«الكساندر سزسگلو» وزير دفاع لهستان اعلام كرد كه يكى از افرادى كه طالبان براى معاوضه با ۱۹ گروگان كره اى اعلام كرده، يك مقام بلندپايه طالبان است كه توسط سربازان لهستانى نيروى ايساف بازداشت شد. نام مستعار اين فرد كه روز ۱۶ اوت بازداشت شد، «پوما» است و در رديف چهارم فهرست تروريست هاى تحت تعقيب در افغانستان قرار دارد.

مخالفت اليزه با بازجويى از همسر ساركوزى
«ديويد مارتينيون» سخنگوى كاخ رياست جمهورى فرانسه گفت كه «سيسيليا ساركوزى» همسر رئيس جمهورى پست رسمى ندارد و الزام وى براى پاسخ به سؤال هاى كميسيون تحقيق مجلس ملى در خصوص آزادى پرستاران بلغارى، مغاير با اصل تفكيك قوا است.

اخراج ديپلمات هاى غربى از سودان


دولت سودان پس از چند بار هشدار به دولت هاى غربى نسبت به دخالت آنها در امور سياسى اين كشور سرانجام تصميم به اخراج ديپلمات هاى اروپا و كانادا گرفت. به گزارش خبرگزارى ها، سخنگوى وزارت خارجه سودان با اعلام اين تصميم گفت: دولت خارطوم نماينده كميسيون اروپا و كاردار كانادا را احضار و از آنان خواست به علت دخالت در امور داخلى، اين كشور را ترك كنند. خارطوم معتقد است ك بلوك غرب بويژه آمريكا از اين ماجراى دارفور به عنوان اهرمى براى تضعيف حكومت البشير بهره مى گيرد. پيش از اين نيز خارطوم جان پرونك نماينده سازمان ملل را به دليل نقض قانون بى طرفى اخراج كرده بود. اين در حالى است كه همزمان با اخراج ديپلمات هاى غربى سازمان عفو بين الملل دولت سودان را به ارسال سلاح به شورشيان دارفور متهم كرد.

زدو خورد در پارلمان بوليوى

مشاجره لفظى نمايندگان موافق و مخالف سياست هاى «اوومورالس» رئيس جمهورى بوليوى در مجلس اين كشور به زد و خورد ميان آنها منجر شد.

بى اعتمادى به رسانه

در عصر ارتباطات همه چيز تحت سيطره رسانه است و بارش اطلاعات به زندگى آدمى شكل و جهت مى دهد اما براساس خواست صاحبان رسانه در شرايطى كه رسانه ها در صدد اعتماد سازى هستند دست اندركاران خبرى و رسانه اى بر اين باورند كه دستكارى در تصاوير و واقعيات سبب شده كه مردم اعتماد خود را به رسانه ها از دست بدهند. گاردين به نقل از چهره هاى برجسته شبكه بى بى سى نوشته، به اعتقاد اين افراد رسوايى هاى اخير بى بى سى همسويى ديدگاه هاى صاحبان آن با دولت در مورد جنگ عراق سبب شده كه بينندگان اعتماد خود به آن را از دست بدهند. مارك تامپسون مديركل بى بى سى در مقاله اى در گاردين نوشته: هنگامى كه مى گوييم ما در آموزش برنامه سازان بر جلب اعتماد تأكيد مى كنيم منتقدان سرى تكان مى دهند و آن را نادرست مى پندارند. براساس نظرسنجى هاى جديد در بريتانيا، نيمى از جمعيت اين كشور اعتماد چندانى به صحت اخبار و برنامه هاى تلويزيون ندارند و ۶۰ درصد ديگر نيز بر اين باورند كه برنامه هاى تلويزيونى به دليل تدوين نادرست و صداقت نداشتن در بيان واقعيات ، اعتبارشان را از دست داده اند. چندى پيش تونى بلر نيز قبل از ترك پست نخست وزيرى بريتانيا به انتقاد از رسانه ها بويژه روزنامه اينديپندنت پرداخت و آنان را به دخالت دادن تفسيرهاى خود در خبررسانى متهم كرد.

