] محمد عزيزى راد ]

تالاب ها به دليل حضور پرندگان آبزى و ارتباط اكولوژيك آنها با اقصى نقاط جهان در مقايسه با ساير اكوسيستم هاى آبى و خاكى از اهميت زيستى بالايى برخوردار هستند.
اين موجوديت هاى زيستى در عين حال بشدت از فعاليت هاى انسانى، آسيب پذير هستند چراكه ظهور اثر تخريب هاى ناشى از فعاليت هاى انسان بر روى آنها نياز به زمان طولانى ندارد و آثار دخالت نابجاى انسان در چهره اين زيباى طبيعت خيلى زود خود را به نمايش مى گذارد.
از طرف ديگر توجه به اين نكته كه سطح رشد فرهنگى و اجتماعى كشورها در عرصه بين المللى برپايه ميزان حفاظت آنها از منابع ملى شان، سنجيده مى شود، حساسيت حفاظت از تالاب ها را دو چندان مى كند.
از اين رو، نحوه برخورد دولت ها و ملل با تالاب ها همواره مورد توجه مجامع بين المللى بوده و در ممالك مختلف دنيا در عين بهره بردارى از قابليت هاى بى بديل تالاب ها در زمينه هايى چون آموزش، تحقيقات و توسعه اكوتوريسم براى ترويج فرهنگ همگانى حفاظت از اين ثروت هاى طبيعى، تلاش مى شود.
در ايران نيز اززمان تصويب قانون كنوانسيون مربوط به تالاب هاى بين المللى به ويژه تالاب هاى زيستگاه پرندگان آبزى (كنوانسيون رامسر) درسال ۱۳۵۲ و نيز تصويب قانون الحاق دولت جمهورى اسلامى به پروتكل اصلاحى كنوانسيون مزبور در سال ۱۳۶۴ تلاش هاى زيادى براى حفاظت از تالاب ها صورت گرفته است.
آذربايجان شرقى نيز با در اختيار داشتن ۱۱ تالاب و ۲۸ سد از نقاط مهم كشور در زمينه تالاب محسوب مى شود كه مجاورت با درياچه اروميه به عنوان زيست كره ثبت شده در يونسكو، جايگاه استان در اين زمينه را دو چندان مهم مى كند.
اهميت حفاظت از تالاب هاى استان و تلاش براى احياى بخش هاى خشك شده آنها زمانى بيشتر آشكار مى شود كه بدانيم برخلاف تصور رايج، تالاب ها تنها محلى براى جمع شدن آب نبوده و كاركردهاى اين پديده هاى زيستى براى ادامه حيات انسان ضرورى است.
تالاب هاى آذربايجان شرقى به دليل واقع شدن در مسير مهاجرت شمال به جنوب پرندگان بويژه پرندگان ساكن سيبرى، نخستين ايستگاه براى پرندگان آبزى در كشور بوده و از اين رو، حامل منبع غنى اى از تنوع جانورى هستند.
تالاب هاى استان به عنوان حلقه رابط زيستى بين شمال و جنوب، زيستگاه انواع نادرى از پرندگان جهانى است كه به عقيده كارشناسان محيط زيست، ارزش گذارى مادى آنها غيرممكن است.
شهرستان هشترود در جنوب آذربايجان شرقى از نقاط اصلى تالاب خيز محسوب شده و ۳۰ درصد تالاب هاى استان را در خود جاى داده است.
از جمله تالاب هاى ارزشمند استان كه به رغم وسعت كم خود، منظره دلپذيرى را به طبيعت شهرستان هشترود بخشيده، تالاب ذولبين است.
اين تالاب در ۲۴ كيلومترى غرب شهرستان هشترود، بين روستاهاى ذولبين، قوپوز و قلعه جوق، واقع شده و در اراضى زراعى ديم زار روستاى ذولبين محصور است.
مساحت اين تالاب حدود ۱۰ هكتار است كه در سال هاى كم باران به مقدار قابل توجهى از وسعت آن كاسته شده و اغلب به مانداب، تبديل مى شود.
ارتفاع اين تالاب بيضى شكل از سطح دريا كه بستر آن در ضلع شرقى، عمق چندانى ندارد، يك هزار و ۶۵۰ متر است.
