محمد ابراهيمى- سيدجواد سيدپور
اشاره: دولت نهم در سال هاى گذشته ۳۰ سفر استانى داشته اما سيدپرويز فتاح، وزير نيرو، خود به تنهايى بيش از ۸۰ سفر استانى رفته است. فردى كه فارغ التحصيل دانشگاه شريف و آشنا با صنايع برق - آبى است. او خاطرات زيادى از سفرهاى استانى و ديدارهاى مردمى دارد، در عين حال بر گستره فعاليت وزارتخانه متبوعش احاطه كامل دارد. او مى تواند درباره كوچكترين اطلاعات از بزرگترين طرح هاى وزارت نيرو به شما خبر بدهد. او مى گويد روزنامه بايد شأن انتقادى خود را حفظ كند. و به ياد مى آورد: «براى تخريب يك فكر، خوب به آن حمله نكنيد، بد از آن دفاع كنيد» و ما را به «خوب» دفاع كردن مى خواند و مى گويد «درست» انتقاد كردن بهتر از «بد» دفاع كردن است. دلش براى كشور مى تپد و در مورد انرژى
هسته?اى با عرق خاصى صحبت مى كند و مى گويد نيروگاه بوشهر هزار مگاوات برق توليد خواهد كرد كه براى انتقال آن به شبكه سراسرى ۲ سال است كه پست و خط اختصاصى اش آماده شده و ما چشم انتظارش هستيم.
مصاحبه با او مفصل ولى خواندنى است.
برخى دولت نهم را متهم مى كنند كه شعار زياد مى دهد به نظر شما دولت، دولت كار است و تلاش يا دولت شعار؟
هر دولتى كه به انتخاب مردم سركار مى آيد، يك سبك و روش خاصى را پياده مى كند. اين مسأله در رابطه با تمام دولت هاى جهان صدق مى كند.اساساً مردم به همين موضوع رأى مى دهند.دولت نهم شعارهايى داده و مردم به آقاى احمدى نژاد رأى داده اند. نخستين شعار آقاى احمدى نژاد عد الت محورى بود. از همين بحث، كار و تلاش بيرون مى آيد.
|
|
|
در مكتب ما عدالت را بايد در واقعيات و مصاديق ديد. عدالت خدا ذهنى نيست بلكه واقعيتى است در عالم كه همه چيز در سر جاى خود قرار گرفته است. شعار عدالت محورى در دولت نهم يعنى اين كه مردم آثار عدالت را در زندگى خود احساس كنند. توزيع ثروت ملى كه مال همه است بايد به نفع همه مردم باشد، مثلاً اگر نفت ملى و متعلق به همه ايرانيان است پس چرا بعد از ۶۰ سال نفت فروختن آن روستايى جنوب كرمان در شرايط سخت زندگى مى كند. اگر به نسبت در اين چند سال سهم آن را داده بوديم، حتماً الان اين وضع را نداشت. اگر مى بينيم كه بعد از فروش نفت، وضع جامعه از نظر ثروت و درآمد متوازن نيست نشان مى دهد كه شاخص عدالت در جامعه پائين است. اين بدان معنى نيست كه در گذشته عده اى مى خواستند خلاف عدالت كار كنند. بلكه موضوع اين است كه دولت نهم به طور ويژه به اين مسأله پرداخته و تلاش كرده وضع مردم در اقصى نقاط كشور را در چارچوب عدالت محورى ببيند. به خاطر دارم كه واقعاً در دولت حزن و اندوهى در زمان ترسيم وضع جنوب كرمان بر قرار بود كه چطور بعد از ۳۰ سال از انقلاب وضع جنوب كرمان از لحاظ بهداشت، آب و زندگى اين چنين است. دولت با سفر به استان ها اين مسأله را از نزديك لمس كرده است. تلاش دولت براى بحث عدالت محورى يك واقعيت است. دولت بايد برود ببيند، گوش كند، جلسه بگذارد و فكر كند چه كارى را بايد انجام دهد. دولت در همه استان ها با حضور نماينده مجلس، امامان جمعه، مردم و /// جلسه گذاشته و حرف هاى آنها را شنيده است. همين براى دولت فضايى از كار و تلاش درست كرده است. محصول اين همه كار، رفت و آمد، اين مى شود كه عنوان كنيم اين دولت، دولت كار و تلاش است. زيرا هدف غايى دولت بالا بردن سطح رفاه مردم است. نگاه عدالت محور نه يك نگاه نظرى بلكه هدف اصلى و واقعى دولت است.
