|
بارگذاشتن به مد د ناخودآگاه
|
|
|
] دكتر فريبا زرگرزاده[
امروزه روش هاى كمك درمانى در زمينه درمان بيمارى ها، به كمك داروها و جراحى آمده و البته به تدريج اعتبار خاص خود را پيدا كرده است و يكى از مهارت هاى درمان بيمارى ها محسوب مى شود. يكى از مهمترين اين روش ها كه در تمام دنيا به عنوان يك روش كمك درمانى پذيرفته و تعليم داده مى شود، هيپنوتيزم درمانى يا هيپنوتراپى است.
هيپنوتراپى اگر همراه با درمان هاى ديگر انجام شود، بدون شك اثر فوق العاده زيادى در بهبودى سريع بيمار و قبول درمان از سوى وى دارد! اما به علت جديد بودن، از اين نوع درمان سوءاستفاده هاى زيادى هم شده است و طبق معمول سودجويانى هم پيدا شدند كه به اسم اين علم، مشكلات زيادى براى مردم به وجود آورده اند. لذا ابتدا بايد سه نكته مهم را يادآورى كرد.
اول اينكه هيپنوتيزم روش كمك درمانى است، بنابراين فقط به صورت كمك در درمان بيمارى هايى انجام مى شود كه شخص درمان كننده قادر به درمان اين بيمارى بدون هيپنوتيزم هم است. مثلاً هيپنوتيزم در بعد روانپزشكى، فقط به وسيله روانپزشكان و روانشناسان قابل انجام است و افراد غير عالم در اين زمينه ها نمى توانند از هيپنوتيزم به عنوان درمان بيمارى هاى روانى استفاده كنند و همينطور يك متخصص پوست و يك متخصص زنان هم مى توانند در حيطه علم خود از اين روش استفاده كنند.
آشنايى با اين مسئله به اين علت مهم است كه سوءاستفاده از اين علم را محدود مى كند و مردم ياد مى گيرند براى درمان هر بيمارى به پزشك متخصص آن مراجعه كنند و همچنين سوءاستفاده از يك علم موجب عدم درمان شده و به تدريج آن علم را زيرسؤال مى برد. در هيپنوتراپى هم اگر افراد غيرعالم از اين علم به صورت نادرست استفاده كنند و مردم باور كنند، كم كم كل اين علم در باور مردم زيرسؤال مى رود و علمى كه مى تواند كمك بسيارى به بشريت كند، جايگاه خود را ازدست مى دهد.
نكته دومى كه بايد يادآورى كرد اين است كه هيپنوتيزم هم مثل جراحى، يك هنر است و هيپنوتراپ درواقع يك هنرمند است. بنابراين دانستن اين علم به تنهايى كافى نيست، بلكه بايد فرد توانايى انجام هيپنوتيزم را داشته باشد.
سوم اينكه ممكن است فرد دوره هيپنوتيزم را گذرانده باشد، اما هيپنوتروز خوبى نباشد و اين موضوع موجب مى شود كه علم هيپنوتراپى زيرسؤال برد. در علم هيپنوتيزم، هر نوع هيپنوتراپى برنوعى فرد هيپنوتيزمى تكيه مى كند! پذيرش هيپنوتيزم موجب اثر آن در بيمار مى شود و اگر بيمار اين روش درمانى را نپذيرد، استفاده از آن اشتباه بوده و تأثيرناپذير است. دقيقاً مثل اين است كه ما به بيمار دارو مى دهيم اما او نمى خورد! پس معجزه اى هم به نام درمان وجود نخواهدداشت. پذيرش هيپنوتيزم از سوى بيمار موجب نفوذ اين علم در ناخودآگاه بيمار شده و او را رو به بهبودى مى برد.
اما براى درمان موفق با هيپنوتيزم بايد يك رابطه بسيار صميمانه و هماهنگى بين درمانگر و درمان شونده باشد، لذا قبل از هيپنوتراپى توجه به سه مسئله ضرورى است.
- شناخت كامل يا نسبى درمانگر از سوى درمان شونده و درمان شونده از سوى درمانگر.
- اعتماد كامل درمان شونده به درمانگر در زمينه درمان، اگر اين اعتماد وجودنداشته باشد درمان شونده هيپنوتيزم نشده و پذيرش در درمان نخواهدداشت كه اين اعتماد هم به واسطه شناخت ممكن خواهدبود.
- سومين مسئله كه قبلاً هم متذكر شديم اما تذكر دوباره آن لازم است اين است كه درمان شونده اين روش را به عنوان درمان بپذيرد. در غير اين صورت بهتر است از روش هاى ديگر درمان استفاده شود.
هيپنوتيزم در درمان بيمارى هاى زنان و مامايى هم كاربردهاى زيادى دارد كه ما در اين قسمت فقط به بخش مامايى آن اكتفا مى كنيم.
به عنوان مثال از ابتداى حاملگى هيپنوتيزم مى تواند در رفع و كم كردن علائم و عوارض حاملگى بسيار مؤثر باشد.
الف- ويار، يكى از عوارض شايع حاملگى است كه در نيمه اول باردارى اتفاق مى افتد و معمولاً از ۱/۵ ماهگى شروع و تا پايان سه ماه ادامه مى يابد. تهوع و استفراغ يا ويار حاملگى به ندرت ممكن است تا پايان حاملگى ادامه يابد و علت آن دقيقاً مشخص نيست، اما احتمالاً به علت تغييرات هورمونى اين اتفاق مى افتد. تهوع و استفراغ در جنين هاى دوقلو بيشتر از يك قلو بوده و در نوزاد دختر بيش از نوزادان پسر است. گفته مى شود عوامل روانى هم مى تواند در تهوع و استفراغ مؤثر باشد. مثلاً تهوع و استفراغ در زنان شاغل كمتر از زنان خانه دار است.
