مهسا جزينى

به گفته معاون حفظ و احيا سازمان ميراث فرهنگى گردشگرى و صنايع دستى استان اصفهان ۸۰ درصد ساباط هاى اصفهان تخريب شده اند.
ساباط كه در زبان محلى به آن سوباط مى گويند كوچه اى است بين ۲ ديوارخانه از هم مجزا كه سقف اين كوچه بوسيله تيرهاى چوبى كه از درخت گز تهيه شده، پوشيده مى شود. روى سقف كوچه، فضايى بدست مى آيد كه روى آن اتاق هاى جديد بنا مى كرده اند و كوچه تبديل به ساباط مى شده است كه رهگذران و اهالى محل براى فرار از گرما،باد و باران بويژه در تابستان به آن پناه مى برده اند. ساباط ها همچنين به هنگام حمله دشمن حكم مانع و كمين را داشته و به طور كلى در حكم نوعى حفاظ امنيتى هم براى خانه هاى محله محسوب مى شده است.
در نقشه ها وعكس هايى كه از بافت قديم اصفهان موجود است به خوبى پيوستگى محله ها به واسطه وجود همين ساباط ها يا كوچه ها و بازارچه هاى مسقف مشهود است . اين در حالى است كه هم اكنون تنها تعداد كمى از اين ساباط ها باقى مانده و ديگر از آن پيوستگى هم نشانى نيست. با اين حال هنوز هيچ اطلاعى از وضع ساباط هاى باقى مانده در دست نيست و هيچ تمهيدى نيز براى حفظ همان تعداد اندك نيز انديشيده نشده است .
حسن روانفر، با اشاره به اين كه بيشترين تعداد ساباط ها در شهرهاى اصفهان و يزد وجود داشته مى گويد از وضع شهر يزد اطلاعى ندارم اما در اصفهان با وجود اين كه دستور العمل سازمان ميراث فرهنگى حفظ و ماندگارى ساباط ها بوده اما متأسفانه بيشتر آنها از سوى مردم تخريب شده اند ...
نسيم جعفرى، كارشناس سازمان نوسازى و بهسازى شهردارى اصفهان هم مى گويد كه هيچ آمار دقيقى از ساباط هاى باقيمانده وجود ندارد . جعفرى با اشاره به نقشه هاى مربوط به طرح ارگانيك شهر اصفهان و عكس هاى هوايى مربوط به دهه ۵۰ شمسى و مقايسه آنها با نقشه هاى سال هاى بعد مى گويد: حتى تا آن زمان بسيارى از ساباط ها باقى مانده بودند اما به مرور تخريب شدند . جعفرى با اشاره به نگاه هميشگى جامعه به بافت قديمى اضافه مى كند: چون اصفهان روى خط توسعه قرار گرفته بود، با ورود ثروت، صنعت و مباحث نوسازى بسيارى از عناصر شهر دچار تخريب و تغيير شد و در اين ميان بافت تاريخى و عناصر آن مانند ساباط ها نيز قربانى اين نوع نگاه توسعه اى شدند . او اما با مقايسه اى با شهر يزد و ميبد مى گويد: اتفاقاً اين ۲ شهر به علت دور بودن از اين گونه مباحث كمتر دچار تخريب شدند. روانفر اما مسأله حفاظت از ساباط هاى موجود را در همان قالب حفاظت از بافت عنوان و اظهار اميدوارى مى كند كه با ثبت كل محور تاريخى فرهنگى شهر اصفهان در يونسكو كه شامل كل بافت مى شود ساباط ها نيز حفظ واحيا شوند.
