گروه بين الملل- احسان تقدسى: دولتمردان فرانسه از روزگارى نه چندان دور تاكنون نگاهى ويژه به ليبى داشته اند و عليرغم نگاه نه چندان جالب جامعه جهانى به اين كشور آفريقايى همواره كوشيده اند تا روابطى گرم با ليبى داشته باشند. اين روند بخصوص در دولت ساركوزى و با افزايش نگرانى فرانسه از امنيت انرژى خود و نياز به نفت ليبى رشدى تصاعدى داشته است و به باور برخى كارشناسان، ساركوزى بر خلاف شيراك مى كوشد نگاه ويژه اى به آفريقا داشته باشد و در عوض دوستى كمترى هم با اعراب خليج فارس.
سفر اخير قذافى به فرانسه - كه به دعوت رسمى ساركوزى و درپاسخ سفر ۵ مرداد رئيس جمهور فرانسه به طرابلس انجام شده است- دومين سفر رسمى قذافى به فرانسه طى ۳۴ سال گذشته محسوب مى شود.جامعه جهانى همواره نگاهى پرانتقاد به ليبى داشته است و دولتمردان فرانسه هم اگرچه ليبى را دوست و همراه خود در قاره سياه مى دانند اما تحت تأثير فشار جامعه جهانى همواره نگاهى توأم با احتياط به طرابلس داشته اند.
قذافى در طول حضور خود در پاريس دو بار به طور رسمى و يك بار نيز در شام كارى با رئيس جمهورى فرانسه ديدار خواهد كرد. قذافى البته به مانند همه سفرهاى خارجى خود شرايطى خاص دارد كه از جمله آنها حضور ۴۰ محافظ زن و اقامت در چادر و نه كاخ است.دولت ساركوزى هم پس از چندى رايزنى بالاخره پذيرفت تا چادرى در محل هتل مارينيون براى قذافى برپاكند. قذافى به جز ديدار با ساركوزى ساير ديدارهاى خود را در چادر محل اقامتش انجام خواهد داد.بنابه آنچه مقامات دو كشور اعلام كرده اند خريد چند فروند هواپيما به ارزش بيش از ۳۰ ميليارد دلار به علاوه ساخت يك رآكتور هسته اى براى ليبى مهمترين محور مذاكرات قذافى و ساركوزى در پاريس خواهد بود.
چندى پيش و در آغاز دوران رياست جمهورى ساركوزى بحران پنج پرستار بلغارى و يك پزشك فلسطينى- كه متهم به آلوده كردن كودكان به ويروس ايدز بودند- سبب شد تا اليزه با استفاده از ديپلماسى فعال در ليبى بتواند زمينه آزادى آنان را فراهم آورد.در آن برهه سيسيليا ساركوزى همسر پيشين رئيس جمهور فرانسه شخصاً به طرابلس رفت و در مذاكراتى كه بنابه برخى اخبار ۳۴ سرويس اطلاعاتى در آن نقش داشتند زمينه هاى آزادى پرستاران را فراهم آورد.
اگرچه برخى آزادى پرستاران را نشانى بارز از توانايى چانه زنى هاى ديپلماتيك رئيس جمهور فرانسه پنداشتند اما در اين ميان برخى منابع هم از امتيازدهى گسترده فرانسوى ها به طرابلس براى آزادى پرستاران خبر دادند.يك روز پس از آزادى پرستاران، ساركوزى فرصت پيش آمده براى گسترش روابط با ليبى را غنيمت شمرده و شخصاً راهى طرابلس شد. اين سفر اگر چه مورد انتقاد شديد جناح مخالف ساركوزى قرار گرفت اما از سوى ديگر ساركوزى معتقد بود نبايد گذاشت ليبى منزوى شود و به باور ديگر به اعتقاد دستگاه ديپلماسى فرانسه خطر منزوى شدن معمر قذافى در ليبى از خطر برقرارى رابطه با او بسيار بيشتر خواهد بود.ساركوزى در آن سفر تأكيد كرد كه خواهان بازگشت ليبى به جامعه جهانى است. سيف الاسلام پسر بزرگ معمر قذافى رهبر ليبى در تحليل سفر مردادماه رئيس جمهور فرانسه به ليبى گفته است كه ما در ازاى آزادى پرستاران هديه هاى فراوانى از پاريس گرفتيم.
بنابه آنچه بعدها منتشر شد در جريان سفر ساركوزى به ليبى چندين قرارداد نظامى ميان دو كشور امضا شد. در اين ميان البته وزن قراردادهاى نظامى بسيار سنگين تر از قراردادهاى سياسى بود. برگزارى مانورهاى نظامى مشترك ميان دو كشور به علاوه خريد ۱۰۰ ميليون يورويى موشك هاى فوق پيشرفته ضدتانك ميلان از فرانسه مهمترين توافقات امضا شده ميان ساركوزى و قذافى بود.
امضاى قراردادهاى فوق علاوه بر اين كه نويد بخش عصر تازه اى از روابط فرانسه ـ ليبى بود به نوعى كج دهنى ليبى به اروپا مخصوصاً آلمان هم محسوب مى شد، چه آن كه طى چند سال گذشته طرابلس تلاش فراوانى كرد تا از آلمان تسليحات نظامى بخرد. آلمانى ها اما همواره با متهم كردن طرابلس به ديكتاتورى و نقض حقوق بشر با فروش سلاح به ليبى مخالفت مى كردند. فروش چند ميليارد دلارى سلاح هاى فرانسوى به ليبى اگرچه امرى عادى مى نمايد اما معيار ثروت را جانشين معيار نوع حكومت و حقوق بشر در تعامل اروپا با اين قبيل كشورها كرد.
اكثر كشورهاى غربى بر خلاف فرانسه نگاهى توأم با احتياط به نوع روابط خود با طرابلس داشته اند.اين نگاه البته چندان هم بى ربط نبوده است، چه آن كه به عنوان مثال قذافى در آخرين اظهارنظر خود كه در جمع دانشجويان دانشگاه ليسبون پرتغال بيان شد به صراحت توسل به تروريسم از سوى كشورهاى ضعيف را امرى عادى و قابل درك عنوان كرد. عفو بين الملل نيز در آخرين گزارش خود قذافى را به ديكتاتورى و زير پا گذاشتن حقوق بشر متهم كرده است. فرانسه به گفته خود مى كوشد چهره اى متعادل و همراه با جامعه جهانى از ليبى ترسيم كند و اين در حالى است كه به باور بسيارى از كارشناسان اين امر لااقل در كوتاه مدت چندان متصور نخواهد بود.

