گروه بين الملل- بنفشه غلامى: نشست رهبران اتحاديه اروپا و روسيه در ناحيه مافراى پرتغال كه با هدف رفع اختلافهاى ميان دو طرف برگزار شد دريچه جديدى براى مشاهده دنياى رقابت هاى جديد قدرت ها گشود. روابط روسيه و دولت هاى آن سوى منطقه «اوراسيا» مدت ها است كه به دليل اختلافهاى متعددى رو به تيرگى گذارده است كه پيشاپيش اين اختلاف ها، مسأله چالش برانگيز كوزوو، ايران و انرژى قراردارد.
تا پيش از برگزارى نشست جمعه اين اميد وجود داشت كه دوطرف با رفع اين اختلاف ها بتوانند به توافق تازه براى گشودن فصل نوين مناسبات دست يابند. اما حاصل نشست مافرا چيزى نبود جز دو توافقنامه كوچك در مورد مبارزه با تجارت موادمخدر و صادرات فولاد به جز اين دو مورد ناچيز در هيچ امرى از امور اساسى نه تنها توافقى به دست نيامد كه حرف هايى رد و بدل شد، كه خود باب مشاجره و مناقشه تازه اى را گشود. آمريكا نيز در مقام واكنش بر آمد و مواضع رهبرى روسيه را در اين اجلاس مردود شمرد.
پوتين در حركتى تاكتيكى در پرتغال موقعيت كنونى بين آمريكا و روسيه را در شرق اروپا با بحران موشكى سال ۱۹۶۲ قياس كرد. يعنى زمانى كه اتحاد جماهير شوروى سابق اقدام به استقرار موشك هاى خود در خاك كوبا كرد، اين اقدام واكنش شديد دولت وقت آمريكا به رياست كندى را در پى داشت. طورى كه كندى بلافاصله از خروشچف درخواست كرد هرچه سريع تر موشك هاى خود را از خاك كوبا برچينند، زيرا تهديدى عليه آمريكا شكل گرفته بود. در آن ماجرا اگرچه سرانجام شوروى كوتاه آمد و موشك هاى خود را از كوبا و ويتنام جمع كرد اما اين بحران سايه سنگين خود را تا مدت ها بر آمريكا و شوروى حكمفرما ساخت طورى كه وحشت از جنگ سوم جهانى و جنگ هسته اى پس از بحران موشكى كوبا ذهن ها را به خود مشغول كرد.
پوتين در نشست مافرا با اشاره به اين واقعه تاريخى اظهار داشت: در آن زمان ما موشك هايمان را جمع آورى كرديم. اما حالا دقيقاً با چنين مشكلى در نزديكى مرزهاى خود دست و پنجه نرم مى كنيم. پوتين سپس با كنايه گفت: خدايا از تو سپاسگزارم كه حالا هيچ بحرانى در كوبا نداريم و اين فقط بخاطر تغيير راه بنيادينى است كه بين روابط روسيه و اتحاديه اروپا و آمريكا شكل گرفته است. واشنگتن پيام سخنان پوتين را گرفت.