كمى عمق تالاب ذولبين در قسمت شرقى آن، فرصت را براى رشد گياهان ريشه در آب همچون نى و لويى فراهم كرده و نيزارهاى انبوهى در ناحيه شرق و جنوب تالاب به وجود آمده كه پناهگاهى امن براى پرندگان و تخمگذارى آنان است.
عمق آب تالاب در مناطق رويش نى به طور متوسط بين ۱‎/۵ تا ۲ متر بوده و در قسمت شمال غربى آن منطقه عميقى وجود دارد كه زهكش هاى آب هاى زيرزمينى از اين قسمت تالاب ذولبين به صورت چشمه، تراوش مى كند.
حوزه آبريز تالاب ذولبين حدود ۵۰۰ هكتار وسعت دارد كه جريان آب سطحى قابل توجهى به آن واريز نمى شود.
عمده ترين منابع تأمين كننده آب تالاب ذولبين را حفره هاى زيرزمينى و جريانات مختصر قشرى ناشى از ريزش هاى جوى در فصول مختلف سال، تشكيل داده در سال هاى كم آبى و يا خشكسالى، سطح آب تالاب بشدت افت كرده و با عقب نشينى خط ساحلى، نيزارهاى بخش شرقى از آب بيرون مى مانند.
در چنين مواقعى، پرندگان آبزى به علت آسيب پذير شدن زيستگاه تالاب را ترك كرده و تعداد معدودى چنگر در بخش ميانى تالاب كه از عمق بيشترى نسبت به ساير نقاط آن برخوردار است، مشاهده مى شود.
زيبايى هاى تالاب ذولبين محدود به پرندگان زيباى آن نبوده بلكه ناحيه غربى پوشيده از چمن آن كه دامنه اى تا خط ساحلى ادامه مى يابد، فضاى مطبوعى را براى حيات وحش ايجاد مى كند.
در تركيب پوشش گياهى سواحل تالاب ذولبين، درخت يا درختچه اعم از وحشى يا كاشته شده به وسيله مردم منطقه، قابل مشاهده بوده و علاوه بر آن گياهان ريشه در آب نيز پوشش گياهى داخل آن را تشكيل مى دهد.
نى، لويى، پليگنوم آمفى بيوم، خوشاب و آيسما گرامينيوم، پوشش گياهى عمده درون تالاب ذولبين هستند كه اغلب ريشه در آب داشته و يا روى آب نيلگون آن غوطه مى خورند.
بخش اعظم خط ساحلى تالاب را نيزارهاى انبوه، تشكيل مى دهد كه در لانه گزينى و تأمين امنيت پرندگان آبزى و كنارآبزى، نقش حياتى دارد.
به رغم چشم انداز رويايى تالاب ذولبين درفصول پرآب سال همچون بهار استفاده انسانى اثرات زيانبار و در مواقعى غيرقابل جبران روى آن دارد.
به دليل شيرين بودن آب اين تالاب، بخشى از آب اين سفره گسترده آبى به مصرف دام هاى روستاهاى اطراف رسيده و بخشى نيز براى آبيارى مزارع پمپاژ مى شود كه دومى در پايين آمدن سطح آب تالاب بويژه در فصول گرم آب تأثير فراوان دارد.
در سال هاى اخير از طرف اداره حفاظت محيط زيست هشترود، محدوديت هايى در زمينه برداشت غيراصولى بويژه پمپاژ مستقيم آب از تالاب ذولبين، اعمال مى شود.
به علت سردسير بودن منطقه و بالا بودن ارتفاع تالاب از سطح دريا در اواخر پاييز سطح آن ازيخ پوشيده شده و فصل خزان چهره اى ديگر به اين عروس آبى مى بخشد.
پس از باز شدن يخ تالاب در اوايل بهار، حضور پرندگان مهاجر در تالاب كه پيام آوران صلح و دوستى از كشورهاى شمال به ايران هستند، حياتى دوباره به آن مى بخشند.
از عمده ترين پرندگان تالاب ذولبين مى توان به اردك سرسفيد، اردك سرحنايى، اردك بلوطى، اردك سرسبز، چنگر كشيم گردن سياه، كشيم كوچك، بوتيمار و سسك تالابى اشاره كرد.
