|
گفت وگو با دكتر محمدحسين ايمانى خوشخو معاون امور هنرى وزير ارشاد
هنر را به ميان مردم برده ايم
|
|
|
بهمن عبداللهى
دكتر «محمدحسين ايمانى خوشخو» معاون امور هنرى وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى از اسفندماه سال۸۲ كار خود را در اين معاونت آغاز كرد. وى در دولت نهم نيز به فعاليت خود در اين مقام ادامه داده است.
ايمانى خوشخو دكتراى اقتصاد از دانشگاه منچستر انگلستان دارد. او پيش تر معاون فرهنگى جهاد دانشگاهى، عضو شوراى فرهنگ عمومى، مدير كل مركز آمار و برنامه ريزى پژوهش هاى فرهنگى هنرى وزارت ارشاد و... بوده است.
با معاون امور هنرى وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى به بهانه هفته دولت به گفت وگو نشستيم و در خصوص فعاليت هاى ۲ساله دولت نهم در حوزه هاى موسيقى، تئاتر، هنرهاى تجسمى و آموزش هنرى سخن گفتيم.
اين گفت وگو پيش روى شماست.
* آقاى ايمانى خوشخو، قبل از اين كه درباره فعاليت هاى مديريت تحت نظر شما سؤال كنم، لطفاً بفرمائيد مهم ترين كارى كه در دوره فعاليت دولت نهم انجام داده ايد، چه بوده است؟
فكر مى كنم منظورتان اين است كه مهم ترين يا شاخص ترين كارى كه در اين دولت و در حيطه هنر انجام داده ايد چه هست؟ اما بايد گفت در كارهاى هنرى يك سال و حتى ۲سال براى قضاوت كردن كافى نيست. البته در بخش هاى ديگرى ممكن است از كارها در هر لحظه ارزيابى داشته باشيد چرا كه دستاوردهاى كار شما عينى است و مى توان آن را ديد، اما در حيطه هنر اين گونه نيست. در اين حيطه پس از چندسال نتايج كار آشكار مى شود.
* به هر حال مجموعه اى از فعاليت ها انجام شده است، فكر مى كنم مى توانيد مهم ترين و شاخص ترين آنها را در يك جمله خلاصه كنيد.
در ۲سال اول دولت آقاى احمدى نژاد و امسال كه وارد سال سوم شده، مهم ترين كارى كه شده اين است كه ما مردم را بيشتر با هنر نزديك كرده ايم. يعنى اين كه در گذشته اگر مخاطبان هنر افرادى بودند كه به شكل تخصصى و حرفه اى يا علاقه مندى خاصى تعقيب مى كردند اما در اين دوره دولت به عنوان برنامه ريز و سياستگذار به گونه اى عمل كرده كه شما در جمع مخاطبان فعاليت هاى هنرى مردم را به شكل عام زياد مى بينيد. اين موضوع را با حضور مردم در سالن هاى موسيقى، نمايش يا نمايشگاه هاى هنرى مى توانيد ببينيد. شلوغى و ازدحام در اين محيط ها به دليل اضافه شدن مخاطبان عام به مخاطبان خاص هنر بوده است. اين خود مى تواند به عنوان دستاوردى مهم شناخته شود.
* به تعبير ديگر تلاش شده كه هنر را از شكل ويترينى به ميان مردم ببريد.
بله. هنر در شرايط امروز كالايى لوكس و تشريفاتى نيست وقتى كه يك سالن كنسرت چند هزار نفرى مملو از جمعيت است يا سالنى ديگر با ظرفيت ۸۰۰ نفر ۱۰۰۰ نفر را در خود جاى داده است به معناى حضور هنر در ميان مردم است.