مقايسه تاريخى پوتين ساعتى بعد با واكنش آمريكا روبه رو شد و دانا پرينو سخنگوى رياست جمهورى آمريكا در مصاحبه اى آن را يك مقايسه تاريخى نادرست خواند و گفت: تنها چيزى كه مى توانم بگويم اين است كه پوتين و بوش گفته اند كه مى توانند باهم كار كنند. اما محور بحث انگيز ديگر نشست مافرا مسأله حقوق بشر بود. پوتين كه اين آخرين حضور او در نشست اتحاديه اروپا به شمار مى آيد و با انتخابات ماه مارس از عرصه رياست جمهورى روسيه خارج مى شود، در برابر سياست هاى تهاجمى اش با يك واكنش دفاعى از سوى كشورهاى اروپايى و آمريكا روبه رو است و آن متهم شدن به عدم رعايت حقوق بشر و آزادى بيان است. پوتين اين بار براى خنثى كردن اهرم حريف پيشنهاد تشكيل سازمان حقوق بشر در بروكسل را داد. او اين طرح را حتى به انتخابات روسيه تسرى دارد و گفت حاضر است براى انتخابات پارلمان و رياست جمهورى روسيه از سازمان امنيت و همكارى اروپا دعوت كند تا بر اين انتخابات نظارت كند. اندكى بعد مشاور او نيز تأكيد كرد: سازمانى كه در بروكسل تشكيل مى شود مى تواند به موضوعهايى همچون جنايات نئونازى ها، تنش هاى قومى، ناديده گرفتن حقوق مهاجران و اقليت ها رسيدگى كند. وى سپس به گزارشگران گفت: چرا سياستمداران اروپايى بايد بتوانند در مورد حقوق بشر در روسيه اظهار نظر كنند اما روسيه نتواند. پوتين در اجلاس مافرا خاطر اروپايى ها را از اين سؤال درباره آينده روسيه كه او در قدرت مى ماند، آسوده كرد. او به شايعاتى كه در مورد نامزدى او در انتخابات رياست جمهورى و يا حركت به سوى پست نخست وزيرى وجود دارد، اشاره كرد و گفت: اگر برخى در اين جمع هستند كه فكر مى كنند من قدرتم را به پست نخست وزيرى منتقل خواهم كرد بايد بگويم اجازه نمى دهم خدشه اى به اختيارات رياست جمهورى روسيه وارد شود. چراكه نبايد تناسب اختيارات حكومتى در داخل قوه مجريه روسيه تغييرى پيدا كند.
اما سومين پرونده مهم اجلاس پرتنش مافرا را مسأله انرژى تشكيل داد. يكى از بزرگترين نگرانى هاى اتحاديه اروپا اين است كه روسيه از منابع و ذخاير طبيعى گسترده خود به عنوان اهرم بازى سياسى استفاده كند. اين هراس به آن جهت است كه ۳۰ درصد از واردات انرژى اروپا از جمله ۴۴ درصد گاز وارداتى از ذخاير طبيعى روسيه تأمين مى شود. اتحاديه اروپا كه بشدت بيمناك از فعاليت هاى گازپروم به عنوان تنها بازيگر اصلى عرصه انرژى روسيه است درصدد است نيازمندى هاى خود به انرژى را از طريق كمپانى هاى كشورهاى غيرعضو اتحاديه اروپا تأمين كند و به اين ترتيب حالا اين اجلاس ماجراى گازپروم را به سوى تصميم هاى مهم در باب انرژى سوق داد. اين يكى از مسائلى بود كه بايد در نشست روز جمعه درباره آن تصميم گيرى مى شد اما بحث و گفت وگوها به سرانجامى نرسيد و به نظر نمى رسد مشاجره انرژى بزودى به نتيجه انجامد. اين اتفاق براى اتحاديه اروپا چندان خوشايند نيست. سياستمداران اروپايى به خوبى مى دانند كه بدون حل اين معضل به طريق اولى در مسائل سياسى مهم مانند كوزوو و ايران به توافقى نخواهند رسيد.

