گروه بين الملل ـ احسان تقدسى: با نزديك شدن انتخابات ژانويه پاكستان، احزاب و رهبران سياسى اين كشور نيز تازه ترين راهبردهاى سياسى خويش را براى حضور در اين كارزار مهم به نمايش مى گذارند. روز گذشته قوى ترين ائتلاف مذهبى ـ سياسى پاكستان (مجلس متحد عمل) از انتخابات كناره گرفت. در همان حال نواز شريف در حالى به شركت در انتخابات تن داد كه تلاش هاى وى براى متقاعد كردن حزب مردم به رهبرى بى نظير بوتو براى تحريم انتخابات ناكام ماند.
ناظران سياسى اكنون در حال برآورد تأثيرات تصميم هاى تازه احزاب بر موقعيت مشرف و دولت و مجلس آينده اين كشور هستند. در حالى كه برخى ناظران اين اتفاقات را به سود دولت مشرف ارزيابى مى كنند برخى ديگر معتقدند كه حوادثى مانند بازگشت نواز شريف موقعيت او را به خطر خواهد انداخت. آخرين تحولات صحنه انتخابات پاكستان، بازگشت شريف به عرصه رقابت و خروج احزاب مذهبى و سنتى از اين صحنه را در گفت وگويى با دكتر محمد رضا صحرايى كارشناس مسائل بين الملل در ميان گذارده ايم كه از نظر گرامى تان مى گذرد:
* وضعيت احزاب از حيث شركت يا عدم شركت در انتخابات به چه شكلى است
احزابى مانند مردم (بوتو)، مسلم ليگ نواز (نواز شريف)، مسلم ليگ قائد (شجاعت حسين)، جمعيت علماى اسلام (شاخه فضل الرحمان) و جنبش قومى متحده به شركت در انتخابات تأكيد كرده اند. در كنار اين احزاب، احزابى مانند جماعت اسلامى (قاضى حسين احمد) و تحريك انصاف (عمران خان) مهمترين احزاب تحريمى محسوب مى شوند.
* چه كسانى دست برتر را در اين رقابت دارند
در ميان احزابى كه ذكر كردم حزب مردم (بوتو) به عنوان حزبى پرطرفدار مطرح است و رهبران اين حزب از هم اكنون خود را براى شركتى موفق در انتخابات سراسرى ۱۸ دى ماه آماده كرده اند.
از سوى ديگر حزب حاكم و مسلم ليگ نواز و احزاب مذهبى بويژه جمعيت علماى اسلام شاخه فضل الرحمان از ديگر احزاب مطرح محسوب مى شوند كه انتظار مى رود در انتخابات آينده بتوانند نمايندگان خود را به مجلس ملى و ايالتى بفرستند.
* چه شد كه نواز شريف گزينه شركت در انتخابات را برگزيد
نواز شريف در سايه فشار و رايزنى عوامل داخلى و خارجى توانست به پاكستان بازگردد. درخصوص عوامل خارجى نقش عربستان بسيار پررنگ بود و اين كشور تلاش زيادى را به عمل آورد تا ژنرال مشرف را جهت ورود نوازشريف متقاعد كند. از سوى ديگر با شدت گرفتن حملات سياسى بوتو عليه مشرف، وى با وارد كردن نوازشريف به داخل پاكستان تلاش كرد به نوعى مواضع خانم بوتو را تعديل كرده و بين اين دو حزب عمده توازن ايجاد كند.
