيار موردتوجه قرارگرفته است. اكثراً بيماران با توجه به شرايط بالينى فقط به يك نوع فرآورده خونى نياز دارند. بنابراين با تهيه فرآورده هاى خونى اين امكان به وجود مى آيد تا از يك واحد خون كامل براى تعداد بيشترى از بيماران استفاده شود.
فرآورده هاى خونى شامل:
- گلبول هاى قرمز متراكم
- پلاكت تغليظ شده
- پلاسماى تازه منجمد
- كرايو پرسيپيتيت
مشتقات پلاسما شامل:
- ايمونوگلوبولين ها
- فاكتورهاى انعقادى
خون و فرآورده هاى خونى براى پيشگيرى از حالاتى كه منجر به پيدايش عوارض شديد يا مرگ و مير مى شود، بكار مى روند.
از فرآورده هاى خونى در هر لحظه براى نجات جان انسان هايى كه در معرض خطر هستند استفاده مى شود ازجمله ايمونوگلوبولين ها كه در درمان اختلالات سيستم ايمنى مورداستفاده قرار مى گيرند. بسيارى از بيماران هموفيلى اگر فاكتورهاى انعقادى (مثل فاكتور۸) را كه فرآورده هاى مشتق شده از پلاسما هستند، بموقع دريافت نمايند مى توانند زندگى عادى داشته باشند. على رغم موفقيتهاى صورت گرفته در امر انتقال خون نبايد فراموش كرد كه مراكز انتقال خون سازنده خون نيستند و درتمام جوامع بشرى خون فقط از افراد سالم جامعه تأمين مى شود.
* خون، يك منبع كمياب
خون يك منبع ملى است و تأمين ذخاير خون كافى و سالم براى همه بيماران، وظيفه دولت هاست. در بسيارى از نقاط دنيا هنوز هم خون كافى براى همه بيماران نيازمند به خون وجودندارد. ساليانه درحدود ۷۵ ميليون واحد خون در سراسر دنيا اهدا مى شود. اما هنوز هم از هر ۵۰۰ هزارزن باردارى كه ساليانه در سراسر دنيا به علت عوارض باردارى مى ميرند ۱۵۰ هزارنفر، بويژه در كشورهاى درحال توسعه، به علت كمبود خون و فرآورده هاى خونى از بين مى روند.
گمان مى رود كه درحدود ۸۰ درصد از جمعيت دنيا تنها به ۲۰ درصد از ذخاير خونى سالم دسترسى دارند. يكى ازمهمترين علل كمبود ذخاير خونى، كمبود اهداكنندگان داوطلب مستمر است.
به نظر مى رسد اگر فقط ۵ درصد ازكل جمعيت (واجدشرايط اهداى خون) به طور مستمر خون اهدا كنند، ذخاير خونى كافى براى تأمين نياز جامعه خواهيم داشت.
درحال حاضر بسيارى از كشورهاى پيشرفته براى رسيدن به اين هدف درحال تلاش هستند. اما در بسيارى از كشورهاى درحال توسعه اين رقم كمتر از يك است.
بنابراين چنانچه درهمه جوامع ۵ درصد از كل جمعيت، داوطلبانه و با انگيزه خداپسندانه خون اهداكنند ،ذخاير كافى براى نياز جامعه خواهيم داشت.


|   شناسنامه   |   آرشيو   |