محمودرضا رحمانى
چندى قبل، نوبت اجراى طرح جهادى ۱۳۷ به منطقه ۷ شهردارى تهران رسيد. آسفالت خيابان ها، لايروبى جوى ها، نظافت كوچه و خيابان ها و امثال آن از دماوند تا انقلاب، از سبلان تا مجيديه و از بزرگراه شهيد مدرس تا خيابان شهيد مفتح را فراگرفت. جمعيت ۳۰۰ هزارنفرى ۱۹ محله در ۱۵۳۶ هكتار از منطقه ۷ شهردارى طعم همكارى در فعاليت هاى شهرى را چشيدند. اين موضوع به اضافه اجراى دو طرح بزرگ ديگر (تخريب هتل بين المللى تهران و ساخت باغ موزه قصر) ما را بر آن داشت تا به سراغ مهندس محمود ايلخان برويم و وضع طرح هاى درحال اجرا را جويا شويم.
* اجراى طرح جهادى ۱۳۷ را چگونه ارزيابى مى كنيد؟
اين طرح جهادى با هدف به روز كردن پاسخ نيازهاى مردم كه از طريق ۱۳۷ به شهردارى اعلام شده است اجرا مى شود تا اين مشكلات به صفر برسد.
* كدام نيازها؟
آن دسته از نيازهايى كه قابليت انجام درطول دو هفته دارد مانند روكش آسفالت، لكه گيرى، خط كشى معابر، مرمت نهرها و جوى ها و پل ها (پل هاى كوچك خيابان يا معابر)، بهسازى پياده روها، نظافت، مبارزه با جانوران موذى، جمع آورى نخاله هاى ساختمانى، جمع و جور كردن سرشاخه ها و به طور كلى كارهايى كه در طول دو هفته قابليت انجام دارد.
درواقع اين فعاليت ها قبل از طرح جهادى برنامه ريزى و پس از تدوين برنامه به شهردارى مركز اعلام مى شود و شهردارى مركز متناسب اين فعاليت ها ديگر بخش هاى شهردارى را به كمك منطقه اعزام مى كند.
* اين فعاليت ها را شهردارى منطقه به تنهايى انجام مى دهد؟
خير، براى حل اين مشكلات و مشكلاتى كه در منطقه هست و قابليت رفع آنها وجوددارد شهردارى مركز متناسب با نياز منطقه، مناطق ديگر را به علاوه معاونت هاى شهردارى و سازمان ها و شركت هاى وابسته را بسيج مى كند تا اين كارها را به سرانجام برسانند.
به طور مثال ما در طول دو هفته ۱۸ هزار و ۵۰۰ تن آسفالت ريختيم كه اين شامل روكش خيابان هاى اصلى و آسفالت معابر اصلى بود.
درواقع عمليات روكش خيابان هاى اصلى با دستگاه فنيشر انجام شد و فرعى ها و كوچه پس كوچه به صورت دستى.
اين رقم، رقم بالايى است كه درواقع درطول دو هفته يعنى ۱۴ روز، تقريباً روزى بيش از ۱۳۰۰ تن آسفالت ريختيم كه ركورد خوبى است.
* چطور به اين ركورد رسيديد؟
علت اين است كه همزمان تمام امكانات يك بخش از شهردارى مى آيند در منطقه و يك قسمتى از كارها را انجام مى دهند. يعنى خيابان شريعتى، خيابان هويزه، خيابان بهار، همه اش در دو هفته آسفالت شد كه در حالت عادى اگر منطقه مى خواست با تمام امكاناتش اين كارها را انجام بدهد خيلى زمان مى برد. اين ركورد و سرعت از ويژگى طرح جهادى ۱۳۷ است.
يكى ديگر از ويژگى هاى طرح جهادى مشاركت مردم است. به عنوان مثال در بحث آسفالت معابر، شورايارى ها كه درواقع نماينده مردم هستند و پل ارتباطى مديريت شهرى و شهردارى، بسيار به ما كمك كردند.
