* دست آخر اين كه نورى المالكى، نخست وزير عراق گفته: خشم مقام هاى آمريكايى درباره مناسبات نزديك بغداد با ايران موجب تعجب است. المالكى افزوده: ايران به بهبود اوضاع عراق كمك كرده و صادقانه ما را يارى داده است.وى در ادامه از رفتار و اظهارات آمريكايى ها پيرامون روابط ايران و عراق انتقاد كرده است. در همين حال جلال طالبانى، رئيس جمهور عراق از تلاش هاى تهران براى موفقيت دولت منتخب عراق تقدير و تشكر كرده و گفته: ايران كمك هاى زيادى براى آرام كردن اوضاع عراق و حل بحران هاى آن انجام داده است.

گروه سياسى: نخستين نماز جمعه ماه مبارك رمضان ديروز با حضور پرشكوه مردم موحد و انقلابى تهران به امامت حضرت آيت الله خامنه اى رهبر معظم انقلاب اسلامى در دانشگاه تهران و خيابان هاى اطراف برگزار شد.
متن كامل بيانات حضرت آيت الله خامنه اى در خطبه هاى نماز جمعه تهران به شرح زير است:
بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم 
الحمدللَّه ربّ العالمين نحمده و نستعينه و نؤمن به و نستغفره و نصلّى و نسلّم على حبيبه و نجيبه و خيرته فى خلقه و حافظ سرّه و مبلّغ رسالاته بشير رحمته و نذير نقمته سيّدنا و نبيّنا ابى القاسم المصطفى محمّد و على اله الأطيبين الأطهرين المنتجبين سيّما بقيّة اللَّه فى الأرضين.
همه برادران و خواهران نمازگزار و عزيز را و خودم را توصيه مى كنم به رعايت تقواى الهى، كه برترين محصول و نتيجه اين ماه مبارك است. ماه مبارك رمضان با همه بركاتش و همه زيبايى هاى معنوى اش، بار ديگر فرا رسيد. از قبل از شروع ماه مبارك، پيامبر معظم اسلام مردم را آماده مى فرمود براى ورود در اين عرصه خطير و والا و پربركت؛ «قد اقبل اليكم شهر اللَّه بالبركه و الرّحمه». در خطبه روز جمعه آخر ماه شعبان، بنا به روايتى اين طور فرمود: خبر داد، توجه داد به مردم كه ماه رمضان فرا رسيد. اگر بخواهيم در يك جمله ماه رمضان را تعريف كنيم، بايد عرض كنيم ماه فرصت ها. فرصت هاى فراوانى در اين ماه در برابر من و شماست. اگر از اين فرصت ها بتوانيم درست استفاده كنيم، يك ذخيره عظيم و بسيار ارزشمندى در اختيار ما خواهد بود. من درباره همين مطلب اندكى توضيح عرض مى كنم و خطبه اول درباره همين مسائل مربوط به ماه رمضان و اين فرصت هاى بى نظير است.
در همين خطبه اى كه اشاره شد، رسول مكرم فرمودند كه «شهر دعيتم فيه الى ضيافه اللَّه»؛ اين يك ماهى است كه شما در اين ماه دعوت شده ايد به ميهمانى الهى. خود اين جمله درخور تدبر و تأمل است؛ دعوت به ميهمانى الهى. اجبار نكردند كه همه افراد از اين ميهمانى استفاده كنند؛ نه، فريضه قرار داده اند؛ اما تحت اختيار خود ماست كه از اين ميهمانى استفاده بكنيم يا نكنيم. بعضى هستند كه در اين ميهمانى عظيم اصلاً فرصت اين را پيدا نمى كنند كه به اين دعوتنامه توجه كنند. غفلت آنها، فرورفتگى آنها در كار ماديت و دنياى مادى به قدرى است كه آمدن و رفتن ماه رمضان را نمى فهمند. مثل همين كه كسى را براى يك ميهمانى بسيار با شكوه و پرخير و بركتى دعوت كنند و او فرصت نكند؛ غفلت كند از اين كه كارت دعوت را حتّى نگاه كند. اين ها كه دستشان به كلى خالى مى ماند. بعضى مى فهمند اين ميهمانى هست، اما به اين ميهمانى نمى روند. كسانى كه خداى متعال به آنها لطف نكرده است و توفيق نداده كه با اين كه عذرى ندارند، روزه را نمى گيرند يا از تلاوت قرآن يا از دعاهاى ماه رمضان محروم مى مانند، آنها همين افراد هستند. كسانى هستند كه وارد اين ميهمانى نمى شوند، نمى آيند به اين ميهمانى؛ حساب اينها روشن است. جمع كثيرى از مردم مسلمان - امثال ما - وارد اين ميهمانى مى شويم، اما بهره ما از اين ميهمانى به يك اندازه نيست؛ بعضى ها بيشترين بهره را از اين فرصت مى برند.
رياضتى كه در ميهمانى اين ماه وجود دارد - كه رياضت روزه و گرسنگى كشيدن است - شايد بزرگترين دستاورد اين ضيافت الهى است. بركاتى كه روزه براى انسان دارد، به قدرى اين بركات از لحاظ معنوى و ايجاد نورانيت در دل انسان زياد است كه شايد بشود گفت بزرگترين بركات اين ماه همين روزه است. روزه را بعضى مى گيرند؛ پس اينها وارد ضيافت شده اند و بهره از اين ضيافت را هم گرفته اند. ليكن علاوه بر روزه گرفتن - كه رياضت معنوى اين ماه مبارك است - اينها آموزش خود را هم از قرآن در حد اعلى تأمين مى كنند؛ تلاوت قرآن با تدبر. با حالت روزه دارى يا حالت نورانيتِ ناشى از روزه دارى، در شبها و نيمه شبها تلاوت قرآن، انس با قرآن، مخاطب خدا قرار گرفتن، لذت ديگرى و معناى ديگرى دارد. چيزى كه انسان در چنين تلاوتى از قرآن فرا مى گيرد، در حال متعارف و معمول نمى تواند به چنين تلاوتى دسترسى پيدا كند؛ آنها از اين هم بهره مى برند. علاوه بر اينها، از مكالمه با خداى متعال و مخاطبه با خدا، راز و نياز كردن، دل خود را و اسرار درون خود را براى خدا به زبان آوردن هم بهره بردارى مى كنند؛ يعنى همين دعاها. اين دعاى ابيحمزه ثمالى، اين دعاهاى روزها، اين دعاهاى شبها و سحرها، اينها حرف زدن با خداست، خواستن از خداست، نزديك كردن دل به ساحت حريم عزت الهى است؛ از اين هم بهره مى برند. بنابراين در اين ميهمانى، از همه دستاوردهاى آن بهره مى برند.
از اينها مقدم تر، شايد به جهتى بالاتر از اينها، ترك گناهان است؛ در اين ماه گناه هم نمى كنند. در همان روايت خطبه پيامبر اعظم(ص)، اميرالمؤمنين (ع) سؤال مى كند از پيغمبر كه در اين ماه كدام عمل بافضيلت تر است. در جواب مى فرمايند: «الورع عن محارم اللَّه». اجتناب از گناهان و از محارم الهى، بر كارهاى اثباتى و ايجابى مقدم است؛ جلوگيرى از آلودگى و زنگار روح و دل است. اين افراد از گناه هم اجتناب مى كنند. پس هم روزه دارى است، هم تلاوت است، هم دعا و ذكر است، هم دورى از گناهان است. اين مجموعه، انسان را از لحاظ اخلاق و رفتار هم به آن چيزى كه مورد نظر اسلام است، نزديك مى كند. وقتى اين مجموعه كار انجام گرفت، دل انسان از كينه ها خالى مى شود؛ روح ايثار و فداكارى در انسان زنده مى شود؛ كمك به محرومان و مستمندان براى انسان آسان مى شود؛ گذشت به نفع ديگران و به زيان خود در امور مادى براى انسان روان مى شود. لذا مى بينيد در ماه رمضان جرم و جنايت كم مى شود، كار خير زياد مى شود، محبت بين افراد جامعه بيش از اوقات ديگر مى شود؛ كه اينها به بركت همين ضيافت الهى است.
بعضى اينطور از ماه رمضان بهره كامل مى برند، بعضى هم نه؛ از يك چيزى بهره مند مى شوند، از چيز ديگرى خود را محروم نگه مى دارند. بايد تلاش مسلمان در اين ماه اين باشد كه حداكثر بهره را از اين ضيافت الهى بگيرد و دست پيدا كند به رحمت و مغفرت الهى، كه من تأكيد كنم بر روى استغفار؛ استغفار از گناهان، استغفار از خطاها، استغفار از لغزشها؛ چه گناهان كوچك، چه گناهان بزرگ. اين خيلى مهم است كه در اين ماه، ما خودمان را، دلمان را از زنگارها پاك كنيم؛ خودمان را از آلودگى ها مصفا كنيم، شست و شو بدهيم؛ و اين با استغفار امكان پذير است. لذا در روايات متعددى دارد كه بهترين دعاها يا در رأس دعاها، استغفار است؛ طلب مغفرت از پروردگار. براى همه هم استغفار هست. پيغمبر اكرم هم - آن انسان والا - استغفار مى كرد. حالا استغفار امثال ما از نوعى از گناهان است؛ اين گناهان متعارف و معمولى و گرايشهاى حيوانى در وجود ما و همين گناهانِ به تعبيرى مى گوييم گناهان چاروادارى؛ گناه هاى آشكار و واضح. بعضى ها استغفارشان از چنين گناهانى نيست؛ از ترك اولى است. بعضى ترك اولى هم نمى كنند؛ اما استغفار مى كنند، كه اين استغفار از قصور ذاتى و طبيعى انسانِ ممكن در قبال عظمت ذات مقدس پروردگار است؛ استغفار از عدم معرفت كامل، كه اين مال اوليا و مال بزرگان است.
ما بايد از گناهان مان استغفار كنيم. فايده بزرگ استغفار اين است كه ما را از غفلت نسبت به خود خارج مى كند. ما گاهى در مورد خودمان دچار اشتباه مى شويم. وقتى به فكر استغفار مى افتيم، گناهان، خطاها، خيره سرى ها، پيروى از هواى نفس كه كرديم، تجاوز از حدود كه انجام داديم، ظلمى كه به نفس خودمان كرديم، ظلمى كه به ديگران كرديم، جلوى چشم ما زنده مى شود و به يادمان مى آيد كه چه كرده ايم؛ آن وقت دچار غرور، دچار نخوت، دچار غفلت نسبت به خود نمى شويم. نخستين فايده استغفار اين است. بعد هم خداى متعال وعده فرموده است كه آن كسى كه استغفار كند، يعنى به عنوان يك دعاى حقيقى از خداى متعال حقيقتاً آمرزش بطلبد و از گناه پشيمان باشد، «لوجد اللَّه توّاباً رحيما»؛ خداى متعال توبه پذير است. اين استغفار، بازگشت به سوى پروردگار است؛ پشت كردن به خطاها و گناهان است و خداوند مى پذيرد؛ اگر استغفار، استغفار حقيقى باشد.
توجه كنيد كه همين طور آدم به زبان بگويد: استغفراللَّه، استغفراللَّه، استغفراللَّه، اما حواسش اين طرف و آن طرف باشد، اين فايده اى ندارد؛ اين استغفار نيست. استغفار يك دعاست، يك خواستن است؛ بايد انسان حقيقتاً از خدا بخواهد و مغفرت الهى و گذشت پروردگار را بطلبد: من اين گناه را كرده ام؛ پروردگارا! به من رحم كن، از اين گناه من بگذر. اينطور استغفار كردنى نسبت به هر يك از گناهان، مسلماً غفران الهى را پشت سر خواهد داشت؛ خداى متعال اين باب را باز فرموده است.
البته در دين مقدس اسلام، اقرار به گناه پيش ديگران ممنوع است. اين كه در بعضى از اديان هست كه بروند توى عبادتگاه ها، پيش روحانى، كشيش، بنشينند، اعتراف به گناه كنند، اين در اسلام نيست و چنين چيزى ممنوع است. پرده درى نسبت به خود و افشاى اسرار درونى خود و گناهان خود پيش ديگران، ممنوع است؛ هيچ فايده اى هم ندارد. اين كه حالا در آن اديان خيالى و پندارى و تحريف شده اينطور ذكر مى شود كه كشيش گناه را مى بخشد، نه؛ در اسلام بخشنده گناه، فقط خداست. حتّى پيغمبر هم نمى تواند گناه را ببخشد. در آيه شريفه مى فرمايد: «ولو انّهم اذ ظلموا انفسهم جاءوك فاستغفراللَّه و استغفر لهم الرّسول لوجد اللَّه توّابا رحيما»؛ وقتى گناهى انجام دادند، ظلم به نفس كردند، اگر بيايند پيش تو كه پيغمبر هستى، از خداى متعال طلب مغفرت و طلب بخشش كنند و تو هم براى آنها طلب بخشش كنى، خداوند توبه آنها را مى پذيرد. يعنى پيغمبر براى آنها طلب بخشش مى كند؛ خود پيغمبر نمى تواند گناه را ببخشد؛ گناه را فقط خداى متعال بايد ببخشد. اين استغفار است، كه اين استغفار حقيقتاً جايگاه مهمى دارد. از استغفار در اين ماه غفلت نشود؛ بخصوص در سحرها، در شبها. دعاهايى كه در ماه رمضان هست، اينها را با توجه به معانى اش بخوانيد.
