|
نقش پدر در نگهدارى از نوزاد جدى است
|
|
|
] فريبا دارخال]
با عبور از زندگى مجردى به تأهل، تغييرات گوناگونى در رفتار و كردار خود تجربه مى كنيم. گاهى هم به ياد دوران مجردى چه افسوس ها كه نمى خوريم. زمان، خلقيات افراد را تغيير مى دهد و اين تغيير در طول زمان همواره دستخوش تحولات است. ورود نوزاد به محيط خانه هم در بروز تغييرات در رفتار زن و شوهرها بى تأثير نيست. اين تغيير كه با خوشحالى و شور و شعف بسيارى همراه است گاه باعث خدشه دار شدن محيط امن خانواده مى شود. البته حساس بودن نسبت به نوزاد تازه وارد براى همه وجود دارد ولى توقعاتى كه زن و شوهرها از يكديگر دارند گاه موضوع اختلاف مى شود. زن به عنوان نقش مادر در زندگى بچه محور اصلى است و مرد هم به عنوان حامى و ياريگر او را در اين امر همراهى مى كند. برترى جويى و سلطه بر ديگرى امرى مذموم در نظر گرفته شده است ولى تصورات غلط و ندانستن نيت قلبى دو طرف باعث سوءتفاهماتى در زندگى مى شود. خانم ها دوست دارند همان طور كه خودشان به تر و خشك كردن نوزاد مى پردازند، شوهرشان هم به همان نحو عمل كند كه اين توقعى بيجاست. ديده شده كه در پى همين موارد كوچك گاه دو طرف از يكديگر دلگير شده اند. حس برترى جويى در اين مورد موجب مى شود به جاى اين كه مرد را در امور مربوط به نوزاد مشاركت دهيم بدتر او را فرارى دهيم. خانم ها نقش هاى متفاوتى دارند از جمله نقش مادر، نقش همسر، نقش دختر، نقش كارمند يا رئيس اداره. اين كه بتوان هر كدام از اين نقش ها را در جاى خود به كار گرفت مهم ترين اصل است. البته مردها هم بايد از نقش ها از جمله نقش سنتى شان به عنوان نان آور خانه كمى فاصله بگيرند و در امور مربوط به نوزاد مشاركت جويند. آقايان به خاطر همين خصوصيات كه در طول تاريخ براى آنها تصور شده انعطاف پذيرى كمترى دارند و تصور مى كنند كارى كه انجام مى دهند درست است. دقت كنيد؛ مشكل از همين جا شروع مى شود. هر دو طرف تصور مى كنند كارشان درست است. بارها ديده شده كه زن به مرد مواردى را تذكر داده ولى شوهر به دلايل گوناگون آن را فراموش كرده و اين مسأله مشكلاتى را به وجود آورده است. شما به عنوان يك زن سعى كنيد نقش خود را به اقتضاى زمان تغيير دهيد. همان طور كه از شوهرتان مى خواهيد حامى شما باشد، شما هم با تغيير در نقش خود او را مجاب به مشاركت كنيد. از او بخواهيد هنگام تعويض پوشك بچه شما را يارى دهد و هنگام حمام كردن نوزاد در كنار شما باشد. اگر اشتباهى از شوهرتان در مورد نگهدارى از نوزاد سر زد، پرخاش نكنيد، بر عصبانيت خود مسلط شويد و در زمان مناسب با او صحبت كنيد. روحيه رياست طلبى در خانه جايى ندارد. شايد براساس لياقت و شايستگى هاى شما در محيط كار به شما امتيازات ويژه اى داده باشند ولى اين طرز فكر را به خانه تسرى ندهيد چون محيط خانه روابط ويژه اى دارد. روحيه انتقادپذيرى را بالا ببريد و براى حل مشكلات خود سعى كنيد در محيطى آرام و زمانى كه هر دو خسته نيستيد به شكل سالم و رودررو بحث كنيد و راه حل هايى براى نگهدارى بهتر نوزاد و كمك به يكديگر بيابيد. اين را بدانيد كه شوهر شما هم فرزندش را دوست دارد ولى طرز نگاهش با شما فرق دارد. به او فرصت دهيد تا ديدگاه خود را بگويد و از شنيدن حرف هاى او طفره نرويد. گفت وگو، شنيدن و پيدا كردن راه حل مناسب به هر دو شما در مراقبت از كودك كمك مى كند.
|