* حالا اگر بخواهيم فعاليت هاى معاونت هنرى را در ۳حوزه موسيقى، تئاتر، تجسمى وهمچنين آموزش هنر بدانيم، شما به چه فعاليت ها و كارهايى اشاره خواهيد كرد؟
وظيفه اصلى معاونت امور هنرى وزارت ارشاد «سياستگذارى، برنامه ريزى و حمايت» در حوزه هاى مختلف است. در ابتدا به حوزه موسيقى مى پردازم. در اين حوزه نخستين و مهم ترين كارى كه داريم «حمايت و صيانت از موسيقى ملى» و به تعبير ديگر موسيقى سنتى و موسيقى مرتبط با كشور خودمان است. حتماً مى دانيد نخستين شعارى كه در عرصه موسيقى در اين دولت و توسط وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى مطرح شد «توجه خاص به موسيقى فاخر» در زمينه حمايت، توليد و عرضه بود. موسيقى فاخر از نظر من نوعى از موسيقى است كه باعث اعتلا مى شود و واسطه اى ميان زمين و آسمان بوده و وسيله اى براى رشد و ترقى است. ما با همين شعار و ايده بيشتر هنرمندان را به سمت توليد آثار موسيقى فاخر ترغيب كرديم. نتيجه اين حركت را بعد از ۲ سال فعاليت امسال مى بينيد. شما مى بينيد كه گفته اند امسال پررونق ترين سال موسيقى در سال هاى پس از انقلاب حتى قبل از انقلاب بوده است. شما ديده ايد كه اكثريت قريب به اتفاق استادان موسيقى در نوبت اجرا قرار گرفته اند. همه آثارى هم كه ارائه مى شوند مى توانيد در زمره آثار فاخر قلمداد كنيد. طبق آمار ما در سال ۸۴ و ۸۵ مجموعاً ۶۵۷ مورد مجوز اجراى كنسرت عمومى در سراسر كشور صادر شده است كه اكثر آنها موسيقى سنتى و در كنار آن موسيقى پاپ هم داشتيم و حتى مى توانيد در اين موسيقى پاپ هم از لحاظ محتوا، شعر و اجرا رگه هايى از موسيقى اعتلابخش را ببينيد.در حوزه عرضه موسيقى و بويژه در بخش صدور مجوز نوار و لوح فشرده در سال ۸۴ جمعاً ۳۱۴ مورد داشتيم كه موسيقى پاپ بيشتر از سنتى بوده است يعنى برخلاف آنچه گفته مى شود، موسيقى پاپ محدود نشده است. در سال ۸۵ اين آمار به ۲۴۴ مورد رسيده كه ۱۳۳ مورد آن موسيقى پاپ بوده است.در عرصه بين الملل در سال ۸۵ كارهاى متعددى انجام شد كه به طور مثال اركستر سمفونيك تهران در آلمان حضور پيدا كرد و در شهر اوزان بروك و برلين به اجراى برنامه پرداخت و در پاسخ به اين رفت، اركستر سمفونيك اوزان بروك در تهران برنامه اجرا خواهدكرد. به تناسب هم گروه هاى ديگرى را به كشورهاى جهان اعزام كرديم. در يونسكو، ژاپن، چين، آسياى دور، اروپا و حتى آمريكا گروه هايى اعزام شدند.
درحوزه موسيقى كار ديگر ما «تقويت انجمن موسيقى ايران» بود. اين انجمن حلقه اتصال انجمن هاى موسيقى سراسر كشور است و تشكلى است كه اهالى موسيقى در آن عضو هستند و مخصوصاً در شهرستانها جايگاه ويژه اى دارند.
* درواقع بازوى اجرايى دفتر موسيقى و شعر است؟
نه به اين معنا، بلكه به عنوان تشكلى غيردولتى، مجرى سياست ها است. انجمن كار عمده اى كه دارد اعزام گروه هاى شاخص به شهرستانهاست.
حركت مهم بعدى ما هماهنگى ميان نهادهايى است كه درعرصه موسيقى فعاليت مى كنند. سازمان صدا و سيما، حوزه هنرى، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامى، فرهنگستان هنر وشهردارى نهادهايى هستند كه در عرصه موسيقى كار مى كنند. كار ديگرى كه انجام شده ساماندهى اركستر سمفونيك تهران و اركستر ملى است. اين ۲اركستر باوجود سابقه طولانى فعاليت ساماندهى مشخصى نداشتند و بدين ترتيب نهاد اركستر سمفونيك و گروه كر وضع استخدامى، حقوق ومزاياى مشخصى پيداكردند و درنتيجه كارهاى خوبى از آنها شاهد بوديم.