علاوه بر گونه هاى زاداور، تعدادى از مهاجران عبورى هم براى تغذيه و استراحت در مسير هزاران كيلومترى خود از شمال به جنوب از اين تالاب، بهره مند مى شوند.
به دليل وجود مزارع گندم و چمنزار در اطراف تالاب ذولبين، غاز خاكسترى به عنوان يك پرنده مهاجر و عبورى، طولانى تر از ساير گونه ها، ميهمان تالاب مى شود.
تالاب ذولبين از نظر دارا بودن مواد غذايى، بسيار غنى بوده و در فصول گرم سال به دليل شكوفا شدن پلانكتون ها و جلبك ها، رنگ آب آن تغيير مى كند.
اين تالاب يكى از سه تالاب محل زادآورى اردك سرسفيد به عنوان گونه در حال انقراض در كشور همراه با تالاب هاى قورى گل و يانيق، شناخته مى شود.
همچنين زيست و زادآورى اردك سرحنايى و اردك بلوطى به عنوان گونه هاى ارزشمند جانورى در تالاب ذولبين، حفاظت از آن را ضرورى مى سازد.
اين تالاب به رغم اهميت راهبردى آن در حفظ گونه هاى در حال انقراض جانورى از نظر قانون مندى مناطق زير مديريت حفاظت محيط زيست آذربايجان شرقى، هيچ جايگاهى نداشته و جزو مناطق آزاد محسوب مى شود.
نبود تعريف قانونى براى حفاظت از اين تالاب كم نظير موجب شده كه گونه هاى جانورى موجود در آن در فصل هاى مجاز، مورد استفاده شكارچيان قرار بگيرد.
تالاب ذولبين با عوامل مخربى نيز مواجه است كه پمپاژ مستقيم آب آن براى آبيارى مزارع اطراف، نفوذ دام هاى اهلى و بريدن نيزارها به عنوان زيستگاه و محل زادآورى پرندگان، ورود رسوبات ناشى از شخم زدن زمين هاى شيبدار مجاور تالاب و ورود فاضلاب و پس ماندهاى كودهاى شيميايى از جمله آنها است.
اميد است در سايه تعامل مردم منطقه و مديريت اصولى و علمى اداره حفاظت محيط زيست هشترود، از كاسته شدن وسعت تالاب ذولبين به عنوان يكى از ثروت هاى طبيعى منطقه جلوگيرى شود.
*تالاب يانيق
تالاب يانيق از ديگر تالاب هاى زيباى هشترود است كه در ۳۵ كيلومترى جنوب غربى اين شهرستان و در كنار جاده آسفالته هشترود - مراغه، واقع شده است.
اين تالاب از ۲ بخش مجزا به فاصله ۱‎/۵ كيلومتر از همديگر، تشكيل شده است.
يكى از ۲ تالاب يانيق كه به عنوان استخر طبيعى آبيارى مورد استفاده كشاورزان قرار مى گيرد، وسعتى در حدود يك هكتار و تالاب ديگر كه در گوى تپه ماهور قرار گرفته و به صورت نوار باريك، امتداد يافته، ۴ هكتار وسعت دارد.
ارتفاع تالاب هاى يانيق ازسطح دريا يك هزار و ۶۰۰ متربوده و هردو آنها در بخش مركزى خود بيش از ۲ متر عمق دارند.
سواحل و حوزه آبريز تالاب يانيق را زمين هاى زراعى و چمنزار، تشكيل داده و در تركيب پوشش گياهى سواحل غيرازتعدادى درخت بيد، درخت يا درختچه ديگرى وجود ندارد.
حاشيه تالاب يك هكتارى، دايره اى شكل و كاملا پوشيده از نى است به طورى كه آب داخل محدوده، تالاب را به صورت حلقه اى در برگرفته است.
وجود اين نيزار انبوه مخفى گاه مناسبى را براى پرندگان آبزى بويژه در زمان احساس خطر به وجود آورده است.
پوشش گياهى حوزه آبريز و سواحل تالاب هاى يانيق از ۲ بخش مرتعى و زراعى تشكيل شده كه گياهان مرتعى متشكل ازانواع استپى و نيمه استپى بوده و بخشى از پوشش گياهى مرتعى را گياهان مهاجم يا علف هاى هرز تشكيل داده كه در اثر تغيير كاربرى و چراى مفرط دام در منطقه، شكل گرفته است.