* ساباط هايى كه در سال هاى گذشته تخريب شدند
يكى از اساتيد دانشگاه هنر اصفهان و كارشناس ميراث فرهنگى مى گويد: محله دردشت كه جزو مهم ترين بخش هاى بافت تاريخى اصفهان است بيش از ساير محله ها در اين زمينه دچار تخريب شد. به گفته اين كارشناس بخشى از ساباط ها نيز در بمبارا ن هاى زمان جنگ تخريب شد. اين استاد دانشگاه مى گويد: يكى از مسائلى كه در حال حاضر در رابطه با بسيارى از اين ساباط ها وجود دارد اين است كه خانه اى كه در يك طرف ساباط قرارداشته تخريب وچند طبقه سازى شده اما خانه طرف ديگر هنوز باقى مانده. در واقع پايه يك طرف ساباط هست اما طرف ديگر باقى نمانده . اين منظره ايست كه در بخش هاى زيادى از بافت قابل مشاهده است. .در شرايطى كه به گفته وى امكان بازسازى واحياى آن حتى در همين شرايط هم وجود دارد. اما يكى از مهم ترين عوامل تخريب به اعتقاد كارشناسان به ورود انشعاب گاز به درون اين كوچه هاى سقف دار و پستو هاى اين ساباط ها مربوط مى شود . براساس دستورالعمل اداره گاز امكان كشيدن انشعاب زير اين سقف ها امكان پذير نبود و به همين علت ساباط ها بايد تخريب مى شدند. معاون حفظ و احيا مى گويد: اگرچه بالاخره بعد از رايزنى هاى فراوان شركت گاز كوتاه آمد اما اتفاقى كه هم اكنون رخ مى دهد اين است كه شركت گاز تنها تا سر كوچه انشعاب مى دهد و بعد از آن اعلام مى كند كه مسئوليتش با خود متقاضى است. به اين شكل توپ به زمين مالك مى افتد و او به ميل خودش ساباط را تخريب مى كند. اما جعفرى مى گويد: شركت گاز مى توانست مانند بسيارى ديگر از نقاط دنيا از سيستم هاى ايمنى و كنترل استفاده كند و استاندارد خود را ارتقا دهد در حالى كه اصرار به تخريب ساباط داشت، در شرايطى كه بسيارى از گذرهاى خانه هاى قديمى متولى نداشت و هيچ ارگانى هم سخت گيرى چندانى در رابطه با عملكرد شركت گاز نكرد. بيشترين ساباط ها در محدوده مركزى شهر، اطراف مسجد جامع، چهارباغ پايين، دردشت و جلفا وجود داشته، كه شايد باقى مانده هاى آن هنوز هم به چشم بخورد. به گفته جعفرى در حال حاضر به جز بازار بزرگ اصفهان و شمارى از بازارچه ها عمده ساباط هاى محله هاى ديگر وجود ندارند.

شيرين اخوان هزاوه

جنگل هاى شمال ايران از آستارا تا پارك ملى گلستان اگر در قاره اروپا بود به تمامى پارك ملى اعلام مى شد و مورد حفاظت قرار مى گرفت؛ چرا كه بهترين جنگل هاى پهن برگ دنيا كه در نيمكره شمالى زمين قرار دارد در شمال ايران آن هم در نوار باريك و سبز رشته كوه البرز قرار گرفته است.
«برناردگوتلب» يكى از مسئولان محيط زيست كشور اتريش و علاقه مند به حيات وحش كه به همراه جمعى از كارشناسان محيط زيست اتريش مدتى پيش در سفرى علمى از پارك ملى گلستان بازديد كرد، مى افزايد: بيش از ۶۰ درصد جنگل هاى ما در اتريش سوزنى برگ و دست كاشت هستند. جنگل هاى با رديفى از يك گونه خاص از درخت هاى سوزنى برگ كه شباهتى به جنگل هاى طبيعى ندارد.
وى ادامه مى دهد: اين جنگل ها در گذشته از سوى جنگلبانى اتريش كاشته شده، ولى امروزه بيشتر تمايل به جايگزينى با پهن برگان وجود دارد، به همين خاطر مردم مى توانند با كسب مجوز درختان سوزنى برگ بالغ را قطع و به كارخانجات چوب برى بفروشند و به جاى آن نهال پهن برگ را جايگزين كنند.
گوتلب، با بيان اين كه ايرانيان بايد به داشتن جنگل هاى خود افتخار و با غرور از ميراث طبيعى كهن ايران صحبت كنند، مى گويد: لطفاً تمامى سعى خود را براى حفاظت از اين جنگل ها به كار بگيريد.
پارك ملى گلستان، بهشت گمشده ايران زمين، جواهر جنگل هاى شمال در شرقى ترين نقطه استان گلستان اكنون يك هزار و ۳۵۰ گونه گياهى، ۳۰۲ گونه جانورى، هشت گونه ماهى و حشرات متنوع را در خود جاى داده و به همين سبب هر بيننده علاقه مند بومى و غيربومى را مسحور زيبايى هاى نهان خود كرده است.
