]خلبان فرشيد مهام]

وقتى از كنار روستايى دورافتاده مى گذريم با مشاهده هواپيمايى كه با صدايى دلهره آور در لابه لاى كابل هاى برق، درختان و موانع طبيعى و مصنوعى و با مانورهاى حيرت آور مشغول سمپاشى، كودپاشى، بذرپاشى و انواع عمليات كشاورزى هوايى است، شايد فقط مهارت خلبان و هيجان اين پرواز خطرناك توجهمان را جلب كند و شايد هم با دوربين مدرن خود فيلمى به يادگار ثبت كنيم، درحالى كه مشاهده تحركات تراكتورها، كمباين ها و انواع ماشين آلات كشاورزى حتى همان احساس هيجان و شگفتى را هم در ذهن ايجاد نمى كند و لاجرم مشاهده آن همه تلاش و كوشش، امرى طبيعى و لازمه كار و زندگى در روستاها براى زراعت و كشاورزى به نظرمان مى آيد. آيا روزى هم خواهد رسيد كه همين نگاه را نسبت به هواپيمايى آتش نشان داشته باشيم آيا روزى خواهد آمد كه حضور هواپيمايى آتش نشان را بر بالاى مناطق جنگلى و مرتعى در نقاط مختلف كشور شاهد بوده و آن را به عنوان بخش جدايى ناپذير اين گونه شرايط بدانيم و حضور هواپيماهاى آتش نشان در مناطق در معرض خطر همانند مشاهده هواپيماهاى كشاورزى در اراضى گسترده و مكانيزه برايمان عادى جلوه كند
البته امروز وقتى ملاحظه مى كنيم هزاران هزار هكتار اراضى كشور با استفاده از مدرن ترين تكنولوژى روز به صورت مكانيزه زير كشت هاى يكباره و حتى چندباره مى رود و به جايى رسيده ايم كه از مصرف كننده چند سال پيش گندم- اين ابتدايى ترين نياز ملى- به كشورى خودكفا و حتى صادركننده اين محصول و ده ها فرآورده ديگر نايل شده ايم و يا با حصول دانش اتمى و به كارگيرى انرژى هسته اى در همه زمينه ها موفق شده ايم كشورمان را با اتكال به پروردگار و نيروى ملى به جايى برسانيم كه امروزه در رديف كشورهاى هسته اى باشيم و به خاطر همين موفقيت به تدريج از بسيارى وابستگى هاى زيان رسان قبلى به بيگانگان جدا شديم.
به رغم اين موفقيت ها نبايد با فراموش كردن مرارت ها و سختى هاى گذشته و تلاش هاى بى وقفه اى كه حاصل آن نتايج چشمگير امروز را به بار آورده است خود را رها كرده و اين بار در ساير زمينه هاى ملى باز هم اسير برخى كج انديشان و شايد هم منفعت طلبان فردى شده و به جاى برنامه ريزى براى استفاده بهينه و تمام عيار آنچه در اختيار داريم و با پافشارى بر آنچه فعلاً نداريم، عقب ماندن از روند رشد و تعالى و مهمتر از آن از دست دادن نعمت هاى خدادادى و گسترده موجود در ميهن مان شويم كه چه بسا اين از دست دادن هاى امروزه- مشخصاً ميليون ها ميليون هكتار جنگل و مرتع- شايد در آينده جبران ناپذير باشد.
* ضرورت تربيت آتش نشان چترباز
مسئولان سازمان جنگل ها و مراتع از هم اكنون بايد نسبت به تعليم و تربيت و آماده سازى تعدادى آتش نشان چترباز به عنوان يكى از زيرمجموعه هاى هواپيمايى خدمات اقدام كنند و يا حداقل براى تشكيل آن در زيرمجموعه هر يك از تشكيلات ذيربط از جمله سازمان هاى آتش نشانى در كليه استان ها مساعدت كنند.