بحمداللَّه جامعه ما يك جامعه معنوى است. دعا و توجه و توسل و ابتهال الى اللَّه در بين مردم ما رايج است و مردم دوست مى دارند؛ جوانهاى ما دلهاى پاك و نورانيشان به ذكر خدا متمايل است؛ اينها همه فرصت است. ماه رمضان هم كه يك فرصت الهى است، در اختيار ما قرار داده شده؛ استفاده كنيد از اين ماه مبارك، از اين فرصت بسيار بزرگ؛ دلها را به خدا نزديك كنيد، آشنا كنيد؛ با استغفار، دلها و جانها را پاكيزه كنيد؛ خواسته هايتان را با خداى متعال مطرح كنيد. ارتباط معنوى ملت ما با خداى متعال كارهاى بزرگى انجام داده است، و ماه رمضان فرصت فوق العاده اى است براى اين كار؛ از اين فرصت استفاده شود.
ان شاءاللَّه خداوند متعال به همه ما كمك كند تا بتوانيم در اين ماه رمضان جنبه فرشته گون وجود خود را بر جنبه حيوانى خود غلبه دهيم. ما يك جنبه ملكى و فرشته اى داريم، يك جنبه مادى و حيوانى داريم. هواهاى نفسانى، جنبه مادى را بر آن جنبه ملكى و فرشته اى غلبه مى دهد. ان شاءاللَّه در اين ماه رمضان بتوانيم آن روحانيت را، آن نورانيت را بر جنبه مادى غلبه بدهيم و اين را به عنوان ذخيره اى نگه داريم و از ماه رمضان به عنوان تمرينى كه در طول سال اين تمرين به كار ما خواهد آمد، ان شاءاللَّه استفاده كنيم.
بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم 
والعصر. انّ الانسان لفى خسر. الّا الّذين امنوا و عملوا الصّالحات و تواصوا بالحقّ و تواصوا بالصّبر.
خطبه دوم 
بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم 
الحمدللَّه ربّ العالمين والصّلاه والسّلام على سيّدنا و نبيّنا ابى القاسم المصطفى محمّد و على اله الأطيبين الأطهرين المنتجبين سيّما على اميرالمؤمنين و سيّده نساء العالمين و الحسن و الحسين سيّدى شباب اهل الجنّه و على بن الحسين و محمّدبن على و جعفربن محمّد و موسى بن جعفر و على بن موسى و محمّدبن على و على بن محمّد و الحسن بن على و الخلف القائم المهدى حججك على عبادك و امنائك فى بلادك و صلّ على ائمّه المسلمين و حماة المستضعفين و هداة المؤمنين و استغفر اللَّه لى و لكم 
در اين خطبه اولين مطلبى كه عرض مى كنيم، ياد نيك مرحوم آيت اللَّه طالقانى (رضوان اللَّه تعالى عليه) است كه نماز جمعه باشكوه تهران اول بار به امر امام بزرگوارمان به امامت ايشان برگزار شد. اين مرحوم يك عالم مجاهدِ با استقامت پارسا و پاكيزه اى بود؛ امتحان خوبى هم داد. هم در دوران مبارزه، هم پس از پيروزى انقلاب و در اين معادلات پيچيده و بسيار دشوارى كه در زمينه هاى سياسى و امنيتى بعد از انقلاب پيش آمد، مرحوم آيت اللَّه طالقانى امتحان خوبى داد. نماز جمعه هم نهاد بابركتى شد؛ چه در تهران، چه در ساير شهرهاى اين كشور. بتدريج نماز جمعه در شهرهاى كوچك و كوچكتر هم در سرتاسر كشور اسلامى در هر نقطه اى تبديل شد به كانون هم معنويت و هم مقاومت. نماز عبادى - سياسى كه تعبيرى بود كه آن روز ظاهراً از زبان امام بزرگوارمان صادر شد، به اين معناست؛ هم مركز عبادت است، هم مركز آگاهى معنوى و سياسى است؛ كه اين آگاهى موجب نلغزيدن، راه كج نكردن و به زانو در نيامدن يك ملت است. اغلب اين شكست هايى كه شما در صحنه سياسى در دنيا براى ملت ها مشاهده مى كنيد، منشأ آن ناآگاهى هايى است كه ضربه هاى خود را در جاهاى گوناگونى زده است. آگاهى، يك ملت را ضد ضربه مى كند؛ او را آماده مى كند براى مقاومت. بنابراين اينجا، هم پايگاه معنويت است، هم پايگاه مقاومت. قدر اين نماز را، هم آحاد مردم بدانند، هم بخصوص جوانهاى عزيزمان بدانند، و هم آقايان ائمه جمعه محترم در سراسر كشور بدانند؛ آنها هم قدر اين نماز را بدانند؛ اين يك منبرى است كه نظير آن ديگر وجود ندارد. كارى كنند كه جاذبه نماز جمعه، جوانها و دلهاى پاكيزه و مشتاق را به اين سمت بكشاند و اين كانون روزبه روز گرمتر شود.
يك مطلب ديگر كه عرض مى كنم و آن را مقدمه قرار مى دهم براى مطلب اصلى اى كه عرض خواهم كرد، مسأله هفته دفاع مقدس است كه در پيش است. جنگى كه در سال ۱۳۵۹ عليه جمهورى اسلامى شروع شد، اگرچه از طرف صدام بدبخت و روسياه بود، اما پشت سر اين قضيه يك پروژه بين المللى استكبارى بود براى زمين زدن نهضت اسلامى و انقلاب اسلامى. تحليلگران غربى تحليل كردند و فهميدند و درست هم فهميدند كه اين انقلاب فقط اين نيست كه يك رژيم دست نشانده را در ايران از بين برده است و اين كشور عظيم و پربركت را از سيطره استكبار خارج كرده؛ بلكه اين حركت الهام بخش خواهد شد، دنياى اسلام را تكان خواهد داد، ملت ها را به فكر خواهد انداخت. همين هم شد: فلسطين به فكر افتاد، كشورهاى شمال آفريقا به فكر افتادند، در تمام دنياى اسلام حركت و جنب و جوش هويت يابى اسلامى شروع شد كه تا امروز هم همچنان روبه توسعه و گسترش است. چون فهميدند كه اينجا كانون الهام بخش دنياى اسلام خواهد شد، گفتند جمهورى اسلامى را بايد ما به هر كيفيتى هست، از بين ببريم. لذا با اين كه منطقه، منطقه خطيرى است، منطقه نفت است و غربى ها خيلى به مسأله نفت و خليج فارس اهميت مى دهند و امنيت اينجا برايشان حياتى است، ليكن درعين حال وارد ميدان شدند ، صدام را تقويت كردند، بلكه او را تشجيع كردند كه اين جنگ را شروع كند؛ او هم چون آدم نادانِ كله شقِ قدرت طلبِ خامى بود، خيال مى كرد كه حالا مى آيد دو سه روزه يا چند هفته اى مسأله را تمام مى كند و باقدرت برمى گردد سر جاى خود. لذا وارد اين جنگ شدند و هشت سال تمام ايران اسلامى فشارهاى همه جانبه اى را كه از سوى همه قدرت هاى بزرگ دنيا بر ايران از كانال جنگ وارد شد، تحمل كرد؛ اين خيلى مهم است. شوروى سابق از اين كانال به ايران فشار آورد، آمريكا فشار آورد، پيمان ناتو - اروپايى ها - فشار آوردند، مرتجعين منطقه با انواع و اقسام طرق از اين كانال عليه جمهورى اسلامى فشار آوردند. يكى از اين فشارها هر انقلابى را، هر دولتى را به زانو درمى آورد و از پا مى انداخت؛ اما مجموع اين فشارها نه فقط جمهورى اسلامى را از پا درنياورد، بلكه ملت ايران را قويتر و آگاه تر، و عزم و اراده آنها را راسخ تر كرد و جمهورى اسلامى را روزبه روز به سمت قوت اسلامى و الهى پيشتر برد. ايستادگى در ميدان دفاع، چنين اثرى را به وجود آورد.
ضربات فراوانى هم به جبهه مقابل زده شد. يعنى صدام و رژيم بعثى ضربه اصلى را اينجا خوردند. آمريكا به فكر افتاد كه مى تواند دست و پاى آنها را جمع كند. يعنى ديدند رژيمى است توخالى كه متكى به مردمش نيست؛ اين را فهميدند. در واقع ضربه اصلى را ملت ايران و نظام جمهورى اسلامى به اين متجاوز زد كه آخرش به اين جاها منتهى شد كه ملاحظه مى كنيد. اما جمهورى اسلامى روزبه روز قويتر شد. حالا مى شنويد مى گويند تحريم و محاصره و از اين حرف ها. از اين محاصره ها و تحريم ها به مراتب بدتر در دوره جنگ بود. ما در ميان همان تحريمها بوده است كه نيروهاى نظامى دست خالى خودمان را امروز به اينجا رسانديم و از لحاظ توانايى هاى نظامى، جمهورى اسلامى در خط مقدم توانايى نظامى در اين منطقه است. امكاناتى كه جمهورى اسلامى توانسته است با قدرت، با ابتكار، با استفاده از خلاقيت خود و با جوشش درونى به وجود بياورد، چشمها را خيره كرده است. در زمينه هاى گوناگون علمى و فناورى و پيشرفت هاى گوناگون هم كه جاى خود دارد و روشن است، كه يك نمونه اش اين مسأله انرژى هسته اى است. اينها همه در دوران تحريم و در دوران فشار، به دست ملت ايران آمد. يعنى تحريمها نه فقط اثرى نكرد، بلكه اثر عكس كرد؛ نيروهاى درونى را به فكر واداشت و به حركت وادار كرد.
حالا حرف اصلى اى كه من مى خواهم در جملات كوتاهى امروز عرض كنم، اين است كه سركوب انقلاب و شكست انقلاب - كه يك پروژه استكبارى بود - در اين منطقه شكست خورده است و بعكس، مهاجمين به انقلاب، حتّى در حجم دولت حجيم و قدرتمندى مثل آمريكا، روزبه روز به شكست و انهزام نزديكتر مى شوند. امروز ما نشانه ها و علائم واضح شكست را در سياست هاى آمريكايى در منطقه مشاهده مى كنيم. اينها براى ملت ما و براى جوانان ما و براى تحليلگران ما سرفصل هاى مهمى است كه بايد روى آن واقعاً تدبر كنند. يعنى بحث عظيم مواجهه نيروهاى مردمى متكى به معنويت با نيروهاى مادى متكى به زور و تهديد، يك بحث بسيار مهم و جديدى است كه بايد در مباحث علوم اجتماعى و روان شناسى ملت ها و روان شناسى اجتماعى مورد توجه قرار بگيرد؛ اين كاملاً مغفول عنه است. ملتى مثل ملت ما كه نه بمب اتم دارد، نه از لحاظ علمى به او فرصت داده شده در طول صد سال كه همپاى پيشروان قافله علمى حركت كند و مواقع زيادى عقب مانده، هم از لحاظ ثروت ها به پاى آن كشورهاى ثروتمند نمى رسد، اما در عين حال اين كشور و اين ملت توانسته است توطئه هاى مجموعه كشورهاى قدرتمندِ برخوردار از سلاح و تكنولوژى و ثروت مادى و رسانه اى را در مهمترين ميدان ها به عقب نشينى وادار كند و شكست بدهد. اين علتش چيست؟ اين در خور تأمل و تدقيق است. اين را بايد دانشمندان علوم سياسى و علوم اجتماعى تحليل كنند؛ ببينند نقش اين معنويت ها چگونه خود را نشان مى دهد، كه امروز در ايران نشان داده. لذا نگاه به اين صحنه، نگاه عبرت آموز و درس آموزى است. صحنه، صحنه شكست قدرت استكبارى آمريكاست. نمى خواهيم ادعاى واهى بكنيم؛ نه، اينها چيزهاى واضحى است و خودشان هم مى گويند.
