مقامات محلى شهرها و استان هاى بلژيك حجاب را به عنوان نماد دينى شناختند و استفاده از آن را ممنوع كردند. به نوشته يك روزنامه، دانشجويان، دانش آموزان دختر و زنان مسلمانى كه مى خواهند در بلژيك اقامت بگيرند با مشكل ممنوعيت حجاب مواجه هستند. مسلمانان مقيم بلژيك با اين تصميم مخالفت كرده اند.

گروه بين الملل ـ وحيد خرسندى:رسانه هاى آمريكا ديروز خبر دادند كه مجلس سنا و دادستانى آمريكا بار ديگر بر سر بحث «شيوه هاى مورد استفاده سيا براى شكنجه» رودرروى هم قرار گرفتند.
اين گزارش ها حكايت از آن داشت كه كنگره براى تصميم گيرى درباره ممنوع ساختن يامحدود ساختن شكنجه مظنونان امور تروريستى همچنان بسته است. دموكرات هاى ساكن كنگره در پيگيرى خود پيرامون اين موضوع جنجالى به سد بزرگى به نام «مخالفت دادستان» برخورد كرده اند. طنز تلخ اين رويارويى در اين است كه مايكل موكيسى دادستان آمريكا جايگزين فردى شده (آلبرت گونزالس) كه با اتهام قانونى كردن شكنجه از قدرت خلع شد. اما نزاع سريالى دادستانى و سنا يك حلقه مفقوده دارد و آن بحث بر سر شيوه اى از شكنجه به نام «فروبردن سر متهم در آب» است كه به گواهى سناتورها، سازمان سيا به طور مكرر در گوانتانامو از آن براى اعتراف گيرى بهره جسته و اسناد و سى دى هاى حاوى آن را معدوم كرده است.
پاسخ هاى ديروز قاضى موكيسى حاوى اين پيام نااميد كننده براى سناتورها بود كه نه تنها تكليف پرونده نوارهاى گم شده سيا روشن نخواهد شد بلكه خواسته آنها براى ممنوع ساختن اين شيوه در دوره بوش راه به جايى نخواهد برد.آن گونه كه مطبوعات آمريكا نوشته اند: مايكل موكيسى در نامه خود به كميته قضايى سنا با حمايت ضمنى از تكنيك شكنجه «فروبردن سر زير آب» اظهار داشته است كه قانون در اين باره صراحت ندارد و امكان دارد بار ديگر از اين شيوه استفاده شود.
چندى پيش نيز پاتريك ليهى رئيس كميته قضايى سنا و چند سناتور ديگر در نامه اى به موكيسى پرسش هايى را درباره ابعاد حقوق احساس خفگى با فرو بردن سر زير آب مطرح كردند كه موكيسى در پاسخ به آنها اظهار داشت كه وى به عنوان دادستان كل آمريكا ضرورتى براى تشريح اين ابعاد براى آنها نمى بيند.ليهى خاطرنشان كرد: «نامه موكيسى بازتاب دهنده همان ديدگاه هايى است كه پيشتر نيز بيان شده است و به پرسش هاى مهم و محورى پاسخى نمى دهد. موكيسى مى داند كه اين ديدگاه ها موضوعى را حل نمى كند و او با سؤالات سخت ترى روبه رو است.»