* توافقات بوتو و مشرف به كجا رسيد؛ فكر مى كنيد در نهايت ميان رهبران كدام احزاب ممكن است ائتلاف شكل گيرد
دولت آتى پاكستان به احتمال فراوان دولتى ائتلافى خواهد بود. بدين مفهوم كه هيچ يك از احزاب حاضر در صحنه سياسى به تنهايى قادر به تشكيل دولت نخواهند بود. بوتو در ابتداى ورود به پاكستان على رغم توافقات قبلى با مشرف، مواضع تندى را عليه وى اتخاذ كرد و با عناوينى نظير ديكتاتور و لزوم برقرارى دموكراسى، مشرف را به چالش كشيد اما با ورود نواز شريف به پاكستان شاهد تعديل مواضع بوتو در قبال مشرف بوديم. لذا در اين شرايط اين گزينه كه روابط بين حزب مردم و مشرف بهبود پيدا كند، مطرح است. در عين حال بوتو مذاكراتى را نيز با نوازشريف داشته و همكارى اين دو حزب در انتخابات نيز كماكان مطرح است. با اين حال حزب مردم به اين دليل كه درهر چهار ايالت پاكستان داراى پايگاه مردمى است از شانس خوبى براى پيروزى در انتخابات آتى برخوردار است.
* در اين ميان ارتش به كدام جناح ميل دارد
فرماند هان رده بالاى ارتش از حاميان مشرف محسوب مى شوند و انتظار مى رود به اين حمايت تا پايان رياست جمهورى مشرف ادامه دهند.
* بازيگران خارجى پاكستان اعم از غرب يا جناح عربى روى پيروزى كدام گروه ها برنامه ريزى كرده اند
گزينه مورد نظر غرب و آمريكا مشرف و حزب مردم مى باشد اما عربستان سعودى بيشتر از نواز شريف حمايت مى كند. آمريكايى ها شايد با توجه به تجربيات گذشته ژنرال مشرف در حكومت بر پاكستان و ناتوانى وى در سركوب كامل افراط گرايى و تروريسم به اين نتيجه رسيده اند كه برقرارى دموكراسى با حضور احزاب مختلف بخصوص حزب مردم مى تواند راهكار مؤثرترى جهت حل مسأله تروريسم و افراط گرايى باشد و به همين دليل از حضور احزاب مختلف بخصوص حزب مردم براى برگزارى انتخاباتى شفاف حمايت مى كنند.

گروه بين الملل - بنفشه غلامى: سرانجام پس از گذشت چند ماه حدس و گمان هاى مختلف، دوشنبه شب ولاديمير پوتين، حمايت خود را از يك نامزد خاص براى جانشينى خود، اعلام كرد و گفت: «من مدودوف را حدود ۱۷ سال است كه از نزديك مى شناسم و او را تأييد مى كنم.» حمايت پوتين از «ديميترى مدودوف» كه معاون اول نخست وزير به شمار مى آيد، پس از آن صورت گرفت كه چهار حزب روسيه كه حزب روسيه واحد در رأس آنان ديده مى شود، دوشنبه شب نامزد انتخابى خود را به پوتين معرفى كردند. حزب روسيه واحد كه پوتين رهبر معنوى آن است، در انتخابات پارلمانى يكشنبه گذشته با ۶۴‎/۳ درصد آرا به پيروزى رسيد.
پوتين حتى قبل از دوران رياست جمهورى خويش نيز «ديميترى مدودوف» را در حلقه اصلى دوستان و نزديكان خود قرار داده بود. مدودوف زمانى توانست در اين حلقه جاى گيرد كه ولاديميرپوتين عهده دار سمت شهردارى سنت پترزبورگ بود و او معاونت وى را بر عهده داشت. او بعدها يك سال قبل از اينكه پوتين به رياست جمهورى برسد، وارد كرملين شد و د ر همان زمان مسئوليت حساس اداره ستاد تبليغاتى وى براى انتخابات رياست جمهورى سال ۲۰۰۰ را در دست گرفت. بعد از كاميابى پوتين در انتخابات كه نشانه كاميابى مدير انتخاباتى او (مدودوف) بود اين دستيار پوتين توانست در حساس ترين پست اقتصادى سياسى روسيه يعنى مسند رياست شركت گاز پروم بنشيند. شركتى كه نام امپراتورى انرژى روسيه را دارد و اهرم قدرتمند پوتين در فشردن گلوى حريفان اروپايى اش بوده است. مدودوف در دور دوم رياست جمهورى پوتين نيز به عنوان معاون اول نخست وزير ايفاى نقش مى كند و در حلقه سياستمداران مشهور روسيه وارد مى شود.