آمريكايى ها قضيه ۲۰ شهريور، يعنى همان ۱۱ سپتامبرِ چهار پنج سال قبل را بهانه اى قرار دادند براى اين كه مطامع خودشان را در خاورميانه پيش ببرند. هدف اصلى آنها هم اين بود كه بتوانند خاورميانه اى درست كنند بر محور منافع اسرائيل؛ به تعبيرى كه آن روز ما مى كرديم، خاورميانه اى با پايتختى اسرائيل؛ اينطور چيزى مورد نظرشان بود. اشغال عراق و حمله به عراق، جزئى از نقشه هاى اين پروژه بود. عراق يكى از ثروتمندترين كشورهاى اين منطقه و كشورهاى عربى است؛ كشورى كه امروز متأسفانه مردمش اينطور در فقر و حالت دردآورى زندگى مى كنند. آمريكايى ها مى خواستند اين كشور را در مشت بگيرند - صدام كافى نبود، غير قابل محاسبه بود - دولتى را در آنجا سر كار بياورند كه هم ظاهر مردمى داشته باشد، هم توى مشت آنها باشد. اين يكى از قدمهاى مهم ايجاد خاورميانه جديد بود كه بايد بر محور منافع اسرائيل به وجود بيايد. آن وقت چنين خاورميانه اى مى تواند ايران اسلامى را در محاصره قرار بدهد؛ هدفشان اين بود. شما حالا جزء جزء اين نقشه را مورد ملاحظه قرار بدهيد. در فلسطين اين نقشه شكست خورد. فلسطين كه يك نقطه اصلى و محورى بود، اين نقشه در آنجا شكست خورد. چرا؟ به خاطر اين كه در فلسطين گروه حماس كه بزرگترين و اصلى ترين هسته مقاومت در مقابل اسرائيل است، با آراى مردم دولت تشكيل داد و سر كار آمد. تودهنى به آمريكا و اسرائيل از اين بالاتر؟ از آن روزى هم كه اين دولت به وجود آمده است، مرتب دارند كارشكنى مى كنند كه از ميدان خارجش كنند؛ اما تا امروز نتوانسته اند. متأسفانه از خود بعضى از فلسطينى ها هم كمك گرفتند براى به زانو در آوردن دولت مردمى فلسطين؛ اما تا امروز بحمداللَّه نتوانسته اند، اميدواريم بعد از اين هم نتوانند. اين مربوط به فلسطين.
خود رژيم صهيونيستى هم - كه هدف، تقويت اين رژيم بود - ضربه خورد و آمريكايى ها هم تودهنى خوردند. چگونه تودهنى خوردند؟ تابستان سال گذشته، اين نيروى نظامى پرهياهوى پرمدعا - ارتش اسرائيل كه ادعا مى شد قويترين ارتش اين منطقه است - با ساز و برگِ مفصل وارد جنگ با لبنان شد؛ آن هم نه با يك كشور، نه با يك دولت؛ با يك نيروى منظم، با چند هزار نيروهاى حزب اللَّه و مقاومت اسلامى. سى و سه روز اين جنگ طول كشيد، كه در اين منطقه سابقه ندارد. چندين جنگى كه اسرائيل با اعراب داشته است، از چند روز - حداكثر يكى دو هفته - تجاوز نكرده است. اين جنگ، سى و سه روز طول كشيد و با شكست كامل و مفتضحانه ارتش اسرائيل تمام شد. كى تصور مى كرد؟ آمريكايى ها اصلاً فكرش را نمى كردند، اما اتفاق افتاد. اين هم يك تودهنى. آنها قصد داشتند در لبنان حزب اللَّه را خلع سلاح كنند؛ اما حزب اللَّه نه فقط خلع سلاح نشد، بلكه آنچنان قوى و مقتدر شد كه توانست ارتش اسرائيل را كه به صورت افسانه اى شكست ناپذير مى دانستند، شكست بدهد.
پس در مورد دولت فلسطين شكست خوردند، در مورد دولت جعلى صهيونيستى شكست خوردند، در مورد قطع كردن دست جوانان رشيد لبنانى از كمك به فلسطين شكست خوردند، در مورد عراق هم شكست خوردند. عراق را آمدند اول با فتح نظامى اشغال كردند. اين، قدم اول بود و بخش آسان مسأله بود. امروز بيش از چهار سال از اشغال عراق به وسيله آمريكايى ها و همپيمانانشان مى گذرد. همه در دنيا قضاوتشان اين است كه آمريكا در عراق شكست خورده. همه تحليلگران دنيا مى دانند كه آمريكا امروز با سراسيمگى دنبال راهى مى گردد كه آبرومندانه از عراق خارج شود. همه مى دانند كه آمريكا در عراق به بن بست رسيده. هدف آمريكايى ها اين بود كه يك دولت دست نشانده به وجود بياورند. دولتى كه مردم عراق روى كار آورده اند، دولتى است كه با هدف هاى آمريكايى خيلى فاصله دارد؛ در مقابل آمريكايى ها مى ايستد؛ دست نشانده آنها و تسليم آنها نيست. آمريكايى ها خيلى به اين در و آن در زدند، بلكه بتوانند دولت مردمى را ساقط كنند و دولت خودشان را سر كار بياورند، اما نتوانستند؛ تا امروز هم نتوانسته اند. اگر ملت عراق ان شاءاللَّه هوشياريشان را حفظ كنند، بعد از اين هم نخواهند توانست.
در مورد تضعيف جمهورى اسلامى و محاصره جمهورى اسلامى هم قضيه برعكس شده. به همت مردم ايران، به توفيق الهى، به حول و قوه پروردگار، اين ملت نردبان اعتلا و ترقى را همين طور پى درپى، پله بعد از پله پيموده و بالا رفته است. امروز ما از لحاظ موقعيت سياسى از چهار سال قبل و پنج سال قبل كه آمريكايى ها آن هدف را شروع كردند، بالاتريم. امروز ما از لحاظ تمكن علمى بالاتريم؛ از لحاظ منابع مالى جلوتريم. امروز ملت ما از لحاظ نشاط و آمادگى روحى جلوترند. امروز ملت ما از لحاظ حاكميت ارزشهاى انقلابى و مبانى امام بزرگوار، جلوتر از گذشته است. در طول اين چهار پنج سال هرچه تلاش كردند، برعكس، ملت ايران زنده تر، هوشيارتر، بانشاط تر و در صحنه ترند و در هيچ مسأله اى نيست كه انسان ببيند ملت ايران از خودشان بى تفاوتى نشان مى دهند، در حالى كه جاى حضور آنهاست. محصول آمريكا اين است: شكست كامل در قضيه اهداف خود. علاوه بر اين، آمريكايى ها امروز از طرف امت اسلامى مورد سؤالند و استيضاح مى شوند. امروز آمريكا در افكار عمومى ملت اسلام و امت اسلامى محكوم است. مى شنويد اين نظرخواهى ها و نظرسنجى هاى گوناگون را در اطراف دنياى اسلام؛ همه حكايت مى كند از منفوريت آمريكا و محكوميت آمريكا؛ اينها مورد سؤالند.
من اعتقاد راسخ دارم كه روزى خواهد آمد كه همين رئيس جمهور كنونى آمريكا و مسئولين آمريكايى در يك دادگاه عادلانه بين المللى به خاطر فجايعى كه در عراق به وجود آورده اند، گريبانشان گرفته شود و محاكمه شوند. آمريكايى ها بايد جواب بدهند چرا از اشغال عراق دست برنمى دارند؛ بايد جواب بدهند كه چرا عراق را اينطور امواج ناامنى و توفانهاى ناامنى و تروريستى فراگرفته. تروريسم را آمريكايى ها آوردند به عراق تحميل كردند. بايد جواب بدهند كه در اين كشور ثروتمند چرا پنجاه درصد مردم امروز بيكارند؛ چرا از خدمات عمومى در اين كشور اثرى نيست. مردم مشكل برق دارند، مشكل سوخت دارند، مشكل آب سالم و آب آشاميدنى دارند، مدارسشان ويران شده، دانشگاه هايشان ويران شده، مدرسه اى ساخته نشده، بيمارستان هايشان از
حيّز انتفاع خارج شده. مردم نيازمند به بيمارستانند؛ كدام بيمارستان را آمريكايى ها ساختند؟ كدام بيمارستان را تجهيز كردند؟ كدام دانشگاه را ساختند يا تعمير كردند؟ كدام جاده را درست كردند؟ كدام خط لوله را كشيدند؟ كدام آب آشاميدنى را وصل كردند؟ اينها جواب لازم دارد؛ اينها را بايستى آمريكايى ها جواب بدهند؛ نمى توانند شانه خالى كنند. حالا امروز يك چهار صباح با بى اعتنايى با اين قضايا برخورد كنند، اما هميشه اينطور نخواهد ماند؛ گريبان اينها را مى گيرند؛ مثل اين كه گريبان خيلى ها گرفته شد. قدرتمندانى كه گريبانشان گرفته شد، كم نيستند. گريبان هيتلر يك روز گرفته شد، گريبان صدام يك روز گرفته شد، گريبان بعضى از رؤساى اروپايى گرفته شد. ملت ها با اين روش مخالفند، ملت آمريكا هم مخالفند. ملت انگليس هم از بودن انگليسى ها در عراق ناراحت بودند و بدشان مى آمد، كه مجبور شدند انگليسى ها بگذارند از بصره خارج شوند. مردم اسپانيا و ايتاليا هم كه دولت هايشان كمك آمريكا در جنگ به عراق بودند، آن دولت ها را ساقط كردند؛ دولت هاى ديگرى در هر دو كشور سر كار آمدند. مردم دنيا از اين وضع ناراحتند. آنچه پيش مى رود، خواست ملت هاست؛ خواست آحاد مردم است. قدرت نمايى قدرتمندان ديرى نمى پايد. آمريكا شكست خورد. در اين حركتى كه از چند سال پيش در اين منطقه راه انداختند، كه هدفش خاورميانه بود و به نظر ما هدف نهايى و غائى اش جمهورى اسلامى بود، نه خاورميانه را توانستند به دست بياورند، نه جمهورى اسلامى را توانستند تضعيف كنند؛ عراق هم كه وضعشان اينطورى است.
آمريكايى ها دچار مشكلند. حالا فرافكنى و طلبكار شدن رسانه اى كه اهميتى ندارد. حالا ايران يا كشور ديگرى را متهم بكنند، كه مايه اى ندارد. اما در خود اين گزارش هايشان، ضعف و فروماندگى و پاى در گلى كاملاً آشكار است. همين نمايندگان سياسى و نظامى آمريكا در عراق كه رفتند به كنگره آمريكا گزارش جنگ عراق را بدهند، چيزى كه توانستند به عنوان دستاورد ذكر بكنند، اين بود كه گفتند عراق به بازار تسليحاتى آمريكا ملحق شد. خاك بر سرتان! يك كشور را گرفتند، اينطور مردم را لگدمال كردند، اينطور منافع ملت را از بين بردند، آن طور به ملت خودشان دروغ گفتند كه ما به اين نيت داريم مى رويم، اين كارها را مى خواهيم بكنيم، حالا نتيجه اين است كه تسليحات آمريكا در عراق قابل فروش رفتن است! اين، نشان دهنده نهايت ضعف و عقب ماندگى است؛ نشان دهنده اين است كه حقيقتاً ناكامند.
برادران و خوهران عزيز! ملت بزرگ ايران! قدر خودتان را بدانيد؛ قدر اين راه را بدانيد؛ قدر اين صراط مستقيمى كه شما را قدرتمند و عزيز كرد و دشمن شما را در مقابل شما كوچك و حقير كرد، بدانيد. اين راه، راه خداست؛ دعوت پيامبران خداست؛ راه حاكميت اسلام است.
ما مسائل فراوانى در زمينه امور داخلى كشورمان داريم كه مى توانيم درباره آنها بحث كنيم؛ اما مجال نيست. من تنها چيزى كه عرض مى كنم، اين است كه ملت ما هوشيار باشند، بيدار باشند. شما به بركت اين بيدارى و هوشيارى كارهاى زيادى كرده ايد، عرصه هاى زيادى پيش رفته ايد و تصرف كرده ايد، موفقيت هاى بزرگى به دست آورده ايد؛ باز هم در سايه همين بيدارى و هوشيارى است كه خواهيد توانست قله ها را فتح كنيد، خواهيد توانست خود را از آسيب پذيرى بيرون بياوريد. كارى كنيد كه ديگر كسى جرأت نكند ملت ايران را تهديد هم بكند.
جمعه آخر ماه، روز قدس را داريم كه حالا احتمال دارد در ماه رمضانِ امسال يك جمعه جلوتر بيفتد، براى اين كه همه كشورهاى اسلامى بتوانند شركت كنند. حالا اين مسئوليتش با مسئولينى است كه اين كارها را تدبير مى كنند. جمعه قدس را به ياد داشته باشيد و فراموش نكنيد. ان شاءاللَّه همه ما بتوانيم از فرصت هاى اين ماه حداكثر استفاده را بكنيم.
بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم 
اذا جاء نصراللَّه والفتح. و رأيت النّاس يدخلون فى دين اللَّه افواجا.
فسبّح بحمد ربّك واستغفره انّه كان توّابا.