آيا به نظر شما با انجام سفرهاى استانى زمينه تحقق عدالت فراهم مى شود؟ و ديگر اين كه چه ضرورتى دارد كه وزير يك كشور به جاى فكر كردن در خصوص مشكلات كلان، وقت خود را صرف ديدن تمام نقاط كشور كند؟
مصوبات استانى هيأت دولت نشان بارزى از عدالت محورى است. مثلاً در استان خراسان جنوبى ساخت سد قائم با ۱۰۰ ميليارد تومان هزينه را تصويب كرديم آيا اين مصداق گسترش امكانات و تحقق عدالت نيست؟
حالا چرا اين تصميم را گرفتيم، به دليل اين كه در طول تاريخ در آنجا سدى وجود نداشته و يك منطقه محروم بوده و مردم آنجا تشنه يك جرعه آب هستند. يا مثلاً استان كردستان به دليل محروميت در طول تاريخ نيروگاه نداشته كه پس از مصوبه دولت چند وقت پيش گشايش شد. آيا اين ها مصداق عدالت نيست؟ در خراسان جنوبى دولت تير برق را تا داخل كوچه ها برده ولى مردم به دليل فقر پول نداشتند كه كنتور بخرند، و در خاموشى به سر مى بردند. 6 هزار خانوار در حاشيه بيرجند به دليل نداشتن كنتور از نعمت برق محروم بودند.
دولت عدالت محور دستور داده كه وزارت نيرو ۶ هزار كنتور برق بدون اخذ وجه به همه بدهد. ظرف ۶ ماه تمامى اين كنتور ها واگذار شده است.
آيا از اول انقلاب در آن مناطق برق نبود؟
خير، بنده رفتم در خراسان جنوبى ، نهبندان، روستاى دهسر كه از لحاظ مسافتى دورترين فاصله روستا نسبت به شهرستان را دارد. اهالى روستا به ما گفتند: جرم ما چيست كه در آنجا زندگى مى كنيم، شما دوست داريد ما آنجا را رها كنيم بياييم در حاشيه شهرها كارگرى كنيم. ما داريم براى كشور در دل كوير مرزدارى مى كنيم آن وقت اين روستا برق ندارد. من براى احترام به ساكنان اين روستا به عنوان وزير نيرو رفتم آنجا. ديدم همه به احترام ما فرش هايشان را دور تيرهاى چراغ برق پيچانده اند.
هنگامى كه دليل اين كار را پرسيدم، گفتند كه وزير و استاندار كه سهل است، هيچ مقام دولتى به روستاى ما نيامده است. يك پيرمرد ۷۰ ساله شعرى را سروده بود و در هنگام خواندن شعر اشكش سرازير شد. مضمون شعر اين بود، آقاى احمدى نژاد شما كه برق را اينجا آورديد بدانيد كه شباهت بين ما و شما مانند شباهت سليمان و موران است. مواظب باشيد كه ما، موران زير دست و پاى شما تلف نشويم. ممكن است درباره نامه هاى نوشته شده رئيس جمهور ايراد گرفته باشند. شما تقسيم بندى نامه ها را ببينيد، تعدادى تشكر و اظهار لطف مى كنند و شعر مى نويسند و نقاشى مى كنند، آيا اين بد است؟
تعدادى نقد مى كنند و پيشنهاد مى دهند و مردم مستقيم به دولت اشكال مى گيرند، تعدادى خبر توطئه و.// را مى دهند و تعدادى نيازمندى است و برخى ها با يك وام مشكلشان حل شده است. خانمى در ملاقا ت هاى مردمى گريه كنان به من گفت كه من قبلاً پيش شما آمده ام، گفتم پس مشكل شما چيست، گفت آقاى وزير با دستور شما به خدا زندگى من تغيير كرده و اميدوار به زندگى شده ام و آمده ام تشكر كنم.
آيا چيزى از من كم شده است؟ به وسيله اين نامه ها گره هاى زيادى از مردم باز شده، آيا اگر شما مشكلى نداشته باشى پيش رئيس جمهور و وزير مى روى؟ تعدادى از اين نامه ها در خصوص پيچيده شدن كار مردم در ادارات است، پس از بررسى معلوم مى شود كه درست است و اين مسائل منافاتى با آن روى سكه عدالت ندارد.
در سيستم ادارى همه تصميمات بدرستى اجرا نمى شود و در برخى موارد ادارات خودشان فيلتر مى شوند.
