وصال روحانى‎/منبع: Mirror

ظاهراً كسب موفقيت در مسابقه هاى اروپايى در ژن و بافت ميلان قرار دارد و آنجا خانه كرده است، زيرا حتى وقتى اين تيم شرايط بدى را در «سرى A» مى گذراند، در اروپا برنده مى شود و استانداردهاى كارى شان در صحنه مسابقات جام قهرمانى باشگاه هاى اروپا هيچ گاه ساقط و بى اعتبار نمى شود. نشانه صحت اين ادعا اين است كه روسونرى در ۵ سال اخير فقط يك بار قهرمان «سرى A» شده اما در همين مدت ۳ بار به فينال جام قهرمانان قاره رسيده و در ۲ نوبت قهرمان شده است.
كارلو آنچلوتى كه طراح و دليل اين وضع غيرعادى و روند غيرمعمولى در نتايج ميلان بوده است، مى گويد: «سنت و سوابق اين باشگاه شما را هميشه به اين وامى دارد كه بيشترين تلاش و عزم خود را صرف شركت در مسابقه هاى جام قهرمانان اروپا كنيد و تمركزتان روى اين جام، بيشتر از ديگر رقابت ها باشد، نگاه ما به اين پيكارها، ويژه و متفاوت است.»
فصل پيش نمونه روشنى در اين ارتباط بوده است. اين تيم در آن فصل با ۳۶ امتياز عقب افتادگى نسبت به رقيب قديمى و همشهرى نامدارش اينتر تنها در جاى چهارم «سرى A» قرار گرفت، ولى در اروپا و در جام قهرمانان اين قاره قصه اى كاملاً متفاوت را خلق و ترسيم كرد و آنجا فوتبال هايى سحرآميز را در برابر بايرن مونيخ، منچستريونايتد و ليورپول ارائه داد و بخصوص در برابر منچسترى ها در نيمه نهايى فوق العاده بود تا هفتمين قهرمانى اش را در اين سرى پيكارها دشت كند كه فقط رئال مادريد اسپانيا با ۹ بار قهرمانى از اين رقم فراتر رفته است.
* روحيه پيروزى خواه
فيليپو گالى كه سابقه ۳ بار قهرمان شدن با ميلان در اروپا در هيأت يك بازيگر را دارد و اينك مربى تيم جوانان باشگاه است، مى گويد: حضور سيليو برلوسكنى مالك مشهور باشگاه و روحيه پيروزى خواه و جدى اوست كه قرمز و سياه هاى شهر ميلان را به نقطه كنونى رسانده است. «وقتى برلوسكنى در سال ۱۹۸۶ ميلان را در دست گرفت، بلافاصله تصريح كرد كه هدفش رساندن ميلان به جمع بزرگان اروپاست و حتى اول شدن را در جهان مى خواهد و در همين راستا حركت كرده است. اين لزوماً بدان معنا نيست كه او كالچو را دست كم گرفته باشد اما اين به يك عادت نزد ما بدل شده است كه افتخارات اروپايى و جهانى را جدى تر بگيريم و در اين خصوص كوشاتر باشيم و هر موقع بحث حضور در جام قهرمانى باشگاه هاى اروپا به ميان مى آيد، جديت بيشترى را به خرج بدهيم.»
* وفادارى
دليل ديگرى كه مى توان بر موفقيت هاى ميلان در صحنه هاى اروپايى و استمرار آن برشمرد، وفادارى و علاقه بازيگران اين باشگاه به تيم شان و پايدارى آنها در اين زمينه است. به طورى كه برخى از آنها حاضر نيستند، حتى با رسيدن پيشنهادات خوب و چشمگير سر از باشگاه هاى ديگر درآورند و تا آخر عمر بازيگرى شان در سن سيرو مى مانند. پائولو مالدينى معروف و محبوب و آله ساندرو كاستاكورتا مثال هايى جدى در اين زمينه اند. اولى در ۴۰ سالگى هنوز براى ميلان بازى مى كند و كاپيتانى است با سابقه ۲۷ سال عضويت در ميلان، ۲۳ سال بازى فيكس در اين باشگاه و قريب به ۱۰ سال كاپيتانى، كاستاكورتا نيز تا پايان فصل پيش يعنى ۴۱ سالگى براى روسونرى به ميدان مى آمد و نمونه هاى ديگرى هم در اين ارتباط به ذهن مى آيند كه شايد با ۲ نفر فوق و يا فرانكو باره سى برابرى نكنند، اما سابقه اى ديرين دارند و حدود ۱۰ سال در آن تيم توپ زده اند.
* ثبات در تيم دارى
كارلو كه سابقه فتح جام قهرمانى باشگاه هاى اروپا با ميلان به عنوان يك بازيگر را هم دارد و قهرمانى فصل پيش در اروپا جايگاه سست او را در ميلان دوباره محكم كرد، مى گويد: «يكى از سبب هاى اصلى موفقيت هاى ديرپاى ما، ثبات در امر هدايت باشگاه و روش هاى مديريتى سيلويو برلوسكنى است. او در عين جديت و سختگيرى كارى كرده كه اعضا و بازيگران ميلان، اينجا را مانند خانه خود بدانند و نه فقط يك باشگاه و محل كارشان و به همين خاطر دلسوزى بيشترى را هم براى تيم به خرج بدهند. آنها واقعاً يك خانواده نزديك به يكديگر هستند و از ياران خود حمايت مى كنند و خبرى از روابط خشك كارى در اينجا نيست.»