* چگونه؟
قبل ازاين كه ما عمليات آسفالت كارى را شروع كنيم، شورايارى ها به همه خانه ها اطلاع مى دادند كه فلان موقع و فلان زمان قرار است اينجا آسفالت شود و مردم ماشين هايشان را در خيابان پارك نكنند تا ما بتوانيم عمليات آسفالت را انجام بدهيم. اگر اين همكارى مردم نباشد ما نمى توانيم كارهايمان را به سرانجام برسانيم. در بحث نظافت و شست و روب هم همين طور؛ انتظار ما اين است كه هرچه رو به جلو مى رويم و اين طرح جهادى اجرا مى شود مردم مشاركت جدى ترى داشته باشند. يعنى در نظافت پياده روهاى جلوخانه هايشان، در نظافت نماى ساختمانشان و درواقع كارهايى كه مربوط به خود مردم است به ما كمك كنند.
* فلسفه طرح جهادى چيست؟
طرح جهادى ۱۳۷ از دو تا كلمه تشكيل شده يكى جهاد و ديگرى ۱۳۷. كلمه جهاد يعنى تلاش و كوشش ويژه، اگر در حالت عادى بگويند تلاش كه همه انجام مى دهند ولى كوشش و تلاش ويژه را مى گويند جهاد؛ در اينجاست كه يك سرى كارهاى خاص را در قالب جهاد انجام مى دهيم .اما ۱۳۷ درواقع كانال ارتباطى اعلام نياز مردم به شهردارى است يعنى مردم ازطريق ۱۳۷ نيازهايشان را به شهردارى اعلام مى كنند. اينجاست كه مى گوييم جهاد ،۱۳۷ يعنى جهاد و تلاش براى حل مشكلات مردم كه از طريق ۱۳۷ به شهردارى منتقل شده است.
* شما در اجراى اين طرح چه فعاليت هايى انجام داديد؟
يك ستاد ويژه تشكيل داديم، براى اين كه اين ستاد از سيستم ادارى جداباشد در فضايى خارج از ساختمان شهردارى كه در مجموعه زندان قصر بود يك اردو برپا كرديم كه تمام واحدهاى اجرايى ما در آنجا مستقر شدند. هركدام دفترى را برقرار كردند كه در آنجا و
به صورت روزانه كارها دنبال مى شد. درواقع نظير اين ستاد را در ناحيه تشكيل داديم كه در هر ناحيه، شهردار ناحيه رئيس ستاد ناحيه شد.
در آن ستاد با همكارى شورايارى ها و با حضور نماينده شورايارى ها كارها دنبال شد. در ستاد ناحيه از هر حوزه شهردارى منطقه، يك نماينده مستقر شد و كارهاى مربوط به خودشان را در آن ناحيه دنبال مى كرد؛ در پايان هر روز آمار وارقام و نواقص و مشكلاتى كه در راه بود جمع بندى شده و به ستاد مركزى ارسال مى شد و درنهايت به وسيله مديرانى كه در آنجا حضور داشتند عمليات روزانه مرور مى شد و كمى و كاستى هاى كار بررسى شده و برنامه جبرانى آن پيش بينى مى شد كه در روز بعد اجرا شود. درواقع اين ساز و كار تنظيم شد تا ما بتوانيم ۱۰۰درصد اهداف تعريف شده در طرح جهادى را به سرانجام برسانيم.
* نتايج طرح در منطقه ۷ چگونه بود؟
در برخى حوزه ها بيش از ۱۳۰ تا ۱۴۰ درصد موفقيت داشتيم. يعنى علاوه بر اين كه اهداف مان را انجام داديم، در برخى حوزه ها مانند حوزه ترافيك از برنامه هم جلوتر رفتيم.
مثلاً در ترافيك پيش بينى ما اين بوده كه ۲۴ هزار و ۶۰۰ متر خط كشى كنيم ولى ۳۸ هزار متر خط كشى انجام داديم. دليل اين كار اين بود كه در بعضى فعاليت ها كار زودتر انجام شده مثلاً اگر بخواهيم خط كشى كنيم بايد اول خيابان را آسفالت كنيم بعد خط كشى. طبق برنامه قرار بوده مثلاً روز دهم برنامه، خيابانى آسفالت بشود و چند روزى بگذرد تا بعد خط كشى شود. اين خيابان زودتر آسفالت شده و شرايطى به وجود آمده تا ما خط كشى را زودتر انجام دهيم.