لذا عدالت محورى اصل كار و برنامه دولت است. مردم احساس مى كنند در اين دولت نقش آفرينند و نامه هاى آنها خوانده شده و رسيدگى خواهد شد. در برخى از مواقع هم زنگ زده ايم و گفته ايم كه نمى شود كارى كرد و مردم مى گويند اين كه نامه را خوانده ايد از شما تشكر مى كنيم.
در خصوص بخش دوم سؤال كه فرموديد چه ضرورتى دارد كه وزرا شخصاً بروند در استان ها، عرض كنم در مديريت نوين كه در دنيا مطرح است و سبك جديدى است،اين حركت مبناى علمى دارد و تعامل رودررو را توصيه و تدريس مى كنند.
آمريكا در عراق دچار شرايط سختى شده است شما تا به حال سؤال كرده ايد كه چرا خانم رايس سفرهاى متعددى به خاورميانه دارد؟ چرا حضوراً مى آيد و خطر مى كند؟ اين يك سبك و روش است و مى گويد تا نروم و نبينم نمى توانم بحران را كنترل كنم.
سيستم ادارى صرف جوابگو نيست و اين يك نوع مديريت است. در دفاع مقدس نيز فرماندهان و مسئولان كشورى ما در صحنه حضور داشتند و به صورت ميدانى عمل كردند، اين مسأله شرط موفقيت ما بود.
پيامبر اعظم (ص) نيز اين طور عمل كردند و در تمامى صحنه هاى جنگ حضور ميدانى داشتند.
حضور ميدانى وزرا حس آرامش به مردم و متقابلاً به وزير مى دهد. شما وقتى بدبختى را از نزديك ببينيد خيلى تفاوت دارد تا اين كه اين مسأله را روى كاغذ براى شما بنويسند.
در جايى مانند منطقه سرباز بلوچستان به عنوان نماينده دولت رفتم. ساعت ۱۲ ظهر بود به يك روستا رسيديم. بعد از جمع شدن اهالى و معرفى بنده، گفتم كه اجازه مى دهيد خانه هايتان را ببينيم. موافقت كردند، رفتيم و خانه هايشان را ديديم، هيچ چيز در آن خانه ها نبود. اين زندگى شايسته يك ايرانى نيست، دلم گرفت، اينها مرزداران ما هستند، نبايد اوضاع زندگى آنها چنين باشد.
در سفرى ديگر، آهنگرى با همان سرو وضع، با دستان قدرتمند و كارگرى كه رسول خدا (ص) فرموده بايد بوسيد، نزد من آمد و گفت: آقاى وزير يك دقيقه وقت خود را به من بدهيد و بعد از كنار زدن جمعيت به من رسيد و در گوش من گفت: نگران نباشيد آقاى وزير خدا با ماست. بعد از تشكر از او گفتم: تو مصداق شعر حافظ هستى كه گفت: «نگار من كه به مكتب نرفت و خط ننوشت به غمزه مسأله آموز صد مدرس شد» او مى خواست بگويد كه امثال تو آمدند و رفتند و اينجا را نديدند شما نگران نباشيد ما خدا را داريم. او هيچ تقاضايى از ما نداشت. اين سفر ها بازتاب قابل توجهى در خارج از كشور نيز داشته است. يكى از مسئولان رده بالايى كه در زمان رياست جمهورى شيراك به فرانسه رفته بود مورد پرسش شيراك قرار گرفته بود كه: آيا آقاى احمدى نژاد هنوز به اين سفرها ادامه مى دهند؟ و يا وقتى بنده به عمان رفته بودم آنها نيز پيگير روند ادامه سفرهاى استانى بودند و آقاى احمدى نژاد را با شيوخ خود مقايسه مى كردند، يعنى واقعاً كار آقاى احمدى نژاد در دنيا صدا كرده و خيلى ها مى خو اهند بگويند كه ما هم سفر مى كنيم.
جريان تأليف كتاب مديريت طرح هاى عمرانى با رئيس جمهور چيست؟
سال ۷۰ در دانشگاه صنعتى شريف بودم ديدم كتابى در خصوص مديريت كاربردى عمران كه مستندات و مثال هايش داخلى باشد نيست. در آن موقع بنده و آقاى احمدى نژاد و چند نفر از دوستان كتاب را تأليف كرديم كه خوشبختانه آن كتاب در اكثر دانشگاه هاى معتبر تدريس و دوباره تجديد چاپ و اصلاح شد.