به حرف هاى فيليپو گالى بازمى گرديم. او مى گويد: «هيأت مديره باشگاه بدون شك به بازيگرانى كه براى تيم به ميدان آمده و زحمت كشيده و مسئول توفيق هاى آن بوده اند، احترام مى گذارد و توجهى فراوان را به آنها مبذول مى دارد. ميلان حتى حاضر نيست به بازيگران سابق خود نيز بى اعتنايى كند و براى آنها هم موقعيت هاى شغلى فراهم مى آورد و به كمك آنان مى شتابد و سعى در تأمين نيازهاى آنان دارد. به واقع قصد و هدف ميلان هميشه اين بوده است كه از تمامى توان و ذخاير موجود در باشگاه سود جويد و يا به گونه اى باشد كه بخش هاى فنى و پرسنل انسانى اش تضعيف نشود. در همين راستا وقتى كار ما با ميلان به عنوان يك بازيگر به پايان رسيد، ما را رها نكردند و از ما خواستند كه در باشگاه بمانيم و در كارها و وظايف تعيين شده، ياور تيم باشيم. وقتى ميلان از حدود ۲۵ سال پيش اين رسم را بنيان گذاشت، هنوز در ديگر باشگاه ها جايى نداشت و اعمال نمى شد اما بعداً ديديم كه ديگر تيم ها نيز وارد همين مسير شده اند. ميلان بواقع خط كارى جالبى را ايجاد كرده و نتايج خوبى را هم به بار آورده است و اميدواريم كه اين روند مثبت در آينده هم ادامه يابد.»
* شباهت ها
مالدينى كه از ۱۷ سالگى مدافع چپ ثابت ميلان شد و در سال هاى اخير در دفاع وسط اين تيم نيز خوب عمل كرده و بتازگى با رهايى از مصدوميت مزمن، بازى براى روسونرى را از سر گرفته است، نيز مى گويد: «تداوم و استمرار در اجراى برنامه ها هم از دلايل توفيق ما بوده است. چه در زمان مربيگرى آريگو ساكى و چه وقتى فابيو كاپه لو و كارلو آنچلوتى آمدند، فلسفه و روال كارى تيم فرق چندانى نكرده است و تشابه ها ميان تركيب هاى مختلف ميلان در ۲ دهه اخير زياد و چشمگير است. بواقع ساختار و روال اصلى كار همانى مانده كه قبلاً بوده است. همه چيز با ميلان در دوره ساكى شروع شد و با اين كه كاپه لو و آنچلوتى براساس باورهاى خود در تركيب تيم و نوع بازى آن تغييراتى را ايجاد كردند، اما ساختار و روال كار در اين تيم محفوظ مانده است و سازماندهى امور كلى و كلان به شكل سابق است.
در موفقيت كاپه لو و آنچلوتى در كارشان ترديدى وجود ندارد، اما معتقدم پايه كار را براى ما در ميلان ساكى گذاشت و جانشينان او كار وى را فقط تثبيت كرده و استمرار بخشيده اند.»
* شكست تلخ مفيد!
يكى از تلخ ترين وقايع در تاريخ حيات ميلان، بدون شك شكست در برابر ليورپول در فينال مسابقات جام قهرمانان ۲۰۰۵ بوده است. روسونرى در شرايطى آن بازى را واگذار كرد كه ابتدا ۰-۳ از حريف انگليسى پيش افتاده بود، اما قصورهاى فراوان و سهل انگارى كار دستش داد و ليورپول نخست بازى را ۳-۳ مساوى كرد و سپس در ضربات پنالتى به پيروزى و قهرمانى رسيد. اما كاستاكورتا كه مانند مالدينى و باره سى بيش از ۲ دهه براى ميلان بازى كرد و همچون آنها عنصر بارز و عضو شاخص خط دفاعى بود، بر اين باور است كه اثر چنان اتفاق هايى فقط ايجاد قدرت و عزم بيشتر و بهتر در تيم بوده است. او كه با ميلان در ۵ نوبت (از ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۷) فاتح جام نخست باشگاهى اروپا و جهان شده است، مى گويد: «همان شكست و نظاير آن موجب شده است مصمم تر شويم و ميل و اشتياق بيشترى به كسب پيروزى و ماندن در اوج داشته باشيم. تلخى اين شكست ها به ما خاطرنشان مى كند كه چقدر پرهيز از آنها الزامى و پيروز ماندن، ضرورى است و اين خود يك انگيزه قوى براى ماست.» كاستاكورتا كه حالا مانند مائورو تاسوتى مدافع راست پيشين باشگاه به عنوان يكى از دستياران كارلتو و كمك مربيان باشگاه كار مى كند، مى افزايد: «مشاركتم در ۵ قهرمانى ميلان در اروپا واقعاً غرورانگيز است و احساسى عالى را به من بخشيده است و اضافه بر آن در مدت طولانى حضورم در تيم، ما ۲ بار هم فيناليست قاره شده ايم. خوش اقبالى من در اين بود كه عضويت ديرپاى چنين باشگاهى را داشته ام.»

