[مجيد حاتمى]
از: كارخانه توليد مواد غذايى و مكمل هاى دارويى supplement انگلستان
به: محمود نامجو ستاره وزنه بردارى ايران
موضوع نامه : پيشنهاد تبليغاتى
جناب آقاى نامجو قهرمان صاحب نام ورزش وزنه بردارى جهان و المپيك ، شركت ما تمايل دارد در صورت موافقت شما، در قبال پرداخت مبلغ قابل توجه و هنگفتى، از تصاوير پرورش اندام و بدن سازى شما روى برچسب محصولات خود، استفاده كند...
از ۱۶-۱۵ سالگى در ورزش بود اما با اين كه موهايش سفيد شده بود و مجبور بود ويلچر نشينى را تجربه كند درآستانه ۶۵ سالگى هم مستأجر بود و خانه اى نداشت. كارمند ساده آتش نشانى و حقوق بخور و نمير شهربانى كه گاهى اوقات كفاف زندگى محقر يك پهلوان با ۵ فرزند را نمى داد.با اين اوضاع شايد مى توانست بچه ها را با زبان و اجبار به اين اوضاع راضى مى كرد اما چه كسى مى توانست و يا اصلاً مى خواست جواب كارتن خواب ها و فقيرانى را دهد كه فكر مى كردند آقا نامجو چون وزنه ها را بالاى سر مى برد پس وضع مالى اش هم خوب است و به جز خانه پهلوان آدرس ديگرى را بلد نبودند. اينجا بود كه مجبور مى شد هر ماه، در كنار هزار قسط و بدهى و خرج هاى سرسام آور ، آب باريكه جماعت تهيدستى را هم به همسرش بسپارد تا براى آنها كنار بگذارد و سر وقت به آنها بدهد.
***
محله استادسراى رشت سال ۱۲۹۷ ، خدا به مشهدى تقى نامجوى يك فرزند داده بود. دست در دست پدر با حسرت به معركه گيرى پهلوان هاى شهر خيره مى شد و با صداى كودكانه به مشهدى تقى مى گفت: كاش من هم يك روزى بتوانم اين سينى ها را پاره كنم. اما محمود برخلاف پهلوان هاى رشت كه هيكل تنومند و غول پيكرى داشتند قد و قامت كوتاهى داشت و حتى براى پدر هم تصور اين موضوع كه محمود بخواهد به يك ورزشكار درست و حسابى تبديل شود سخت بود. شيطنت هاى كودكانه و بازيگوشى هاى فراوان محمود با قد و قواره ريز او باعث شد تا خيلى زود به خاطر علاقه مندى فراوان جذب ورزش شود. كشتى نخستين رشته اى بود كه محمود را به خود جذب كرد. از اين كه مى توانست بدون پول و خرج اضافى با همان لباس هاى معمولى ورزش با بچه محل هايش سرشاخ شود لذت مى برد. فقط كشتى نمى توانست عطش فوق العاده او را به ورزش برطرف كند. نوجوان پرانرژى و البته مستعد استادسرا، از تشك كشتى خوشش آمده بود و آنقدر بالا و پائين پريد تا اين كه كم كم از حركات آكروباتيك و نمايشى هم سر در آورد مسئول تيم حركات نمايشى رشت وقتى ديد يك نوجوان قبراق و زرنگ با قدكوتاه پيدا شده است كه مى تواند بدون تمرين برود بالاى سر آخرين نفر در حركات نمايشى و بالانس بزند و اگر هم شد لبخندى چاشنى كارش كند . لذا از او دعوت كرد تا محمود نامجو در مراسم مختلف اين گروه شركت كند.
آكروبات و كشتى هم نتوانست وقت محمود ، اين نوجوان عاشق ورزش را بگيرد. تازه به ۱۶-۱۵ سالگى رسيده بود كه وقتى مقابل آينه مى ايستاد و از ورزيدگى ماهيچه هايش خوشش آمده بود تصميم گرفت براى اين كه قوى شود و بتواند در كشتى زير يك خم حريفانش را بالا بياورد به بدن سازى بپردازد. از طرفى مى دانست كه اكثر پهلوان هاى بزرگ كشتى و پرورش اندام ، بدن سازى خود را با ورزش باستانى انجام مى دهند و با ميل و كباده زورخانه عضلات خود را مى پرورانند اين بود كه هر از گاهى به زورخانه مى رفت و با نواى مرشد همراه مى شد.همين اشتياق و علاقه وافر او را به كنار دست پهلوان محمدعلى خورشيدى و پهلوان هاشم و پهلوان ستوده كشاند و در معركه گيرى هاى آنها، محمود نوجوان هم سينى و مجمعه پاره مى كرد.
حالا سر او دعوا بود، رضا لاجى مربى كشتى اش ول كن نبود و خيلى پيگير تمريناتش بود تا اين كه محمود در ۱۸ سالگى در مسابقه هاى قهرمانى كشور كشتى آزاد شركت كرد و در نخستين حضورش، قهرمان شد. قدير بيشه بان در حركات نمايشى و ژيمناستيك به خصوص بارفيكس خيلى با او كار كرد و احمد درخشان و سيدعلى تفنگدار و سيدعلى كم سخن هم در باستانى و ورزش زورخانه آنقدر او را كمك كردندكه محمود به يك چهره شناخته شده در رشت تبديل شد. به اصطلاح زورخانه چى ها، هنوز پشت لبش سبز نشده بودكه صاحب زنگ در زورخانه شد و مرشدهاى رشت برايش سنگ تمام گذاشتند.
كم كم وقت جدا شدن خرج او از خانواده فرا رسيد. از طرفى پتانسيل ورزشى گيلان كفاف استعدادهاى پنهان او را نمى داد و ديگر بايد راه اصلى خودش را پيدا مى كرد. خرج و مخارج تمرين و ورزش هم بالا رفته بود، اين شد كه محمود نامجو به تهران آمد و در مدرسه ورزنده با رموز و فنون وزنه بردارى آشنا شد. همزمان در يك كارگاه مبل سازى مشغول به كار شد. روزها كار و عصرها تمرين. كمى سخت بود تا اين كه به سربازى رفت. در پادگان خيالش بابت مخارج زندگى راحت بود و با فراغت بيشترى به ورزش پرداخت ، به خصوص اين كه مى توانست از امكانات تربيت بدنى ارتش استفاده كند.