گروه بين الملل ـ حسين رضوانى: درحالى كه پس از ديدار محرمانه ژنرال مشرف با بى نظير بوتو در امارات، افكار عمومى پاكستان در انتظار بازگشت اين رهبر تبعيدى حزب مردم بودند، اما روز پنجشنبه ناگهان مراجع قضايى پاكستان اعلام كردند كه جواز بازگشت ديگر سياستمدار تبعيدى اين كشور، يعنى نواز شريف صادر شده است.
تصميم به بازگشت نواز شريف كه از سوى ديوان عالى پاكستان اتخاذ شده است، پس از تبرئه افتخار محمد چودرى، مخالف سرشناس مشرف، دومين تصميم مهمى است كه در آستانه انتخابات اكتبر پاكستان اتخاذ مى شود. پرويز مشرف در نخستين واكنش به رأى بازگشت نواز شريف گفت: به حكم ديوان عالى تمكين خواهد كرد، اما هنوز از واكنش بى نظير بوتو كه در وضع مشابه نواز شريف براى دريافت مجوز بازگشت اقدام كرده بود، گزارشى در دست نيست. رأى روز پنجشنبه ديوان عالى پاكستان در واقع پاسخى به درخواست نواز و برادرش شهباز شريف به كشور بود كه توسط وكيل آنها تقديم ديوان عالى شده بود.
بازگشت رهبران تبعيدى پاكستان، بخشى از سياست مشترك آمريكا، اروپا و دولت هاى عربى براى اصلاح حكومت مشرف است كه با هدف تشكيل جبهه ائتلافى نظاميان و سياستمداران پاكستان در مبارزه با تندروها و افراطيون صورت مى گيرد.
در راستاى اين طرح، بى نظير بوتو اعلام آمادگى كرده كه ذيل رياست ژنرال مشرف و مشروط به كنار گذاشتن لباس نظامى او، اداره كابينه پاكستان را در دست بگيرد، اما نواز شريف پيش از او با ادامه زمامدارى مشرف مخالفت كرده بود.
گزارش منابع خبرى از اسلام آباد حاكى است كه هواداران نواز شريف كه در بيرون از ساختمان ديوان عالى پاكستان به انتظار رأى اين ديوان نشسته بودند، با اعلام خبر رأى ديوان به شادمانى پرداختند و با سر دادن شعار، خواهان كناره گيرى پرويز مشرف، رئيس جمهور پاكستان از قدرت شدند.
پرويز مشرف در زمان نواز شريف رياست ستاد ارتش را به عهده داشت و نواز شريف در سال ۱۹۹۹ با كودتاى او از قدرت بركنار و بازداشت شد و به اتهام فساد مالى، توطئه قتل رئيس ستاد ارتش، سرقت اموال دولتى، جرايم مالياتى و تروريسم، محاكمه و به چندين بار حبس ابد محكوم گرديد.
يك سال بعد، ژنرال مشرف با تخفيف مجازات نواز شريف از حبس به تبعيد مخالفت كرد و وى به عربستان سعودى تبعيد شد.
انتخابات پاكستان كه نواز شريف براى حضور در آن مهيا مى شود، قرار است ماه اكتبر آينده و انتخابات مجلس قانونگذارى اين كشور اواخر سال جارى برگزار شود. بدين ترتيب مشرف كه در ماه هاى اخير با هجوم وسيع افراطيون در مسجد لال و بحران بركنارى رئيس ديوان عالى اين كشور مواجه شد، در انتخابات آينده نيز با رقباى سرسختى روبه رو خواهد بود.
به گفته برخى منابع، افزايش فشارها بر رئيس جمهور پاكستان براى كناره گيرى از رياست ارتش اين كشور نتيجه داده، طورى كه حتى برخى مقام هاى بلندپايه دولت پاكستان از كناره گيرى مشرف از رياست ارتش پاكستان در آذرماه سخن مى گويند.
«سيد انور محمود» مسئول اطلاعات فدرال در وزارت اطلاع رسانى پاكستان در مصاحبه با روزنامه واشنگتن پست اعلام كرد: «پرويز مشرف» اندكى پس از برگزارى انتخابات رياست جمهورى اين كشور از رياست ارتش كناره گيرى مى كند.
انور محمود زمان دقيق كناره گيرى مشرف از رياست ارتش پاكستان را در ماه دسامبر (آذرماه) اعلام كرده و گفت: مشرف بعد از ۸ سال، سمت رياست ستاد مشترك ارتش پاكستان را به شخص ديگرى تحويل مى دهد.