گياهان حاشيه تالاب هاى يانيق را انواع جگن، گراس ها و آلاله تشكيل مى دهد كه داراى رويش فصلى بوده و بر حسب تغييرات حجم آب تالاب در سواحل، ظاهر و در ميان گل و لاى، مدفون مى شوند.
تالاب يانيق هم مانند ديگر تالاب هاى هشترود با فرا رسيدن فصل سرما در يخبندان زمستانه فرو مى رود.
دوران يخبندان يانيق مانند تالاب هاى ديگر بين چهار تا پنج ماه طول كشيده و پس از ذوب شدن يخ ها، پرندگان مهاجر آبزى و كنار آبزى در هر ۲ تالاب، حضور مى يابند.
متأسفانه تالاب يانيق به رغم شناخته شدن به عنوان يكى از چهار زيستگاه زادآورى اردك سرسفيد در كشور از نظر قانون مندى مناطق تحت مديريت سازمان حفاظت محيط زيست در زمره مناطق آزاد بوده و در فصول مجاز، مورد استفاده شكارچيان قرار مى گيرد.
* تالاب بزوجق
اين تالاب به عنوان يكى از ۴ تالاب ارزشمند و غنى هشترود است كه در ۴۰ كيلومترى غرب شهرستان ميان روستاهاى بزوجق و گنج آباد در يك فرورفتگى طبيعى واقع شده است.
تالاب بزوجق، دايره اى شكل بوده، حدود۱۰ هكتار وسعت دارد و عمق آن در برخى نقاط به ۵ متر مى رسد.
آب تالاب بزوجق برخلاف تالاب هاى ذولبين و يانيق، لب شوربوده و به طور عمده به مصرف شرب دام هاى اهلى روستاهاى اطراف مى رسد.
منابع تأمين كننده آب تالاب بزوجق، روان آب هاى ناشى از نزولات جوى و چشمه موجود در محل بوده و شورى موجود درآن نيز به طور عمده، مربوط به املاحى است كه از حوزه آبريز در طول ساليان متمادى وارد تالاب شده است.
اين تالاب به دليل لب شور بودن آب آن، داراى گياه آبزى چندانى نبوده و تنها در محدوده كوچكى در محل ورودى آب چشمه به تالاب گونه هايى مانند لويى و نى به چشم مى خورد.
تالاب بزوجق به دليل نداشتن نيزارهاى انبوه، بيشتر محل لانه گزينى و زادآورى پرندگان آبزى بوده و به دليل عمق زياد آن، پرندگان آبزى از ديگر زيستگاه ها در زمان احساس خطر به اين تالاب پناه مى آورند.
به دليل قابل دسترس نبودن تالاب از طريق جاده هاى عمومى و داشتن فاصله زياد از هشترود، آسيب پذيرى آن در مقابل شكارچيان كمتر است هر چند كه مواقعى مورد دستبرد شكارچيان واقع مى شود.
رئيس حفاظت محيط زيست هشترود مى گويد: در فاصله سال هاى ۱۳۷۵ تا ۱۳۷۷ وضع تالاب هاى ذولبين، بزوجق و يانيق از نظر ميزان آب و پوشش نيزار مطلوب بوده است.
ميكاييل نقوى مى افزايد: دراين فاصله زمانى اردك سرسفيد به عنوان گونه نادر و حمايت شده براى تابستان گذرانى و جوجه آورى، فروردين ماه هر سال در تالاب هاى سه گانه بويژه ذولبين و بزوجق، سكنى مى گزيد.
به گفته وى، در سال ۱۳۷۸ به دليل بروز خشكسالى شديد و افت ميزان بارش، سطح آب تالاب هاى سه گانه هشترود بشدت كاهش يافته و حتى تالاب ذولبين به طور كامل خشك شد.
وى مى گويد: بروزاين وضع به بحران زيستى تالاب ها منجر شد تا آنجا كه اردك هاى سرسفيد دراين سال قبل از جوجه آورى و در اوايل تابستان، تالاب ها را ترك كردند.