روزگارى كه هنوز ورزش ايران ساختارى نداشت اگر فرصتى براى عرض اندام به او داده مى شد تا در مسابقه هاى جهانى و المپيك وزنه بردارى و يا حتى كشتى شركت كند قطعاً زودتر از ۳۱ سالگى به صورت حرفه اى در مى آمد و در ميادين بين المللى مدال كسب مى كرد اما او قربانى شدو بعد از اين كه در آن سالها دستگاه ورزش وقت تصميم گرفت در المپيك ۱۹۴۸ لندن شركت كند، او دركنار امانوئل آقاسى، ابوالحسن سخدرى، محمدرسول رئيسى و جعفر سلماسى در المپيك شركت كرد.
*تولد در ورزش جهان
ستاره صاحب نام وزنه بردارى از ۲۱ سالگى رسماً كشتى را كنار گذاشت و رفت سراغ وزنه بردارى، آن هم به صورت حرفه اى و نه به عنوان يك تفريح.
محمودخان در ۱۳۱۸ يعنى ۶۸ سال پيش در مسابقه هاى قهرمانى كشور در ۶۰ كيلوگرم روى تخته هاى فرسوده و قديمى وزنه بردارى رفت و در نخستين حضور، نخستين مدال طلا را دشت كرد.
در مسابقه هاى جهانى ۱۹۴۷ در فنلاند به دليل بى تجربگى به مقامى دست نيافت. همين شد كه تمام انرژى اش را چاشنى انگيزه هاى دوچندانش نمود و در نخستين المپيك تاريخ ورزش ايران كنار جعفر سلماسى و ديگر اعضاى كاروان كشتى شركت كرد.
نامجو در المپيك ۱۹۴۸ لندن خيلى راحت مى توانست روى سكو برود اما مسموميت غذايى ناخواسته و حال و روز عجيبى كه تمام وجودش را فراگرفته بود در يكضرب و پرس برايش دردسر ساز شد، با اين حال او در حركت دو ضرب ۱۲۲‎/۵ كيلوگرم را بالاى سر برد و با اين كه به شدت از ناحيه دستگاه گوارش احساس درد مى كرد ركورد جهان را جابه جا نمود. «جوزف دى پترو» آمريكايى، جوليان كروس از انگلستان و ريچارد تام آمريكايى مقام هاى اول تا سوم اين مسابقه ها را در ۵۶ كيلوگرم صاحب شدند و نامجو در جايگاه پنجم ايستاد.در همان رقابت ها به درخواست اسكار استيت رئيس فدراسيون جهانى وزنه بردارى در رقابتهاى پرورش اندام شركت كرد و نقره المپيك را بر سينه زد. در اين سال جعفر سلماسى تنها مدال وزنه بردارى را كسب كرد و با برنز دسته ۶۰ كيلوگرم جاودانه شد. نامجو هرگز تمايلى نداشت راجع به بدشانسى لندن صحبت كند اما وقتى به تهران برگشت با خودش عهد كرد كه سلطان بلامنازع دسته خروس وزن ها شود و همين شد كه در مسابقه هاى جهانى ۱۹۴۹ در دن هاگن (همان شهر لاهه هلند) به روى تخته رفت.
در حركت پرس ۹۰ كيلوگرم را جابه جا كرد. در يكضرب ۹۷‎/۵ كيلوگرم را بالاى سر برد و در دو ضرب هم ۱۲۷‎/۵ كيلوگرم را زد تا با ركورد مجموع ۳۱۵ كيلوگرم نخستين بوسه بر مدال طلاى جهان را تجربه كند. لاهه شروع خوبى براى وفاى به عهدش بود ولى نامجو بهتر از هركسى مى دانست كه تازه در ابتداى راه قرار دارد.
در رقابت هاى جهانى ۱۹۵۰ راهى پاريس شد. نگاهى به حريفانش انداخت و خيلى زود فهميد كه كار چندان دشوارى براى رسيدن به دومين طلاى جهان در پيش ندارد. به هرحال او آنقدر باهوش و زرنگ بود كه فهميد با ۵ كيلوگرم كمتر از ركورد لاهه هم مى تواند قهرمان شود. باز هم ۹۰ كيلوگرم پرس، ۹۵ كيلوگرم يكضرب و ۱۲۵ كيلوگرم دو ضرب و با مجموع ۳۱۰ كيلوگرم طلاى دوم را از آوردگاه پاريس به سينه اش چسباند.
*رقابت در ۳۵ سالگى
در سال ۱۹۵۱ به ايتاليا رفت و تصور اين كه نامجو در ۳۵ سالگى نمى تواند وزنه بزند را از ذهن ها زدود. او در ميلان نه تنها مدال طلا را كسب كرد بلكه با ركورد مجموع ۳۱۷ كيلوگرم روى سكوى نخست رفت. ۹۰ كيلوگرم پرس، ۹۷‎/۵ يكضرب و ۱۳۰ كيلوگرم در دو ضرب تلاش محمود نامجو بود ولى نبايد از حس رقابت ارزشمند على ميرزايى گذشت. ميرزايى خودش از بهترين نوابغ خروس وزن بود كه كنار نامجو به ميلان رفت و حضورش باعث شد تا حس رقابت در محمود نامجو او را به ارتقا ركوردش ترغيب كند و ميرزايى نيز در جايگاه دوم ايستاد. كمتر از ۳ ماه بعد به دهلى نو رفت و در بازى هاى آسيايى ۱۹۵۱ براى نام ايران وزنه زد. اما اين بار ركورد جهان را كه در اختيار خودش هم بود جابه جا كرد و اينجا بود كه مطبوعات سراسر جهان از تولد يك نابغه استثنايى در وزنه بردارى خبردادند. عكسهايش به تمام جهان مخابره شد و كنارش نوشتند محمود نامجو ستاره اى از ايران.
همان سال در مسابقه هاى پرورش اندام هم در دسته كوتاه قدها شركت كرد و با عضلات بدون آب و چربى اش، چشمان داوران را خيره كرد و به مدال نقره رسيد.
حالا نوبت المپيك بود و جبران حوادث ناخوشايند و آن مسموميت لعنتى المپيك لندن. مسابقه ها در هلسينكى فنلاند برگزارمى شد. نامجو ۳۶ ساله بود و بلندگوى سالن در ابتداى مسابقه ها او را مسن ترين وزنه بردار رقابت هاى المپيك معرفى كرد و همين موضوع مى توانست روحيه اش را تخريب كند. نامجو در آن مسابقه ها ۱۰ كيلوگرم از ركورد جهانى اش كمتر زد و با ۳۰۷‎/۵ كيلو در مجموع دوم شد. اين بار ايوان «اودودوف» از شوروى قهرمان شد و على ميرزايى همان رفيق شفيق او هم در جايگاه سوم المپيك ايستاد.