گروه بين الملل ـ احسان تقدسى: ساعتى از آغاز ديدار عباس و اولمرت نگذشته بود كه ايهود باراك وزير جنگ اسرائيل دور جديد تحريم غزه را كليد زد. تحريم هاى جديد عليه غزه تفاوتى اساسى با همه آنچه كه در طول ۶ دهه اشغال فلسطين ديده بوديم دارد و آن قطع جريان برق رسانى به غزه است. بدين ترتيب با قطع برق بيمارستان ها، مدارس، مراكز بهداشتى و... همه فلج مى شوند وغزه مى رود تا با فاجعه اى انسانى روبه رو شود. همه اين اتفاق ها در حالى رخ مى دهد كه تنها يك ماه تا برگزارى كنفرانس پائيز زمان باقى است و اين تحريم ها تنها در روز مذاكره اولمرت و ابومازن و در نزديكى اجلاس سازش بوش چه مفهوم و مقصودى دنبال مى كند، اين پرسشى اساسى است كه در گفت وگويى با صالح كاظمى نيا كارشناس مسائل خاورميانه و فلسطين در ميان گذارده ايم كه از نظر گرامى تان مى گذرد:

* تصميم اخير اسرائيل براى تحريم غزه كه به موازات مذاكره اولمرت و ابومازن صورت گرفت با تصميم هاى قبلى تحريم چه تفاوتى دارد؟
اين زنجيره تحريم ها بعد از درگيرى فتح و حماس در غزه توسط رژيم صهيونيستى آغاز شد كه به دليل گستردگى واكنش جهانى در نهايت رژيم صهيونيستى مجبور به عقب نشينى از چنين مواضعى شد. واقعيت اين است كه استمرار حاكميت حماس در غزه تا پيش از اين تحريم ها امنيت و رونق نسبى اقتصادى را براى اهالى غزه به دنبال داشت حتى غزه مى رفت تا به عنوان الگويى مؤثر براى ديگر مناطق فلسطين قلمداد شود اما از آنجا كه چنين اتفاقى گواهى بر حقانيت و درايت حاكمان جنبش حماس در همه فلسطينيان بود بالطبع با مخالفت و واكنش شديد حريفان عربى و صهيونيستى حماس روبه رو شد.
لذا اين روند رژيم صهيونيستى را مجبور به اتخاذ چنين تصميم هاى غيرانسانى براى تحريم غزه نمود تا همه ساكنان اين منطقه، كه بيشترين ميزان تراكم مسكونى را در دنيا به خود اختصاص داده اند، به دليل ايستادن بر تفكر مقاومت تنبيه شوند.
بنابراين اقدام اخير صهيونيست ها مقابله با حاكميت حماس نيست بلكه مقابله مستقيم با تمامى اهالى ساكن در نوار غزه مى باشد. بحث تحريم هاى قبلى شامل تحريم هاى اقتصادى و مبادلات بانكى بوده است اما در تحريم اخير با قطع جريان برق در نوار غزه اماكن درمانى، بهداشتى و نگهدارى مواد غذايى مردم شديداً آسيب خواهند ديد و عرصه بر همه مردم تنگ مى شود. البته انتظار مى رود مردم غزه به رهبرى حماس و ديگر جنبش هاى مقاومت اين بار هم با همان ايمانى كه در مبارزه با اقدام هاى جبهه مقابل دارند موج جديد تحريم ها را از سر بگذرانند. با اين همه اين امر نبايد باعث سكوت جامعه بشرى و مراكز حقوق بشرى شود.

* فكر مى كنيد موج جديد تحريم غزه بتواند اصل برگزارى كنفرانس پائيز را به خطر اندازد؟
چنانچه فعالين حقوق بشر و آزاديخواهان جهان در برابر فاجعه انسانى كه غزه را تهديد مى كند، موضعى مناسب بگيرد، تحركات جديد آمريكايى ها و اسرائيلى ها ناكام خواهد ماند و كنفرانس به اصطلاح صلح پائيز تحت الشعاع آن روشنگرى ها قرار خواهد گرفت.

* فكر مى كنيد در اين كنفرانس چه تصميمى در مورد غزه اتخاذ خواهد شد؟
انتخابات ۲۰۰۶ فلسطين جايگاه حاكمان قبلى فلسطين را در ميان مردم مشخص نمود. در اين انتخابات حماس ۷۰ درصد كرسى هاى مجلس را آن هم با شعار مقاومت به خود اختصاص داد. واضح است توافق هاى ديگر جناح ها با رژيم صهيونيستى خارج از اين چارچوب براى مردم فلسطين فاقد مشروعيت خواهد بود. بويژه درباره غزه با اطمينان مى توان گفت كه تصميم آنها ناكام خواهد ماند.

* آيا مناسبات ۲ بخش از مناطق فلسطينى نشين (جبهه فتح و حماس) به همان صورت باقى ماند و فكر مى كنيد دو حاكميتى موجود تا چه زمانى ادامه پيدا كند؟
ما به عنوان دلسوزان كل فلسطين به دنبال ايجاد وحدت و همدلى ميان تمام جريان هاى مبارز فلسطينى هستيم و از اين منظر هرگونه اختلافى را به نفع دشمن مشترك فلسطينيان قلمداد مى كنيم در اين روند كسانى كه بر ايجاد روابط با رژيم صهيونيستى و به رسميت شناختن آن تأكيد مى ورزند قطعاً در ميان مردم فلسطين و ساير آزاديخواهان جهان جايى نداشته و نخواهند داشت. ملاك عمل رأى قاطبه مردم فلسطين است و گروه هاى فلسطينى هم بايد خود را ملزم به پيروى و اطاعت از خطى نمايند كه مردم فلسطين به او رأى داده اند.