برگزارى جشنواره هاى مختلف كه از گذشته بوده، همچنان ادامه پيداكردند، جشنواره ذكر و ذاكرين براى نخستين بار درتهران اجرا شد، جشنواره هاى موسيقى جوان بعد از يكى دو دوره تعطيلى شهريورماه امسال اجرا مى شود. جشنواره موسيقى مقامى كه در استان مازندران و گلستان برگزارخواهدشد.
جشنواره موسيقى فجر هم كه با طراحى جديد برگزارشد. تشكيل شوراى راهبردى موسيقى كشور هم ازجمله فعاليت هاى مهم ما بوده كه دراين شورا هنرمندان طرازاول، استادان موسيقى و نمايندگان دستگاه هاى مختلف عضو هستند و درخصوص طرح هاى كلان موسيقى كشور بحث و تصميم گيرى مى شود.
* قطعاً فعاليت هاى ديگرى دراين حوزه انجام شد، اما بدنيست درخصوص حوزه تئاتر و هنرهاى نمايشى سخن بگوييم. در اين بخش مهمترين و شاخص ترين كار معاونت امورهنرى چه بوده است؟
«رويكرد نمايش ملى» مهمترين كار ما بوده است. درگذشته اگر نمايش ها به سمتى بوده كه بيشتر آثار ترجمه شده خارجى روى صحنه مى رفت و كمتر متكى به فرهنگ خودمان بود، در اين دوره مى بينيد اكثريت قريب به اتفاق آثارى كه اجرا شده نمايش هايى با متون ايرانى بوده و بيشتر آنها برگرفته از فرهنگ ايرانى است.ما درحوزه نمايش برنامه ريزى كوتاه مدت و بلندمدت را در اداره كل هنرهاى نمايشى مى بينيم. در برنامه كوتاه مدت ساماندهى گروه هاى متقاضى اجراى نمايش دركشور را درنظر داشتيم. اين كار به خوبى انجام شد و سال گذشته و امسال ديديم كه اكثر گروه هاى مطرح نمايشى در صحنه حاضر هستند و به اجراى كارهايى كه توليد كرده اند مى پردازند.
در سال ۸۴ برگزارى كنگره بزرگ تئاتر كشور را باحضور همه اعضاى انجمن هاى نمايش كشور يعنى درحدود ۵۰۰ انجمن داشتيم. در اين كنگره سياست هاى نمايشى كشور اعلام شد و نظرات آنها شنيده شد. بيست و چهارمين جشنواره تئاتر فجر بود كه با ۸۸ نمايش برگزار شد. برگزارى دومين همايش آئين هاى عاشورايى بود كه حركتى بديع بود، اين همايش كاملاً ارزشى بود و كارها هم آثارى با كيفيت بالا و حرفه اى بودند. در سطح ۳۰ استان جشنواره تئاتر استانى برگزار كرديم كه مجموعاً ۲۹۱۳ نمايش در ۱۲ هزار و ۸۲۲ نوبت اجرا داشتند. همچنين در سال ۸۴ مجموعاً ۷۳ گروه نمايشى به خارج از كشور اعزام شدند. در سال ۸۵ نيز ۲۲۰ نمايش در ۳۲۰۵ اجرا روى صحنه رفتند. در سال ۸۵ در تمام روزهاى سال اجراى نمايش داشتم و برخلاف گذشته كه در برخى روزها سالن ها تعطيل بودند مثل ايام ماه محرم، فاطميه و غيره ما نمايش هايى به فراخور آن روزها و با مضامين مرتبط اجرا شد. اعزام گروه هاى حرفه اى نمايش به شهرستان ها از برنامه هاى ما بود و به طور مثال نمايش اپراى عروسكى رستم و سهراب را در چند شهر از جمله مشهد، استان گلستان و... يا نمايش هادى مرزبان در رشت را داشتيم. اين اتفاق مهمى بود كه مى تواند ادامه داشته باشد. رويكرد جديدى كه در جشنواره هاى تئاتر و بويژه جشنواره تئاتر فجر داشتيم، دعوت از گروه هاى نمايشى ديگر كشورها و همچنين حضور گروه هاى شاخص شهرستانى تئاتر فجر از ويژگى هاى اين جشنواره ها بود. از سوى ديگر جشنواره هاى سالانه با شرايط تازه اى همچون ايجاد دبيرخانه دائمى، انتخاب دبيرهاى مشخص در چند سال داشتيم مثلاً مصطفى رحماندوست كه دبير سه ساله جشنواره تئاتر اصفهان شد. در جشنواره سنتى آئينى هم همين اتفاق خواهد افتاد. يكى از كارهاى ما اين بود كه دبير جشنواره تئاتر فجر امسال از جشنواره سال قبل معرفى شد.