گروه بين الملل ـ تنش بر سر عملكرد نظامى بوش در جنگ عراق، همه اركان و نهادهاى تصميم گير آمريكا را دربر گرفته است.
با نزديك شدن زمان تحويل گزارش دست اندركاران سياسى ـ نظامى جنگ عراق، جناح هاى قدرت در آمريكا آتش نزاع تازه اى را روشن كرده اند. اين گزارش قرار است مبناى تصميم و قضاوت كنگره و نهادهاى آمريكا درباره آينده روابط ۲ كشور قرار گيرد. در آخرين روز هفته ۳ اتفاق مهم در كشمكش كنگره و كاخ سفيد رخ داد: سران دموكرات با نطق توجيهى بوش براى ادامه حضور ارتش آمريكا در عراق مخالفت كردند، بوش در اين نطق خويش براى نخستين بار شكست آمريكا در جنگ ويتنام را به خروج زودهنگام ارتش اين كشور نسبت داد و با اين استدلال ترك عراق را مساوى فاجعه معرفى كرد. در اتفاق دوم جان وارنر، نامزد سرشناس جمهوريخواهان براى انتخابات رياست جمهورى آمريكا خواستار خروج نخستين واحد نظامى اين كشور از عراق شد و بالاخره در سومين پرده اين جدال، جورج بوش گزارش ۱۶ سازمان اطلاعاتى آمريكا را عليه مالكى منتشر كرد و از اين طريق همچنان كوشيد بار تقصيرات جنگ را بر دولت بغداد نهد.
جورج بوش در جمع كهنه سربازان آمريكايى حاضر در جنگ هاى خارج از آمريكا اعلام كرد: تا زمانى كه من رئيس جمهور آمريكا هستم هيچ كدام از نظاميان آمريكايى از عراق خارج نمى شوند. بوش در ادامه با اين بهانه كه تا رسيدن به «عراق آزاد راهى نمانده» ادامه حضور نظاميان آمريكايى در عراق را با يادآورى شكست در ويتنام ضرورى خواند. بوش در سخنى مغاير با باور عمومى آمريكايى ها گفت بهاى خروج نظامى ايالات متحده از ويتنام در سال ۱۹۷۵ را ميليون ها تن از شهروندان بى گناه كشورهاى منطقه پرداختند.
در واكنش نسبت به اظهارات بوش، سناتور هرى ريد، رهبر فراكسيون اكثريت دموكرات در سناى آمريكا، مقايسه شرايط عراق و ويتنام را رد كرد و گفت كه تصميم به اشغال عراق بدترين اشتباه درتاريخ آمريكا بوده است. خبر ديگرى حاكى است كه بوش گزارش موسوم به «برآورد اطلاعات ملى» آمريكا را ارائه كرد كه مى گويد: كه دولت عراق در ۶ تا ۱۲ ماه آينده شكننده تر خواهد شد. به ادعاى بوش اين سند كه ارزيابى جمعى ۱۶ سازمان اطلاعاتى آمريكاست بيان مى كند كه «رهبران سياسى عراق همچنان از اداره مؤثر كشور عاجزند». انتشار اين گزارش با درخواست هاى فزاينده اعضاى ارشد حزب دموكرات در واشنگتن براى كناره گيرى مالكى همزمان شده است.
* تحرك تازه جناح علاوى عليه مالكى
با تيره شدن مناسبات بغداد و واشنگتن جناح سكولار ها به رهبرى اياد علاوى حركت تازه اى را براى قبضه دوباره قدرت شروع كرده است. در اين راستا ۳ وزير جناح سكولار عراق كه حضور در نشست هاى دولت الماكى را تحريم كرده بودند، به طور رسمى از دولت خارج شدند.

