گروه اجتماعى- هدى هاشمى: توجه به موضوع فرهنگ از آن رو براى بسيارى از صاحبنظران آموزش عالى مهم تلقى مى شود كه به اعتقاد آنان فرهنگ در دانشگاه مورد بى مهرى برخى از رؤساى دانشگاه ها قرار گرفته است و حتى بسيارى از دانشگاه ها سرانه فرهنگى و ناچيز ۲۰ تا ۳۰ هزار تومانى دانشجويى را در بخش هاى عمرانى هزينه مى كنند. نبود نيروى كارشناس در بخش فرهنگى دانشگاه ها، ضعف برنامه هاى فرهنگى در دانشگاه ها و اولويت مسائل رفاهى دانشجويى موجب شده است كه شاهد نوعى ركود در بخش فرهنگى دانشگاه ها باشيم. دكتر محمد خرمشاد، معاون فرهنگى وزيرعلوم، تحقيقات و فناورى در اين باره به سوالات ما پاسخ داده است.
* برخى از تشكل هاى فرهنگى، دانشجويى در گفت وگو با «ايران» اذعان داشتند كه نگاه دانشگاه ها به فرهنگ نگاهى دست دومى است و وزارت علوم هم نتوانسته براى بخش فرهنگ دانشگاه ها اقدامات قابل توجهى انجام دهد. نظر شما راجع اين موضوع چيست و آيا وزارت علوم هم همين نگاه را به فعاليت هاى فرهنگى در دانشگاه ها دارد
\ واقعيت آن است كه فرهنگ نه تنها در دانشگاه ها بلكه در كليت جامعه يك پديده قابل توجه است و وزارت علوم هم توجه ويژه اى به موضوع فرهنگى چه در سطح دانشگاه ها و چه در سطح جامعه دارد.
* آيا در دانشگاه ها هم اين نگاه وجود دارد
\ پاسخ اين سؤال به سادگى قابل بيان نيست. به اين مفهوم كه در تمام كشور هم نمى توانيم بگوييم در همه بخش ها و وزارتخانه ها و حتى بخش هاى فرهنگى اهميت دادن به فرهنگ يكدست، روان و به يك اندازه است. وقتى از دانشگاه ها صحبت مى كنيم از صدها مؤسسه آموزش عالى در استان هاى مختلف با سطوح علمى و فرهنگى متفاوت بحث مى شود كه تمام آن دانشگاه ها را افرادى با ديدگاه هاى مختلف اداره مى كنند. تعدادى از رؤساى دانشگاه ها براى فعاليت هاى فرهنگى اهميت بسيارى قائل هستند و تعدادى هم به اين موضوع اهميت نمى دهند. يعنى نمى توانيم بگوييم كه همه دانشگاه ها توجه بسيار و يا بى توجهى كامل به اين بخش دارند.
* اما بيشتر دانشگاه ها در بخش فرهنگ تنبل هستند.
\ بله! درست است اين موضوع برمى گردد به يك پديده درازمدتى كه در كشورهايى مثل كشور ما ايجاد شده است. يكى از ابزارهاى فعاليت هاى فرهنگى در كشور وجود برنامه است. ما در وزارت علوم تلاش مى كنيم براى اجرايى كردن فرهنگ در دانشگاه ها برنامه محور پيش برويم. موضوع ديگر كه بسيار هم مهم است اين كه ما در دانشگاه هاى كشورمان افراد متخصص در بخش فرهنگ نداريم، اين ضعف در تمام بخش هاى فرهنگى كشور وجود دارد و شايد يكى از علت هاى مهم نبود نيروى فرهنگى در كشور اين است كه دانشگاه هاى ما كه بايد سال هاى پيش نيروهاى فرهنگى را تربيت مى كردند اين كار را انجام نداده اند. به همين علت با انجام نخستين آسيب شناسى در بخش فرهنگ متوجه شديم كه نيروهاى توانمند آشنا به فرهنگ در دانشگاه ها حضور ندارند.بنابراين در وزارت علوم چند بحث را در دستور كار قرار داده ايم. البته ممكن است بسيارى از برنامه هاى در دست اجرا در مدت زمان طولانى بازدهى داشته باشد. به عنوان نمونه هم اكنون در وزارت علوم، رشته هاى بين رشته اى مديريت فرهنگى و مباحثى از اين قبيل طراحى شده است تا افراد به صورت آكادميك، مديريت فرهنگى را آموزش ببينند. از ديگر اقدام ها مى توان راه اندازى كارگاه هاى فرهنگى براى كارشناسان و مديران فرهنگى را نام برد كه تاكنون چندين جلسه كشورى به صورت اردوهاى آموزشى در اين زمينه برگزار شده است. در هر حال قطعاً برخى از دانشگاه هاى ما به فرهنگ توجه ويژه اى دارند و يك تعداد نه. آنهايى كه به بحث فرهنگ توجه دارند خيلى راحت تر و بهتر با دانشجويانشان ارتباط گرفته اند. ما اين موضوع را بارها در نشست رؤساى دانشگاه ها گفته ايم كه فرهنگ «واكسن» است و اگر به اين واكسن توجه شود جلوى بسيارى از آسيب هاى اجتماعى و احتمالى بعدى براى دانشجو گرفته مى شود.