گروه بين الملل- معمر قذافى رهبر ليبى در حالى امروز براى يك ديدار رسمى وارد پاريس مى شود كه موج انتقاد از اين سفر، دولت فرانسه را فراگرفته است.
نيكولا ساركوزى رئيس جمهور فرانسه در آستانه سفر رهبر ليبى به پاريس، مجبور شد درباره دلايل استقبال شديد خود از اين ديدار كه به جنجالى رسانه اى تبديل شده است، توضيحاتى به افكار عمومى بدهد.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، «نيكولا ساركوزى» در نشستى خبرى در حاشيه نشست سران اتحاديه اروپا و آفريقا در ليسبون، پايتخت پرتغال گفت: تقريباً همه سران كشورها به ليبى سفر كرده اند اما من شرط سفر خود به طرابلس را آزادى پرستاران بلغارى عنوان كردم و همان گونه كه قول داده بودم عمل كردم. وى افزود: به معمر قذافى قول داده بودم در صورت آزادى پرستاران كشورش را به جامعه بين المللى باز مى گردانم و هم اكنون مى خواهم يكى از شما خبرنگاران بگويد به چه دليل نبايد از قذافى استقبال كنم. رئيس جمهور فرانسه گفت: افزون بر اين، رهبر ليبى از مقام و شخصيتى برخوردار است كه نبايد با ديد ناخوشايند درباره وى حكم كرد. ساركوزى گفت: اميدوارم سفر قذافى به پاريس موفقيت آميز باشد و بتوانيم چند توافقنامه اقتصادى را به امضا برسانيم.
«ديويد مارتينون»، سخنگوى كاخ اليزه هم در اعلام برنامه هاى هفته جارى ساركوزى گفته بود: معمر قذافى، دوشنبه و چهارشنبه با ساركوزى در پاريس ديدار مى كند. به گفته مارتينون، سفر رسمى رهبر ليبى به پاريس تا جمعه آينده ادامه دارد.
قذافى در سفر خود به فرانسه با ساركوزى درباره بحران دارفور گفت وگو مى كند و انتظار مى رود قراردادهايى نيز بين دو كشور در زمينه مشاركت ليبى با شركت هاى بزرگ فرانسوى و ساخت تأسيسات هسته اى به امضا برسد. اين در حالى است كه سفر ساركوزى، رئيس جمهور فرانسه به ليبى و ملاقات با رهبر اين كشور و مطرح شدن معامله پشت پرده پاريس و طرابلس جنجال سياسى و خبرى داخلى فرانسه را شدت بخشيده است.
ساركوزى در پاسخ به انتقادات تند مخالفان به دليل انعقاد قراردادهاى تسليحاتى با ليبى كه بويژه از جانب سوسياليست هاى فرانسه مطرح شده، خاطرنشان كرده كه از سال ۲۰۰۴ ميلادى، هيچ تحريمى بر ضد ليبى وجود ندارد. گزارش هاى دريافتى همچنين حاكى است مخالفان دولت ليبى و طرفداران حقوق بشر در بروكسل ، پايتخت بلژيك در حال تهيه مقدمات برگزارى تظاهراتى گسترده عليه رهبر ليبى به اتهام عملكرد ديكتاتورانه وى و جنايات او در اين كشور هستند.