منبع: Washington post

با اين كه تيم ملى بسكتبال آمريكا مسابقات چندى پيش انتخابى المپيك ۲۰۰۸ در قاره آمريكا را كه در شهر لاس و گاس اين كشور برگزار شد، با قاطعيت فتح كرد اماخود نيك مى داندكه آوردگاه پكن به همين سادگى برايش نخواهد بود زيرا رقبايى كه شمارى از نفرات اصلى خود را به لاس وگاس نياورده بودند، در المپيك ۲۰۰۸ با تمام قوا شركت خواهند كرد.
اصولاً تفاوت سطح تيم آمريكا به رغم بهره گيرى از تعدادى ستاره هاى نامدار A.B. N، با ساير كشورها طى دهه جارى كم و كمتر شده و به همين سبب است كه اين تيم از ۲۰۰۰ به بعد نه طلاى المپيك را برده و نه در رقابت هاى قهرمانى جهان به مقام نخست رسيده است و همان سناريو مى تواند در المپيك پكن نيز تكرار شود. اين در حالى است كه فدراسيون بسكتبال آمريكا براى حل مشكل از ۲ سال پيش با ۲۴ ستاره ليگ حرفه اى اين كشور قرارداد بسته كه الزام و پيامد آن حضور اين بازيكنان در مسابقات جهانى و المپيك در سال هاى ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ بوده است و مربيان تيم آمريكا مختار بوده اند طى اين مدت هريك از نفرات را كه مى خواسته اند و يا قادر به حضور در ميدان بوده اند، براى شركت در رقابت هاى بزرگ در اختيار بگيرند، ولى با اين كه نام ستاره هاى متعددى در فهرست امضاكنندگان تعهدنامه همكارى ديده مى شود، بعيد است كه اين امر نيز به تنهايى نيازهاى بسكتبال آمريكا را تأمين و كار را تمام كند.
* آنها ديگر نمى ترسند
در ظاهر همه چيز در تيم فعلى بسكتبال آمريكا اميدوارانه به نظر مى رسد، زيرا امثال كوبى برايانت، لبرون جيمز، جيسن كيد و كارملو آنتونى در تيم عضويت دارند، اما از يك سو هميشه در آخرين هفته ها و روزها شمارى از ستاره هاى A.B. N انصراف داده اند و از جانب ديگر ساير كشورها با افزودن بر تلاش خود و كسب مهارت هاى تازه خود را به ستاره هاى فوق نزديك كرده اند و ديگر از بسكتباليست هاى ولو نامدار آمريكايى نمى ترسند و زنگ خطر را آشكارا براى آنها به صدا در آورده اند. جيسن كيد در پائيز ۲۰۰۷ مى گويد:«ما نسبت به زمان المپيك ۲۰۰۴ و مسابقات جهانى ۲۰۰۶ باحجمى بيشتر به جذب ستاره ها و به كارگيرى شان پرداخته ايم و وقتى برايانت و جيمز و آنتونى بيايند، مشخص است كه وضع و سرنوشت تيم بسيار بهتر خواهد شد. در سال هاى اخير و به واقع از ۲۰۰۲ به بعد ما درجلب همكارى بهترين هاى A.B. Nبه تيم ملى مشكل داشته ايم. شايد در ۲۰۰۸ ، اوضاع متفاوت باشد.»
* «ويد» باز مى گردد، اما...
شايد هم نباشد ، خود كيد از كسانى بود كه باعث شد آمريكا در رقابت هاى انتخابى المپيك ۲۰۰۴ به پيروزى برسد اما به دليل آسيب ديدگى اين تيم را در آتن همراهى نكرد. در حال حاضر قرار است دوواين ويد جوان اول ميامى هيت و كريس بوش به تركيب تيم اعزامى به المپيك اضافه شوند و اين نيز خبر ظاهراً اميدبخشى براى اين تيم است، اما مربيان تيم بسكتبال آمريكا بايد تركيب تيم را كاملاً سبك و سنگين و متوازن كنند تامشخص شود در كدام پستها چه كسانى بايد بازى كنند و كدام نفرات اگراصلاً به پكن نيايند ضررى متوجه تيم نخواهد شد. اينك ۳ بازيكن پست گارد رأس در تيم كانديداى شركت در المپيك مشاهده مى شوند و با اين حساب شايد از بين چانسى بيلاپز و «درون ويليامز» يكى حذف شود. ميزان تحرك زياد لبرون جيمز و كارملو آنتونى در رقابت هاى انتخابى المپيك و موفقيت آنها در پرتابهاى ۳ امتيازى به اين معنا بود كه شايدنياز به پرتابگران متخصص در اين زمينه كمتر از گذشته شده باشد و اين مى تواند باعث حذف مايك ميلر از اردوى ملى آمريكا وابقاى مايكل رد شود، زيرا در پيكارهاى لاس وگاس هم «رد» بهتر از ميلر ظاهر شد.