در واقع وقتى توانمندى و امكانات شهردارى مركز در اختيار شهردارى منطقه قرار گرفت و شرايط به وجود آمد، از زمان استفاده كرديم و بلافاصله متمم برنامه را نوشتيم و كارهايمان را اضافه تر كرديم چون ديديم زمان داريم. مثلاً در آسفالت براساس برنامه اوليه قرار بود حدود ۱۷ هزار تن آسفالت بريزيم ولى بيش از ۱۸ هزار و ۵۰۰ تن آسفالت ريختيم.
در واقع در اين طرح مى بايست «مديريت زمان و منابع» را اعمال مى كرديم چون امكاناتى از مركز در اختيار منطقه قرار گرفت و زمان هم محدود بود. در عين حال مى بايست كيفيت در كارها نيز فراموش نشود.
* بحث همين است سرعت عمل، كيفيت كار را كم نكرد؟
يك تيم ويژه بازرسى شهردارى، مستقل از تيم هاى منطقه، اين فعاليت ها را دنبال و كنترل مى كند. اين كنترل كيفى است علاوه بر اين براى يكسرى فعاليت هاى ويژه مانند آسفالت ، شهردارى يك مباشر گرفته كه اين كار را كنترل مى كند. همه اينها سازوكارى است تا كيفيت كار مطلوب شود.
البته ما ادعا نداريم كه همه چيز رعايت شده ولى معتقديم يك كيفيت ۹۵ درصدى داشتيم.
* اگر كسى بخواهد به شما مراجعه كند و از مردم عادى باشد، چگونه مى تواند؟
شهردار با توجه به مشغله و گرفتارى هايى كه دارد فعاليتش برنامه ريزى شده است. اين جور نيست كه هر فردى يا هر شهروندى در هر ساعت يا هر زمانى خواست مى تواند شهردار را ببيند. فكر نمى كنم در هيچ جاى دنيا بتوانيم چنين امكانى را فراهم كنيم. طبيعى هم هست اما مهم اين است كه هر شهروندى اگر خواست مدير ارشد آن دستگاه را ببيند ، بتواند ببيند. البته حرف من اين است كه يك شهروند نبايد نيازى به اين داشته باشد كه بخواهد شهردار را ببيند. در واقع هر چه ميزان مراجعات مردم به من كمتر باشد مى فهمم كه سيستم بدون مشكل است يعنى مشكل كمترى دارد. يعنى مردم مشكلات شان در حال رفع است.
* معيارهايى هم براى اين كار داريد؟
معيارهايم فقط مراجعه به دفتر نيست. يكى از اينها ملاقات هاى روز دوشنبه است. ما نگاه مى كنيم به اين كه چقدر در صف انتظار ملاقات هستند. اكنون صف انتظار روز ملاقات ما كم است. معمولاً اگر هفته اى تعطيلى نداشته باشيم هر كسى درخواستى داشته باشد مى تواند در نخستين دوشنبه بيايد در ملاقات شركت كرده و درخواست خود را ارائه دهد.
يكى ديگر اين كه ما خودمان در طبقات مى چرخيم و مى رويم پيش مردم و مردم هم مى دانند كه من شهردار منطقه هستم. زمانى كه مى بينيم مردم با ما كار ندارند مى گوييم اينجا چه كار مى كنيد، مى گويند نشسته ايم نامه ها تايپ شود و نشسته ايم پايان كارمان صادر شود و بالاخره بايد كار آماده بشود. گيرى ندارند از اينها مى فهمم كار مردم درست انجام مى شود.
راه هاى دسترسى به ما هم يكى ملاقات مردمى روزهاى دوشنبه و ديگرى ديدارهاى ملاقات هاى مردمى در مساجد است. هر دو هفته يك بار به مسجدهاى محله هاى مختلف مى رويم و مى نشينيم آنجا و در واقع تا آخرين مشترى اى كه در مسجد هست مى نشينيم.