موكيسى روزگذشته در جلسه استماع كميته قضايى سنا حضور يافت و در برابر پرسش هاى دشوار سناتورها قرار گرفت.مسئله شكنجه با دادن احساس خفگى به بازداشتى ها از جمله موضوعاتى بود كه در روز هاى معرفى موكيسى براى تصدى پست دادستانى كل آمريكا جنجال آفرين شد و وى را تا آستانه رد صلاحيت پيش برد. وى در جلسه استماع ماه اكتبر از هرگونه توضيحى درباره شكنجه بودن يا غير قانونى بودن اين شيوه امتناع ورزيد و اظهار نظر درباره آن را منوط به دريافت اطلاعات بيشتر درباره آن كرد.ترديدى در اين واقعيت نيست كه موكيسى در مشى خود بر سر اجراى شيوه هاى شكنجه بر پشتيبانى سياسى كاخ سفيد پشت گرم است. دولت جورج بوش چندى پيش تأكيد كرد كه سيا در شكنجه تعدادى از مظنونان القاعده كه پس از ۱۱سپتامبر ۲۰۰۱ دستگير شده بودند از تكنيك احساس خفگى با آب استفاده كرده و نوارهاى ويدئويى مربوط به شكنجه آنها را از بين برده است. بوش چنان آسان از كاربرد شكنجه در دستگاه اطلاعاتى خود سخن مى گفت كه گويى هيچ اتفاق عجيبى نيفتاده است.

عملكرد نيروهاى كانادايى حاضر در افغانستان همواره سوژه بحث تحليلگران نظامى شده است. در تازه ترين مباحث، مسئله زندانيان دربند كانادايى ها مطرح شده كه احتمالاً جنجال هاى تازه اى را در پى خواهد داشت.
روزنامه گلوب اندميل مى نويسد: نيروهاى كانادايى شورشيان زيادى را در پايگاه هوايى خود در قندهار بازداشت كرده اند اما از تحويل آنان به مقامات افغان سر باز زده اند.در ماه نوامبر اخبارى درباره شكنجه افغان هاى زندانى در «قندهار» منتشر شد اما كانادا ضمن جلوگيرى از تحقيقات در اين زمينه، از آزادى زندانيان شكنجه شده امتناع ورزيد. ارتش كانادا با ممانعت از ارجاع بازداشتى ها به دولت افغانستان نگرانى شديد محافل حقوق بشرى را برانگيخت. هنوز كسى از سرنوشت اين گروه زندانيان خبرى ندارد. گفته مى شود كه آنان يا در پايگاه هوايى كانادا در قندهار نگه داشته مى شوند، يابه آمريكايى ها تحويل مى شوند.

گروه بين الملل ـ سرنوشت بيش از يك ميليون فلسطينى ساكن غزه كه با بزرگترين فاجعه انسانى روبه رو هستند به تصميمى موكول شده كه مى بايست در قاهره حول آينده گذرگاه رفح گرفته شود. گذرگاه رفح در مرز مصر تنها روزنه حيات غزه اى ها به حساب مى آيد. هم اكنون هيأت هاى ديپلماتيك حماس، فتح و رژيم صهيونيستى وارد قاهره پايتخت مصر شد ه اند تا درباره دو مسئله اختلاف انگيز گشايش گذرگاه رفح و نيز نحوه اداره آن مذاكره كنند. يك روز پس از آن كه مصر اعلام كرد كه گذرگاه رفح را براى تأمين مايحتاج اساسى مردم غزه باز خواهد گذاشت.
رژيم صهيونيستى كه بشدت مخالف اين تصميم است با اعزام هيأتى ويژه به قاهره در اين باره با دولتمردان مصرى به گفت وگو و رايزنى پرداخت.