درمان هاى كمكى به اين بيمار اين است كه غذا را به مقدار كم در دفعات زياد بخورند. يعنى به جاى سه وعده شش وعده غذا بخورند و قبل از سيرى كامل دست از غذا بكشند. بهتر است از غذاهايى استفاده كنند كه به آن تمايل داشته باشند، يعنى درواقع فقط چيزهايى بخورند كه دوست دارند.
همچنين چون بوى غذا يكى از عوامل ايجاد اين حالت است، بهتر است غذاهاى بودار نخورند و پخت غذا به وسيله افراد ديگرى انجام شود.
بهتر است از خوردن غذاهاى آبكى مثل آش، سوپ و مايعات زياد خوددارى كرده و به جاى آن از غذاهاى بدون بو و جامد استفاده كنند.
اما گاهى با رعايت تمام اين درمان ها بيمار بهبود پيدا نمى كند. اين جاست كه هيپنوتيزم همراه با دارو به اين بيماران كمك زيادى مى كند و هيپنوتراپى هم مى تواند يكى از روش هاى درمان باشد.
ب- سقط هاى بدون علت نيز يكى از مواردى است كه هيپنوتراپى مى تواند به كمك متخصص زنان در درمان بيايد.
هيپنوتراپى تطابق مادر را با حاملگى زياد كرده و سقط هاى بى علت را كاهش مى دهد.
ج- مورد ديگرى كه هيپنوتراپى كمك زيادى به ماما و متخصص زنان مى كند در زايمان هاى زودرس است در افرادى كه به زايمان زودرس مبتلا مى شوند مى توان از هيپنوتراپى استفاده كرد. جنين معمولاً بين ۳۸ تا ۴۰ هفته از نخستين روز قاعدگى متولد شده و رسيده محسوب مى شود. در صورتى كه جنين قبل از ۳۷-۳۶ هفتگى به دنيا بيايد، زايمان زودرس و در صورتى كه زير ۲۰ هفته حاملگى متولد شود، سقط محسوب مى شود.
د - مورد چهارم استفاده از هيپنوتراپى در زايمان، در افسردگى و اضطراب هاى حاملگى است. در اين شرايط زن باردار به هيپنوتراپى به خوبى پاسخ مى دهد.
هـ - آخرين و مهم ترين استفاده از هيپنوتيزم در زايمان اهميت بسيارى دارد و موجب كاهش ترس از زايمان طبيعى، افزايش ميل به زايمان طبيعى، افزايش زايمان طبيعى، تعويض كلمه انقباض با درد در زايمان، بيان ساده روند زايمان، نشان دادن نمونه هاى زايمان بدون درد، كاهش ترس و استرس مى شود.
فوايد هيپنوتراپى در زايمان چيست
اولين و مهم ترين فايده اين روش از بين بردن ترس از زايمان است هنگامى كه بتوانيم اين استرس و ترس از زايمان طبيعى را از بين ببريم و بيمار زايمان طبيعى را به طور داوطلبانه بپذيرد بقيه فوايد همچون كاهش درد زايمان، كاهش طول مدت زايمان، كاهش استرس و اضطراب حين زايمان را نيز به دنبال خواهد داشت.
هيپنوتيزم در چهار مرحله در زايمان استفاده مى شود:
۱- قبل از زايمان: هيپنوتراپى براى زايمان طبيعى را مى شود از همان روز اول كه بيمار ويزيت مى شود شروع كرد.
۲- حين زايمان: با شروع زايمان هم مى توان از هيپنوتيسم براى كاهش درد و عوارض زايمان و همكارى و هماهنگى بهتر زائو و ماما استفاده كرد.
۳- پس از زايمان: براى كاهش افسردگى و اضطراب پس از زايمان، كاهش خونريزى، افزايش شيردهى، كاهش درد و افزايش ترميم «اپى زياتومى» استفاده كرد.
۴- هنگام ترخيص: آخرين استفاده را از هيپنوتراپى در اين زمان مى كنيم كه باز موجب كاهش عوارض پس از زايمان، افزايش شيردهى، رابطه بهتر و پذيرش زيباتر فرزند از سوى مادر و بهبودى سريع مى شود.
يادمان باشد افراط و تفريط، هر دو بيمارى است. يك روز تب سزارين فرامى گيرد و تمام زنان تمايل شديدى به سزارين پيدا مى كنند و روزى ديگر تب زايمان طبيعى! در اينجا بايد متذكر شد اگرچه زايمان طبيعى، بهترين روش زايمانى است، اما واقعيت اين است كه سزارين گاهى واقعاً لازم است.
سزارين نيز يكى از روش هاى پذيرفته شده زايمان بوده و سال هاست كه انجام مى شود و عوارض آن در بسيارى از موارد كمتر از زايمان سخت و گاهى انتخاب بهترى است. در حال حاضر يكى از علل مهم افزايش سزارين، كه از ديده ها پنهان مانده اين است كه بهبود تغذيه موجب افزايش وزن نوزادان شده است و چون بيشتر مادران در طول باردارى تحرك لازم را ندارند، جنين ما درشت است و با لگن مادر هماهنگى ندارند، بنابراين فقط در اين موارد گاهى سزارين لازم و واجب است. به هر حال بهتر اين است كه بيماران به متخصصين خود كاملاً اعتماد داشته باشند و نوع زايمان را به او بسپارند تا كمترين خطر براى مادر و نوزاد به وجود آيد.
[&متخصص زنان و زايمان]
|
