يكشنبه ۹ دى ۱۳۸۶ - ۱۹ ذيحجه ۱۴۲۸
Sun, Dec 30, 2007
خانواده
sLogo.gif

PDF Edition
Archive
RSS Feed
ويژه نامه سوم تير
ويژه نامه پايان سال ۱۳۸۵
سياسى۱
سياسى۲
ايران اقتصادى۱
ايران اقتصادى۲
ايران اقتصادى۳
ايران اقتصادى۴
داخلى
ايران زمين
سلام ايران
ديگه چه خبر؟
ديپلماتيك
اقتصاد
اجتماعى
بين الملل
گزارش
فرهنگ وانديشه
اينترنت
فرهنگ و هنر
حوادث
ورزشى
صفحه آخر
اوقات شرعى
گردشگرى
فرهنگ و پايدارى
ماجرا
رودررو
خانواده
چه خبر از فرزند نوجوانتان !
338034.jpg
]هليا خرم ]

اگر فرزند بين ۱۳ تا ۱۹ساله داريد و احساس مى كنيدكه نمى توانيد با او ارتباط برقرار كنيد، مكالماتتان ناراحت كننده شده و حتى گاهى برقرارى ارتباط با او برايتان غيرممكن است ، اين مطلب را بخوانيد. راه هايى وجود دارد كه شما مى توانيد از اين سدى كه به نظرتان غيرقابل عبور مى رسد، بگذريد ، پس هيچ وقت به «رها كردن» اين ارتباط فكر نكنيد.
مطالعات نشان مى دهد نبود يا كمبود حمايت خانواده و راهنمايى آنها يكى از مهم ترين علت هاى گرايش نوجوانان به رفتارهاى ناشايست مانند معاشرت با دوستان ناباب، كشيدن سيگار، مصرف مواد مخدر و مشروبات الكلى است. بنابراين والدين تحت هر شرايطى بايد سعى كنند با نوجوانان خود ارتباط نزديك برقرار و هميشه نقش خود را به عنوان يك راهنما و محافظ حفظ كنند. اين موضوع را در ذهن داشته باشيد كه در طول دوران نوجوانى ، فرزند شما در حال شناخت و شناسايى احساسات و شخصيت خود است و براى دستيابى به اين شناخت ممكن است گاه خود را از والدين دور كند و فاصله بيشترى با آنان بگيرد. در اين شرايط عكس العملى كه از شما سر مى زند و راهى كه شما به كار مى بريد مى تواند تمام اين فاصله ها و تفاوت ها را در برقرارى يك رابطه سالم و دوستانه از بين ببرد.
* خود را كنجكاو نشان دهيد و به سؤالات آنها پاسخ دهيد
كارشناسان و روانشناسان معتقدند، مهم ترين و بهترين كارى كه والدين مى توانند براى برقرارى ارتباط با نوجوان خود انجام دهند اين است كه «پرسشگر » باشند و به نوجوان خود نشان دهندكه اين قابليت را دارا هستند كه به تمام سؤالات آنها پاسخ دهند. صحبت در باره مسائلى مانند سيگار، مواد مخدر و ناهنجارى هاى رفتارى ممكن است براى والدين كمى دشوار باشد. اما گفت وگو با اكثر نوجوانان نشان داده كه آنها دوست دارند درباره اين مسائل با والدين خود صحبت كنند و از آنان اطلاعات كسب كنند، نه از دوستان و رسانه ها. به عنوان يك پدر يا مادر، بايد سعى كنيد از نوجوانان خود سؤالاتى بپرسيد. اين كار دو حسن دارد. اول اين كه آنان نمى توانند فقط با «بله» يا «نه» به شما پاسخ دهند و مجبور مى شوند عقايد و افكار خود را بيان كنند. دوم اين كه اين كار به آنان نشان مى دهد كه شما به عنوان والدين علاقه مند هستيد نظرات و افكار نوجوان خود را بدانيد.
* اوقاتى را با نوجوان خود سپرى كنيد
حتى اگر بودن با شما و سپرى كردن وقت در كنار شما آخرين چيزى باشد كه فرزند شما بخواهد، سعى كنيد دلگير نشويد و حتماً اوقاتى را با او سپرى كنيد. گاهى اوقات نوجوانان دوست دارند تنها با يكى از والدين صميمى تر باشند. به آنها اين اجازه را بدهيد كه خودشان تصميم بگيرند. گاهى اوقات از آنها بخواهيد با هم به سينما برويد يا براى خوردن شام به يك رستوران برويد. اين كار ارتباط شما را قوى تر و زمان بيشترى را براى صحبت كردن فراهم مى كند آن هم بدون اين كه آنها احساس كنند گوش دادن به اين حرفها اجبار است. خوردن شام دركنار اعضاى خانواده حداقل چند روز در هفته بهترين فرصت براى باهم بودن است به شرط اين كه درهنگام شام خوردن با هم صحبت كنيد نه اين كه وقت خود را به تماشاى تلويزيون اختصاص دهيد.
