|
حواسمان به پدر خانواده هم باشد
پدران پركار، كم خواب
كم حوصله و زودرنج
] فريبا دارخال[
ازنگاه جامعه، مرد وظيفه پوشش هزينه هاى زندگى را دارد. هرچند درجوامع مدرن زن هم دراين امر مشاركت دارد ولى « مادر بودن» همچنان وظيفه مهم اوست. با شروع دوران تأهل مرد به عشق يك زندگى ايده آل تمام تلاش خود را مصروف اين امر مى كند و با آمدن بچه به زندگى، مخارج ودرگيرى مرد هم بيشتر مى شود. با رشد كودك، زمان براى سروكله زدن با بچه هم كم مى شود به طورى كه حتى مرد خانواده نمى تواند روزى يك ساعت با بچه خوش و بش كند. البته نمى خواهيم درباره روابط خانوادگى و چگونگى رابطه فرزند و پدر بحث كنيم، بلكه فقط به چند نكته كوچك اشاره مى شود كه تصور مى رود اغلب پدران با آن درگير هستند. آنها هر روز صبح از منزل بيرون رفته وشب ها با ذهنى خسته و تنى رنجور به خانه باز مى گردند، حال چه برسر آنها در محيط كارآمده، بماند. بچه به علت كم ديدن پدر و شور و شوقى كه از ديدن او پديد مى آيد از سرو كول پدر بالا مى رود. در وهله اول همه چيز آرام است. پدر با محبت جواب كودك را مى دهد ولى يواش يواش خستگى مفرط حاكم براو خلق و خوى او را تنگ كرده و به مقابله با كودك مى پردازد. پدر با خوردن شام به استقبال زمان استراحت مى رود كه شايد تماشاى يك فيلم سينمايى يا يك مسابقه فوتبال يا مطالعه باشد و اين يعنى تنها دلخوشى ۲۴ ساعته پدر. ولى نمى شود. چرا بچه از يك طرف توقع بازى دارد، زن هم اتفاقاتى كه درطول روز افتاده را بايد بازگو كند. مرد حوصله ندارد، خسته است و مى خواهد آنطور كه دوست دارد به وقت استراحتش كه تا خوابيدن مانده سروسامانى بدهد. ولى نمى شود. مشكل كجاست بايد قبول كنيم خود ما مقصر هستيم كه اين گونه خودمان را عادت داده ايم. خود را درچنبره اى از اقساط مختلف گرفتار كرده ايم تا زندگى ما هم رنگ و لعابى بگيرد. غافل از اين كه اين ما هستيم كه داريم از دست مى رويم. اگر تفريحى مثل رفتن به استخر و فوتبال براى خود بخواهيم، به علت اين كه خرج و مخارج را نمى توانيم بپوشانيم، از انجام آن صرف نظر مى كنيم. به عبارتى خود را آلوده و معتاد به كار و اضافه كار كرده ايم. از خود غافل شده ايم. پدرها به معناى واقعى درگيرى هاى ذهنى فوق العاده اى دارند؛ شهريه مدرسه، هزينه خوردو خوراك، پوشاك، اجاره و اقساط مختلف. آنها ديگر به جسم و روح خود فكر نمى كنند. آنها حتى روزهاى تعطيل هم كار مى كنند واز كمبود وقت در عذابند . اغلب آنان تبديل به پدرانى كم خواب، كم حوصله و زودرنج شده اند. حال از اين پدر توقع داريم با بچه خوش رفتارى كند. واقعاً آستانه تحمل چقدر است يك پدر كى مى تواند ساعتى براى خودش باشد، به آن چيزى كه دوست دارد بپردازد و فيلم مورد علاقه اش را تماشا كند رعايت نكردن حريم شخصى حتى در زندگى زناشويى هم ديده مى شود و بعضى اوقات اين موضوع، موجب رنجش طرفين مى شود. نيازى به مشاوره خانواده، روانشناس و شيوه هاى نوين ارتباطى نيست. كافى است كمى درك متقابل داشته باشيم. بدانيم هركس در هر شرايطى وظايفى دارد كه بعد از انجام آن، به تفريح و آرامش روح و جسم نيازمند است. اجازه دهيد پدرها هم براى خود اوقاتى داشته باشند، ساعاتى درهفته به فعاليت مورد علاقه شان مشغول شوند و آرامش ازدست رفته خود را دوباره بازيابند. اجازه دهيد آنها هم درخانه براى خود حريمى داشته باشند. اگر تماشاى يك بازى فوتبال براى او جوابى به خواسته اش است اين امكان را به او بدهيم. به كودكان ياد بدهيم چگونه با پدرى خسته برخورد كنند. بايد زن خانه با مديريت مطلوب خود فرصتى را براى مردخانه پديد آورد تا او خود را اين همه گرفتار نبيند. ايجاد يك محيط آرام درخانه علاوه بر مؤثر بودن در رشد كودك، فرصتى براى ديگر اعضاى خانواده پديد مى آورد تا با استراحت كافى و آرامش در رفع مشكلات زندگى مشاركت بيشترى داشته باشند.
|
