|
گزارش «ايران» از جمع آورى روزنامه ها به بهانه سدمعبر
«روزنامه» سد معبر جديد شهرى
|
|
|
] مهدى جابرى [
مقابل دكه هاى روزنامه فروشى، همواره مملو از افرادى است كه براى خواندن تيترهاى روزنامه ها تجمع كرده اند. اين درحالى است كه بسيارى از اين افراد حتى روزنامه اى هم خريدارى نمى كنند ولى با يك نگاه كلى به تيتر روزنامه ها در ابتداى روز، به قول معروف «حال و هواى مملكت در ۲۴ ساعت گذشته و يا آينده، دستشان مى آيد» و شايد بر اساس آن، برنامه هاى روزمره خود را تنظيم كنند.
فروشنده يكى از دكه هاى روزنامه فروشى خيابان انقلاب مى گويد: جلوى دكه ما هميشه شلوغ است و معمولاً از هر ۶-۵ نفرى كه براى خواندن تيتر روزنامه ها اينجا مى ايستند فقط يك نفر روزنامه مى خرد.» وى مى افزايد: «تجمع مردم در پياده رو و مقابل دكه هاى روزنامه فروشى موجب مى شود كه عوامل رفع سد معبر شهردارى به ما تذكر دهند و حتى روزنامه ها را جمع آورى كنند. درحالى كه ما مردم را جمع نمى كنيم و روزنامه ها را هم فقط براى فروش مقابل دكه مى گذاريم. اين مردم هستند كه شايد هم روزنامه نخرند ولى جلوى دكه تجمع مى كنند.»
يكى از دكه داران خيابان ولى عصر نيز مى گويد: «چند هفته پيش، بدون اين كه حتى تذكر به ما داده شده باشد و يا جمعيتى مقابل دكه ايستاده باشد، عوامل شهردارى همه روزنامه هاى چند دكه در اين خيابان را به بهانه سد معبر جمع آورى كردند و وقتى به شهردارى منطقه مراجعه كرديم تا روزنامه ها را تحويل بگيريم، به ما گفته شد كه روزنامه ها را براى بازيافت به جاى ديگرى منتقل كرده اند.»
وى مى افزايد: «تعداد روزنامه ها، ماهنامه ها، هفته نامه ها، فصل نامه ها و... آنقدر زياد است كه ما نمى توانيم همه آنها را در معرض ديد مردم قرار دهيم و چاره اى جز چيدن آنها در پياده رو نداريم، چرا كه طراحى دكه ها به گونه اى است كه كار را براى ما سخت كرده است.»
اين دكه دار مى گويد: «وقتى هم كه نمونه اى از تمام مجلات و روزنامه ها را روى ديوار پياده رو ها نصب مى كنيم و يا مقابل دكه قرار مى دهيم، با شهردارى دچار مشكل مى شويم.»
* طراحى دكه ها قديمى است
دكه داران و فروشندگان جرايد معتقدند كه طراحى نامناسب دكه ها به آنها اجازه نمى دهد كه همه جرايد را فقط در چهارديوارى دكه خود در معرض ديد عموم قرار دهند. البته به نظر مى رسد در اين مورد، حق با آنها باشد، چرا كه دست اندركاران شهردارى هم به وجود اين مشكل اذعان دارند.
«حميد نيكو منش» مدير روابط عمومى شركت ساماندهى صنايع و مشاغل شهردارى تهران در اين باره به «ايران» مى گويد: «دكه هاى روزنامه فروشى كه الآن مشغول به فعاليت هستند، براى سال ها قبل ساخته شده و فقط جوابگوى نياز آن زمان بوده اند. ولى امروزه به علت افزايش روزافزون جرايد، دكه هاى فعلى جوابگو نيستند و بايد در اين باره تدبيرى انديشيده شود.»
اين درحالى است كه سال گذشته اعلام شد كه دكه هاى شيشه اى با طراحى مناسب و جديد ساخته خواهد شد كه دور تا دور آن با شيشه هاى دوجداره محافظت مى شود و داراى يك محل مشخص براى عرضه مطبوعات و مجلات است، اما پس از برخى تغيير و تحولات در سازمان هاى مربوط، اين طرح به فراموشى سپرده شد.
نيكومنش در اين باره مى گويد: «دكه هاى شيشه اى هم مشكلات خاص خود را دارد و مى تواند زمينه هاى سرقت از آنها را فراهم كند. در حال حاضر، چنين برنامه اى در شركت ساماندهى مشاغل در دست اقدام نيست. هرچند تعدادى از دكه هاى گل فروشى، شيشه اى هستند.»
وى تصريح مى كند: «البته آماده كردن دكه هاى متنوع و مناسب از وظايف سازمان زيباسازى شهردارى تهران است كه طبق آخرين اطلاعات، در حال طراحى اين دكه ها هستند و آنها متولى اصلى اين مسأله به حساب مى آيند.»