* چندلر خط مى خورد؟
در سلسله مراتب قدرت و ارزش گذارى، تايسون چندلر نفر آخر تيم آمريكا و صاحب شماره ۱۲ در آن تيم محسوب مى شد و به اين ترتيب امكان دارد با بازگشت كريس بوش به تيم آمريكا چندلر حذف شود و جزو كسانى باشد كه به پكن نمى روند. البته تيم آمريكا مثل ساير كشورهاى صعودكننده به المپيك پكن تا ۷ تيرماه ۱۳۸۷ وقت دارد كه ليست نهايى اش را به مجريان اين مسابقات در پكن بدهد و اين به معناى وجود وقت و مجال كافى براى بررسى امور و رسيدن به بهترين تركيب ممكن است. «جرى كولان جلو» مدير تيم بسكتبال آمريكا اعلام كرده است كه پيش از آن يك كمپ تداركاتى نهايى براى آن تيم ترتيب داده خواهد شد و طى آن مايك كرزى ژفسكى مربى آمريكا مى تواندآخرين بررسى هايش را روى تيم صورت دهد و سپس اتخاذ تصميم كند.
* تنوع بازى
كرزى ژفسكى سال پيش كه تيم آمريكا در مسابقات بسكتبال قهرمانى جهان در ژاپن به رتبه سوم اكتفا كرد، ضعف هاى اين تيم را ديد و تلاش در رفع آنها داشته است و اگر فقط نتايج حاصله در رقابت هاى انتخابى لاس وگاس مبنا قرار گيرد، او در كارش توفيق داشته، زيرا تيمى كه در آن جا به ميدان آمد، نياز به ترميم هاى اساسى ندارد، اما افزوده شدن چند بازيكن ديگر به آن الزامى مى نمايد و از طرف ديگر اگر اين تيم مثل سال هاى ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۰ طلاى المپيك را مى خواهد بايد تنوع بازى اش را بيشتر كند و حتماً بر تلاش و تعصب خود نيز بيفزايد زيرا يكى از دلايل اصلى شكست آمريكا در مقابل يونان در مرحله نيمه نهايى پيكارهاى جهانى سال پيش سهل انگارى و عدم تلاش كافى و بى همتى بود وگرنه تيم آمريكا با وجود برترى زياد اوليه اش در برابر يونان ، در نهايت نتيجه را به حريف واگذار نمى كرد.
در لاس وگاس، تيم آمريكا در مسابقات پرشمارش صاحب حد متوسط و معدل ۱۱۶‎/۷ امتياز درهريك از بازى هايش شد و كولان جلو در اشاره به همان مسأله مى گويد: «ما درباره تركيب خود به درستى و به ميزان زياد فكر و بررسى كرده ايم و روش هاى مختلف مورد نيازمان را ارزيابى نموده ايم و تعدادى از ضعف هاى ما در همان لاس وگاس هم رو شد. براى خود ما نيز سؤالاتى در آن جا و براساس بازى هايى كه ارائه كرديم، ايجاد شد ولى در مجموع بايد بگويم كه سؤالات و ابهام ها كوچك و اندك است و مى توان به آنها پاسخ داد و ما مشكل عظيمى نداريم. شايد نياز اصلى ما سختگيرى در طول مسابقه، ندادن راه هاى زياد نفوذ به حريفان و دقت در پرتاب هاى مان باشد. چيزهايى كه بدون زحمت فوق العاده حاصل مى آيند.»
* در غياب رقباى اصلى
آمريكا در پيروزى هايش در لاس وگاس صاحب معدل برترى ۳۹‎/۵ امتياز در مقابل رقبايش شد، اما تكرار اين رقم در پكن غيرممكن است زيرا همان طور كه پيشتر گفتيم آرژانتين كه در المپيك قبلى قهرمان شد بدون ۴ ستاره خود به لاس وگاس آمده بود و ساير رقباى اصلى آمريكا مثل صربستان، يونان، روسيه، اسپانيا و ايتاليا اصولاً به قاره آمريكا تعلق ندارند تا براى مسابقات انتخابى آن پاى در چنان ميدانى نهند. روسيه كه پيكارهاى چندى پيش قهرمانى اروپا را فتح كرد و اسپانيا كه در خاك خودش نايب قهرمان شد، مجوز حضور در المپيك را گرفته اند و صربستان با وجود نزولش در آن مسابقات تيمى است كه طلاى پيكارهاى جهانى ۲۰۰۲ را برد. اينها زنگ خطرهاى آشكار براى تيمى هستند كه وقتى نخستين بار در سال ۱۹۹۲ استفاده از نامداران A.B. N را شروع كرد، طلاى المپيك بارسلونا را با اختلاف فراوانى نسبت به رقبا برد و به نظر مى رسيد كه با غول هايش دست نيافتنى است ، اما حالا با جمع آورى شمارى از ستاره هاى روز هم احساس امنيت نمى كند.