در سال ۱۹۵۴ بعد از يك سال وقفه در اتريش، با اين كه ۳۸ ساله بود با همان ركورد المپيك هلسينكى به مدال نقره دست يافت. انگيزه هايش طلايى بود ولى آن برندگى جوانى را نداشت و ديگر مدال طلا را به خود نديد. وقتى از وين برگشت اوضاع نابسامان وزنه بردارى را باب ميل خود و هم تيمى هايش نديد و انديشه هاى تأسيس فدراسيون وزنه بردارى را پياده كرد و به تشويق دوستانش براى مدت يك سال رياست فدراسيون وزنه بردارى را پذيرفت. در همان سال تيم وزنه بردارى ايران در مسابقه هاى بين المللى فلورانس شركت كرد و پنجم شد. آقاى رئيس ۳ تا ۴ ماه بعد كت و شلوار رياست را برازنده خود نديد و دوباره دوبنده پوشيد و روى تخته مسابقه هاى جهانى ۱۹۵۵ مونيخ رفت. ظهور ستاره صاحبنام شوروى به نام استوگف ركوردهاى نامجو را ارتقا داد. اما محمودخان با ۳۱۲‎/۵ كيلوگرم در مجموع سوم شد و به مدال برنز جهان رسيد و استوگف با ۳۳۵ كيلوگرم قهرمان شد.
از قديم گفته اند زندگى هر مردى در چهل سالگى به اوج مى رسد و نهايت پختگى يك مرد در اين سال هاست. محمود نامجو در چهل سالگى هيچ نشانى از پيرى و فرتوتى نداشت. سرحال و قبراق در اردوى المپيك ۱۹۵۶ ملبورن حاضر شد و با انگيزه هاى پولادين فقط تمرين كرد. هيچ كس تصور نمى كرد او در المپيك بتواند با ۳۱۲ يا ۳۱۳ كيلوگرم جايى در بين ۵ نفر اول پيدا كند خودش هم خوب اين موضوع را مى دانست ولى آنقدر تمرين كرد كه همه را انگشت به دهان گذاشت. در ملبورن محمود نامجو ۴۰ ساله بود و با حريف اصلى خودش يعنى ولاديمير استوگف ۱۵ سال اختلاف سن داشت اما آمريكايى ها با چارلز وينسى مدال طلاى ۵۶ كيلوگرم را به خانه بردند.
استوگف با همان ركورد مونيخ دوم شد و محمود نامجو در حركتى استثنايى ۲۵ كيلوگرم ركورد خودش را جابه جا كرد و در چهل سالگى در مجموع ۳۳۲‎/۵ كيلو را بالاى سر برد و در مكان سوم ايستاد.
همين حادثه بزرگ باعث شد او يك خبرساز واقعى لقب گيرد و همه خبرنگاران، افزايش ۲۵ كيلويى ركورد او را جزو حوادث المپيك ملبورن برشمارند.
بعد از ملبورن همه فكر مى كردند محمود نامجو ديگر وزنه نخواهد زد اما او توجهى به اين حر ف ها نداشت و مى خواست تا هر وقت كه مى تواند وزنه بزند همين طور هم شد و او در مسابقات جهانى ۱۹۵۷ تهران على رغم حضور صفا سنبلى در تركيب تيم ايران باز هم بر روى تخته رفت و با ۳۲۰ كيلوگرم در ۴۱ سالگى باز هم سوم جهان شد. اين آخرين مسابقه جهانى عمر ورزشى نامجو بود. افتخارى كه با مدال برنز همراه بود و نام او در تاريخ رقابت هاى جهانى جاودانه گرديد. در آن سال استوگف روس قهرمان شد و صفا سنبلى نيز در جايگاه دوم جهان ايستاد.
محمود نامجو يك سال بعد در بازى هاى آسيايى ۱۹۵۸ توكيو هم به ميدان رفت و در ۴۲ سالگى آخرين تورنمنت بين المللى اش را تجربه كرد. نامجو در توكيو به مدال نقره رسيد و براى هميشه با مسابقه هاى وزنه بردارى بين المللى وداع كرد. ۱۰ سال حضور و ۱۲ مدال در وزنه بردارى و پرورش اندام از رقابت هاى جهانى و المپيك كلكسيون افتخارات او را تشكيل مى دهد. يك نقره و يك برنز المپيك، ۳ مدال طلا، يك نقره و ۲ برنز مسابقات جهانى، يك طلا و يك برنز بازى هاى آسيايى در وزنه بردارى و يك مدال نقره المپيك و يك مدال نقره بازى هاى آسيايى در پرورش اندام، ستاره هايى بر سينه محمود نامجو بودند كه حاصل ۱۰ سال عمر ورزشى حرفه اى وى به شمار مى رود.
*نامجوى دونده
پرويز برومند رئيس اسبق فدراسيون وزنه بردارى كه افتخار شاگردى محمود نامجو را هم داشته حرف هاى جالبى براى گفتن دارد:۲۰ سال عمر ورزش حرفه اى نامجو را سراسر افتخار و موفقيت مى داند. او مى گويد: مدال ها و افتخارات نامجو گرايش مردم و جوانان را به وزنه بردارى افزايش داده بود و باعث رونق اين رشته شد.
برومند با خرسندى خودش را شاگرد نامجو مى داند و به خاطره جالب اردوى استاديوم شهيد شيرودى (امجديه سابق) اشاره مى كند، وقتى كه براى گرم كردن به كنار زمين چمن رفتند و محمود نامجو تصميم گرفت ۱۰۰۰ متر، دور زمين بدود. هيچ كس فكرش را هم نمى كرد او به عنوان يك وزنه بردار با رشته سنگين و غيرهوازى اش بتواند مثل يك دونده نيمه استقامت ركورد از خودش بگذارد. ۲‎/۵۶ دقيقه براى نامجو در آن سن و سال خيلى خوب و عجيب بود و نشان مى داد كه او خيلى سرحال و قبراق است. برومند، نامجو را پايه گذار فدراسيون وزنه بردارى مى داند. او مى گويد: محمود نامجو به محض اين كه روال انتخابى رؤساى فدراسيون هاى ورزشى حاكم شد، خيلى زود كنار كشيد و اين فرصت را در اختيار سايرين قرار داد. او به مسابقه هاى بين المللى سوئد هم اشاره اى مى كند كه در آنجا همه علاقه مندان به ورزش در سوئد، اذعان مى كردند نام ايران را با نام محمود نامجو شنيده اند و افتخارات او باعث شد تا نام اين ورزشكار ايرانى بر سر زبان ها بيفتد.
*تكنيك هاى جديد