* فكر مى كنيد چرا طراحان سازش و كنفرانس صلح بدون يافتن راهى براى حل مشكلات داخلى فلسطينيان به دنبال تجويز طرح جديد سازش هستند؟
موضوع كنفرانس صلح پوششى است براى سرپوش گذاشتن بر ناكامى هاى جناح حاكم در آمريكا خصوصاً با توجه به عملكرد سياست خارجى آنها در عراق و افغانستان. تمام دست اندركاران مسائل خاورميانه مى دانند كه بدون مشاركت همه طرف هاى درگير در مسأله فلسطين هرگونه تصميمى از حد يك كنفرانس فراتر نخواهد رفت. راهكار اصلى قضيه فلسطين را مسئولان نظام جمهورى اسلامى ايران بارها و بارها اعلام كرده اند و آن نيز مراجعه به آراى عمومى تمامى فلسطينيان براى تعيين سرنوشت فلسطين است و هر راهكارى غير از اين راه به جايى نخواهد برد.

گروه بين الملل - همزمان با مبارزه انتخاباتى حزب مردم به رهبرى بوتو و حزب مسلم ليگ حاكم پرويز مشرف، مبارزه مسلحانه و خونينى در شمال غربى پاكستان ميان ارتش و شبه نظاميان تندرو جريان دارد.
درگيرى شبه نظاميان كه به داشتن تفكر طالبانيسم در پاكستان مشهور هستند، از مسجد لال شروع شد و اكنون در آستانه انتخابات پارلمانى ژانويه ابعاد جديدى پيدا كرده است.
درست در روزى كه بوتو كاروان تبليغاتى خويش را روانه زادگاهش در ايالت سند كرد، ايالت وزيرستان كانون يك جنگ پيچيده و پرخسارت شده است، اين ايالت در روزهاى اخير شاهد چند رشته عمليات آدم ربايى و قتل هاى فجيع بود، به نحوى كه در آن شبه نظاميان شمارى از نيروهاى امنيتى پاكستان و نيز برخى ساكنان بومى را ربوده و سر به نيست كرده اند. شبكه هاى خبرى پاكستان در گزارش جديد خود اعلام كرده اند كه در آخرين نبرد ارتش پاكستان و شبه نظاميان در ناحيه «امام درى» ايالت وزيرستان، نيروهاى مولانا فضل الله چهره حامى طالبان با ارتش درگير شده اند. دولت مشرف در بيانيه اى ضمن تأييد خبر قتل و ربودن برخى از نظاميان گفته است كه مولانا فضل الله به همراه شمار ديگرى از رهبران اپوزيسيون براى تشكيل دولت موازى در اين منطقه تلاش مى كنند. آنها داراى ايستگاه راديويى هستند و با بسيج هواداران خويش عليه دولت اعلام جنگ داده اند.
از سوى ديگر روزنامه نيويورك تايمز گزارش كرده كه جريان تبادل آتش با شبه نظاميان به صورت بى وقفه ادامه دارد و افراطيون با بهره گيرى از تاكتيك هاى غير انسانى براى تلافى اقدام ارتش پاكستان به روستاها حمله كرده و افرادى را گردن مى زنند. ارتش براى مقابله با موج خشونت ها در اين منطقه هفته گذشته ۲۵۰۰ نيروى تازه نفس به آنجا گسيل داشت، اما شبه نظاميان در تلافى آن خشونت هاى خود را افزايش داده اند.
منطقه وزيرستان كانون گرايش هاى قبيله اى است، اين منطقه به دليل شرايط سوق الجيشى خويش، مركز لجستيك القاعده و طالبان شناخته مى شود و سران قبايل اين منطقه داراى مناسبات پيچيده با چند حزب مهم مذهبى - سياسى موسوم به مجلس متحده عمل است. اين قبايل بسيارى از اعضاى طالبان را در ميان خود پناه داده اند. آنها پس از سركوب غائله مسجد لال در تابستان امسال، اقدامات تلافى جويانه عليه دولت پاكستان را در قالب حملات سازمان يافته به كاروان ها و مقرهاى ارتش آغاز كردند، اما ناظران پاكستان معتقدند كه شبه نظاميان كه از مخالفان جدى بازگشت بوتو و ائتلاف ژنرال مشرف با غرب هستند، پس از ناكامى در رسيدن به اين اهداف، خود به نبرد مسلحانه روى آوردند.
* عزيمت بوتو به زادگاه پدرى
بى نظير بوتو، نخست وزير پيشين پاكستان در يك تصميم نمادين تحت تدابير شديد امنيتى وارد دهكده آبا و اجدادى خود در منطقه لاركانا در ايالت سند در جنوب پاكستان شد. اما به گفته ناظران، اين تصميم بوتو يك حركت سياسى بود كه رهبر حزب مردم از آن براى شكستن سناريوى خانه نشين ساختن اش بهره مى گيرد. از زمانى كه سوء قصد به جان او پس از ورود به پاكستان، باعث كشته شدن ۱۴۰ نفر شد، اين نخستين سفر او به خارج از شهر كراچى محسوب مى شود. مشاوران بوتو معتقدند كه طراحان اين حادثه قصد ترساندن و حذف فيزيكى بوتو را دنبال مى كنند.
بوتو در دهكده آبا و اجدادى خود موسوم به قريه خدابخش بر سر مزار پدرش، ذوالفقار على بوتو نماز خواند. پدر بوتو نيز در اواسط دهه ۷۰ ميلادى نخست وزير پاكستان بود كه در اواخر همين دهه اعدام شد. خانم بوتو از طريق فرودگاه سوكور، در نزديكى دهكده خدابخش، كه بشدت مورد مراقبت قرار داشت، سفر كرد و در هنگام ورود به دهكده با اتومبيلى ضد گلوله، مورد استقبال حدود ۴۰۰۰ نفر از طرفدارانش قرار گرفت كه شعار «زنده باد بوتو» سر داده بودند. بوتو گفت: «خدا را شكر مى كنم كه به من امكان داد بر سرزمين خودم قدم بگذارم و محبت و عشق مردم خودم را ببينم. اين به من قدرت داده با دفاع از دموكراسى كه براى تأمين امنيت و آينده بهتر مردم لازم است، هرچه مى توانم براى حفاظت از پاكستان انجام دهم.» منطقه لاركانا كه خانواده بوتو از ملاكان عمده آن به شمار مى روند، خاستگاه اصلى قدرت اين نخست وزير پيشين پاكستان به شمار مى رود.