اين پارك ملى كه به جنگل گلستان نيز مشهور بوده، نام هاى زيادى تاكنون داشته است. منطقه حفاظت شده آلمه و ايشكى، منطقه حفاظت شده آلمه، پارك حيات وحش، پارك ملى و در آخر پارك ملى گلستان نام هايى بودند كه به ترتيب از مرداد ۱۳۶۶ تا بعد از پيروزى انقلاب روى اين زيستگاه گياهى و جانورى گذاشته شده است اما اين پارك با وسعت حدود ۹۲ هزار هكتار يك عنوان بين المللى نيز دارد پارك ملى گلستان؛ نام جهانى نخستين پارك ملى ايران است كه در سطح دنيا موقعيت ممتازى دارد. اين پارك در سال ۱۹۷۷ از سوى سازمان يونسكو به عنوان ذخيره گياهى زيست كره مسكون نام گرفته است. پارك ملى گلستان به تنهايى حدود يك هشتم گونه هاى گياهى و يك سوم گونه هاى پرندگان و بيش از ۵۰ درصد پستانداران ايران را در خود جاى داده و داراى نمونه هاى بسيار منحصر به فرد از حيات طبيعى است.
از نظر اقليمى اين پارك در بخش غربى از آب وهواى نيمه مرطوب و معتدل و در بخش هاى جنوبى و شرقى از آب و هواى سرد، خشك و نيمه خشك با اختلاف بارندگى سالانه ميان ۱۵۰ تا ۱۰۰۰ ميلى متر برخوردار است. وجود مناطق جنگلى و استپى، مناطق حفاظت شده، آبشارهاى زيبا و منحصر به فرد طبيعى در اين منطقه، خلقت بى نظير و بى بديل آفريدگار توانا را به رخ هر بيننده اى مى كشاند.
در اين پارك آبشارهاى زيبايى وجود دارد كه مسافران در كنار اين آبشارها و رودخانه هاى آن به استراحت مى پردازند. علاوه بر آبشار زيباى آق سو، آبشار جنگل گلستان با ارتفاع ۷۰ متر ۳۰ ليتر در ثانيه آبدهى دارد. در اين پارك رودخانه ها و چشمه هاى متعددى هم هست كه سبب شده گياهان و جانوران متعدد به سبب برخوردارى از منابع آبى نظير چشمه ها، رودخانه ها، نهرها و آبشارها در آن زندگى كنند.
مهم ترين گونه هاى گياهى غالب در پارك عبارتند از: راش، ملج، آزاد، بلندمازو، نارون، نمدار، افرا، انجيلى، زبان گنجشك، زرشك، اورس، كلاه ميرحسن، درمنه و انواع گونه هاى علفى كه هزاران سال است در اين منطقه وجود دارند و گفته مى شود، قطعه اى از جنگل هاى هيركانى از بقاياى دوران سوم زمين شناسى را تشكيل مى دهند.
در اين ميان اورس ها درختانى از خانواده سرو و كاج بسيار مشهورند. بومى ها به آنها مى گويند اورس يعنى درختى كه ريشه اش به آب مى رسد. آنها مى گويند اين درخت ريشه هايش را آن قدر به عمق زمين مى فرستد تا ريشه هايش به كاسه هاى آب برسند.
به جز گياهان، پرندگان نيز از مهم ترين گونه هاى حيات وحش پارك هستند. پرندگانى شامل قرقاول، كبك، تيهو، زنگوله بال، كوكر، سينه سياه، بلدرچين، ابيا، طرلان، بالابان، انواع پرندگان نغمه خوان جنگلى و هما. همان هماى سعادت كه بارها در قصه ها و افسانه ها شنيده شده يكى از پرندگان خاص پارك است.
زير بدن اين پرنده پرتقالى رنگ است. پرنده اى شكارى كه هميشه گمان مى رود افسانه اى بيش نيست. هما، پرنده اى باشكوه و زيبا كه در صخره زارهاى مرتفع لانه مى سازد، غذاى اصلى اش مغز قلم استخوان پستانداران است. وسعت پرواز هما روزانه ۲۰۰ تا ۷۰۰ كيلومتر مربع و فاصله لانه هايشان از يكديگر حدود يك كيلومتر است.
همايى كه بر فراز جنگل هاى انبوه و دشت هاى سرسبز و بكر پارك پرواز مى كند و از آن بالا حركت حيوانى همچون مرال، شوكا، كل، بز، قوچ و ميش، گرگ، شغال، روباه، راسو جنگلى، پلنگ، خرس قهوه اى، خارپشت، خوك وحشى و قوچ اوريال را نظاره مى كند.