غلامعلى والامنش رئيس اسبق هيأت وزنه بردارى گيلان كه او هم از شاگردان محمود نامجو بوده است درباره پهلوان مى گويد: خيلى از نكات فنى وزنه بردارى را از او آموختيم. تكنيك هاى ناب و بكرى كه وزنه بردارى ايران را متحول كرد.
والامنش اشاره اى هم به اردوى سال ۱۳۴۴ بندر انزلى دارد و مى گويد: تيم ملى وزنه بردارى در انزلى اردو زده بود. در آنجا محمود نامجو تمام وقت در كنار ملى پوشان حاضر بود و حضورش بار فنى اردو را صد چندان كرده بود. آن روزها تكنيك ها و فنونى را از او آموختيم كه برايمان تازگى داشت و تا به حال آنها را نديده و نشنيده بوديم و ۲۰ سال بعد در ۱۳۶۴ «اسپاسف» مربى صاحب نام بلغارى در كلاس عالى مربيگرى وزنه بردارى بين المللى آنها را تدريس كرد و من آنجا فهميدم كه نامجو چقدر از وزنه بردارى جهان پيش بود و چه اطلاعات و آگاهى از دانش ورزش وزنه بردارى داشت.
*پهلوان زنده را عشق است
كارخانه Sopplement برايش نامه و پيشنهاد فرستادند تا عكس هاى پرورش اندام او را روى محصولات دارويى و مكمل هاى غذايى اش چاپ كند. شيرخشك براى نوزادان، مكمل هاى بدنسازى، داروهاى تقويتى و... اتفاقاً مبلغ هنگفتى را هم به او پيشنهاد كردند تا محمود خان بعد از ۲۰ سال حضور در اوج قله هاى ورزش و در ۶۵ سالگى حداقل صاحب خانه شود اما او نشان داد كه يك پهلوان واقعى است و پيشنهاد اين كارخانه انگليسى را رد كرد. از او پرسيدند چرا مگر احتياجى نداشتى پاسخ داد: احتياج داشتم اما معلوم نبود كه اين شركت چه توليد مى كند شايد محصولات آن با عكس من خوب فروش مى رفت اما مشخص نبود كه چقدر براى كودكان و نوزادان مفيد است و نمى خواهم از اين لحاظ خطرى مصرف كنندگان اين محصولات را تهديد كند.
هنوز از پا نيفتاده بود كه سوئدى ها مربيگرى تيم ملى وزنه بردارى كشورشان را به او پيشنهاد كردند، اما حاضر نشد اين درخواست را بپذيرد چون اينجا در ايران به او نياز بود. تا اين كه در زمان نخست وزيرى ميرحسين موسوى با پيگيرى هاى فراوان، وام مسكن او پذيرفته شد و محمود نامجو در ۶۵ سالگى صاحب خانه شد اما حيف كه اين دلخوشى چندان دوام نداشت و فشار تمرينات سنگين و طاقت فرسا حسابى او را از پا انداخته و بيمارى هاى فراوانى را برايش به وجود آورده بود. پزشكان مجبور شدند او را براى مداوا به آلمان اعزام كنند كه همين موضوع آغاز دردسر براى او بود.
خيل مشتاقان او از ايرانيان داخل و خارج كشور، دوستانش و... نگران حال و روز او شده بودند و هر روز صدها تماس تلفنى و حضورى براى عيادت از محمود نامجو برقرار مى شد تا اين كه رئيس بيمارستان وقتى او را شناخت و فهميد رودرروى چه اسطوره اى قرار گرفته است يك خط تلفن مجزا برايش تهيه كرد.
درمان هاى مقطعى موقتاً كارساز شد. اما وقتى به ايران برگشت و بعد از مدتى دوباره حال و روزش وخيم شد پاهايش ديگر توان ايستادن نداشت و پهلوان نامجو را مجبور به ويلچرنشينى كرد.
مسابقات كشتى ليگ باشگاه هاى تهران بود. تيم شهيد محمدى شهررى و تيم باشگاه ها به فينال رسيده بودند. مسابقه جذاب و ديدنى در سالن قديمى پايتخت. انبوه تماشاگران در سالن شهداى هفتم تير منتظر آغاز مسابقه ها بودند. شهيد سرلشكر ستارى فرمانده فقيد نيروى هوايى ارتش هم در سالن بود تا شاهد مصاف كشتى گيران هما باشد.ناگهان گوينده سالن همه را سر جاى خود ميخكوب كرد: امروز يك مهمان ويژه در بين ماست. يك قهرمان استثنايى، يك بزرگمرد، كسى كه سال ها نام و پرچم ايران را با افتخار بر بلنداى جهان به اهتزاز درآورد.سكوت همه سالن را فراگرفته بود. گوينده سالن ادامه داد: كسى كه روزى صدها كيلوگرم را بالاى سر مى برد و در طول عمرش هزاران تن پولاد سرد را جابه جا كرده بود، امروز پاهايش طاقت تحمل وزن خودش راهم ندارد... محمود نامجو...
تماشاگران مانده بودند بين اشك و تشويق. دقايق طولانى همه حاضران در سالن ايستادند و برايش دست زدند. مردى محمود نامجو را سوار بر ويلچر به وسط تشك آورد. پالتوى كرم رنگ ضخيمى به تن داشت. صورت رنجور و لاغرش نشان از ضعف جسمى شديد بدنش داشت. سرش را به سختى تكان مى داد. صداى نامجو، نامجوى تماشاگران تا آن سوى پارك شهر هم مى رفت، اما دريغ از يك صداى كوچك از پهلوان ويلچرنشين، فقط توانست قرآن را بالاى سرش ببرد و با زبان بى زبانى، بهترين و رساترين فريادها را به گوش علاقه مندانش برساند.
كمتر از ۴۸ ساعت بعد نامجو روى تخت بيمارستان مهر تهران در سال ۱۳۶۸ نفس هاى آخر را زد و جهان فانى را وداع گفت. جهانى كه سال هاى سال پولادمردى همچون او را بر روى سكوهاى نخست وزنه بردارى خود نديد.
و امروز سنگ قبر سه گوش و رنگ و رورفته اى در نخستين رديف ضلع جنوب غربى قطعه ۲۲ بهشت زهرا(س) به چشم مى خورد.
سنگ نوشته اى كه با تصوير حك شده محمود نامجو آراسته شده و يك خيابان به نام او در رشت به ياد مردى كه ۳۲ بار ركورد جهان را جابه جا كرد، ناميده شده است.