مدودوف در اين منصب دوشادوش ديگر دستيار پوتين، ايوانف به سوى فتح قله هاى رهبرى سياسى خيز برداشته است. اغلب محافل سياسى روسيه از كارنامه رئيس ۴۲ ساله گازپروم به عنوان برگ برنده او در پيشى گرفتن از همتايانش ياد كرده اند.
پوتين در شرايطى نگاه ها را به سمت اين سياستمدار جوان برگرداند كه به نظر مى آمد ديگر نخبگان كرملين نيز حول توانايى او اجماع يافته بودند. تحليل هايى كه در نخستين ساعت هاى معرفى مدودوف براى جانشينى در مطبوعات روسيه و اروپا ارائه شد هر كدام رگه هايى از واقعيت ها را دارند. برحسب اين تحليل ها مدودوف در بين سياستمداران روسيه بيش از ديگران محبوب است و اين تنها به دليل ويژگى هاى شخصى و فردى اوست. سياستمداران روسيه مدودوف را برگزيده اند زيرا وى در مأموريت هاى پرخطر موفق عمل كرده و از جهت بازيگرى و اداره بحران ها بيش از همه به پوتين شباهت دارد. به لحاظ خصوصيات شخصى گفته مى شود او اين تفاوت بارز را با ايوانف دارد كه آدمى سازگار است و بيشتر از آنكه دشمن داشته باشد، دوستان او را احاطه كرده اند. از اين رو گمان مى رود انتخاب «ديميترى مدودوف» به احتمال بسيار با استقبال رهبران خارجى نيز مواجه خواهد شد و رهبرى كرملين در انتخاب خويش توجه ويژه به اين خصوصيات دستيارش داشته است.
محافل غرب ديروز و در ايامى كه روابط مسكو با آمريكا و اروپا به سردى گراييده استقبالى احتياط آميز به مدودوف نشان دادند آنها اظهار اميدوارى كردند كه خلق سازگارانه وى بتواند منشأ گشايش در رابطه با غربى ها باشد. اما از نكات جالب توجه در مسير حركت اين سياستمدار، صعود بدون حاشيه او به پلكان قدرت است. مدودوف نشان داد كه رقابت هاى معمول و آرام را بر پرمناقشه و برخوردهاى شديد ترجيح مى دهد. مدودوف در راه انتخاب خود براى نامزدى رياست جمهورى رقيبانى هم داشت كه توانست آنها را كنار بزند. «ويكتور زوبكوف» يكى از اين افراد بود كه رقيبى خوب براى مدودوف بود اما رقيب قدر او در اين راه سرگى ايوانف بود. كسى كه همان طور كه گفته شد گرايش هاى كاملاً ضدغرب دارد.
احتمالاً انتخاب مدودوف به عنوان يكى از كانديداها مقبول مردم روسيه نيز خواهد بود. آخرين نظرسنجى كه در ماه نوامبر برگزار شد حاكى از آن است كه اندك اندك توجه مردم به سمت اين مرد آرام جلب شده است. در حالى كه در نظرسنجى ماه آگوست ۳۴ درصد مردم اظهار داشته بودند به مدودوف رأى خواهند داد و ۳۶ درصد ايوانف را ترجيح مى دادند، در نظرسنجى ماه نوامبر فاصله دو درصدى اين دو رقيب به يك درصد كاهش يافت.
در نهايت مى توان با اطمينان گفت كه «ديميترى مدودوف» در صورت كانديدا شدن، پيروز انتخابات رياست جمهورى روسيه كه اسفندماه برگزار خواهد شد، مى شود. زيرا هرگز حزب حاكم نمى تواند دو نامزد را معرفى كرده و همزمان از هر دو حمايت كند و اگر احزاب و يا سازمان هاى غيردولتى نيز فردى را معرفى كرده و به عنوان نامزد خود روانه انتخابات سازند، نمى توانند اميد چندانى به پيروزى نامزد خود در برابر نامزدى كه در زير چتر حمايت پوتين به صحنه آمده داشته باشند.