* به نوجوانان احترام بگذاريد و هميشه در جايگاه قضاوت نباشيد
يك نوجوان مانند هر فرد ديگرى دوست دارد مورد احترام باشد اگر اينقدر سرتان شلوغ باشد كه فقط هنگام تماشاى برنامه تلويزيون با فرزند خود صحبت كنيد يا فقط آخر هفته ها كه مى خواهند از خانه بيرون بروند به آنها توجه كنيد، كم كم نوجوان شما تصور مى كند كه اصلاً به آنها و كارهايشان علاقه مند نيستيد. اگر قبل از اين كه حرف آنها را بشنويد، نصيحت را شروع كنيد يا در مورد آنها به قضاوت بنشينيد، احساس مى كنند نمى توانند به قدر كافى با شما راحت باشند و مسائل را باز كنند. اين مسأله در مورد لحن صدا و حركات فيزيكى دست نيز صدق مى كند. همه تلاش خود را بكنيد كه در نهايت احترام به سخنان فرزند خود گوش دهيد، درست همانطور كه انتظار داريد با شما رفتار شود. نبايد براى دور كردن حس انتقاد و قضاوت از خود زياد تلاش كنيد. به عنوان يك پدر يا مادر ممكن است بخواهيد با شما صادق باشند و يا از شما كمك يا مشاوره بخواهند، اما بهتر است صبر كنيد يا حتى در پاسخ دادن كمى تعلل كنيد. حداقل تا زمانى كه حرف فرزندتان تمام نشده منتظر بمانيد و اجازه دهيد هر چه مى خواهد بگويد و پس از آن موافقت خود را با هر آنچه كه قابل پذيرش است اعلام كنيد. اگر موافق نظر يا پيشنهاد نوجوان خود نيستيد، اين واژه ها و جملات را به كار بريد: « بعضى از چيزهايى را كه گفتى، متوجه نمى شوم» ، « اجازه بده درمورد چيزى كه گفتى فكر كنم» . يا«بهتر است اين بحث را بعداً ادامه دهيم.»
* با نوجوان خود احساس همدردى كنيد
به فرزند خود نشان دهيد كه موقعيت هاى او را درك مى كنيد. اين كار موجب مى شود تا نوجوان شما در آينده به شما نزديكتر شود و در هر شرايط نخستين فردى باشيد كه از احساسات او مطلع مى شويد. در اين زمان بايد موقعيت و سن خود را به عنوان يك فرد ميانسال و بالغ فراموش كنيد و افكار، احساسات و ايده هاى نوجوان خود را با توجه به شرايط موجود بپذيريد. البته اين بدين معنا نيست كه بايد با فرزند خود موافقت كامل داشته باشيد، بلكه فقط افكار و نظراتش را مى پذيريد و پس از گذشت زمانى، هر وقت خواستيد با آنها صحبت كنيد، مكالماتتان بهتر پيش مى رود.
* ممكن الخطا بودن انسان را به آنها گوشزد كنيد
گاهى اوقات بايد به نوجوان خود نشان دهيد كه شما نيز يك انسان مثل او هستيد و ممكن است دچار اشتباه شويد و اين اشتباهات ممكن است موجب خنده يا عصبانيت ديگران و حتى خودتان شود. گاهى از اشتباهاتى كه در دوران نوجوانى داشتيد براى آنها صحبت كنيد. به خاطر داشته باشيد كه فشار بيش از حد يا تأكيد روى مسائل غيرضرورى به جاى اين كه آنها را به شما نزديك كند، از شما دورتر مى كند. اين سه موضوع را هميشه به خاطر داشته باشيد:
* اگر شما به عنوان والدين به فرزند خود خوب گوش دهيد، نوجوان نيز ياد مى گيرد كه خوب به شما و حرف هايتان گوش دهد.
* خود را مفيد و گاهى نيازمند نشان دهيد؛ والدين خواسته هاى زيادى دارند كه فقط كافى است نوجوان از آن مطلع شود.
* از حس شوخ طبعى و بذله گويى خود استفاده كنيد و تا جايى كه ممكن است، بحث و مكالمات را جذاب و خوشايند كنيد.