قوچ هاى بزرگى كه با شاخ هاى كج خود بر روى كوه هاى سنگى مى ايستند و به نشانه اى از پارك تبديل شده اند. قوچ اوريال پارك، قديمى ترين نژاد گوسفند وحشى و بزرگ ترين قوچ و ميش ايران است. زيستگاه اصلى اين قوچ هر چند ايران و افغانستان و تركمنستان است اما پارك ملى گلستان يكى از زيستگاه هاى اصلى قوچ اوريال به حساب مى آيد.
پارك ملى گلستان با طبيعتى بكر و دست نيافتنى به تنهايى به آئينه تمام عيار نيمى از تنوع گياهى و جانورى كشور در سطح دنيا تبديل شده و در حال حاضر نه تنها به دليل زيستگاه هاى حيات وحش اهميت ويژه اى دارد بلكه به دليل حفظ بخش قابل توجهى از تنوع زيستى جايگاه خود را حفظ كرده است، در اين راه محيط بانان پارك كه در عرق ريزان تابستان و سرماى سوزان زمستان در يك زندگى صحرايى، شبانه روز پاسدارى مى دهند، براى حفاظت پارك زحمت بسيار كشيده اند.

استاد على اصغر مدرس، فرهيخته اى از خطه آذربايجان بود كه سراسر عمر خود را در راه اعتلاى فرهنگ ايران زمين نهاد.
اين استاد مسلم حقوق قضايى كه از بنيانگذاران كتابخانه ملى تبريز نيز بود، ۴۰ روز پيش با كوله بارى از خدمات ارزنده فرهنگى به سراى باقى كوچيد.
استاد على اصغر مدرس در سال ۱۲۹۱ هجرى شمسى در خاندان فقيه و عالم با تقوى، مؤلف دانا و توانا ميرزا محمدعلى مدرس تبريزى خيابانى ديده به جهان گشود.
تحصيلات مقدماتى خود را در شهر تبريز به پايان رساند و كسب نمرات عالى منجر به اعطاى مدال علمى از وزارت معارف وقت شد و به دنبال آن در دانشكده حقوق دانشگاه تهران تحصيل در رشته حقوق قضايى را آغاز و در سال ۱۳۱۵ دانشنامه ليسانس در رشته حقوقى قضايى و در سال ۱۳۲۹ نيز ليسانس علوم سياسى را اخذ مى كنند.
پس از اتمام دوره خدمت نظام، مدتى در وزارت دادگسترى به امر قضا اشتغال مى ورزند اما اين امر به درازا نمى كشد، از اواخر ۱۳۱۸ شغل سردفترى را برگزيد و تا انتخابات دوره هفدهم مجلس ملى كه بحبوحه مبارزات ملت ايران براى ملى كردن صنعت نفت بود، به همين شغل اشتغال داشتند.
مردم تبريز به دليل صداقت، صميميت، وقار، تواضع و احاطه علمى ايشان به مسائل حقوقى، وى را در دوره هفدهم به عنوان نماينده خود انتخاب مى كنند. طبق قانون، نمايندگى مجلس با تصدى سردفترى قابل جمع نبود، بنابراين از سمت سردفترى استعفا و در ۹ تيرماه سال ۱۳۳۱ از سازمان وكلاى دادگسترى وقت، پروانه درجه يك دادگسترى را اخذ مى كنند. در اين دوره به عنوان نماينده مردم تمام مساعى خود را براى احقاق حق مردم مبذول مى دارند و در مبارزه بى امان ملت ايران عليه استعمار انگليس به طور جدى شركت مى كند.
در همان سال از طرف هيأت وزيران به اتفاق ۳ تن از نمايندگان مجلس آن زمان به عضويت شوراى عالى شركت ملى نفت ايران برگزيده مى شود . پس از كودتاى ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به تبريز مراجعت مى كند. به پيشنهادهاى مقام هاى رژيم كودتا براى پذيرش مسئوليت دولتى كه توأم با تهديد و تطميع بود جواب رد مى دهد و در اين مقطع به عنوان يكى از مشاهير حقوقدانان و معتمدان آذربايجان منشأ آثار خير متعددى مى شود.
استاد مدرس، در سن ۹۵ سالگى، در ديار مادرى خود تبريز ديده از جهان فروبست و در قطعه هنرمندان وادى رحمت تبريز به خاك ابدى سپرده شد .