همان گونه كه بارها و بارها ديده، شنيده و يا در اخبار رسانه ها خوانده ايم، در دنياى امروز كه گرمايش كره زمين رو به افزايش است و تغييرات متئولوژيكى و ژئومتئولوژيكى موجب افزايش دماى زمين، آب شدن يخ هاى قطبى و به وجود آمدن پديده هاى ديگرى مانند بروز طوفان هاى پى در پى و ايجاد زمينه هاى مناسب براى بروز انواع آتش سوزى هاى جنگل و مرتع و در نتيجه نابودى تدريجى يكى از مهمترين عوامل تضمين كننده حيات انسان و ساير جانداران مى شود، نه تنها زمينه هاى نگرانى جدى دانشمندان را فراهم آورده است بلكه كشورهاى برخوردار از تكنولوژى مدرن را بر آن داشته تا تلاش هاى گسترده اى براى كنترل اين خطر و حفاظت جنگل ها و مراتع به كار بگيرند. در چنين شرايطى است كه ما يعنى كشورى برخوردار از نيروى متخصص و توانمند در زمينه هاى مختلف به جاى استفاده بهينه و مؤثر و همه جانبه از آنچه فعلاً در اختيار داريم به خاطر ادعاهاى برخى صاحب نظران منفى گرا كه معتقدند «با امكانات فعلى نمى توانيم» يا «تجهيزاتى نداريم» هراز چند گاهى شاهد نابودى جنگل ها و مراتع كشور هستيم.
اما بايد اشاره كرد كه امروزه كشورمان همانند همه كشورهاى پيشرفته دنيا داراى يگان توانمند هواپيمايى خدمات ويژه است كه خلبان ها و فنى هاى بى ادعاى آن با همه مرارت ها و سختى ها هنوز هم در امر مبارزه با انواع آفات و بلاياى طبيعى صاحب تخصص و توانمندى هستند.
در چند سال اخير به خاطر تشويق و ارشاد مسئولان كشورى ميزان پيشرفت در اين زمينه به حدى رسيده كه هواپيماهاى لازم براى كنترل بلايا را در كشور خودمان تهيه و مورد استفاده قرار مى دهيم.
اگر داشته هاى ساير كشورهاى صاحب نظر در زمينه آتش نشانى جنگل و مراتع را بررسى كنيم بى ترديد اذعان خواهيم كرد كه اولاً در هيچ كجا و هيچ كشورى از دنيا يگان آتش نشانى هوايى هيچ گونه مسئوليت مستقيم براى خاموش كردن آتش سوزى جنگل ها و مراتع برعهده ندارد بلكه اين مهم برعهده آتش نشانان متخصصى قرار گرفته است كه با استفاده از فرصتى كه يگان هواپيمايى آتش نشان برايشان فراهم مى كند، وظايف خود را هر چه مؤثر تر و سريع تر عمل كنند. به عبارت ديگر يگان آتش نشانى هوايى، عمده ترين نقشى را كه در زمان بروز حوادث آتش سوزى جنگل و مرتع برعهده دارد خاموش كردن آتش سوزى ها نيست اما بدون ترديد مهار آتش سوزى ها و جلوگيرى از دامنه گسترش آنها است تا در اين محدوده زمانى عوامل آتش نشان زمينى از طريق هوا و زمين خود را به قلب حادثه رسانيده و به كمك ابزار و ادواتى كه در اختيار دارند روند تخصصى اطفاى حريق را آغاز كنند.
* از امكانات موجود در كشور استفاده مطلوب نمى شود
نقش يك ارگان تخصصى آتش نشان هوايى در كنترل و مهار آتش سوزى جنگل ها و مراتع، بسيار حساس و يقيناً تعيين كننده است. با توجه به اين كه پوشش جنگل ها و مراتع در كشور ما غالباً در نواحى كوهستانى و ناهموار قرار دارند، بديهى است كه برخوردارى از ادوات مناسب و پرسنل متخصص براى مهار آتش سوزى ها بسيار مهم تلقى شود اما سؤال اينجاست آيا كشور ما از اين امكانات برخوردار است يا خير
در كشور ما هم امكانات ماشينى مورد نياز و هم امكانات انسانى ضرورى براى شروع و انجام اين مهم وجود دارد، ولى به علت برخى تنگ نظرى ها در بخش نرم افزارى عقب تر از زمان و نيازهاى زمانى قرار داريم. به عبارت ديگر با داشتن تمام امكانات هنوز اندر خم يك كوچه ايم و نمى خواهيم باور داشته باشيم كه در حد امكان قادر به مقابله با بلاياى طبيعى درون كشور هستيم.
