Iran Newspaper - ويژه ۱ايران اقتصادى

وزير جهاد كشاورزى دولت نهم روحيات جهادى اش را به شدت حفظ كرده است.
اعتقادى به VIP و تشريفات ندارد. برايمان تعريف كرد كه وقتى در سفرهاى متعدد به استان ها در سفر به خوزستان از پاويون فرودگاه استفاده نكرده و مانند هميشه استاندار و مقام هاى محلى دير متوجه خروج او از فرودگاه شده اند در جاده هاى خوزستان با آنها رالى بازى راه انداخته و سگرمه هاى آقاى استاندار وقت را حسابى برده توى هم.
البته اسكندرى پس از آن كه به عنوان وزير شماره تلفن همراهش را در تلويزيون اعلام كرد تا به امروز كه دو سال از دولت مى گذرد با sms كار ۱۰ هزار نفر را راه انداخته است و اگر در سفر استانى نباشد نامه هاى رسيده به وزارتخانه به نام وزير را شخصاً رسيدگى مى كند. گرچه همه اينها موجب آن نشده بود تا در پانزدهمين روز از آغاز به كارش در دولت براى رسيدگى به مشكل ميگوكاران بوشهر، جهادى عمل نكند و ۳ صبح آنجا نرود.
بنا بر اين مى توان گفت كار در پست وزارت، حتى اگر متولى حوزه بخش به ظاهر ساده اى چون كشاورزى باشيد دل شير مى خواهد.
محمدرضا اسكندرى وزير جهاد كشاورزى مى گويد پنجه در پنجه مافياهاى متعدد انداختن كار هركس نيست. بويژه آنكه دولت ناچار باشد از حوزه شما با انواع يارانه ها حمايت كند كه حتماً تخصيص يارانه ها اگر دست ها پاك نباشند، فسادآور خواهد بود.
اسكندرى حين مصاحبه بارها از نامهربانى ها هنگام تصدى طرح خودكفايى گندم گفت. گفت كه اگر حمايت مستقيم رهبر انقلاب نبود كار در موعد مقرر به سرانجام نمى رسيد.
گفت وگوى خبرنگاران ما با وزير جهاد كشاورزى در پى مى آيد كه باهم مى خوانيم:

آقاى اسكندرى اگر از امروز قرار شود شما ديگر وزير نباشيد حاضر هستيد كشاورز شويد؟
كشاورز شدن يك سرى امكانات مانند زمين كشاورزى مى خواهد كه من ندارم.
اگر زمين در اختيار شما قرار داده شود چى؟
البته، اگر زمين داشته باشم كشاورزى مى كنم چرا كه نه، چون همزمان با دوران بازنشستگى ام هم مى شود.
شما چه محصولى خواهيد كاشت؟
من اعتقاد به كشاورزى تلفيقى دارم، بنابراين من كشت هاى مختلفى انجام خواهم داد و در كنارش دامدارى هم مى كنم.
گندم هم مى كاريد؟
بله، چون رشته تخصصى من زراعت است.
شما چگونه وارد دولت شديد؟
من تا موقعى كه بحث انتخاب وزير جهادكشاورزى در دولت نهم مطرح شد اصلاً فكر وزير شدن به ذهنم خطور نكرده بود منظورم اين است كه از قبل روى آن برنامه ريزى نشده بود. البته در آن دوره انتخاب وزير جهادكشاورزى براى بچه هاى جهاد از حساسيت خاصى برخوردار بود.
چه حساسيتى؟
خب ما عده اى از بچه هاى جهاد بوديم كه از اول كارمان را از زمان دانشجويى با جهاد آغاز كرده بوديم و كماكان دنباله روى ديدگاه هاى حضرت امام (ره) و رهبر معظم انقلاب درباره جهاد بوديم كه بايد با روحيه جهادى كار كرد. همان گونه كه مى دانيد سمبل جهاد هم از ابتدا كشاورزى بود ولى متأسفانه عده اى دنبال اين بودند كه ديدگاه هاى امام (ره) و رهبر معظم انقلاب در بخش كشاورزى شكل نگيرد. بعد از اين كه وزارتخانه هاى جهاد سازندگى و كشاورزى ادغام شد نگرانى ها به هر جهت بيشتر شد به خصوص اين كه در دوره انتقال خيلى از نيروهاى جهاد هم حذف شده بودند به همين دليل حساس بوديم كه وزير جهادكشاورزى از بچه هاى جهاد باشد.