فروردين ماه ۱۳۷۹ شاهد حضور ۲۳ قطعه اردك سرسفيد، شامل ۱۵ قطعه نر و ۸ قطعه ماده در تالاب مصنوعى ملاجق و يك قطعه اردك سرسفيد نر در تالاب طبيعى بزوجق بود اما حضور اين تعداد اردك سرسفيد در تالاب هاى يادشده به دليل كمى آب و عدم وجود پوشش مناسب نيزار در سد خاكى ملاجق، ديرى نپاييد و آنها پس از چند روز منطقه را ترك و احتمالاً به تالاب قورى گل، مهاجرت كردند.

سارى ـ خبرنگار«ايران»: در پى افزايش شايعات مربوط به فعال شدن دهانه آتشفشان قله دماوند، مديركل بازسازى و حوادث غير مترقبه استان مازندران فعاليت هاى فعلى آتشفشانى دماوند را كاملاً طبيعى و بدون خطر اعلام كرد.
بهزاد پور محمد در شرايطى اين خبر را اعلام مى كند كه، بيش از صد هزار سال از خاموشى قله دماوند مى گذرد و اغلب
زمين شناسان فعاليت مجدد اين آتشفشان را دور از ذهن مى دانند. پور محمد با اعلام اين خبر گفت: فعاليت هاى فعلى دماوند مربوط به فعاليت هاى ذاتى دماوند بوده و آتشفشان نيز غير فعال و خفته است.
وى درباره برخى اظهارات درباره فعاليت هاى آتشفشانى قله دماوند اظهار داشت: اگر مرورى بر گذشته دماوند داشته باشيم نشان مى دهد كه بيش از ۱۰ هزار سال خاموش است. پور محمد با اشاره به اين كه فعاليت هايى مانند زمين لرزه كوچك و بزرگ و خروج گازهاى گوگردى به خاطر جوان بودن رشته كوه هاى البرز و خصوصيات تكتونيكى منطقه اى است تأكيد كرد: خصوصيت آتشفشانى دماوند امرى طبيعى است. مدير كل حوادث غير مترقبه مازندران ادامه داد: بررسى ناهنجارى هاى طبيعى و زمين شناسى در البرز اجتناب ناپذير است.
وى با تأكيد بر اين نكته كه بررسى
رفتار سنجى دماوند براى بررسى فعل و انفعالات آن در برنامه ريزى كلان كشور امرى ضرورى است اضافه كرد: دولت مى تواند اين موضوع را در كميسيون هاى تخصصى مورد رسيدگى قرار دهد و منابعى را براى اين كار تحقيقاتى منظور كند تا از سوى سازمان ها، مراكز علمى، تحقيقاتى و دانشگاهى اين امر تحقق يابد.
پورمحمد با اشاره به اين كه سازمان هاى تخصصى نيز بايد طرح خود را به دولت ارائه تا در دستور كار دولت قرار گيرد، گفت: بررسى دماوند و ناهنجارى هاى آن با توجه به توان علمى كشور و توان مراكز تحقيقاتى امرى سهل خواهد بود. وى از اقدام سازمان زمين شناسى نسبت به بررسى تغييرات فيزيكى و شيميايى چشمه هاى آب گرم اطراف دماوند خبر داد و افزود: نتيجه اين بررسى نشان مى دهد كه در حال حاضر تغييرات دما و خصوصيات فيزيكى و شيميايى اطراف دماوند نسبت به گذشته هيچ تغييرى نكرده و كاملاً طبيعى است.
پور محمد درباره خروج گازهاى گوگردى نيز از بلندترين قله ايران، اظهار داشت: خروج اين گازها از خصوصيات آتشفشان خفته دماوند است و در گذشته نيز وجود داشته است و همچنين به طور مرتب كم و زياد مى شده است. مدير كل حوادث غير مترقبه مازندران با اشاره به بروز وقوع زلزله نيز بيان كرد: زلزله هاى قله دماوند و البرز امر جديدى نيست و در سال هاى اخير به كرات رخ داده است كه خسارتى هم در پى نداشت.