با بررسى و مطالعه همين زمينه ها در ساير كشورها مانند استراليا، كانادا، آرژانتين، اسپانيا، پرتغال، ايالات متحده آمريكا و چندين كشور ديگر به روشنى در مى يابيم كه در همه اين كشورها نيز ابتدا به تعريف اصلى يگان آتش نشانى جنگل و مرتع كه همانا مهار و كنترل آتش سوزى جنگل ها و مراتع است نه خاموش سازى آن، رسيده و سپس وارد مرحله تشكيلاتى و بعد هم عملياتى آن شده اند. شواهد موجود در همه كشورهاى پيشرفته در اين باره نشان مى دهد كه نقش اساسى و محورى براى مهار آتش سوزى جنگل ها و مراتع مشخصاً بر عهده يگان دولتى هواپيماهاى يك موتوره قدرتمند و برخوردار از توان مانور بالا با توانايى حمل ۱۵۰۰ ليتر محلول است. هواپيماهاى بزرگتر و يا هليكوپترها بيشتر در مناطق مسطح به كار گرفته شده و غالباً به عنوان پشتيبانى يگان هواپيماهاى قدرتمند يك موتوره عمل مى كنند. شايد به همين علت است كه در بيشتر كشورهاى داراى تكنولوژى مدرن آتش نشانى هوايى، يگان هواپيماهاى آتش نشان دولتى كه تماماً در اختيار و كنترل دولت ذيربط هستند، فقط متشكل از هواپيماهاى تك موتور و قدرتمند است. همزمان، بخش خصوصى در آن كشورها نيز داراى انواع هواپيماهاى بزرگتر و چندمنظوره است كه در صورت اعلام نياز دولت و در چارچوب قرارداد معين با تغيير سريع كاربرى هواپيماى مورد نياز بلافاصله امكانات و هواپيماهاى بزرگ خود را براى استفاده فقط روى مناطق هموار در اختيار دولت قرار مى دهند، چرا كه قدرت مانور و توان كاستن از ارتفاع روى مناطق كوهستانى و يا ناهموار در هواپيماهاى تك موتوره قدرتمند به مراتب بيشتر از مثلاً يك هواپيماى هركولس ۱۳۰ -Cچندمنظوره است. همين بررسى ها نشان مى دهد كه در كشورهاى صاحب تكنولوژى برتر در اين زمينه ها، مانند ايالات متحده آمريكا، اسپانيا و غيره همين هواپيماهاى قدرتمند و يك موتوره اى كه ما در كشورمان از آن برخوردار هستيم (Dromader M18) و در سال هاى اخير چندين فروند از آن را هم در داخل كشور ساخته ايم و هم اكنون در زمينه هاى ديگر مشغول خدمت هستند، به عنوان محورى ترين و اصلى ترين ابزار استفاده تلقى مى شوند. اگر صاحبان برخى تفكرات منفى گرا همانند سال ها قبل يعنى زمانى كه عده اى با درك صحيح ضرورت تشكيل و اجرايى شدن طرح تأسيس ارگان هواپيمايى كشاورزى تلاش مى كردند، همزمان صاحبان آن تفكرات منفى گرا نيز با استناد به ضعف هاى فنى و اقتصادى آن ساليان، سازهاى مخالف خود را با بهانه هاى مختلف مى نواختند، ولى وقتى به رغم همه مخالفت ها، تشكيلات هواپيمايى كشاورزى تأسيس و به كار گرفته شد، همان ها خود را در زمره قيم آن تلقى كرده و از نتايج چشمگير يگان تأسيس شده در كنترل انواع آفات نباتى در جنبه هاى مختلف بهره مند شدند. امروز هم بهانه هاى ناتوانى و يا كمبود امكانات را وسيله اى براى تخريب استفاده از آنچه داريم، قرار داده اند و برخوردى انفعالى و تخريبى با اين ضرورت دارند و با ادعاهايى همچون شرايط جوى، دماى هوا و كوهستانى بودن مناطق جنگلى، توانايى هواپيماهاى موجود و پرسنل متخصص و فداكار آن را زير سؤال مى برند.