حتماً بچه هاى كشاورزى هم دنبال اين بودند كه وزير جهادكشاورزى از كشاورزى باشد!
نمى دانم نيرو هاى كشاورزى دنبال چنين قضيه اى بودند يا نه ولى ما حساسيت داشتيم كه كسى وزير جهادكشاورزى شود كه روحيه جهادى داشته باشد و در عين حال چون بحث اصولگرايى هم مطرح بود انتخاب ها محدود
مى شد.
اين افرادى كه شما از آنها ياد مى كنيد گزينه خاصى را در نظر گرفته بودند؟
گزينه ما آقاى دانش جعفرى بود كه وزير جهادكشاورزى شود.
چرا؟
چون آقاى دانش جعفرى از نيرو هاى سابق جهاد بود. سابقه اش از روز اول در جهاد شكل گرفته بود، حتى وقتى هم كه به مجلس رفت با بچه هاى جهاد ارتباط داشت. به سراغ خودش هم رفته بوديم كه اگر به شما چنين پيشنهادى شد حتماً بپذيريد.
در جريان همين بحث ها بوديم كه از دفتر آقاى دكتراحمدى نژاد تماس گرفته شد و گفتند آقاى دكتر با شما كار دارند.
همان زمان كه شما مجرى طرح گندم بوديد؟
بله، همان زمان بود.
فكر مى كرديد چنين پيشنهادى به شما شود؟
خير اصلاً در فاز وزير شدن نبودم و با اين تصور كه ايشان راجع به چيز ديگرى مى خواهد سؤال كنند رفتم خدمت ايشان، در آن جلسه يك سرى مسائل كلى بخش كشاورزى مطرح شد.
آشنايى قبلى كه با رئيس جمهور نداشتيد؟
به صورت مستقيم نه ولى غيرمستقيم براى يكى از عزيزان كه از نزديكان آقاى دكتر بود يكى، دو مطلب راجع به كشاورزى حاضر كرده بودم. به هر حال آقاى دكتر اين موضوع را مطرح كرد و من شوكه شدم. به ايشان گفتم من آدم اجرايى هستم و وزير شدن تقريباً يك پست سياسى است. من اهل سخنرانى نيستم، اهل اجرا هستم و همان موقع به آقاى دكتر گفتم آقاى دانش جعفرى براى وزارت مناسب است.
دكتر احمدى نژاد در پاسخ به من گفت: اين را ديگر من تعيين مى كنم. من به خود شما پيشنهاد داده ام و شما هم برويد براى من برنامه بياوريد.
نخستين كارى كه پس از اين پيشنهاد انجام داديد چه بود؟
نخستين قدم مشورت با خانواده بود ۳ تا بچه هايم را صدا كردم، گفتم چنين پيشنهادى شده و براى آنها مشكلاتى را كه قبول اين پست برايشان به وجود مى آورد، تشريح كردم و توضيح دادم كه در اين دولت هيچ امتيازى براى هيچ يك از وزيران وجود ندارد و ممكن است مرا حتى چند شبانه روز نبينيد. وقتى همه تبعات و مشكلات را برايشان توضيح دادم، گفتم اگر اين مسائل را مى پذيريد و بعد غر نمى زنيد من قبول كنم. در نهايت هم خانواده به اين جمع بندى رسيد كه وزارت را قبول كنم. خلاصه من مسأله خانه را به اين شكل حل كردم و هم اكنون هم كسى در منزل به من غر نمى زند. بعد از اين مرحله رفتم با عده اى از دوستان كه هم آقاى دكتر احمدى نژاد را قبول داشتند و هم دولت را مشورت كردم كه پاى اين كار بايستم يا نايستم چون من از نظر اجرا مشكلى نداشتم. در همين ايام بود كه آقاى دكتر احمدى نژاد براى بار دوم مرا خواست و آن زمانى بود كه روى سايت ها يا در روزنامه ها اسامى وزيران احتمالى درج مى شد و جالب بود كه اسمى از من در اين ميان نبود. آقاى دكتر اين بار به من گفت انتخاب قطعى من شما هستيد، برويد برنامه قطعى تان را بياوريد. خلاصه پس از اين كه آقاى دكتر ليست وزيران انتخابى اش را به مجلس داد اسم من هم در آن ليست بود و در همان زمان هم ستادى درست شده بود در وزارتخانه كه جلوگيرى كنند از وزير شدن من.