گروه بين الملل ـ اگرچه عدم انتخاب رئيس جمهور در جلسه فرداى پارلمان لبنان تقريباً قطعى شده است اما به نظر مى رسد طرح تعديل قانون اساسى در دستور كار فرداى پارلمان لبنان باشد.
به گزارش ايرنا، شنبه شب طرح پيشنهادى براى تعديل قانون اساسى لبنان با هدف فراهم شدن امكان نامزدى ميشل سليمان فرمانده كنونى ارتش لبنان براى احراز پست رياست جمهورى اين كشور در اختيار رئيس مجلس لبنان قرار گرفت. «روبير غانم» رئيس كميسيون قضايى مجلس لبنان شامگاه شنبه اين طرح را براى «نبيه برى» ارسال كرد. غانم گفت: اطمينان دارم نمايندگان مخالف دولت در كنار نمايندگان طرفدار آن، طرح تعديل را امضا خواهند كرد تا راه براى انتخاب «ميشل سليمان» به عنوان رئيس جمهورى هموار شود. خبر ديگر اين كه جفرى فلتمن، سفير آمريكا در واشنگتن بعد از ديدار با نبيه برى گفت: برى خواهان پايان دادن به خلأ رياست جمهورى در اسرع وقت است. وى گفت: پارلمان لبنان به رغم آمادگى جناح اكثريت جهت تصويب طرح تغيير قانون اساسى شكست خورد.

سازمان هاى غيردولتى تركيه، در نشستى، تدوين و تصويب يك قانون اساسى دموكراتيك و دور از تأثير و اعمال نفوذ نظاميان را مورد تأكيد قرار دادند. در اين نشست دو روزه كه به ابتكار و همكارى بنياد تحقيقات سياسى و اقتصادى تركيه و حمايت ۲۰ انجمن غير دولتى بزرگ تركيه در آنكارا برگزار شد، نمايندگان بيش از ۲۰۰ سازمان غير دولتى شركت داشتند.

جنبش مقاومت اسلامى فلسطين، حماس، جهاد و مقاومت در برابر جنايات رژيم صهيونيستى را تنها گزينه استراتژى ملت فلسطين براى آزادى اراضى اشغالى فلسطين و احقاق حقوق مشروع فلسطينيان دانست. حماس در بيستمين سالروز آغاز نخستين انتفاضه فلسطين در بيانيه اى خاطرنشان كرد، ملت فلسطين براى رسيدن به حق و حقوق مشروع خود ثابت و پايدار باقى خواهد ماند.

جاناتان ايوانس، رئيس MI5 (سرويس امنيت داخلى انگليس) با طرح ويژه نخست وزير اين كشور مبنى بر افزايش مدت زمان بازداشت متهمان به فعاليت هاى تروريستى، بدون مدرك معتبر مخالفت كرد. به گزارش هفته نامه ساندى تلگراف، «جاناتان ايوانس»در نشست خصوصى با نمايندگان مجلس عوام انگليس بر اين نكته تأكيد كرد كه با طرح ويژه «گوردون براون» براى افزايش مدت زمان بازداشت بدون مدرك متهمان فعاليتهاى تروريستى مخالف است.