رئيس جمهور در گفت وگو با ۲ شبكه تلويزيون انگليس:
ميهمانان ناخوانده از عراق بروند

كودكان بى سرپرست در ضيافت افطار رئيس جمهور

گروه سياسى- دكتر محمود احمدى نژاد رئيس جمهور روزه نخستين روز از ماه مبارك رمضان خود را با جمعى از كودكان يتيم و بى سرپرست تحت پوشش كميته امداد امام خمينى(ره) و سازمان بهزيستى افطار كرد.به گزارش ايرنا، رئيس جمهور پنجشنبه شب در اين آيين كه در مسجد سلمان فارسى نهاد رياست جمهورى برگزار شد با تبريك حلول ماه مبارك رمضان گفت:اوقات كودكان ايتام زير نظر كميته امداد امام خمينى(ره) و بهزيستى بايد به دقت برنامه ريزى شود. رئيس جمهور با بيان اين كه دولت در خدمت شماست و امشب در شمار بهترين شبهاى زندگى من بود چون با باصفاترين و مؤمن ترين جوانان كشور افطار كردم، افزود:قرار شد امشب بعد از برنامه افطار جلسه با مسئولان و دست اندركاران كودكان يتيم و بى سرپرست براى رسيدگى به مسائل و مشكلات آنان برگزار كنيم.دكتر احمدى نژاد خطاب به كودكان بى سرپرست تأكيد كرد:شما استعدادهاى فراوان داريد و بايد آنها را بشناسيد و دانشمندان آينده اين كشور از بين شما هستند. وى در ارتباط با نامه هاى ارائه شده از سوى ايتام نيز گفت: بنده همه نامه هاى شما را خواهم خواند و در حد توان و امكان به آنها پاسخ خواهم داد و اين كار تا قبل از پايان ماه مبارك رمضان انجام مى شود.
* در حاشيه

اين گزارش مى افزايد: رئيس جمهور قبل از مراسم افطار با حضور در بين صفوف نماز جماعت ۴۰۰ كودك بى سرپرست نماز مغرب و عشاء را همراه آنان اقامه كرد.
هنگام حضور رئيس جمهورى صف هاى نماز جماعت به خاطر ابراز احساسات كودكان يتيم نسبت به احمدى نژاد براى چند دقيقه اى به هم خورد و پس از شروع نماز به حالت عادى بازگشت. رئيس جمهورى هنگام حضور بر سر سفره افطار با ايتام، براى تك تك افراد كنار خود سوپ ريخت و به آنان داد و همراه با اين كار به حرفهاى كودكانى گوش داد كه فرصت در كنار رئيس جمهورى نشستن را غنيمت شمرده بودند. با پايان افطار كودكان براى دقايقى در اطراف رئيس جمهورى حلقه زدند و با وى به درد دل پرداختند و رئيس جمهورى نيز به حرفهاى آنان گوش فرا داد.دكتر احمدى نژاد قبل از اين كه كودكان، مسجد سلمان فارسى را ترك كنند، هدايايى را به آنان اهدا كرد.


گروه سياسى: دكتر محمود احمدى نژاد، رئيس جمهورى اسلامى ايران در گفت وگوهاى جداگانه با شبكه هاى ۳و ۴ تلويزيون انگليس تأكيد كرد: ملت ايران در مسأله برنامه هسته اى با تمام توان ايستاده است و ميان ملت و دولت فاصله اى نيست.
رئيس جمهور شامگاه چهارشنبه در مصاحبه اختصاصى با شبكه ۴ تلويزيون سراسرى انگليس همچنين آمادگى كشورمان را براى كمك به حل بحران عراق از طريق پايان دادن به اشغال اين كشور اعلام كرد. جان اسنو، خبرنگار باسابقه رسانه انگليسى در اين مصاحبه زنده سؤالاتى درباره ادعاى دولت هاى آمريكا و انگليس در زمينه مداخله ايران در امور عراق و مسائل فلسطين مطرح كرد.

* خارج شدن از بصره، اقدام مثبت انگليس

به گزارش پايگاه اطلاع رسانى رياست جمهورى، دكتر احمدى نژاد در اين گفت وگوتبليغات آمريكا و انگليس مبنى بر دخالت ايران در عراق را ادعايى بى اساس دانست و تصريح كرد: لندن و واشنگتن به تجاوز عليه ملت عراق متهم هستند و اگر بخواهند شكست هاى خود در عراق را به حساب ديگران بگذارند، باز هم شكست مى خورند. رئيس جمهور افزود: خوشبختانه امروز دولت انگليس شرايط را زودتر درك كرده و خارج شدن از بصره اقدامى مثبت از سوى دولت انگليس تلقى مى شود. دكتر احمدى نژاد تأكيد كرد: مردم عراق ملتى بزرگ، متمدن، شجاع، منسجم و ضد اشغالگر هستند و براى دفاع از خود به ايران نياز ندارند. رئيس جمهور با اشاره به روابط بسيار خوب ايران با همه گروه ها و اقشار عراقى از جمله كردها، سنى ها و شيعيان گفت: مشكل آمريكا و انگليس در عراق نداشتن رابطه خوب با گروه هاى عراقى است، زيرا ميهمان ناخوانده هستند. دكتر احمدى نژاد با بيان اين كه جمهورى اسلامى ايران همواره آماده كمك به حل مشكلات عراق است، تأكيد كرد: بهترين راه حل براى خروج اشغالگران از بن بست در عراق، خروج از اين كشور است. رئيس جمهور افزود: ايران در صورت درخواست عراق آماده مذاكره در خصوص مسائل اين كشور با آمريكا است. دكتر احمدى نژاد در ادامه اين گفت و گو در پاسخ به سؤالى درباره پرونده هسته اى ايران تصريح كرد: موضوع هسته اى ايران بسيار روشن است و ما به عنوان عضو، طبق مقررات آژانس بين المللى انرژى اتمى عمل كرده ايم اما از حقوق خود در قالب آژانس بهره مند نبوده ايم. رئيس شوراى عالى امنيت ملى گفت: علت سياسى شدن مسأله هسته اى ايران دشمنى دولت آمريكا با ملت ايران است. دكتر احمدى نژاد خاطرنشان كرد: با اين كه ملت ايران اهل تجاوز و استعمار ديگران نيست، اما بلد است به خوبى از حقوق خود دفاع كند.