اينها چه كسانى بودند؟
مسئولان وقت وزارتخانه كه البته جزو گروه هاى سياسى آن موقع هم بودند، اينها در طبقه ۱۹ تشكيلاتى درست كرده بودند و هدفشان اين بود كه به جز اسكندرى هر كس مى خواهد وزير شود.
دليلشان چه بود؟
خب من از اول گفته بودم كه اگر من وزير شوم همه مديران فعلى را تعويض مى كنم.
دليل شما چه بود؟
ببينيد يك فرد جهادى از نظر من بايد دنباله رو فتواى حضرت امام (ره) و فرمايشات رهبر معظم انقلاب باشد و من شخصاً قبول ندارم كه يك جهادى از اين فضا خارج شود. متأسفانه در يك دوره عده اى جهاد را سياسى كردند و بعد هم افرادى را كه باآنها همفكر نبودند كنار گذاشتند، از جمله آقاى دانش جعفرى را.
بعد چه اتفاقى افتاد؟
من يك نيروى پنجاه و هشتى جهاد بودم و در جهاد هم محبوبيت داشتم حتى بچه هاى جهاد استان ها هم مرا دقيقاً مى شناختند. زمانى كه آقاى سعيدى كيا وزير جهاد بود، من پيشنهادى براى كار در بنياد داشتم.
بنياد مستضعفان؟
بله و اتفاقاً براى خارج از كشور هم بود. اجازه بدهيد ابتدا از انتخاب براى طرح مجرى گندم بگويم. يك روز آقاى حجتى از دفترش زنگ زد و گفت كه رهبر معظم انقلاب نظرشان بر اين است كه بايد در گندم به خودكفايى برسيم و نظر من شخص شماست و ما در نظر داريم گندم را جدا كنيم. من گفتم بايد فكر كنم، دوستان همفكر من اعتقاد داشتند كه پشت پرده مجرى طرح گندم مى خواهند سابقه مديريتى مرا ضايع كنند و دليلشان هم اين بود كه نمى توانيم در گندم خودكفا شويم. آقاى حجتى بار ديگر تماس گرفتند كه بالاخره جواب شما چى شد. گفتم: بايد اجازه بدهيد تا بيشتر فكر كنم، تقريباً دو ماه طول كشيد.
از سمت قبلى كنار رفته بوديد؟
خير، هنوز سازمان عشاير بودم. بالاخره من متوسل شدم به استخاره. ديدم استخاره خيلى خوب آمد و من شرايط خود را اعلام كردم. شروط من اين بود كه اولاً كسى در كار من دخالت نكند. دوماً اعتبار گندم كلاً در اختيار خودم باشد.
سوماً وزير شخصاً حكم مرا بزند. سه ماه ديگر هم به اين شكل سپرى شد و من بالاخره كار را قبول كردم و عهد كردم كه ثابت كنم مى توانيم به خودكفايى گندم برسيم. از آن به بعد من در وزارتخانه تحريم شدم تا ۶ ماه نه اتاق داشتم نه ماشين. پس از ۶ ماه وقت گرفتم رفتم پيش آقاى حجتى گفتم قرار بود همه امكانات به من داده شود. ايشان گفتند برويد پيش معاون نيروى انسانى وقت. من هم سعى كردم به ملاقات معاون نيروى انسانى بروم، ولى ايشان به من وقت نمى داد.
دفتر ايشان مى گفت خبرتان مى كنيم، وقتى پس از ۲۰ روز ديدم وقت نمى دهند گفتم تا وقتى من مجرى طرح گندم هستم و ايشان معاون نيروى انسانى، پايم را در طبقه چهارم نمى گذارم و به ايشان پيغام دادم اگر مى توانيد مرا بيرون كنيد.