وى در پايان با اشاره به اعزام تيم تخصصى در شهريور امسال به قله دماوند خاطر نشان كرد: در بررسى اين تيم تخصصى هيچ گونه مواردى مبنى به آتشفشان فعال، مشاهده نشده است. قله دماوند در ۷۵ كيلومترى شمال شرقى تهران قرار داشته و بلندترين قله رشته كوه هاى البرز است كه ۵۶۷۱ متر از سطح دريا ارتفاع دارد. دماوند يكى از زيباترين كوه هاى مخروطى ايران است كه با شكوه و عظمت وصف ناپذيرى رخ نموده است. از آنجا كه در اطراف اين قله، كوه هاى بلند زيادى وجود ندارد؛ عظمت و شكوه آن بسيار بيشتر از قله هاى مرتفع تر دنيا نمود دارد. اين قله در روزهايى كه آلودگى هواى تهران كمتر است، تقريباً در بيشتر نقاط تهران ديده مى شود.
از آنجا كه دماوند بلندترين قله ايران است؛ همواره مورد توجه كوهنوردان داخلى و خارجى بوده است. گمان مى رود كه آتشفشان دماوند حدود يكصدهزار سال پيش خاموش شده باشد. يادگار اين آتشفشان ماقبل تاريخ، سنگ هاى گوگرد دار و تكه هاى گوگرد خالص و نيز درياچه اى است به شعاع ۱۰۰ متر و عمق ۳۰ متر در قله مخروطى شكل دماوند كه معمولاً آب آن يخ زده است.

شيراز- زينب كارگر: استاندار فارس در جمع نمايندگان ۲۱ كشور از ۵ قاره جهان در يونسكو، بناى تاريخى تخت جمشيد را گواه بزرگ و روشنى بر تعامل فرهنگ هاى مختلف جهان در ايران باستان خواند.
مهندس محمدرضا رضازاده افزود: امروزه پس از گذشت بيش از ۲ هزار سال در آثار
به جا مانده از بناى باشكوه تخت جمشيد، مشاهده مى كنيم كه نمايندگان ملل مختلف جهان براى شركت در جشن هاى نوروز و مهرگان به ايران مى آمده اند.
وى با اشاره به اين كه در ساخت بناى باشكوه و بزرگ تخت جمشيد هيچگاه از اسيران و برده ها استفاده نشده است، خاطر نشان ساخت: براساس اسناد و لوح هاى گلى به دست آمده از حفارى هاى تخت جمشيد دستمزد معماران و كارگران سازنده اين بناى تاريخى به محور دقيق محاسبه و در زمان ساخت به آنها پرداخت شده است و شايد عظمت اين فرهنگ، مهمتر از عظمت آثار سنگى برجاى مانده باشد.
رضازاده از آثار تاريخى و ميراث فرهنگى ملل مختلف جهان به عنوان شناسامه و هويت بشريت ياد كرد و گفت: اين آثار تنها به مردمى كه در آن منطقه ساكن هستند و آثار در سرزمين آنها قرار گرفته است تعلق ندارد، بلكه متعلق به همه بشريت است.
رضازاده تصريح كرد: شخصيت هايى همچون ملاصدرا، سيبويه، حافظ و سعدى تنها متعلق به فرهنگ و تمدن فارسى نيستند و حكمت ها و پندهايى كه اين بزرگان به جهان عرضه كرده اند، امروزه درس زندگى براى همه بشريت است.
وى خطاب به سفيران كشورهاى مختلف در يونسكو، آنها را پيش قراولان مفاهم بين مردم كشورهاى جهان خواند و تأكيد نمود: توجه به حفظ آثار تاريخى و توسعه صنعت گردشگرى در حقيقت به معناى توسعه مفاهيم، همراهى و همدلى ميان همه ملل جهان است.استاندار فارس حضور سفيران ۷۰ كشور جهان در مراسم بزرگداشت روز شيراز (اول ارديبهشت) امسال و حضور نمايندگان و سفيران ۲۱ كشور در يونسكو در استان فارس و شيراز را مايه افتخار و مباهات ايرانيان دانست و ابراز اميدوارى كرد. اين ديدارها موجب شناخت هرچه بيشتر فرهنگ و تمدن كشورها و زمينه ساز احساس همدلى و تفاهم و دوستى بين ملت هاى گوناگون جهان شود.
نماينده كشور بنين در يونسكو و رئيس سازمان اجرايى يونسكو نيز به نمايندگى از سفيران حاضر در اين نشست اظهار داشت: در اين ديدار هرچند كوتاه از ايران، فرصتى دست داد تا علاوه بر آنچه در كتاب هاى تاريخى از گذشته اين سرزمين و دوره هاى هخامنشى كوروش و داريوش خوانده بوديم، از نزديك نيز شاهد اين مجد و عظمت باشيم و به عمق فرهنگ و تمدن ايرانيان پى ببريم.