درباره محتواى كتاب بيشتر توضيح مى دهيد؟
نگاه ما در آن كتاب نگاه مديريتى به طرح هاى عمرانى بود. در واقع نقد سه وجهى بودن اجراى طرح ها (كارفرما، مشاور، پيمانكار) كه يك سبك قديمى است، در قسمتى از كتاب نحوه تخصيص اعتبار به طرح هاى عمرانى را نقد كرده و گفتيم بزرگترين اشكال اين است كه زمان بر است و فرصت ها از دست مى رود و تعديل به آن مى خورد. بحث LC ريالى از ديگر مواردى بود كه ما مطرح كرديم. در حال حاضر برخى طرح ها كه خارجى ها مى آيند و سرمايه گذارى مى كنند، LC آن ارزى است بدين معنى كه تا صورت وضعيت را داد و كار را تأييد كرد مى رود و پول خود را دريافت مى كند و از قبل اين LC گشايش شده است. سؤال اين است كه چرا اين كار را ريالى نكنيم؟
خوشبختانه در اين دولت بنده و آقاى رحمتى وزير راه و ترابرى اين كار را در تبصره و بودجه لحاظ كرديم كه اگر اجرايى شود معناى آن اين است كه در طرح هاى دولتى صورت وضعيت هاى تأييد شده را كارفرما به عنوان نماينده دولت تأييد مى كند و پيمانكار به بانك تحويل مى دهد و پولش را مى گيرد.
اين كه دولت پول ندارد بحث ديگرى است. به اين صورت كارها تسريع پيدا مى كند و گره مشكلات بسيارى از كارها باز مى شود، اين يك ايده بود. در آن كتاب بسيارى از اين ايده ها مطرح شده است.
آيا شما با آقاى احمدى نژاد آشنايى قبلى داشته ايد و چه وجه مشتركى ميان شما و ايشان سبب همكارى در دولت شد؟
بله، بنده و ايشان هر دو استاد دانشگاه بوديم و سابقه آشنايى ما به سال هاى اول انقلاب برمى گردد. ايشان فرماندار بودند و بنده هم در جايى ديگر مشغول بودم. بعد از انقلاب در كردستان، اردبيل، جنگ تحميلى، طرح هاى عمرانى، شهردارى و دانشگاه علم و صنعت باهم همكارى داشتيم.
در چه سال هايى از جنگ با دكتر احمدى نژاد بوديد و اگر خاطره اى داريد بفرماييد.
به ياد دارم در سردشت كه رزمندگان در داخل خاك عراق بودند، برف سنگينى باريده و سرماى شديدى حكمفرما بود. دكتراحمدى نژاد در داخل سنگرى در حال كار كردن بودند و دستهايشان يخ زده بود و انگشتهايش تكان نمى خورد. ديگر بچه ها نيز چنين شرايطى داشتند. دكتراحمدى نژاد در سرماى سخت و آزاردهنده آنجا در حال ساخت سنگرى براى رزمندگان بودند.
سابقه شما در سدسازى است، با توجه به كار در وزارت نيرو چه ميزان از كارها به سمت صنعت آب و برق بوده است؟
تجربه من خوشبختانه برق- آبى بوده و اين فصل مشترك آب و برق است. يعنى شما سدى مى سازيد و برق هم توليد مى كنيد. بنده دقيقاً در اين فعاليت ها بوده ام مانند سدهاى كرخه، كارون ،۴ گتوند و /// لذا نزديك ترين جا نسبت به وزارت نيرو برق - آبى است. يك نفر از آب يا فقط از برق تخصص داشته باشد با مشكل مواجه مى شود. شناخت ما از نيروگاه و سدسازى در حد لازم بوده و موجب شده نگاه متوازنى داشته باشيم.
مديريت در وزارت نيرو سخت است، آب و برق دو قسمت وسيع و گسترده در وزارت نيرو است و طورى بايد مديريت كرد كه هم بگويند وزير به بخش آب اهميت مى دهد و هم قسمت برق. بالاخره بنده وقتى در شهرستان ها مى روم سعى مى كنم هم در طرح هاى آبى و هم در طرح هاى برق برنامه داشته باشيم و اين برخورد متوازن در وزارت نيرو لازم است.