[ وصال روحانى‎/منبع: Sky ]

سران تنيس جهان دست به دست يكديگر داده اند تا راجع به مسئله رواج تبانى و تقلب در اين ورزش به تحقيق بپردازند و ريشه اين مسئله را زده و جنجال هاى حاصله را رفع كنند. فدراسيون بين المللى تنيس (ITF) اتحاديه تنيس حرفه اى مردان (ATP)، اتحاديه تنيس حرفه اى زنان (WTA) و سازمان دهندگان تورنمنت هاى بزرگ چهارگانه (گرند اسلم ها) جملگى در اين قضيه دخيل هستند و قسمتى از تحقيقات را به عهده گرفته اند. لرى اسكات مدير «WTA» مى گويد: «ما بايد كارى كنيم كه هر گونه چيزى را كه نشانگر تقلب و گاوبندى در اين ورزش است، حذف كنيم و امكان تبانى در تنيس از بين برود.»
در تلاش فوق جفرى ريس و بن گان، افسران پليس بريتانيا نيز دخيل و در تحقيقات مربوطه شريك هستند. درا ين جست وجو ابتدا از چرخه هاى كارى سابق استفاده خواهد شد و همان تدابير قبلى براى شناخت تقلب هاى احتمالى مورد بهره گيرى واقع خواهد شد، اما قرار است در نهايت يك واحد انضباطى و پليسى خاص و جديد تشكيل شود كه كارش مديريت و سازماندهى فاقد مشكل رقابت هاى تنيس و شناسايى و حذف هرگونه تخلف ادارى در آن باشد. ريس و گان كه پيشتر نيز نامشان آمد، افسران سابق پليس مركزى بريتانيا هستند كه پيشتر با فسادهايى از اين دست در ساير ورزش ها هم مبارزه كرده اند. ريس چندى پيش يك واحد و دفتر ضدتبانى و فساد براى شوراى بين المللى كريكت جهان تأسيس كرد و گان نيز مجمع و گروهى را هدايت مى كرد كه كارش داير كردن صحت و سلامتى شغلى در ميان شرط بندان بر روى نتايج مسابقات سواركارى بود.
*با تمامى توان
«اتى ين دوويليه» مدير اجرايى «ATP» با دلگرمى حضور چنين كارآگاهانى در پروژه كشف و شناسايى و حذف متقلبان از صحنه اين ورزش مى گويد: «ما بايد تمام نيروهاى خود را در سطح جهان جمع آورى كنيم و با همه توان خود اقدام نماييم، زيرا به نظر مى رسد اين مسئله به يك عارضه عالمگير بدل شده و براى حذف آن به كوششى وسيع تر از هميشه نياز باشد. واحد و سازمان تازه اى كه در حال شكل گيرى است كمك مى كند تا به سلامتى و قاطعيتى برسيم كه اين ورزش مانند هر ورزش ديگرى براى ادامه حركات و اجراى برنامه هاى خود در تمامى سطوح به آن نيازمند است. هم مديران اين ورزش به طور كامل در اجراى برنامه هاى پاكسازى تنيس مشاركت جسته اند و هم با به كارگيرى ريس و گان توانسته ايم افرادى را وارد ماجرا كنيم كه شايد بهترين كارآگاهان دنيا در عرصه ورزش باشند.»
*در بالاترين سطح
در يكى دو سال اخير اخبار و گمانه هاى زيادى درباره احتمال وقوع تقلب و تبانى در بالاترين سطح مسابقات تنيس جهان مطرح شده است و افراد متعددى نيز در اين ارتباط متهم شده اند. طبق فرضيه ها و اخبار رايج تعدادى از تنيسورها در مسابقات اين رشته نتايجى را مى گيرند كه از قبل روى آن توافق صورت گرفته است. به عبارت بهتر برخى تنيسورها از قبل توافق مى كنند كه مسابقاتى خاص را واگذار كنند و در عوض در پول هنگفتى كه روى نتايج آن بازى ها شرط بندى شده است، سهيم شوند. يكى از متهم شده هاى معروف در اين زمينه نيكولاى داويدنكو از روسيه است كه اتهامات مختلف وارده به خود را رد كرده است، اما گفته مى شود كه پول هنگفتى گرفته است تا بعضى ديدارهاى خود در يكى دو سال اخير را به رقبا واگذار كند و اين اتهام متوجه چند تنيسور ديگر نيز شده است. تحقيقات درباره اتهام هاى وارده به داويدنكو هنوز هم ادامه دارد و اين مسأله بر روى نحوه حضور و كار و نتايج و روحيه وى در مسابقات مختلف اثر نهاده و او از اين بابت ابراز گله و شكايت كرده است.
*بدون حق شرط بندى
يكى از مواردى كه در عرصه تنيس بين المللى رواج دارد و تبديل به يك قانون شده، اين است كه تنيسورها حق شرط بندى بر روى نتايج مسابقات اين رشته را ندارند زيرا هميشه بيم آن مى رود كه اگر آن بازى ها خودشان را دربربگيرد، مخصوصاً به گونه اى بازى كنند كه نتايج موردنظرشان به دست آيد و اگر هم آن ديدارها مربوط به ديگران باشد، آنها از تقلب هاى احتمالى در آن مسابقات مطلع شده باشند و براساس همان آگاهى اقدام به شرط بندى كنند. در ماه هاى اخير سه تنيسور ايتاليايى كه در تضاد با اين ممنوعيت اقدام به شرط بندى بر روى نتايج مسابقات تنيس كرده بودند، دچار مجازات و محروميت شده اند كه پوتيتو استاراسه، اله سيو دى مائورو و دانى يله براشيالى هستند. البته آنها متهم به شرط بندى غيرقانونى بر روى نتايج مسابقات ساير ورزشكاران شده اند و تخلف شان مسابقاتى را دربرنمى گيرد كه خود در آن شركت داشته اند.
*دير يا زود
سران «ITF» و«ATP» معتقدند تعداد افراد قانون شكن و كسانى كه پول گرفته اند تا برخى مسابقات را ببازند و يا شرط بندى شان بر روى نتايج بازى ها خلاف قواعد و ناقض مقررات بوده، بيش از اينهاست و دير يا زود اسامى ساير خاطيان در اين باره اعلام خواهد شد. تعدادى از تنيسورهاى زبده دنيا نيز با اظهارات خود در اين خصوص بر گمان ها و ظن هاى موجود مهر تأييد زده اند، يكى از كسانى كه مى توان در اين مورد نامش را آورد، اندى موراى تنيسور اول مردان بريتانياست كه در رنكينگ جهانى نيز به جمع ۱۴ نفر اول دنيا پيوسته است. او به مديران «ATP» گفته است كه تعدادى از بازى هاى اين رشته از قبل تنظيم شده است و شمارى از تنيسورها در مسابقات خود به گونه اى بازى مى كنند كه از قبل روى آن توافق شده است و به اين ترتيب به طور پنهانى تبانى و تقلب مى كنند.