يايى افزود: آنچه امروز در عمق يونسكو به عنوان توجه به تنوع فرهنگى ملل در دستور كار قرار دارد را در كتيبه هاى تخت جمشيد مشاهده كرديم و اين نشان مى دهد ايران در چند هزار سال قبل در تنوع فرهنگى و تحمل آراى يكديگر، پيشرو بوده است.
سفير و نماينده ايران در يونسكو نيز در حاشيه اين بازديد در جمع خبرنگاران در شيراز بر لزوم معرفى و شناساندن هرچه بيشتر داشته هاى فرهنگى و مشاهير و مفاخر كشور در عرصه هاى ملى و بين المللى تأكيد كرد و گفت: در شرايطى كه بسيارى از كشورها و جوامع به دنبال هويت يابى هستند و براى دستيابى به اين هدف بعضا با برگزارى مراسم مختلف، ساخت يادمان و... سعى دارند، چهره هاى سرشناس جهانى را به خود و كشورشان نسبت دهند. معرفى اين مشاهير، اهميتى دوچندان پيدا مى كند.
دكتر محمدرضا مجيدى افزود: ايران، خاستگاه تمدنى ۷ هزار ساله است، در حالى كه تعدادى از كشورها كه سابقه شكل گيرى آنها به ۲۵۰ سال بر مى گردد و برخى از تمدن ها كه با جنگ و خونريزى بنا شده است، در زمينه فرهنگى و تمدنى كمبود دارند و به گفته يكى از سفراى كشورهاى خارجى در يونسكو، بسيارى از كشورها به تاريخ سرزمين ايران، حسادت مى كنند و سعى دارند با معرفى انديشمندان بزرگ ايرانى به نام خود، اين كمبود را جبران كنند. اما اين تلاش ها بى نتيجه است و نمى توان واقعيت هاى فرهنگى كشورها را پوشاند.
وى در ادامه از تلاش ايران براى ثبت نوروز و تعزيه و دهها موضوع ديگر در فهرست ميراث معرفى شده به يونسكو خبر داد و اظهار داشت: ۲ طرح نوروز به عنوان ميراث فرهنگ ايرانى و تعزيه به عنوان ميراث فرهنگى شيعى براى ثبت در فهرست آثار ميراث معرفى به يونسكو پيشنهاد شده و پيگيرى آن در دستور كار يونسكو از سوى ايران آماده طرح و ارائه شده است.
مجيدى درخصوص وضع معرفى شيراز به عنوان دومين شهر خلاق ادبى جهان از طرف يونسكو توضيح داد: پرونده اين موضوع شكل گرفته و در دست بررسى است و مطمئنا سفر نمايندگان كشورهاى مختلف در يونسكو به شيراز و آشنايى نزديك آنان با قابليت ها و داشته هاى فرهنگى و تاريخى اين شهر، در انتخاب شيراز به عنوان دومين شهر خلاق ادبى دنيا تأثيرات مثبتى به دنبال خواهد داشت.
گفتنى است سفراى ۲۱ كشور جهان در يونسكو در سفر خود به استان فارس از يادمان هاى تاريخ تخت جمشيد، نقش رستم و آرامگاه هاى حافظ و سعدى بازديد كردند.
در اين هيأت فرهنگى، نمايندگان يونسكو از كشورهاى مجارستان، كورواسى، بلاروس، ليتوانى، فيليپين، مالزى، سوريه، پاكستان، يمن، هندوراس، بنين، الجزاير، آفريقاى مركزى، آفريقاى جنوبى، آنگولا، كلمبيا، پرو، اروگوئه، جمهورى دومينكن و ساحل عاج حضور داشند.

شيراز- خبرنگار ايران : چهارمين نمايشگاه بين المللى بازار گردشگرى وصنايع دستى خاورميانه از يكم تا چهارم آذرماه در محل دائمى نمايشگاه هاى استان فارس واقع در شهرك گلستان شيراز برگزار مى شود.