* تأليفات استاد

ايشان در طول زندگى خود خدمات فرهنگى، اجتماعى و سياسى متعددى را تقديم هموطنان خود كرد كه تأليفات، رسالات و مقالات متعددشان گواه اين مدعى است.
«حقوق فطرى يا بانى حقوق بشر»، «احوال اجتماعى عرب قبل از اسلام»، «عقل از ديدگاه هاى مختلف» و ده ها عنوان مقاله و كتاب از تأليفات اين استاد است.
مقاله «فطرت و آزادى» استاد مدرس در كتاب محيط ادب نيز از پژوهش هاى ارزنده ايشان به حساب مى آيد كه با نگاهى ژرف به مقوله آزادى و فطرت انسان به تحليل اين موضوع پرداخته است .

* از ديدگاه دوستان

اسماعيل رفيعيان از نويسندگان و استادان برجسته ادب فارسى دانشگاه تبريز در وصف استاد على اصغر مدرس مى گويد: «در تواضع و فروتنى و فضل و فضيلت و افاضه مشار بالبنان هستند به عبارت ديگر درك محضر ايشان پرفيض و پرفايده است در يك كلام كان مهر و محبت است كه نار را نور و خار را گل مى كند.»
احمد گيوى از نويسندگان معاصر نيز معتقد است: «استاد مدرس در كنار آيت الله ميلانى، آيت الله انگجى در صف مبارزه عليه استبداد و استعمار مى جنگيد».
دكتر جعفر مدرس، فرزند استاد مدرس در وصف پدر بزرگوارشان مى گويد: «صداقت، مناعت طبع و استغناى ايشان، عشق كمك به ديگران، وفادارى به دوستان و رعايت قوانين و مقررات جزو ويژگى هاى بارز استاد مدرس بود.»
وى مى افزايد: «ايشان علاوه بر اين صفات، خطيب توانمند و صاحب حافظه قوى بودند و اصولاً بحث ها و سخنرانى هاى ايشان به دليل اطلاعات وسيع و همه جانبه شان و جمع بندى دقيقشان همه شيرين و شنيدنى بود و همه را مجذوب مى كرد.»
روحش شاد و يادش گرامى باد

همدان ـ خبرنگار«ايران»: مدير عامل خدمات ايمنى و آتش نشانى همدان گفت: آتش سوزى كاروانسراى شريفيه شهر همدان عمدى بوده است.
كاروانسراى شريفيه با يك صد حجره و انبار مربوط به دوره قاجاريه در بازار همدان، چهارشنبه شب هفته گذشته دچار حريق شد و در اين حادثه ۲۶ دهنه حجره در آتش سوخت.
رضا عسگرى، مدير عامل خدمات ايمنى و آتش نشانى همدان در نشست بررسى علل حريق اين كاروانسرا افزود: بررسى كارشناسان گوياى اين است كه حريق عمدى بوده و توسط فرد يا افرادى اتفاق افتاده است.
وى، نبود نگهبان شب را موجب گستردگى خسارت آتش سوزى دانست و افزود: آگاهى ديرهنگام موجب اشتعال و افزايش شعله هاى آتش تا ۴۰ متر شد. عبدالحسين مرادى، معاون سياسى و اجتماعى فرماندارى در اين باره گفت: حضور يك نفر نماينده از هر كاروانسرا در نشست هاى كارشناسى براى پيگيرى مسائل و مشكلات مانع از بروز خسارت هاى سنگين به اين بناها مى شود.

گروه شهرستانها ـ لاشه ۷۹ دلفين مرده در آب هاى ساحلى خليج فارس در شرق جاسك كشف شد.
اجساد دلفين ها در حالى در آب هاى ساحلى شرق جاسك ديده شد كه در فاصله يك تا دو كيلومترى يكديگر قرار داشتند.
اين دلفين ها در ۱۳ كيلومترى نوار ساحلى منطقه آبكوهى در شرق جاسك ديده شده اند.
بايرامى، رئيس محيط زيست شهرستان جاسك درباره مرگ ۷۹ دلفين در آب هاى شرقى شهرستان جاسك، گفت: مأموران گشت سيار در سواحل شرقى جاسك در حين گشتزنى به لاشه دلفين ها برخوردند كه در طول نوار ساحلى روستاهاى كليرك و بياهى جان خود را از دست داده بودند.
وى افزود: با هماهنگى مسئولان، كارشناسان به اين منطقه عزيمت كرده و در تحقيقات به عمل آمده مشخص شد كه از مرگ اين دلفين ها ۵ روز مى گذرد.
