گروه بين الملل -امروز اولين روز سال ۲۰۰۸ ميلادى و روزى مملو از وعده هاى تازه رهبران دنيا درباره ساختن آينده اى نويدبخش در سال جديد است. مطبوعات دنيا روز گذشته عمدتاً با يادآورى اتفاقات ۲۰۰۷ دفتر اين سال را بستند و وارد سرفصلى ديگر از تاريخ شدند. اغلب
روزنامه ها در آخرين شماره خود با عنوان «وداع با ۲۰۰۷» مهمترين رخدادهاى دنيا را در قالب گزارش و عكس انعكاس دادند. بر اين اساس دفتر
يك سال پر از مناقشه بحران جهانى را مرور مى كنيم.
* آمريكا؛ سال انتخاب هاى مهمانتخابات ۲۰۰۸ كه احتمالاً پايانى بر نومحافظه كارى آمريكا خواهد بود، نشانه هايى از روى كار آمدن رهبرانى جديد دارد. هيلارى كلينتون و باراك اوباما دو دموكرات آمريكايى بالاترين بخت را براى جانشينى جورج بوش جمهوريخواه دارند. تغييرات جوى نيز موضوع ديگرى بود كه در سال ۲۰۰۷ گريبان آمريكا را به عنوان يكى از مهمترين كشورهاى آلاينده زيست محيطى گرفت. واشنگتن سرانجام مجبور شد با تدابير جهانى درباره كاهش تهديدات زيست محيطى همراهى كند. واردات و صادرات ميان چين و آمريكا جنجال ديگرى بود كه دو كشور را در تقابل اقتصادى قرار داد. افزايش بهاى نفت تا مرز ۱۰۰ دلار هر بشكه، تداوم بحران هاى سياسى جنگ عراق، جدال جمهوريخواهان و دموكرات هاى كنگره بر سر بودجه جنگى از ديگر رخدادهاى مهم و مؤثر در آمريكا بود.
سال ۲۰۰۷ كلكسيونى غنى از چالش هاى مهم بين المللى ديگر است كه بيان و تفسير هر يك مستلزم بررسى پيشينه اى طولانى از آنهاست. در اين سال ولاديمير پوتين رئيس جمهور روسيه وارد فاز جديدى از قدرت نمايى روس ها مقابل آمريكا شد. او كه با پشتوانه ساختارهاى محكم سياسى و اقتصادى كشور خود دركنفرانس امنيتى مونيخ سخن مى گفت حركت ناتو و آمريكا به سوى مرزهاى آن كشور را شديداً مورد انتقاد قرار داد و سرانجام به عنوان چهره برگزيده سال تايم انتخاب شد.
در آمريكاى لاتين فيدل كاسترو نيز از رهبران خبرساز ۲۰۰۷ بود كه خبر سلامتى و بحث جانشينى وى در كانون توجه تحليلگران بود. او اواخر فوريه بر صفحه تلويزيون ظاهر شد و اعلام كرد قصد كناره گيرى از قدرت را ندارد. كاسترو حتى با نوشتن مقالاتى در روزنامه كوبايى گرانما بر نقش رهبرى خود تأكيد كرد. رد اصلاحات پيشنهادى هوگو چاوز در همه پرسى و اتفاقات پيش از آن كه منجر به تعطيلى چند ايستگاه تلويزيونى از سوى چاوز و اعتراض مخالفان وى شد برجسته ترين رشته رويدادهاى اين كشور بود. بوليوى كشور اوو مورالس در روزهاى پايانى سال با بحران خودمختارى ۴ ايالت خود مواجه بود و اندكى آن سوتر، آرژانتين انتخاب كريستينا فرناندز اولين رئيس جمهور منتخب زن خود را جشن گرفت. اين كشور در ميان كشورهاى خبرساز دو قاره آمريكاى شمالى و جنوبى در سال ۲۰۰۷ قرار گرفت.
* آفريقا؛ آبستن جنگ و مناقشهآفريقاى سياهان تقريباً مثل هميشه درگير مناقشه هاى مداوم بود. انفجارهاى تروريستى توسط القاعده مغرب اسلامى، الجزاير و مراكش را لرزاند و رهبران سياسى آن را با نسخه جديدى از ترور در شمال آفريقا مواجه ساخت. ارتش اتيوپى با حمله به سومالى رهبران محاكم اسلامى را از قدرت بركنار كرد و رهبران پيشين را به قدرت بازگرداند. بحران سودان تقريباً همچنان لاينحل باقى ماند و عمر البشير رئيس جمهور با برنامه هاى بين المللى براى اين منطقه موافق نيست. طرح آمريكا براى استقرار فرماندهى جديدى در آفريقا به نام آفريكوم چالش نفسگير ديگرى براى اين قاره بود كه در سال جديد بحث هاى بيشترى درباره آن خواهد شد.