ورزش، رمز سلامت و خدمت رسانى بهتر

گروه ورزشى ـ توسعه ورزش در ارتقاى فرهنگ و سلامت مؤثر است.دكتر على محمد شاعرى، معاون برنامه ريزى وزارت كشور در مراسم كلنگ زنى «خورشيد كلا»ى گلوگاه استان مازندران گفت: انسان سالم و قوى مى تواند خدمت رسانى بهترى انجام دهد و اين مستلزم پرداختن به ورزش همگانى است.وى با بيان اين كه يك هزار و ۵۳۵ طرح نيمه تمام به بهره بردارى رسيده است و ۲۲۰۰ طرح ديگر در دو سال آينده گشايش مى يابد، افزود: پرداختن به طرح هاى روستائيان از برنامه هاى ورزشى بوده كه اكنون ۲۸ زمين فوتبال در دست احداث است تا براى ورزش ، روستائيان به شهرها نروند.

فدراسيون هاى بدون برنامه و درخواست بودجه بيشتر

فدراسيون هاى بدون برنامه، مدام از پول و بودجه بيشتر حرف مى زنند.محمد هادى حسام، رئيس مركز توسعه ورزش همگانى سازمان تربيت بدنى در مجمع عادى فدراسيون شطرنج افزود: سازمان تربيت بدنى و كميته ملى المپيك براى تشكيل اردوى تداركاتى، استخدام مربى خارجى و خيلى برنامه هاى ديگر فدراسيون ها را حمايت مى كنند، با اين حال برخى فدراسيون ها از ميزان بودجه گله مندند.وى گفت: اگر فدراسيونى برنامه ريزى منطقى براى فعاليت ها و برنامه هايش داشته باشد، با همان بودجه ساليانه مى تواند امورخود را بگذراند.

ايرانى ها؛ سرآمد داوران آسيا

داوران ايرانى در جمع داوران آسيايى سرآمد هستند.محسن تركى كه به همراه هدايت ممبينى آزمون سمينار اخير داوران كنفدراسيون فوتبال آسيا را با موفقيت پشت سر گذاشته است، افزود: داوران ايرانى بر اساس لياقت خود عملكردى قابل قبول داشتند و در آزمون هاى داورى جزو كشورهاى نخست بودند.تركى درباره موفقيت مسعود مرادى در تست هاى پيش روى او براى رفتن به جام جهانى گفت: او تاكنون با چند خطا به دليل احساس درد در عضله پشت پا، تست هايش را پشت سر گذاشته است و اگر آخر اين ماه در سمينار داوران فيفا در اسپانيا تست آمادگى جسمانى اش را بخوبى پشت سر بگذارد، به جام جهانى خواهد رفت.

گشايش سه طرح ورزشى اردبيل در دهه فجر

سه طرح ورزشى استان اردبيل در دهه مبارك فجر به بهره بردارى مى رسد.شروين اسبقيان، مديركل تربيت بدنى استان اردبيل با اعلام اين خبر گفت: سالن ورزشى زرج آباد كوثر، استخر سرپوشيده خلخال و سالن ورزشى كلو كه با اعتبارى بالغ بر يك ميليارد و ۲۰۰ ميليون تومان ساخته شده اند، به بهره بردارى مى رسد.وى افزود: سيستم صوتى ورزشگاه على دايى به علت سردى هوا نصب نشده است كه پيش بينى مى شود با اتمام عمليات ، اوايل ارديبهشت ماه گشايش يابد.
وى درباره ساخت ورزشگاه تختى استان نيز گفت: هفت ميليارد تومان اعتبار در نظر گرفته شده و سالن دو و ميدانى در حال ساخت است و بزودى ساخت استخر شناى ۵۰ مترى، سالن هاى چندمنظوره و جاده تندرستى آغاز مى شود.

انتقام صباباترى از مهرام در جام شيخ راشد

رقابت تيم هاى صباباترى و مهرام كه از ابتداى ليگ برتر بسكتبال وجود داشت به تورنمنت شيخ راشد امارات كشيده شد و البته اين بار صبايى ها انتقام سختى از باخت هاى قبلى گرفتند. صباباترى در روزى كه گارس ژوزف به تنهايى ۳۶ امتياز گرفت از غيبت لانگ و سهراب نژاد و ناآمادگى صمد نيكخواه بهرامى در تيم مهرام به خوبى استفاده كرد و اين تيم را با نتيجه عجيب ۱۰۰ بر ۶۴ شكست داد. اين پيروزى صباباترى را به مرحله نيمه نهايى جام شيخ راشد رساند و مهرام را كه مدافع عنوان قهرمانى بود از گردونه رقابت ها خارج كرد. صباباترى در مرحله نيمه پايانى مقابل حريف لبنانى قرار گرفت ضمن اين كه مهرام براى كسب يكى از عناوين پنجم تا هشتم مى جنگد. همزمان با اين تورنمنت مرحله نخست رقابت هاى حذفى (پلى آف) ليگ برتر هم برگزار شد كه در نخستين روز اين نتايج حاصل آمد:
* دانشگاه آزاد ۶۸ ـ بيم مازندران ۸۴* گل گهر سيرجان ۱۰۱- پتروشيمى بندر امام ۹۵* هيأت شهركرد ۸۳ ـ پرديس قزوين ۸۶* شهردارى گرگان ۶۶ ـ آرارات ۶۹