شكل ديگرى هم هست و آن سامانه ۱۸۸۸ است. ديگرى، سامانه ۱۳۷ است يكى هم بازرسى مان است. ما به همه اينها گفتيم كه اگر شهروندى به شما مراجعه كرد واحساس كرديد كه در سيستم مشكلى هست برايش نامه ملاقات تنظيم كنيد.
اعتقاد ما اين است كه ما خدمتگزار مردم هستيم يعنى ما حاكم بر مردم نيستيم بارها و بارها به تمام مديرهايمان هم گفتيم و يكى از ملاك هاى من براى انتخاب مديرها هم همين است كه در حوزه اى كه ببينيم مردم سردرگم هستند و مشكل آنها حل نمى شود، اينجاست كه مجبور مى شوند به سراغ من بيايند و من هم مى فهمم كه آن مدير، سياست ها را درست انجام نمى دهد. اين يكى از ملاك هاى من است و در واقع بر همين منوال ما يكى از مديران مان را عوض كرديم. البته در حوزه هايى كه مراجعه كننده زياد دارد مانند حوزه شهرسازى به غير از روزهايى كه ملاقات مردمى داريم، هر روز از ساعت ۳ تا ۴/۵ مديران شهرسازى در دفترشان مى نشينند و افرادى كه مشكل دارند، مى توانند مراجعه كنند در حضور مديرانشان همانجا مشكلاتشان را بررسى مى كنند. تصميم گيرى شده تا مشكلاتشان حل شود البته در اين ميان يك عده هم هستند كه انتظارات غيرمنطقى دارند.
* شما طرح هاى تخريب هتل بين المللى تهران و باغ موزه قصر را نيز به اجرا درآورديد . وضعيت اين دو طرح چگونه است؟
مى توان گفت كه طرح هاى تخريب هتل تهران و باغ موزه قصر طرح هاى ويژه هستند؛ هتل تهران يكى از معضلات شهر تهران بود كه در آخرين مقطع در اختيار شركت مخابرات قرار گرفته بود. شركت مخابرات مطالعاتى انجام داد و قرار بود آن را بازسازى كند ولى به اين نتيجه رسيد كه هزينه بازسازى به مراتب بيشتر از هزينه نوسازى است، به همين دليل از اين كار منصرف شد. اين مشكل موجب شده بود هتل تهران سال ها به عنوان ساختمان متروكه در اين نقطه از شهر باقى بماند. از آنجايى كه اين نقطه از شهر يك نقطه مركزى و پرترافيك است وقتى وارد شهردارى منطقه ۷ شدم، حسب هماهنگى با دكتر قاليباف و دستور ايشان وارد مذاكره با شركت مخابرات شديم و خوشبختانه مديرعامل شركت مخابرات هم تعامل خوبى با ما برقرار كرد؛ اين تعامل منجر به اين شد كه تخريب اين هتل از اواخر فروردين ماه شروع شود و فكر مى كنم تا آخر شهريورماه اگر مشكلى پيش نيايد به اتمام برسد. البته براى تخريب اين هتل چون محيط، يك محيط شلوغ و پرتردد است، مجبوريم فقط در شب فعاليت كنيم. آن هم از ۱۲ شب به بعد حداكثر تا ۴ و ۵ صبح.
ما براى اين كه امنيت عابرين و خيابان را برقرار كنيم، مجبوريم كه شب كار كنيم و مجبوريم قسمتى از خيابان را ببنديم. كه به همين دليل خود اين هم زمان بسيارى مى برد.
اين يك كار بزرگى بود كه اميدواريم اتفاق بيفتد. به هر حال يا در شهردارى يا در شركت مخابرات لنگ مى زد كه توافق نمى شد اما در اين مقطع زمانى به لطف و عنايت خداوند متعال اين همكارى صورت گرفت و اين اتفاق افتاد.