براساس گزارش روزنامه الشرق الاوسط هيأت مذكور به رياست موسى گلعاد رئيس بخش ديپلماسى نظامى وزارت دفاع رژيم صهيونيستى در ديدار با مقامات مصرى مراتب نگرانى اين رژيم را از استفاده گروه هاى مختلف فلسطينى از گذرگاه رفح به مسئولان مصر ابلاغ كردند. تلاش فرستادگان اسرائيل براى ادامه تحريم غزه در حالى است كه منابع مطلع تأكيد مى كنند كه مصرى ها به عنوان ميزبان مذاكرات گفته اند كه هرگونه گشايشى درباره رفح به تفاهم دو جناح درگير فلسطينى يعنى فتح و حماس بستگى دارد. در همين باره نيز محمود عباس رئيس تشكيلات خودگردان با مسئولان مصرى از جمله حسنى مبارك رئيس جمهورى اين كشور به گفت وگو پرداخت اگر چه منابع رسمى هدف از حضور عباس در قاهره را گفت وگو و رايزنى درباره آغاز مجدد گفت وگوهاى فتح - حماس ذكر كرده اند و حتى از اعلام شرايط هريك از اين دو گروه عمده فلسطينى براى مذاكره سخن گفته اند اما در حقيقت عباس مى كوشد در قاهره، مسئولان مصر را به سپردن مسئوليت تأمين امنيت گذرگاه رفح به فتح متقاعد كند. بر اين اساس فتح با در اختيار گرفتن تنها معبر تنفسى غزه خواهد كوشيد تا فشار بيشترى را بر حماس وارد آورد.
از سوى ديگر هيأتى نيز به رياست محمود الزهار از رهبران حماس راهى مصر شده است. برخى محافل احتمال مى دهند شايد ديدارى ميان عباس - الزهار به ميانجيگرى قاهره صورت گيرد كه البته اين موضوع توسط فتح و حماس تاكنون نه تأييد و نه تكذيب شده است. خالد مشعل رئيس دفتر سياسى حماس نيز ديروز راهى قاهره شد.
محمود عباس در بدو ورود به قاهره ادعا كرده است كه پافشارى ما مبنى بر؛ برعهده گرفتن مسئوليت امنيتى گذرگاه ها در راستاى خدمت به منافع فلسطينيان صورت مى گيرد.

شوراى رياست جمهورى عراق در نشست خود، قانون اصلاح پرچم عراق را تأييد و با طرح جديد پرچم نيز موافقت كرد.
مجلس نمايندگان عراق هفته گذشته با اكثريت آراء (از مجموع ۱۶۵ نفر، ۱۱۰ نفر) به تغيير پرچم اين كشور رأى داد.
پرچم جديد عراق سه رنگ سابق خود يعنى قرمز، سفيد و سياه را حفظ كرده است و عبارت الله اكبر كه با رنگ سبز و با دست خط صدام وجود داشت، به خط كوفى تغيير يافت.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، سه ستاره موجود درپرچم سابق كه سمبل وحدت، آزادى و سوسياليسم بود و از اهداف حزب سابق بعث عراق بود، برداشته شد.موضوع تغيير پرچم عراق با واكنش منفى برخى محافل داخل عراق روبه رو شده است. مخالفان كه اغلب از عرب هاى اهل سنت هستند، اين تصميم را خواسته طيف هاى كردهاى عراق تلقى مى كنند.
* نامه سران كردستان عراق به مالكى
۴۸ ساعت پس از آن كه نورى مالكى نخست وزير عراق خبر از حل مشكلات سياسى به وجود آمده در كابينه خود داد، برهم صالح مشاور وى نيز در گفت وگو با الشرق الاوسط سال جارى ميلادى را سال مقابله با بحران هاى سياسى چند سال اخير عراق دانست و در عين حال گفت كه كردهاى عراق خواهان اصلاحات در دولت مالكى هستند و نه تغيير آن.وى در حاشيه مجمع جهانى اقتصاد در داووس سوئيس افزود: گفت وگوهاى جدى بين نخست وزير عراق و جناح هاى مختلف سياسى در بغداد در جريان است. واقعيت اين است كه پايگاه سياسى دولت به سبب خروج هاى پى درپى جريان صدر، حزب فضيلت، فهرست العراقيه و جبهه توافق از دولت، تا حد زيادى ضعيف شده است.وى افزود: ائتلاف كردستان عراق نامه اى درباره بحران ملى كه در عراق با آن مواجهيم براى نخست وزير فرستاده و در آن تأكيد شده است بايد در دولت اصلاحاتى صورت بگيرد.وى گفت: انتظار دارم در آينده نزديك اين گفت وگوها بيشتر و عميق تر شود.