البته بايد اذعان كرد كه كشور ما در زمينه آتش نشانى هوايى هنوز در ابتداى راه است و پيچ هاى اوليه اين تكنولوژى كارساز و پيچيده را طى مى كند. پس بايد به جاى پيشنهاد خريد يا تشكيل يگان هاى هليكوپترى و يا هواپيماهاى بزرگ چندموتوره كه عملاً حتى در كشورهاى دارنده آن نيز صرفاً پشتيبان هواپيماهاى تك موتوره قدرتمند تلقى مى شوند و ساماندهى آنها در شرايط فعلى كشورمان نياز به هزينه هاى بسيار گزاف و زمانى طولانى دارد، ضرورى است در اين مرحله تلاش خود را صرف امكانات سخت افزارى كه در اختيار داريم كرده و نيرو و خلاقيت خويش را براى فراهم آوردن برنامه و طرح هاى كاربردى و مؤثر براى استفاده بهينه از آنها صرف كنيم.

]على اردستانى]

وقتى مشكلات پيرامون ما، در بحث هاى تخصصى، ريشه يابى مى شوند، به دست مى آيد كه بومى نشده اند و به همين علت مشكل ايجاد كرده اند.همه اينها از مدرنيته ناقص الخلقه و خلق الساعه اى است كه همين طور افتاده است در دامان ما و ما هم تا جايى كه توانستيم از آن ها بهره مند شديم و آن ها هم تا توانستند به ما ضرر زده اند.اما در اين ميان تاكسيرانى به خوبى بومى شده و مى توانيم به آن افتخار كنيم، چرا كه در هيچ كجاى جهان، تاكسى گردشى، مسافر بين راهى و تاكسى اتوبوسى نمى بينيد.در كشور نزديك خودمان تركيه، تاكسى، براى توريست ها است.البته مردم هم با تاكسى رفت و آمد مى كنند اما دو علت عمده براى سوار شدن دارند، يكى آنكه زمان برايشان مهم باشد و ديگر آن كه در حالت طبيعى نباشند و نتوانند رانندگى كنند.از اين رو مى توان اهالى تركيه را اتوبوس سوار دانست چرا كه سيستم حمل و نقل شهرى در تركيه بر اساس اتوبوس است و مترو به اندازه كافى رشد نيافته است.با اين حال اتوبوس سوارى در تركيه هم از نظر زمان و هم از نظر هزينه بسيار مقرون به صرفه است.
ميزان درآمد تاكسى ران ها در تركيه خوب است و آن ها مى توانند به ميزان كافى از شغل خود در آمد كسب كنند و اين به علت گرانى هزينه تاكسى است.با اين حال تاكسيرانى در تركيه منحصر به تاكسى هاى دربستى نيست.در شهر هاى بزرگ اين كشور تاكسى هايى هم به صورت خطى(راهى) فعاليت مى كنند كه در سيستم حمل و نقل عمومى جاى خودشان را دارند و معمولاً خودروى ون هستند.اين تاكسى ها مسافر راهى سوار نمى كنند.هزينه اين تاكسى ها نيز از پيش مشخص است و جاى چانه زدن نيست.
كمى آن طرف تر در انگلستان، تاكسيرانى، شكل متفاوتى دارد.تاكسى هاى اين كشور شكلى قديمى و سنتى دارند.در لندن، تاكسى ها با ظاهر سال ها پيش توليد و استفاده مى شوند، هر چند كه از نظر راحتى و زيبايى كم از خودروهاى جديد تر ندارند.اين تاكسى ها براى افراد متمول، توريست ها و كسانى است كه به اندازه كافى وقت ندارند تا با مترو، تراموا، اتوبوس و ساير وسايل نقليه عمومى رفت و آمد كنند.در انگلستان، هزينه تاكسى سرسام آور است.شما مى توانيد كنار خيابان بايستيد و با دست تكان دادن تاكسى درخواست كنيد.شاخص اصلى اين تاكسى ها حفظ حريم خصوصى مسافر است.چه آنكه بين مسافر و راننده مرز شيشه اى عايقى قرار گرفته كه راننده تاكسى از حرف هاى مسافر با خبر نشود.در اين مرز شيشه اى پنجره اى تعبيه شده كه مسافر مى تواند ازطريق آن با راننده صحبت كند يا هزينه رفت و آمد را بپردازد.