گروه بين الملل- در حالى كه انتخابات پارلمانى ۸ ژانويه پاكستان نزديكتر مى شود مسأله حضور احزاب و گروه ها در انتخابات يا تحريم آن به موضوع مهم محافل سياسى اين كشور مبدل شده است. ديروز مجلس متحد عمل قوى ترين نهاد سنتى ـ مذهبى پاكستان اين انتخابات را تحريم كرد.
ائتلاف متحد عمل با آن كه در ابتداى روى كار آمدن مشرف با وى پيمان همكارى بست اما در ادامه رابطه سياسى آن دو در اثر عواملى مانند تجديد اتحاد مشرف و آمريكا، خوددارى مشرف از ترك فرماندهى ارتش و نيز سركوب طلاب هوادار اين ائتلاف در قضيه مسجد لعل و مدرسه باجور به تيرگى گراييد.

معمر قذافى رهبر ليبى پس از ۳۴ سال نخستين سفر خود به فرانسه را با اهداف امضاى مجموعه توافقنامه هاى سياسى، اقتصادى و نظامى آغاز كرد. ديدار جنجالى قذافى از پاريس كه به عنوان بخشى از رويكرد گرايش به غرب رهبر ليبى شناخته مى شود به رغم استقبال گسترده دولت هاى غربى با انتقاد محافل گوناگون روبه رو شده است. به گزارش خبرگزارى ها، در اين ديدار فرانسه و ليبى قراردادهاى هنگفتى به ارزش ۱۴ ميليارد و ۷۰۰ ميليون دلار در زمينه خريد تسليحات و دسترسى به راكتور هسته اى براى دولت طرابلس منعقد كردند. ليبى توافق كرده ۲۱ هواپيماى ايرباس به ارزش ۴‎/۴ ميليارد دلار بخرد.
برپايه گزارش خبرگزارى آسوشيتدپرس، نيكولا ساركوزى رئيس جمهور فرانسه اين قراردادها را به اصلاح رفتار دولت طرابلس مشروط كرده است.
ساركوزى پس از ديدار با قذافى گفت: ما بايد آنهايى را كه تروريسم و دسترسى به تسليحات هسته اى را محكوم مى كنند، حمايت كنيم.
ساركوزى نخستين رهبر غربى است كه پس از سال ها جدال قذافى با غرب، وى را به كشورش دعوت مى كند. ساركوزى در دفاع از اين تصميم ادعا كرد: «فرانسه بايد با همه كسانى كه خواهان بازگشت به مسير مسئوليت پذيرى و همگرايى با جامعه بين المللى هستند، گفت وگو كند. سفر قذافى به فرانسه بازتاب گوناگونى در رسانه ها و محافل خبرى اروپا و اعراب داشت. برخى از رسانه هاى منطقه تصميم قذافى را به دليل خط مشى ضد عربى ساركوزى مورد انتقاد قرار دادند. در خود فرانسه نيز اين سفر موج گسترده اى از اعتراضات را برانگيخته و نهادهاى حقوق بشرى عملكرد وى عليه مخالفانش را به باد انتقاد گرفته اند تا حدى كه پليس حدود ۱۰۰ معترض را در پاريس دستگير كرد.
به نوشته روزنامه تايمز، راما ياده معاون وزير امور خارجه فرانسه در امور حقوق بشر، بشدت از حضور معمر قذافى در پاريس انتقاد كرد و آن را مانند بوسه بر مرگ خواند.

گروه بين الملل ـ گوردون براون نخست وزير انگليس كه با هدف تشريح سياست جديد لندن در دو جنگ افغانستان و عراق به منطقه سفر كرده است، پس از مذاكره با مقام هاى بغداد به كابل رفت.