مسعود بارزانى رئيس منطقه كردستان عراق با رد گزارش هاى اخير مبنى بر زخمى شدن خود، انتشار چنين اخبارى را «دروغ و جعلى» خواند.
به گزارش راديو دجله، «مسعود بارزانى» گفت: با هدف معالجه دندان به اتريش سفر كرده اما به دليل وقوع دو انفجار تروريستى در اربيل و مخمور، درمان خود را نيمه تمام گذاشته و به كردستان عراق بازگشته است. وى خبرهاى منتشر شده مبنى بر زخمى شدنش را تكذيب كرد.

ديروز سران اتحاديه اروپا و آفريقا در حالى به اجلاس دو روزه خود در ليسبون پايان دادند كه در پس بروز برخى مجادلات بر سر زيمبابوه و مسائل تجارى كه موجب شكاف در روابط دو قاره شد، درصدد دستيابى به نقاط مشترك مى باشند.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، اجلاس سران اتحاديه آفريقا و اروپا در ليسبون پرتغال به عنوان فرصتى مغتنم براى ايجاد مناسباتى هم تراز و يكسان تلقى مى شد، اما نخستين روز نشست در روز شنبه با اختلاف نظر بسيار زياد بر سر مسائلى نظير حقوق بشر و مهاجرت توأم بود و از سوى ديگر سايه دوران استعمارگرى (در آفريقا) بر اين نشست سايه افكنده بود، به طورى كه چنين فضايى امكان ايجاد روابطى گرم و خالصانه ميان سران را كم رنگ مى كرد. در اين ميان اما انتقاد آنجلا مركل، صدراعظم آلمان از رابرت موگابه، رئيس جمهور زيمبابوه نشانگر آن بود كه با گذشت يك قرن از زمانى كه كشورهاى آفريقايى از زير يوغ استعمار اروپا رها شدند هنوز شكاف عميقى ميان رهبران اين دو قاره وجود دارد. پس از آنكه آنجلا مركل، رئيس جمهور زيمبابوه را به مخدوش كردن وجهه آفريقاى نوين متهم كرد، تابو امبكى رئيس جمهور آفريقاى جنوبى، گفت: ما به مقابله با چالش هايى مرتبط با اداره دولت ها در آفريقا ادامه خواهيم داد، همانطور كه اين مسأله در مورد كشورهاى ديگر جهان نيز صدق مى كند. صدر اعظم آلمان در حضور رابرت موگابه بيان داشت كه جهان نمى تواند در شرايطى كه حقوق بشر پايمال مى شود دست روى دست گذاشته و كارى نكند.

تعهدات واهى
كنفرانس آناپوليس با هدف سازش ميان اسرائيل و فلسطين برگزار شد و مقامات صهيونيستى در ژستى سياسى وعده دادند كه براى بهبود اوضاع فلسطينيان بكوشند. اما اندكى كمتر از يك هفته پس از اين كنفرانس، اسرائيل كشتار فلسطينيان را شدت بخشيد و به ساخت شهرك هاى جديد صهيونيست نشين روى آورد. عدم پايبندى صهيونيست ها به تعهداتشان در آناپوليس حتى خشم مهم ترين حاميان آنان يعنى آمريكايى ها را نيز برانگيخته است. در روزهاى اخير نيروهاى نظامى اسرائيل با ادامه حملات خود به نوار غزه تعدادى از فلسطينيان را به شهادت رساندند كه جامعه بين المللى در برابر اين مسأله عكس العمل شايسته اى نشان نداده است. روزنامه توديز زمان تركيه در صفحه نخست خود عكسى از يك زن و مرد فلسطينى را چاپ كرده كه در پى شهادت يكى از نزديكان خود عزادارى مى كنند. اين روزنامه در ادامه به نقل از مقامات رژيم صهيونيستى مى نويسد كه آمريكا خواستار توضيح اسرائيل درباره ساخت خانه هاى جديد در بيت المقدس شده و بشدت به آن اعتراض كرده است. فلسطينى ها اين اقدام اسرائيل را بى اعتنايى به مذاكرات سازش مى دانند و مى گويند كه توضيح تل آويو كافى نيست و آمريكا بايد صهيونيست ها را تحت فشار قرار دهد كه با توقف شهرك سازى ها به مذاكرات سازش پايبند باشند. اسرائيل مدعى است كه ساخت ۳۰۰ خانه جديد در بيت المقدس بخشى از يك برنامه هفت ساله است و مقامات آن مدعى هستند محل ساخت اين خانه ها خارج از چارچوب نقشه راه مى شود و مفاد آن شامل اين مكان نمى شود. اسرائيل قصد دارد از اين طريق بخش شرقى بيت المقدس را منزوى كند و رگ هاى حياتى آن را قطع سازد چراكه تشكيلات خودگردان مى گويد كه در دولت فلسطينى، شرق بيت المقدس بايد به عنوان پايتخت تعيين شود و اين مسأله اى است كه اسرائيل تمايلى به پذيرش آن ندارد.