* اگر دانشگاهى به بخش فرهنگ توجه نداشته باشد، وزارت علوم چه واكنشى خواهد داشت
\ يكى از اقدام هاى مهم ما پيگيرى و ارزيابى اقدام هاى فرهنگى در دانشگاه ها است. به عنوان مثال براى راه اندازى خانه هاى فرهنگ به ۱۵ دانشگاه اعتبار داده ايم و اگر دانشگاهى اين اقدام را براى دانشجويان اجرايى نكند ابتدا به آنان تذكر مى دهيم كه در اعتبارات بعدى، اين موضوع را لحاظ نخواهيم كرد و اعتبار اوليه را از آن دانشگاه ها مى گيريم و ديگر در هيچ پروژه فرهنگى آنها را لحاظ نمى كنيم. البته بايد گفت كه اين گونه تنبيهات نتيجه هم داده است. در برخى موارد نيز ما با تشكل هاى فرهنگى نشست هاى متعددى داريم و دانشجويان نكات قابل تأملى را مطرح مى كنند و ما تمام گله ها و توضيحات آنها را به صورت بخشنامه و يا قانون به رؤساى دانشگاه ها منتقل مى كنيم كه اگر دانشگاهى اين موارد را رعايت نكند معاونت فرهنگى برخورد جدى با اين مسئله خواهد داشت.
* شما براى دانشگاه هايى كه دغدغه فرهنگ ندارند چه برنامه هايى در دستور كار داشته ايد
\ سعى مى كنيم با ابلاغ آئين نامه و بخشنامه اين حساسيت را ايجاد كنيم. همه مجموعه هاى درنظر گرفته شده براى كار فرهنگى در دانشگاه ها مجموعه هاى لاغر و ضعيفى اند چرا كه در مجموع، دو يا سه نفر كل مسائل فرهنگى يك دانشگاه دو هزار يا هشت هزار نفرى را برعهده دارند. مقوله گسترده فرهنگ با اين تعداد نيرو محقق نمى شود. يك كارشناس فرهنگى، هم كار كانون هاى فرهنگى را انجام مى دهد، هم كارشناس علمى است و هم براى مناسبات برنامه ريزى مى كند. بنابراين به دانشگاه ها مدل هايى را ارائه كرده ايم تا آنها با استقلال خود، از طريق هيأت امنا تعداد كارشناسان فرهنگى شان را بيشتر كنند. اين امكان را به دانشگاه ها داده ايم كه در دانشكده ها معاونت فرهنگى تأسيس و يا از استادان به عنوان مشاوره فرهنگى استفاده كنند تا فرهنگ در درجه اول اقدام هاى دانشگاه ها باشد.
* وزارت علوم چه ضعف هايى دارد كه نتوانسته است بعد از گذشت چندين سال موضوع فرهنگ را آن طور كه بايد در دانشگاه ها اجرايى كند و فرهنگ به كندى در دانشگاه ها در حال نهادينه شدن است
\ وزارت علوم نمى تواند كار مستقيمى در دانشگاه ها انجام دهد و نبايد هم انجام بدهد. اين وزارتخانه ستاد هدايت كننده فكرى و كلان دانشگاه ها است.البته به علت استقلال دانشگاه ها و از آنجا كه اهرم بودجه در دست ما نيست بسيارى از دانشگاه ها سوءاستفاده مى كنند. ضعف كارشناسى، ضعف برنامه ريزى و اولويت يافتن ديگر مسائل دانشجويان نسبت به موضوع فرهنگ، موجب مى شود كه امروز با ضعف شديد فعاليت هاى فرهنگى در دانشگاه ها مواجه شويم.