سفر براون به افغانستان كه نخستين ديدار وى از اين كشور جنگ زده است در روزى انجام شد كه نظاميان انگليس پس از تحمل يك شكست جدى در حفظ امنيت ولايت هلمند تلاش كردند تا شهر موسى قلعه اين ايالت را در روز حضور براون از اشغال طالبان خارج كنند. به گزارش ماردين، براون در ديدار با حامد كرزاى رئيس جمهور افغانستان گفت: ۷۸۰۰ نيرو در افغانستان داريم و در آينده قابل پيش بينى نيز همين تعداد نيرو حضور خواهند داشت. كارشناسان نظامى مى گويند كه بريتانيا دست كم تا ۱۰ سال ديگر در افغانستان مى ماند. براون تأكيد كرد: «اين يك عمليات مهم است. ما بايد از توسعه اقتصادى افغانستان نيز حمايت كنيم.»

گروه بين الملل - سرانجام با افزايش فشار افكار عمومى و انتقاد دموكرات هاى كنگره آمريكا از ماجراى نابودى اسناد شكنجه مظنونان تروريستى توسط سيا، مايكل هايدن مدير اين سازمان ديروز در جلسه دو روزه كميته هاى اطلاعاتى ستاد سنا و مجلس نمايندگان آمريكا حاضر شد.
به گزارش آسوشيتدپرس، جلسات استماع از ديروز و پشت درهاى بسته آغاز شده و امروز نيز ادامه مى يابد. هايدن هفته گذشته به ديگر مقامات سيا گفت كه اين سازمان در سال ۲۰۰۲ از جلسات بازجويى از دو مظنون تروريستى فيلمبردارى كرد، اما در سال ۲۰۰۵ آنها را از بين برد. اكنون كنگره آمريكا و نيز رسانه ها و محافل خبرى اين كشور در پى آن هستند كه در دو جلسه از مايكل هايدن (كه متهم اصلى اين ماجرا است) جزئيات محتواى اين سى دى ها و نيز چگونگى امحاى آنها روشن شود. جى راكفلر رئيس كميته اطلاعات سنا مى گويد سيا مدعى شده كه در استماع نوامبر ۲۰۰۶ كنگره از نابودى نوارها مطلع شده، اما متن و اسناد ثبت شده از آن جلسه خلاف اين ادعا را نشان مى دهد. گفته مى شود كه سيا در اين بازجويى ها از همه تكنيك هاى غير قانونى و بشدت خشن براى بازجويى استفاده كرده و به همين دليل براى پيشگيرى از افشاى اين روش هاى شكنجه، آنها را از بين برده است. افشاى ماجراى بازجويى و شكنجه مظنونان تروريسم در دوره بوش تاكنون به قربانى شدن چند تن از دستياران او از جمله آلبرت گونزالس و كارل رو منجر شده است.
جان كرياكو يك افسر بازنشسته سيا اعتراف كرد كه بازجويان آمريكايى از تكنيكى شبيه به «غرق كردن» براى شكنجه زندانيان استفاده مى كردند. وى در گفت و گو با شبكه خبرى اى بى سى خاطرنشان كرد: استفاده از آب به عنوان تكنيك شكنجه لازم بود و از طريق آن اطلاعات مهمى استخراج مى شد. گزارش مطبوعات آمريكا همچنين حاكى است كه در جلسه استماع توضيحات هايدن اين مسأله نيز بررسى خواهد شد كه چه كسى دستور نابودى اين اسناد مهم را صادر كرد. در اين رابطه هرالد تريبيون به نقل از مقام اطلاعاتى سيا نوشته كه سازمان هاى دولتى آمريكا نزديك به دو سال درباره اين كه با اين نوارها چه بكنند، بحث مى كردند و مشاوران حقوقى در كاخ سفيد و وزارت دادگسترى در سال ۲۰۰۳ با طرح از بين بردن آنها مخالفت كردند.

گروه بين الملل- عبدالله بن عبدالعزيز پادشاه عربستان در تصميمى كه بازتاب زيادى در محافل عربى پيدا كرد، امور مهم انتقال قدرت و انتخاب جانشين پادشاه در اين كشور را به يك هيأت ويژه واگذار كرد.