بايرامى افزود: اين حادثه در حالى اتفاق افتاد كه مردم اين منطقه شاهد تلف شدن دلفين ها بودند اما به دليل عدم اطلاعات كافى جهت اطلاع به اداره مذكور نتوانستند كارى از پيش ببرند.
وى با بيان اين كه علت مرگ دلفين ها در دست بررسى است، افزود: كارشناسان محيط زيست براى بررسى اين موضوع تلاش خود را آغاز كرده اند.
* آلودگى آب، علت مرگ دلفين ها
محمدباقر نبوى، معاون دريايى سازمان محيط زيست در گفت وگو با خبرگزارى فارس درباره مرگ ۷۹ دلفينى كه لاشه آنها در سواحل خليج فارس پيدا شده گفت: در حال حاضر نمونه هايى از لاشه اين دلفين ها براى آناليز به تهران انتقال داده شده است كه براى بررسى عوامل مؤثر در مرگ آنها در اختيار دانشگاه تهران و دانشگاه علوم پزشكى قرار داده مى شوند و نتيجه بررسى ها نيز به سازمان حفاظت محيط زيست اعلام مى شود.
وى در ادامه گفت: پيش از انجام بررسى ها مى توان تشخيص داد كه علت مرگ اين دلفين ها آلودگى آب در خليج فارس بوده است اما مورد خاص آلايندگى با انجام بررسى مشخص مى شود. معاون محيط زيست دريايى سازمان حفاظت محيط زيست ادامه داد: عامل آلاينده اى كه موجب مرگ دلفين ها شده است هم مى تواند آلودگى نفتى و هم مى تواند آلودگى شيميايى باشد.
نبوى درباره ارتباط مرگ دلفين ها و آلودگى نفتى چند ماه گذشته خليج فارس كه ناشى از سهل انگارى پيمانكار شركت توانير بوده است، اظهار داشت: بعيد است اين ۲ به هم مرتبط باشند. وى خاطرنشان كرد: در چند ماه گذشته نيز لاشه ۶ نهنگ در فاصله گناوه تا جاسك به ساحل آمده بود.
گفته مى شود، اين اتفاق ۳ سال پيش نيز در شهرستان جاسك به وقوع پيوسته بود كه موجب مرگ ۶۴ دلفين در اين منطقه شد.

شيراز - خبرنگار «ايران»: باوجود افزايش ورودى ميزان پرونده به محاكم قضايى فارس، براى دومين سال پى درپى آمار زندانيان استان فارس رو به كاهش گذاشته است.
رئيس دادگسترى استان فارس با بيان اين مطلب گفت: در ۶ ماهه اول امسال نسبت به مدت مشابه پارسال، شمار زندانيان استان ۱۲‎/۸ درصد كاهش يافته اما هنوز هم بيش از ۹ هزار نفر در زندان هاى فارس بسر مى برند.
احمد سياوش پور در جشن گلريزان (ويژه آزادسازى زندانيان جرايم غيرعمد) در شيراز افزود: متأسفانه بسيارى از زندانيان به دليل مشكلات اقتصادى و ناتوانى در پرداخت جريمه هاى مالى، تحمل حبس مى كند و تعداد زيادى از آنان سرپرست و نان آور خانوار هستند و در نبود آنان خانواده هايشان با گرفتارى هاى فراوانى دست به گريبان مى شوند.
وى با تأكيد بر لزوم بازنگرى قوانين جزايى كشور و جايگزينى اصل جرم زدايى بر جرم انگارى موجود در قوانين اظهارداشت: در شرايطى كه مكتب و فرهنگ دين ما بر پايه جرم زدايى شكل گرفته هيچ ضرورتى ندارد كه در قانون جزايى ما ۱۵۰۰ عمل مجرمانه پيش بينى و براى حدود ۷۰۰ مورد از اين اعمال مجرمانه نيز مجازات حبس تعيين شده باشد.
سياوش پور يادآور شد: در سال هاى اخير، صدور احكام جايگزين حبس از سوى قضات مورد توجه قرار گرفته اما در بسيارى از موارد، قضات بنا به تصريح قانون، ناچار به صدور احكام حبس هستند در حالى كه زيان هاى ناشى از زندان افراد براى جامعه برهيچ كس پوشيده نيست. وى در ادامه، اقدامات ستاد مردمى رسيدگى به امور ديه و كمك به زندانيان نيازمند استان فارس را قابل تحسين ارزيابى كرد و گفت: با وجود اين كه دولت نيز ساليانه مبالغ قابل توجهى را به صورت وام در اختيار قوه قضاييه براى آزادسازى زندانيان قرار مى دهد اما عمده موفقيت هاى به دست آمده در اين رابطه در فارس حاصل نيك انديشى خيران استان بوده است.