وضع سدهاى كشور در چه شرايطى است و آيا براساس برنامه چهارم پيش مى رود؟
برنامه چهارم توسعه تعداد ساخت سد را تعيين نكرده، فقط يكسرى شاخص ها را آورده است. مثلاً گفته بايد آب هاى مرزى و آب هاى سطحى و زيرزمينى را به سوى شاخص هايى ببريد. در مهار آب هاى سطحى كشور حتماً بايد برنامه داشته باشيم كه مى تواند يكى از پيچيده ترين برنامه هاى كشور تلقى شود. زيرا كشور به صورت طبيعى كم آب است. رودخانه ها جارى است و سدهايى كه در پائين دست يا بالعكس در بالادست رودخانه ها مى زنيم مشكلات خاص خود را دارد.
حدود ۱۰ سد برق- آبى بزرگ در حال ساخت است. سدى مانند گتوند در حدود ۵۳ درصد پيشرفت فيزيكى دارد و آخر سال ۸۸ آبگيرى مى شود و ۱۵۰۰ مگاوات توليد برق خواهد داشت. كارون ۴ حدود ۵۰ درصد پيشرفت داشته است. اين سد به صورت بتونى است و هزار مگاوات توليد برق دارد. سد تلمبه ذخيره اى سياه بيشه در نزديكى تهران در حال ساخت است كه هزار مگاوات توليد برق خواهد داشت. سد سيمره در استان ايلام از ديگر سدهاى در حال ساخت است كه ۵۰۰ مگاوات توليد برق مى كند. هدف از ساخت برخى سدها صرفاً تأمين و تنظيم آب شرب است. همزمان ۸۵ سد در حال ساخت است كه اميدواريم امسال حدود ۱۵ سد را آبگيرى كنيم. 2 ميليارد مترمكعب حجم مخزن اين ۱۵ سد است. يعنى مخازن آب كشور از ۳۲ ميليارد مكعب به ۳۴ ميليارد مترمكعب خواهد رسيد. در برنامه هر ساله ما افزايش ۲ ميليارد مترمكعبى مخازن آب است.
ميزان افزايش برق به چه ميزانى است؟
امسال ۱۱۰۰ مگاوات برق - آبى اضافه مى كنيم. سال آينده ممكن است كمتر از اين ميزان باشد و در سال ۸۸ و ۸۹ اوج توليد برق- آبى هاى كشور است. حدود ۵ هزار مگاوات از اين تعداد سدها تا ۴ سال آينده وارد چرخه مصرف كشور مى شود.
دولت به چه ميزان يارانه برق مى پردازد؟
طبق محاسبات وزارت نيرو امسال ۶۴۲ ريال نرخ تمام شده هر كيلووات ساعت برق است كه به دست مصرف كننده مى رسد. اگر دلار را به ۹۰۰ تومان حساب كنيد، دقيقاً ۷ سنت مى شود. در منطقه پائين ترين نرخ تمام شده است. در تركيه ۱۰ سنت و اروپا ۱۱ تا ۱۲ سنت است.
نرخ متوسط فروش از سوى وزارت نيرو ۱۵۴ ريال بوده است. يعنى برق صنعتى، آموزشى، خانگى، عمومى و /// جمع متوسط كيلووات ساعت ۱۵۴ ريال بوده و اگر اين مقدار را كم كنيد، حدوداً ۴۹۰ ريال يارانه اى است كه دولت در بخش برق مى دهد.
سالانه ۲۰۰ ميليارد كيلووات توليد برق است كه اگر محاسبه كنيم حدوداً ۱۰ هزار ميليارد تومان يارانه برق مى دهيم.
آيا اين مقدار يارانه به دليل تثبيت قيمت هاست؟
آن موقع هم كه بحث تثبيت قيمت ها نبود، برق يارانه اى بود. منتهى هم اكنون فاصله زيادى پيدا كرده است. به دو علت، اول نرخ سوخت در دنيا ظرف ۴ سال دوبرابر شده، دوم قيمت ها ثابت مانده است. اين دو علت در طول ۴ سال فاصله ۵۰ تومانى در هر كيلووات ساعت ايجاد كرده است.
خوشبختانه اگر عدالت را نسبى بگيريم كه همين طور است، اين كه ما همه روستاهاى كشور را برق دار كرديم از جنس عدالت است. ما در برخى روستاها با هزينه بسيار زياد برق را برديم، همه شهرها برق دارند و.// منتهى بى عدالتى در كجا اتفاق مى افتد. هر كس بيشتر مصرف كند يارانه بيشترى دريافت كرده است. كسى كه خانه بزرگترى دارد با كسى كه در روستا از يك يا دو لامپ استفاده مى كند يارانه بيشترى مصرف مى كند. اين قطعاً بى عدالتى است.