* پيشنهاد برگزارى رفراندوم درباره فلسطين

دكتر احمدى نژاد در ادامه با بيان اين كه جمهورى اسلامى ايران، رژيم صهيونيستى را اشغالگر و نامشروع مى داند، تصريح كرد: ما براى رژيم صهيونيستى راه حل انسانى داريم و آن برگزارى رفراندوم همگانى براى همه فلسطينيان است. رئيس جمهور با بيان اين كه اتحاد جماهير شوروى نيز محو شد اما اين امر بدون جنگ بود، يادآور شد: رژيم صهيونيستى به عنوان رژيمى كه فلسفه وجودى ندارد، اشغالگر است. اين رژيم ظلم و كشتار مى كند، داراى فرهنگ و تمدن نيست و فقط به قدرت نظامى متكى است و بر اين اساس ادامه حيات نخواهد داد. دكتر احمدى نژاد با اشاره به سؤال هاى مطرح شده از سوى وى به عنوان يك استاد دانشگاه در زمينه هولوكاست، گفت: به جاى آنكه به سؤالات مطرح شده، پاسخ داده شود، عليه جمهورى اسلامى ايران تبليغ كردند اما اگر هولوكاست واقعيت تاريخى است، بايد اجازه داد كه درباره آن تحقيق شود. وى با بيان اين كه ممكن است با انجام تحقيقات، مسائل جديدى در زمينه هولوكاست روشن شود، تأكيد كرد: اجازه ندادن براى تحقيق در زمينه هولوكاست، مشكوك است.
رئيس جمهور همچنين محل اتفاق هولوكاست را دومين سؤال در اين زمينه برشمرد و خاطر نشان كرد: اگر هولوكاست در مكانى غير از سرزمين فلسطين اتفاق افتاده، مردم فلسطين كه گناهى ندارند؛ پس چرا بايد آواره و كشته شده و چرا بايد سرزمين آنها اشغال شود؟ دكتر احمدى نژاد تصريح كرد: در صورتى كه درباره مسأله فلسطين در اروپا رفراندوم شود، مشخص خواهد شد كه مردم اروپا با نظر ملت ايران در اين خصوص موافق هستند. رئيس جمهور افزود: جمهورى اسلامى ايران آمادگى دارد با همكارى سازمان هاى بين المللى اين رفراندوم را برگزار كند.
* با منطق جنگ نمى توان دنيا را اداره كرد

دكتر احمدى نژاد با بيان اين كه برخى سياستمداران آمريكايى در هر جا كه با عقل محكوم مى شوند، جنگ طلبى مى كنند، تصريح كرد: با اين منطق نمى توان دنيا را اداره كرد، زيرا منطقى شكست خورده است و به همين دليل امكان حمله به ايران منتفى است.
رئيس جمهور در پاسخ به پرسشى تصريح كرد: پس از پيروزى انقلاب اسلامى اعلام كرديم كه گذشته را فراموش كرده و آماده برقرارى رابطه دوستانه با همه كشور ها از جمله اروپايى ها هستيم اما تحميل را نمى پذيريم. دكتر احمدى نژاد با اشاره به اين كه ما همانگونه كه از كشته شدن عراقى ها ناراحت مى شويم، از كشته شدن سربازان انگليسى در عراق هم متأثر مى گرديم، تأكيد كرد: معتقديم مى تواند اشغالگرى و كشتار نباشد و به جاى آن دوستى و صلح برقرار باشد.

*گفت و گوى تلفنى رئيس جمهورى اسلامى ايران و امير قطر

امير قطر پنجشنبه شب در ارتباطى تلفنى با دكتر محمود احمدى نژاد حلول ماه مبارك رمضان را به مقام معظم رهبرى، رئيس جمهورى، دولت و ملت ايران تبريك گفت.به گزارش ايرنا، رئيس جمهورى اسلامى ايران در اين گفت و گوى تلفنى با تبريك حلول ماه ضيافت الهى، ابراز اميدوارى كرد كه بركات خداوند در اين ماه بر امت اسلامى از جمله مردم قطر جارى شود.دكتر محمود احمدى نژاد خاطرنشان كرد :ماه رمضان بهترين فرصت براى دعا جهت عزت مسلمين و تقويت برادرى ميان مسلمانان است.

* ابراز همدردى با دولت و ملت نيكاراگوئه

رئيس جمهور همچنين در گفت و گوى تلفنى با رئيس جمهور نيكاراگوئه در خصوص وقوع توفان در اين كشور با وى، دولت و ملت نيكاراگوئه ابراز همدردى كرد.دانيل اورتگا رئيس جمهور نيكاراگوئه نيز در اين گفت و گوى تلفنى با قدردانى از حمايت ها و كمك هاى جمهورى اسلامى ايران، ابراز اميدوارى كرد كه خرابى هاى ناشى از توفان بسرعت بازسازى شود.

* رئيس جمهور اول مهرماه به نيويورك مى رود

گزارش خبرگزارى فارس نيز حاكى است رئيس جمهورى اسلامى ايران براى شركت در اجلاس ساليانه مجمع عمومى سازمان ملل متحد اول مهرماه عازم نيويورك مى شود.احمدى نژاد در اين سفر علاوه بر سخنرانى در مجمع عمومى سازمان ملل متحد با چند تن از رؤساى جمهور كشورهاى حاضر در اين اجلاس و ايرانيان ساكن آمريكا ديدار و گفت و گو خواهد كرد.در اين سفر كه سومين سفر رئيس جمهورى براى حضور در مجمع ساليانه سازمان ملل متحد در نيويورك است، برخى مقام هاى عالى رتبه نيز دكتر احمدى نژاد را همراهى مى كنند.اين خبرگزارى همچنين از احتمال سفر دو روزه رئيس جمهور به كاراكاس پايتخت ونزوئلا خبر داده است.

دكتر غلامحسين الهام

مجلس شوراى اسلامى از تاريخ ۱۳۸۶‎/۵‎/۳۱ طرح يك فوريتى تغيير ساعت رسمى كشور را تصويب كرد. به موجب اين طرح: 
«ساعت رسمى كشور هر سال در ساعت ۲۴ روز اول فروردين ماه يك ساعت به جلو كشيده مى شود و در ساعت ۲۴ روز سى ام شهريورماه به حال سابق برگردانده مى شود.»
ايده تغيير ساعت در قبل از انقلاب اسلامى در سال ۱۳۵۵ به موجب تصميم دولت وقت اجرايى شد و تا سال ۱۳۵۷ ادامه يافت. اين تغيير مقارن تغيير تاريخ رسمى كشور از هجرى شمسى به شاهنشاهى صورت گرفت كه هر ۲تغيير با كراهت و مخالفت جدى جامعه مواجه شد.
برنامه تغيير ساعت بعد از پيروزى انقلاب اسلامى متوقف شد. لكن در سال ۱۳۷۰ بدون تحقيق كارشناسى و صرفاً با توجه به فرضيه كاهش مصرف برق، هيأت دولت مصوبه اى به شرح زير به تصويب رساند:
«هيأت وزيران در جلسه مورخ ۱۳۷۰‎/۵‎/۲۳ بنابه پيشنهاد شماره ‎/۲۲۲۱د مورخ ۱۳۷۰‎/۴‎/۲۲ سازمان امور ادارى و استخدامى كشور و به استناد لايحه قانونى يكسان شدن ساعات كار كارمندان و كارگران در سراسر كشور و ميزان آن مصوب۱۳۵۹‎/۴‎/۲۳ و براى هماهنگ نمودن ساعت رسمى كشور تصويب نمودند:
«ساعت رسمى كشور هر سال در ساعت ۲۴ روز اول فروردين يك ساعت به جلو كشيده شود و در ساعت ۲۴ روز سى ام شهريور به حال سابق برگردانده شود.»
مقاومت اجتماعى كه در برابر اين تغيير احساس مى شد، سبب شد كه برخلاف روش معمول، اين بار دولت مدت ها وقت صرف كند تا آثار مثبت اين طرح را در كاهش مصرف برق به مردم بقبولاند. لذا بعد از مدتى تبليغ، اين طرح بر جامعه تحميل شد. هيچ سابقه تجربى از تأثير اين طرح بر كاهش مصرف برق ارائه نشد و صرفاً با توجيه نظرى، سعى شد اين ضرورت را تثبيت كنند و غايت آن جلوگيرى از مقاومت اجتماعى مردم بود. البته اين طرح بر زندگى عادى مردم تأثيرى جز تنظيم مراجعاتشان به اداره ها و سازمان هاى دولتى نداشت ولى خساراتى از جهت تنظيم اوقات تردد خصوصاً سفر با وسايل نقليه عمومى به دليل ايجاد تعابير ساعت قديم! ساعت جديد! بر مردم تحميل نمود. اين روش تا سال ۱۳۸۴ ادامه يافت. در نخستين سال استقرار دولت نهم، اجراى اين مصوبه براى سال ۱۳۸۵ متوقف شد و مصوبه سال ۱۳۷۰ به وسيله هيأت وزيران لغو گرديد. نظرسنجى وزارت كشور نشان داد كه بيش از ۶۰ درصد مردم با تغيير ساعت مخالف هستند و براين عقيده اند كه تغيير ساعت موجب سردرگمى در زندگى عادى مى شود. لذا اين تصميم دولت نهم با استقبال مردم مواجه گرديد.
اينك بعد از ۲سال اجراى قاعده عدم تغيير ساعت، مجلس شوراى اسلامى آن را به يك قانون پايدار تبديل كرد. اين مصوبه از چند جهت قابل تأمل است:
۱- جنبه حقوقى
از نظر حقوقى بايد مشخص نمود كه اين موضوع در حوزه اختيارات اجرايى يا تقنينى است؟ مجلس شوراى اسلامى، نهاد قانونگذار است و قوه مجريه كه متشكل از رئيس جمهور و
هيأت وزيران است مسئول اجراى قوانين بوده و اداره امور جارى كشور را بر عهده دارند. مطابق اصل ۱۳۸ قانون اساسى: «هيأت وزيران حق دارد براى انجام وظايف ادارى و تأمين اجراى قوانين و تنظيم سازمان هاى ادارى به وضع تصويبنامه و آيين نامه بپردازد.»
تغيير ساعت جز انجام وظيفه ادارى، چه مفهوم ديگرى دارد؟ آيا قانونگذار مى تواند به مردم تكليف كند كه مثلاً زودتر از ساعت ۸صبح از منزل خارج نشوند؟ و يا مى تواند مردم را مجبور كند كه قبل از ساعت ۲۱ به منازل خود برگردند؟! و يا حتماً ساعت ۱۰ شب بخوابند و زودتر از ساعت ۵ بامداد بيدار نشوند! در حالى كه مى دانيم به صراحت اصل هفتاد و نهم قانون اساسى ايجاد محدوديت براى مردم- جز در شرايط اضطرارى- ممنوع است.
بنابر اين محدوديت ايجاد كردن براى مردم نه ممكن است و نه مفيد!
تحليل ماهيت اين قانون، نشان مى دهد كه اين امر تصميم كاملاً اجرايى است و ورود مجلس به تصميمات اجرايى، خلاف اصول ۵۷ و ۶۰ قانون اساسى در تفكيك وظايف اين دو قوه است. اگر مرز اختيارات حقوقى ۲ قوه خوب تفكيك و تعيين نشود، اعتبار و استقلال دولت در تصميم سازى و اقدام مخدوش خواهد شد و خسارات سنگينى بر جامعه هم از نظر اقتصادى و هم اجتماعى و سياسى وارد خواهد شد. و اصولاً برنامه ريزى دولت را مختل خواهد كرد.
چه بسيار اتفاق خواهد افتاد كه دولت با كارشناسى يك تصميم اجرايى اتخاذ كند و مجلس با يك مصوبه اين تصميم را «وتو» كند! در اين صورت اعتبار داخلى و بين المللى يك دولت براى تصميم گيرى و اداره امور با مشكل جدى مواجه خواهد شد. نگاهى به سابقه موضوع، اجرايى بودن اين تصميم را به خوبى نشان مى دهد. در تمام مواقع اين تصميم به وسيله دولت اتخاذ شده است. خود اين امر يك رويه و عرف ساخته است. و هرگز رئيس مجلس شوراى اسلامى يا ديوان عدالت، اين مصوبه را خلاف اختيارات دولت يا مغاير قانون نشناخته اند.
واضح است اگر اين اقدام دولت، اقدامى در حد قانونگذارى مى بود حتماً بايد به وسيله اين مراجع متوقف يا ابطال مى شد. به علاوه در مصوبه سال ،۱۳۷۰ پيشنهاد سازمان ادارى و استخدامى كشور به خاطر تنظيم ساعات كار پايه اين مصوبه است كه نشان مى دهد تأثير عملى اين تصميم بركاركرد ادارى و روابط سازمانى بوده است.
اگر اين اقدام از اختيارات ذاتى دولت بوده است چرا اكنون اين اختيار از دولت سلب مى شود؟اگر از اختيارات دولت نبوده است چرا ۱۵ سال دولت از آن استفاده كرده و هيچ مرجع نظارتى معترض آن نشده است؟
و اگر اختيارات موازى است يعنى هم دولت مى تواند استفاده كند و هم مجلس شوراى اسلامى و ملاك چنين اختيار موازى و همعرض در كجا از قانون اساسى پذيرفته شده است؟ و آيا مى توان به لوازم اختيارهاى موازى پايبند بود؟ آيا نتيجه اين امر جز تصويب يك حكم از سوى يك نهاد و ابطال و توقف از سوى نهاد ديگر خواهد بود؟
به نظر مى رسد در اين قانون، مجلس جايگزين دولت شده است و به جاى دولت تصميم گرفته است و اين جابه جايى و تفويض اختيار، امكان حقوقى ندارد و نبايد وظايف قوا را خلط كرد.
۲- جنبه موضوعى
حاميان طرح تغيير ساعت صرفاً بر صرفه جويى انرژى برق تكيه مى كنند. چنان كه در ابتدا گفته شد، در سال ۱۳۷۰ هيچ سابقه و تجربه اى از اين امر وجود نداشته و آغاز اين كار نمى تواند متكى بر محاسبات تجربى باشد، ولى بعد از ۱۵ سال اجرا، مى توان با تطبيق در شرايط تغيير ساعت و عدم تغيير ساعت و اثر آن بر مصرف به يك جمع بندى تجربى نائل آمد.
واقعيت هاى آمارى نشان مى دهد كه نياز مصرف برق در شبكه سراسرى در سال ۱۳۸۵ كه ساعت رسمى كشور تغيير نكرده بود،
۹‎/۶ درصد رشد داشت در حالى كه اين نسبت براى سال ۱۳۸۴ در سال هاى قبل از آن - كه ساعت تغيير كرده بود - معادل
۱۰ درصد بوده است. يعنى عدم تغيير ساعت موجب ۰‎/۴ درصد كاهش در مصرف انرژى برق بوده است. افزايش مصرف در سال ۸۵ در نقطه اوج مصرف (پيك مصرف) نسبت به سال ۸۴ ، ۶‎/۶۹ درصد رشد داشته است و اين امر در سال ۸۴ نسبت به سال ۸۳ ، ۱۰‎/۴۷ درصد رشد داشته است كه بيانگر كاهش نرخ افزايش مصرف انرژى در ساعات اوج - بدون تغيير ساعت - است.