«مهندس سيدمحمود نصرى» مديرعامل شركت ساماندهى صنايع و مشاغل شهردارى تهران نيز مى گويد: «دكه هاى شيشه اى كه قبلاً بحث آن مطرح شد، فقط در حد يك طرح بود و حتى امكان دارد اصلاً اجرايى نشود. علاوه بر آن قديمى بودن دكه ها نبايد بهانه اى براى سد معبر باشد.»
وى همچنين تأكيد مى كند: «ما به هيچ وجه، روزنامه ها را به بازيافت نمى فرستيم.»
* قاطعانه جمع آورى مى كنيم
به رغم نامناسب بودن نوع طراحى دكه ها و غيرقابل انكار بودن آن، با اين حال عوامل رفع سدمعبر شهردارى پس از يكى دو بار تذكر، روزنامه هاى دكه داران را از روى ديوار و يا محوطه پياده رو و حتى جلوى دكه ها جمع آورى مى كنند.
نصرى در اين باره مى گويد: «به همه مناطق ابلاغ شده است كه با دكه هايى كه روزنامه هاى آنها در محدوده پياده روها قرار دارد، به طور جدى برخورد كنند. دكه دارها هم مى توانند فضاى داخل دكه ها را به جاى فروش اجناس ديگر، به روزنامه ها اختصاص دهند.»
وى مى افزايد: «البته حمايت برخى افراد از دكه دارها، برخورد با آنها را مشكل كرده است؛ مثلاً افرادى كه مشترى ثابت دكه دارها براى خريد روزنامه هستند و يا آنهايى كه هر روز، مجانى روزنامه ها را نگاه مى كنند و مى خوانند.»
«عبداللهى» معاون سد معبر شهردارى منطقه يك تهران نيز مى گويد: «دو بار به دكه دارها تذكر مى دهيم تا محوطه مقابل دكه شان را از حضور افرادى كه براى مشاهده و يا خريد روزنامه ها تجمع كرده اند، پاكسازى كنند. پس از آن در صورت ادامه روند سابق، روزنامه ها را جمع آورى و به انبار اداره رفع سدمعبر منطقه منتقل مى كنيم.» وى در پاسخ به اين سؤال كه آيا خسارت روزنامه هاى جمع آ ورى شده به دكه دارها پرداخت مى شود يا نه، مى گويد: «خسارتى پرداخت نمى كنيم، چون آنها سدمعبر كرده اند. تنها كارى كه مى كنيم اين است كه بعد از گذشت ۳-۲ و يا ۴ ماه، روز(!)نامه ها را به آنها برمى گردانيم. در حقيقت، هرچه آنها به تذكر ما اهميت ندهند، ما هم به اموال (روزنامه هاى) آنها اهميت نمى دهيم.»
اين اظهارات در حالى عنوان مى شود كه يكى از دست اندركاران ناحيه ۴ منطقه ۴ شهردارى تهران نظر متفاوتى دارد. وى مى گويد: «طبق قانونى كه شهردارى مركز براى تمام مناطق و نواحى آنها ابلاغ كرده است، ما حق نداريم اموال دكه داران را جمع آورى كنيم چرا كه آنها هم از افراد زحمت كش و آسيب پذير جامعه هستند. مگر اين كه آنها به عوامل شهردارى اهانت كنند كه در آن صورت هم، اموال آنها بايد همان روز و يا با گذشت ۲ تا ۳ روز به خودشان بازگردانده شود. البته نحوه برخورد را هم رئيس منطقه و يا ناحيه مشخص مى كند.»
*حق مردم براى تهيه روزنامه چه مى شود
تذكر به دكه دار؛ به جاى خود! سدمعبر رفع مى شود؛ صحيح! روزنامه ها جمع آورى مى شود؛ درست! روزنامه ها همان روز به بازيافت مى روند؛ الله اعلم! اما در اين ميان، حق مردم براى تهيه روزنامه چه مى شود؟ آيا نبايد شرايط طورى باشد و به گونه اى برنامه ريزى شود كه شهروندان به راحتى از عناوين روزنامه ها و مجلات آگاه شوند و با آگاهى و اختيار، مجله و يا روزنامه موردنظر خود را تهيه كنند؟
نيكومنش مى گويد: «خب! اين هم حرفى است! بايد براى آن فكرى شود.»
نصراللهى نيز اين گونه اظهار مى دارد: «سعى بر اين است كه روزنامه ها بلافاصله پس از اخذ تعهد به افراد بازگردانده شود. با اين حال، نحوه مواجهه با اين مسأله به اداره هاى رفع سدمعبر مناطق واگذار شده است.»
اما معاون رفع سدمعبر منطقه يك شهردارى تهران مى گويد: «ما فقط سدمعبر را رفع مى كنيم. بقيه مسائل به ما مربوط نمى شود.»
|