* وقتى مسئله فرهنگ مطرح مى شود وزارت علوم اعلام مى كند كه فلان قدر سمينار فرهنگى، جشنواره و كارگاه برگزار كرده ايم ، اما واقعيت اين است كه فعاليت فرهنگى فقط برپا كردن سمينار و يا جشنواره نيست. دانشجويان ما هم اكنون دچار مشكلات فراوانى هستند. مشكل بحران هويت، اوقات فراغت و بى انگيزگى و نيز مسائل و مشكلات دانشجويان غيربومى از موضوع هاى اساسى است كه دانشجويان با آن درگير هستند. شما براى اين وضعيت چه برنامه هايى داشته ايد
|
|
|
\ جشنواره ها هدايت كننده كلان فعاليت هاى فرهنگى دانشگاه ها است. براى نمونه، اگر جشنواره تئاتر در دانشگاهى برپا مى شود، فقط تعدادى از دانشجويان را مخاطب قرار مى دهد كه دغدغه كار فرهنگى و جمعى دارند. اين حركتى است كه از قاعده شروع مى شود و نتايج مثبت خود را به همراه دارد. يا مثلاً جشنواره قرآن يعنى فعالان قرآنى دانشگاه ها در يك رقابت درون دانشگاهى، منطقه اى و يا كشورى يك فعاليت جمعى فرهنگى داشته باشند. اين يكى از ابزارهاى جهت دهى كلان به دانشگاه ها است. اين كه دانشگاه بتواند شور، هيجان و رقابتى در فضاى فرهنگى دانشجويى ايجاد كند اقدامى سازنده و مفيد است، اما به لحاظ فرهنگى كه شما اشاره كرده ايد كه دانشجويان مشكلات فرهنگى بسيارى دارند، حرف شما كاملاً صحيح است. يكى از مهمترين مسائل فرهنگى كه دانشجويان درگير آن هستند بحث اوقات فراغت است. اين يك پديده جدى در بين دانشجويان است. وزارت علوم هم سعى كرده است كه اهميت موضوع اوقات فراغت را در ذهن مسئولان كشورى و دانشگاه ها نهادينه كند. ما هم اكنون بعد از گذشت چند سال تازه در حال آماده كردن زيرساخت هاى اين بحث هستيم. يكى از مكان هايى كه دانشجويان اوقات فراغت بسيارى دارند خوابگاه ها است. ما بايد در خوابگاه ها مجموعه اى از خدمات و كالاهاى فرهنگى را به دانشجويان ارائه دهيم تا آنان بتوانند بخشى از اوقات فراغت خود را پر كنند. شما وقتى وارد يك خوابگاه مى شويد نمى توانيد مكان هايى را پيدا كنيد كه ايستگاه فرهنگى دانشجويان باشد. بنابراين ما در خوابگاه ها مكان هايى را ايجاد كرده ايم به نام خانه هاى فرهنگ تا دانشجويان بتوانند وقت هاى خالى خود را با ديدن فيلم و خواندن كتاب پر كنند. اين اقدام در تمام دانشگاه هاى كشور اجرايى مى شود.
درباره مشكلات خاص دانشجويان مثل بحران هويت، مشكلات دانشجويان غيربومى و مباحث فكرى نيز بايد اذعان كنم كه اين مسائل هم در دانشگاه ها وجود دارد و بايد براى آن اقدام هاى قابل توجهى انجام داد، اما برطرف كردن مشكلات در اين بخش تنها بر عهده معاونت فرهنگى نيست. معاونت فرهنگى مى تواند برنامه بدهد اما مجموعه نظام آموزش عالى بايد براى اين موضوع چاره انديشى كنند.
*هم اكنون سرانه فرهنگى دانشجويان چقدر است
\ سرانه فرهنگى بين ۲۰ تا ۳۰ هزار تومان است كه البته معاونت فرهنگى اين بودجه را تقسيم نمى كند بلكه به طور مستقيم زير نظر دانشگاه ها است.