لذا قطعاً عدم تغيير ساعت در سال هاى ۸۵ و ۸۶ تأثيرى بر افزايش مصرف برق نداشته، بلكه آمار گوياى كاهش نرخ رشد مصرف است. اگر ما شرايط سال هاى ۸۴ و ۸۵ را مقايسه كنيم كه در همه شرايط مشابه بوده و تنها در خصوص ساعت اختلاف داشته اند، با استفاده از روش «اختلاف»(۱) در شناخت علت يك پديده، به عدم اين نتيجه مى رسيم كه بالعكس عدم تغيير ساعت موجب كاهش مصرف انرژى برق بوده است. توضيح كه در سال ،۸۴ از نظر افزايش نيازهاى جامعه مصرف برق، گرما و ساير شرايط مشابه سال ۸۵ است، ولى در سال ۸۴ نرخ افزايش مصرف بالاتر از سال ۸۵ است. تنها عامل متفاوت در اين ۲ سال ساعت رسمى بوده كه در سال ۸۴ تغيير كرده است و در سال ۸۵ تغيير نكرده است.
لذا ما هزينه هاى اجتماعى زيادى را پذيرفته ايم، با اين تصور كه مصرف انرژى برق كاهش يابد، درحالى كه آمار و ارقام خلاف آن را نشان مى دهد. اگر اين رابطه على را هم نپذيريم، قدر يقين آن است كه عدم تغيير ساعت موجب افزايش مصرف نشده است.
و اگر تسليم اين منطق بشويم، نتيجه آن است كه تغيير ساعت موجب افزايش مصرف و نياز به سرمايه گذارى سنگين براى تأمين نياز كشور خواهد بود و بار مالى سنگينى را اين طرح بر دولت تحميل مى كند.
از سوى ديگر اين تغييرات كه آغاز آن در اروپا بوده و اكنون نيز تنها كشورهاى اروپايى هستند كه به تبعيت از قوانين اتحاديه اروپا آن را مراعات مى كنند، شرايط اقليمى اروپا با شرايط اقليمى كشور ما كاملاً متفاوت است. در كشور ما تفاوت عرض جغرافيايى ميان شرق و غرب كشور به حد كافى متفاوت است. فاصله ميان شرقى ترين نصف النهار كشورهاى اروپايى با غربى ترين آنها كمتر از ۲۰ دقيقه است، درحالى كه در كشور ما اين فاصله حداقل ۶۰ دقيقه است، كه با تغيير ساعت، نيمى از كشور از هدف اصلى و اوليه اين طرح خارج مى شوند و نتيجه عكس حاصل مى شود. به علاوه وضعيت جوى كشور ما كه دماى هوا در نقاط جنوبى و شمالى بسيار متفاوت است، تنظيم ميزان مصرف برق خصوصاً در وسايل سرمايشى تابعى از دماى هوا است و با ساعت تغيير نمى كند. حال چه توجيه منطقى وجود دارد كه ما هزينه هاى سنگين مالى و اجتماعى بپردازيم تا از يك امر كاملاً تقليدى تبعيت كرده باشيم؟ در پايان توجه به اين عبارات امام راحل (ره) در كشف الاسرار خالى از هشدار در پرهيز از تقليد بى جا نيست:
«اين قدر حس و شعور خود را در مقابل اجانب از دست دادند كه در «وقت» هم تقليد از آنها مى كنند. ما با آنها چه بگوييم؟ همه مى دانيد كه ظهر تهران به تقليد اروپا بيست دقيقه قبل از نصف النهار خودش به رسميت شناخته شده و يكى تاكنون نگفته اين چه كابوسى است كه اهل اين مملكت به آن دچار شدند.»؟
(كشف الاسرار ص ۲۲۴)

۱) روش اختلاف آن است كه اگر واقعه اى در يك مورد بروز كند و در مورد ديگر بروز نكند و در اين هر ۲ مورد اوضاع همه مشترك باشند، جز يك امر كه در موردى كه بروز كرده وجود داشته و در موردى كه بروز نكرده، نبوده است، امرى كه اختلاف آن دو مورد تنها در آن است علت آن واقعه بايد شمرده شود.

نهايى شدن كميته ۱۱ نفره اصولگرايان در استان ها
عضو جبهه متحد اصولگرايى از نهايى شدن كميته ۱۱ نفره اين جبهه در نيمى از استان هاى كشور خبر داد. به گزارش ايرنا، عليرضا زاكانى با بيان اين مطلب افزود: در آينده نزديك كميته هاى ۱۱ نفره در تمامى استان ها نهايى مى شود. وى گفت: هم اكنون شوراهاى ۶ نفره استانى جبهه متحد اصولگرايى با حضور نمايندگان ۳ طيف اصولگرايى در تمامى استان ها فعال شده و اعضاى مرضى الطرفين استان هاى باقى مانده نيز بزودى تكميل مى شوند.

ديدار محسن رضايى با آيت الله مهدوى كنى

اميدوار رضايى نماينده مسجد سليمان در مجلس شوراى اسلامى از ديدار برادرش محسن رضايى دبير مجمع تشخيص مصلحت نظام با آيت الله مهدوى كنى خبر داد. به گزارش ايرنا، رضايى تصريح كرد: متأسفانه برخى اينگونه القا كرده اند كه محسن رضايى با اصل روند موجود و وحدت اصولگرايان مخالف است درحالى كه به هيچ وجه اينگونه نيست.

هاشمى اين روزها دموكراتيك شده است
يدالله اسلامى دبير كل مجمع نمايندگان ادوار مجلس درباره رويكرد دولت و نقد نسبت به نحوه بررسى صلاحيت ها در انتخابات دوره چهارم مجلس شوراى اسلامى در گفت و گو با ايسنا تصريح كرد: «آقاى هاشمى از رد صلاحيت ها چندان ناراضى نبود، اين روز ها به خدا شكايت مى كند. زمانى دريادداشتى نوشتم آقاى هاشمى به هم رسيديم، اما ۱۶ سال دير. در آن دوره آقاى هاشمى به نوعى از رد صلاحيت هاى شوراى نگهبان حمايت كرد. البته خوب است كه اين روز ها ايشان دموكرات شده اند، اما در آن مقاطع حمايت هاى اين ها چرخ تند شوراى نگهبان را پر رونق كرد. آقاى كروبى هم مى توانست با موضع گيرى هاى تندتر و حتى نيامدن به مجلس نتيجه بهترى بگيرد.»

مشكل كروبى با تصميم هاى پدرسالارانه
رئيس شوراى عالى حزب همبستگى گفت: مشكل كروبى و افرادى كه به مانند او داراى روحيه اعتدالى هستند، اتخاذ برخى تصميم هاى پدرسالارانه عده اى اندك در مجالس محفلى براى اصلاح طلبان است. به گزارش مهر محمد رضا راه چمنى افزود: كروبى در اظهاراتش نگرانى خود را از اين موضوع كه مبادا وضعيت گذشته تندروى ها و افراطى گرى هاى برخى افراد بار ديگر به وجود آيد و مشكلاتى را براى طيف اصلاح طلب در فضاى عمومى جامعه ايجاد كند، به طور صريح، روشن و بى پرده در سخنان اخيرش اعلام كرد.