بريتانيايى يا انگليسى

هويت اروپايى و هويت ملى در چارچوب اتحاديه اروپا هنوز بحث انگيز است و چالش هاى فكرى و فرهنگى عديده اى را براى اعضاى اين اتحاديه به وجود آورده است. بريتانيايى ها كه زمانى بخش اعظم دنيا را در چنبره خود داشتند خواهان حفظ بسيارى از ارزش ها و سنت هاى خود حتى در قالب اتحاديه اروپا هستند. به همين دليل و بنا به پاره اى مسائل اقتصادى اين كشور هنوز به پول واحد اروپايى (يورو) ملحق نشده و در سياست هايش عمدتاً رويكرد ويژه خود را دنبال مى كند. اما مسأله بريتانيايى بودن و انگليسى بودن موضوع ديگرى است كه در يك نظرسنجى جديد به آن پرداخته شده است.
روزنامه ديلى تلگراف مى نويسد بسيارى از مردم جزيره (مردمان انگلستان، ولز و اسكاتلند كه در كنار برخى جزاير ريز و درشت و ايرلند شمالى، بريتانيا را شكل داده اند) مى گويند كه خود را فراتر از منطقه خود و «بريتانيايى» مى دانند. اين نكته را اغلب اهالى انگلستان مطرح مى كنند و ۶۹ درصد آنان بر اين باورند كه بايد اتحاد تاريخى انگلستان و اسكاتلند حفظ شود.