گروه بين الملل- آرژانتين امروز شاهد برگزارى انتخابات رياست جمهورى است و انتظارمى رود كه كريستينا كريشنر بانوى اول اين كشور و بخت نخست اين رقابت انتخاباتى به عنوان رئيس جمهور جديد برگزيده شود.
كريشنر همان تفكرات چپگرايانه همسرش، نستور كريشنر به صحنه مى آيد. احتمال قدرت گرفتن يك زن در اين كشور آمريكاى لاتين موجب شده بسيارى ازناظران كريشنر را با هيلارى كلينتون كانديداى دموكرات ها در انتخابات مقدماتى رياست جمهورى آمريكا مقايسه كنند. كريشنر در صورت پيروزى نخستين رئيس جمهور منتخب زن آرژانتين خواهدشد.
وى در اين رقابت ها با ۱۳ رقيب مواجه خواهدبود و انتظارمى رود بيشترين آرا را از آن خود كند. اغلب نظرسنجى ها حاكى است كه بانوى اول آرژانتين در انتخابات امروز پيروز خواهدشد و رأى گيرى به دور دوم كشيده نمى شود. در صورتى كه يك نامزد در دور اول ۴۰ تا ۴۵ درصد آرا را از آن خود كند رأى گيرى به دور دوم كشيده نمى شود.
احتمال مى رود در صورت رياست جمهورى، وى سياست هاى همسو با ديگر رهبران چپ آمريكاى لاتين را ادامه دهد. و اين اتفاقى است كه ايالات متحده نسبت به آن ابراز نگرانى كرده است. اليزا كاريو ۵۰ ساله، كانديداى حزب چپگراى ائتلاف مدنى و روبرتو لاوانيا ۶۵ ساله و وزير سابق اقتصاد مهمترين رقباى بانوى اول آرژانتين هستند.