تشكيل هيأت ويژه انتقال قدرت كه نام «شوراى بيعت» بر آن نهاده شده است، اقدامى تازه در صحنه سياسى عربستان است كه در آن قدرت سياسى به طور موروثى و طبق يك رسم ديرين از پادشاه به وليعهد منتقل شده است.
براساس فرمان ويژه پادشاه عربستان، مشعل بن عبدالعزيز برادر او به عنوان رئيس شوراى بيعت منصوب شده است. نخستين بار در مهرماه امسال، پادشاه عربستان دستور العمل تشكيل اين شورا را صادر كرد.
امير عبدالله به رئيس شورا مأموريت داده تا براساس اساسنامه اين شورا ظرف مدت معينى نسبت به عضويت ۱۵ نفر از فرزندان ذكور «عبدالعزيز بن عبدالرحمان» مؤسس عربستان سعودى و ۱۹ نفر از نوه هاى وى دراين شورا اقدام كند. براساس اساسنامه جديد، مهمترين وظيفه شوراى مذكور تعيين شخص پادشاه و وليعهد آتى عربستان و بيعت با آنان خواهدبود. برخى ناظران عربى و رسانه هاى غربى همچون تايم و نيوزويك رقابت هاى درون حكومتى خاندان سعودى را عامل اين تصميم مى خوانند.

گروه بين الملل- شش ماه پس از جنگ داخلى در جناح فتح و حماس كه به بيرون راندن نيروهاى تشكيلات خودگردان از غزه منجر شد، سران دو گروه بار ديگر پس از رايزنى گسترده در پايتخت هاى خاورميانه نسبت به همكارى جديد ابراز تمايل كردند.
سران دو گروه فتح و حماس اسفند ماه سال ۸۵ نخستين پيمان تشكيل دولت مشترك را با ميانجيگرى سعودى ها در مكه امضا كردند اما حدود چهار ماه بعد به دليل اختلاف بر سر تقسيم اختيارات بويژه در حوزه امنيتى با يكديگر درگير شدند.
گزارش هاى جديد حاكى از آن است كه با تلاش خالد مشعل و ميانجيگرى سعودى ها دو جناح بار ديگر حول يك چارچوب جديد همكارى تفاهم كرده اند.
به نوشته روزنامه الشرق الوسط، مشعل در سفر به رياض و ديدار با مقامات عربستان آمادگى اين جنبش را براى بازگرداندن مسئوليت نهادهاى امنيتى به محمود عباس رئيس تشكيلات خودگردان فلسطين اعلام كرد.
وى همچنين با تشكيل دولت مركزى در كرانه باخترى رود اردن و نوار غزه موافقت كرده است.
به گفته حسين ابوكويك، اين اظهارات اقدامى براى ازسرگيرى مذاكرات بين جنبش فتح و حماس است.
در اين حال اسماعيل هنيه، نخست وزير منتخب فلسطين از سران تشكيلات خودگردان خواست تا براى از سرگيرى گفت و گوهاى ملى بين جنبش هاى فتح و حماس تشكيلات خود را از نفوذ آمريكا و ديگر طرف هاى خارجى ر ها سازند و مستقل تصميم بگيرند.

منابع امنيتى فلسطين اعلام كردند رژيم صهيونيستى يورش گسترده اى را به رفح در نوار غزه آغاز كرده است. صبح ديروز، حدود ۳۰ تانك و خودرو زرهى رژيم صهيونيستى با حمايت بالگردهاى نظامى اين رژيم به عمق دو كيلومترى نوار غزه هجوم بردند. همزمان با شروع تهاجم جديد رژيم صهيونيستى مجمع عمومى سازمان ملل متحد با اكثريت قاطع آرا خواستار عقب نشينى كامل رژيم صهيونيستى از سرزمين هاى اشغالى شد. سازمان ملل خواستار بازگشت رژيم صهيونيستى به مرزهاى سال ۱۹۶۷ شده و بر حق ملت فلسطين در تعيين سرنوشت خود و تشكيل دولت مستقل فلسطينى بر اساس مرزهاى سال ۱۹۶۷ تأكيد كرد.