جان مك كين، سناتور جمهوريخواه در انتخابات مقدماتى حزب جمهورى خواه در ايالت فلوريدا به پيروزى رسيد.بر اساس نتايج اوليه شمارش آرا، مك كين ۳۶ درصد از آراى شمارش شده را به خود اختصاص داد در حاليكه ميت رامنى، فرماندار سابق ايالت ماساچوست و رقيب وى با كسب ۳۲ درصد آرا در مكان دوم قرار گرفت. اين پيروزى، سومين پيروزى براى مك كين در انتخابات مقدماتى حزبى در سال ۲۰۰۸ است.انتخابات مقدماتى حزب جمهوريخواه تاكنون در شش ايالت برگزار شده است و رامنى در دو ايالت به پيروزى رسيده است. در جبهه دموكرات ها هم رأى گيرى در فلوريدا انجام شد و هيلارى كلينتون نيمى از آرا را در انتخابات مقدماتى حزب دموكرات به دست آورد.
با اين حال، به خاطر اختلاف حزب دموكرات فلوريدا با كميته ملى اين حزب بر سر تاريخ برگزارى انتخابات مقدماتى در اين ايالت، نتيجه اين انتخابات در تعيين نامزد انتخابات رياست جمهورى حزب دموكرات بى تأثير خواهد بود.

به گزارش خبرگزارى فرانسه معمر قذافى در كنفرانسى خبرى در حاشيه نشست اتحاديه آفريقا در آديس آبابا هشدار داد كه اگر رهبران آفريقايى پيشنهاد تشكيل دولت متحد آفريقا را ردكنند، ليبى به قاره آفريقا پشت كرده و سياست هاى خود را در پيش خواهد گرفت.
قذافى همچنين اظهار داشت كه ليبى آماده انتقال سرمايه هايش، درحدود ۵ ميليارد دلار، از آفريقا به سمت كشورهاى عربى و مديترانه اى است.
وى افزود: هركس كه مانع اين طرح شود،خائنى است كه آفريقا را به پيشنهادى بيشتر مى فروشد.رهبر ليبى همچنين تمام كشورهاى آفريقايى انگليسى زبان به استثناى نيجريه را به ممانعت از تأسيس چنين دولتى متحد و حمايت از منافع استعمارگران متهم كرد.
وى ادامه داد: اتحاديه آفريقاى كنونى قانون منسوخى بيش نيست وى پيشنهاد داده كه دولت متحد آفريقايى باعضويت ۵۳ كشور تشكيل شود.

گروه بين الملل ـ ندا بهارى:۳۶ روز از شروع فاجعه مى گذرد و هر روز ده ها كنيايى در بحرانى كه آشكارترين نماد نسل كشى در عصر حاضر است جان مى سپارند. حالا در نايروبى جايى نيست كه به خونى آغشته نشده باشد.