منبع: goal

سرانجام جايزه معتبر و قديمى «توپ طلا» هم جهانى شد و در حالى كه تاكنون ويژه برترين فوتباليست سال اروپا بود، از اين پس به بهترين بازيكن جهان اهدا خواهدشد و نشريه معتبر «فرانس فوتبال» فرانسه كه نهاد اهداكننده آن است از اين پس با بخشيدن شمولى جهانى به آن، از نظر و ديدگاه روزنامه نگاران ارشد خود در ۵۲ كشور اروپايى و كارشناسان مورداعتقاد خود افرادى را برخواهدگزيد كه به جاى اطلاق عنوان مرد سال اروپا به آنان، عنوان مرد سال دنيا را يدك خواهندكشيد. اين مى تواند گزينش مترادفى را كه فيفا هرساله انجام مى دهد و به خاطر سلايق عجيب مربيان تيم هاى ملى فوتبال جهان معمولاً انتخاب هاى عجيبى از آب درمى آيد، كمرنگ تر كند و رجحان توپ طلا را بر آن گزينش (كه تا امروز هم آشكار بوده است) محسوس تر و بيشتر سازد.
تا قبل از سال ۱۹۹۵ توپ طلا فقط به فوتباليست هاى اروپايى تعلق مى گرفت ولى از آن پس مقرر شد كه اروپايى بودن شرط دريافت اين جايزه نباشد و شاغل بودن در اين قاره نيز براى اين مسأله كفايت خواهدكرد و به اين ترتيب تعدادى از برندگان اين جايزه در ۱۱ سال گذشته متعلق به كشورهاى غيراروپايى و بويژه برزيلى هاى ساكن اروپا بوده اند. رجحانى كه توپ طلا از امسال بر ادوار قبلى اين رقابت خواهدداشت، همان طور كه قبلاً گفتيم شمول بيشتر آن و كشيده شدنش به سطح جهان است و گمان مى رود كه نخستين افتخار در اين خصوص شامل «كاكا»ى برزيلى شود كه اميددار اول فتح انتخابات «فرانس فوتبال» و هر انتخابات ديگرى براى شناخت برترين فوتباليست سال قاره است.
سال پيش «فابيو كاناوارو» ايتاليايى، كاپيتان تيم فاتح جام جهانى، تبديل به يكى از معدود نفراتى شد كه هم جايزه توپ طلا و هم عنوان مرد سال فيفا را به طور توأمان برده اند و همان سناريو امسال براى كاكا، مرد سرنوشت ساز باشگاه ميلان ايتاليا و عامل اصلى قهرمانى روسونرى در جام باشگاه هاى اروپا متصور است.
در گزينش سال پيش «فرانس فوتبال»، جيجى بوفون دروازه بان ايتاليا و تيه رى آنرى مهاجم فرانسوى دوم و سوم شدند و امسال هيچ يك از اين سه جايى همچون فصل پيش را در انتخابات توپ طلا كسب نخواهندكرد.
* نمونه هاى روشن
يك فهرست حاوى ۵۰ اسم درمورد كانديداهاى اوليه توپ طلا اعلام شده و براساس توضيحات فوق است كه نام يونس محمود هافبك - مهاجم عراقى باشگاه الغرافه قطر كه سهم مهمى در قهرمانى تيم ملى عراق در جام ملت هاى آسيا داشت، هم در بين كانديداها آمده است، حال آن كه نه خودش اروپايى است و نه باشگاهش به قاره سبز تعلق دارد. گى يرمو اوچوا بازيكن مكزيكى كه فوتبال باشگاهى اش را هم در كشور زادگاهش و در تيم آمه ريكاى مكزيك تعقيب مى كند، نمونه روشن ديگرى در اين زمينه است و با روال سابق امكان نداشت كه او براى جايزه توپ طلا نامزد شود. فرد ديگرى كه بايد نامش بيايد، روگريو سنى دروازه بان نامدار و كهنه كار سائوپولوى برزيل است كه از روى ضربات آزاد و پنالتى گل هاى متعددى را به ثمر رسانده است و او نيز به خاطر تغيير قواعد جايزه توپ طلا توانسته است نامزد اين جايزه شود.
هر يك از روزنامه نگاران طرف مشورت «فرانس فوتبال» بايد از ميان فهرست ۵۰ نفره موردبحث ۵ نفر را برگزيند و در رده هاى اول تا پنجم بنشاند كه به نفر اول۵ امتياز، دوم ۴ پوئن، سوم ۳ پوئن (و به همين ترتيب و تناسب تا رده پنجم يك امتياز) تعلق خواهدگرفت وسپس با جمع بندى تمام آنها، فردى كه بيشترين آرا را اندوخته باشد، توپ طلا را در دهه سوم آذرماه دريافت خواهدداشت.
سال پيش كاناوارو از طريق فوق و با اندوختن ۱۷۳ امتياز اول شد ولى بيشترين آرا را زين الدين زيدان فرانسوى در سال ۱۹۹۸ با ۲۴۴ پوئن جمع آورى كرد.
اگر در جدول اوليه مردان سال ۲۰۰۷ فيفا نام افراد محقى مانند توتى ايتاليايى و ابراهيموويچ سوئدى به چشم نمى خورد و به آنها ظلم شده است، فهرست منصفانه تر «فرانس فوتبال» نام آنها را هم در بر دارد و يك بار ديگر توپ طلا سايه بيشترى را بر جايزه ناقص فيفا انداخته است.

كاروان ورزش ايران در ماكائو ششم است
گروه ورزشى ـ كاروان ورزش ايران در صبح دومين روز، دومين دوره بازى هاى قهرمانى داخل سالن آسيا با كسب يك نشان برنز در مكان ششم جدول اين رقابت ها قرار گرفت. كاروان ايران در رشته شطرنج تيمى به اين نشان دست يافت. در اين جدول كشورهاى هنگ كنگ، ماكائو، هند، ويتنام و تايلند بالاتر از ايران قرار دارند.