چرا تيم طرح گندم را از بچه هاى جهاد انتخاب نكرديد؟
چون مى خواستم ثابت كنم اگر بخواهيم كار كنيم مى توانيم، حتى به آنها گفته بودند اسكندرى رفتنى است با او كار نكنيد.
در سفر همدان گفتم اگر خدا بخواهد امسال ديگر واردات گندم قطع مى شود. رهبر معظم انقلاب نيز در همدان همان بحث را فرمودند.
رابطه شما با دفتر رهبر معظم انقلاب بدون اطلاع وزير اشكالى براى شما ايجاد نكرد؟
خب، وقتى روند افزايش توليد گندم شروع شد كسى نمى توانست با من برخورد كند. فشارها روى من بيشتر به اين شكل بود كه خودم كار را رها كنم. فشار به اين صورت بود كه مثلاً براى كسانى كه از بيرون با ما كار مى كردند مانند آقاى دكتر خليليان و دكتر جهانسوز جايى نبود.
بايد مى رفتند نمازخانه يا كتابخانه. اين شد كه تصميم گرفتم با توجه به آشنايى رؤساى استان ها كار را به آنجا منتقل كنم. اين فشار بعد از سخنرانى رهبر معظم انقلاب در همدان كه فرمودند بايد مجرى طرح گندم را مورد تشويق قرار داد بيشتر شد. اين فشار به حدى بود كه من در جشن خودكفايى گندم به عنوان اعتراض نمى خواستم شركت كنم. و همان زمان بود كه به بچه هاى طرح گندم گفتم تا انتخابات رياست جمهورى ۵ ماه وقت داريم.
هم اكنون كه نبايد كار را رها كنيم پس تا انتخابات رياست جمهورى مى مانيم، اگر اين جريان دوباره رأى آورد كه آن روز مى رويم و اگر جريان اصولگرا حاكم شد قطعاً من هستم و هر كس بخواهد وزير جهادكشاورزى بشود من معاون زراعت خواهم شد و در اين صورت شما هم خواهيد بود.
آقاى اسكندرى مى گويند شما ركورددار سفرهاى استانى بدون احتساب سفرهاى هيأت دولت هستيد. درست است؟
البته من هفته اى ۲ سفر استانى مى روم ولى آقاى سعيدى كيا بيشترين سفر استانى را دارند.
بدون شك سفرهاى استانى آن هم براى وزير جهادكشاورزى كه با ساده ترين و باصفاترين مردم جامعه يعنى كشاورزان سر و كار دارد پر از خاطره است برايمان قدرى از خاطراتتان در سفرهاى استانى بگوييد.
همان گونه است كه شما مى گوييد. من شخصاً ترجيح مى دهم در اين سفرها سرزده به استان ها بروم، البته ناگفته نماند كه استانداران از بازديدهاى سرزده خيلى استقبال نمى كنند.
يادم مى آيد نامه اى از يك زنبوردار كه در زمان وزيران قبلى به دفتر وزير رسيده بود را يافتم كه حاوى مشكلات و درخواست هاى وى از مسئولان وقت بود. براى رسيدگى به استان محل فعاليت اين زنبوردار رفتم. وقتى با او ملاقات كردم هر چه از او مى پرسيدم جوابى نمى داد و پسرش به جاى او صحبت مى كرد. تعجب كردم كه ايشان در نامه به خوبى مشكلات را بازگو كرده ولى حرف نمى زند. گفتم شايد بنده خدا كر و لال باشد، پس از چند هفته كه از اين ديدار گذشت مجدداً نامه اى از ايشان دريافت كردم كه نوشته بود به قدرى از ديدار شما شوكه شده بودم كه نمى توانستم حرف بزنم.
شما تنها وزيرى هستيد كه شماره تلفن همراهتان را براى عموم مردم اعلام كرديد. راستش خودمان هم شخصاً با آن شماره تماس گرفتيم و پيام گذاشتيم، آيا واقعاً شما به پيام ها گوش مى كنيد؟

ادامه گفت و گو در (صفحه ۲) ايران اقتصادى