مردم كنيا و در واقع اقوام و قبايل كنيا با بهانه اى به اسم انتخابات رياست جمهورى با عقده ده ها سال تبعيض قومى به جان يكديگر افتاده اند. مردان كشته مى شوند، زنان مورد خشونت هاى جنسى واقع مى شوند و روح كودكان در ديدن اين خشونت ها دچار ويرانى مى شود. اين كنياى امروز است. كنيايى كه كوفى عنان وارد آن شد تا شايد بتواند آن را آرام كند.بحران كنيا ۲۷ دسامبر ۲۰۰۷ شروع شد. زمانى كه موآى كيباكى پيروزى خود را در انتخابات اعلام كرد و بلافاصله به كاخ رياست جمهورى رفت تا سوگند ياد كند. اين عمل او موجب خشم و اعتراض حزب مقابل وى به رهبرى لايلا اودينگا شد. اما بايد اندكى به عقب برگشت، خصومت زوج كيباكى و اودينگا به ۵ سال پيش يعنى سال ۲۰۰۲ برمى گردد كه در انتخابات رياست جمهورى اودينگا از كيباكى حمايت كرد تا به قدرت برسد و در مقابل وعده گرفت كيباكى پس از پيروزى او را نخست وزير خود كند. وقتى كيباكى بر مسند رياست جمهورى نشست وعده هاى خود را از ياد برد تا بذر نفرتى عميق را در دل اعضاى قبيله اودينگا يعنى «لو» بكارد.در همان زمان نيز «لو»ها عليه «كيكويو»ها (قبيله كيباكى) شورش كردند و ۳۰ نفر را كشتند.در ماجراى ۲۷ دسامبر ۲۰۰۷ و انتخابات اخير نيز، اعتراض هاى ابتدايى، با توجه به ساختار قومى و قبيله اى كنيا، خيلى زود تبديل به بحرانى شد كه تاكنون بين ۸۰۰ تا هزار كشته برجا گذارد و ۲۵۰ هزار نفر نيز از خانمان خويش آواره شده اند. وقتى وخامت اوضاع در كنيا توجه جهانيان را برانگيخت، كوفى عنان كه از چهره اى كاريزماتيك در بين مردم آفريقا برخوردار است و بارها در بحران هاى اين قاره ميانجيگرى كرده است، بر آن شد تا به عنوان ميانجى وارد كنيا شود و اما چهره محبوب سياهان نمى دانست كه برقرار كردن آرامش واقعى در كنيا حتى براى اعتبار سياسى چهره اى چون او نيز كارساز نخواهد شد. بحران ريشه اى بسيار عميق تر از انتخابات و يا جاه طلبى دو حريف سياسى دارد.بحرانى كه اكنون شاهد آن هستيم در نتيجه دهه ها اختلاف بين قبيله هاى مختلف كنيا بر سر زمين، منابع اقتصادى و قدرت سياسى است.به همين جهت حتى پس از آن كه كوفى عنان توانست در ظاهر بين موآى كيباكى و رايلا اودينگا تفاهم برقرار كند، كشتارها ادامه يافت. در حالى كه كيباكى و اودينگا با يكديگر دست آشتى مى دادند، يكى از نمايندگان پارلمان به اسم «موگابه ور» كه عضو حزب اودينگا نيز بود، جلوى منزل خود هدف شليك گلوله قرار گرفت و به طرز فجيعى كشته شد.
جالب آن كه اين شخص فردى بود كه مى توانست نقشى مؤثر براى ايجاد صلح بين قوميت هاى كنيا داشته باشد.
او و همسرش دقيقاً هر يك عضو دو قومى كه بيشتر تخاصم را در حال حاضر دارند، هستند و به همين جهت نيز تلاش هاى او و همسرش مى توانست تا حدود زيادى آرامش را به كنيا بازگرداند.به هر صورت در حال حاضر شايد بسيارى از كنيايى ها و بويژه آوارگان آن چاره اى نداشته باشند جز اين كه به حرف هاى اودينگا و كيباكى در كنفرانس مطبوعاتى پس از نشست شان دل خوش كنند. يا به آمد و رفت ميانجيگرانى مثل عنان چشم اميد بدوزند.ديروز در بعدازظهر سرد و وحشت زده نايروبى مردم اين شهر صداى كيباكى را از بلندگوهاى سطح شهر مى شنيدند كه در رثاى «موگابه ور» مى گفت: «او فرزند دلاور ملت ما بود. در واكنشى به مرگ او، ما (كيباكى و اودينگا) به عنوان رهبران اين كشور براى صلح مى كوشيم. «ور» فردى صلح طلب بود. او از خشونت نفرت داشت.» اما كمى آن سوتر ميتينگ سياستمداران نايروبى، لشكرى از هواداران كينه توز آنها با همه شمشيرها و ادوات قتل شان به خيابان ها آمده بودند.