در نوع خودش با اين اطلاعاتى كه من دارم درتهران ساختمانى با اين حجم تخريب نداشتيم، حدود ۳۷ هزار مترمربع بنا؛ اصلاح هندسى درواقع يكى از علت هايى بود كه شهردارى وارد موضوع شد. در واقع بحث گذر اينجا بايد اصلاح شود تا بخشى از ترافيك اينجا كاهش يابد.
اين درواقع يكى از فعاليت هايى است كه مستقل از كارهاى جارى شهردارى انجام شد.
اما باغ موزه قصر، اين هم به دليل اين كه قبلاً اينجا زندان بوده و تبديل شدن زندان به يك فضاى فرهنگى، بحثى است كه براى نظام مهم است و با توجه به اين كه دشمنان نظام هميشه دنبال تخريب نظام هستند اينجا يك بحث ارزشى براى نظام مطرح مى شود.
باغ موزه قصر يك پيشينه تاريخى دارد كه برمى گردد به زمان قاجار كه تفرجگاهى براى شاهان قاجار بود و بعد از آن هم در زمان هاى مختلف به زندان تبديل شده است.
زندان بودنش هم داستانى دارد و در مقطعى از تاريخ قبل از انقلاب زندانى هاى سياسى اينجا بودند؛ شخصيت هايى نظير رهبر معظم انقلاب، شهيد نواب صفوى و خيلى از فعالان سياسى كشور كه در قيد حياتند. اين مجموعه گره خورده به تاريخ انقلاب و طبعاً بايد حفظ بشود. ساختمان اين مجموعه به عنوان يك اثر تاريخى از سوى ميراث فرهنگى جزو آثار تاريخى به ثبت رسيده است. به همين دليل است كه آنجا را يك مجموعه اى نام نهاديم به نام «باغ موزه قصر» ، چون ساختمان هايى دارد مربوط به تاريخ انقلاب و به عنوان جايى كه آثار و تاريخ انقلاب را به تصوير بكشد.
محوطه هم كه الان محوطه سازى مى شود به عنوان يك محيطى كه هم براى اهالى منطقه فضاى سبزى باشد و جايى كه بتوانند بيايند استراحت كنند، ضمن اين كه يادآور خاطرات دوره قبل از انقلاب و سابقه زندانيان سياسى و درواقع ثبت وقايع تاريخى انقلاب باشد.
اين موجب مى شود اين طرح به عنوان طرحى خاص مطرح بشود و درواقع نوع كارش فراتر از كار منطقه باشد.
يعنى كار در حد يك پارك نيست به همين دليل فرآيند مطالعات و فرآيند تصويب مطالعاتش متفاوت است با ديگر طرح ها.
مطالعاتى انجام شده كه اين مطالعات در حال اتمام است و فاز يك آن به اتمام رسيده است و با توجه به وجود ساختمان عمارت قاجارى كه به عنوان «كلاه فرنگى» مشهور است، از لحاظ معمارى ديكته مى كرد كه آنجا يك فضاى باغ ايرانى باشد كه اكنون هم در حال بهره بردارى است. ادامه طرح هم برمى گردد به كاربرى هاى خود ساختمان هاى تاريخى زندان و مابقى فضا. مطالعاتى شده ولى مطالعاتش هنوز به تصويب نرسيده و قرار است در يك كميته تخصصى با حضور شهردار تهران و ديگر متخصصان، بررسى و نهايى شود. اما در اين حين عمليات مرمت و بازسازى بناى موجود به منظور نگهدارى و مرمت در حال انجام است و فكر مى كنم ظرف يكى دو هفته آينده شروع شود.
اين هم در واقع راجع به طرح قصر كه امسال حدود ۳ ميلياردتومان اعتبار دارد. سال گذشته هم ۲ ميليارد و اكنون حدود ۵ ميلياردتومان براى اين ساختمان پيش بينى شده است.
فكر مى كنم اين طرح تا پايان حدود ۱۷ تا ۱۸ ميلياردتومان براى محوطه سازى و حدود ۱۵ تا ۱۶ ميلياردتومان هم براى ساختمان ها و احياى تاريخ مجموعه هزينه داشته باشد. البته اين مبالغ تقريبى است و رقم قطعى بعد از نهايى شدن مطالعات مشخص مى شود.