رئيس دادگسترى استان فارس خاطرنشان ساخت: ستاد ديه استان فارس با آزادسازى ۳۴۱ نفر زندانى جرايم غيرعمد از راه جمع آورى كمك هاى خيران، مقام اول را در كشور كسب كرد و ستاد ديه استان گيلان با آزادسازى ۲۴۰ نفر زندانى در جايگاه دوم كشور قرار گرفت.
دادستان عمومى و انقلاب شهرستان شيراز با حضور در اين مراسم اظهار داشت: سالانه ۶۰۰ هزار نفر به زندان هاى كشور وارد و از آنجا خارج مى شوند كه نيمى از آنها كمتر از ۱۰ روز در زندان بسر مى برند و بايد تلاش كرد كه تا آنجا كه ممكن است پاى اين گونه افراد به زندان باز نشود چرا كه ورود آنان به زندان، عواقب و پيامدهاى منفى فراوانى براى آنها و جامعه به دنبال دارد و از يك طرف فرد در جامعه به عنوان سابقه دار شناخته و از سوى ديگر زندگى فردى، خانوادگى و اجتماعى وى نيز با مشكلات زيادى روبه رو مى شود.
حجت الاسلام والمسلمين جابر بانشى افزود: سالانه ۳ ميليون نفر از جمعيت كشور كه خانواده زندانيان را تشكيل مى دهند با مسائل زندان سر و كار دارند و از مشكلات آن رنج مى برند.
وى بر لزوم توجه بيشتر قضات به صدور احكام جايگزين حبس براى متهمان تأكيد كرد و خواستار فرهنگ سازى براى اصلاح نگرش عمومى در برخورد با مجرمان شد.
به اعتقاد وى، شهروندان نبايد از قضات انتظار داشته باشند كه براى ارتكاب هر نوع جرمى، متهم را به مجازات حبس محكوم كنند و از اين رهگذر بر دستگاه قضايى در رسيدگى به پرونده ها و صدور احكام فشار نياورند.
مراسم جشن گلريزان، با حضور مسئولان حوزه قضايى و نيكوكاران و اعضاى ستاد ديه استان فارس در محل سالن اجتماعات دادگسترى فارس برگزار شد و در پايان اين مراسم مبلغ ۷۰۰ ميليون تومان از سوى خيران براى آزادسازى زندانيان جرايم غيرعمد در استان اهدا شد.

اراك- خبرنگار «ايران»: آثار دو عكاس خانه عكاسان حوزه هنرى استان مركزى به نمايشگاه عكاسان ايرانى در ايتاليا راه يافت.
اين آثار مربوطه به امير قادرى و فاخته جلايرنژاد است كه تا ۱۰ مهرماه در شهر ونيز در معرض نمايش قرار دارد.
تاكنون ۳۵ اثر عكاسى هنرمندان خانه عكاسان حوزه هنرى اين استان به جشنواره سراسرى عكس كودك و معنويت ارسال شده است، اين جشنواره در پاييز امسال در استان تهران برگزار مى شود.

گرگان ـ خبرنگار «ايران»: استان گلستان با وجود اراضى شيب دار و نوار كم آب حاشيه شمالى استعداد افزايش سطح زيركشت زيتون تا ميزان ۷۵ هزار هكتار را داراست و مى تواند، بخشى از ميزان روغن مورد نياز كشور را تأمين كند.
محمدباقرى، معاون باغبانى سازمان جهاد كشاورزى استان گلستان، با بيان اين كه ۵۰ هزار هكتار اراضى شيب دار و ۲۵ هزار هكتار نوارشمالى استان استعداد خوبى براى توسعه زيتون در گلستان فراهم ساخته و به منابع پايه مانند آب و زهكشى اراضى نياز دارد، تصريح كرد: با توجه به سرانه مصرف ۱۵ كيلويى روغن در كشور، ميزان نياز جمعيت استان به روغن ۲۷ هزار تن است كه اگر تمام اراضى مستعد، زيركشت زيتون برود علاوه بر روغن مورد نياز استان بخشى از روغن مورد نياز كشور هم تأمين خواهد شد.