معاون گردشگرى سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى فارس از برگزارى اين نمايشگاه به عنوان بزرگترين رويداد گردشگرى منطقه جنوب كشور ياد كرد و گفت: تا كنون حضور نمايندگانى از ۷ كشور خارجى ۲۵ استان كشور ۳ منطقه آزاد كيش، قشم و چابهار و
۶ شهرستان استان فارس و تعدادى از شركت هاى بزرگ هواپيمايى، هتل ها و دفاتر خدمات مسافرتى جهانگردى و هوايى در اين نمايشگاه قطعى شده است.
عليرضا دژبد افزود: در اين نمايشگاه كشور تركيه در ۳ غرفه، كنيا در ۲ غرفه وكشورهاى مالزى، آفريقاى جنوبى، هندوستان، عمان و امارات متحده عربى هر كدام در يك غرفه، داشته هاى گردشگرى خود را عرضه مى كنند.
به گفته وى در مجموع ۲۵۰ غرفه در محوطه اى به مساحت بيش از ۸ هزار متر مربع فضاى نمايشگاهى براى ارائه محصولات فرهنگى، تبليغات گردشگرى، صنايع دستى، غذاهاى محلى و لباس هاى سنتى ويژه مناطق مختلف در نظر گرفته شده است.
دژبد خاطر نشان ساخت: مراسم پايانى نمايشگاه ساعت ۱۶ روز پنجشنبه اول آذرماه با حضور سفيران كشورهاى يمن و كنيا در ايران، مسئولان ميراث فرهنگى و گردشگرى و فعالان اين عرصه برگزار مى شود.
وى زمان فعاليت نمايشگاه را از ساعت ۱۶ تا ۲۱ اعلام كرد و از برگزارى سمينارهاى تخصصى گردشگرى در روزهاى فعاليت نمايشگاه خبر داد.

\دماوند ـ اداره فرهنگ و ارشاد اسلامى شهرستان دماوند با همكارى امور كتابخانه هاى عمومى اقدام به برگزارى نمايشگاه كتاب كرده است. اين نمايشگاه در ، نمايشگاه بزرگ كتاب از ۸‎/۲۴ تا ۹‎/۴ در سه شهر دماوند، رودهن، آبعلى برگزار مى شود.
همچنين گردهمايى نويسندگان و اهالى قلم شهرستان دماوند به همراه تجليل از مؤلف شهرستان جناب دكتر مظرفيان در تاريخ ۲۸ آبان و مسابقه خلاصه نويسى كتاب ويژه هفته كتاب با موضوع آزاد در سه سطح نوجوان، جوان و بزرگسال برگزار خواهد شد.
\ شيراز - كارگاه ۳ روزه هنرهاى نمايشى در تالار ابوريحان شيراز با همكارى گروه تئاتر، انجمن نمايش شيراز و اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامى فارس از امروز (سه شنبه ۲۹ آبان) تا پنجشنبه اول آذر ماه برگزار مى شود.
اين كارگاه آموزشى از ساعت ۱۶‎/۳۰ آغاز به كار كرده و به بررسى ارتباط ميان هنرهاى تجسمى، گرافيك و موسيقى مى پردازد.
در نخستين كارگاه نمايشنامه «فراتر از نمايش»، با حضور احمد آرام، نويسنده و كارگردان و محمود ناظرى، نمايشنامه نويس مورد نقد و بررسى قرار گرفته و درباره لايه هاى نگرشى و درونى به همراه تكنيك هاى موجود در يك اثر بحث و تبادل نظر خواهد شد.
در كارگاه دوم با عنوان «طراحى، مبناى كارگردانى» درباره تلاش براى رسيدن به دريافت هاى نو از طراحى كاربردى در صحنه، دكور و نور با حضور ميلاد اكبرنژاد، نويسنده و كارگردان و ليلا طاهرپسند، طراح صحنه جلسه نقد و بررسى برپا خواهد شد.
سومين كارگاه با عنوان «موسيقى روحى در پس پرده» به اظهارنظر در زمينه ايجاد زبانى مشترك و علمى ميان كارگردان و آهنگساز همراه با بررسى نقش موسيقى درتئاتر اختصاص داشته و در اين نشست تخصصى، محمدحسن مزارعى، نويسنده و كارگردان و پيمان رسولى، آهنگساز به ارائه نظرات خود خواهند پرداخت.