گروه بين الملل ـ بنفشه غلامى: سرانجام بان كى مون، دبيركل سازمان ملل متحد گزارشى از مذاكرات درباره آينده كوزوو را كه ارسال آن از مدت ها قبل پيش بينى مى شد، دريافت كرد. اين گزارش كه در پايان ضرب الاجل سازمان ملل به مذاكره كنندگان تهيه شده است، به اين نكته اشاره دارد كه مذاكرات مربوط به كوزوو به بن بست رسيده است. اما روسيه كه خود يكى از طرف هاى ارسال كننده گزارش است، نظرى خلاف اين دارد و معتقد است هنوز يك راه حل باقى مانده است. اگرچه كاندوليزا رايس نيز ابراز عقيده كرده است كه ديگر زمان براى مذاكرات به پايان رسيده است.
مجادله دو ابرقدرت در شرايطى صورت مى گيرد كه هاشم تاچى كه در انتخابات پارلمانى ۱۷ نوامبر رأى مثبت مردم را براى رسيدن به مقام رياست جمهورى كوزوو دريافت كرد، وعده داده بود دهم دسامبر (امروز) استقلال كوزوو را چه با موافقت جامعه جهانى و چه بدون آن اعلام خواهد كرد. برهمين اساس نيز قرار است امروز مردم كوزوو به پاى صندوق هاى رأى بروند تا در مورد استقلال اين استان از صربستان رأى دهند. اين انتخابات را مى توان دومين تلاش مردم كوزوو براى اعلام استقلال خود دانست. زيرا به عقيده ناظران بين المللى انتخابات ۱۷ نوامبر و برگزيده شدن هاشم تاچى كه خود زمانى از رهبران گروه هاى چريكى كوزوو بوده است، نخستين رفراندوم استقلال كوزوو بود.
مذاكرات در مورد كوزوو با پيشنهادهايى شروع شد كه به نظر مى رسيد بتواند تنش بين آلبانيايى تبارها و صرب ها را كاهش داده و آنها را به سوى مذاكره و گفت وگو رهنمون شود. در آن مقطع شايد مهم ترين چيز اين بود كه بلگراد و پريشتينا با تكيه بر اروپايى بودن خود و نه تبار و نسبت خويش، روابط آينده خود را بنا كنند. در آن زمان انتظار مى رفت هر دو طرف اشتياق ها و اختلاف هاى خود را زير سقف مشترك اتحاديه اروپا بيان كنند. اما اين اميد و انتظار خيلى زود تبديل به يأس و شكست شد. گفت وگوهايى كه انتظار مى رفت به نتيجه اى مثبت بينجامد، خيلى زود شكست خورد زيرا هيچ كدام از دو طرف حاضر نبودند امتيازات ويژه اى را كه مى توانست متعلق به آنها باشد، واگذار كنند. آن گونه كه مذاكره كنندگان مى گويند، آنها سرانجام نتوانستند بين شكاف آلبانيايى تبارها و دولت صربستان پلى از تفاهم ايجاد كنند؛ شكافى كه هركدام در يك سوى آن ايستاده بودند و آلبانيايى تبارهاى كوزوو فقط به استقلال فكر مى كردند و دولت صربستان تنها به اين كه كوزوو استانى از استان هاى اين كشور است.
گزارشى كه به سازمان ملل فرستاده شده و مى توان آن را بيانيه شكست مذاكرات كوزوو دانست، پس از دو سال مذاكره مستمر بين كوزوو و صربستان تهيه شده است. البته دو طرف منازعه حدود هشت سال است كه پس از سقوط رياست جمهورى «اسلوبودان ميلوسوويچ» معروف به «قصاب بالكان» و استقرار نيروهاى ناتو در اين خطه، با يكديگر مناقشه دارند. اما در دو سال گذشته اين مناقشات و استقلال طلبى آلبانيايى تبارها شكلى ديگر به خود گرفته است، همان طور كه مذاكراتى كه پيش از اين نيز وجود داشت در ۱۲۰ روز اخير شكلى ديگر يافته و مصرانه و جدى به روال خود ادامه مى دهد. مذاكرات دو طرف از دو سال پيش شروع شد. زمانى كه «مارتى آهتيسارى» از سوى سازمان ملل مأمور شد صلح را در بالكان برقرار سازد و بهار امسال وقتى تلاش هاى خود را شكست خورده ديد، طرح موسوم به «تروئيكا» را ارائه كرد تا مذاكرات در مسير جديدى به راه خود ادامه دهد. اما همين مذاكرات نيز روزجمعه روى شكست خورده خود را نشان داد و رايس آشكارا در يك كنفرانس مطبوعاتى كه در بروكسل برپا شده بود خبر داد آمريكا ديگر از مذاكرات حمايت نخواهد كرد. او در اين كنفرانس مطبوعاتى كه به دليل نشست وزراى خارجه ناتو و وزير خارجه روسيه برگزار شده بود، گفت: پروژه مذاكرات به انتهاى راه خود رسيده و ما مجبوريم گام جديدى را در اين راه برداريم.
در همين روز وزراى خارجه ناتو نيز از لزوم وجود نيروهاى حافظ صلح در كوزوو براى جلوگيرى از درگيرى هاى خونين سخن گفتند و از تهيه گزارشى كه ديروز به دفتر دبيركل سازمان ملل فرستاده شد، خبر دادند. مذاكره كنندگان كه اين گزارش را تهيه كرده اند، مى گويند در اين گزارش تأكيد شده است، رهبران كوزوو و صربستان بايد از هرگونه حركتى كه مى تواند منجر به درگيرى هاى خونين در كوزوو و يا هر جاى ديگرى از اين خطه شود، بپرهيزند. ضمن آن كه به هر دو طرف مناقشه نيز متذكر شده اند كه اگر در نهايت به توافق هاى لازم كه تاكنون براى آنها لحاظ شده است، دست نيابند، خود نيز از اروپايى كه انتظار دارند، بهره مند نخواهند شد و ضربه اين عدم توافق بر پيكر كل اروپا وارد خواهد آمد.