هزينه تاكسى ها در انگلستان با تاكسيمتر محاسبه مى شود.تاكسيرانى، در اين كشور، شغل با كلاسى به حساب مى آيد و معمولاً تاكسيران ها از بين افرادى با پايگاه اجتماعى بالا انتخاب مى شوند.به سخن ديگر شرايط لازم براى يك تاكسيران در انگلستان بسيار سخت است.اين در حالى است كه سيستم هاى حمل و نقل عمومى در اين كشور قدرتمند است.مترو، تراموا، مونوريل و همين طور اتوبوس، خدمات رسانى بسيار خوب و سريعى دارند.
اما تاكسيرانى در آمريكا وضعيت متفاوتى با ساير نقاط جهان دارد.تاكسيرانى در اين كشور، به سه نوع تاكسى تلفنى، تاكسى هاى دربستى و اتومبيل هاى كرايه اى تقسيم مى شود.به سخن ديگر، از يك سو مسافر مى تواند از خانه با شركت هاى تاكسيرانى تماس گرفته و درخواست تاكسى كند، كه با گفتن مبدأ و مقصد از هزينه رفت و آمد نيز مطلع خواهد شد.اين در حالى است كه تاكسى هاى دربستى، در خيابان به شما خدمات مى دهند، و تاكسيمتر دارند.رنگ اين تاكسى ها معمولاً زرد است ولى شركت هاى تاكسيرانى كه به صورت خصوصى خدمات مى دهند مى توانند از رنگ دلخواهشان براى تاكسى ها استفاده كنند.از ديگر سو اين تاكسى ها كه كار خود را به صورت گردشى در شهر انجام مى دهند، بايد مسافر را دربست سوار كنند و هزينه تاكسى نيز به وسيله تاكسيمتر محاسبه مى شود.اما خودروهاى كرايه نيز گونه ديگر خدمات رسانى به مسافران است.شما با مراجعه به مؤسسات كرايه اتومبيل و انتخاب نوع خودرو، آن را براى مدت مشخصى كرايه مى كنيد.اين كار براى ساكنان آمريكا به صرفه است.چه آن كه هزينه هاى نگهدارى خودرو شخصى در سفر بسيار بالا است.اين در حالى است كه كرايه خودروهاى نو و زيباى اجاره اى مى تواند هزينه هاى يك سفر را براى مسافر كم كند.بنابراين اجاره خودرو در آمريكا امرى مرسوم به حساب مى آيد.اما تاكسى هاى دربستى و تلفنى، مشترى هاى زيادى ندارند.وضعيت مالى تاكسيران ها در اين كشور مثل انگلستان خوب نيست و از پايگاه اجتماعى پائين ترى برخوردار هستند.

سال ۱۳۷۷ بود كه دكتر ... استاد دانشكده حقوق و علوم سياسى دانشگاه تهران درباره يك ساخت و ساز غيرمجاز به مراجع قانونى شكايت كرد.
اين استاد دانشگاه مدعى بود كه ساختمانى كه روبه روى ملك وى درحال احداث است، ضمن قطع غيرقانونى درختان، به خانه هاى روبه رو اشراف دارد و افزايش تراكم آن از پنج به هفت طبقه هيچ توجيه قانونى ندارد.
در تاريخ ۷۸‎/۱۰‎/۲ ديوان عدالت ادارى با بررسى شكايت مطرح شده رأى به محق بودن وى صادر كرد.
در اين حكم آمده است:« شكايت شاكى (دكتر ...) در اين مورد موجه تشخيص و حكم به ورود آن و ابطال تصميم مورخ ۷۷‎/۲‎/۲۷ كميسيون ماده ۵ قانون شوراى عالى شهرسازى و معمارى ايران صادر مى شود.»
همچنين در تاريخ ۸۰‎/۱۱‎/۱۸ شعبه چهارم ديوان عدالت ادارى در نامه اى به مديركل اداره حقوقى شهردارى تهران خواستار اجراى احكام صادره شد.
پس از آن در تاريخ ،۸۰‎/۳‎/۲۹ مديركل حقوقى شهردارى تهران در نامه اى خطاب به شهردار منطقه يك تهران آورده است: «... دستور اقدام مقتضى وفق مقررات مذكور در دادنامه بدوى ارسال مى گردد.»