* در بحث نوسازى منطقه هم برنامه اى داريد؟
در اين باره ابتدا بايد منطقه را به دو بخش تقسيم كنيم، يكى غرب منطقه و ديگرى شرق منطقه، درواقع خيابان شريعتى محور مركزى ماست كه اين دو منطقه را از هم جدا مى كند.
شرق منطقه شامل محدوده نظام آباد، نامجو، حكيميه، سبلان و شمال خيابان دماوند مى شود. اينها درواقع اغلب داراى بافت فرسوده، و ريزدانه و فشرده با قدمت طولانى. اغلب آنها بيش از ۴۰ تا۵۰ سال سابقه ساختمانى دارند و فرسوده محسوب مى شوند. برخى از آنها تيرچه چوبى و غيرمقاوم دارند، اين مجموعه بايد بازسازى و احيا شود.
به همين دليل اين محدوده جزو بافت فرسوده محسوب شده و شهردارى در حال يكسرى مطالعات براى بازسازى اين محدوده است. شهردارى به تنهايى نمى تواند اينها را بازسازى كند به همين دليل با يك سرى افراد صحبت شده تا به صورت طرح هاى سرمايه گذارى، وارد كار شوند. البته مطالعات نهايى احياى بافت و تصويب آن را سازمان نوسازى شهر تهران دنبال مى كند.
* شما وضع شرق را گفتيد، وضع بافت غرب چگونه است؟
غرب منطقه تقريباً از بافت خوبى برخوردار است البته در قسمت جنوب غربى محلات قديمى داريم مانند بهار. ولى از نظر بافت درشت دانه است يعنى محله اى مانند بهار قطعات املاك تقريباً بزرگ هستند. قطعات ريزدانه نداريم كه اينها هم به تدريج مى آيند جواز و پروانه بگيرند. قابليت بازسازى و احيا هم دارند. اما در شرق نياز به تجميع داريم مثلاً زمين هاى ۴۰ متر و ۵۰ مترى داريم كه نمى شود اجازه نوسازى داد بايد حتماً بروند تجميع شوند و به صورت بلوك بلوك احيا شوند. اين هم يك كار مطالعاتى خوب و مناسب مى خواهد تا اين بخش از منطقه معضلاتش حل شود چون در حال حاضر در منطقه شرق در زمينه امدادرسانى مشكل داريم. كوچه هايى داريم كه ۲ تا آدم اگر بخواهند از كنار هم رد شوند نمى توانند به راحتى رد شوند. عرض برخى از آنها يك متر يا حداكثر ۱/۵ متر است. اين محلات از نظر شهرى و خدمات رسانى دچار مشكل جدى است و بايد اصلاح شود و اصلاحش هم برمى گردد به اين كه محلات به صورت منطقى با رعايت حقوق شهروندان و منافع مردم تملك شود.
* مصلى يكى از مكان هاى مهم قرار گرفته در اين منطقه است. شهردارى هم در فعاليت ها و برنامه هايش همكارى دارد؟
درست است مصلى در منطقه ۷ قرار دارد ولى در اختيار شهردارى منطقه نيست، چون اختيارات خاصى دارد و فقط در ايام و مناسبت هايى كه برنامه اى تدارك ديده شده است همكاران ما همكارى هاى خوب و تنگاتنگى با مصلى دارند.
رسيدگى به محوطه مصلى، نظافت و آماده سازى محل، همه ساله مراسم عيد فطر كه مى شود شهردارى منطقه ۷ در آنجا يك تيم مستقر مى كند و مستقل از سياست كلى شهردارى تهران براى بحث نظافت و رفت وروب، آسفالت و آماده سازى محيط همكارى مى كند. اين نوع فعاليت را با مصلى داريم كه البته برنامه هايى هم اگر ما داشته باشيم مصلى همكارى دارد ولى به هر حال خود مصلى كاربرى فرامنطقه اى دارد يعنى جورى نيست كه مثلاً فقط در اختيار منطقه باشد.