* پريدر نايب قهرمان شد
«شادى پريدر» پس از پيروزى برابر شطرنجباز ويتنامى در مرحله نيمه نهايى رقابت هاى شطرنج انفرادى سريع بازى هاى سالنى آسيا به ديدار نهايى راه يافت. پريدر در اين مرحله به مصاف شطرنجباز هندى رفت كه با شكست مقابل اين حريف نايب قهرمان شد.

* فوتسال
تيم ملى فوتسال بانوان ايران در نخستين ديدار خود به مصاف تيم مالزى رفت. تيم ايران توانست اين تيم را با نتيجه ۱۳ بر يك شكست دهد. حريف بعدى ايران تيم ملى ژاپن است كه امروز صبح برگزار مى شود.

* شنا
سهيل آشتيانى، تنها نماينده ايران در رقابت هاى شناى دلفينى از دور رقابت ها كنار رفت. وى با كسب ۲۰‎/۶۰ ثانيه در گروه خود ششم شد و با توجه به ركورد خوب ديگر رقبا از راهيابى به مرحله بعد بازماند. سعيد آشتيانى ديگر نماينده ايران در اين ماده بود كه به علت مصدوم بودن دستش شركت نكرد.

* فوتسال مردان
تيم ملى فوتسال مردان ايران در دومين ديدار خود به مصاف تيم ملى جوان عربستان رفت و اين تيم را با نتيجه ۱۵ بر يك شكست سنگينى داد. گل هاى ايران را محمد طاهرى (۵ گل)، مصطفى طيبى(۳)، ابراهيم مسعودى (۲)، مسعود دانشور، محمد كشاورز، احمد ملاعلى، سجادبندى سعدى و على كيايى هر كدام يك گل وارد دروازه عربستان كردند. تيم فوتسال ايران در نخستين ديدارش اندونزى را ۰-۷ شكست داده بود.


آغاز ليگ پرهياهوى دسته يك

گروه ورزشى - ليگ يك فوتبال باشگاهى ايران از امروز آغاز مى شود. با هياهويى بسيار كه در برخى موارد حتى از ليگ برترى ها هم پيشى مى گيرد. ليگ دسته اول را پشتوانه اى براى ليگ برتر مى دانند كه مى تواند ويترينى براى عرضه جوان هاى آينده دار باشد، اما افسوس كه محل تاخت و تاز بازيكن هاى پا به سن گذاشته شده است. در سال هاى گذشته هم اين قانون به اثبات رسيد، تيم هايى كه باتجربه ترند، بهتر نتيجه مى گيرند، از همين رو در هر تيم دست كم چندين يار بالاى ۳۴ يا ۳۵ سال ديده مى شود. متأسفانه در بسيارى از موارد ديده شده كيفيت زمين ها و داورى ها بسيار نازل تر از سطح و نام ليگ دسته اول كشور بوده و جنجال هاى بسيار آفريده است. شايد اين بار با وجود تيم هايى مانند استيل آذين، فولاد، شهردارى بندرعباس، تراكتورسازى تبريز و... توجهات بيشترى به اين بازى ها شود. برنامه بازى هاى امروز:
* مقاومت بسيج فارس - پيام مشهد * آماش ايرانيان - گل گهر سيرجان * نيروى زمينى تهران - دانشگاه آزاد زنجان * نساجى مازندران - شهردارى تبريز * شموشك نوشهر - تراكتورسازى تبريز * شهردارى بندرعباس - شاهين اهواز * سرخ پوشان دلوارافزار - استيل آذين * فولاد خوزستان - صنايع اراك * كوثر تهران - سپاهان نوين اصفهان * هماى تهران - تربيت يزد * ماشين سازى تبريز - شاهين پارس بوشهر * مس رفسنجان - اتكا تهران