* در حوزه هنرهاى تجسمى وضع چگونه بوده است؟
در اين حيطه دو سالانه هاى مختلفى تعريف شده است. در سال هاى گذشته در برخى دوسالانه ها وقفه هايى ايجاد شده بود. در اين دوره دفتر هنرهاى تجسمى اين دوسالانه ها را بار ديگر و با برنامه برگزار كرده است. دوسالانه طراحى و گرافيك كه دو سال تعطيل بود بار ديگر شاهد برگزارى آن بوديم. دوسالانه مجسمه سازى و عكس همين طور بود. ما امسال ترافيك زيادى در بخش دوسالانه ها داشتيم. امسال دوسالانه هاى معتبر بين المللى مثل عكس، كاريكاتور، نگارگرى و همچنين نخستين دوسالانه طراحى پارچه و لباس برگزار شد. دوسالانه پارچه و لباس از چند نظر قابل توجه است، يكى اين كه مقوله طراحى لباس را در حيطه هنرهاى تجسمى شناسايى كرديم.
اتفاق جديد ديگرى كه افتاد برگزارى «جشنواره هنر مقاومت» بود كه در ارتباط با دفاع، جنگ تحميلى، دفاع مقدس و همچنين انقلاب اسلامى بود. ششمين دوسالانه نگارگرى ايرانى را داشتيم. نخستين دوسالانه چاپ دستى كه يك كار ابتكارى بود داشتيم. نمايشگاه «بهار ايرانى» هم كار ديگرى بود كه در نوع خود بى نظير بود. اين نمايشگاه تلفيقى از شعر و هنرهاى تجسمى بود كه با همكارى انجمن شاعران ايران و دفتر هنرهاى تجسمى برگزار شد. در همين يكى دو سال نزديك به ۴۰ نفر از هنرمندان ما در جشنواره هاى بين المللى مقام كسب كردند و رتبه به دست آوردند كه نشانگر رشد هنرهاى تجسمى در كشور است.
در حيطه «آموزش هنر» كه چهارمين بخش از وظايف ما را تشكيل مى دهد بايد بگويم، كار عمده اى كه كرديم ساماندهى آموزشگاه هاى آزادهنرى است. ما نزديك به ۱۸۰۰ آموزشگاه آزاد هنرى در سطح كشور داريم كه با مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى فعاليت مى كند. تعدد و پراكندگى آنها باعث شده بودكه نظارت كافى بر آنها صورت نگيرد و بعضاً سوءاستفاده هايى هم صورت بگيرد كه دفتر آموزش و هنر ما به شكل خيلى منظم نظارت خودش را اعمال كرده و با تشويق و تذكرهاى مختلف آموزشگاه ها را در حوزه آموزش هنر هدايت كرد.
در بحث ديگرى نيز حمايت و تقويت هنرستان هاى هنرى است. در كنار آن هم صدور مجوز هنرستان غيرانتفاعى بود. ان شاءالله اين هنرستان هاى غيرانتفاعى از مهرماه شروع به كار مى كنند و اميدواريم افراد بيشترى وارد هنرستان ها شوند.