احزاب دو جبهه سياسى درگير در مناقشه لبنان براى رسيدن به تفاهم در زمينه تعيين رئيس جمهور جديد به روش مذاكره دوجانبه روى آوردند. در اين راستا فرستاده سيد حسن نصرالله دبيركل حزب الله با امين جميل رئيس حزب كتائب و از سران گروه هاى طرفدار دولت لبنان ۱۴ مارس درباره انتخابات رياست جمهورى گفت و گو كرد.به نوشته روزنامه السفير حسن فضل الله نماينده مجلس و عضو جنبش حزب الله در اين ديدار موضعگيرى حزب درباره رياست جمهورى را به اطلاع جميل رساند و بر تحقق توافق مسيحى درباره رئيس جمهورى بعدى به عنوان مقدمه اى براى توافق ملى كامل تر تأكيد كرد. جميل نيز تأكيد كرد كه مسائل مورد اختلاف تنها با گفت وگو حل مى شود و وى به تحقق گسترده ترين اجماع ممكن درباره رئيس جمهورى جديد معتقد است در همين رابطه برخى منابع لبنانى از احتمال ديدار «ميشل عون» رئيس حزب آزاد ملى و وليد جنبلاط رئيس حزب سوسياليست ترقيخواه لبنان طى ساعات آينده خبر دادند. اين منابع همچنين اشاره كردند كه تلاش براى ديدار عون و سعدالدين حريرى رئيس جريان سياسى آينده كه ممكن است طى هفته بعد انجام شود، ادامه دارد. نشست بعدى مجلس ملى لبنان براى انتخاب رئيس جمهورى آتى اين كشور، بيست و يكم آبان ماه برگزار خواهد شد.

گروه بين الملل - رجب طيب اردوغان نخست وزير تركيه از كشورهاى اتحاديه اروپا به دليل عدم همكارى و تلاش براى اخراج اعضاى پ.ك.ك در آنها و مسترد نكردن اين اعضا به تركيه به شدت انتقاد كرد.
اردوغان در يك نطق تلويزيونى اظهار داشت: «كشورهاى اتحاديه اروپا با آن كه پ.ك.ك را يك گروه تروريستى معرفى كرده اند اما هيچ يك از آنها اعضاى پ.ك.ك را به تركيه مسترد نكرده اند.» او از كشور خاصى نام نبرد اما مدعى شد كه اعضاى پ.ك.ك به كشورهاى اروپايى پناهنده مى شوند و هزينه فعاليت هاى خود را عموماً در غرب اروپا تأمين مى كنند.
خبر ديگر حاكى است ياشار بيوك آنيت رئيس ستاد مشترك ارتش تركيه اعلام كرد كه اين كشور حملات خود به مواضع حزب كارگران كردستان (پ.ك.ك) در شمال عراق را تا پس از انجام گفت وگوهاى آنكارا - واشنگتن متوقف مى كند.
به نوشته روزنامه لس آنجلس تايمز، «ياشار بيوك آنيت»، با اعلام اين مطلب افزود: «رجب طيب اردوغان» اوايل ماه آينده ميلادى به واشنگتن مى رود تا با مقام هاى آمريكايى درباره حل مسأله «پ.ك.ك» مذاكره كند.
براساس اين گزارش، قرار است اردوغان در تاريخ ۵ نوامبر (۱۴ آبان) به واشنگتن سفر كند.

گروه بين الملل - مردم عمان ديروز براى انتخاب اعضاى مجلس شوراى مشورتى كه براى بار دوم به صورت سراسرى برگزارمى شود، به پاى صندوق هاى رأى رفتند.
در اين انتخابات ۶۳۱ داوطلب از جمله ۲۱ زن براى كسب ۸۴ كرسى مجلس با يكديگر رقابت كردند.
مجلس شوراى مشورتى عمان حق استيضاح وزيران كابينه را دارد اما اختيار بركناركردن آنها را ندارد.
اين مجلس همچنين حق دخالت در سياست خارجى و يا مسائل دفاعى و امنيتى كشور را ندارد.
از سال ۱۹۹۱ كه انتخابات پارلمانى در عمان برگزارمى شود، اين نخستين بار است كه كانديداها حق مبارزات انتخاباتى پيدا كرده اند.
عمان بعد از قطر و بحرين در ميان كشورهاى حاشيه خليج فارس نخستين كشورى است كه در سال ۱۹۹۴ به زنان حق شركت در انتخابات را براى رأى دادن و داوطلب شدن داد.