گروه ورزشى ـ استقلال بار ديگر در كانون توجهات و اخبار قرار گرفته و مثل تمام هفته هايى كه گذشت اظهارات نسبت به اين تيم انتقادى است. نزديك به يك سوم از كل فصل مى گذرد و اين تيم تقريباً در همان نقطه اى ايستاده كه روزهاى ابتدايى فصل ايستاده بود. در جازدن فنى و تاكتيكى و نتيجه نگرفتن براى اين تيم پرطرفدار تقريباً به يك عادت تبديل شده و ناصر حجازى كه در روزهاى ابتدايى درخواست فرصت براى هماهنگى نفرات جديد داشت حالا حاضر به پاسخگويى در اين باره نيست.
اگر بار ديگر همه بازى هاى اين تيم مورد آناليز قرار گيرد متوجه خواهيم شد تنها در مقاطعى از هر مسابقه بازيكنان آبى پوش حركات خوبى را انجام مى دهند كه به نظر مى رسد روى خلاقيت هاى فردى بوده است چرا كه اين كار هرگز تداوم ندارد و خيلى زود فراموش
مى شود. نگاهى دوباره به نفرات و اسم هاى حاضر در تركيب استقلال حاكى از يك تيم خوب است با سرمايه هايى ارزنده ولى واقعيت اين است كه از همين نام ها به خوبى بهره بردارى نمى شود. وقتى اين مهره ها در كنار يكديگر قرار مى گيرند به بازيكنانى معمولى بدل مى شوند. اين كه استقلال در تمام هفته ها از توانايى كامل بازيكن هايش بهره نمى گيرد يك ايراد اساسى است كه كادر فنى نتوانسته براى آن چاره اى بينديشد. مشكلات گلزنى برهانى، نبود يك كارگردان در مركز ميدان، حفره هاى خط دفاعى آن هم با وجود بازيكن هاى خوب، چيزى نيست كه آنها را ناديده گرفت. شايد فتح الله زاده با هشدار اخيرى كه داده است و نيز تقويت كادر فنى، قصد دارد اوضاع را كمى سرو سامان دهد، اما آيا با اين اخطار در تصميم گيرى هاى نهايى فنى تغييرى ايجاد خواهد شد؟به نظر مى رسد استقلال بايد يك دگرگونى اساسى در بعد فنى و تاكتيكى ايجاد كند و براى بازى هاى آينده اش طرح و برنامه اصولى مدنظر قرار دهد، چه با بردهاى گاه و بيگاه و تصادفى اين تيم هرگز به سرمنزل مقصود نمى رسد.
در روز يازدهم ليگ برتر بار ديگر ثابت شد پرسپوليس هم از بازى زيبا دست شسته و دل به گرفتن نتيجه بسته است. اين نكته هر چه از زمان ليگ مى گذرد و تيم ها مقاومت بيشترى از خود بروز مى دهند بيشتر به چشم مى آيد. افشين قطبى كه در هفته هاى اول ليگ مدعى بود تيمش بين المللى بازى مى كند حالا تنها نتيجه گرايى را پيشه كرده است تا در جدول آسانسورى ليگ برتر، بالاترين مكان را از دست ندهد. البته اگر سپاهان در ديدارهاى معوقه حريفانش را شكست دهد به راحتى در صدر جدول جاى مى گيرد. به نظر مى رسد با پايان گرفتن جام قهرمانان آسيا بايد منتظر زنگ خطرى به نام سپاهان بود. درباره پرسپوليس با وجود احتياطى كه به خرج مى دهد بايد گفت باختن را دوست ندارد و بازيكنان اين تيم حتى در بدترين روزهاى خود روحيه تهاجمى را از دست نمى دهند و فوتبال روبه جلو را از ياد نمى برند. در اين تيم اتفاق ديگرى هم رخ داده كه شايد به ضرر قرمزها تمام شود اما قابل تقديراست . قطبى در چند بازى اخير تعدادى از بازيكنان بى انضباط را كنار تقدير گذاشته است كه بايد درس خوبى براى سايرين باشد تا تحت هر شرايط نظم و اطاعت از معلم را در سرلوحه كار خود قرار دهند.در هفته يازدهم پائين جدولى ها كه مى خواهند هرچه سريعتر از اين منطقه فرار كنند براى كسب امتياز به آب و آتش زدند و مزد جسارت خود را هم گرفتند. دراين بين پگاه گيلان كه دير به خود آمد و ۲ گل از ۳ گل خورده برابر استقلال اهواز را جبران كرد دچار بحران روحى زيادى شده كه اگر زودتر از آن فرار نكند مشكلاتش دوچندان مى شود. اين طور استنباط مى شودكه پگاه در فصل نقل و انتقال يارگيرى خوبى نداشته و داركو دراژيچ هم نمى تواند فرشته نجات اين تيم باشد. دراين روز استقلال اهواز درس بزرگى به برادر بزرگ و تهرانى خود دادو ثابت كرد هرچه بحرانش بيشتر مى شود بهتر نتيجه
مى گيرد! اين را هم بايد به حساب عجايب اين ليگ گذاشت. ليگى كه فاصله تيم چهارم تا شانزدهم آن تنها ۴ امتياز است و با يك برد حتى تيم هاى پائين جدولى مى توانند خود را به كمركش جدول برسانند. اين اتفاق به باور خيلى ها بسيار خوشايند است اما آن روى سكه را هم مدنظر قرار دهيم كه كيفيت بازى ها متوسط است و اگر دو تيم بالاى جدول راكنار بگذاريم بقيه با بى ثباتى عجيبى مواجه هستند. تقريباً كمتر تيمى دو سه هفته پشت سر هم نتيجه گيرى خوبى داشته و اين مى تواند نوعى هشدار براى فوتبال باشگاهى ايران باشد. بايد ديد مصاف امروز سايپا و برق كه از ساعت ۱۵ در كرج برگزار مى شود چه تغييرات ديگرى در جدول رده بندى ايجاد مى كند. اين دو تيم حتى رده چهارم جدول را نشانه
رفته اند كه چندان دور از دسترس نيست.از هفته يازدهم تنها يك بازى انجام نشد. ديدار مس و سپاهان باز هم به دليل اهميت ديدارهاى آسيايى اش و حضور در فينال ليگ قهرمانان موردحمايت قرار گرفته است تا با خستگى ناشى از بازى هاى متعدد در مقابل «اوراواردز» حريف ژاپنى، كم نياورد ، حمايتى درست كه سپاهان به راستى سزاوار آن است.