كارى كه وزارت نيرو در اين دوره انجام داد كه از جسارت هاى تصميم گيرى آقاى احمدى نژاد در اين دوره است و در قبل انجام نشده، گفته ايم بالاتر از هزار كيلووات ساعت در دو ماه اگر كسى خواست مصرف كند بهايش را بايد بپردازد.
در كشور فقط زير ۱۰ درصد، بالاى هزار كيلووات ساعت مصرف دارند كه حتماً توانايى پرداخت مابه التفاوت قيمت آن را نيز دارند كه مصرف مى كنند. اين كارى است كه امسال براى نخستين بار صورت مى گيرد. يعنى بالاى هزار كيلووات را دولت يارانه نمى دهد.
اين گام اول است، زير هزار كيلووات هم با نگاه عدالت محورى ديده شده و گفته ايم تا ۸۰ كيلووات ساعت هزينه نمى گيريم و مجانى است كه بيشتر در روستاها است. تا ۶۰۰ كيلووات ساعت متوسط مصرف خانگى در دو ماه است كه نرخ اضافه نمى شود و بين ۶۰۰ تا هزار كيلووات ساعت پله اى محاسبه مى شود. به نظر برخى برق گران شده در حالى كه اينطور نيست بلكه مصرف بالا رفته است. اين يك رويكرد است كه بايد يارانه را در جاى خود پرداخت كنيم.
شيوه پلكانى از چه زمانى شروع شده است؟
از اول سال ۱۳۸۶ شروع شده است.
بررسى كرده ايد كه اين كار در مقدار مصرف خانواده هاى پرمصرف اثرگذار بوده است يا خير؟
داريم انجام مى دهيم. اعتقاد ما اين است كه با يك يا دو قبض اين كار انجام
نمى شود و احتياج به فرهنگ سازى دارد. يقين داريم كه تأثير گذار است و همه دنيا از اين شيوه استفاده مى كنند.
گفته مى شود بهره ورى انرژى در نيروگاه هاى ما يك سوم نيروگاه هاى دنياست و هميشه وزارت نيرو متهم به اتلاف انرژى بوده آيا اين مسأله را قبول داريد؟
اين مسأله را بايد بشكافيم. عمر نيروگاه ها در كشور ما از يك تا ۵۰ سال است. نيروگاه هايى كه ۵۰ سال قبل ساخته شده با تكنولوژى آن موقع ساخته شده مانند نيروگاه رامين اهواز كه تكنولوژى روسى دارد. نيروگاه هاى اروپايى، آمريكايى و ژاپنى هم داريم و طبيعى است كه با زياد شدن عمر اينها راندمان كارى پائين مى آيد. مانند اين كه بگوييد چرا يك ماشين فرسوده، سوخت زياد مصرف مى كند. نيروگاه هم همين شرايط را دارد.
نيروگاه هاى گازى كه در حال ساخت است با تكنولوژى زيمنس است كه در اروپا نيز از اين تكنولوژى استفاده مى شود. اگر دودكش اين نيروگاه ها را ببينيد متوجه نمى شويد كه نيروگاه دارد كار مى كند ولى نيروگاه هاى قديمى از يك كيلومترى مصرف سوخت آن مشخص است و سوخت بهينه مصرف نمى شود.
بحث دوم تبديل نيروگاه به سيكل تركيبى است، بدين معنى كه دودكش ها حرارت دارند و با اين گرما ازون و اتمسفر را گرم مى كنند، دماى توربين ۵۰۰ درجه است، دودكش در سيكل تركيبى آب را بخار مى كند و اين بخار دوباره توربين ها را به كار مى اندازد و از اين طريق برق توليد مى شود.
اين نيروگاه جديدى است كه با آب و بخار كار مى كند، با اين وسيله راندمان نيروگاه تا ۲۰ درصد اضافه مى شود. به دليل اين كه سوخت مصرف نمى شود و همان سوخت اوليه است. تمام نيروگاه هاى گازى قبلى را در حال تبديل كردن به نيروگاه سيكل تركيبى هستيم.