* شهردارى منطقه براى ايام مذهبى نيز برنامه اجرا مى كند؟
ما طرحى داشتيم به عنوان «شهروندان آسمان هفتم» كه اين در واقع درباره ماه رجب و ماه شعبان بوده كه همه اين اعياد را دربرمى گيرد. اين طرح، يك مسابقه است كه خصوصيات زندگى پيامبراعظم(ص) و در واقع مناسبت هاى اين ۲ ماه در آن مطرح مى شود. البته جشن و برگزارى مراسم هم در برنامه تكليفى شهردارى قرار دارد در كنار آذين بندى خيابان ها و كمك به مساجد.
ما يك اعتبارى براى كمك به مساجد داريم؛ فعاليت عمرانى در مساجد شامل تعميرات، نقاشى و مانند اينها. درباره نگهدارى بناهاى مسجد كه اين در حال انجام است و تا هم اكنون در ۲۶ مسجد اين طرح اجرا شده است.
در اين منطقه برپايى سامانه نشاط را در پارك ها داشتيم كه ادامه دارد. در اين برنامه در طول تابستان هر هفته در روز جمعه در يكى از پارك هاى منطقه مراسمى را برگزار مى كنيم كه اين مراسم در واقع برنامه هاى نمايشى و نيز تواشيح است. برنامه ديگرى هم داريم در حوزه اجتماعى و ورزشى، مسابقات محلات را در حال برگزارى داريم در يكى، دو رشته ورزشى.
يكى از فعاليت هايى كه در حوزه اجتماعى داريم و به آن اعتقاد داريم اين است كه فعاليت هاى حوزه اجتماعى بايد مسجدمحور باشند يعنى اين كه ما برنامه ها و سياست هايمان را با هماهنگى مساجد انجام بدهيم چون معتقديم يكى از مردمى ترين پايگاه ها مساجد است كه فارغ از دسته بندى هاى سياسى به عنوان يك مركز عبادى براى مردم مطرح است. ضمن اين كه از نظر اعتقادى معتقديم كارى كه با مسجد عجين شود، بركت خودش را پيدا مى كند و در واقع از مسير هم منحرف نمى شود.
به هر حال در عرصه فرهنگى كار كردن زمان بر است يعنى نتيجه اش مانند كار عمرانى نيست. در طرح جهادى و عمرانى خيلى سريع نتيجه اش را ديديد اما در بحث فرهنگى يك كار زمان بر است كه اثراتش بعداً نمايان مى شود.
* و اما آخرين صحبتى كه مى توان از زبان شهردار منطقه ۷ شنيد.
يكى از مشكلات منطقه ما نبود فضاهاى فرهنگى و تفريحى مناسب براى مردم است، مى طلبد كه دستگاه هاى ديگرى هم به كمك ما بيايند.مركزى بودن اين منطقه موجب شده كه فعاليت ما در منطقه محدود بشود و ما به راحتى نتوانيم فعاليت هاى عمرانى را انجام دهيم. تراكم جمعيتى كه اينجا دارد هزينه هاى رفت وروب ما را بالا مى برد و با توجه به اين كه نقطه مركزى است رعايت نكردن اين نكات مى تواند نظافت ما را دچار اختلال كند.
مى طلبد كه شهروندان، ما را به صورت جدى كمك كنند و در واقع اگر مساعدت و همكارى مردم نباشد ما هيچ وقت شرايط مطلوبى در محدوده نخواهيم داشت چون اينجا از نظر ترافيكى، ترافيك و رفت وآمد و نيز شمار ادارات حجيم است بنابراين از ادارت مى خواهيم در كنار مردم، ما را در نظافت منطقه يارى كنند و وحداقل زباله هايشان را هر زمان كه مى رسند، بيرون نگذارند و چهره شهر را زشت نكنند. اين معضل بزرگى است كه ادارات قرار گرفته در محدوده منطقه ۷ براى ما ايجاد كرده اند و چهره نامطلوبى را در برخى از محله ها ايجاد كرده اند.