گروه ورزشى ـ على رضايى:
نام خاوير كلمنته اسپانيايى در حالى به عنوان سرمربى تيم ملى فوتبال ايران مطرح شد كه همزمان لوتار ماتيوس و يورگن كهلر آلمانى براى دردست گرفتن هدايت اين تيم اعلام آمادگى كرده بودند. هيأت رئيسه جديد فدراسيون فوتبال ايران به خوبى متوجه شد اين مربيان براى تيم كشورمان چندان بزرگ نيستند. كلمنته كه نتوانسته بود صربستان را به مرحله نهايى جام ملت هاى اروپا برساند حالا به ادعاى مسئولان فدراسيون كشورمان براى سه سال مربى تيم ايران شده است. توافق با وى پس از ۲۸ ساعت مذاكره در ويلاى شخصى اش در شهر سارئو، حوالى بيلبائو، صورت گرفت. پيش از آن با لوييز فرناندز فرانسوى هم گفت و گو هاى بى نتيجه اى در ساراگوسا انجام شده بود.ناصر شفق عضو هيأت رئيسه فدراسيون كه در تيم مذاكره كننده حضور داشت اين اتفاق را پايان سياه نمايى هايى مى داند كه براساس آن گفته مى شد مربيان بزرگ به ايران نخواهند آمد. وى رقم اين قرارداد را معقول و خارج از تصور عنوان كرده است. مهدى تاج نايب رئيس اول فدراسيون فوتبال هم ضمن تأييد حضور كلمنته در تيم ملى ايران تأكيد كرد: اين مربى با مبلغ قابل قبولى به تهران مى آيد. وى گفت كه با انتخاب كلمنته فدراسيون فوتبال گام اول را محكم برداشت. محمدى نايب رئيس دوم فدراسيون و ياورى مدير تيم ملى هم از اين انتخاب ابراز خرسندى كرده اند. همچنين على كفاشيان با بيان اين كه كلمنته پيش نويس قرارداد با ايران را امضا كرده است يادآور شد وى براى عقد قرارداد نهايى به تهران مى آيد. به گفته كفاشيان اين مربى با دو دستيار طى روزهاى دهم يا يازدهم بهمن ماه وارد تهران مى شود. اين در حالى است كه كلمنته پس از انجام عمل جراحى ديسك كمر براى سفر به تهران نياز به مجوز پزشكان دارد. در پى انتشار خبر توافق با كلمنته، مهدى مهدوى كيا و جواد نكونام دو لژيونر شاغل در اروپا از آن استقبال كرده و كلمنته را مربى اى بزرگى دانستند.
اين مربى ۵۸ ساله كه در تيم هاى باره نا، باسكونيا، اتلتيك بيلبائو، اسپانيول، اتلتيكو مادريد، رئال بتيس، رئال سوسيه داد، المپيك مارسى، تنه ريف و تيم هاى ملى اسپانيا و صربستان مربيگرى كرده است به ادعاى شبكه تلويزيونى الجزيره ماهيانه ۳۰ هزار يورو از فدراسيون ايران دريافت مى كند. اين مربى در گفت وگو با روزنامه آس اسپانيا تأكيد كرد: براى رفتن به ايران نگرانى ندارد چرا كه اين كشور زيبا، دوست داشتنى و امن است و تنها در عراق جنگ وجود دارد. وى افزود كه كارى به اخبار سياسى نظير مسائل هسته اى ندارد چرا كه در اسپانيا هم صحبت هايى پيرامون بمب اتم به گوش مى رسد. او تنها به مسائل ورزشى فكر مى كند. كلمنته كه مى خواهد ايران را به جام جهانى ببرد به روزنامه آس گفته است، براى آشنايى با فرهنگ و شرايط زندگى ايران با نكونام ديدار مى كند و با وى شام مى خورد. اين مربى از ويداكوويچ كه در تيم صربستان دستيارش بود به عنوان يكى ازهمكارانش در ايران ياد كرد و افزود: به احتمال فراوان يك مربى را از تيم بيلبائو با خود به تهران مى برد. در صورت تأييد پزشكان وى براى تماشاى بازى با كاستاريكا به ايران مى آيد. قبل از آمدن وى اعضاى هيأت رئيسه فدراسيون در جلسه روز دوشنبه شرايط كلمنته را بررسى مى كنند.

