وقتى نخستين ماشين در خيابان هاى سنگفرشى به حركت درآمد در تصور هيچ كس نمى گنجيد روزى فرا رسد كه خيابان ها بدون ماشين معنا داشته باشند و حتى غول هاى برتر جهانى در عرصه خودروسازى با وجود رقابت تنگاتنگ براى حضور پررنگ تر ميان صاحبان قدرت در پيوند يكديگردر آيند. پيوندى كه در نهايت منجر به توليد متنوع تر، افزايش درآمد، بالارفتن ميزان سهام در بازار داخلى و بين المللى و در نهايت منجر به رشد چند برابرى شاخص سهام در بازار سرمايه شود.
تا آن روز يعنى پيش از دهه ۷۰ و وقوع نخستين تجربه اتحاد بين پژو و سيتروئن تمام خودروسازان برتر دنيا بخشى از سهام شان را در بورس جايى كه شفافيت قيمت و تأمين منابع مالى را به دنبال مى آورد عرضه كرده بودند. اما هيچ كدام نمى دانستند اين گره يعنى رشد واقعى قيمت سهامشان مى تواند به واسطه پيوند با همسانى ديگر باز شود. اين دو خودروساز كه هركدام به زعم خويش صاحب برندى برتر و نامى معتبر در زمينه توليد و عرضه خودرو بودند به واسطه اتحادشان كه در پى مطالعاتى كارشناسى روى داد تجربه اى تاريخى را در صنعت خودروسازى رقم زدند.تجربه اى كه در نهايت چندين اتحاد ديگر را به دنبال خود آورد، اتحادهايى كه بزرگترين نتيجه اش در رشد برق آساى شاخص سهام در بازار سرمايه مشخص شد. نتايج پس از اتحاد رنو- نيسان دو خودروساز برتر جهانى در دهه ۹۰ كه به رشد بيش از ۲۰۰ واحدى شاخص سهام نيسان كه تا پيش از اين اتفاق در مرز ورشكستگى و حذف قرار داشت نمونه خوبى است بر اين مدعا، كه اتحاد البته نه در معناى شراكت بلكه به دنبال مديريت واحد علاوه بر آثار مثبتى كه بر تنوع توليد، كاهش هزينه، افزايش سهم در بازار داخلى و بين المللى و /// دارد مى تواند رشد واقعى شاخص سهام را همراه بياورد. نتيجه اى كه همواره متوليان بازار سرمايه در پى رسيدن به آن از معادله چند مجهولى بورس بوده اند.
بورسى كه بزرگ نشد
اين سؤال كه چرا بورس ما با گذشت چهار دهه از عمرش هنوز بزرگ نشده و كوچك مانده هميشه مطرح بوده اما در اين ميان هيچ كارشناس و صاحب نظرى نپرسيده چرا هيچ كس موفق نشده زيرساخت هاى شكل گيرى چنين اتفاق بزرگى را فراهم كند همواره يك نكته مهم از چشم به ظاهر تيزبين فعالان بازار سرمايه غافل مانده و آن اين كه بورس به خودى خود رشد نمى كند. بورس متشكل از شركت ها و سرمايه هايشان و وقايعى است كه پيرامون آنها روى مى دهد و هرچه شركت ها بزرگتر و سرمايه هايشان بيشتر باشد به مراتب بورس بزرگتر مى شود.
پيوند خودروسازان و به تعبير ديگر اتحادشان همان تحولى است كه نظيرش براى بزرگان خودروسازى دنيا روى داد و تأثير مثبتى بر روند شاخص ها در بازار سرمايه داشت اما اين تصميم بزرگ هنوز در صنعت خودرو گرفته نشده چرا كه دو خودروساز برتر كشور هنوز راضى به اين اتفاق نشده اند و ترس از دست دادن مشتريان و قدرت فعلى در بازار خودرو كابوس شبانه مديرانشان است. اين در حالى است كه هر دو خودروساز آگاه به تأثير ات مثبت اتحاد بويژه بر بهبود شرايطشان در بازار سرمايه هستند. اين جمله مصداق اظهارنظر مديرعامل كارگزارى حافظ از تأثير ادغام خودروسازان بر روند شاخص هاست.
|
|
|
محمدرضا رهبر بر اين اعتقاد است اگرچه P/E فعلى خودروسازان در بازار سرمايه بين ۲/۳ تا ۲/۹ و مثبت بوده اما رشد قيمت سهام اولين تأثير ى است كه مى توان بر اين تصميم فرض كرد.باتوجه به اظهار عقيده وى مبنى بر افزايش قيمت سهام در صورت اتحاد مى توان به خودروسازان توصيه كرد اگر در پى سودآورى بويژه جلب تمايل سهامداران نسبت به خريد سهامشان هستند بهترين توصيه اتحاد و نشستن بر سر يك ميز است.به گفته وى، با چنين تصميمى خودروسازان قادر خواهند بود علاوه بر پشتيبانى سهام يكديگر نگاه ها را از واردات به سمت محصول توليد داخل معطوف كنند.
دو كفه يك ترازو
يك ترازو هميشه دو كفه دارد و در كنار مثبت ها، منفى ها و همزمان با موافقان، مخالفان نيز وجود دارند. اين بحث، يعنى اتحاد رقيبان، مخالفان زيادى در كنار موافقان داشت. مخالفانى كه حذف رقابت پذيرى را دليل مستحكم خود بر ناپايدارى اتحاد مى دانستند. از نظر آنها اتحاد زمانى مى تواند منجر به رشد صعودى صنعت خودروسازى و صعود شاخص شود كه بين دو كشور اتفاق افتد و البته تجربه اتحاد رنو- نيسان، دو خودروساز هموطن چنين اظهارنظرى را خنثى كرد.تمام اين گفته ها، شواهد و مستندات حاكى از نتايج مثبت پيوند خودروسازان در حالى بيان مى شود كه همچنان اين تصميم بر سر دوراهى وزارت صنايع و دولت باقى مانده است.