اگر تكليف شود شايد باهنر بيايد

عضو شوراى مركزى جامعه اسلامى مهندسين درباره اعلام نظر اخير «محمدرضا باهنر» مبنى بر حضور نداشتن در انتخابات آتى مجلس، گفت: آقاى باهنر اين موضوع را به ما نيز اطلاع داده است. به گزارش ايرنا، حسن غفورى فرد در عين حال با اشاره به سوابق باهنر در خدمت به نظام، خاطرنشان كرد: وى هميشه خواست جمعى را بر خواسته فردى رجحان داده و چنانچه جبهه متحد اصولگرايان تكليف كند كه باهنر در انتخابات حضور پيدا كند، سوابق نشان داده او اين تكليف را رد نخواهد كرد.

گروه سياسى ـ در طليعه ماه مبارك رمضان، محفل معنوى ضيافت نور و انس با قرآن با حضور رهبر معظم انقلاب اسلامى، قاريان ممتاز، استادان و حافظان قرآن كريم از سراسر كشور عصر پنجشنبه در حسينيه امام خمينى (ره) برگزار شد.
در اين محفل نورانى كه بيش از ۳ ساعت به طول انجاميد همچنين گروههاى جمع خوانى به تلاوت آياتى از قرآن كريم، هم خوانى و ابتهال پرداختند.
حضرت آيت الله خامنه اى در اين جمع قرآنى، با تمجيد از پيشرفت روزافزون كاروان تلاوت قرآن كريم در كشور خاطرنشان كردند: قارى مسلط و خوب قرآن حقيقتاً ارجمند و داراى ارزش است اما اين موضوع بايد مقدمه اى براى حاكميت فضاى فرهنگى قرآن در ذهن افراد جامعه باشد.
رهبر معظم انقلاب اسلامى، «تدبر، تأمل در قرآن و فهم آن» و «مخاطب كلام الهى دانستن خود» را وظيفه هريك از آحاد جامعه برشمردند و تصريح كردند: قرآن آخرين ذخيره معنوى بشر است كه خداوند از طريق وحى بر امين ترين انسان نازل كرد لذا راههاى سعادت و فلاح و رستگارى را تا ابد به بشريت نشان مى دهد و با تدبر و تأمل در آيات قرآن مى توان به اين راهها دست يافت.ايشان با اشاره به اهميت فهم معانى آيات قرآن كريم خاطرنشان كردند: هرچند دقايق و ظرايف موجود در آيات الهى را اهل ذوق و معنا درك مى كنند اما با توجه به متداول بودن برخى لغات عربى در زبان فارسى و وجود ترجمه هاى مناسب مى توان معانى و موعظه هاى آيه هاى قرآن را درك و در آن تأمل كرد.حضرت آيت الله خامنه اى وظيفه قارى قرآن كريم را استفاده از لحن و آهنگ زيبا براى برجسته كردن مفاهيم عالى قرآنى در ذهن مخاطب برشمردند و افزودند: قارى بايد قرآن را آنچنان تلاوت كند كه گويى مفاهيم قرآن را بر قلب و دل مخاطب نازل مى كند، در اين صورت قصد تلاوت كننده قرآن اثرگذارى است و نه تحسين مخاطب.رهبر معظم انقلاب اسلامى به لزوم استمرار و تداوم جلسات قرآنى پس از ماه مبارك رمضان اشاره و تصريح كردند: بايد دائماً با قرآن مأنوس باشيم و طورى قرآن را هر روز تلاوت كنيم كه آماده دريافت پيام خداى متعال از طريق امين ترين زبانها و دلها هستيم.ايشان حفظ قرآن كريم را نعمت بزرگ الهى دانستند و با توصيه به جوانان و نوجوانان به حفظ كردن آيات و سوره هاى قرآنى خاطرنشان كردند: حفظ قرآن سرمايه و ذخيره اى است كه زمينه تدبر بيشتر را در آيات وحى الهى فراهم مى كند.
در پايان اين محفل نورانى قرآنى، نماز مغرب و عشا به امامت حضرت آيت الله خامنه اى اقامه شد و حاضران روزه خود را همراه با رهبر معظم انقلاب اسلامى افطار كردند.

گروه سياسى ـ قائم مقام دبير شوراى عالى امنيت ملى با اشاره به احتمال ادامه فشار هاى سياسى آمريكا بر آژانس و اروپا براى برهم زدن مسير جديد توافق شده ، ابراز اميدوارى كرد طرف ها در برابر اين فشار ها مقاومت كرده و مسير همكارى هاى ايران و آژانس را تخريب نكنند. دكتر عبدالرضا رحمانى فضلى در برنامه جهان سياست شبكه ۲ سيما مواضع محمد البرادعى مديركل آژانس، همچنين كشور هاى عضو جنبش عدم تعهد را در نشست اخير شوراى حكام حامى مواضع هسته اى كشور مان خواند و تأكيد كرد كه مواضع اروپا نيز در اين نشست نسبت به قبل معتدل تر شده بود. وى درخصوص اين كه چرا تهران پيش از اين ابهام هاى مطرح شده در توافقنامه اخير ايران و آژانس را پاسخ نگفته بود، توضيح داد : ما در توافق اخير با آژانس چيزى فراتر از قوانين مربوطه را نپذيرفتيم و پيش از اين نيز هيچ گاه در پى عدم پاسخگويى نبوده ايم اما تا كنون همواره مشكل اين بوده است كه طرف مقابل هيچ برنامه اى براى سؤال هاى خود نداشته است. همچنين معاون رئيس سازمان انرژى هسته اى ايران در واكنش به ادعاى غربى ها اعلام كرد تدابير لازم را براى حل مسائل باقى مانده هسته اى با آژانس انرژى اتمى اتخاذ خواهيم كرد.محمد سعيدى معاون رئيس سازمان انرژى اتمى ايران در مصاحبه با العالم در وين گفت: براساس توافقنامه و مدت زمان مورد توافق با آژانس تدابير لازم را براى حل مسائل هسته اى اتخاذ خواهيم كرد.

سخنگوى وزارت خارجه آلمان گفت: اگر ايران با سازمان ملل همكارى كند، لزومى به انجام گفت وگو ها درباره دور سوم تحريم ها عليه ايران نخواهد بود. خبرگزارى رويترز به نقل از مارتين يگر، سخنگوى وزارت خارجه آلمان در يك كنفرانس خبرى گزارش داد: فعاليت هاى ديپلماتيك آلمان در زمينه مسأله ايران به گفت وگو با ۵ عضو دائم شوراى امنيت سازمان ملل محدود نخواهد بود. در ادامه اين گزارش به نقل از ديپلمات ها آمده است: آلمان مى خواهد تنظيم پيش نويس قطعنامه تحريم ها عليه ايران را تا زمانى كه محمد البرادعى، مديركل آژانس بين المللى انرژى هسته اى گزارش خود را درباره پيشرفت ايران در ماه نوامبر به اعضاى شوراى حكام ارائه نكرده است به تعويق بيندازد. در پايان اين خبر به نقل از يك ديپلمات عالى رتبه اروپايى آمده است: چه خوشتان بيايد يا نيايد، تا زمانى كه طرح اقدام ايران و آژانس فرصتى براى موفقيت داشته باشد دستيابى به اتفاق نظر براى رجوع به شوراى امنيت بسيار دشوار خواهد بود.