وى اظهار داشت: بحران آب در استان و خساراتى كه كمبود آن به مزارع وارد مى آورد، توسعه باغات زيتون را كه به صورت ديم كاشت مى شود و گونه اى مقاوم در برابر خشكى است، ضرورى مى سازد.
باقرى، با اشاره به طرح توسعه زيتون سازمان جهاد كشاورزى، گفت: اين طرح با هدف تغيير كاربرى اراضى شيب دار وكم بازده، جلوگيرى از فرسايش خاك، ايجاد كمربند سبز و جلوگيرى از مهاجرت روستاييان به شهرها از سال ۷۲ در استان شروع شده است.
باقرى، با بيان اين كه زراعت در اراضى شيب دار داراى هزينه بالا و عملكرد كمى است مزاياى كشت زيتون را برشمرد و گفت: درآمد حاصل از فعاليت باغدارى در اراضى شيب دار به نسبت زراعت بيشتر است و هر هكتار باغ اشتغال بيشترى نسبت به زمين هاى زراعى به همراه دارد.وى افزود: استان گلستان از لحاظ سطح، مقام دوم باغات زيتون كشور را داراست و امسال سطح زيركشت زيتون در استان به ۱۴ هزار هكتار رسيد. همچنين بيشترين باغات در گنبد و مينودشت است و زيتون روغنى و زرد عمده ارقام زيتون استان را تشكيل مى دهد.باقرى اظهار داشت: پيش بينى مى شود توليد امسال زيتون استان به حدود ۴ هزار تن برسد كه در حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد از آن براى كنسرو استفاده شده و بقيه هم در كارخانجات روغن كشى فرآورى و تبديل به روغن مى شود.

قم ـ خبرنگار «ايران»: اماكن اقامتى قم با توجه به ورود زائران و گردشگران به اين شهر زيارتى پاسخگوى نياز آنها نيست از اين رو ايجاد كمپينگ هاى استاندارد در سراسر اين شهر بسيار ضرورى است.
مهندس مهدى متقيان، رئيس سازمان ميراث فرهنگى استان قم، با بيان مطلب فوق افزود: استان قم با دارابودن ويژگى هايى چون ويژگى هاى جغرافيايى (در چهارراه مواصلاتى كشور)، ويژگى هاى طبيعى، وجود بارگاه مطهر حضرت معصومه سلام الله عليها و مسجد مقدس جمكران، وجود بيش از ۴۰۰ بقاع متبركه، ۱۸۸ اثر تاريخى ثبت شده و محوطه هاى تاريخى ۷ هزارساله در سطح استان، سالانه بسيارى از زائران و گردشگران را به خود جذب مى كند. به طورى كه براساس آخرين آمار و اطلاعات، ساليانه قريب به ۱۵ ميليون نفر زائر و گردشگر وارد اين استان مى شوند. وى درباره اعتبارات اختصاص يافته به منظور رشد گردشگرى در استان قم، تصريح كرد: امسال براى نخستين بار مبلغ ۴۱ ميليارد تومان از سوى دولت براى توسعه زيرساختارهاى زيارتى زائران به خصوص وضع راه ها، امنيت و آب آشاميدنى اختصاص يافته است. وى اخذ عوارض تغيير كاربرى بعد از بهره بردارى به صورت اقساط ۵ تا ۱۰ ساله را از جمله حمايت هاى دولت از بخش خصوصى به منظور سرمايه گذارى در بخش هاى مرتبط با صنعت توريسم عنوان كرد و افزود: از جمله تسهيلات سازمان براى سرمايه گذارى تخصيص اعتبار با نرخ سود ۸ درصد، با دوره مشاركت ۳ ساله و بازپرداخت ۷ ساله است كه قطعاً سرمايه گذاران را به سمت استان قم تشويق مى كند. وى با اشاره به اين كه به ازاى ورود هر گردشگر ۱۰ تا ۱۵ شغل مستقيم و غيرمستقيم ايجادمى شود، گفت: براساس آمار و اطلاعات سازمان جهانى جهانگردى سهم ايران از توريسم بين المللى تا سال ۲۰۲۰ ساليانه ۲۰ ميليون نفر برآورد شده كه قطعاً با برنامه ريزى و ساماندهى موارد مربوطه به گردشگرى، ايجاد و توسعه زيرساخت هاى گردشگرى؛ ايران مى تواند سهم بيشترى از سهم جهانى را به خود اختصاص دهد.