سياست خصوصى سازى در ساخت نيروگاه را وزارت نيرو دارد انجام مى دهد. در اين زمينه دو ابهام وجود دارد اول اين كه سوخت اين نيروگاه ها يارانه اى خواهد بود يا خير؟ دوم اين كه با چه قيمتى از اين نيروگاه ها برق را خواهيد خريد؟
براى خريد برق نيروگاه ها دو رويكرد وجود دارد. يكى اين كه به شبكه مى فروشند كه با نرخ توافقى خريدارى مى شود و از طريق پست به شبكه وصل مى شود.
دوم اين كه تا ۵۰ درصد را مى توانند به ما بفروشند و ۵۰ درصد ديگر را به هر كس كه مايل بودند مانند صنايع و خريداران عمده. توصيه مى كنيم كه صنايع از نيروگاه هاى خصوصى برق خود را تأمين كنند و صاحبان نيروگاه هاى خصوصى نيز به جاى هزاران نفر از مردم چند مشترى بزرگ دارند و سريع تر به پول خود مى رسند. در خراسان رضوى استقبال خوبى شده و در اصفهان اين كار دارد صورت مى گيرد و از شبكه سراسرى استفاده مى كنند و مبلغ ناچيزى به وزارت نيرو مى دهند و برق را تحويل خريدار مى دهند. درباره فروش نرخ گاز فعلاً تابع شرايط موجود هستيم. ما تلاش مى كنيم كه نرخ را تغيير ندهيم ولى احتمالاً در آينده دچار تحول خواهد شد.
سياست وزارت نيرو در خصوص اجرايى كردن اصل ۴۴ چيست؟
اتفاقى كه در بخش كارخانجات توليدى در بخش آب و برق افتاده اين است كه كارخانجات تخصصى هستند و دولت سهامدار اين كارخانه هاست. هم اكنون تصويب شده كه بايد واگذار شود، وزارتخانه آنها را آماده و در نخستين مرحله واگذارى انجام شده و در آينده همه آنها واگذار مى شود. منتهى نكته اى دارد كه ما مى توانيم ۲۰ درصد را به خاطر ملاحظاتى نگه داريم.
بخش دوم همه نيروگاه ها را تبديل به شركت كرده ايم كه قبلاً اين طور نبود به طور مثال نيروگاه شهيد رجايى يك شركت به صورت حقوقى و هيأت مديره و /// دارد كه اگر بخواهيم واگذار كنيم هيچ مشكلى ندارد. حدود ۶ شركت را آماده واگذارى داريم و بعد از اين مرحله بقيه شركت ها را واگذار مى كنيم.
در راستاى انتقال دفاتر شركت ها از تهران وزارت نيرو چه اقدامى انجام داده است؟
برخى از شركت ها كه در شهرستان كار مى كردند و دفتر مركزى آنها درتهران بود، همه دفاتر به شهرستان ها انتقال پيدا كرده و بازرسان ما آن شركت ها را كنترل مى كنند. وقتى قانون شد بايد اجرا كرد وگرنه تخلف است.
آيا براى واگذارى شركت هاى توزيع برق و آب و فاضلاب شهرى مشكلى نداريد؟
قانون اين دو شركت را غيردولتى اعلام كرده و سهام آنها در اختيار شهردارى ها است و ۵۱ درصد سهام آنها غيردولتى است. لذا كارگران آنها استخدام دولتى نيستند و به صورت قراردادى هستند و دولت به آنها پول نمى دهد. درباره واگذارى اين دو شركت، دولت و مجلس بايد از طريق تصويب قانون تكليف ما را مشخص كنند.
در كشورهاى اروپايى به دليل اين كه اين شركت ها خدمات رسانى شهرى را برعهده دارند همه را به شهردارى ها سپرده اند.
هم اكنون يكى از علل خرابى ها و قطعى هاى برق در شهر تهران، درختانى است كه از سوى شهردارى در سطح شهر كاشته شده است. روى سيم ها فشار مى آورد و مشكلات متعددى براى شهروندان ايجاد مى شود. بايد اين هماهنگى ها انجام شود تا شاهد اين گونه مشكلات نباشيم.