*اروپا؛ وداع رهبراناروپا نيز سال ۲۰۰۷ را با تكاپوى رهبرانى جديد و تازه نفس براى تغييرات معادلات اين قاره آغاز كرد. انگليس و فرانسه دو كانون حساس اين تغييرات بودند. ژاك شيراك كاخ رياست جمهورى فرانسه را براى آمدن نيكولاساركوزى ترك كرد و جانشين وى كوشيد تا قبل از هر چيزى جايگاه فرانسه را به عنوان يك متحد اروپايى مهم براى آمريكا احيا كند. ساركوزى همچنين فرانسه را بار ديگر به عنوان يك بازيگر مهم مطرح كرد. انگليسى ها نيز به حكومت ۱۰ ساله تونى بلر نخست وزير در خانه شماره ۱۰ خيابان داونينگ استريت پايان دادند. گوردون براون به جاى وى بر سر كار آمد و او برخلاف بلر و ساركوزى، به جاى تقويت روابط با آمريكا پاره اى از حلقه هاى ارتباطى را گسست و طرح هاى اقتصاد را بر برنامه هاى سياسى ارجح داده است.كوزوو در پى رسيدن به استقلال راه پرپيچ و خمى را پشت سر گذارد. مارتى آهتيسارى از سوى سازمان ملل طرحى را براى استقلال مشروط اين استان صربستان ارائه كرد كه بلگراد و حامى آن روسيه را وادار به واكنش تند در مقابل اين مسأله كرد. به نظر مى رسد كه ۲۰۰۸ سال استقلال كوزوو خواهد بود زيرا غرب از جدايى آن از صربستان حمايت مى كند و از سوى ديگر رهبران و مردمان اين استان تمام آرزوهاى خود را در استقلال خلاصه كرده اند.
*خاورميانه؛قلب بحرانى جهانخاورميانه نيز در ۳ محور فلسطين، عراق و لبنان خبرساز بود. موج خشونت هاى عراق در نيمه نخست سال سير صعودى داشت كه بر اثر آن آمار تلفات آمريكا بالا رفت. اما نيمه دوم سال شمار انفجارها و تلفات پائين آمد. حمله تركيه به شمال عراق براى سركوب پ.ك.ك رخداد ديگرى در خاورميانه بود. لبنان با دو بحران اساسى دست و پنجه نرم كرد: ۱) مقابله ارتش با تروريست هاى فتح الاسلام در نهرالبارد كه توان بسيارى از ارتش لبنان گرفت و ۲) بحران رياست جمهورى كه پس از ۱۲ بار تعويق جلسه پارلمان، براى تعيين جانشين اميل لحود هنوز رفع نشده است.فلسطين نيز چندين بار آماج حملات صهيونيست ها قرار گرفت و برق غزه از سوى اسرائيل قطع شد. كنفرانس آناپوليس كه به پيشنهاد جورج بوش در آمريكا برگزار شد همانگونه كه پيش بينى مى شد به دليل انكار يا ناديده انگاشتن بسيارى از واقعيت هاى موجود درباره فلسطين نتيجه اى در بر نداشت و كنفرانس پاريس نيز كه در واقع مكمل كنفرانس آناپوليس بود تنها به تقويت ابومازن پرداخت و در پى انزواى حماس برآمد.مهمترين تحول در فلسطين درگيرى فتح و حماس بود كه سرانجام به كنترل كامل حماس بر غزه انجاميد.
*آسيا؛آخرين واقعه تراژيكآسيا نيز خالى از رويدادهاى مهم نبود و كشورهاى اين قاره شاهد رويدادهاى سرنوشت ساز بودند. كره شمالى به سوى خلع سلاح هسته اى حركت كرد. اين كشور توافق كرد در ازاى دريافت سوخت و برخى كمك هاى ديگر از آمريكا و ساير اعضاى مذاكرات شش جانبه، برنامه هسته اى خود در نيروگاه يونگ بيون را متوقف سازد. كره جنوبى شاهد تغيير حاكميت بود و ژاپن پس از يك سال شينزو آبه را از مسند قدرت كنار زد و ياسوئو فوكودا را به جاى وى آورد. ميانمار شاهد خيزش راهبان و شورش آنان عليه حكومت نظاميان بود كه سرانجام سركوب شد. هند به دليل اعتراض شديد كمونيست ها از انعقاد قرارداد هسته اى با آمريكا باز ماند و نپال پس از شورش هاى چندماهه رهبران سياسى و مردمان آن از نظام سلطنتى به سوى نظام جمهورى حركت كرد. در افغانستان طالبان نيروى تازه يافت و بسيارى از نواحى را تحت سلطه خود درآورد. اما سرانجام موسى قلعه كه مهمترين پايگاه آنان بود سقوط كرد و ضربه مهلكى بر بدنه اين گروه زد. اما پاكستان هم در سطح جهانى و هم در منطقه خبرسازترين كشور دنيا بود. پرويز مشرف تحت فشار نيروهاى داخلى و اپوزيسيون لباس نظامى را از تن به در آورد و گروه هاى متعدد سياسى براى بازگرداندن دموكراسى به اين كشور در فرايندى تازه از تحولات سياسى كشور شركت جستند. بى نظير بوتو و نواز شريف از تبعيد بازگشتند تا قدرت مشرف را به چالش بكشند. اما در روزهاى پايانى سال بى نظير بوتو ترور شد و تراژدى بزرگى در سال ۲۰۰۷ رقم خورد. قتل وى پاكستان را در بحرانى شديدتر قرار داد و اكنون آشوب سياسى جارى، كشور را به سوى اوضاع تاريك و مبهمى مى برد. به طور حتم تغيير اهرم هاى قدرت و تحول در چشم انداز سياسى پاكستان جزو مهمترين تحولات هفته هاى آغازين ۲۰۰۸ خواهد بود.