گروه ورزشى - كشتى ايران همواره وزنه اى براى كسب مدال در المپيك بوده است، اما در حالى كه تا المپيك پكن كمتر از يك سال باقى مانده، تيم ملى كشتى آزاد ايران بدون سرمربى باقى مانده است. متأسفانه بعد از آن كه برزگر سكان هدايت اين تيم را به عليرضا حيدرى سپرد، اين مربى جوان بسيار كم دوام بود و پس از ناكامى در نخستين تجربه جهانى در كسوت مربى (باكو)، عطاى آن را به لقايش بخشيد و بار ديگر سوداى كشتى گرفتن به سرش زد. جالب اين كه حيدرى هم از شرايط كنونى راضى نيست و به فدراسيون هشدار داد دست روى دست نگذارد.
وى گفت: استخوان بندى تيم ملى در المپيك همان نفرات حاضر در باكو خواهند بود. نبايد زمان را به راحتى از دست داد و دست روى دست گذاشت. فدراسيون بايد تكليف را مشخص كند و با اعزام كشتى گيران جوان به تورنمنت هاى بين المللى آنها را مورد ارزيابى قرار دهد. با اين شيوه كشتى گيران جوان به خودباورى و اعتماد به نفس رسيده و پس از شركت در چند جام بين المللى تبديل به مهره هاى قدرتمندى خواهند شد.
حيدرى افزود: البته فدراسيون بايد توجه داشته باشد كه هدف از اعزام اين نفرات، برد و باخت نيست بلكه بايد به فكر ارزيابى از پشتوانه در رقابت هاى بين المللى باشد. كارى كه روس ها و كشورهاى صاحب سبك انجام مى دهند و ما از آن غافل هستيم.دارنده ۶ مدال جهان و المپيك كشتى ايران درباره بازگشت خود به ميادين گفت: قبلاً به طور شفاف گفتم كه
مى خواهم برگردم، اما هنوز تصميم شفافى نگرفته ام و در حال حاضر اين بازگشت منتفى است ولى اگر بخواهم كشتى بگيرم مطمئن باشيد مثل ديگران در مسابقه هاى انتخابى شركت مى كنم و در اختيار كادر فنى هستم. من براى همه كشتى گيران ۹۶ و ۱۲۰ كيلوگرم احترام خاصى قائلم و با آنها مبارزه مى كنم. اميدوارم پس از المپيك شرايطى فراهم شود تا مربيگرى كنم.به نظر مى رسد همه اهالى كشتى به اين موضوع واقف هستند كه كشتى ايران روزهاى خوبى را پشت سر نمى گذارد و به نوعى با از دست رفتن پشتوانه ها اسير بحران شده است. بحرانى كه بايد هرچه سريع تر از آن خارج شد.از سوى ديگر كشتى فرنگى كه روزهاى آفتابى را پشت سر مى گذارد براى بازى هاى المپيك پكن مسابقه هاى انتخابى برگزار نخواهد كرد و و كادر فنى با توجه به شناخت قبلى از نفرات و تورنمنت هاى پيش رو، گزينش هاى نهايى را انجام مى دهند. رضا سيم خواه سرمربى تيم ملى در اين باره گفته است: تورنمنت پادوبنى، جام جهانى مجارستان و جام يادگار امام(ره) ۳ تورنمنت معتبر قبل از رقابت هاى آسيايى هستند كه در آن شركت مى كنيم و تركيب تيم اعزامى به آسيا را مى شناسيم.
اما براى المپيك انتخابى جداگانه نمى گذاريم تا فرسودگى و دلزدگى براى كشتى گيران به وجود نيايد. سيم خواه درخصوص نحوه حضور در جام يادگار امام(ره) توضيح داد. نفرات ملى پوش آسيايى، جهانى و تيم جوانان به همراه يك نفر با نظر كادر فنى مستقيماً به اين مسابقه ها مى روند. از طرفى ديگر با انجام مسابقه هاى انتخابى ۳ نفر ديگر براى هر وزن به كشتى گيران قبلى اضافه خواهند شد.سرمربى تيم ملى خاطرنشان كرد: به دليل محدوديت هاى اعزام به المپيك تعداد اعضاى كادر فنى تيم كشورمان كم خواهد شد.

توسعه نظام يافته ورزش در سطح مدارس، مدال آورى را در آينده تضمين مى كند. كيومرث هاشمى، رئيس مركز توسعه ورزش قهرمانى و حرفه اى كشور در گشايش مدرسه تكواندو كه ظرفيت پذيرش ۹۰۰ دانش آموز در مقطع راهنمايى را دارد افزود: توسعه نظام يافته اين رشته ها در مراكز آموزشى با حجم قابل ملاحظه دانش آموزان، زمينه نهادينه سازى ورزش در تمام سطوح و گسترش طرح استعداديابى و قهرمان پرورى را به دنبال دارد.وى گفت: به طور قطع اين حركت به عنوان گامى مؤثر در رشد تكواندو، امتيازى مثبت براى اين فدراسيون محسوب مى شود.

«على انصارى»، قائم مقام فدراسيون دوچرخه سوارى از كسب ۵ سهميه المپيك پكن در قسمت جاده خبر داد.وى گفت: فدراسيون جهانى به طور رسمى اعلام كرد كه ركابزنان ايران موفق به كسب ۵ سهميه المپيك شده اند.وى افزود: حسين عسگرى با قرار گرفتن در صدر برترين هاى آسيا، ۳ نفر در قسمت امتياز تيمى و يك نفر هم در تايم تريل كه روى هم ۵ سهميه ايران را تشكيل مى دهند.