*آيا اين ميزان سرانه كافى است
\ اگر همين ميزان براى فرهنگ هزينه شود كافى است اما معمولاً معاونان مالى و ادارى در دانشگاه ها توجه ندارند كه اين بودجه را خرج فرهنگ كنند. يكى از اقدام هايى كه ما هنوز موفق به اجراى آن نشده ايم اين است كه بودجه رديف فرهنگى جدا از ديگر رديف ها بشود. اگر اين اقدام عملى شود دست رؤساى دانشگاه ها بسته مى شود و ديگر نمى توانند رديف بودجه فرهنگى را در ديگر بخش هاى دانشگاه هزينه كنند.
*شما درباره نقشه مهندسى فرهنگى كشور تاكنون چه اقدام هايى را انجام داده ايد فكر مى كنيد دانشگاهيان مى توانند در اين باره پيشقدم باشند
\ نقشه مهندسى فرهنگى بايد سال هاى قبل در شوراى عالى انقلاب فرهنگى تدوين مى شد. مهندسى فرهنگ يك نگاه فرابخشى و ملى است؛ به اين مفهوم كه كشور اهداف كلى خود را در بخش فرهنگ تعريف مى كند و مى داند كه اجزاى مختلف و دستگاه هاى ادارى چه وظايفى را برعهده دارند. اين اقدام بايد سال ها پيش از سوى شوراى عالى انقلاب فرهنگى انجام مى شد. با اين حال اگر اين نقشه فرهنگى مشخص شود بسيارى از مسائل فرهنگى كشور نيز حل خواهد شد و نهادهاى موازى فعاليت هاى خود را بخوبى تقسيم خواهند كرد. به عنوان نمونه هم اكنون يك موضوعى بايد در دانشگاه ها كم رنگ شود اما در صدا و سيما همان موضوع آموزش داده مى شود. نقشه فرهنگى هماهنگى دستگاه ها را با يكديگر بيشتر مى كند. ما آماده ايم براساس قانون اساسى و قانون چهارم توسعه همكارى لازم را در اين بخش داشته باشيم. اگر شوراى فرهنگى نظرات وزارت علوم را بخواهد وزارت علوم چه در حوزه صف و چه در حوزه ستاد اين آمادگى را دارد تا
برنامه هاى خود را ارائه دهد، اما تاكنون از ما دعوت به همكارى نشده است. هم اكنون كه قرار است برنامه پنج ساله پنجم نوشته شود ما نقطه نظراتى را ارائه كرده ايم و حتى عنوان برنامه پنجم در بخش فرهنگ را پيشنهاد كرده ايم.
* به گفته رئيس نهاد رهبرى در دانشگاه ها، تشكل هاى سياسى و فرهنگى ضعف بينش سياسى و آگاهى دارند. برنامه شما براى ارتقاى آگاهى فعالان دانشجويى چيست
\ درباره بينش سياسى و فرهنگى در دانشگاه ها يكى از اقدام هاى مهم، تشويق فعاليت هاى جمعى دانشجويان است.دانشجويان يك زندگى علمى و يك زندگى جمعى و فرهنگى موازى با زندگى آكادميك دارند. با اين همه يكى از انتظاراتى كه از محيط هاى دانشگاهى داريم اين است كه سطح فعاليت هاى سياسى در دانشگاه ها به عنوان يك شأن با ساير بخش هاى ديگر جامعه متفاوت باشد. به اين مفهوم كه عميق تر،كارشناسى تر، دقيق تر و ملى تر باشد. از اقدام هاى جدى وزارت علوم كمك به حل برخى مشكلات قانونى تشكل ها است. حمايت از تشكل هايى كه كارگاه هاى آموزشى را براى دانشجويان راه اندازى كنند نيز از ديگر اقدام هاى ما خواهد بود. همچنين مجموعه كتاب هايى در حوزه سياست و فعاليت هاى صنفى در اختيار تشكل ها قرار داده شده است. تمام اهداف بخش فرهنگى اين است كه فعالان سياسى دانشجويى بتوانند عمق سياسى پيدا كنند و با عمق و بصيرت بسيار تفكرات خود را اجرايى كنند.