عبدالرحمن عارف رئيس جمهورى اسبق عراق ديروز درسن ۹۱ سالگى در امان- پايتخت اردن- درگذشت. عبدالرحمن عارف كه به مدت ۳ سال در اردن اقامت داشت، از آوريل سال ۱۹۶۶ تا ژوئيه سال ۱۹۶۸ برعراق حكومت كرد. عارف يكى از افسرانى بود كه در انقلاب سال ۱۹۵۸ شركت كرد، اما بعد از شورش ژوئيه سال ۱۹۶۸ كه درآن شمار زيادى از افسران و سياستمداران حزب بعث شركت داشتند، از قدرت رانده شد. در جريان اين شورش به قصر رياست جمهورى حمله شد و وى را مجبور به كناره گيرى از قدرت درمقابل تضمين حفظ جانش كردند كه عارف نيز با اين شرط موافقت كرد. او سپس به استانبول تبعيد شد و درآنجا ماند تا اين كه در اوايل دهه هشتاد با اجازه صدام به بغداد بازگشت و ۳ سال آخر عمر خود را نيز به دور از دنياى سياست در اردن گذراند.

در پى بروز نا آرامى هاى چند روز اخير در دانشگاه هاى بنگلادش، دولت اين كشور شمارى از دانشگاهيان از جمله ۴ استاد برجسته دانشگاه را بازداشت كرده و به چندين مركز اجتماع دانشجويان حمله كرد. ناآرامى هاى اخير در واكنش به اعلام شرايط فوق العاده و ادامه زمامدارى حكومت تحت حمايت ارتش آغاز شده و اعتراض به افزايش هزينه زندگى باعث گسترده شدن دامنه تظاهرات در هفته هاى اخير شده است.