*پرتاب دو نارنجك دست ساز به منزل شاكى
پس از آن كه محق بودن دكتر ... از سوى مراجع قضايى آشكار شد، افرادى ناشناس در ساعت هاى پايانى شب هاى مورخ ۸۱‎/۲‎/۸ و ۸۱‎/۲‎/۱۰ اقدام به پرتاب دو نارنجك دست ساز به منزل وى كردند كه منجر به مداخله پليس ۱۱۰ و رسيدگى به پرونده از سوى كلانترى ۱۰۱ شد. فحاشى هاى ناموسى و مزاحمت هاى غيرقابل تحمل از سوى افراد ناشناس به وى ، پس از فروردين سال ۸۱ بارها و بارها تكرار شد.
*تأكيد بر اجراى رأى
مجدداً در بهمن ماه ،۸۰ با توجه به عدم پيگيرى شهردارى منطقه يك براى اجراى حكم، دفتر حقوقى شهردارى تهران خطاب به شهردار منطقه يك نوشت: «... دستور فرماييد در اسرع وقت با توجه به پيگيرى مراجع قضايى، اقدامات به عمل آمده را درخصوص اجراى دادنامه، جهت انعكاس مراتب به مرجع قضايى به اين اداره كل اعلام نماييد.»
*سه سال بعد
در تاريخ ۸۳‎/۳‎/۱۹ جلسه اعضاى كميسيون شماره هفت ماده ۱۰۰ قانون شهردارى ها با حضور نماينده فنى شهردارى، نماينده شوراى شهر، نماينده قوه قضائيه و نماينده وزارت كشور برگزار و ختم رسيدگى به اين صورت اعلام شد: ... تخلفات مالك حسب اعلام مشاور فنى كميسيون عبارت است از:
۱- احداث دو طبقه مسكونى و راه پله عمومى به مساحت ۱۴۸۳ متر مربع برخلاف مقررات شهرسازى.
۲- مشرفيت پنجره هاى نورگير (پاسيو) به ملك شاكى (دكتر دادبان).
۳- تصرف و تجاوز بيست و پنج سانتى مترى به گذر توسط احداث ديوار.»
*ورود مستقيم رياست قوه قضائيه و دادستان تهران
به رغم قطعى بودن رأى هاى مكرر به نفع دكتر ... ، در طول ۶ سال هيچ اقدامى از سوى شهردارى منطقه يك براى اجراى احكام صادر شده مراجع قضايى صورت نگرفت، تا اين كه رياست قوه قضائيه خطاب به دادستان تهران نوشت: «باسمه تعالى. جناب آقاى مرتضوى دادستان تهران.براى اين مورد در صورتى كه حكم قطعى است، دستور اجرا صادر شود.»
تا اين كه در تاريخ ۸۳‎/۲‎/۲ قاضى سعيد مرتضوى دادستان عمومى و انقلاب تهران خطاب به رياست قوه قضائيه اين چنين نوشت: «در خصوص درخواست آقاى دكتر ... متضمن دستور مورخ ۸۲‎/۹‎/۲۷ حضرتعالى به استحضار مى رساند... اولاً محق بودن آقاى ... محرز است. ثانياً با وصف مذكور هيچ گونه اقدام عملى در خصوص رفع تخلفات عديده مالك صورت نپذيرفته و صرفاً اقدامات در حد مكاتبه مى باشد و ادامه اين وضع با وصف گذشت قريب هفت سال از شروع و ادامه تخلفات مالك منطقى به نظر نمى رسد.»
*آخرين تلاش ها
پس از پيگيرى مستقيم موضوع از سوى رياست قوه قضائيه و دادستان تهران، رئيس حوزه نظارت قضايى قوه قضائيه در تاريخ ۸۶‎/۶‎/۱۷ در نامه اى به رئيس كل دادگسترى استان تهران تأكيد كرد: «هرچه زودتر حكم طبق ضوابط اجرا شود و چنانچه مراجع ديگرى بايستى اقدام نمايند به همان مراجع نيز اعلام شود. به هر حال انتظار اين است كه اين قضيه تمام شود.»
اداره كل امور اجرايى كميسيون هاى ماده صد شهردارى تهران نيز چندى بعد خطاب به شهردار منطقه يك نوشت: «...با عنايت به قطعى بودن رأى صادر شده، ضمن انعكاس علت عدم اجراى رأى، نسبت به اجراى قانونى آن دستور اقدام مؤثر صادر و نتيجه را به نحو مكتوب ظرف مدت حداكثر دو هفته به اين اداره كل ارسال نمايند.