گروه سياسى ـ حسين قديانى: حسينيه امام خمينى (ره) پنجشنبه اى كه گذشت پذيراى روزه دارانى بود كه از حنجره هاى شان آيات نورانى قرآن بيرون مى تراويد. جمع جمع قاريان بود؛ از استادانى چون آقاى دغاغله تا آن نوجوان تبريزى، سيدعليرضا موسوى كه وقتى هنگام تلاوت به فراز رسيد، «آقا» همچون جمع به وجد آمد و چهره، گل انداخت. صاحبان حنجره هاى پربركت، اصحاب تلاوت را اما با اين بيت انسى ديرين است. بارها بود كه اينجا آمده بودند و خوب مى دانستند كه در اين حسينيه خبرى از «فرش» نيست. مى دانستند كه پاى بايد بر گليم ساده گذاشت و بر زمين سخت نشست. چه خوب مى گفت آن صحابى كتاب الله: «از فرش تا عرش راه بسيار است اما با همين سادگى ها و يكدلى هاست كه فاصله كوتاه مى شود».
* ساعت حسينيه سه و نيم بعدازظهر را نشان مى داد كه مراسم رسماً شروع شد. يعنى درست وقتى كه «آقا» آمد و جمع صلواتى فرستادند. مانند هميشه چفيه اى زير عباى رهبر به چشم مى خورد. آقا، آمد و بر صندلى اى نشست كه گرداگردش پر از رحل قرآن بود.
*مسعود صياد گرجى، قارى تهرانى نخستين نفرى بود كه تلاوت خود را شروع كرد. آياتى از سوره انعام را خواند و سپس در هنگام اوج، دست ها را به سنت قاريان بر كنار گوش گذاشت و «انا انزلناه» را با شكوه خواند. تجلى موسيقى قرآنى به بهترين شكل ممكن همه را ناگزير از تشويق قرآنى كرده بود. چه «مرتضايى فرد» آشناى نمازهاى آدينه و چه وزير سابق امور خارجه، دكتر خرازى كه در مراسم حضور داشتند . ديگرانى هم البته بودند كه جملگى از تلاوت گرجى به وجد آمده بودند.
* قارى بعدى ميثم محمدى بود از مشهد. آياتى از سوره «طاها» را تلاوت كرد و وقتى به اوج رسيد، مى شد لبخند را بر لب هاى بسيارى ديد كه همزمان اشك بر چشمان شان نشسته بود.
* وحيد وكيلى از اروميه قارى بعدى بود و وقتى سوره «حديد» را تمام كرد مانند ۲ قارى ديگر رفت پيش رهبر و باز مانند آن ۲ قارى براى لحظاتى با رهبر صحبت كرد. «آقا» هم توصيه هايى مى كرد. از حركات دست «آقا» مى شد اين را فهميد. قارى اى كه كنار دستم نشسته بود مى گفت: هركس اين توصيه ها را در هنگام تلاوت رعايت كند، برنده است. اهل قرآن معتقدند رهبر بر قرائت قرآن و موسيقى كلام خدا و موزون بودن آهنگ تلاوت اشراف خاصى دارد و به نوعى خبره كار است.
معتز آقايى، قارى تهرانى اما آياتى از سوره آل عمران را به شيوه ترتيل خواند و اين براى حضار تنوعى هم بود. بعد از هر تلاوت، جمع، قارى را با صلوات قرآنى بدرقه مى كردند.
قارى ديگر كه پشت رحل نشست مهدى نيك اردكانى بود از يزد. قارى نوجوان يزدى كه در هنگام تلاوت نيز حتى ته لهجه شيرين يزدى ها را داشت! تنها يك آيه خواند؛ آيه ۱۲ سوره انعام. نيك اردكانى در سنى بود كه صدا دو رگه مى شد پس مجبور بود از حنجره اش بيشتر مراقبت كند. او در مرز سن بلوغ، صدايى پر از نبوغ داشت و آنقدر خوب خواند كه بارها جمع را به تشويق قرآنى وادار كرد و حتى بعد از تلاوت پيش رهبر رفت، چفيه آقا را از او خواست. همين كه رهبر چفيه اش را به اين قارى كم سن و سال داد جماعت صلوات فرستادند. منتهى بى چفيه بودن رهبرى دقيقه اى طول نكشيد. همراهان آقا چفيه ديگرى براى رهبر آوردند و آقا آن را زير عبا انداخت. لابد رازى هست در اين كار، كه رهبر اين همه بر اين ابتكار، اصرار دارد. يكى مى گفت. نماد شهداست اين چفيه. يعنى كه راه را با همين نشانه ها بايد پيمود.
*بعد از تلاوت قارى نوجوان يزدى، گروه غاشيه كه جمعى از نوجوانان شوراى عالى قرآن بودند به همخوانى پرداختند. نوجوانان اين گروه كه در همخوانى قرآن به شيوه ترتيل شيوه اى نو درانداخته بودند، با فراز و فرودهاى عالى خود بر نورانيت فضاى مجلس افزودند و بعد از اجرا جملگى مورد تقدير رهبر قرار گرفتند. هنگام خواندن سوره غاشيه توسط اين گروه، سخت بود كار فيلمبردارى كه به شدت مجذوب اين همخوانى شده بود و داشت آيات را زمزمه مى كرد. شايد آرزو مى كرد مثل جمع او نيز با فراغ بال و بى هيچ دغدغه اى، تنها مستمع باشد. بعد از اجراى تواشيح توسط اين گروه، امين پويا قارى تهرانى آياتى از سوره كهف را خواند و سپس نوبت به سيدعليرضا موسوى قارى نوجوان و خوش سيماى تبريزى رسيد. عليرضا كه سوره طارق را براى قرائت انتخاب كرده بود بارها و بارها جمع را به وجد آورد و فضاى حسينيه را پر از نداى «الله، الله» كرده بود. وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى نيز كه تازه به جمع پيوسته بود، محو تلاوت پرشكوه اين قارى نوجوان شده بود. موسوى وقتى بعد از تلاوت نزد رهبر رفت، «آقا» دست نوازشى بر سر وى كشيد و توصيه هايى كرد. پدر عليرضا كه خود در ميان جمع بود، آرزو مى كرد فرزند، توصيه هاى پيرمراد جمع را آويزه گوش كند و... لابد همين طور بود كه قطره اشكى بر گوشه چشمش خوش نشسته بود.
*اجراى بعدى مراسم با گروه تواشيح سبحان از استان اصفهان بود كه به خوبى با بازى با صداى زير و بم، هر ۶ نفر اين گروه توانستند بارها جمع را به تشويق قرآنى
فرا خوانند. حامد شاكرنژاد از مشهد و محمدحسن موحد از تهران نيز ديگر قاريان جمع بودند و بعد نوبت به كار مشترك گروه ثقلين اهواز، كوثر اصفهان و قدر تهران رسيد. جالب اين كه اين گروه سال گذشته اولين اجراى خود را به مناسبت سال پيامبراعظم(ص) در مدح حضرت ختمى مرتبت اجرا كرد و امسال تواشيح زيباى خود را به اتحاد و انسجام اسلامى اختصاص داد. تلفيق جمع خوانى و تك خوانى اين گروه هم در ظاهر جلوه داشت و هم در معنى. آنجا كه در لابه لاى اشعار زيباى تواشيح، خطاب به رهبر خواندند:
يا قائد الناس من عرب و من عجمانت الولى المفدى قائدالامم
اعلنتها سنــة للانسجــام لنـــامواطنيـــن وللاسلام كلهـم
يعنى:
اى رهبر امت هاى عرب و عجم‎/تو ولى امر و رهبر جهانى كه جان ها نثارت باد
اين سال را به سال انسجام نام نهادى‎/هم براى ما و هم براى ديگر مسلمين
*بعد از تواشيح اين گروه ابوالقاسمى به تلاوت آياتى از سوره فاطر پرداخت و ديگر نزديك اذان شده بود و وقت مناجات بود. موسوى قهار دعاى شب اول ماه مبارك را به زيبايى خواند و جمع هم با او زمزمه كردند.تا اذان دقايقى مانده بود كه رهبرى سخنان خود را شروع كرد. اول از حركت كاروان كاملاً رو به جلوى قرآنى تجليل كرد و بعد قاريان را از سه اشكال پرهيز داد:يكى اكتفا به قرائت و رها كردن تدبر و فهم قرآن. ديگرى: «قارى ما هنگام تلاوت آنچنان بايد تلاوت كند كه گويى قرآن را مى خواهد بر قلب مخاطب نازل كند. «قارى ما نبايد تصور كند كه كار او فقط همين تلفيق آهنگ ها و بيان اين الفاظ با آهنگ خوش است... هنر آهنگ برجسته كردن مضمون آيات است» و اشكال سوم:« مبادا ماه رمضان كه تمام شد قرآن را ببنديم و بگذاريم كنار. قرآن را در طول سال نبايد از خودمان جدا كنيم. در روايات آمده روزى ۵۰ آيه بخوانيد، ما حداقل ۱۰ آيه بخوانيم.»
*رهبرى خاطره اى نيز براى جمع تعريف كرد: قديم ها در مشهد جلسه قرآنى داشتيم كه بنده گاهى صحبت مى كردم براى جوان هاى ديروز و پيرمردهاى امروز. مثلاً آيه «ولنبلونكم بشىء من الخوف و الجوع و نقص من الاموال و الانفس الثمرات و بشر الصابرين» در سوره بقره، همه اين عبارات فارسى است. بنابراين براى يك فارسى زبان، فهميدن زبان قرآن اصلاً دشوار نيست.صحبت هاى رهبر كه تمام شد «كريم منصورى» اذان گفت و همه مهياى نماز شدند. به قول يكى از اساتيد؛ قرائت منحصر به فرد آقا در تلاوت سوره هاى نماز، خود كلاس درسى براى قاريان بود.
* قاريان ساعاتى اندرون از طعام خالى داشتند و در آن، نور معرفت ديدند. اينك اما نوبت افطار بود. افطار در روزى كه چهره ها، پنجره ها و حنجره ها جملگى نور بود:روز غلبه صدا بر تصوير، روز چيرگى صوت بر صورت، روز تلاوت.

* خبر اول اين كه مصطفى تاج زاده عضو مشترك سازمان مجاهدين انقلاب و حزب مشاركت كه يكى از تصميم گيران اصلى جبهه دوم خرداد در پروژه انتخابات مجلس هشتم به شمار مى آيد اخيراً در سخنانى در شهر قزوين با ادبياتى سخيف به مراجع تقليد، رهبر انقلاب، رئيس جمهور و دبير شوراى نگهبان اهانت كرد.
به گزارش سايت خبرى الف، تاج زاده با اين ادعا كه ايران در اقتصاد و سياست از عربستان و تركيه عقب تر است و نظاميان مسلط شده اند، مدعى شد: مشكل اداره كشور ما خدايان هستند! وى در ادامه اظهارات اهانت آميزش، گفت: امروز سؤال مى شود رهبر كشور كه از نگاه قانون اساسى عنوانش ولى فقيه است ۶ ماه ديگر كه انتخابات دركشور برگزار مى شود مى تواند به ژنرال هاى تركيه بگويد كشور من از شما جلو تر است! وى در بخش ديگرى از اظهاراتش با ادعاى اين كه آيت الله مكارم شيرازى ماهواره و مطبوعات آزاد را مخالف دين مى خواند، اين مرجع تقليد را مجتهد اقتدارگرايان خواند.مسئول سازمان رأى جبهه دوم خرداد در بخش ديگرى از سخنانش، رئيس جمهور را مورد اهانت قرار داد و مدعى شد كه احمدى نژاد حتى حرف زدن هم بلد نيست!

* خبر ديگر اين كه مسجد غدير خم در عربستان به دست افراطيون وهابى تخريب شده است. اين مسجد كه وسعتى بالغ بر ۵۰ متر مربع داشت در منطقه غدير خم در ۲ دهه اخير به دست افراد خير و نيكوكار ساخته شده كه نشانگر وجود اهميت اين منطقه بود و افراد بومى و زائران در آن نماز مى خواندند. افراطيون مذهبى اين مسجد مقدس را در اقدامى شبانه به ويرانه اى تبديل كردند.

* شنيديم كه يك مقام ارتش آمريكا در ادامه ادعاهاى باطل مبنى بر ايرانى بودن يك موشك پرتابى عليه مواضع نيروهاى آمريكايى، در برابر خبرنگاران دچار ضعف مفرط استدلال و رسوايى شد. سخنگوى ارتش آمريكا در عراق با همراه آوردن يك قطعه فلز بى شكل و فاقد هرگونه علامت و نشانه اى به نشست خبرى در بغداد، مدعى شد: اين بخشى از موشك ايرانى است كه اخيراً به پايگاه آمريكا در بغداد شليك شد. وقتى يكى از خبرنگاران از او پرسيد، آيا دليل قانع كننده اى براى ايرانى بودن اين موشك دارد، كوين برگنر گفته: در اين خصوص هيچ دليل قانع كننده اى نداريم.

* با خبر شديم كه وزير امور خارجه فرانسه از نقش ايران در لبنان ستايش كرده و گفته: تهران نقش مثبتى در روند تحولات لبنان داشته است.برنار كوشنر در ديدار تعدادى از روزنامه نگاران لبنانى اذعان كرده: بر خلاف تبليغات برخى كشورها، نقش ايران در لبنان سازنده بوده است.وى در ادامه افزوده: ايرانى ها در ماه هاى اخير نقش مطلوبى را پيرامون موضوع رياست جمهورى لبنان ايفا كرده اند.

* خبر رسيده كه كوفى عنان، دبيركل سابق سازمان ملل متحد گفته: رفتارهاى آمريكا و فرانسه پيرامون موضوع هسته اى ايران موجب تضعيف نهادهاى قانونى بين المللى مى شود.وى افزوده: ضرورت دارد براى حل موضوع هسته اى ايران، جامعه بين المللى و ايران مذاكره كنند.عنان به هرگونه اقدام غير قانونى در اين باره هشدار داده و افزوده: منطقه خاورميانه از بى ثباتى رنج مى برد و لذا بايد از هرگونه اقدام جديدى كه امنيت منطقه را تهديد كند، پرهيز كرد.

* يك خبر ديگر اين كه سفير سابق انگليس در آمريكا گفته: جورج بوش، رئيس جمهور آمريكا بايد در اين يك سال آخر مسئوليت خود گفت و گوهاى جدى با ايران براى ايجاد ثبات در عراق را پيگيرى كند.كريستوفر ماير افزوده: نمى توان نفوذ ايران در عراق، افغانستان و منطقه را ناديده گرفت.اين اظهارات پس از آن بيان مى شود كه لى هاميلتون رئيس مشترك كميسيون آمريكايى «گروه تحقيق عراق» اخيراً گفته: واشنگتن به ادامه ديدارها و مذاكرات با تهران براى حل آبرومندانه بحران هاى عراق نياز دارد.