گروه بين الملل ـ احسان تقدسى: چالش ميان دولت مالكى و نومحافظه كاران ساكن كاخ سفيد در روزهاى اخير شكل جدى ترى به خود گرفته است. سخنان سه شنبه گذشته جورج بوش رئيس جمهورى آمريكا و ابراز نارضايتى او از آنچه «ضعف دولت مالكى» خوانده شد را بايد اوج جنگ روانى - تبليغاتى نومحافظه كاران بر ضد دولت دموكراتيك عراق دانست. اظهارات تند بوش اگر چه ساعتى بعد توسط سخنگويان كاخ سفيد و وزارت خارجه آمريكا تعديل شد و خود وى نيز در سخنرانى بعدى كوشيد آن را جبران كند اما نشان از اختلاف هاى جدى بغداد - واشنگتن بر سر روند جنگ عراق دارد. جورج بوش پيش از اين كوشيده بود با كنايه و طعنه نارضايتى خود از دولت عراق را بيان كند. سخنان اخير وى اما با زبانى صريح بيان شد و بوش حتى به طور ضمنى از مجلس عراق خواست تا براى تغيير مالكى تلاش كند. رويكردهاى جديد آمريكا در قبال عراق و سخنان اخير بوش درباره دولت مالكى بيانگر اين است كه آمريكا در حال دور شدن از دولت عراق است. شدت عصبانيت آمريكا كه تاحدى از استقلال عمل مالكى حكايت دارد از اين نيز فراتر رفته و رايان كروكر سفير آمريكا در بغداد و هيلارى كلينتون نامزد ارشد دموكرات ها براى انتخابات رياست جمهورى نيز خواستار جانشينى فرد ديگرى به جاى مالكى شدند.
مالكى اما هنگامى از سخنان شديداللحن بوش بر ضد خود آگاهى يافت كه در سفر سوريه و در حال ديدار با همتاى سورى خود بود. كنفرانس خبرى پس از اين ديدار فرصتى مناسب بود براى مالكى تا او نيز گلايه هاى خود از نومحافظه كاران ساكن كاخ سفيد را اين گونه بيان كند: «دولت عراق با اراده ملت روى كار آمده و كسى حق ندارد براى آن تعيين تكليف كند.» مالكى البته بخشى از فشارها بر دولت خود را ناشى از دعواى دموكرات ها و جمهوريخواهان بر سر جنگ عراق دانست: «در آمريكا ميان احزاب تنش هايى وجود دارد و برخى ها در جريان تنش ها و رقابت سياسى با يكديگر مواضعى را مطرح مى كنند كه به دور از عرف ديپلماتيك است.» نومحافظه كاران آمريكايى در حالى دولت مالكى را به ناكارآمدى متهم مى كنند كه مالكى چند ماه پيش در سخنانى صريح و بى سابقه گفته بود كه آمريكايى ها حتى اجازه جابه جايى يك تيپ عراقى را نيز به دولت نمى دهند و بعد از او انتظار برقرارى امنيت دارند.
به نظر مى رسد ۲ عامل در افزايش فشار دولت بوش بر دولت مالكى نقش داشته است. عامل اول نزديكى ماه سپتامبر و پايان ضرب الاجل كنگره براى دولت بوش جهت ارائه گزارشى درباره نتايج ۵ سال اشغال عراق است. ناكارآمدى راهبردهاى چندگانه كاخ سفيد و پنتاگون براى كنترل ناآرامى هاى عراق و جريان ترور در اين كشور مهمترين دليل كاهش شديد اعتبار جمهوريخواهان در يك سال باقى مانده تا انتخابات رياست جمهورى ارزيابى شده است و اين گونه است كه آنان را راهى جز يافتن يك قربانى براى توجيه «شكست» شان باقى نمانده است و در ميان آنانى كه از نگاه كاخ سفيد مى توانند يك قربانى باشند چه كسى بهتر از مالكى كه هم رئيس قوه مجريه و به ظاهر مسئول نيروهاى امنيتى عراق است و هم سوداى دوستى با دشمنان آمريكا يعنى ايران و سوريه دارد؟ انتقاد از جنگ عراق هم اكنون تبديل به مهمترين سلاح دموكرات ها براى توجيه ناكارآمد نشان دادن جمهوريخواهان گشته است و اعضاى اتاق فكر كاخ سفيد را اكنون راهى نمانده جز «توجيه شكست» و «هياهوى رسانه اى» براى رأى دهندگان آمريكايى.
دومين عاملى كه در تحليل دلايل فشار اخير كاخ سفيد به دولت عراق بايد به آن پرداخت سفرهاى اخير مالكى به تركيه، ايران و سوريه است. دستگاه هاى تبليغاتى و رسانه اى آمريكا طى ساليان پس از اشغال تلاش فراوانى كرده اند تا ايران و سوريه را دليل ناامنى هاى عراق به افكار عمومى منطقه و دنيا معرفى كنند. مالكى اما هنگامى كه به تهران و دمشق رفت با تقدير از نقش مثبت اين ۲ كشور آنها را منشاء ثبات و امنيت كشورش خواند و انتقاداتى نيز به مديريت بحران آمريكايى ها كرد.
على رغم جنجال ها و جنگ روانى كنگره و كاخ سفيد به نظر مى رسد بر سر اعمال فشار بر مالكى ميان دموكرات ها و جمهوريخواهان نوعى توافق به وجود آمده است اما آنچه ترديد هاى آنان را بيشتر كرده است مسأله جانشين احتمالى وى است. مالكى على رغم همه انتقادات موجود همچنان بهترين گزينه براى تصدى دولت عراق محسوب مى شود. شيعيان اكثريت كرسى هاى پارلمان را در اختيار دارند و در اتحادى استراتژيك با اكراد قرار دارند. حتى در صورت كنار رفتن مالكى از سمت نخست وزيرى، نخست وزير بعدى نيز به احتمال بسيار از همين ائتلاف شيعيان و اكراد خواهد بود و اين واقعيت به اين معناست كه بعيد است در سياست هاى دولت عراق تغيير جدى صورت پذيرد.