* آقاى ايمانى خوشخو، به هر حال همه دولت ها تلاش ها و فعاليت هاى مختلفى براى رسيدن به اهداف عاليه خود داشته اند، اگر ممكن است مقايسه اى ميان فعاليت هاى اين دولت با دوره هاى گذشته داشته باشيد؟
در اين دوره فعاليت هاى دولت و شخص رياست جمهور را بيشتر از گذشته به لحاظ حضور در ميان هنرمندان و حمايت از آنها مى بينيم، البته نمى گويم كه اين موضوع در گذشته نبوده اما اين رويكرد در اين دوره بيشتر ديده مى شود. نكته دوم اين است كه در اين دوره هنرمندان با اطمينان خاطر بيشترى فعاليت مى كنند. انتخاب سوژه هاى اجتماعى، مردمى و سوژه هايى كه جزو زندگى مردم است در توليدات هنرى ديده مى شود. رشد بودجه اى كه داشتيم يعنى رشد ۲۴ درصدى كه در حيطه هنر مى بينيم ـ و ان شاءالله قول داده اند بيشتر شود ـ و در مجموع اين حمايت هاى معنوى و مادى و در كنار هنرمندان بودن ويژگى هاى اين دوره به شمار مى آيد. توجه به استان ها هم از جمله ويژگى هاى قابل اشاره اين دوره است. اين موضوع البته در گذشته هم بوده، اما در اين دوره نزديك به ۲ ميلياردتومان از بودجه اى كه قبلاً در تهران هزينه مى شد به سمت استان ها سوق داده ايم.
* اختصاص اين رقم اعتبار در جريان سفرهاى استانى رئيس جمهور و هيأت دولت اتفاق افتاده است؟
نه، آن سفرها كه به جاى خود، ما از محل بودجه متمركز خودمان و به دليل توجه به استان ها اختصاص داده ايم. اعزام گروه ها به استان ها و دعوت گروه هاى استانى به تهران در همين راستا بوده، در زمينه ساخت و ساز اماكن مورد نياز در همين يكى دو سال بسيارى از طرح هاى عمرانى كه در گذشته شروع شده بود و به دلايلى با كندى پيش مى رفت يا متوقف بود، در اين دوره به بهره بردارى رسيده است. ما در هيچ مركز استانى از داشتن يك مجتمع بزرگ فرهنگى هنرى محروم نيستيم. اين موضوع به شهرستانها نيز در حال سرايت كردن است و شايد هر يكى دو ماهى افتتاح طرح در استان ها و شهرستانها داريم.
* به طور قطع هر مديرى در ابتداى دوره فعاليت خود اهدافى را مد نظر قرار مى دهد و تلاش مى كند در طول اين دوره به ايده آل هاى خود برسد. احياناً در اين مسير با مسائل، مصائب، مشكلات و موانعى برخورد نكرده ايد؟
ما مسير را روبه رشد مى بينيم. شايد خيلى زود باشد كه در اواسط دوره فعاليت دولت از كارهاى هنرى ارزيابى داشته باشيم و حداقل بايد ۴ سال از هر دوره اى بگذرد.
* منظورم مسائل و مشكلاتى است كه احتمالاً سر راهتان بود و حركت شما را شايد كندتر كرده باشد.
ما با وجود اين كه مسير را روبه رشد مى بينيم و موفقيت هاى بسيارى داشتيم، اما موانعى هم وجود داشته است و با مذاكراتى كه انجام مى دهيم تلاش مى كنيم مشكلات را مرتفع كنيم. مانع اصلى بر سر راه ما همان ظرف كوچكى است كه براى اعتبارات هنرى از گذشته تاكنون به جاى مانده است و هر چه هم دولت بخواهد كمك بيشترى داشته باشد، به علت كوچك بودن آن ظرف اين كمك ها خيلى چشمگير نخواهد بود. همانطور كه قبلاً گفتم هنر به ميان مردم آمده و جزو زندگى آنها شده است اما دست ما بسته است كه بتوانيم پاسخى درخور داشته باشيم. ما در تهران با مشكل كمبود سالن مواجهيم. شما در نظر بگيريد اگر ما همين تالار بزرگ وزارت كشور را هم نداشته باشيم اين حجم از مخاطب را چگونه مى توانيم پاسخگو باشيم. اين مشكل به تدريج در حال آزاردهندگى است. ما در گذشته اين حد استقبال از آثار هنرى را نداشتيم اما حالا وضع متفاوت شده و ما بايد بتوانيم براى آنها پاسخ مناسب داشته باشيم.