گروه ورزشى ـ مجيد كيهانى :رقابت هاى دو و ميدانى داخل سالن باشگاه هاى كشور كه از سوى فدراسيون ، ميدانى به جهت كسب حد نصاب ورودى سومين دوره رقابت هاى داخل سالن آسيا (۲۰۰۸دوحه) اعلام شده بود، طى روزهاى پايانى هفته گذشته در هر دو قسمت مردان و زنان در ورزشگاه آفتاب انقلاب تهران برگزار شد و تا پايان مسابقه هاى صبح روز دوم بهبود ۲ركورد ملى(يك ركورد مشروط) و ۵ حد نصاب ورودى رقابت هاى داخل سالن آسيا مهم ترين اتفاقات اين رقابت ها بود. يكى از جالب ترين نتايج اين دوره از رقابت ها در قسمت بانوان توسط ليلا رجبى (تاتيانا ناچانگا) ورزشكار بلاروس كه به تازگى تابعيت ايران را پذيرفته است، به دست آمد. او در مسابقه پرتاب وزنه با پرتابى معادل ۱۶‎/۱۳ متر با فاصله محسوسى به مقام قهرمانى رسيد و ركورد ملى ايران را نيز بهبود بخشيد. ليلا رجبى در صورت احراز شرايط فدراسيون بين المللى دو و ميدانى (ياف) در مورد تغيير مليت ورزشكاران جدا از اين كه يكى از نامزدهاى حضور در مسابقه هاى داخل سالن آسيا است، شانس كسب حد نصاب ورودى بازى هاى المپيك پكن را نيز داراست؛ اگرچه او براى رسيدن به مدال در سطح آسيا بايد بتواند به نتيجه اى فراتر از ۱۸ متر برسد. نفراتى نظير لى مى جيو و لى لينگ از چين، ژانگ جيووانگ از سنگاپور و يوكو تاناگا از ژاپن مهم ترين رقباى رجبى در سطح آسيا هستند.
* ربانى ركورد شكن
در ساير مواد در قسمت زنان تنها مريم طوسى توانست در دو ۴۰۰ متر حد نصاب ورودى مسابقه هاى داخل سالن آسيا را كسب كند. او در اين ماده با كسب زمان ۵۶‎/۶۰ ثانيه به مقام قهرمانى رسيد. ساير نفرات مطرح دو و ميدانى بانوان ايران نظير زهرا نبى زاده، مينا پورسيفى، پديده بلورى زاده و... نتوانستند به نتايج درخور توجهى برسند. اما در قسمت مردان كه حضور باشگاه ها بسيار كمرنگ بود و غالب ورزشكاران در معيت تيم هاى استانى خود در مسابقه ها حاضر بودند، محسن ربانى، امين رهبر و امير مرادى بهترين نتايج روز اول را به دست آوردند. محسن ربانى دارنده مدال طلاى آسيا در سال ۲۰۰۷ و نفر چهارم بازى هاى آسيايى دوحه با عبور از مانع ۵‎/۲۰ مترى علاوه بر آن كه توانست ركورد داخل سالن كشور را به ميزان ۱۰ سانتيمتر ارتقا دهد (ركورد قبلى با ۵‎/۱۰ متر به طور مشترك در اختيار محسن ربانى و اسحاق غفارى بود) حد نصاب ورودى مسابقه هاى قهرمانى آسيا را نيز به دست آورد. در اين مسابقه و در غياب پندار شوقيان دارنده مدال برنز بازى هاى آسيايى ماكائو و همچنين حذف اسحاق غفارى ديگر ورزشكار برجسته پرش بانيزه، محمد بنى آدم با ركورد ۴‎/۲۰ متر صاحب جايگاه دوم شد. در مسابقه پرش ارتفاع و در يك رقابت مهيج امين حسين زاده رهبر براى دومين بار به نتيجه اى فراتر از
۲‎/۱۵ متر دست يافت تا يكى ديگر از نفرات تيم ملى دو و ميدانى ايران در مسابقه هاى داخل سالن آسيا باشد. او در اين مسابقه با عبور از مانع ۲‎/۱۸ متر به مقام قهرمانى رسيد. رهبر در صورتى كه بتواند در رقابت هاى داخل سالن آسيا همين نتيجه را تكرار كند، بدون شك در ميان ۶ نفر اول آسيا حضور خواهد يافت. در اين ماده اسفنديار آيتى با وجود آن كه انتظار مى رفت به نتيجه اى فراتر از ۲‎/۱۰ متر برسد، با كسب همين حد نصاب در مكان دوم قرار گرفت و حسين شايان چهره برجسته سال هاى اخير دو و ميدانى ايران نيز با كسب حد نصاب ۲ متر در مكان سوم ايستاد. اما در ماده ۸۰۰ متر درحالى كه سجاد مرادى به دليل استراتژى هاى تمرينى خود در اين مسابقه غايب بود، احسان مهاجرشجاعى ديگر ورزشكار برجسته دوهاى نيمه استقامت ايران نتوانست ركورد مدنظر فدراسيون (۴۹‎/۵۰:۱ دقيقه) را كسب كند. او نيز با وجود آن كه با حد نصاب
۵۰‎/۳۸:۱ دقيقه به مقام قهرمانى رسيد، اما براى حضور در قطر بايد منتظر تصميم فدراسيون باشد. در اين مسابقه امير مرادى عضو تيم ملى جوانان ايران در حد انتظار ظاهر شد و با كسب زمان قابل توجه ۵۲‎/۵۷:۱ دقيقه حد نصاب ورودى مسابقه هاى داخل سالن آسيا در قسمت جوانان را به دست آورد. امير پياهو، روزبه اسدى بخش و احسان زينى وند ساير نفراتى بودند كه با كسب نتايج قابل قبول در مكان هاى نخست مواد ۶۰متر، پرش طول و ۳۰۰۰ متر ايستادند.
در كنار نتايج به دست آمده حضور پرتعداد تيم هاى باشگاهى در قسمت بانوان (صنعت نفت آبادان، دانشگاه آزاد، شهردارى بندرعباس، پيام بوشهر، ترابرى گلستان) قابل توجه بود و همچنين حضور مربيان جوانى نظير محمد مشهدى يارى، احمد يزدانيان، خاورى و... بسيار به چشم آمد كه انتظار مى رود در برنامه ها و سياست هاى فدراسيون جايى داشته باشند.

پلاتينى خواستار تشكيل «پليس فوتبال» شد

گروه ورزشى ـ ميشل پلاتينى رئيس فرانسوى يوفا ديروز خواستار تشكيل يك ستاد و نيروى ويژه پليسى در فوتبال اروپا به قصد مبارزه با خشونت در استاديوم هاى اين قاره و برقرارى امنيت در آنها شد.
شكست باورنكردنى نادال و فده رر

جوويلفريد تسونگا تنيسور قدرتى و شگفتى ساز فرانسه كه در رده بندى جهانى فقط سى و هشتم است، با پيروزى ۰-۳ بر رافائل نادال مرد دوم اين ورزش از اسپانيا در مرحله نيمه نهايى مسابقات تنيس اوپن استراليا ،۲۰۰۸ به فينال اين رقابت ها در شهر ملبورن رسيد. از سوى ديگر در دومين بازى مرحله نيمه نهايى مردان نيز طى يك شگفتى بزرگ روژه فده رر سوئيسى در سه ست متوالى به نوواك ژوكوويچ صربستانى باخت و حذف شد.

چلسى در فينال جام اتحاديه انگليس

چلسى با پيروزى ۰-۱ در زمين اورتون در مسابقه برگشت نيمه نهايى جام اتحاديه فوتبال باشگاه هاى انگليس، فيناليست اين رقابت ها شد.اين تيم كه تك گلش را توسط جوكول در دقيقه ۷۰ زد، در ديدار رفت نيز ۱-۲ بر اورتون غلبه كرده بود.

توقف «اينتر ۱۰ نفره» در برابر يووه

يوونتوس در مسابقه رفت مرحله يك چهارم پايانى حذفى فوتبال ايتاليا، اينترميلان را در سن سيرو با تساوى ۲-۲ متوقف كرد. اينتر به رغم اخراج شدن مدافع آرژانتينى اش بورديسو در همان دقيقه هشتم، با دو گل از كروز ديگر بازيكن آرژانتينى اش ۰-۲ از يووه پيش افتاد، اما تيم تورينى با گل هاى ۱۱ دقيقه پايانى دل پيرو و بومسونگ از شكست رهايى يافت.

تساوى بارسا و شكست بيلبائو

پنجشنبه شب در بازى هاى رفت مرحله يك چهارم نهايى جام حذفى فوتبال اسپانيا، بارسلونا در زمين ويارئال به تساوى بدون گل رسيد. اتلتيك بيلبائو كه اين جام را ۲۳ بار برده است در زمين سانتاندر با دوگل ديرهنگام ۰-۲ شكست خورد و اتلتيكو مادريد نيز در زمين والنسيا تسليم تك گل دقيقه ۳۲ سيلوا شد.