•ارتش انگليس روزگذشته ۵۵۰ نيروى باقيمانده خودراكه دركاخ بصره مستقر بودند،به فرودگاه اين شهرمنتقل كرد
زنگ پايان حضور ارتش ملكه در بين النهرين به صدا در آمد
بصره ؛ ايستگاه اول آزادسازى عراق
گروه بين الملل ـ هرمز براداران: پس از ۴سال اشغال، شهر پرآوازه بصره ديروز رايحه آزادى را چشيد. بصره در ايام پس از سقوط صدام در حالى كه بغداد به پايگاه اصلى آمريكا تبديل شد، مقر فرماندهى انگليسى ها شد.
ارتش انگليس در آخرين گام براى مسئوليت امنيتى مناطق تحت اشغال خود در عراق، روز گذشته ۵۵۰ نيروى باقيمانده در داخل شهر را كه در كاخ بصره مستقر بودند خارج كرد و به فرودگاه اين شهر منتقل ساخت.
نيروهاى انگليسى پس از ترك كاخ بصره برخى از تسليحات باقيمانده خود را در اختيار عراقى ها گذاشتند و خود با هلى كوپتر و كاروان متشكل از ۸ تانك، ۶ لندروور و ۵ وسيله نقليه بزرگ ديگر به سوى فرودگاه بصره حركت كردند.
نيروهاى انگليسى در آخرين روزهاى حضورشان در بصره با شديدترين حملات شبه نظاميان مواجه شدند و افزايش موج تلفات، ارتش ملكه را براى ترك شهر مصمم كرد.
از فرداى سقوط صدام حسين ديكتاتور عراق، ارتش انگليس مسئوليت تأمين امنيت ۵ استان اين كشور را بر عهده گرفت.
دولت وقت انگليس با رهبرى تونى بلر به اين صورت به يك تقسيم حوزه نفوذ در عراق دست زد. اما ارتش تحت امر بلر با همان شكستى روبرو شد كه جناح بوش را در انتخابات كنگره گرفتار ساخت. با رفتن بلر از قدرت زنگ خروج ارتش انگليس از عراق نيز به صدا درآمد. لندن ابتدا مسئوليت ۴ استان را به نيروهاى امنيتى عراق بازگرداند و استان بصره پنجمين و آخرين استان تحت كنترل انگليس است كه عمليات ۱۲ ساعته اخير براى ترك اين شهر، رويدادى نمادين در پايان حضور نظامى انگليسى ها در عراق است.
به گفته مقام هاى انگليسى انتقال كامل مسئوليت امنيتى اين استان به عراقى ها تا ۲ ماه ديگر محقق خواهد شد.
در قضيه خروج انگليسى ها از عراق انتقادات فزاينده محافل سياسى انگليس و نارضايتى خانواده هاى سربازان حاضر در بصره اهرم قدرتمندى براى سوق دادن دولت انگليس به اتخاذ چنين تصميمى است.
مخالفان تداوم حضور ارتش انگليس در عراق مى گويند ترك بصره تصميمى درست بوده است زيرا اين نيروها نبايد تاوان بلندپروازى ها و سياست هاى ساكنان خانه ۱۰ داونينگ استريت براى ماندن در كنار آمريكا را بپردازند.
براون مى گويد عقب نشينى از كاخ بصره برنامه از پيش تعيين شده بود و نبايد يك شكست تلقى شود. وى در ديدار ماه گذشته خود با جورج بوش، به رئيس جمهور آمريكا اين برنامه را مطرح كرده بود و بوش نيز على رغم ميل باطنى با آن موافقت كرد. اما براون عنوان كرده كه نيروهاى انگليس در فرودگاه بصره علاوه بر نقش نظامى، در صورت نياز وارد شهر شده و عمليات هايى انجام خواهند داد اما واقعيت اين است كه ارتش انگليس برخلاف انتظار براون در ماه هاى اخير كارايى خود را در عراق از دست داده و خود به آماج حملات شورشيان مبدل شده بود.
گفته مى شود اكنون انگليسى ها كه در افغانستان نيز حضور دارند در صدد هستند نيروهاى خود در عراق را به سرزمين افغان ها ببرند چرا كه با اين توجيه وضعيت امنيتى در افغانستان قابل تحمل تر است و آمار تلفات آن پايين مى آيد.اما اتفاق جالب بروز تنش شديد ميان دو قدرت شريك در اشغال عراق است.مقام هاى آمريكايى در هفته هاى اخير ارتش انگليس را به شكست در بصره متهم كرده و ارتش اين كشور
درصدد است تا پس از رفتن نيروهاى انگليسى، خود در بصره مستقر شود. آمريكا مدعى شده كه نگران گرايش بصره به سوى ايران است و به اين بهانه آمريكا مى خواهد با خط تداركاتى اش از كويت نيروهايش را در بصره مستقر كند.انگليسى ها امروز، ناكامى خود در عراق را به سياست هاى نادرست و اشتباه آمريكا در برنامه ريزى براى دوره پس از جنگ عراق مربوط ساخته اند. سخن ژنرال سر مايك جكسون فرمانده سابق ارتش انگليس و تيم كراس يك فرمانده سابق ديگر ارتش، كاخ سفيد را به خشم آورد. آنها خط مشى آمريكا در قبال دوران پس از سقوط صدام را به شدت مورد انتقاد قرار دادند و به اشتباهات آمريكا و انگليس اعتراف كردند كه اين مسأله آتش تنش ها ميان رهبران ۲ كشور را شدت بخشيد.
پيش از اين دو ، افسر ريچارد دانات فرمانده كنونى ارتش انگليس خواستار خروج سريع نظاميان كشورش از عراق شده و تداوم حضور آنان را باعث تشديد مشكلات امنيتى معرفى كرده بود. سؤال مهم در ترك بصره اين است كه آيا آغاز دوران نخست وزيرى براون با نشانه هايى مبنى بر دورى گزيدن رهبران جديد انگليس از سياست هاى جنگى بوش و تونى بلر نخست وزير سابق انگليس همراه است؟ واشنگتن مقاومت و سرسختى لندن در برابر انتقادات و خواسته هاى رهبران آمريكايى را عدول از پيوندهاى همپيمانى در جنگ عراق مى داند. از اين نظر اين امر نشانگر بى ميلى براون براى حضور در باتلاق جنگ عراق است. بى گمان انفجارهاى اخير لندن و گلاسكو بازخورد سياست هاى جنگى انگليس در عراق و افغانستان است كه ضرورت بازنگرى لندن در سياست هاى قديمى و انعطاف در برابر افكار عمومى را مطرح كرده است. به همين جهت براون گروه ۵۵۰ نفرى سربازان خود در عراق را در فرودگاه بصره متمركز ساخته تا به زودى آنان را به كابل پرواز دهد و در مأموريت هاى بازسازى افغانستان دخيل سازد. ظاهراً براون واقعيات نظامى در صحنه جنگ عراق را بهتر از بلر و بوش درك كرده و به ادامه جنگى كه جز اثبات ناكارآمدى ارتش انگليس نتيجه اى ندارد بى ميل است.