* درخصوص هدف گذارى هاى معاونت امور هنرى در آينده و برنامه هاى پيش بينى شده چه سياستى را در پيش خواهيد گرفت؟
يكى دو هدف عمده داريم. يكى اين است كه براى خيل عظيم فارغ التحصيلان بتوانيم برنامه داشته باشيم، اين مسأله يكى از دغدغه هاى اصلى ماست و در حال حاضر داريم با وزارت آموزش وپرورش و بخش هاى ديگر رايزنى مى كنيم. همچنين اگر بتوانيم مصوبه دولت را درباره اختصاص نيم درصد از بودجه هاى همه دستگاه هاى دولتى كه بايست صرف فعاليت هاى فرهنگى هنرى پرسنل باشد و با نظارت وزارت ارشاد انجام شود بگيريم، يك روح تازه به فضاى فرهنگى هنرى دميده خواهد شد و خيل بيشترى از هنرمندان درگير كار خواهند شد و هنر هر چه بيشتر به متن زندگى مردم خواهد آمد. پرداختن بيشتر به بحث اقتصاد هنر از مقوله هايى است كه مدنظر قرار داشته است. در بخش هنرهاى تجسمى صادرات و واردات يكى از مسائل مهمى است كه بايد به آن پرداخته شود. امروز ما شاهد خلق آثار مختلف توسط هنرمندان هستيم اما براى عرضه اين آثار جايى نيست و در عرضه بين المللى آن مشكلات زيادى وجود دارد. در اين زمينه تلاش مى كنيم كه دومين اكسپوى هنرهاى تجسمى را در تهران برگزار كنيم و اين اتفاق ها مى تواند گام بزرگى باشد. اين اكسپو در دولت نهم براى نخستين بار برگزار مى شود. اكسپوى قبلى در اواخر دولت قبلى بود. اين برنامه، مقدماتى نياز دارد و بايد از خريد دولتى مطمئن باشيد، چرا كه خريد آثار هنرى در كشور هنوز در سبد هزينه هاى خانوار قرار ندارد، بنابراين بخش هاى دولتى از اين بازارها حمايت كنند.
* ظاهراً اكسپوى قبلى چندان موفق نبوده، درست است؟
به عنوان حركت اول موفق بود و نزديك به يك ميليارد تومان فروش داشتند، البته بسيارى از وزارتخانه ها به تعهداتشان عمل نكردند. اميدواريم در ۳-۲ سالى كه از دولت نهم باقى است از حيث جلب توجه برنامه ريزان كشور خود دولت، مجلس و نيز از طرف ديگر جلب نظر مخاطبان به شكل عام صورت گيرد.
* آقاى دكتر، بد نيست فضاى بحث را عوض كنيم و به اين سمت برويم كه براى موفقيت در طرح ها و برنامه هاى آينده چقدر از نظرات هنرمندان به عنوان بدنه اصلى بهره برده ايد؟
بدون اغراق بگويم، خوشبختانه در تمام تصميم گيرى هاى حوزه تخصصى ما هنرمندان نقش داشته اند. شما اگر به دفتر موسيقى و شعر برويد شوراهاى متعددى را خواهيد ديد كه اعضاى اين شوراها همه از هنرمندان هستند، شوراى صدور مجوز، شوراى جشنواره ها، دبيران جشنواره ها، شوراى راهبردى كه قبلاً اشاره كرده ايم و... از حضور و نظر هنرمندان بهره مى برند. در حيطه نمايش و تجسمى هم همين اتفاق را شاهد هستيم. در اين حيطه ها البته خود مديران از هنرمندان هستند و در حوزه خود صاحب تجربه زيادى هستند، ارتباط خوبى با هنرمندان دارند و با اطمينان مى توانيم بگوييم كه تصميم سازى ها و تصميم گيرى ها توسط خود هنرمندان و با هماهنگى مديريت انجام مى شود. شايد يكى از دلايل موفقيت هم نقش مؤثر هنرمندان در تصميم گيرى ها باشد.