غذاهاى مناسب براى كودكان؛ نه شور نه شيرين
338043.jpg
] زهرا مدرس يزدى]

كودكان به غذاهاى مقوى و پرانرژى نياز دارند. اما از آنجاكه معده كوچكى دارند، نمى توانند زياد غذا بخورند، به همين علت بايد به آنها غذاهايى داد كه سلولز كم و چربى زياد داشته باشد، يعنى درست برعكس غذاهايى كه براى بزرگسالان مناسب است. غذاهايى كه سلولز زياد دارند، شكم را زود پر مى كنند و كالرى كمى دارند. چربى يكى از غذاهاى ضرورى براى كودكان است، زيرا سرشار از ويتامين هاى A و D است كه به رشد مغز كمك كمك مى كند. بچه هاى زير سن پنج سال، هرگز نبايد تحت رژيمى قراربگيرند كه چربى آن كم است.
بچه ها اصولاً از شيرينى وغذاهاى شيرين خوششان مى آيد، اما بايد توجه داشت كه هرچه سريع تر، ميزان قندهاى افزودنى در غذاى كودك را پائين آورد يا حذف كرد. از قند فقط بعد از يك سالگى وآن هم به ميزان بسيار اندك بايد استفاده كرد. استفاده بيش از حد از غذاها و نوشابه هاى شيرين، موجب پوسيدگى دندان ها مى شود. خوراكى هاى شيرين چسبنده ، مدت ها روى دندان ها مى مانند و محل مناسبى براى رشد ميكروب ها فراهم مى آورند. ميكروب ها ماده اسيدى چسبند ه اى به نام پلاك را روى دندان ها ايجاد مى كنند كه موجب تخريب دندان ها و لثه ها مى شود. هرگز به شيرى كه به كودك مى دهيد، قند اضافه نكنيد و به هيچ وجه به او آب قند ندهيد. يكى ديگر از زيان هاى مواد شيرين آن است كه كودك به سرعت احساس سيرى مى كند و ديگر ميلى به غذاهاى مغذى و مقوى ندارد. مراقب باشيد غذاهاى محتوى ساكارز، گلوكز، فروكتوز، عسل، شربت، نشاسته تصفيه شده، قند مصنوعى، دكستروز و مالتوز را به كودك ندهيد. قندهاى مصنوعى به هيچ وجه براى كودكان زير سه سال مناسب نيستند. همچنين قبل از يك سالگى به هيچ وجه نبايد به كودك عسل بدهيد، زيرا ايجاد حساسيت پوست مى كند و اين احتمال هم وجود داردكه در آن باكترى هاى مضر وجود داشته باشد. نمك هم از جمله موادى است كه كليه هاى نارس كودك قادر به دفع آن نيست. نمك به ميزان طبيعى در غذاهاى زيادى وجود دارد، بنابراين ضرورتى ندارد كه به غذاى كودك، نمك اضافه كنيد. عادات غذايى غلط از دوران كودكى در انسان نهادينه مى شود، بنابراين كودك را به غذاهاى شور عادت ندهيد تا بعدها در زندگى دچار عوارض ناشى از مصرف زياد نمك، از جمله فشارخون و تنگى رگ ها نشود. از دادن غذاهايى مانندكالباس، سوسيس، ماهى شور و امثال اينها كه حاوى نمك بسيار زياد است، جداً پرهيز كنيد.
خوردن تخم مرغ عسلى در هر سن خطرناك است، زيرا احتمال ابتلا به بيمارى خطرناك سالمونلا وجود دارد. از ماه هشتم به بعد مى توانيد به كودك تخم مرغ بدهيد، به شرط آن كه سفيده و زرده آن كاملاً پخته باشد. از دادن ادويه هاى تند و قوى مثل فلفل قرمز به كودك، خوددارى كنيد. آشنايى كودك با ادويه هاى ملايم، بايدخيلى كندو تدريجى صورت بگيرد. تا قبل از پنج سالگى، به هيچ وجه به كودك آجيل ودانه هاى خوراكى ندهيد، چون غير از خطر خفگى، احتمال حساسيت هم وجود دارد. غلاتى مانندگندم، جوى دوسر، جو چاودار به علت داشتن گلوتن، بسيار حساسيت زا هستند و نبايد تا قبل از شش ماهگى، آنها را به كودك داد.
نوشابه و غذاهاى حاوى مواد افزودنى از جمله طعم دهنده ها، رنگ ها، نگهدارنده ها و امثال اينها، براى كودكان بسيار مضر است. چاى و قهوه نيز به علت كاستن از جذب آهن و ساير موادمعدنى و محرك هايى چون كافئين، براى كودك مناسب نيست. نوشابه هاى گازدار مخصوص بزرگسالان هم مواد قندى مصنوعى و افزودنى هاى نامناسبى دارد و به سلامت كودكان آسيب مى رساند.


|   شناسنامه   |   آرشيو   |