عبدالله بن عبدالعزيز شاه عربستان براى نخستين بار پس از دستيابى به اين سمت فردا راهى لندن مى شود تا با مقامهاى انگليس درباره جديدترين تحولات خاورميانه و گسترش مناسبات دوجانبه گفت وگو كند.
«ديويد ميليبند» وزير خارجه انگليس در گفت وگو با روزنامه سعودى «الجزيره» گفت: عبدالله بن عبدالعزيز شاه عربستان در ديدار با مقامهاى لندن درباره نشست صلح خاورميانه آمريكا كه پاييز امسال برگزار مى شود، جديدترين تحولات عراق، روند انتخاب رياست جمهورى لبنان، اوضاع دارفور و گسترش مناسبات دوجانبه گفت وگو خواهد كرد.

گروه بين الملل- معمر قذافى رهبر ليبى اين روز ها طرابلس را مركز ميزبانى از گروه ها و دولت هاى درگير جنگ آفريقا كرده است. ۳ روز پس از آن كه قذافى توانست به كمك همتاى سودانى خويش (عمر البشير) نخستين پيمان سازش براى پايان غائله خونين چاد را به امضا برساند، اكنون او طرف هاى درگير در بزرگترين غائله آفريقا يعنى دافور را گرد هم آورده است. حركت هاى اخير قذافى براى كنترل جنگ در آفريقا در راستاى سياست جديدى است كه او با عنوان «اتحاد و همگرايى در قاره سياه» اعلام كرده است.
اجلاس بزرگ قذافى براى صلح در دارفور ديروز با حضور نمايندگان اتحاديه آفريقا و سازمان ملل و با هدف پايان بخشيدن به جنگ چهار ساله دارفور در ناحيه سيرت ليبى آغاز شد. به گزارش بى بى سى، گفت وگو هاى صلح دارفور در حالى شروع شد كه ۲ گروه شورشى دارفور موسوم به اتحاد (SLA) و عدالت و برابرى (JEM) به دليل مخالفت با دعوت برخى گروه ها به اين كنفرانس شركت در اين گفت وگو ها را تحريم كردند. احتمال مى رود كه غيبت اين شورشيان گفت وگو ها را تضعيف كند. اما يان الياسون فرستاده سازمان ملل متحد درامور دارفور سودان از گروه هاى مسلح دارفور خواست فرصت مذاكرات صلح در سيرت ليبى را مغتنم بشمارند.
به گزارش شبكه الجزيره، الياسون گفت، تمامى گروه هاى مخالف شركت كننده در اين مذاكرات، بايد اهميت و جدى بودن مسائل قابل طرح در آن را درك كنند. از سوى ديگر عبدالواحد نور رئيس جنبش ارتش آزاديبخش سودان گفت: تا زمانى كه امنيت براى تمامى افراد در دارفور صرف نظراز وابستگى هاى قبيله اى يا جغرافيايى آنان برقرار نشود، صلح در اين منطقه محقق نخواهد شد.
وى خواستار تغيير نظام حكومت سودان شد و گفت: هيچ ابزارى براى تحقق امنيت و صلح در سودان و دارفور وجود ندارد مگر تغيير كامل و اساسى حكومت كنونى اين كشور. بحران دارفور در ۴ سال اخير ۲۰۰ هزار كشته و ۲ ميليون آواره برجاى گذاشته است. دولت در سال ۲۰۰۶ با يك گروه شورشى توافقنامه صلح امضا كرد اما به دليل آن كه گروه هاى ديگر در آن سهيم نبودند اين پيمان صلح راه به جايى نبرد. مذاكرات صلح دارفور در شهر سيرت ليبى و به ميزبانى معمر قذافى رهبر اين كشور برگزار مى شود.
* دستاورد دومين اجلاس صلح ليبى
ليبى كه اين روز ها تبديل به كانون مذاكرات صلح در بحران هاى آفريقا شده، پيش از آغاز مذاكرات صلح دارفور شاهد امضاى پيمان صلح براى پايان يافتن بحران چاد بود. اين پيمان را دولت و رهبران ۴ گروه شورشى مستقر در شرق چاد در حضور معمر قذافى و عمرالبشير رئيسان جمهورى ليبى و سودان امضا كردند.