* به استفاده از نظرات افراد متخصص، كارشناسان و منتقدان چقدر توجه داشتيد؟
طبيعى است وقتى منتقدان نظراتشان را مى گويند در جايى استفاده شود و خوشبختانه فاصله اى ميان جريان رسانه اى باز و مديريت هاى هنرى نيست و حالا به شكل هاى مختلف ارتباط تنگاتنگ وجود دارد. اصلاً نمى شود كه در حيطه هنر با جريان هنرى اعم از هنرمندان يا رسانه ها جدا افتاد. در حيطه هاى ديگر ممكن است يك مدير با چند مشاور كارها را تصميم گيرى كند اما جريان سازى و هدايت جريان در حيطه هنر يك حركت عمومى است و بايد متكى باشد به حركت آحادى كه در آن جامعه هنرى كار مى كنند. ما سعى كرديم كه حتى الامكان اين اتفاق بيفتد و فكر مى كنيم تا اندازه زيادى موفق بوده ايم گرچه باز هم جاى كار و تعامل بيشتر وجود دارد.
* شما در ابتداى مصاحبه اشاره كرديد كه مهم ترين كارتان بردن هنر به ميان «مردم» بوده است، لطفاً بفرماييد در حوزه فعاليت هاى اين مديريت چقدر از نظر مردم به عنوان مخاطبان اصلى هنر بهره گرفته ايد؟
به شكل مرسوم آن نظرسنجى و افكارسنجى در برنامه ها و فعاليت هاى مختلف انجام مى شود. اما به شكل غيررسمى و همگانى هم نوعاً وقتى مردم كارها را مى بينند نظر مى دهند. در آخرين مورد كه «سمفونى عشق و اميد» بود شايد بيش از ۳۰ تا ۴۰ مورد نظرات مكتوب را ديدم كه به دست عوامل اجرايى رسيده بود و در اجراهاى بعدى مورد توجه قرار گرفته و اجرا اصلاح مى شد، اصلاً كار وقتى قرار است مردمى باشد نمى تواند بدون نظر مردم پيش برود و اين بر مردم تكيه كردن نيازمند بهره گيرى از نظرات مردم است. در عين حال استقبال از هر اثرى نشان دهنده مطابقت با نظر آنهاست. امروزه مقوله استقبال يك معيار براى جامعه هنرى است و ما هم به اين اصل اعتقاد داريم و سعى مى كنيم حتماً از نظرات مردم استفاده كنيم.
* به عنوان پرسش آخر، تمايل دارم بفرماييد چشم انداز نهايى شما در برنامه هاى دولت نهم چيست؟
من چشم انداز خوبى مى بينم و اگر به همين شكل پيش برود ما توجه بيشتر مسئولان را براى حمايت خواهيم ديد. امروزه ديگر هنر هم يكى از دغدغه هاى مجلس شوراى اسلامى است. دولت و معاونت برنامه ريزى رياست جمهورى هم هنر را از دغدغه هاى خود مى دانند و ما حالا ديگر خيلى براى متقاعد كردن مديران وقت صرف نمى كنيم. در واقع در همين يكى دو ساله هنر را در اين شكل در جامعه مى بينيم با دستى پرتر براى جلب حمايت هاى بيشتر حركت مى كنيم. اينها مى تواند ما را به آينده اميدوارتر كند و آينده روشن ترى را پيش روى ما قرار دهد. اكثر قريب به اتفاق هنرمندان به اين موضوع اعتقاد دارند يا چهره موافق آنها گوياى اين واقعيت هست. امروز اگر هنرمندان واقعاً براى اجراى كار اعلام آمادگى كنند هيچ مانعى وجود ندارد و ما تنها مشكلى كه داريم كمبود امكانات و فضاست. ان شاءالله اگر همين طور پيش برود ما آينده روشنى را پيش بينى مى كنيم و اميدواريم با همكارى هنرمندان به آن آينده روشن برسيم.
|