ماجراى سد دوستى و مشكلات كم آبى شهر توريستى - زيارتى مشهد مقدس چه شده و به چه انجامى رسيده است؟
آب شهر مشهد در سال گذشته بحرانى بود و بعضاً ۸ تا ۱۲ ساعت در روز آب جيره بندى بود. علت آن خشك شدن دو سد و خشكسالى و كم آبى و پائين رفتن سطح آب چاه ها بود. امسال وضع بهتر است و جيره بندى در مشهد نداريم و فشار آب بيشتر شده است. با تدابيرى كه به كار برده ايم در دراز مدت آب مشهد بايد از سد دوستى تأمين شود و اين طرح در حال انجام است. بالاى ۷۰ درصد پيشرفت فيزيكى طرح است. اين سد در ۱۸۰ كيلومترى مشهد ساخته شده و هزار متر پائين تر از سطح مشهد است كه بايد آب را پمپاژ كرد تا به شهر برسد. اين كار در حال انجام است. هم اكنون براى تأمين آب مشهد اقداماتى انجام داده ايم كه مشكلات را برطرف كنيم كه نتيجه داده است. براى سال هاى بعد هم طرح سد دوستى تكميل مى شود. مسائل قراردادى و تأمين ارزى آن نيز حل شده و مطمئناً سد دوستى مى تواند در تأمين آب مشهد كاملاً مؤثر باشد.
آيا امسال در بحث تأمين منابع مالى به مشكل برخورد كرده ايد؟
مشكلات دستگاه ها از آبان ماه شروع مى شود. آخر سال گذشته دولت براى حقوق معلمان و پرستاران پول كم آورد. 3 هزار ميليارد تومان از طرح هاى عمرانى كه يك سوم متعلق به وزارت نيرو بود را با مصوبه مجلس برداشت كردند و به حقوق آنها دادند. طبيعى بود كه ما كم آورديم و دولت نتوانست به تعهدات خود عمل كند. اين اتفاقى است كه از سنوات قبل در كشور در حال رخ دادن است.
اعتقاد ما اين است كه بودجه جارى يعنى اين كه داديم، خورديم و رفتيم هيچ اثرى ندارد ولى عمرانى يعنى ماندگارى و سرمايه گذارى كه پول آن برمى گردد. اميدواريم با تمهيداتى كه دولت نهم انجام مى دهد امسال شاهد اين ماجرا نباشيم.
سال ۸۵ ، ۱۶ هزار و ۵۰۰ ميليارد ريال بودجه عمرانى ما بوده و امسال شده نزديك ۱۷ هزار ميليارد ريال يعنى حدود ۱۰ درصد رشد داشته و با اين تورمى كه خورده، به صورت واقعى بودجه اى اضافه نشده و اميدواريم كه امسال ديگر از بودجه ما برداشت نكنند.
پيمانكاران از دست شما ناراضى هستند، چه كارهايى براى جلب رضايت آنها انجام داده ايد؟
كارهايى مانند همين LC ريالى را انجام داده ايم. هنوز مشكلاتى بانك ها درباره سنديت صورت وضعيت دارند. تا به امروز با چنين سندمالى روبه رو نبوده اند و هم اكنون مى خواهيم بگوييم هنگامى كه يك پيمانكار سندى ۲ ميلياردى را آورد، صورت وضعيت را پرداخت كنند. اميدواريم با هماهنگى بانك ها امسال بتوانيم اين كار را براى پيشبرد وضع پيمانكاران انجام دهيم و به سرانجام برسانيم.
در بخش برق طلب پيمانكارهاى ما در چند بخش مختلف تأمين مى شود. دولت در تبصره ۱۱ بند ج تصويب كرده كه مابه التفاوت نرخ فروش برق را از خزانه به ما پرداخت كند. مراحل آن طى شده و اميدواريم دولت مابه التفاوت فروش را به ما بدهد. دوم اوراق مشاركت است، ۸۰۰ ميليارد تومان اوراق مشاركت را تصويب كرده اند كه ۵۰۰ ميليارد برق و ۳۰۰ ميليارد تومان آب است كه بايد تا چند روز آينده فروش برود. اينها غير از بودجه مصوب قانون بودجه است.
بحث بعدى حساب ذخيره ارزى است كه دولت براى خريد خارجى به ما كمك مى كند.
آيا استفاده انرژى هسته اى در برنامه هاى وزارت نيرو هست؟
بله هزار مگاوات نيروگاه بوشهر در برنامه ماست. درباره انرژى هسته اى از نظر ساخت به سازمان انرژى اتمى واگذار شده و وزارت نيرو فقط پست و خط انتقال آن را مى سازد. پست و خط اختصاصى نيروگاه اتمى بوشهر ۲ سال است كه حاضر شده و امروز اگر به توليد برسد به اقصى نقاط كشور بدون هيچ مشكلى توزيع مى شود. ما روزشمارى مى كنيم كه برق هسته اى به مدار سراسرى برق كشور برسد.
